Psalmaro.
103.
De David. Benu, ho mia animo, la Eternulon, Kaj mia tuta internaĵo Lian sanktan nomon. 
Benu, ho mia animo, la Eternulon, Kaj ne forgesu ĉiujn Liajn bonfarojn. 
Li pardonas ĉiujn viajn pekojn, Li sanigas ĉiujn viajn malsanojn; 
Li savas de la tombo vian vivon, Li kronas vin per boneco kaj favorkoreco; 
Li satigas per bonaĵoj vian maljunan aĝon, Ke via juneco renoviĝas kiel ĉe aglo. 
La Eternulo faras justecon kaj juĝon al ĉiuj prematoj. 
Li sciigis Siajn vojojn al Moseo, Siajn farojn al la Izraelidoj. 
Favorkora kaj kompatema estas la Eternulo, Longetolerema kaj tre bona. 
Ne eterne Li indignas, Kaj ne por ĉiam Li koleras. 
Ne laŭ niaj pekoj Li agis kun ni, Kaj ne laŭ niaj krimoj Li redonis al ni. 
Ĉar kiel alte estas la ĉielo super la tero, Tiel granda estas Lia boneco por tiuj, kiuj Lin timas. 
Kiel malproksime estas la oriento de la okcidento, Tiel Li malproksimigis de ni niajn pekojn. 
Kiel patro korfavoras filojn, Tiel la Eternulo korfavoras tiujn, kiuj Lin timas. 
Ĉar Li scias nian esencon; Li memoras, ke ni estas polvo. 
La tagoj de homo estas kiel herbo; Kiel floro de kampo, tiel li floras. 
Pasas super ĝi vento, kaj ĝi jam ne ekzistas; Kaj ĝia loko ĝin jam ne rekonas. 
Sed la boneco de la Eternulo daŭras eterne al tiuj, kiuj Lin timas, Kaj Lia bonfaremeco iras ĝis la pranepoj, 
Kiuj observas Lian interligon Kaj memoras Liajn ordonojn por ilin plenumi. 
La Eternulo starigis en la ĉielo Sian tronon; Kaj Lia reĝeco regas ĉion. 
Benu la Eternulon Liaj anĝeloj, potencaj per sia forto, Kiuj plenumas Lian vorton, Por ke oni obeu la voĉon de Lia vorto. 
Benu la Eternulon ĉiuj Liaj ĉirkaŭantoj, Liaj servantoj, kiuj plenumas Lian volon. 
Benu la Eternulon ĉiuj Liaj kreitaĵoj, En ĉiuj lokoj de Lia regado. Benu, ho mia animo, la Eternulon. 
