﻿मत्‍तयाल.
24.
येसु गुळिताल पलाते पेय्सि होननेंके, ओना सिस्युल्क ओन्क गुळिता बंगलां हुप्‍सालय ओनगा होत्‍तुर. 
गानि येसु ओर्कु इल्‍हा जवाब हीतोर. “मिमेट इवन्‍निन हूळसंतिर गदा! नना मीकु निजम वेहांतन, इव बंडां उंदानपोर्रो उंदि मनाकोंटा कूल्‍हाना वेला वायनद मंता,” इत्‍तोर. 
आयंका येसु जय्‍तुन मराकुना गुट्‍टापोर्रो होंचि उदतोर. ओर ओंटिगा मत्‍तद हूळसि ओना सिस्युल्क ओनगा होंचि इल्‍हा इत्‍तुर, “इवन्‍नि गटनां बस्के जर्गनुं माक वेहा. इंका निमे वायाना वेला आनि दुनिया मुंळगना आकिर वेला बस्के आंता इंचि मोमोट बव चिन्‍हां हूळसि एरपाट कीकोम?” इत्‍तुर. 
अस्‍के येसु ओर्कु इल्‍हा जवाब हीतोर. “मीकुन बोर पसांचकोंटा मिमेट उसारते मंटु. 
नावा पोरोल एतसेके बचुटूरो लोकुल्‍क वांतुर. वासि, ‘ननाने किरिस्‍तुन आंदुन’ इंचि वेल्‍लेटोर्कुन पसांचंनुर. 
मिमेट लडाईं आनि लडाईना पोल्‍लेना बारेमते केंजसि वेरियमट, अल्हा तप्‍पाकोंटा आयानुंगे. गानि दुनियाता आकिर वेला अस्‍केने वायो. 
देसेमपोर्रो देसेम, राज्येमपोर्रो राज्येम लडाईं आयनुं, वेरे-वेरे जेगाने बूकंपाल्क आयनुं, कर्वु अर्रार. 
गानि इल्‍हा आयमळ इत्‍ते एर पूरालय नोप्‍पिं सुरुव आताप आंद.” 
“मिमेट नाकुन विस्वासम कीताहाटीं लोकुल्‍क मीकुन तकलिप कियालय अदिकारिल्कुंक अप्पजेपंतुर, अस्‍के ओर मीकुन हव्कंतुर, नावा पोरोलताहेंका दुनियातोर बोरे मीकुन हय्सुर. 
आ वेलाते बच्‍चटुरो विस्वासम कियानोर ओरा विस्वासम होळसंतुर. वरोंक-वरोर पगां आसि वरोंक-वरोर हयसाकोंटा आंतुर. 
बच्‍चटुरो आबद्‍दम कबुरतोर, पेनदा कबुरतोर्कुम इंचेके वांतुर, लोकुल्‍कुंक सेड्‍डा हर्रि हुपसंतुर. 
पापाल्क एक्‍को आसि वेल्‍ले मंदिता पावरम इंका तक्‍को आसेक दांता. 
गानि बोर अय्ते पेनदापोर्रोटा विस्वासमते आकिरदाका निल्‍सि मनंतोर, ओनके मुक्‍ति दोर्कार. 
पेनदा राज्येमता बारेमता बेसता कबुर दुनियाता अन्‍नि देसेल्‍कुना लोकुल्‍कुंक उंदि गवाइ इंचि तेळियागोटसि वेहतस्के, इद दुनियाता आकिर आयार.” 
दानिएल पोरोलता पेनदा कबुरतोर वेहताप, बोरे हय्‍सवसोंटा नासडेम कियाना वस्तु, गुळि लोप्पो पवित्र जेगाते नित्‍तिसि मत्‍तद मिमेट हूळकिर (हद्‍वानोर इदुन अर्तम कीकुंटु.) 
अस्‍के बोर अय्ते यहुदिया एरियाते मंतुरो, ओर गुट्‍टनहेके वित्‍तिर, 
बोर अय्ते लोतपोर्रो मंतोर, सामान पीसि वायालय लोप्पो होळियानायो, 
बोर अय्ते नेलिने कबळ कीसेक मंतोर, कपडिं पीसि वायालय मल्सि लोन होनानायो. 
अव रोजकुने पीटे मत्‍ता मुर्ताह्‍कुंक आनि सिन्‍ने मर्तल्‍लुह्‍कुंक वेल्‍लेन तकलिप वांता. 
पीनि कालमते अल्‍हेने नोमकेम रोजुने ई वित्‍तना वेला वायामन्‍नि इंचि मिमेट पारतना कीम्‍टु. 
बारित्‍ते अद वेलाते इसोंटा तकलिप वायार गदा, दुनिया पुट्तस्केटाल अय्ते इदवेरादाका, बस्‍केन वाया हिल्‍ले. मुन्‍नेगुडा बस्‍केन वायो. 
ओक्‍कला पेन अव रोजकुन तक्‍को कियाकोंटा मंचि मत्‍ते, बोरे पिसाकोन्‍नेर. गानि पेर्कुत्‍ता लोकुल्‍कुनाहाटीं पेन अव रोजकुन तक्‍को किय्‍यार. 
अद वेलाते ओक्‍कला बोरन्‍ना मीकुन किरिस्‍तु इगे मंतोर, अगा मंतोर इनानय्ते, मिमेट ओर्कुन नम्मुमट. 
बारित्‍ते अव रोजकुने आबद्‍दम किरिस्‍तुल्‍क, पेनदा आबद्‍दम कबुरतोर वायानुर. आनि कुदुरते पेन पेर्कुत्‍ता लोकुल्‍कुन पसांचलय पेद्‍दा-पेद्‍दा चिन्‍हां, इचंत्रमता कबाह्‍क कीसि हुप्‍सानुर. 
हुळाट! नना अय्ते इव पोल्‍लें मीक मुन्‍नेने वेहचीतन. 
दानहाटीं “किरिस्‍तु केडाते मंतोर” इंचि मीकु बोरन्‍ना वेहानय्ते, मिमेट अगा होनमट. इंका “किरिस्‍तु लोप्पोटा अर्राते मंतोर” इंचि मीकु वेहानय्ते मिमेट ओनापोर्रो विस्वासम इरमट. 
बारित्‍ते बल्हा अय्ते पोळ्‍द पेयसनाहेके मेर्सते दाना वेलगु पोळ्‍द अर्रानगाह्क दिसंता, मनकना रूपमते पुटतोन नना वायानस्‍केगुडा अल्हे आयार. 
अल्‍हेने बगा अय्ते पीनगु मनंता अग्गेन गद्‍दलिं जमा आंतां. 
आ रोजकुना तकलिपकु मारता मारुडे, “पोळ्‍दुंक हीकट मुच्‍चका वायार, वेळसि वेल्‍गु हियाकोंटा आयार, मब्बुनाल सुक्‍कां हिळु अर्रानुं, मब्बुने मनना अन्‍नि सक्‍तिन कदलिच्‍मळ जर्गंता.” 
पजा मनकना रूपमते पुटतोन नना वायना चिन्‍ह स्वर्गमते दिस्‍सार, अस्‍के बूमि पोर्रोटोर अन्‍नि जातिना लोकुल्‍क वेल्‍ले दुक्‍कम कियानुर. पजा मनकना रूपमते पुटतोन नना पेद्‍दा महिमा आनि ताकततोनि मब्बु तेर्पेनपोर्रो उद्‍दिसि वायानेंके लोकुल्‍क हूळानुर. 
अस्‍के तूताकोमता पेद्‍दा आवाजुनतोनि, नना नावा दूतन बूमिपोर्रो लोहांतन. आ दूतां बूमिपोर्रो नालुं मूलानाल, मब्बुना ई कोस्‍साताल अय्ते आ कोस्‍सादाका नना पेर्कुत्‍ता लोकुल्‍कुन जमा कींतां. 
इंदके अंजिर मराताल उंदि पोल्‍ले करियट. अंजिर मराता कोम्मांक इग्गुर बस्के अय्ते वांता, अस्‍के एद्‍दि कालम दग्‍गेरा एव्ता इंचि मिमेट एरपाट कींतिर. 
इल्‍हा इव अन्‍नि गटनां जर्गनद हूळसि, ओर दग्‍गेरा मंतोर, गल्‍मातगेन मंतोर इंचि मिमेट एरपाट कींतिर. 
नना मीकु निजम वेहांतन, बदवेरदाका अय्ते इव अन्‍नि पोल्‍लें पुरागा आयोंगो, अदवेरदाका ई पीळि मुळगो. 
इद बूमि, मब्बु नासडेम आसि होंदार, गानि नावा पोल्‍लें बस्‍केने नासडेम आयों. 
अद रोजु, अद गळिया बोर्के तेळियो. स्वर्गमता दूतांक आयि, मनकना रूपमते पुटतोन नाकु आयि बोर्के तेळियो. गानि सिराप पेनबाबांके तेळियंता. 
नोहाना रोजकुने बल्हा जर्गतनो, मनकना रूपमते पुटतोन नना वायानस्‍केगुडा अल्हे जर्गार. 
कम्मुड वासि नोहाल डोंगाते नेंगनादाका लोकुल्‍क तिंचेके-उंचेके मरमिं कीसेके, आसेके मत्‍तुर. 
कम्मुड वासि ओर्कुन तंचि ओयनदाका ओर्कु तेळिया हिल्‍ले. मनकना रूपमते पुटतोन नना वायानस्‍केगुडा अल्हे जर्गार. 
आ वेलाते नेदे इव्वुर कबळ कीसेके मनानुर, ओराव्टेटाल वरोन तेहाकुंचि ओयमळ जर्गंता, इंकावरोन अग्गेन होळ्‍समळ जर्गंता. 
रोंडु मुर्ताह्क गट्‍का नोरसेक मनंतां, उंदितुन ओयमळ जर्गंता, इंकुंदितुन अग्गेन होळ्‍समळ जर्गंता. 
बद रोजु मीवा सामि वायानुर अद मीकु एरपाट हिल्‍ले, अदुनहाटीं मिमेट तेल्‍विते मंटु. 
गानि मिमेट उंदि पोल्‍ले बेस तेळियागोट्‍कुंटु. अद बतल इत्‍ते, दोंगल नर्कटा बद वेलाक वांतोर इंचि ओक्‍कला लोता मालकुंक मुन्‍नेन तेळियसि मत्‍ते ओर तेल्वितेन मनांतोर आनि आ दोंगन लोते होळिया हिय्योर. 
अल्‍हेने मिमेट इनकुनवा वेलाते मनकना रूपमते पुटतोन नना वांतन. अदुनहाटीं मिमेटगुडा बेस तयारते मंटु. 
मालक हिल्वस्के ओनगा कबळ कियानोर्कुंक वेलापोर्रो गाटो-जावा दोस्‍सालय, वरोर बेस तेल्विगल्‍लोड, विस्वासमलायक सेवक मालाकुंक गावाले. अय्ते असोंटा सेवक बोर मंतोर? बोर सेवक अय्ते, मालक मल्सि वातस्के वेहता कबळ बरोबर कीसेक मनांतोर, ओरे सेवक बेस आसिर्वाद दोर्कुतोर आंद. 
नना मीक निजम वेहांतन, मालक आ सेवाकुन ओना पूरा आस्‍ति-पास्तिनपोर्रो अदिकारि इंचि इर्रंतोर. 
गानि ओक्‍कला आ दुस्‍ट सेवक ओना मनसुने, “नावा मालक वायालय अय्ते इंका आल्‍सेमे मंता” इनकुंचि, 
ओना दंटाता सेवाकुल्कुन तन्‍नुड-गुद्‍दुड कियमळ, इरगा तिंचि-उंचि बदमासिं कियमळ सुरुव कीतोर इनकुन! 
अस्‍के आ सेवक विचारमगुडा किय्योर असोंटा रोजुने, गळियाते ओना मालक वायानुर. 
वासि, आ सेवाकुंक पेद्‍दा सिक्‍सा हीसि, ओन डोंगि लोकुल्‍कुने कल्‍पानुर. अगा सिराप अळमळ, पल्कु कोर्कमळे मनंता. 
