﻿रोम.
14.
बोर अय्ते विस्वासमते कमजोर मंतोर, ओन्क बेस कदर हीसि मीलोप्‍पो कल्‍पट. गानि ओनतोनि बद बेसतद, बद बेसतद आयो इंचि वळ्कसेक मनमट. 
तिनमळ बारेमते केंजट. विस्वासमते मनानोरव्टेटाल इच्‍चुर बारे, “तिननव बवय्ते मंतांगो, अन्‍नि तिनावच्‍चु,” इंचि इंतुर, गानि विस्वासमते पूनें वातोर इच्‍चुर बारे, “हव्‍विं तिनामन्‍नि, सादा कुसिर तिनमळे बेस,” इंचि इंतुर. 
हव्‍विं तिनानोर आयि, तिनवोर आयि, ओर इव्वुर्कुन पेन दाना मनकालोर इंचि पेर्कुत्‍ता. अदुनहाटीं हव्‍विं तिनानोर तिनवोन पास्कमनि, हव्‍विं तिनवोर तिनानोनपोर्रो तप्‍पु दोस्‍सामन्‍नि. 
इंकावरोना जीतागान हूळसि, “निमे बेस कबळ कीसंतिना हिल्‍लेना” इंचि वेहानद मीकु अव्‍सरम हिल्‍ले. अद कबटा लेक्‍का ओना मालके हूळांतोर. पेन दाना मनकालोर्कुन गट्‍टिगा निल्‍हा परांता, अदुनहाटीं असोंटा विस्वासुल्‍क गट्‍टिगेन निल्‍लंतुर. 
बोरो-बोरो बदाना उंदि रोजुन अन्‍नि रोजकुंकन्‍ना बेसता रोजु इंतुर. इंका बोरो बारे अन्‍नि रोजुक उंदेतीर समानमे इंचि इंतुर. बोरे आयिर मी मनसुने बद बेसतद इंचि अनपिस्‍ते अल्हेन कीम्‍टु. 
बोरन्‍ना बदाना उंदि रोजुन अन्‍नि रोजकुंकन्‍ना बेसता रोज इंचि नोमते, सामिनाहाटींगे नोमंतोर. अन्‍नि तिनानोरगुडा सामिनाहाटीं तिंतोर आनि पेनदुक दन्यवाद कींतोर. बोर अय्ते तिन्‍नोर ओरगुडा सामिनाहाटीं तिनाकोंटा मंचि पेनदुक दन्यवाद कीसेके मनांतोर. 
मनालोप्‍पो बोरे आयिर, संतम ओनाहाटींगे इंचि पिसोर, सामिनाहाटीं पिस्संतोर. हायिनागानि सामिनाहाटींगे हांतोर. इल्‍हा मनम हायिना, पिस्सिना सामिना लोकुल्‍कुमे आंदुम. 
जीवाते मत्‍तोर आयि, हासोत्‍तोर आयि, अंटोर्कुंक सामि आसि मनना इंचि किरिस्‍तु हासि मर्रा जीवाते तेदतोर. 
अदुनहाटीं विस्वासमते गट्‍टिगा हिलुवा विस्वासिर आयिर, विस्वासमते गट्‍टिगा मत्‍ता विस्वासिर आयिर, निमे ओरापोर्रो तप्पु बारि दोस्संतिन? ओर्कुन बारि पास्‍कंतिन? बारित्‍ते मनद अंटोरद उंदि रोज पेनदा राजगद्‍देता मुन्‍ने न्‍यायम आयना मंता. 
दीना बारेमते पेनदा पुस्तकमते इल्‍हा रासि मंता: “नना ओट्‍टु तिंचि वेहासेक मंतन, अंटोर लोकुल्‍क नावा मुन्‍ने टोंगरां ऊनसि, ननाने पेन इंचि एरपाट कियानुर.” इंचि मंता. 
अदुनहाटीं मनम अंटोरम पेनदा मुन्‍ने नित्‍तिसि मना लेक्‍का हियापींता. 
इंदकेटाल मनम वरोना पोर्रो वरोर तप्पु दोस्‍सामन्‍नि. इच्‍चोरे आयाका, दंटाता विस्वासिन विस्वासमताल तप्‍पिच्‍चना कबाह्‍क, पापमते अरहना कबाह्‍क मिमेट कियमट, दीन मति इर्रट. 
नना येसु सामिनतोनि कलियसि मंतन इंचि अन्‍नि तिंडिं नाकु ओज्जंतां, इदु नना एरपाट कीकुत्‍तन. गानि बोर्क अय्ते बदाना तिंडि ओज्जाकोंटे, ओर अदुन तिनाकोंटा मत्‍तेने बेस मनंता. 
निमे तिनानवुन हूळसि, पूना विस्वासुल्कुना मनसु नाराज आसि पेनदुन होळसीते, नीवा लोप्पो पेनदा पावरम हिल्‍ले इत्‍तापे. असल ओराहाटींगुडा किरिस्‍तु हातोर, गानि निमे नी गाटोताहेंदाल ओर्कुन नासडेम कियमा. 
इत्‍ते, “नना बेस कीसंतन, बिल्कुल तप्‍पा हिल्‍लेन इनकुंतिन,” गानि इंकावरोना नदरते निमे तप्पंतिन. दीनहेंदाल नीवदे बदनाम आंता. इंचि तिनुळ-उनुळते जेगर्ता मन्‍नु. 
पेनदा राज्येम, इत्‍ते मना पिस्वर पोर्रो किरिस्‍ते राज्येम कियना. दाना राज्येम इत्‍ते तिनमळ-उनमळता पोल्‍लेंगें अचोने इंचि इनकुनमट गानि पेनदा मुन्‍ने सत्‍तेमते पिसमळ, पवित्र आत्माहेंदाल दोर्कना सांति, आनंदमते मनमळ आंद. 
इल्‍हा किरिस्‍तुना सेवा कीतोन पेन मेच्‍चुकुंता, लोकुल्‍कुना नड्‍डुमगुडा ओनकु कदर दोर्कंता. 
अदुनहाटीं मनम बस्‍केळ्‍क सांति दोर्कानव आनि विस्वासमते बेर्सना कबाह्‍क कीकोम. 
तिंडिहाटीं पेनदा कबळतुन नासडेम कियमट. अन्‍नि तिंडिं बेसतवे गानि बदाना तिंडि बोनकन्‍ना इस्‍टम हिलाकोंटे, दान मनम तिंचि ओन विस्वासमताल हिळु अरहमळ मनद तप्पे आंदु. 
हव्‍विं तिनमळ आयि, अंगुर कल्‍लु उनमळ आयि, इंका बतलन्‍ना आयि पूना विस्वासुल्कुंक इस्‍टम हिलाकोंटे, निमे इव अन्‍निनाल लक्‍कु मत्‍तेने बेस मनंता. 
इवुना बारेमते मीवा विस्वासम बल्हा मंतानो, अद मीकु आनि पेनदुके एरपाट मनगोम. बोर मनकल अय्ते ओना विस्वासमतुन पीसि “तप्‍तन-हेळतन” इंचेके अनमानम कियाकोंटा मनांतोर, ओर वेल्‍लेन आसिर्वाद दोर्कतोर आंदुर. 
गानि अनमानम कीसेक तिनानोर, पेनदा मुन्‍ने तप्पु कीतोना लेक्‍कातेने वांतोर. बारित्‍ते ओर पेन पोर्रो विस्वासम कियाका तिंचेके मंतोर. पेन पोर्रो विस्वासम कियवा कबाह्‍क, ओन पापमते अरहंतां. 
