﻿मरकुस.
15.
बल्हा अय्ते पंग आता अल्हा पेद्‍दा पेर्मालोर, यहुदि पेद्‍दाल्क, दर्मसास्‍त्रम कराहना गुरुल्क आनि पूरा पंचादितोर उंदि निरनायम कीसि, येसुन दोह्‍चि वाट्‍सि ओसि, पिलातुस राज्यपालुंक अप्पजेपतुर. 
पजा पिलातुस, “निमे यहुदिल्कुना राजाना?” इंचि येसुन पूसकीतोर. “निमे इत्‍तापे” इंचि येसु जवाब हीतोर. 
अस्‍के पेद्‍दा पेर्मालोर ओनापोर्रो वेल्‍लेन पोल्‍लेना दोसेल्क दोसतुर. 
अदुनहाटीं पिलातुस येसुन मर्रा पूसकीतोर, “हूळा ओर नीवा पोर्रो बच्‍चुंगो तप्पुक दोस्सेक मंतुर, निमे बतले जवाब हिय्‍यिना?” इंचि इत्‍तोर. 
गानि येसु बतले जवाब हिया हिल्‍लोर, इंचि पिलातुस इचंत्रम आतोर. 
दाटसि होनना पंडुगुना रोजुने, लोकुल्‍कुंक इस्‍टमातोन एटा वरोन जेलनाल होळ्‍सियाना रिवाज मत्‍ता. 
बरब्बल इनना वरोर मनकल ओना दंटातोरतोनि जेलने मत्‍तोर. ओर ओना दंटातोरतोनि कलियसि, बचुटूरो लोकुल्‍कुन हव्‍किसि मत्‍तोर. 
लोकुल्‍क पिलातुसनगा वासि, “एटा मावाहाटीं बल्हा कियिंदिनो अल्‍हेने कीम,” इंचि इत्‍तुर. 
पेर्मालोर्कुंक येसुनपोर्रो कळ्‍क पोतताहेंकेन ओन तच्‍चि नाक अप्पजेपतुर इंचि पिलातुस एरपाट कीकुत्‍तोर. अदुनहाटीं पिलातुस ओर्कुन, “मीवा बतल विचारम मंता, यहुदिल्कुना राजान मीहाटीं होळसीकाना?” इंचि पूसकीतोर. 
गानि पेर्मालोर्क, “मावाहाटीं बरब्बने होळ्‍सीम इंचि मिमेट इंटु,” इल्‍हा लोकुल्‍कुन एक्‍किस्तुर. 
मर्रा पिलातुस ओर्कुन, “अय्ते मिमेट यहुदिल्कुना राजाल इंचि बोनय्ते इंतिर, ओन नना बतल कीकन,” इंचि पूसकीतोर. 
अस्‍के, “ओन क्रुसुनपोर्रो वेलाड वाटा!” इंचि ओर वरगेयतुर. 
अस्‍के पिलातुस, “बारि, ईर बतल तप्पु कीतोर?” इंचि ओर्कुन पूसकीतोर. गानि ओर इंका जोरते, “ओन क्रुसुनपोर्रो वेलाड वाटा!” इंचि वरगेयतुर. 
पिलातुसुंक लोकुल्‍कुन कूस कियाना मत्‍ता इंचि ओराहाटीं बरब्बन होळसिसि येसुन बारे पोट्‍टे देब्बां तंचि क्रुसुनपोर्रो वेलाड वाटालय सिपाइल्कुना कय्‍दे अप्पजेपतोर. 
पजा सिपाइल्क येसुन पीसि राज्यपालना पिरटोरियम इनना किल्‍लाते ओतुर. अगा सिपाइल्कुना पूरा गेंगुन केय्‍सि जमा कीतुर. 
ओर येसुंक नेडि पंडि रंगुना कोट केराह्‍चि, हाह्कुना वेलितुन किरिटम कीसि ओना तल्‍लक दोसतुर. 
अस्‍के ओर, “यहुदिल्कुना राजांक जय!” इंचेके ओन्क जोहार कीतुर. 
पजा ओर ओना तल्‍लापोर्रो दुड्‍डुने तंतुर, ओनपोर्रो उस्‍कतुर, ओर ओना मुन्‍ने वंगिस जोहार कीतुर. 
ओन इरगा कारेड्‍डाल्‍क कीतारित्‍ते, ओन्क केराह्‍ता नेडि पंडि रंगुना कोट तेंडसि, ओना कपडिं ओन्‍के केराहतुर. अस्‍के ओन क्रुसुनपोर्रो वेलाड वाटालय पलाते ओतुर. 
सिपाइल्क येसुन पीसि पलाते होननेंके, सिकंदर आनि रुपुसना बाबाल सिमोन इनानोर नेलिनाल अदे हर्रि पीसि वासेक मत्‍तोर. ओर कुरेनि सहरतोर मत्‍तोर. सिपाइल्क ओन वेराहचि येसुना क्रुस कांजा वेहतुर. 
ओर गोलगोता इनना जागातगा येसुन पीसि वातुर. गोल्‍गोता इत्‍ते तल्‍ला बोरसेम इंचि अर्तम. 
अगा ओर, मुर्र इनना मत्‍तु अंगुर पंडिना पानकमते कल्‍पिसि येसुंक उनालय हीतुर, गानि ओर उना हिल्‍लोर. 
अस्‍के ओन क्रुसुनपोर्रो वेलाड वाटतुर. पजा ओना कपडिन बद बोर एताना इंचि सिट्‍टिं वाट्‍सि पंचकुत्‍तुर. 
येसुन क्रुस पोर्रो मोल्‍लाने कोह्‍किसि वेलाड वाटतस्के हक्‍केटां तोम्मिद एगिस मत्‍तां. 
ईर “यहुदिल्कुना राजाल” आंदुर इंचि, उंदि बल्‍लापोर्रो कसूर रासि ओना तल्‍लातगा क्रुसुंक तासतुर. 
येसुनतोनि इंका इव्वुर दोंगाल्कुन, तिना बाजुंक वरोन, डेमा बाजुंक वरोन क्रुसकुन पोर्रो वेलाड वाटतुर. 
इदुनहेंदाल दर्मसास्‍त्रमते रासि मत्‍ताप, “ओर दोंगाल्‍कुना लेक्‍काते वातोर” इद पोल्‍ले पूरा आता. 
अद हर्रि पीसि होनानोर-वायानोर तल्‍लां ऊपसेके, “ओ! गुळितुन कूलाह्‍चि मूड रोजकुने दोहानोन, क्रुसताल रेय्‍सि निमे नीवा जीवातुन पिसागोटकुन,” इंचि अपमानम कियुंदुर. 
अल्‍हेने पेर्मालोर्क, दर्मसास्‍त्रम कराहना गुरुल्कगुडा, “ओर इंकावरोन पिसागोटतोर गानि ओनद ओरे पिसागोटकुना परसेके हिल्‍लोर. 
इस्राएलतोरा राजाल किरिस्‍तु क्रुसुनपोर्रोटाल हिळु रेय्‍सि वायिरकांटी, अस्‍के मोमोट हूळसि, ईनपोर्रो विस्वासम ईरा परकोम,” इंचेके ओना कारेड्‍डाल्‍क कीतुर. येसुना पक्‍काते क्रुसुंक वेलाड वाट्‍सि मत्‍ता दोंगाल्कगुडा ओना अपमानम कीतुर. 
अस्‍के पिय्यटा पन्‍नेंड एगानस्‍केटाल अय्ते, मूड एगनदाका पूरा बूमिअंता हीकट आता. 
पिय्यटा मूड एगनेंके येसु अळसेके जोरसे वरगेयसि, “एलि, एलि, लमा सबकतनि?” इंचि इत्‍तोर. इत्‍ते, “ना पेनदुना, ना पेनदुना निमे नाकुन बारि होळसीतिन?” इंचि इत्‍तोर. 
अस्‍के अगा नित्‍तिसि मत्‍तुर इच्‍चुर लोकुल्‍क, “हुळाट! ओर एलियान केयसंतोर,” इंचि इत्‍तुर. 
ओरा लोप्पोटाल वरोर विच्‍चि होंचि स्पंजतुन पुल्‍लाटा अंगुर पानकमते मुळ्‍हाचि, दुड्‍डु कोस्‍सक तासिसि ओनकु उनालय हीतोर. हीसि, “आगा! एलियाल ओन हिळु रेहालय वांतोरा वायोरा? हूळकोम,” इंचि इत्‍तोर. 
अस्‍के येसु पेद्‍दा आवाजते वरगेयसि जीवा होळ्‍सीतोर. 
अस्‍के गुळिता परदा पोर्रोटाल हिळुदाका हर्सि रोंडु तुकडां आता. 
अस्‍के नूर मंदि सिपाइल्कुना पोर्रो मनना अदिकारि येसुना क्रुसता मुन्‍नेने नित्‍तिसि मत्‍तोर. ओर येसु वरगेयसेके जीवा होळ्‍सनद हूळतोर, हूळसि, “ईर निजमे पेनदा मर्रि आंदुर,” इंचि इत्‍तोर. 
अगा मगदलेनि नाटेना मरियम, सिन्‍ना याकोब, योसेसना यावल मरियम, सलोमि इव मुर्ताह्कगुडा लक्‍कुटाले नित्‍तिसि हूळसेक मत्‍तां. 
येसु गालिल एरियाते मत्‍तस्के, इव मुर्ताह्क ओना पज्जो होंचि सेवा कियुंदुं. इवे आयाका ओना पज्जो येरुसलेमदाका वातव इंका वेल्‍लेन मुर्ताह्क मत्‍तां. 
नोमकेन रोजुना मुन्‍नेटा रोजु येसु हातोर, अद नोमकेमता तयारिता रोजु आंदु. अस्‍के पोळ्‍दु होंचि मत्‍ता. 
अरिमताइ नाटेनोर योसेपु इनानोर वरोर मत्‍तोर. ओर यहुदिल्कुना पंचादिता वरोर मेंबर मत्‍तोर. लोकुल्‍क ओन्क कदर हियुंदुर. ओर पेनदा राज्येम बस्के वायार इंचि एदुर हूळसेक मनुंदुर. ओर दैरनेमते पिलातुसनगा होंचि, “येसुना पीनगुन नाक हीम,” इंचि तल्कतोर. 
अस्‍के पिलातुस, “अरे! इच्‍चोन बिराना हातोरा” इंचि इचंत्रम आतोर. पजा नूर मंदि सिपाइल्कुना पोर्रो मनना अदिकारिन केय्‍सि, “येसु हातोरा?” इंचि पूसकीतोर. 
येसु हातोर इंचि ओर अदिकारि वेहतस्के, ओना पीनगुन ओया परांतिन इंचि पिलातुस योसेपुन इत्‍तोर. 
अस्‍के योसेपु उंदि पूना कपडि अस्तोर. येसुन क्रुसतगटाल हिळु रेहचि, अद कपडितुन हुटतोर. हुटसि, बंडातुन तुलाह्‍चि तयार कीता बोंदाते दोसतोर. पजा दाना बोंगाकु उंदि पेद्‍दा बंडा अड्‍डम दोसतोर. 
येसुन बोंदाते दोसता जेगातुन मगदलेनि नाटेना मरियम, योसेसुना यावल मरियम इव हूळतां. 
