﻿मरकुस रासता बेसता कबुर.
1.
पेनदा मर्रि, येसु किरिस्‍तुना बेसता कबुर इल्‍हा सुरुव आता. 
पेनदा कबुरतोर यसायाहना पुस्तकमते, “हूळा! नना नीकन्‍ना मुन्‍नेने नावा कबुरतोन लोहंतन. ओर नीवाहाटीं हर्रि तयार कींतोर.” इंचि रासि मंता. 
वरोना अल्किर बय्‍लि जेगाते, “सामिनाहाटीं हर्रि तयार कीम्‍टु, ओना हर्रि सवरगा कीम्‍टु,” इंचि केंजा वासेक मंता, इल्‍हा बापतिस्मा हियना योहानुना बारेमतेन पेन वेहचि मत्‍ता. 
पेनदा कबुरतोर रासतापे बापतिस्मा हियना योहान बय्‍लि जेगाते वासि लोकुल्‍कुंक इल्‍हा वेहालय दल्‍गतोर, “कीता पापाल्कुन ओप्‍कुंचि मनसु मार्सकुंचि बापतिस्मा येतानय्ते, पेन मीवा पापाल्कुन मापि कींता.” 
इद केंजसि पूरा यहुदिया राज्येमते, येरुसलेम सहरते मंदना लोकुल्‍क ओनगा वातुर, वासि ओरा पापाल्क ओप्‍कुंचि, ओनहेंदाल योर्दन बेरेटे बापतिस्मा येतकुत्‍तुर. 
योहान लोटापेटा बूराते तयार कीता कपडिं केरसि तोल्‍दा पट्‍टा नडिक तासकुनुंदुर. ओर गोल्‍लाबामां आनि तेने इवे तिंडि तिनुंदुर. 
“नाकन्‍ना सक्‍तिमंतुड नावा पज्जोटाल वासंतोर. नना ओना मुन्‍ने वंगिसि, ओना बूटकुना नोंडेन लेहना लायकगुडा हिल्‍लेन. 
नना मीक एतोनि बापतिस्मा हीतन गानि ओर मीक पवित्र आत्माते बापतिस्मा हियानुर,” इंचि योहान वेहुंदुर. 
अव रोजकुने येसु गालिल एरियाता नासरेत सहरताल वासि, योर्दन बेरेटे योहानुनाहेंदाल बापतिस्मा येतकुत्‍तोर. 
येसु बस्के अय्ते एताल पलाते वातोर, अस्‍केने मब्बु बैय्यरा आयानद आनि पवित्र आत्मा पावरेम पिट्‍टेलेसीं ओनपोर्रो रेयानद हूळतोर. 
अच्‍चोटेन मब्बुनाल, “निमे नावा पावरमगल्‍ला मर्रिन आंदिन. नीहेंदाल नना वेल्‍लेने कूस मंतन,” इंचि उंदि अल्किर केंजावाता. 
अद आता पजा पेनदा आत्मा बिराना येसुन बय्‍लि जेगाताहेके लोहता. 
अगा नल्‍पै रोजकु केडा जिवरासिना नड्‍डुम मननेंके, देय्यम येसुनगा वासि, ओना पट्‍टु हूळता. पजा पेनदा दूतां वासि ओना सेवा कीतां. 
हेरोद राजाल योहानुन जेलते वाटता पजा, येसु गालिल एरियाते वासि, “पेन इत्‍ता वेला पुरागा आसि, पेनदा राज्येम दग्गेर्क एव्ता. अदुनहाटीं मिमेट मनसु मार्सकुंचि पेनदा बेसता कबुरपोर्रो विस्वासम इर्रट,” इंचि वेहालय दल्‍गतोर. 
येसु गालिल समुद्रम ओड्‍डु पीसि होननेंके सिमोनुन आनि ओना तम्मुर अंदरियन हूळतोर. ओर जिम्मां पिय्‍यानोर आताहाटीं, समुद्रमते ओल्‍लां वाटसि जिम्मां पीसेक मत्‍तुर. 
अस्‍के, “नावा पज्जो वट, नना मीकुन मनकालोर्कुन नहगा तायानोर कींतन,” इंचि येसु ओर्कुन इत्‍तोर. 
अस्‍के ओर, बिराना ओरा ओल्‍लां अग्गेन होळसि ओना पज्जो होत्‍तुर. 
येसु इंकिच्‍चो मुन्‍नेळ्‍क होत्‍तारित्‍ते जब्‍दिना मर्कु याकोब आनि ओना तम्मुर योहान डोंगाते ओल्‍लां सवरिच्‍नेंके हूळतोर. 
येसु ओर्कुन बिराना केयतस्‍के, ओर ओरा बाबाल जब्‍दिन आनि बूतिनोर्कुन अग्गेन डोंगाते होळसि ओना पज्जो होत्‍तुर. 
ओर अंटोर कूळसि कपर्नाहुम सहरते होत्‍तुर. अगा येसु नोमकेम रोजुने दर्मसास्‍त्रम कराहना लोते होंचि पेनदा पोल्‍लें कराहलय दल्‍गतोर. 
येसु पेनदा पोल्‍लें ओरा दर्मसास्‍त्रम कराहना गुरुल्‍कुनलेसीं आयो गानि अदिकारम मत्‍ताप कराहतोर. अदुनहाटीं ओना कराहमळतुन केंजसि लोकुल्‍क वेल्‍ले इचंत्रम आतुर. 
अदे दर्मसास्‍त्रम कराहना लोते वरोर देय्यम पीता मनकल मत्‍तोर. 
ओर येसुन हूळसि, “निमे बोन आंदिनो नाक एरपाटे, निमे नासरेत सहरता येसुन, पेनदा पवित्र मनकन आंदिन. मातोनि नीकु बाता कबळ? माकुन नासडेम कियालय वातिना?” इंचि वरगेयसि इत्‍तोर. 
अद केंजसि, “निमे चुपचाप मन, ओनागटाल पलाते पेय्‍सा,” इंचि येसु जोरसे गदरिच्‍तोर. 
अस्‍के आ देय्यम ओन गजा-गजा ऊपसि जोरसे वरगेयसेके ओना लोप्पोटाल पेय्सि होत्‍ता. 
अदुन हूळसि अगा मत्‍तोर अंटोर इचंत्रम आसि, वरोंक-वरोर इल्‍हा वळकालय दल्‍गतुर, “इद बसोंटा पोल्‍ले, इद अय्ते पूना बोदा आंदु, ईर अदिकारमते देय्याल्कुन ओना लोप्पोटाल पेय्सि होंटु इंचि आदेस हींतोर, अव ईना पोल्‍ले केंजसेक मंतां.” 
इल्‍हा येसु अगा कीता गटनना बारेमते पूरा गालिल एरिया आनि सुट्‍टु-मट्‍टु मत्‍ता अन्‍नि नाह्कुने तेळियसि होत्‍ता. 
येसु आनि ओना सिस्युल्कु सिमोन, अंदरियल, याकोब, योहान दर्मसास्‍त्रम कराहना लोताल बिराना पलाते पेय्सि सिमोन आनि अंदरियना लोन होत्‍तुर. 
अगा सिमोनुना पोरड एळकि वासि मींडसि मत्‍ता. इद पोल्‍ले अगा मत्‍तोर बोरो येसुंक वेहतुर. 
येसु होंचि दाना कय पीसि तेहतोर. अस्‍के दाना एळकि रेय्‍सि, अद ओरा सेवा कियालय दल्‍गता. 
पजा पोळ्‍द होंचि, लोकुल्‍क बिमारते मत्‍तोर्कुन, देय्याल्क पीतोर्कुन अंटोर्कुन येसुनगा पीसि वातुर. 
पूरा सहरतोर येसु मत्‍ता लोता गलमातगा जमा आतुर. 
येसु तीरतीरकुना बिमार्क मत्‍तोर वेल्‍लेटोर्कुन बेस कीतोर, देय्याल्क पीसि मत्‍ता वेल्‍लेटोर्कुना देय्याल्कुन पेचाह्‍चि गेदुमतोर. अव ओन एरपाट कियुंदुं, अदुनहाटीं ओर अवुन वळ्का हिया हिल्‍लोर. 
येसु इंकुंदि रोज हक्‍केरेने बय-बय आयानेंके तेदसि बोरे हिल्वगा होंचि पारतना कीतोर. 
सिमोन आनि ओना दंटातुर तेदता पजा येसुन पहकालय दल्‍गतुर. 
पह्‍किसि-पह्‍किसि दोर्किच्‍चि, “नीकुन अंटोर पह्कसेक मंतुर,” इंचि येसुन इत्‍तुर. 
अस्‍के येसु ओर्कुन इल्‍हा इत्‍तोर, “मनम पकापीसि मत्‍ता नाह्कुने दाकोम, आ नाह्कुने पेनदा पोल्‍लें वेहमळ गावाले. इद कबळताहाटींगे नना वातन.” 
अल्हा ओर पूरा गालिल एरियाते तिरियसेके, ओरा दर्मसास्‍त्रम कराहना लोहकुने होंचि पेनदा पोल्‍लें वेहचेके, देय्याल्क पीसि मत्‍तोरागटाल देय्याल्कुन पेचाह्‍चि गेदुमसेके होत्‍तोर. 
अल्हा होंचेके मननेंके वरोर कुस्‍टरोगम आता मनकल येसुनगा वासि, ओना काल्कुनपोर्रो अर्सि, “निमे इन्‍कुत्‍ते नाकुन बेस किया पर्रांतिन,” इंचि येसुन विनंति कीतोर. 
येसुंक ओनपोर्रो दया वाताहेंका कय मुन्‍नेळ्‍क कीसि ओन इट्‍सि, “निमे बेस आयगोम इंचि नावा मनसु मंता. निमे बेस आम” इंचि इत्‍तोर. 
इत्‍ता इनुडे ओना कुस्‍टरोगम होत्‍ता ओर बेस आतोर. 
अस्‍के, “हूळा! इगे जर्गतद बोर्के वेहमा. गानि निमे होंचि मीवा पेर्मांक हुप्‍सा. कुस्‍टरोगमताल निमे बेस आता गवाइ इंचि मूसाल वेहता मोक्‍कु हीम. अदुन हूळसि निमे बेस आतिन इंचि लोकुल्‍कुंक एरपाट आंता,” इंचि येसु ओन्क गट्‍टिगा वेहतोर. 
गानि आ मनकल अगटाल पेय्सि अद पोल्‍ले अंटोर्क वेहालय दल्‍गतोर. अस्‍के, “अंटोर्क तेळियता, नाकुन हूळसि लोकुल्‍क मंदानां-मंदां वांतुर,” इन्कुंचि येसु कळमता नाह्कुने होना हिल्‍लोर. ओर अल्किर हिल्वा जेगाते मत्‍तोर, अगागुडा लोकुल्‍क नालुं-मूलानाल ओना जाडा पीसि होत्‍तुर. 
