﻿योहान.
6.
अद आता पजा येसु गालिल इनना समुद्रमतुन दाटसि हब्बेर ओड्‍डुंक होत्‍तोर. 
बिमार मत्‍तोर्कुन बेस कीसि येसु इचंत्रम आयाना कबाह्‍क कीतोर. आ कबाह्‍कुन हूळसि, वेल्‍लेन मंदि ओना पज्जो-पज्जो वासेक मत्‍तुर. 
पजा येसु गुट्‍टापोर्रो एकसि, अगा ओना सिस्युल्कुनतोनि उद्तोर. 
अव रोजकुने यहुदिल्कुना दाटसि होनना पंडुगु दग्गेर्क एवसि मत्‍ता. 
पजा येसु अगटाल हूळतोरय्ते, वेल्‍लेन मंदि ओनहेके वायनद ओन्क दिसतुर. अस्‍के, “ईरकु अंटोर्क तिनालय तिंडि मनम बगाटाल अस्सि तरकोम?” इंचि पिलिपुन पूसकीतोर. 
येसुंक अन्‍नि एर्के मत्‍ता गानि पिलिपुना परिक्‍सा हूळालय, ओन इसोंटा सवाल पूसकीतोर. 
अस्‍के पिलिपु, “ईराहाटीं रोंड नुह्कु एंडि रूपेना हारिं अस्सि तच्‍चि तासिना, वरो-वरोंक उंद-उंदि मुक्‍कागुडा एव्‍वा परो,” इंचि जवाब इत्‍तोर. 
अस्‍के येसुना सिस्युल्‍कुनाल वरोर सिस्युड, सिमोन पत्रुना तम्मुर अंदरियल इनानोर, “इगे वरोर सिन्‍ने पेडानगा हेय्युं जोन्‍ना हारिं, रोंड बोळ्स्ता जिम्मां मंतां, गानि इच्‍चा वेल्‍ले मंदिक इव बगा हालनूं?” इंचि येसुन इत्‍तोर. 
अस्‍के येसु, “अंटोर लोकुल्‍कुन उद्‍दालय वेहाट,” इंचि इत्‍तोर. अगा वेल्‍लेन पच्‍चाटा जाडि मत्‍ता. अगा उदतोरव्टेटाल दग्‍गेर-दग्‍गेर हेय्युं वेय्‍कुना मंदि मांड्‍से मत्‍तुर. 
पजा येसु आ हारिन कय्‍दे पीसि पेनदुक दन्यवाद कीतोर. पजा आ हारिन उद्तोर अंटोर्क वाटालय ओना सिस्युल्कुंक हीतोर. जिम्मानगुडा अल्हेन कीतोर. अंटोर पीरनिंडा तित्‍तुर. 
ओर अंटोर पीरनिंडा तित्‍तंका, “बतंगे उत्‍तगा पोच्‍चमन्‍नि, मिगुल्तव अन्‍नि जमा कीम्‍टु,” इंचि येसु सिस्युल्कुंक वेहतोर. 
तिनालय लोकुल्‍कुंक हीता हेय्युं हारिनाल मय्तव तुकडें जमा कीते, पन्‍नेंड तट्‍टां निंडतां. 
येसु कीता इसोंटा अद्‍बूतामाता चिन्‍हतुन हूळसि लोकुल्‍क, “निजमे! इद दुनियाते वरोर पेनदा कबुरतोर वायानोर मत्‍तोर, ओर ईरे आंदुर,” इंचि इनालय दल्‍गुतुर. 
पजा लोकुल्‍क ओन राजाल कियालय बल्हैना बल्‍मि कींतुर, इंचि ओन्क तेळियता. अदुनहाटीं ओर वरोरे मर्रा गुट्‍टातेके पेय्सि होत्‍तोर. 
नुल्‍पेटा वेलाक येसुना सिस्युल्क गालिल समुद्रमता ओड्‍डुंक होत्‍तुर. 
हीकट अय्नागानि येसु वायाहिल्‍लोर इंचि सिस्युल्क उंदि डोंगाते उद्‍दिस समुद्रमता हब्बेटा बाजुंक मनना कपर्नाहुम इनना सहर होनालय पेय्‍स्‍तुर. 
वळि इरगा वासेक मत्‍ताहेंका समुद्रमते पेद्‍दा-पेद्‍दा तडां तेदसेक मत्‍तां. 
ओरा डोंगा हेय्युं-हारुं किलोमिटर्क मुन्‍ने होत्‍ता बारे, अचानक येसु एतापोर्रो ताकसेके डोंगा दग्‍गेरा वायानद ओर हूळसि, इरगा वेरियतुर. 
गानि येसु, “ननाने आंदुन! वेरियमट,” इंचि ओर्कुन इत्‍तोर. 
इत्‍तारित्‍ते ओर कूस आसि, येसुन डोंगाते उपिच्‍कुनालय तयार आतुर. अच्‍चोटेन ओर बगा अय्ते होनालय पेय्‍स्‍तुर अद जेगातगा ओरा डोंगा एवता. 
येसु सामि पेनदुक दन्यवाद कीसि, अंटोर्क हारिं हीता जेगातगा ओन्क कलियालय लोकुल्‍क इंकुंदि रोजु पंगासि जमा आयालय दल्‍गतुर. अगा सिराप उंदे डोंगा मत्‍ता. अद डोंगाते अय्ते सिराप ओना सिस्युल्‍के उद्‍दिस होत्‍तुर. येसु ओरतोनि होना हिल्‍लोर. इंचि आ लोकुल्‍कुंक एरपाटे मत्‍ता. गानि पज्जोटाल तिबेरिया नाटेनाल वेरे इच्‍चुं डोंगां अगा वासि मत्‍तां. 
पजा आ लोकुल्‍क येसुन, ओना सिस्युल्कुन पहकतुर, गानि ओर्क बोरे दोर्का हिल्‍लुर. अदुनहाटीं ओर लोकुल्‍क अगा मत्‍ता डोंगाने उद्‍दिस येसुन पहकालय कपर्नाहुम होत्‍तुर. 
पजा लोकुल्‍क हब्बेर ओड्‍डु एवतंका येसुन अगा हूळसि, “रब्‍बी! निमे इगे बस्के वातिन?” इंचि पूसकीतुर. 
अस्‍के येसु इल्‍हा वळकालय दल्‍गतोर: “नना निजम-निजम वेहासेक, नना कीता अद्‍बूतामाता चिन्‍हन हूळसि मिमेट नाकुन पह्कसेक हिल्‍लिर. नना मीकु पीरनिंडा तिंडि तासतन इंचि नाकुन पहकसंतिर. 
हवसोननसोंटा तिंडि पज्जो मिमेट होनमट. दानकु बदुल, बस्‍केळ्‍क पिस्सना पिस्वर हियानद, बस्‍केने हव्वाकोंटा मनना तिंडितुन पह्कट. अदुन हियना अदिकारमता सिक्‍का पेनबाबाल नापोर्रो वाटतोर, अदुनहाटीं असोंटा तिंडि, मनकना रूपमते पुटतोन नना, मीकु हिया परांतन.” 
अस्‍के लोकुल्‍क, “अय्ते पेनदा कबळ कियालय, मोमोट बतल कियना?” इंचि येसुन पूसकीतुर. 
पूसकीतस्‍के, “पेन बोन अय्ते लोहतनो, ओनपोर्रो मिमेट विस्वासम इर्रट,” इंचि येसु जवाब हीतोर. 
पजा लोकुल्‍क, “मावा एनकटा पेद्‍दाल्क इजिप्‍त देसेमताल वायनेंके बय्‍लि जेगातगा मन्‍ना इनना तिंडि तित्‍तुर. ओर्क तिनालय तिंडि मूसाल स्वर्गमताल हीतोर, इंचि दर्मसास्‍त्रमते रासि मत्‍तापे ओर्क आ तिंडि तिनालय दोर्कुता. अय्ते मोमोट नीपोर्रो विस्वासम इर्रलय इंदके निमे माकु बसोंटा चिन्‍ह हुप्‍संतिन?” इंचि पूसकीतुर. 
अस्‍के येसु, “नना निजम-निजम वेहासेक, स्वर्गमताल तिंडितुन मीकु हीतोर मूसाल आयोर, नावा बाबाल हीतोर. इंदके नावा बाबाल स्वर्गमताल वायना आ निजमाता तिंडितुन मीकु हीसंतोर. 
बारित्‍ते पेनबाबाल स्वर्गमताल लोहतदे, इद दुनियातोर्क पिस्वरतुन हींता. पेनबाबाल लोहचीता निजमाता तिंडि अदे आंद,” इंचि वेहतोर. 
अस्‍के लोकुल्‍क, “अय्ते अद तिंडितुन माकु बस्‍केळ्‍क हीम सामि,” इंचि इत्‍तुर. 
अस्‍के येसु ओर्क इल्‍हा वेहालय दल्‍गतोर, “पिस्वर हियना तिंडि ननाने आंदुन. नहगा बोर अय्ते वांतुर, ओर्क बस्‍केने करवेस्सो. बोर अय्ते नापोर्रो विस्वासम इर्रंतुर, ओर्क बस्‍केने दूपा आयो. 
गानि नना मीकु मुन्‍नेन वेहताप, मिमेट नाकुन हूळसिगुडा नावापोर्रो विस्वासम इर्रा हिल्‍लिर. 
अयना बाबाल बोर-बोर्कुन अय्ते नाकु अप्‍पजेप्‍पंतोर, ओरे नहगा वांतुर. नहगा वायानोर्कुन नना बस्‍केने मलाहचि लोहोन. 
बारित्‍ते नना नावा इच्‍चां पूरा कियालय स्वर्गमताल हिळु रेय्‍सि वाया हिल्‍लेन. नाकुन लोहतोना इच्‍चातुन पूरा कियालय नना वातन. 
नाकुन लोहतोना इच्‍चा बतल इत्‍ते, नाकु अप्पजेपतोर्कुन वरोरगुडा तप्‍सोनाकोंटा हूळना आनि आकिरता रोजु ओर्कुन मर्रा जीवाते तेहना. 
नावा बाबाना इच्‍चा बतल मंता इत्‍ते, मर्रिनेके हूळसि ओनपोर्रो विस्वासम कियानोर अंटोर्क बस्‍केळ्‍क पिस्सना पिस्वर दोर्कना. अल्हा बोर अय्ते विस्वासम इर्रंतुरो, ओर्कुन नना आकिरता रोजुने मर्रा जीवाते तेहांतन,” इंचि येसु ओर्क वेहतोर. 
“स्वर्गमताल रेय्ता तिंडि ननाने आंदुन,” इंचि येसु इत्‍तस्के यहुदि पेद्‍दाल्क ओरद ओरे येसुना बारेमते, “अरे! ईर योसेप इनानोना मर्रि आयोरा! ईना तल्‍लुर-बाबो मनाकु एरपाट. अय्ते ईर, नना स्वर्गमताल वातोनांदुन, इंचि बल्हा इंचंतोर?” इंचेके गुल्‍गालय दल्‍गतुर. 
अस्‍के येसु ओर्कुन इल्‍हा इत्‍तोर, “मीवद मिमेटे गुल्‍गकुनमट. 
नाकुन लोहचीता बाबाल, बोना मनसुने अय्ते नहगा वायना इच्‍चातुन पुटसंतोरो, ओरे नहगा वांतुर. वेरे बोरे वाया परुर. आकिर रोजुने नहगा वातोर्कुन ननाने जीवाते तेहांतन. 
पेनदा कबुरतोरा पुस्तकाल्कुने, अंटोर लोकुल्‍कुंक पेने कराहंता, इंचि रासि मंता. बोर अय्ते बाबाना पोल्‍लें केंजांतुर, करियांतुर, ओर अंटोर नहगा वांतुर. 
पेनबाबान बोरे हूळा हिल्‍लुर. नना अगटाल वातोनांदुन, ननाने हूळतन. 
नना निजम-निजम वेहासेक, नापोर्रो विस्वासम कीतोन्कु बस्‍केळ्‍क पिस्सना पिस्वर दोर्कते इनकुंटु. 
पिस्वर हियना तिंडि ननाने आंद. 
मीवा एनकटा पेद्‍दाल्क बय्‍लि बूमिते पेन अरहता मन्‍ना इनना तिंडि तित्‍तुर गानि हातुर. 
गानि स्वर्गमताल हिळु वाता तिंडितुन तित्‍तोर, बस्‍केने हायोर. 
स्वर्गमताल वाता जीवाते मनना तिंडि ननाने आंद. बोर अय्ते ई तिंडितुन तिंतुरो, ओर बस्‍केळ्‍क जीवातेन मनांतोर. ई तिंडि ना मेंदुल आंद, नना इद मेंदुलतुन दुनियातोरा पिस्वरताहाटीं हींतन,” इंचि इत्‍तोर. 
इद केंजसि यहुदिल्क, “ओर मनकल ओना मेंदुलतुन मनाकु तिनालय बल्हा हिया परंतोर आयो?” इंचि ओरद-ओरे वदुरकुनालय दल्‍गतुर. 
अस्‍के येसु, “हिके केंजट, निजम नना वेहांतन. मिमेट, मनकना रूपमते पुट्तोना, मेंदुलतुन तिन्‍वा, ओना नेत्‍तुरतुन उन्‍वा, मीकु पिस्वर हिल्‍ले. 
गानि बोर अय्ते नावा मेंदुलतुन तिंतुर, नावा नेत्‍तुरतुन उंटुर, ओर्क बस्‍केळ्‍क पिस्सना पिस्वर दोर्कंता. आकिर रोजुने ओर्कुन नना जीवाते तेहांतन. 
बारित्‍ते नावा मेंदुल निजमाता तिंडि आनि नावा नेत्‍तुर निजमाता उनानद आंदु. 
बोर अय्ते नावा मेंदुलतुन तिंतुर, नावा नेत्‍तुरतुन उंटुर, ओर नातोनि, नना ओरतोनि निलसि मनंतन. 
नाकुन लोहता जीवाते मनना नावा बाबाना ताकततोनि, नना जीवाते मंतन. अल्हेन बोर अय्ते नावा मेंदुलतुन तिंतुर, ओर नाहेंदाल जीवाते मनांतुर. 
स्वर्गमताल हिळु वाता निजम तिंडि ननाने आंदुन. मीवा एनकटा पेद्‍दाल्क मन्‍ना इनना तिंडि तिंचिगुडा हातुर, गानि इद तिंडितुन तिनानोर मात्रम बस्‍केळ्‍क जीवाते मनांतुर,” इंचि येसु ओर्क वेहतोर. 
कपर्नाहुम सहरता दर्मसास्‍त्रम कराहना लोते, कराहनेंके येसु इव पोल्‍लें वेहतोर. 
इव पोल्‍लें केंजसि, येसुना सिस्युल्‍कुनाल वेल्‍ले मंदि सिस्युल्क, “इव पोल्‍लें तेळियालय वेल्‍लेन कस्‍टम मंता, इवुन बोर केंजंतुर?” इंचि इनालय दल्‍गतुर. 
सिस्युल्क गुल्‍गकुंचंतुर इंचि येसु एरपाट कीसि ओरतोनि इल्‍हा वळकालय दल्‍गतोर, “मीकु इव पोल्‍लें केंजसि, कस्‍टमासंतना? 
अय्ते मनकना रूपमते पुटतोन नना, मुन्‍ने बगा मत्‍तन अगा मल्सि होननेंके हूळानय्ते, अस्‍के मिमेट बतल इंदकिरो मरि? 
मेंदुल पिस्वर हिया परो, दानकु बतल विलुवा हिल्‍ले. सिराप पेनदा आत्मे पिस्वर हींता. नना वेहना पोल्‍लेंगें आत्मा आनि पिस्वर आंद. 
गानि मीलोप्‍पो इच्‍चुर नावा पोल्‍लेन नमवोरगुडा मंतुर,” इंचि इत्‍तोर. बारित्‍ते, ओन नम्मनोर बोर, ओन वेरे लोकुल्‍कुंक पीसि हियानोर बोर? इत्‍तद येसुंक मुन्‍नेटाले एर्का मंता. 
पजा येसु, “नना मीकु वेहचि मत्‍तन गदा, बाबाल लोहवद बोरे नहगा वाया परुर इंचि. अदुनहाटींगे इव अन्‍नि पोल्‍लें नना मीकु वेहतन,” इंचि इत्‍तोर. 
अस्‍केटाल वेल्‍लेटुर येसुना सिस्युल्क येसुन होळसि मल्सि होत्‍तुर, मर्रा बस्‍केने ओना पज्जो होना हिल्‍लुर. 
अदुनहाटीं येसु पन्‍नेंड सिस्युल्कुन, “मिमेटगुडा मल्सि होनालय हूळसंतिरा?” इंचि पूसकीतोर. 
अस्‍के सिमोन पत्रु, “सामि, मोमोट इंका बोनगा दाकोम? बस्‍केळ्‍क पिस्सना पिस्वर हियना पोल्‍लें अय्ते निहागेन मंतां! 
पेन लोहता पवित्रुन निमेन आंदिन इंचि मोमोट विस्वासम कीसि एरपाट कीतोम,” इंचि इत्‍तोर. 
अस्‍के येसु, “मीकुन पन्‍नेंड मंदितुन ननाने पेरतन, अय्नागानि मी अव्टे वरोर देय्यम मंतोर,” इंचि सिस्युल्कुन इत्‍तोर. 
येसु इद पोल्‍ले इस्‍कारियोत नाटेना सिमोनुना मर्रि यहुदाना बारेमते वळ्कतोर. पन्‍नेंड मंदि सिस्युल्‍कुनाल ओर वरोरे येसुन पज्जोटाल दोकाते पीसि हियनोर मत्‍तोर. 
