﻿मत्‍तयाल.
27.
पंग आतारित्‍ते पेद्‍दा पेर्मालोर आनि यहुदि पेद्‍दाल्क अंटोर येसुन हव्कना निरनायम कीतुर. 
पजा ओन दोह्‍चि वाट्‍सि ओसि, पिलातुस राज्यपालुंक अप्पजेपतुर. 
येसुंक हामुरता सिक्‍सा दोर्कता इंचि, येसुन पीसि हीता यहुदांकु तेळियतारित्‍ते वेल्‍ले पस्तांचतोर. पजा ओर पेद्‍दा पेर्मालोर्कुंक, यहुदि पेद्‍दाल्कुंक आ मुप्‍पै एंडि कल्‍दार्क मलाह्‍चि हीसेक, 
“नना तप्पु हिल्वा मनकन हव्कालय पीसि हीसि पापम कीतन” इंचि इत्‍तोर. अस्‍के ओर, “माकु बतल कियना मंता? नीवद निमे हूळकुन” इंचि इत्‍तुर. 
अस्‍के यहुदल आ एंडि कल्‍दार्कुन गुळिते विसिरसि, अगटाल पलाते होंचि उर्रि दोसकुत्‍तोर. 
पेद्‍दा पेर्मालोर्क अव कोत्‍तन जमा कीसि, “वरोन हव्कालय हीता कोत्‍तन, मना नियम परकारम दान पेटिते वाटा वायो,” इंचि इत्‍तुर. 
दानहाटीं ओर अव कोत्‍तनतोनि, येरुसलेमते बोरन्‍ना पलाताल वातोर हायानय्ते ओर्कुन बोंदा दोसालय आंता, इंचि वरोर कुम्माना नेलि अस्तुर. 
इंदके इंका आ नेदुन “नेत्‍तुर नेलि” इंचि इंतुर. 
अस्‍के यिर्मयाह इनना पेनदा कबुरतोर इत्‍ता पोल्‍ले निजम आता, अद इल्‍हा मत्‍ता: “इस्राएल लोकुल्‍क ओना दरा, मुप्‍पै एंडि कल्‍दार्क कीतुर, अव ओर तेंडकुत्‍तुर. 
पेन नाकु वेहताप, आ मुप्‍पै एंडि कल्‍दार्कुनतोनि, कुम्माना नेलि अस्तुर.” 
पजा येसुन पिलातुस राज्यपालना मुन्‍ने निपिस्तस्‍के, राज्यपाल ओन, “निमे यहुदिल्कुना राजाना?” इंचि पूसकीतोर. अस्‍के “निमे इंचेकेने गदा,” इंचि येसु इत्‍तोर. 
पेद्‍दा पेर्मालोर आनि यहुदि पेद्‍दाल्क ओनापोर्रो दोसेल्क दोसतुर. गानि येसु बतले जवाब हिया हिल्‍लोर. 
अस्‍के पिलातुस येसुन, “ईर नीवा पोर्रो बच्‍चुंगो तप्पुक दोस्सेक मंतुर, नीकु केंजा वासेक हिल्‍लेना?” इंचि इत्‍तोर. 
गानि ओर उंदि पोल्‍ले इंका वळका हिल्‍लोर. अदुनहाटीं पिलातुसुंक वेल्‍ले इचंत्रम आता. 
दाटसि होनना पंडुगुना रोजुने, लोकुल्‍कुनाहाटीं बोनन्‍ना वरोन कैदिन होळसनद राज्यपालना रिवाज मत्‍ता. 
अद वेलाते अगा जेलने वरोर पोरोल पेय्‍स्‍ता “बरब्बल” इनना कैदि मत्‍तोर. 
लोकुल्‍क अगा जमा आतारित्‍ते पिलातुस ओर्कुन, “नना बोन होळ्‍सकन इंचि मीवा मनसु मंता, बरब्बन होळ्‍सकना हिलाकोंटे किरिस्‍तु इनना येसुना?” इंचि पूसकीतोर. 
येसु तप्पु कियाकोन्‍ना ओना कबाह्‍कुन हूळसि कळ्‍क पोतताहेंकेन ओन तच्‍चि नाक अप्पजेपतुर इंचि पिलातुसुंक एरपाटे मत्‍ता. 
अचोने आय्‍का पिलातुस न्‍यायम कियालय बस्के अय्ते गद्‍देपोर्रो उदतोर अस्‍के ओना मुत्‍तोनाहेंदाल उंदि कबुर वाता, अद इल्‍हा मत्‍ता, “नाकु उंदि कला वाता, ओर तप्पु हिलुवा मनकल आंदुर. ओन निमे बतले कियमा. नना ओनाहाटीं इय्याला पोद्‍दला दुक्‍कमते मत्‍तन.” 
गानि हीके पेद्‍दा पेर्मालोर आनि पेद्‍दाल्क, बरब्बन होळसिसि येसुन हव्कना इंचि इनालय लोकुल्‍कुंक एक्‍किस्तुर. 
राज्यपाल ओर्कुन, “नावा मुन्‍ने बरब्बल आनि येसु इव्वुर मंतुर, नना मीवाहाटीं ईरा इव्वुरा लोप्पोटाल बोन होळसना इंचि मीवा मनसु मंता?” इंचि पूसकीतोर. अस्‍के ओर, “बरब्बन” होळसना इंचि इत्‍तुर. 
“अय्ते मरि, ‘किरिस्‍तु’ इनना येसुन बतल कियना?” इंचि पिलातुस ओर्कुन पूसकीतोर. अस्‍के “ओन क्रुसुनपोर्रो मोल्‍लां कोहकिस हव्का,” इंचि इत्‍तुर. 
“बारि, ओर बतल तप्पु कीतोर?” इंचि पिलातुस पूसकीतस्‍के, “ओन क्रुसुनपोर्रो मोल्‍लां कोह्‍किसि हव्का” इंचि ओर जोरसे वरगेयतुर. 
इच्‍चो वेल्‍ले लोकुल्‍कुना मुन्‍ने नावद बतले ताका पर्रो. ओर लोल्‍लि कींतुर इल्‍हा पिलातुस इनकुंचि, इच्‍चुर एर पीसि लोकुल्‍कुना मुन्‍ने कय्‍क नोर्सि, “ईना हामुटे नावद कय हिल्‍ले, मिमेटे दीना जबाबदारी मंतिर,” इंचि इत्‍तोर. 
अस्‍के ओर अंटोर वरगेयसि, “ईना हामुटा जबाबदारी मावा पोर्रो आनि मावा पिलाल्कुना पोर्रेन मन्‍निकांटी,” इंचि इत्‍तुर. 
अस्‍के पिलातुस, बरब्बन होळसिसि, येसुन बारे पोट्‍टेते तंचि, क्रुसुनपोर्रो मोल्‍लां कोह्‍किसि हव्कालय सिपाइल्कुना कय्‍दे अप्पजेपतोर. 
पजा सिपाइल्क येसुन पीसि राज्यपालना किल्‍लाते ओतुर. अगा सिपाइल्कुना पूरा गेंगुन केया वेह्‍चि ओना सुट्‍टु जमा कीतुर. 
ओना कपडिं कुळाह्‍चि, ओन्क एर्रा रंगुना कोट केराहतुर. 
हाह्कुना वेलिता किरिटम कीसि ओना तल्‍लक दोसतुर, ओना तिना कय्‍दुक उंदि दुरसोत्‍ता कट्‍टे हीतुर. सिपाइल्क ओना मुन्‍ने टोंगरां ऊनसि, “यहुदिल्कुना राजांक बस्‍केने हामुर हिल्‍ले,” इंचि ओन इरगा कारेड्‍डाल्‍क कीतुर. 
आयंका ओर ओनपोर्रो उस्‍कतुर, ओनागटा कट्‍टे इगकुंचि अदे कट्‍टेते ओना तल्‍लापोर्रो तंतुर. 
ओन इरगा कारेड्‍डाल्‍क कीतारित्‍ते ओर केर्सि मत्‍ता कोट तेंडसि, ओना कपडिं ओन्‍के केराहतुर आनि क्रुसुनपोर्रो वेलाड वाटालय पलाते पीसि ओतुर. 
येसुन पीसि पलाते होननेंके, कुरेनि सहरतोर वरोर सिमोन इनना मनकल कलियतोर. सिपाइल्क ओन वेराहचि येसुना क्रुस कांजा वेहतुर. 
आयंका ओर गोलगोता इत्‍ते, “तला बोरसेम” इनना जेगातगा एवतारित्‍ते, 
अंगुर पंडिना पानकमते कयमुल कल्‍पिसि येसुंक उनालय हीतुर, ओर दान नाकिसि हूळसि, उन्‍नोन इत्‍तोर. 
अस्‍के ओन क्रुसुनपोर्रो वेलाड वाटतुर. वाटतारित्‍ते, “येसु, यहुदिल्कुना राजाल आंदुर,” इंचि उंदि ओना तप्पु हुप्‍सना बोर्ड रासि येसुना तल्‍लापोर्रो वेलाड वाटतुर. पजा सिपाइल्क सिट्‍टिं वाट्‍सि ओना कपडिन पंचकुत्‍तुर. आनि ओना कावेल कीसेके अग्गेन उद्‍दिसि मत्‍तुर. 
इंका इव्वुर दोंगाल्कुनगुडा ओना पक्‍का पीसि हीके वरोन हेके वरोन क्रुसुनपोर्रो मोल्‍लां कोह्‍कतुर. 
हर्रि पीसि होनानोर-वायानोर तल्‍लां ऊपसेके, “ओ! गुळितुन कूलाह्‍चि मूड रोजकुने दोहानोन, ओक्‍कला निमे पेनदा मर्रिन आते, क्रुसताल रेय्‍सि निमे नीवा जीवातुन पिसागोटकुन,” इंचि कारेड्‍डाल्‍क कियुंदुर. 
अचोने आयका पेद्‍दा पेर्मालोर, दर्मसास्‍त्रम कराहना गुरुल्क आनि यहुदि पेद्‍दाल्कगुडा अल्हे कारेड्‍डाल्‍क कीतुर. 
अव्टेटाल इच्‍चुर, “ईर अय्ते इंकावरोन पिसागोटतोर गानि ओनद ओरे पिसागोटकुना परसेके हिल्‍लोर. ईर इस्राएलतोरा राजाल गदा! अय्ते क्रुसुनपोर्रोटाल हिळु रेय्‍सि वायिरकांटी, अस्‍केने मोमोट ईनपोर्रो विस्वासम ईरा परकोम,” इंचि इत्‍तुर. 
इंका इच्‍चुर बारे, “ओन्क अय्ते पेनदापोर्रो बरोसा मंता. इंका ओर, ‘नना पेनदा मर्रिन आंदुन,’ इंचि इत्‍तोर. अदुनहाटीं इंदके पेनदा मनसु मत्‍ते ओन पिसागोट्‍टि,” इंचि इत्‍तुर. 
अल्‍हेने येसुना पक्‍काते क्रुसुंक वेलाड वाट्‍सि मत्‍ता दोंगाल्कगुडा ओना अपमानम कीतुर. 
पजा पिय्यटा पन्‍नेंड एगानस्‍केटाल अय्ते मूड एगनदाका पूरा बूमिअंता हीकट आता. 
दग्‍गेरा-दग्‍गेरा मूड एगनेंके येसु अळसेके जोरसे वरगेयसि, “एलि, एलि, लमा सबकतनि.” इत्‍ते, “ना पेनदुना, ना पेनदुना निमे नाकुन बारि होळसीतिन?” इंचि इत्‍तोर. 
अस्‍के अगा नित्‍तिसि मत्‍तुर इच्‍चुर लोकुल्‍क, “ओर एलियान केयसंतोर बारे” इत्‍तुर. 
पजा ओराव्टेटाल वरोर मनकल वितसि होंचि पुल्‍लटा अंगुर पंडिना पानकमते मुळाहता स्पंज तत्‍तोर आनि दुड्‍डुना कोस्‍सक ताससि येसुना तोळ्‍दगा नाकालय हीतोर. 
अस्‍के कळमतोर, “जेरासेप आगाट, एलियाल ईन पिसागोटालय वांतोरा वायोरा हूळकोम,” इंचि इत्‍तुर. 
येसु मरुंदाम अळसेके जोरसे वरगेयसि जीवा होळस्तोर. 
हुळाट! अस्‍केने गुळिता परदा, पोर्रोटाल हिळुदाका हर्सि रोंडु तुकडां आता, बूमि अदुलता, गुट्‍टां नेर्रें हीसि पैतां. 
पेनदा लोकुल्‍क बोर अय्ते हातुर ओराव्टेटाल वेल्‍ले मंदि जीवा अर्सि बोंदानाल मर्रा तेदतुर. 
येसु मर्रा जीवाते तेदतस्‍के, ओर अंटोर बोंदानाल पेय्सि येरुसलेम इनना पवित्र सहरते वेल्‍लेटुर लोकुल्‍कुंक दिसतुर. 
अगा जर्गुता गटनां आनि बूमि अदुल्तद हूळसि, नूर मंदि सिपाइल्कुना पोर्रो मनना अदिकारि आनि येसुनगा कावेल कीसेक मत्‍ता सिपाइल्क वेल्‍ले वेरियतुर. वेरियसि, “ईर निजमे पेनदा मर्रि आंदुर” इंचि इत्‍तुर. 
येसुना सेवा कीसेक गालिल एरियाताल वातव वेल्‍लेने मुर्ताह्क अगा लक्‍कुटाल हूळसेक मत्‍तां. 
अवुने मरियम मगदलेनि, याकोब आनि योसेप ईरा यावल मरियम आनि जब्‍दिना मर्कुना यावल, इव अन्‍नि अगा मत्‍तां. 
आयंका पोळ्‍दु होनना वेलाक अरिमताइ नाटेनाल वरोर योसेप इनना सिरमंत मनकल वातोर. ओर इंका येसुना सिस्युड मत्‍तोर. 
योसेप पिलातुसुनगा होंचि, येसुना पीनगु गावाले इंचि इत्‍तोर. अस्‍के पिलातुस, “येसुना पीनगु, योसेपुंक हीम्टु,” इंचि सिपाइल्कुंक आदेस हीतोर. 
योसेपु आ पीनगुन पूना कपडिते हुटतोर. 
बंडातुन तुल्हाचि ओनाहाटीं तयार कीता पूना बोंदाते, येसुना पीनगुन इर्सि, बोंगाकु उंदि पेद्‍दा बंडातुन अड्‍डम दोसतोर. पजा अगटाल पेय्सि होत्‍तोर. 
गानि मगदलेनि नाटेना मरियम आनि इंकुंदि मरियम इव बोंदा मुन्‍ने उदिस मत्‍तां. 
नोमकेमता मुन्‍नेटा रोजुने पेद्‍दा पेर्मालोर्क आनि परिसिल्क पिलातुसुंक कलियसि, 
“महाराज, आ बोंकिच्‍चना मनकल जीवाते मननेंके, ‘नना हासि मूड रोजकुंक मर्रा जीवाते तेदंतन’ इंचि इत्‍तोर, अद माकु मते मंता. 
दानहाटीं मूड रोजकुनदाका ओना बोंदातगा कडक कावेल इर्रानद आदेस हीम. बारित्‍ते ओना सिस्युल्क बस्‍केनना वासि दोंगातनमते ओना पीनगुन ओयानुर आनि ‘येसु मर्रा जीवाते तेदतोर’ इंचि लोकुल्‍कुन बोंकिचानुर. इल्‍हा गिंटा आयानय्ते मुन्‍नेटकना इंका वेल्‍ले बेकार आंता,” इंचि वेहतुर. 
अस्‍के पिलातुस, “मिमेट सिपाइल्कुन ओम्टु, ओसि ओना बोंदातगा कडक कावेल इर्रट,” इंचि वेहतोर. 
अस्‍के ओर सिपाइल्कुन ओसि येसुना बोंदातगा कडक कावेल इरतुर. बोंदक अड्‍डम दोसता बंडाकु सरकार सिक्‍का वाटसि अगा कावेल कीसेके मत्‍तुर. 
