﻿प्रेरितुल्कुना कबाह्‍क.
2.
पेंतेकोस्‍त पंडुगु रोजुने अंटोर विस्वासुल्‍क उंदि जेगाते जमा आसि मत्‍तुर. 
अस्‍के उंदे मल्का मब्बुनाल पेद्‍दा वळि-दुमारम लेह्का वाता. ओर अंटोर उद्‍दिसि मत्‍ता लोन दाना सप्पुडतोनि पूरा निंडिस होत्‍ता. 
अस्‍के तळमितालेसीं पोत्‍तना नाल्‍कें ओर्कु दिसतां, अव अगा मत्‍तोरा पोर्रो उंद-उंदि रेयतां. 
ओर अंटोर पवित्र आत्माते निंडिस होत्‍तुर, आ आत्मा ओर्कु वळकाना बलम हीता परकारम ओर वेरे-वेरे बासाने वळ्‍कमळ सुरुव कीतुर. 
अद वेलाते, मब्बुना हिळु मत्‍ता वेल्‍लेने देसेल्‍कुना यहुदि विस्वासुल्‍क येरुसलेमते मत्‍तुर. 
आ सप्पुड केंजतस्के ओर उंदगा जमा आतुर. ओर अंटोर ओरा संतम बासाते वळ्कनद केंजसि इचंत्रम आतुर. 
अस्‍के ओर इचंत्रम आसि, “ईर वळ्कानुर अंटोर गालिल एरियातोरे गदा, 
अरे मनम अंटोरम मना संतम बासातेन केंजसंतोम गदा! इद बल्हा मरि? 
मनम पारति, मेदी, एलामि, मेसोपोटामिया, यहुदिया, कप्‍पुदुकिया, पुंतुस, आसिया 
पुगरिया, पंपुलिया, ई जेगानाल, इजिप्‍त देसेमताल, कुरेनि सहर दग्‍गेरा मत्‍ता लिबिया देसेमताल, रोम सहरताल वाता यहुदिल्कुम, यहुदि मतम पीतोरम. क्रेति, अरब देसेमताल वाता अंटोरम पेनदा इचंत्रमाता पेद्‍दा कबाह्‍कुन मना-मना संतम बासाने केंजसेके मंतोम,” इंचि इत्‍तुर. 
ओर अंटोर इचंत्रम आसि, “इद बतल आसंता” इंचि तेळियका वरोंक वरोर तल्कतुर. 
गानि वेरेतोर अय्ते, “ईर अंगुर पंडिना पूना कल्‍लु उंचि मंतुर,” इंचि ओर्कुन कारेड्‍डाल्‍क कीतुर. 
अस्‍के पत्रु पदाकोंडु मंदितोनि नित्‍तिसि, लोकुल्‍कुंक अंटोर केंजा होनानाल जोरते वळकालय दल्‍गुतोर. यहुदियाता दादालोरिटा, येरुसलेमते मनानोरिटा, नना वेहानद मीकु तेळियमळ गावाले. इंचि मिमेट अंटोर नावा पोल्‍लेतुन बेस केव दोस्‍सि केंजट. 
मिमेट इनकुत्‍ताप ईर कल्‍लु उंचि रिम्मां आया हिल्‍लुर. इंदके हक्‍केटां तोम्मिद एगसंतां. 
गानि इय्यला इगे मिमेट हूळता गटनना बारेमते योएल इनना पेनदा कबुरतोर इल्‍हा जर्गंता इंचि मुन्‍नेने वेहचि मत्‍तोर, अद इल्‍हा मंता: 
पेन इंता गदा, “आकिर रोजकुने नना अंटोर लोकुल्‍कुनपोर्रो, नावा आत्मातुन कुम्मरिचंतन. अस्‍के मीवा मर्क-मियाह्क बविस्यवानिं कियानुर, मीवा लेय्युर्क दर्सनाल्‍क हूळानुर, आनि मात्रालोर कलां हूळानुर. 
आ रोजकुने नना मुरतळ मांडसा इनाकोंटा, अंटोर नावा दास-दासिह्कुनापोर्रो, आत्मातुन कुम्मरिचंतन आनि ओर बविस्यवानिं कियानुर. 
नना मब्बुने इचंत्रमता कबाह्‍क हुप्‍संतन. बूमिपोर्रो चिन्‍हां इत्‍ते, नेत्‍तुर, तडमि, मब्बुनसोंटा पोया हुप्‍संतन. 
पेनदा आ बच्‍चोनो पेद्‍दा, बेसता रोज वायाका मुन्‍ने, पोळ्‍द हीकटा, वेडसि बारे नेत्‍तुरलेह्का आंता. 
अस्‍के बोर अय्ते पेनदा पोरोल एतंतुरो, ओर्कुन पापाल्कुनाल पिसागोटमळ जर्गंता.” 
इस्राएल लोकुल्‍कुनिटा, इव पोल्‍लें केंजट. पेन नासरेत नाटेना येसुनाहेंदाल पेद्‍द-पेद्‍दा कबाह्‍क, इचंत्रमता कबाह्‍क आनि चिन्‍हां मीवा मुन्‍ने हुपिच्‍चि, पेन लोहतोर ईरे आंदुर इंचि रुजुव कीता, इद मीकु एरपाटे. 
पेनदा उंदि पिलान आनि तेल्वि परकारमे येसुन मीवा कय्‍दे हियमळ जर्गुता. मिमेट सेड्‍डा मनकालोर्कुना सायता पीसि ओन क्रुस पोर्रो मोल्‍लां कोह्‍किसि हव्कतिर. 
गानि येसुन पेन हामुटाल अलग कीसि मर्रा जीवाते तेहाता, अदुनहाटीं हामुर ओन इर्रा पराहिल्‍ले. 
ओना बारेमते दाविद राजाल इल्‍हा इत्‍तोर, “नना पेनदुन बस्‍केळ्‍क, नावा मुन्‍नेन हूळसेक मत्‍तन, नाकुन कस्‍टाल्कुनाल पिसागोटालय अद नावा तिना बाजुंक मंता, 
इंचि नावा मनसु आनंदमते मंता, नावा तोड्‍डि कुसिते वळ्कसेके मंता. इचोने आयका नावा मेंदुलगुडा आसेते मनंता. 
निमे नावा आत्मातुन नरकमते होळसियिन, निमे नीवा पवित्र मनकन, कळियसि होना हिय्‍यिन. 
निमे नाकु पिस्सना हर्रि हुपिस्‍तिन, नीवा लोप्पो नाकुन आनंदमते इर्रंतिन.” 
अय्ते नावा विस्वासुल्‍कुनिटा! नना मीवा मुन्‍ने एनकटा मनकल दाविद राजाना बारेमते विस्वासमते वेहा परांतन, ओर हातोर, ओन बोंदा दोस्तुर. ओना बोंदा इदवेरदाकागुडा मना नड्‍डुम मंता. 
ओर पेनदा कबुरतोर मत्‍तोर. ओना वंसमताल वरोन राजगद्‍देपोर्रो उप्‍संतन इंचि पेन ओट्‍टु तिंचि पोल्‍ले हीता, अद ओन्क एरपाटे मत्‍ता. 
दानहाटीं मुन्‍ने बतल जर्गनद मंता अदुन एरपाट कीसि, ओन नरकमते होळसिया हिल्‍ले ओना मेंदुल कळियसि होना हिल्‍ले, इंचि वेहचि मत्‍तोर. इत्‍ते किरिस्‍तु हासि मर्रा जीवाते तेदतदुना बारेमते वेहता पोल्‍ले आंद. 
आ येसुन पेने मर्रा जीवा तेहता इंचि मोमोट अंटोरम गवाइ मंतोम. 
इंदके पेन येसुन दाना तिना बाजुंक उपिस्ता. पवित्र आत्मातुन हींतन इंचि पेन पोल्‍ले हीसि मत्‍ता अद ओन्क दोर्कता. येसु अदे पवित्र आत्मातुन वळियतोर, अदुन मिमेट हूळसेक, केंजसेक मंतिर. 
बारित्‍ते दाविद राजाल स्वर्गमते होना हिल्‍लोर, गानि दीना बारेमते ओर कुद वेहतोर: “पेन नावा सामिनतोनि इत्‍ता गदा, नना नीवा पगातोर्कुन नीवा काल्कुनगा तर्रनदाका, निमे नावा तिना बाजुंक उदसि मन.” 
“अदुनहाटीं इस्राएलता अंटोर लोकुल्‍क बेस एरपाट कीकुनना पोल्‍ले बतल इत्‍ते मिमेट बा येसुन अय्ते क्रुस पोर्रो मोल्‍लां कोहकिस हव्कतिरो, पेन ओन सामि आनि किरिस्‍तु कीता,” इंचि पत्रु वेहतोर. 
इव पोल्‍लें केंजनेंके ओरा गुंडें दडेल इत्‍तां. अस्‍के ओर, “दादालोरिटा, इंदके मोमोट बतल कीकोम?” इंचि पत्रुन आनि अगा मत्‍ता प्रेरितुल्कुन पूसकीतुर. 
अस्‍के पत्रु, “मिमेट कीता पापाल्क मापि आयगोम इंचि मनसु मार्सकुंचि पेनदाहेके तिरियट, मिमेट अंटोर येसु किरिस्‍तुना पोरोलते बापतिस्मा एतट. अल्हा कीतिरित्‍ते मीकु पवित्र आत्माता वरम दोर्कंता. 
ई पोल्‍ले मीहाटीं, मीवा पिलाल्‍कुनाहाटीं आनि बोर अय्ते लक्‍कु मत्‍तोर्कुन मना सामि आता पेन, दग्‍गेरा केयता ओरा अंटोराहाटीं हींता.” इंचि ओर्कु वेहतोर. 
पजा पत्रु, इंका वेल्‍लेने पोल्‍लेनहेंदाल गवाइ हीसि, “ई युगमता कराब लोकुल्‍कुनाल मिमेट जेगर्ता मंटु,” इंचि विनंति कीतोर. 
अस्‍के बोर अय्ते ओना पोल्‍लेन ओप्‍कुत्‍तुर, ओर अंटोर बापतिस्मा एततुर. इल्‍हा ओर अंटोर कलियसि मूड वेय्‍कुना मंदि आतुर. 
ओर अंटोर, प्रेरितुल्कुना कराहमळते, कूळमळते, हारि उरुहमळते आनि पारतना कियमळते उंदि आसि मनुंदुर. 
प्रेरितुल्क तीराता इचंत्रमता कबाह्‍क, चिन्‍हां किय्युंदुर. अदुनहाटीं अंटोर पेनदा कदर कियालय दल्‍गतुर. 
विस्वासुल्‍क अंटोर उंदासि कलियसि मनुंदुर. बोनगा बतल मनिनागानि दान अंटोर तूसकुनुंदुर. 
अचोने आयका ओरा सम्‍सारमतुन, सामानतुन अम्मिसि अव्‍सरम मत्‍तोर्कुंक तूसि हियुंदुर. 
रोज गुळिते उंदि मनसुने जमा आयुंदुर. ओर लोन-लोन हारि उराहचि, आनंदमते पीटे बतले अन्‍समन्‍स हिलाकोंटा अंटोर कलियसि गाटो तिनुंदुर. 
ओर रोज पेनदा स्‍तुति कियुंदुर, अंटोर ओरतोनि कूस मत्‍तुर. पापमताल मुक्‍ति दोर्कतोर्कुन, सामि विस्‍वासुल्‍कुने कल्‍पुंदुर. 
