﻿मरकुस.
9.
मर्रा येसु ओर्कुन इल्‍हा इत्‍तोर. “नना मीकु निजम वेहांतन, इग्‍गे नित्‍तिसि मनानोरा लोप्पोटाल इच्‍चुर इल्‍हा मंतुर गदा, पेनदा राज्येमतुन दाना ताकततोनि वातद हूळवा, ओर्कु हामुर वायो,” इत्‍तोर. 
हारुं रोजकु आतारित्‍ते येसु पत्रुन, याकोबुन आनि योहानुन पीकुंचि उंदि एत्‍तु गुट्‍टापोर्रो होत्‍तोर. अगा ओरा मुन्‍ने ओना रूपम मारिय्ता. 
ओना कपडिं इच्‍चोर तेल्‍लगा मेर्सेक मत्‍तां गदा, बूमि पोर्रोटोर बोरे साकलल अच्‍चोर तेल्‍लगा आयनाल हुक्‍का पर्रोर. 
अस्‍के मूसाल आनि एलियाल येसुनतोनि वळ्‍कानद ओर हूळतुर. 
हूळसि ओर इरगा वेरियतुर. अदुनहाटीं पत्रु येसुनतोनि बतल वळ्कना अद तेळियका, “गुरु! मनम इग्‍गे मनमळ बेस मंता. उंदि नीहाटीं, उंदि एलियानाहाटीं, उंदि मूसानाहाटीं मोमोट मूड गूळसें वाटंतोम,” इंचि इत्‍तोर. 
अस्‍केने उंदि मब्बु तेर्पे वासि ओर्कुन मुच्‍ता. आ मब्बुनाल, “ईर नावा पावरमगल्‍ला मर्रि आंदुर, ईना पोल्‍लें केंजट,” इंचि ओर्क अल्किर केंजावाता. 
अस्‍के अचानक ओर नालुं-मूलां हूळतुर गानि येसुंक तप्‍पा अगा बोरे दिसा हिल्‍लुर. 
ओर गुट्‍टा पोर्रोटाल हिळु रेय्‍नेंके, “मनकना रूपमते पुटतोन नना हामुरताल मर्रा तेदनदाका, गुट्‍टापोर्रो मिमेट बतल अय्ते हूळतिरो अद बोर्के वेहमट,” इंचि येसु ओर्क गट्‍टिगा वेहतोर. 
ओर अद पोल्‍लेतुन ओरा मनसुनेन इरतुर गानि “हातोरा लोप्पोटाल मर्रा जीवाते तेदमळ, इत्‍ते बतल?” इंचि ओर वरोंक-वरोर वळ्ककुनालय दल्‍गतुर. 
पजा ओर येसुन, “किरिस्‍तुंकन्‍ना मुन्‍ने, एलियाले वायमळ गावाले इंचि दर्मसास्‍त्रम कराहना गुरुल्क बारि इंतुर?” इंचि पूसकीतुर. 
अस्‍के येसु ओर्क इल्‍हा वेहतोर. “एलियाल तप्‍पाकोंटा मोदाला वांतोर. वासि मोदाला बल्हा मत्‍ता अल्हे अन्‍निन कींतोर. गानि मनकना रूपमते पुटतोन नाकु वेल्‍ले तकलिप बोगांचा पींता, नाकुन हय्सुर इंचि दर्मसास्‍त्रमते बारि रासि मंता? 
गानि नना मीकु वेहानद बतल इत्‍ते, एलियाल वासे मंतोर. ओना बारेमते दर्मसास्‍त्रमते बल्हा रासि मंता, अल्‍हेने लोकुल्‍क ओरा मनसुंक वाताप ओनतोनि कीतुर,” इंचि येसु ओर्क वेहतोर. 
पजा येसु आनि सिस्युल्क, हिळु मत्‍ता सिस्युल्कुनगा वासि हूळतस्‍के, ओरा सुट्‍टु वेल्‍लेन लोकुल्‍क जमा आसि मत्‍तुर. आनि दर्मसास्‍त्रम कराहना गुरुल्क ओरतोनि लोल्‍लि कीसेके मत्‍तुर. 
अगा मत्‍ता लोकुल्‍क येसुन हूळसि इचंत्रमते अरतुर, पजा अंटोरगुडा बिराना विच्‍चि होंचि ओन्क जोहार कीतुर. 
अस्‍के येसु, “मिमेट ईरतोनि बारि वदुरकुंचेक मंतिट?” इंचि दर्मसास्‍त्रम कराहना गुरुल्‍कुन पूसकीतोर. 
अस्‍के आ मंदिताल बोरो वरोर येसुन, “गुरु, ना मर्रिंक मूका-देय्यम पीता, ओन निहगा पीसि तत्‍तन. 
देय्यम ओन बस्के अय्ते पींता, अस्‍के ओन अग्गेन हिळु हुक्‍कंता. ओना तोळ्‍दाल पोंगुर पेय्संता. ओर कर्रा-कर्रा पल्कु कोर्कसेके अल्‍हेने गट्‍टिगा आंतोर. इद देय्यमतुन ओना लोप्पोटाल गेदमट इंचि नीवा सिस्युल्कुंक वेहतन गानि ओरतोनि आया पर्राहिल्‍ले,” इंचि वेहतोर. 
अस्‍के येसु ओर्कुन, “अरे विस्वासम तक्‍को पीळितोरिटा! नना बदवेरदाका मीतोनि मनकन? बदवेरदाका नना मीकुन सहन कीकन? ओन नाहेके पीसि वट,” इंचि इत्‍तोर. 
ओर आ पेडन येसुनगा पीसि वातुर. देय्यम येसुन हूळता-हूळुळे, पेडन तेल्हाचि हिळु अरहता. आ पेडल तोळ्‍दाल पोंगुर पेचाहसेके पोर्लालय दल्‍गतोर. 
अस्‍के, “नी मर्रिंक इल्‍हा बस्केटाल आसेक मंता?” इंचि येसु पेडाना बाबोन पूसकीतोर. अय्ते ओर, “सिन्‍नस्केटाले इल्‍हा आसेक मंता. बच्‍चुंगो मल्कां तळमिते अरहचि, एते अरहचि हव्कालय हूळता गानि निमे मापोर्रो दया वासि, माहाटीं बतलन्‍ना सहायम कियापर्ते कीम,” इंचि इत्‍तोर. 
येसु ओन, “कियापर्ते कीम, इत्‍ते बतल इत्‍ताप? पेनदापोर्रो विस्वासम कियानोर्क अन्‍नि आया परांतां,” इंचि इत्‍तोर. 
अस्‍केने पेडाना बाबल कांडेर तेंडसेके, “नना विस्वासम कींतन सामि, नावा विस्वासम गट्‍टिगा आयालय सहायम कीम” इंचि इत्‍तोर. 
वेल्‍लेटुर लोकुल्‍क विच्‍चि वासि गर्दि कियानद हूळसि येसु आ देय्यमतुन, “सेव्टि-मूका देय्यमतुना, नना नीकु हुकुम हींतन, ईनगटाल पलाते पेय्‍सा, ईन मर्रा बस्‍केने पिय्मा,” इंचि गदरिचतोर. 
अस्‍के आ देय्यम ओन जोरसे तेल्हाचि, वरगेय्‍सि आ पेडाना लोप्पोटाल पेय्सि होत्‍ता. अस्‍के पेडल हातोनलेसीं आतोर. वेल्‍लेटुर लोकुल्‍क ओन हातोर इत्‍तुर. 
गानि येसु ओना कय पीसि तेहातस्‍के ओर तेदसि निल्तोर. 
पजा येसु लोन होतस्के बोरे हिल्‍वद हूळसि सिस्युल्क येसुनगा वासि, “आ देय्यमतुन मोमोट बारि गेदमा पर्रा हिल्‍लोम,” इंचि पूसकीतुर. 
येसु ओर्कुन, “इसोंटा देय्यमतुन सिराप पारतनातोने गेदमा परांतोम,” इंचि इत्‍तोर. 
पजा ओर अगटाल पेय्सि गालिल राज्येमताल होंचेक मत्‍तुर. ओर होनानद बोर्कन्‍ना तेळियमळ येसुंक इस्‍टम मनाहिल्‍ले. बारित्‍ते येसु ओना सिस्युल्कुंक, “मनकना रूपमते पुटतोन नाकुन, वरोर दोकाते पीसि, लोकुल्‍कुना कय्‍दे हींतोर. ओर नाकुन हव्कानुर गानि, मूड रोजकु आतंका नना मर्रा जीवाते तेदंतन,” इंचि कराहचेके मत्‍तोर. 
गानि येसु वेहता पोल्‍ले ओर्क तेळिया हिल्‍ले. आनि ओन पूस कियालयगुडा ओर वेरियतुर. 
ओर कपर्नाहुमते एवसि उंदि लोते मत्‍तस्के, “हर्रि पीसि वायानेंके मिमेट बतल वळ्कसेक वातिट?” इंचि येसु सिस्युल्कुन पूसकीतोर. 
गानि “अंटोर्कन्‍ना पेद्‍दा बोर?” इंचि ओर वरोंक वरोर वळ्कसेक वातुर. अदुनहाटीं ओर चुपचाप मत्‍तुर. 
अस्‍के येसु उद्‍दिसि ओना पन्‍नेंड सिस्युल्कुन केय्‍सि ओर्कुन इल्‍हा इत्‍तोर. “बोर अय्ते पेद्‍दा आंतन इनकुंतोरो, ओर अंटोर्कन्‍ना सिन्‍नोड आसि अंटोरा सेवा कियानोर आयापींता,” इंचि ओर्क वेहतोर. 
वेह्‍चि, वरोर सिन्‍ना पेडन ओरा नड्‍डुम निलाहतोर. पजा ओन दग्‍गेरा पीकुंचि ओर्कुन इल्‍हा इत्‍तोर. 
“बोर अय्ते ई सिन्‍ना पेडनलेसीं आसि मनानोन नावा पोरोलते ओप्कुंतुरो, ओर नाकुनगुडा ओप्‍कुंतुर. बोर अय्ते नाकुन ओप्‍कुंतुर ओर सिराप नाकुने आयो गानि नाकुन लोहतोनगुडा ओप्‍कुंतुर,” इंचि वेहतोर. 
अस्‍के योहान येसुन, “गुरु! वरोर मनकल नीवा पोरोलते देय्याल्कुन पेचाहनेंके मोमोट हूळतोम, मालेसीं ओर नी पज्जो ताकानोर आयोर. अदुनहाटीं अल्हा कियमा इंचि मोमोट ओन आपतोम,” इत्‍तोर. 
अस्‍के येसु ओन इल्‍हा इत्‍तोर. “बोर अय्ते ना पोरोलते अद्‍बूतामाता कबाह्‍क कींतोरो, ओर नावा विरोदमते बिराना कराब वळ्का पर्रोर, अदुनहाटीं ओन आपमट. 
बारित्‍ते बोर अय्ते मनाकु विरोदमते हिल्‍लोर, ओर मना बाजुनोरे. 
नना मीक निजम वेहांतन, मिमेट किरिस्‍तुना सिस्युल्क इंचि मीक बोरन्‍ना गिलासमेड एर उनालय हियानय्ते, ओन्क तप्‍पाकोंटा इनाम दोर्कंता. 
नापोर्रो विस्वासम कियना ई सिन्‍ना पेडानसंटोन बोरन्‍ना पापमते अरहते, ओना बोंळगेक जोत्‍ता बंडा दोहचि समुद्रमते दोब्‍बुतेने बेस मनंता. 
ओक्‍कला नीवा कय नीकुन पापम किया वेहते, दान नर्किसि पोहा. बारित्‍ते रोंडु कय्‍क मंचि बस्‍केने पिर्रकोंटा बगाबगा पोत्‍तना तडमि मनना नरकमते होननदानकन्‍ना, तोंटि कय आसि पिस्वरते होनमळे नीहाटीं बेस. 
अल्‍हेने, ओक्‍कला नीवा काल नीकुन पापम किया वेहते, दान नर्किसि पोहा. बारित्‍ते रोंडु काल्क मंचि नरकमते होननदानकन्‍ना, कूटाल आसि पिस्वरते होनमळे नीहाटीं बेस मनंता. 
अल्‍हेने, ओक्‍कला नीवा कळु नीकुन पापम किया वेहते, दान तेंडसि पोहा. बारित्‍ते रोंडु कळ्‍कु मंचि नरकमते होननदानकन्‍ना, उंदि कळ्‍दे पेनदा राज्येमते होनमळे नीहाटीं बेस मनंता. 
बारित्‍ते हरेक मनकन तळमितोनि होव्वोरलेसीं कियमळ जर्गंता. 
होव्वोर बेसे मनंता गानि होव्वोर, होव्वोरलेसीं रुसि वायाकोंटे अव्टे मर्रा बल्हा होव्वोर रुसि तरा परांतोम? अल्‍हेने मिमेटगुडा होव्वोर रुसिते बेस वरोंक-वरोर कलियसि-मेलियसि सांतिते मंदना,” इंचि येसु वेहतोर. 
