Ijob.
19.
Ijob respondis kaj diris: 
Ĝis kiam vi afliktados mian animon Kaj turmentados min per paroloj? 
Jen jam dek fojojn vi malhonoras min; Vi ne hontas premi min. 
Se mi efektive eraris, Mia eraro restos ĉe mi. 
Se efektive vi volas montri vin pli grandaj ol mi, Kaj vi riproĉas al mi hontindaĵon, 
Tiam sciu, ke Dio faris al mi maljustaĵon, Kaj ĉirkaŭis min per Sia reto. 
Jen mi krias pri maljusteco, sed mi ne ricevas respondon; Mi vokas, sed mi ne ricevas juĝon. 
Mian vojon Li baris, ke mi ne povas transiri, Kaj sur mian irejon Li metis mallumon. 
Mian honoron Li detiris de mi, Kaj deprenis la kronon de mia kapo. 
Li disbatis min ĉirkaŭe tiel, ke mi pereas; Mian esperon Li elŝiris kiel arbon. 
Ekflamis kontraŭ mi Lia kolero, Kaj Li rigardas min kiel Lian malamikon. 
Kune venis Liaj taĉmentoj, kaj ebenigis kontraŭ mi sian vojon Kaj stariĝis sieĝe ĉirkaŭ mia tendo. 
Miajn fratojn Li malproksimigis de mi, Kaj miaj konatoj forfremdiĝis de mi. 
Miaj parencoj fortiriĝis, Kaj miaj konantoj forgesis min. 
La loĝantoj de mia domo kaj miaj servistinoj rigardas min kiel fremdulon; En iliaj okuloj mi fariĝis aligentulo. 
Mian sklavon mi vokas, kaj li ne respondas; Per mia buŝo mi devas petegi lin. 
Mia spiro fariĝis abomenata por mia edzino, Kaj mia petado por la filoj de mia ventro. 
Eĉ la malgrandaj infanoj malestimas min; Kiam mi leviĝas, ili parolas kontraŭ mi. 
Abomenas min ĉiuj miaj intimuloj; Kaj tiuj, kiujn mi amis, turnis sin kontraŭ mi. 
Kun mia haŭto kaj kun mia karno kunkreskis miaj ostoj, Mi restis nur kun haŭto sur miaj dentoj. 
Kompatu min, kompatu min, miaj amikoj; Ĉar la mano de Dio frapis min. 
Kial vi persekutas min, kiel Dio, Kaj ne povas satiĝi de mia karno? 
Ho, se miaj vortoj estus enskribitaj, Ho, se ili estus gravuritaj en libro, 
Per fera skribilo kun plumbo, Gravuritaj por eterne sur roko! 
Sed mi scias, ke mia Liberigonto vivas, Kaj fine Li leviĝos super la polvo. 
Kaj post kiam mia haŭto estos tiel detruita Kaj mi estos senkorpa, mi vidos Dion; 
Lin vidos mi, kaj miaj okuloj vidos, ne fremdaj; Pri tio sopiregas mia interno en mia brusto. 
Se vi diros: Kiel ni lin persekutu, Kaj ni trovu kontraŭ li la radikon de la afero, 
Tiam timu glavon; Ĉar furioza estas la glavo kontraŭ malbonagoj, Por ke vi sciu, ke ekzistas juĝo. 
