﻿लूकाल.
21.
पजा येसु इच्‍चुर लक्‍कु नदर वाटतोर अस्‍के सिरमंत लोकुल्‍क दान पेटिते पेनदाहाटीं कोत्‍तां वाटनेंके ओन्क दिसतुर. 
अस्‍के मुंडामोस्ता उंदि गरिब मुरतळगुडा दान पेटिते रोंडु रागि कोत्‍तां वाटनेंके येसु हूळतोर. 
अस्‍के येसु इल्‍हा इत्‍तोर. “नना निजम वेहांतन, इग्‍गे दान पेटिते कोत्‍तां वाटता अंटोर लोकुल्‍कुंकन्‍ना ई मुंडामोस्ता गरिब मुरतळे एक्‍को दानम कीता. 
इल्‍हा नना बारि वेहासेके इत्‍ते, अंटोर बारे ओरा दनमताल इच्‍चुरे दानम कीतुर. गानि इद मुरतळ मात्रम दान्क पिस्‍सनाहाटीं इरतादानगुडा पेनदुक वाटसीता,” इत्‍तोर. 
अस्‍के इच्‍चुर लोकुल्‍क, “इद गुळिता बंडां हुळाट बच्‍चोन सोक मंतां! इंका पेनदाहाटीं हीता सामानतोनि तयार कीता आ सिंगारम हुळाट बच्‍चोन बेस मंता,” इंचेके वळ्कसेक मत्‍तुर. 
अस्‍के येसु ओर्कुन, “इंदके मिमेट हूळना इव बंडां उंदानपोर्रो उंदि मनाकोंटा कूल्‍हाना वेला वायनद मंता,” इंचि इत्‍तोर. 
अस्‍के सिस्युल्क, “गुरु, इव पोल्‍लें बस्के जर्गनुं? इंका इव गटनां जर्गना मंता इन्‍नेंके माकु बतल चिन्‍ह दिस्‍सार?” इंचि येसुन पूसकीतुर. 
अस्‍के येसु इल्‍हा इत्‍तोर. “मीकुन बोरन्‍ना पसांचनुर, उसारते मंटु. नावा पोरोल एतसेके बचुटूरो लोकुल्‍क वासि, ‘ओन ननाने आंदुन, इंतुर. इंका अद वेला दग्‍गेरा एव्ता,’ इंचि इनानुर. असंटोरा पज्जो होनमट. 
लडाईं, जगडाल्‍कुना बारेमते केंजसि वेरियमट. इव अय्ते तप्‍पाकोंटा मोदाला जर्गनुंगें. गानि अच्‍चोटेन आकिर वेला वायो. 
“इंका देसेमपोर्रो देसेम, राज्येमपोर्रो राज्येम लडाईं आयनुं. 
पेद्‍दा बूकंपाल्क आयनुं, वेरे-वेरे जेगाने कर्वु अर्रार, तीराता रोगाल्क पुट्‍टानुं. मब्बुने वेल्‍लेन वेरियनसोंटा गटनां जर्गनुं, पेद्‍दा-पेद्‍दा चिन्‍हां दिस अर्रानुं. 
“गानि इवन्‍नि जर्गाका मुन्‍ने, मिमेट नावापोर्रो विस्वासम इरताहाटीं यहुदिल्कु मीकुन दोर्कापीसि, वेल्‍लेन तकलिप कीसि मीवा न्‍यायम कियनाहाटीं दर्मसास्‍त्रम कराहना लोह्कुने ओयानुर, ओसि मीकुन जेलने वाटानुर. पजा मीवा इच्‍चुर पगातोर मीकुन राजालोरा आनि राज्यपालना मुन्‍ने ओयानुर. 
दीनहेंदाल मीकु नावा बारेमते गवाइ वेहालय हर्रि दोर्कार. 
इंचि मीवा न्‍यायम जर्गनेंके बतल वळ्कना इंचेके मोदाले रंदि कियमट. 
वेला वातस्के नना मीकु इसोंटा पोल्‍लें आनि बुद्‍दि हींतन गदा, मिमेट वळ्कानेंके मीवा पगातोर केंजसि वळ्‍काकोंटा आयनुर, इंका मीवा पोल्‍लेक अड्‍डमगुडा वळ्का पर्राकोंटा आयानुर. 
अयना मीवा तल्‍लुर-बाबो, तम्मुह्‍क-दादालोर, जीवातोर-हेळमितोर मीवा दंटातोरे मीकुन पीसि पगातोर्कुंक हियानुर. अचोने आयका मीवाव्टेटाल इच्‍चुर्कुन हव्कानुरगुडा. 
नावा पोरोलताहेंका अंटोर लोकुल्‍क मीकुन हय्सुर. 
इदंता अय्नागानि मीकुन बोरे नासडेम किया पर्रोर. 
पेनदापोर्रोटा विस्वासमते आकिरदाका निल्‍सि मत्‍ते, मिमेट मीवा जीवातुन कापाळकुना परांतिर. 
“हुळाट! सिपाइल्क येरुसलेम सुट्‍टु आतद मिमेट बस्के अय्ते हूळांतिर, अस्‍के सहर नासडेम आयना वेला एव्ता इंचि इनकुंटु. 
अस्‍के बोर अय्ते यहुदिया एरियाते मंतुरो ओर गुट्‍टनहेके वित्‍तट, बोर अय्ते सहरते मंतुरो ओर सहरता पलाते पेय्सि होनगोम अल्‍हेने नाटे मनना लोकुल्‍क सहरते होळिया मन्‍नि. 
बारित्‍ते पेनदा पिलान परकारम अव सिक्‍सा हियना रोजुक आंदु. दर्मसास्‍त्रमते रासि मत्‍ता अन्‍नि पोल्‍लें पूरा आयना वेला आंदु. 
अव रोजकुने पीटे मत्‍ता मुर्ताह्‍कुंक आनि सिन्‍ने मर्तल्‍लुह्‍कुंक वेल्‍लेन तकलिप वांता. बारित्‍ते इद बूमिपोर्रो वेल्‍लेन तिप्‍पल्‍क वायाना मंता. आनि यहुदिल्कुनपोर्रो पेन दाना होंगुन हुपिचना मंता. 
इच्‍चुर मनकालोर कसेह्कुने कोह्‍ककुंचि हायानुर, इंक्‍किच्‍चुर मनकालोर्कुन बारे वेरे देसेमतोर्कुंक दोर्कापीसि हियनुर. पजा यहुदि आयवा लोकुरा कालम मारनदाका, ओर येरुसलेमता लोकुल्‍कुन ओरा कादा हिळु जारसि इर्रानुर. 
“पोळ्‍दुनपोर्रो, वेळसिपोर्रो, सुक्‍कनपोर्रो चिन्‍हां दिस्‍सानुं. इंका बूमिपोर्रो समुद्रमता आवाज आनि अव्टे तेदाना पेद्‍दा तडाना सप्पुड केंजसि देसे-देसेल्‍कुना लोकुल्‍क इरगा वेरियानुर. 
इरगा वेरियसि, इद दुनियाते वायाना तिप्‍पल्‍कुना बारेमते विचारम कीसि, लोकुल्‍कुना जीवा पेय्सोत्‍ताप आयार. बारित्‍ते मब्बुने मनना अन्‍नि सक्‍तिन कदलिच्‍मळ जर्गंता. 
अस्‍के मनकना रूपमते पुटतोन नना, ताकत आनि पेद्‍दा महिमातोनि, मब्बु तेर्पेनपोर्रो वायानेंके लोकुल्‍क हूळानुर. 
इल्‍हा जर्गमळ सुरुव आतस्के मिमेट अंटोर मीवा तल्‍ला तेह्‍चि पोर्रोळ्‍क हुळट. बारित्‍ते पेन मीकु मुक्‍ति हियाना वेला दग्गेर्क एवसेकेन मंता.” 
पजा येसु ओर्क उंदि वेसुडि वेहतोर. “अद अंजिर मरातुन आनि केडाते मत्‍तव अन्‍नि मराकुन हुळट. 
अवुना आकिं रालतद हूळसि, एद्‍दि कालम दग्‍गेरा एव्ता इंचि मीकु बिराना तेळियसि दांता. 
इल्‍हा इव अन्‍नि गटनां जर्गनद हूळसि, पेनदा राज्येम दग्गेर्क एव्ता इंचि मिमेट एरपाट कींतिर. 
नना मीकु निजम वेहांतन, बदवेरदाका अय्ते इव अन्‍नि पोल्‍लें पुरागा आयोंगो, अदवेरदाका ई पीळि मुळगो. 
इद बूमि, मब्बु नासडेम आसि होंदार, गानि नावा पोल्‍लें बस्‍केने नासडेम आयों.” 
“अदुनहाटीं मिमेट पार्टिं किय्युड, कल उनुड इंका इद दुनियाता रंदिनेन मीवा मनसु मनना आयो. गानि नना मर्रा वायना रोजु अचानक अर्रना कोम्मालेह्का मीपोर्रो वासि अर्राकोंटा मीवद मिमेट जेगर्ता मंटु. 
बारित्‍ते अद रोजु इद बूमिपोर्रो मनना अंटोर लोकुल्‍कुनपोर्रो अल्हेन अर्रानद मंता. 
अदुनहाटीं वेल्‍लेन उसारते मंचि, बव अय्ते गटनां जर्गनद मंता, अव अन्‍नि गटनानाल पिस्‍सनाहाटीं ताकत दोर्कगोम इंचि बस्केळक पारतना कीसेक मंटु. अल्हा मत्‍तिरित्‍ते, बस्के अय्ते मनकना रूपमते पुटतोन नना वांतन, अस्‍के नावा मुन्‍ने वेरियाकोंटा नित्‍ता परकिट.” 
इल्‍हा येसु हरेक रोजु पोद्‍दाला गुळिते कराहसेक मनुंदुर. गानि नर्कळ्‍क मात्रम सहरताल पलाते जय्‍तुन इनना गुट्‍टातगा होंचि मनुंदुर. 
हक्‍केर-हक्‍केरा अंटोर लोकुल्‍क तेदसि ओना पोल्‍लें केंजानाहाटीं गुळितगा जमा आयुंदुर. 
