﻿मत्‍तयाल.
15.
पजा येरुसलेमताल इच्‍चुर परिसिल्क आनि दर्मसास्‍त्रम कराहना गुरुल्क येसुनगा वासि, “नीवा सिस्युल्क पेद्‍दाल्कुना रीति-रिवाजुने बारि ताकुर? ओर तिनाका मुन्‍ने कय्‍क बारि नोर्रुर?” इंचि पूसकीतुर. 
अस्‍के येसु ओर्क इल्‍हा जवाब हीतोर. “मिमेट अय्ते मीवां मुन्‍नेटा रीति-रिवाजकुन ताकसालय पेनदा आदेसतुन होळसेक मंतिर. 
पेन अय्ते इत्‍ते गदा, निमे नीवा तल्‍लुर-बाबोना कदर कीम. अचोने आय्‍का बोर अय्ते तल्‍लुर-बाबोन रांगंतोर, ओन हव्कमळे गावाले इंचिगुडा पेन इत्‍ता. 
गानि मिमेट अय्ते, बोरन्‍ना मनकल ओना तल्‍लुर-बाबोन, नना मीकु हियानद पूरा पेनदुके हींतन, दानहाटीं मीवा सहायम किया पर्रोन, इल्‍हा तल्‍लुर-बाबोना कदर इर्रना अव्‍सरम हिल्‍ले, इंचि कराहंतिर. 
इत्‍ते मिमेट मीवा रीति-रिवाजकुनाहाटीं पेनदा पोल्‍लेतुन होळसेक मंतिर. 
अरे डोंगिरिटा, यसायाह इनना पेनदा कबुरतोर मीवसोंटा डोंगिरा बारेमते निजमे वेहतोर, ओर इत्‍ताप 
ईर लोकुल्‍क सिराप तोळ्‍देने नावा कदर कींतुर, गानि ईरा मनसु मात्रम नहागटाल बच्‍चोनो लक्‍कु मनंता. 
ईर अंगडमे नावा आरादना कीसेके मनांतुर. बारित्‍ते ओराहाटीं मनकालोर तयार कीता रीति-रिवाजके निजमतव, अवुना पालन कियमळे दर्मम इंचि कराहंतुर,” इल्‍हा वेहतोर. 
अस्‍के येसु लोकुल्‍कुन दग्गेर्क केय्‍सि इल्‍हा इत्‍तोर, “केंजट आनि अर्तम कीकुंटु. 
बतल अय्ते तोळ्‍दाल लोप्पो दांतनो अद मनकन हेळ्‍हो, गानि बद अय्ते तोळ्‍दाल पलाते वांता, अदे मनकन हेळ्‍हंता.” इंचि इत्‍तोर. 
पजा सिस्युल्क येसुनगा वासि, “निमे वेहतद केंजसि परिसिल्क होंग आतुर इद नीकु तेळियतना?” इंचि पूसकीतुर. 
अस्‍के येसु जवाबुने, “स्वर्गमते मनना नावा बानाहेंदाल वाटुवद बदे मोल्का आयि, दान पीकिस पोहमळ जर्गंता. 
ओरद होन्‍नि, ओर गुड्‍डोर्कुंक हर्रि हुप्‍सना गुड्‍डोर्क आंदुर. ओक्‍कला वरोर गुड्‍डि मनकल इंकावरोर गुड्‍डि मनकंक हर्रि हुप्‍सालय होत्‍ते इव्वुरगुडा पोक्‍कातेन अर्रंतुर,” इत्‍तोर. 
पजा पत्रु, “निमे वेहता इद वेसुडितद अर्तम बतल माकु वेहा,” इंचि इत्‍तोर. 
अस्‍के येसु ओर्कुन इल्‍हा इत्‍तोर. “मीकु इंदकेगुडा तेळिया हिल्‍लेना? 
बतल अय्ते तोळ्‍दाल पीटे दांता, अदंता पजा पलाते अर्रंता. इद मीकु इंकागुडा तेळियोना? 
गानि बतल अय्ते तोळ्‍दाल पलाते पेय्संता, अद मनसुनाल वांता, अदे मनकन हेळ्‍हंता. 
इत्‍ते कराब विचाराल्क, हव्‍कमळ, बोगमतनम, व्यबिचारम, दोंगातनाल्‍क, आबद्‍दम वळ्‍कमळ, अपमानम कियमळ इवन्‍नि पापि कबाह्‍क मनसुनाले पलाते पेय्‍संतां. 
इवे पोल्‍लें मनकन हेळ्‍हंतां. गानि कय नोर्राकोंटा तिनानय्ते मनकल हेळोर.” इंचि वेहतोर. 
पजा येसु अगटाल पेय्सि सूर, सिदोन एरियाते होत्‍तोर. 
अस्‍के हूळा! उंदि कनानि मुरतळ येसुनगा वासि अळसेके, “सामि, दाविद राजाना वंसमतोना, नावा मिय्यटुन देय्यम पीसि वेल्‍ले तकलिपने मंता, नापोर्रो दया कीम” इंचि मोत्‍कुनालय दल्‍गता. 
गानि येसु मात्रम बतले वळकाकोंटा सपुडदाका मत्‍तोर. अस्‍के सिस्युल्क येसुनगा वासि, “आ मुरतळ मना पज्जो मोत्‍कुंचेके वासंता दान वापस लोहचीम.” इंचि विनंति कीतुर. 
अस्‍के येसु, “गानि नाकुन पेनबाबाल सिराप इस्राएलता तप्‍सोत्‍ता लोकुल्‍कुनाहाटीं लोहचीतोर.” इंचि इत्‍तोर. 
अयना आ मुरतळ मर्रा येसुनगा वासि टोंगरां ऊनसि, “सामि नाकु सहायम कीम,” इंचि इत्‍ता. 
अस्‍के येसु, “पिलाल्कुना हारिं तेंडकुंचि अवुन नय्‍कुंक वाटमळ बेस आयो,” इंचि जवाब हीतोर. 
अस्‍के आ मुरतळ, “अद निजमे सामि, गानि मालक तिननेंके हिळु अरता अंटकुल्‍कुन अय्ते नय्‍के तिंतां गदा!” इंचि येसुन इत्‍ता. 
अस्‍के “बाई नीवा विस्वासम गट्‍टिदि. इंचि नीवा इच्‍चा मत्‍ताप नीकु जर्गीकांटी,” इंचि येसु इत्‍तोर. अस्‍केन दाना मिय्यड बेस आता. 
पजा येसु अगटाल गालिलता सेरवुनहेके होत्‍तोर अगा उंदि गुट्‍टापोर्रो एक्‍किस उदुतोर. 
अस्‍के वेल्‍लेन मंदि लोकुल्‍क ओनगा वातुर. वायनेंके गुड्‍डोर्क, गूनोर्क, कुंटोर्क-तोंटोर्क, मूकालोर्क आनि इंका वेरे रोगाल्कुनोर्कुन पीसि ओनगा तायसि ओना काल्कुनगा इरतुर. येसु अंटोर्कुन बेस कीतोर. 
अस्‍के मूकालोर्क वळकालय दल्‍गुतुर, कुंटोर्क ताकालय दल्‍गुतुर, तोंटोर्क सवरगा आतुर, गुड्‍डोर्क हूळालय दल्‍गुतुर. इवंता हूळसि जमा आता लोकुल्‍कुंक इचंत्रम आता, आनि इस्राएलता पेनदा स्‍तुति कीतुर. 
पजा येसु ओना सिस्युल्कुन दग्गेर्क केय्‍सि, “ईर लोकुल्‍क नहगा मूड रोजकुनाल मंतुर, ईरगा तिनालय बतल हिल्‍ले. ईरकुन उपासम लोहुड बेस आयो. ओक्‍कला अल्हे लोहते कर्वेस्‍सि नड्‍डुम हरदे बगानना कूलाबडनुर. अदुनहाटीं नाकु ई लोकुल्‍कुन हूळसि पापम अनपिच्‍चंता,” इंचि इत्‍तोर. 
अस्‍के, “इच्‍चो वेल्‍ले लोकुल्‍कुंक हालानाल तिंडि, ई उस्‍के बूमिते मनाकु बगा दोर्कार?” इंचि सिस्युल्क येसुन इत्‍तुर. 
अस्‍के, “मिहगा बच्‍चुं हारिं मंतां?” इंचि येसु ओर्कुन पूसकीतस्‍के ओर “एडुं हारिं आनि इच्‍चुं सिन्‍ने जिम्मां मंतां.” इंचि इत्‍तुर. 
अस्‍के येसु मंदितुन हिळु बूमिपोर्रो उद्‍दा वेहतोर. 
पजा येसु आ एडुं हारिं आनि आ जिम्मान कय्‍दे पीसि पेनदुक दन्यवाद कीतोर. पजा अवुन तुकडां कीसि सिस्युल्कुना कय्‍दे हीतस्के सिस्युल्क आ हारि तुकडन अगा मत्‍ता मंदिकु तूसि हीतुर. 
अगा मत्‍तोर अंटोरगुडा पीरनिंडा तित्‍तुर. पजा मिगुल्ता हारि तुकडन जमा कीते अव एडुं तट्‍टां आतां. 
अगा तित्‍तोरव्टे मुर्ताह्क, पिलाल्कुन होळसि नालुं वेय्‍कुना मंदि मांडसे मत्‍तुर. 
पजा अगा मत्‍ता मंदितुन होनालय वेह्‍चि, ओर डोंगाते उद्‍दिसि मगदान इनना एरियाक होत्‍तोर. 
