﻿लूकाल.
9.
येसु ओना पन्‍नेंड सिस्युल्कुन केय्‍सि ओर्क अन्‍नि देय्याल्कुन पेचाहनद, बिमार मत्‍तोर्कुन बेस कियना ताकत, अदिकारम हीतोर. 
पजा येसु ओर्कुन, पेनदा राज्येम बारेमते बेसता कबुर वेहालय, बिमार मत्‍तोर्कुन बेस कियालय लोहतोर. 
ओर्कुन लोहनेंके इल्‍हा इत्‍तोर, “मिमेट सेवा कियालय होननेंके मीवातोनि दुड्‍डु, जोरा आयि, गाटो आयि, कोत्‍तां, एक्‍कोतव अंगिं ओयमट. 
उंदि नाटे होत्‍तस्के मिमेट बद लोन अय्ते दांतिटो, अद नार होळसनदाका अदे लोते मंटु. 
बद नाटेना लोकुल्‍क मीकुन मना हिय्‍युरो, अद नाटेनाल पेय्सनेंके ओर कीता तप्पुन हुप्‍सालय उंदि गवाइ लेह्का मननाहाटीं, मिमेट मीवा काल्कुना दुम्मु दुल्‍पिसि पेय्‍सट” इंचि वेहतोर. 
अस्‍के ओर अगटाल पेय्सि, नार-नार बेसता कबुर वेहासेके, बिमार मत्‍तोर्कुन बेस कीसेके होत्‍तुर. 
पजा गालिल एरियाता राजाल हेरोद, बस्के अय्ते येसु कियना कबाह्‍कुना बारेमते केंजतोरो अस्‍के बतल जर्गसंता ओन्क बतले तेळिया हिल्‍ले. बारित्‍ते इच्‍चुर लोकुल्‍क, “योहान हातोराव्टेटाल मर्रा तेदतोर,” इंचि इनुंदुर. इंका इच्‍चुर लोकुल्‍क, “पेनदा कबुरतोर एलियल मर्रा वातोर,” इंचि इनुंदुर आनि इच्‍चुर लोकुल्‍क बारे, “एनकटा पेनदा कबुरतोरा लोप्पोटाल बोरो वरोर जीवाते तेदतोर,” इंचि इनुंदुर. 
गानि, “नना अय्ते योहानुना तल्‍ला कोय्यागोटतन, इंदके इसोंटा पोल्‍लें केंजसेक मंतन, अय्ते ईर बोर आंदुर?” इंचि हेरोद राजाल ओन हूळना विचारम कीतोर. 
पजा प्रेरितुल्क मल्सि वातस्के ओर बतल-बतल कीतुर अव अन्‍नि येसुंक वेहतुर. वेहतस्के, येसु ओर्कुन लोकुल्‍कुनाल अलग कीसि बोर्के तेळियाकोंटा बेतसेदा इनना सहर पीसि ओतोर. 
गानि येसु बगा मंतोर इंचि लोकुल्‍कुंक तेळियतस्के ओर ओन दोर्काबेटसि ओना पज्जो होत्‍तुर. अय्ते येसु कुसिते ओरतोनि कलियसि ओर्कु पेनदा राज्येमता बारेमते वेहतोर. पजा ओरागटाल बोर्क बेस आयानद मत्‍ता ओर्कुन बेस कीतोर. 
पोळ्‍द होनना वेलाक पन्‍नेंडु सिस्युल्क येसुनगा वासि, “मनम सुनसान जेगाते मंतोम, अदुनहाटीं लोकुल्‍कुन लोहचीम, ओर दग्‍गेटा नाह्कुने, नेलिने होंचि तिनालय गाटो, मींडालय जेगा दोर्किच्‍कुंतुर,” इंचि इत्‍तुर. 
अस्‍के, “मिमेटे बतलन्‍ना ओर्क तिनालय हीम्ट,” इंचि येसु ओर्कुन इत्‍तोर. “महगा सिराप हेय्युं हारिं, रोंडु जिम्मां मंतां, अवुन तप्‍पा बतले हिल्‍ले. मोमोट होंचि ई अंटोर लोकुल्‍कुनाहाटीं गाटो अस्सि तायना इंचि निमे इंचेकेना?” इंचि ओर इत्‍तुर. 
अगा दग्‍गेर-दग्‍गेरा हेय्युं वेय्‍कुना मंदि मांडसा मत्‍तुर. गानि येसु सिस्युल्कुनतोनि, “ओर्कुन एबै-एबै मंदि कीसि उपसट,” इंचि इत्‍तोर. 
येसु वेहताप ओर अंटोर्कुन उपिस्तुर. 
पजा येसु हेय्युं हारिं, रोंडु जिम्मां पीसि, स्वर्गमताहेके हूळसि पेनदुक दन्यवाद कीसि अवुन तुकडां कीतोर. कीसि, “इवुन लोकुल्‍कुंक हीम्ट,” इंचि सिस्युल्कुंक वेहतोर. 
लोकुल्‍कुंक हीतस्के, ओर पीरनिंडा तित्‍तुर. मिगुल्ता तुकडां जमा कीते अव पन्‍नेंड तट्‍टां निंडतां. 
उंदि रोज येसु वरोरे पारतना कीसेक मननेंके, ओना सिस्‍युल्‍कगुडा ओनतोनि मत्‍तुर. अय्ते, “नना बोन आंदुन इंचि लोकुल्‍क इंतुर?” इंचि येसु ओर्कुन पूसकीतोर. 
अस्‍के ओर इल्‍हा जवाब हीतुर. “इच्‍चुर बारे नीकुन बापतिस्मा हियना योहान इंतुर. गानि इच्‍चुर बारे निमे एलियाल आंदिन इंतुर. इंकिच्‍चुर बारे एनकटा पेनदा कबुरतोरा लोप्पोटाल बोरो वरोर जीवा अरतोर इंतुर,” इत्‍तुर. 
“गानि मिमेट बतल इंतिर?” इंचि येसु सिस्युल्कुन मर्रा पूसकीतोर. अस्‍के, “निमे पेन लोहता पिसागोटनोन किरिस्‍तुन आंदिन,” इंचि पत्रु इत्‍तोर. 
गानि, “इद पोल्‍ले मिमेट बोर्के वेहमट,” इंचि येसु ओर्क गट्‍टिगा हुकुम हीतोर. 
पजा ओर्क इल्‍हा वेहालय दल्‍गतोर. “यहुदि पेद्‍दाल्क, पेद्‍दा पेर्मालोर आनि दर्मसास्‍त्रम कराहना गुरुल्कुनाहेंदाल मनकना रूपमते पुटतोन नाकु तिप्‍पल्‍क अर्रापींता. ओर हय्साकोंटा आसि नाकुन हव्कानुर. गानि मूडोव रोजुने नना मर्रा जीवाते तेदंतन,” इत्‍तोर. 
पजा येसु अंटोर लोकुल्‍कुन इल्‍हा इत्‍तोर. “ओक्‍कला बोरन्‍ना मनकल नावा पज्जो वायना इत्‍ते, ओर ओना पूरा इस्‍टाल्क होळसिसि, दररोज सतता क्रुस तेह्‍कुंचि नावा पज्जो वायिर. 
बोर ओना जीवातुन पिसागोटालय हूळंतोर, ओर ओना जीवातुन पोगोटकुंतोर, ओन्क बस्केळक पिस्सना पिस्वर दोर्को गानि नावाहाटीं बोर अय्ते जीवा हींतोर, ओन्क बस्केळक पिस्सना पिस्वर दोर्कंता. 
ओक्‍कला मनकल पूरा दुनियातुन संपलिच्‍चि, जीवा पोगोटकुत्‍ते हिलाकोंटे नासडेम आते, ओन्क बता पायदा आंता? 
बोर अय्ते नाकुन, नावा पोल्‍लेन वेहालय सिग्गु अर्रंतोर, मनकना रूपमते पुटतोन नना बस्के अय्ते नावा महिमाते, नावा बाबाना महिमाते, पवित्र पेनदा दूताना महिमाते वांतन, अस्‍के असोंटा मनकन नावोर इनालय ननागुडा सिग्गु अर्रंतन. 
गानि, नना मीकु निजम वेहांतन, इग्‍गे नित्‍तिसि मनानोरा लोप्पोटाल इच्‍चुर इल्‍हा मंतुर गदा, ओर पेनदा राज्येमतुन हूळवा, ओर्कु हामुर वायो.” 
इव पोल्‍लें वेह्‍चि एनमिदि रोजकु आतां बारे! येसु पत्रुन, योहानुन, याकोबुन पीसि येसु गुट्‍टापोर्रो पारतना कियालय होत्‍तोर. 
ओर पारतना कियानेंकेन ओना रूपम मारिय्ता. ओना कपडिं तेल्‍लगा मेर्सालय दल्‍गतां. 
हुळाट! अचानक येसुनगा मूसाल आनि एलियाल महिमाते वासि, येसुना हामुर येरुसलेमते बल्हा पूरा आंता, इंचि वळ्कसेक मत्‍तुर. 
पत्रु आनि ओना दंटातुर निद्रा होंचि मत्‍तुर. पजा ओर निद्रताल तेदतस्‍के येसुना महिमाता वेल्‍गुन हूळतुर. अचोने आयाका ओनतोनि इव्वुर मनकालोर नित्‍तिसि मत्‍तदगुडा हूळतुर. 
पजा मूसाल आनि एलियाल येसुनगटाल होननेंके, “गुरु, मनम इगे मनमळ बेस मंता. अय्ते मनम मूड डेरां वाटकोम. उंदि नीहाटीं, उंदि मूसानाहाटीं उंदि एलियानाहाटीं,” इंचि पत्रु येसुन इत्‍तोर. (ओर ई पोल्‍लें वळ्कानेंके विचारम कियाकोंटेन वळ्कतोर.) 
ओर ई पोल्‍लें वळकसेके मननेंकेन उंदि मब्बु तेर्पे वासि ओर्कुन मुच्‍का होत्‍ता, अस्‍के ओर मुव्वुर वेरियतुर. 
ओर्कु मब्बुनाल, “ईर नावा मर्रि आंदुर, ईन नना पेर्कुत्‍तन, ईनां केंजट,” इंचि पेनदा अल्किर केंजावाता. 
अद अल्किर मग्तस्‍के ओर्क अगा येसु वरोरे दिसतोर. पजा ओर चुपचाप मत्‍तुर. अगा हूळतद आ रोजकुने ओर बोर्के वेहा हिल्‍लुर. 
इंकुंदि रोज ओर गुट्‍टा पोर्रोटाल हिळु रेयतस्के वेल्‍लेन लोकुल्‍क येसुंक कलियालय वातुर. 
अस्‍के आ मंदिताल वरोर मनकल जोरते वरगेयसि, “गुरु, नना नीवा काल्क मोळ्कंतन, नावा मर्रिनपोर्रो दया कीम, नाकु ओर वरोरे मर्रि आंदुर. 
ओन देय्यम पीतस्‍के ओर बागा वरगेयंतोर, ओना तोळ्‍दाल पोंगुर पेय्सानाल ओन तेल्हंता, अद ओन बस्‍केने होळसो, तकलिप कीसेकेने मनंता. 
अदुन गेदमालय नना नीवा सिस्युल्कुंक विनंति कीतन, गानि ओरतोनि आया पराहिल्‍ले,” इंचि इत्‍तोर. 
अस्‍के येसु ओर्कुन, “अरे विस्वासम तक्‍को आनि हर्रि तप्‍ता पीळितोरिटा, नना बदवेरदाका मीतोनि मनकन? इंका बदवेरदाका नना मीकुन सहन कीकन? नीवा मर्रिन इग्‍गे पीसि वा,” इंचि आ मनकन इत्‍तोर. 
आ पेडल येसुनहेके वायानेंकेन देय्यम ओन हिळु अरहचि तेल्हता. अस्‍के येसु आ देय्यमतुन गदरिचतोर. पजा पेडन बेस कीसि ओना बाबांक अप्पजेपतोर. 
अस्‍के अंटोर लोकुल्‍क पेनदा ताकततुन हूळसि इचंत्रम आतुर. येसु बतल अय्ते कीतोरो अद हूळसि अंटोर लोकुल्‍क इचंत्रमते मननेंके येसु ओना सिस्युल्कुन इल्‍हा इत्‍तोर, 
“इंदके नना मीकु बतलय्ते वेहांतनो, अव पोल्‍लेन मिमेट बेस केंजट. मनकना रूपमते पुटतोन नाकुन, लोकुल्‍कुना कय्‍दे पीसि हियानद मंता.” 
गानि येसु वेहता पोल्‍ले ओर्क तेळिया हिल्‍ले. अद पोल्‍ले ओर्क तेळियामन्‍नि इंचि मक्‍किचि मत्‍ता. आनि इदुना बारेमते ओन पूस कियालयगुडा ओर वेरियतुर. 
पजा, “मनालोप्‍पो अंटोर्कन्‍ना पेद्‍दा बोर?” इदुना बारेमते सिस्युल्कुंक ओर्क-ओर्के पोल्‍लें आतां. 
गानि येसु ओरा मनसुना विचाराल्कुन एरपाट कीसि, वरोर सिन्‍ना पेडन ओना दग्‍गेरा निलाहतोर. 
निल्‍हाचि, “बोर अय्ते ई सिना पेडनसंटोन नावा पोरोलते स्विकार कींतोर ओर नाकुन स्विकार कीतापे. अल्‍हेने बोर अय्ते नाकुन स्विकार कींतोर ओर नाकुन लोहता पेनदुन इंका स्विकार कींतोर. अदुनहाटीं बोर अय्ते मीलोप्‍पो अंटोर्कन्‍ना सिन्‍ना मंतोर, ओरे अंटोर्कन्‍ना पेद्‍दोड आंदुर,” इंचि येसु ओर्कुन इत्‍तोर. 
अस्‍के, “गुरु, वरोर मनकल नीवा पोरोलते देय्याल्कुन पेचाहनेंके मोमोट हूळतोम. मालेसीं ओर नी पज्जो ताकानोर आयोर, अदुनहाटीं अल्हा कियमा इंचि मोमोट ओन आपतोम,” इंचि योहान जवाब हीतोर. 
इत्‍तस्के, “बोर अय्ते मीक विरोदमते हिल्‍लोर, ओर मीवोरे आंदुर, अदुनहाटीं ओन आपमट,” इंचि येसु योहानुन वेहतोर. 
येसु स्वर्गमते होनना रोजकु दग्‍गेरा वासेक मत्‍तां. अदुनहाटीं ओर येरुसलेम होनालय गट्‍टि निरनायम कीतोर. 
ओर पेय्‍सका मुन्‍ने ओना कबुरतोर्कुन लोहतोर. ओर ओन्क जेगा तयार कियालय सामरिया लोकुल्‍कुना उंदि नाटे एव्‍तुर. 
गानि येसु येरुसलेम होनालय पेय्सतोर इंचि सामरि जातिता लोकुल्‍क ओन अगा आगा हिया हिल्‍लुर. 
ओर्कुन अगा आगा हिया हिल्‍लुर अय्ते ओना सिस्युल्कु याकोब आनि योहान इल्‍हा इत्‍तुर, “सामि! ओर्कुन हव्कालय, मब्बुनाल तडमि अर्रि इंचि मोमोट आदेस हिय्याना, इंचि नीवा विचारम मंताना?” 
अस्‍के येसु ओरहेके तिरियसि ओर्कुन तेराहतोर. 
पजा ओर अगटाल वेरे नाटे होत्‍तुर. 
ओर हरपीसि होंचेक मननेंके बोरो वरोर मनकल येसुनगा वासि, “निमे बगा-बगा दांतिनो, अगा-अगा नना नीवा पज्जो वांतन,” इंचि इत्‍तोर. 
अस्‍के येसु ओन इल्‍हा इत्‍तोर, “नक्‍कांक बारे मनालय सोर्रें मंतां, पिट्‍टेंक मनालय गूडां मंतां, गानि मनकना रूपमते पुटतोन नाकु मात्रम तल्‍ला इर्रालयगुडा जेगा हिल्‍ले.” 
पजा येसु इंकावरोन, “नावा पज्जो वा” इत्‍तोर. गानि, “सामि, नाकुन मोदाला होनाहीम, नावा बाबाल हातास्के ओन गति कीसि वांतन,” इंचि ओर येसुन इत्‍तोर. 
अस्‍के येसु ओन इत्‍तोर, “बोर अय्ते हाताप मंतुरो, ओरे ओरा हातोरा गति किय्‍यिर. निमे मात्रम होंचि पेनदा राज्येम बारेमता बेसता कबुर वेहा.” 
इंकावरोर मनकल इत्‍तोर, “नना नीवा पज्जो वांतन सामि, गानि मुन्‍ने नना लोन होंचि, नावा लोतोर्कुंक वेहचि वांतन.” 
अस्‍के येसु ओन इत्‍तोर, “पज्जो वांतन इंचि पेय्सि, मर्रा पजोळ्क मल्सि हूळना मनकल पेनदा राज्येमता सेवा कियनालायक हिल्‍लोर,” इंचि इत्‍तोर. 
