﻿1 कुरेंति.
12.
विस्वासुल्‍कुनिटा! आत्माता वराल्‍कुना बारेमते मीक तेळियका मनमळ नाक इस्‍टम हिल्‍ले. 
मिमेट पेनदुन विस्वासम कियाका मुन्‍ने, वळ्कवा बोम्मान मोळ्‍कानाहाटीं मीक बल्हा वेहते, मिमेट अल्हे ताकिंदिर. 
अदुनहाटीं पेनदा आत्माते वळ्कानोर बोरे आयिर, “येसु सापनेम दल्‍गतोर आंदुर,” इंचि इन्‍नुर. अल्‍हेने पवित्र आत्माते ताकवोर बोरे आयिर, “येसु सामि आंदुर,” इंचि इन्‍नुर. 
वरमकु वेरे-वेरे मनना गानि पवित्र आत्मा उंदे आंद. 
सेवागुडा वेरे-वेरे तीरकुना मनना गानि सामि वरोरे आंदुर. 
वेरे-वेरे तीरकुना अद्‍बूतामाता कबाह्‍क मनना गानि ओरा लोप्पो कबाह्‍क कियालय दैरनेम हियना पेन उंदे आंदु. 
अंटोर विस्वासुल्कुंक पाय्दा आयागोम इंचि मा अव्टेटाल हरेक मनकानगा पेनदा आत्मा हियमळ जर्गता. 
बल्हा इत्‍ते, अदे आत्माताहेंदाल वरोर बुद्‍दिता पोल्‍लें वेहंतोर, अदे आत्माताहेंदाल इंकावरोर तेल्‍विता पोल्‍लें वेहंतोर. 
अदे आत्माताहेंदाल वरोर विस्वासमते गट्‍टिगा मनंतोर, अदे आत्माताहेंदाल इंकावरोंक बिमार्क बेस कियाना वरम हियमळ जर्गंता. 
अद आत्मा बोर्को-बोर्को अद्‍बूतामाता कबाह्‍क कियानद ताकत, बोर्को बविस्यवानि कियानद, बोर्को आत्मान लोप्पो तेडा बतल हूळानद, बोर्को वेरे-वेरे बासां वळकानद आनि इंका बोर्को बासाना अर्तम वेहना वरम हींता. 
गानि इवन्‍नि अद उंदे आत्मा दाना इस्‍टम वाताप वरोंक-वरोंक तूसि हीसि कबाह्‍कुन पूरा कींता. 
मना मेंदुल उंदे गानि अवने बागाल्क वेरे-वेरे मंतां. अवन्‍नि बागाल्क वेल्‍लेने मनना गानि उंदे मेंदुल्तव आंद, अल्‍हेने किरिस्‍तुगुडा मेंदुललेसीं मंतोर. 
बारित्‍ते, मनम अंटोरम यहुदिल्क आयिना, युनानि आयिना, दासुल्क आयिना, दासुल्क आयाकोन्‍ना उंदे आत्माहेंदाल, उंदे मेंदुल आयालय बापतिस्मा एततोम, मना अंटोर्क उंदे आत्मा उहमळ जर्गता. 
अदुनहाटीं मेंदुल्ते सिराप उंदे बागम हिल्‍ले गानि वेल्‍लेने बागाल्क मंतां. 
ओक्‍कला, काल गिंटा, “नना कय आयोन, अदुनहाटीं मेंदुल्ता बागम आयोन,” इंचि इनकुनिना गानि अद मेंदुल्ता बागामे आंदु. 
अल्‍हेने केव गिंटा, “नना कळु आयोन, अदुनहाटीं मेंदुल्ता बागम आयोन,” इंचि इनकुनिना गानि अद मेंदुल्ता बागामे आंदु. 
ओक्‍कला, पूरा मेंदुल कळे आसि मत्‍ते, बगाटाल केंजसि मन्‍नेम? पूरा मेंदुल केव्वे आसि मत्‍ते, बगाटाल मूस्‍किसि मन्‍नेम? 
अदुनहाटीं पेन दाना इच्‍चा मत्‍ताप, हरेक बागमतुन मेंदुल्ते बगा-बगा इर्रानो अगा इर्ता. 
अव अन्‍नि गिंटा उंदे बागम मंचि मत्‍ते, मेंदुल बगा मनवळ? 
अदुनहाटीं बागाल्क वेल्‍लेने मंतां, गानि मेंदुल उंदे आंदु. 
इंदके कळु कय्दुन, “नीवातोनि नाक कबळ हिल्‍ले,” इंचि इना पर्रो. आनि तला काल्‍कुन, “नीवातोनि नाक कबळ हिल्‍ले,” इंचि इना पर्रो. 
गानि मेंदुल्ते कमजोर मत्‍ताप दिस्सानव बागाल्के मनाकु वेल्‍ले अव्‍सरमतव आंदुं. 
मना मेंदुल्ते बव बागाल्कुनय्ते तक्‍को कदरतव इनकुंतोमो अवुने मनम एक्‍को कदर कींतोम, अव बव अय्ते सिंगारम हिल्वव अव इंका एक्‍को सिंगारम आंतां. 
गानि मुन्‍नेटाले सिंगारम मत्‍ता बागाल्‍कुन सिंगारम कियाना अव्‍सरम हिल्‍ले, गानि बवय्ते बागाल्क कदर हिल्‍लेंगों अवुंक एक्‍को कदर दोर्कमळ गावाले. अव बागाल्क सिन्‍ना-पेद्‍दा बतल इनाका उंदांक-उंदि रंदि कियमळ गावाले, इंचि पेन इल्‍हा मेंदुल तयार कीता. 
अदुनहाटीं ओक्‍कला मेंदुल्तद उंदि बागम नोते, दानतोनि अव अन्‍नि बागाल्कुंक नोंता. ओक्‍कला उंदि बागमकु कदर दोर्कते, अव अन्‍नि बागाल्क कूस आंतां. 
अल्‍हेने मिमेट अंटोर कलियसि किरिस्‍तुना मेंदुल आंदिर, हरेक मनकल आ मेंदुल्ता बागाल्क आंदिर. 
कलिसियाता लोप्पो पेन मोदाला प्रेरितुल्कुन, ओरा पज्जो पेनदा कबुरतोर्कुन, ओरा पज्जो पेनदा पोल्‍लें कराहनोर्कुन, ओरा पज्जो अद्‍बूतामाता कबाह्‍क कियानोर्कुन, ओरा पज्जो बिमार्कुन बेस कियानोर्कुन, ओरा पज्जो सहायम कियानोर्कुन, राज्येम ताकसानोर्कुन आनि वेरे-वेरे बासां वळ्कानोर्कुन निलाहता. 
इत्‍ते, अंटोर प्रेरितुल्क आयुर, अंटोर पेनदा कबुरतोर आयुर, अंटोर पेनदा पोल्‍लें कराहनोर आयुर, अंटोर अद्‍बूतामाता कबाह्‍क कियानोर आयुर, 
अंटोर्क बिमार्क बेस कियाना वरम दोर्काहिल्‍ले, अंटोर वेरे-वेरे बासां वळ्कानोर आयुर, अंटोर अव पोल्‍लेना अर्तम वेहा पर्रुर, 
मिमेट पेद्‍दा-पेद्‍दा वराल्‍कुना आसेते मंटु, इवे आयाका इवुंकन्‍ना बेसता हर्रि वेहंतन. 
