Psalmaro.
25.
De David. Al Vi, ho Eternulo, mi levas mian animon. 
Ho mia Dio, Vin mi fidas; Ne lasu min hontiĝi; Ne lasu, ke miaj malamikoj moku pri mi. 
Ĉar neniu el tiuj, kiuj esperas al Vi, hontiĝos; Nur tiuj hontiĝos, kiuj forlasas Vin senpripense. 
Viajn vojojn, ho Eternulo, montru al mi; Instruu min sekvi Vian iradon. 
Gvidu min en Via vero kaj lernigu min, Ĉar Vi estas la Dio, kiu min helpas; Al Vi mi esperas ĉiun tagon. 
Rememoru, ho Eternulo, Vian kompatemecon kaj Vian favorkorecon, Ĉar ili estis de ĉiam. 
La pekojn de mia juneco kaj miajn krimojn ne rememoru; Laŭ Via favorkoreco rememoru min, Pro Via boneco, ho Eternulo! 
Bona kaj justa estas la Eternulo, Tial Li montras al pekantoj la vojon. 
Li gvidas la humilulojn en justeco, Kaj instruas al la humiluloj Siajn vojojn. 
Ĉiuj vojoj de la Eternulo estas favorkoreco kaj fideleco al tiuj, Kiuj observas Lian interligon kaj Liajn leĝojn. 
Pro Via nomo, ho Eternulo, pardonu al mi mian pekon, Ĉar ĝi estas granda. 
Al ĉiu homo, kiu timas la Eternulon, Li montras la vojon, kiun tiu devas elekti. 
Lia animo ĝuos bonon, Kaj liaj idoj posedos la teron. 
Konfidon de la Eternulo havas Liaj timantoj; Kaj Sian aranĝon Li sciigas al ili. 
Miaj okuloj estas ĉiam direktitaj al la Eternulo, Ĉar Li eltiras el reto miajn piedojn. 
Turnu Vin al mi kaj korfavoru min, Ĉar mi estas soleca kaj mizera. 
La suferoj de mia koro estas grandaj; El mia premateco elkonduku min. 
Rigardu mian suferon kaj mizeron, Kaj pardonu ĉiujn miajn pekojn. 
Rigardu, kiel multaj estas miaj malamikoj Kaj per kia kruela malamo ili min malamas. 
Gardu mian animon kaj savu min; Ne lasu min hontiĝi, ĉar Vin mi fidas. 
Senkulpeco kaj justeco defendu min, Ĉar al Vi mi esperas. 
Liberigu, ho Dio, Izraelon el ĉiuj liaj suferoj. 
