5
1 Kaj ekkantis Debora, kaj Barak, filo de Abinoam, en tiu tago, jene:
2 Ĉar la ĉefoj gvidis en Izrael
Kaj la popolo montris sin fervora,
Benu la Eternulon.
3 Aŭskultu, ho reĝoj; atentu, ho princoj:
Mi al la Eternulo, mi kantas;
Mi ludas al la Eternulo, Dio de Izrael.
4 Ho Eternulo! kiam Vi eliris de Seir,
Kiam Vi iris de la kampo de Edom,
Tremis la tero, kaj la ĉielo fluigis gutojn,
Kaj la nuboj gutigis akvon.
5 La montoj fluis antaŭ la Eternulo,
Tiu Sinaj antaŭ la Eternulo, Dio de Izrael.
6 En la tempo de Ŝamgar, filo de Anat,
En la tempo de Jael, forlasitaj estis la vojoj,
Kaj tiuj, kiuj devis iri sur la vojoj, iris laŭ flankaj vojetoj.
7 Forestis juĝistoj en Izrael, forestis,
Ĝis stariĝis mi, Debora,
Ĝis stariĝis mi, patrino en Izrael.
8 Oni elektis novajn diojn;
Kaj tiam milito aperis antaŭ la pordego.
Ĉu iu vidis ŝildon aŭ lancon
Ĉe la kvardek miloj de Izrael?
9 Mia koro estas kun la estroj de Izrael,
Kun la fervoruloj en la popolo;
Benu la Eternulon.
10 Vi, kiuj rajdas sur blankaj azeninoj,
Vi, kiuj sidas sur tapiŝoj,
Kaj vi, kiuj iras sur la vojo, kantu!
11 Inter la kantoj de la pafarkistoj ĉe la akvoĉerpejoj,
Tie oni prikantos la justecon de la Eternulo,
La justecon de Lia estrado en Izrael.
Tiam eliris al la pordego la popolo de la Eternulo.
12 Vekiĝu, vekiĝu, Debora,
Vekiĝu, vekiĝu, kantu kanton;
Leviĝu, Barak, kaj konduku viajn kaptitojn, filo de Abinoam!
13 Tiam eliris la restintoj el la fortuloj de la popolo;
La Eternulo eliris kun mi inter la herooj.
14 De Efraim venis tiuj, kiuj havas siajn radikojn en Amalek;
Post vi venis Benjamen en via popolo;
De Maĥir venis estroj,
Kaj de Zebulun kondukantoj per princa bastono.
15 Kaj princoj el Isaĥar estis kun Debora,
Kaj Isaĥar, kiel Barak, kuris en la valon.
Ĉe la torentoj de Ruben estas grandaj konsiliĝoj.
16 Kial vi sidas inter la baraĵoj,
Aŭskultante la fajfadon ĉe la brutaroj?
Ĉe la torentoj de Ruben estas grandaj konsiliĝoj.
17 Gilead restis transe de Jordan;
Kaj kial Dan sidas sur la ŝipoj?
Aŝer sidas sur la bordo de la maro,
Kaj loĝas ĉe siaj golfoj.
18 Zebulun estas popolo, kiu riskis sian animon por la morto,
Kaj Naftali sur la altaĵoj de la kampo.
19 Venis reĝoj, ili batalis;
Tiam batalis reĝoj de Kanaan
En Taanaĥ, ĉe la akvo de Megido;
Sed ili ricevis neniom da mono.
20 El la ĉielo oni batalis;
La steloj de siaj vojoj batalis kontraŭ Sisera.
21 La torento Kiŝon forportis ilin,
La torento antikva, la torento Kiŝon.
Piedpremu, mia animo, la fortulojn.
22 Tiam frapis la hufoj de ĉevaloj
Pro la rapidega forkurado de fortuloj.
23 Malbenu la urbon Meroz, diris anĝelo de la Eternulo,
Malbenu, malbenu ĝiajn loĝantojn;
Ĉar ili ne venis kun helpo al la Eternulo,
Kun helpo al la Eternulo inter la herooj.
24 Benita estu inter la virinoj Jael,
La edzino de la Kenido Ĥeber,
Inter la virinoj en la tendo ŝi estu benita.
25 Akvon li petis, lakton ŝi donis;
En belega kaliko ŝi alportis buteron.
26 Ŝi etendis sian manon al najlo
Kaj sian dekstran manon al martelo de laboristoj;
Kaj ŝi ekbatis Siseran, ekfrapis lian kapon,
Kaj frakasis kaj traboris lian tempion.
27 Al ŝiaj piedoj li kliniĝis kaj falis kaj ekkuŝis;
Al ŝiaj piedoj li kliniĝis kaj falis;
Kie li kliniĝis, tie li falis pereinta.
28 Tra la fenestro rigardas, kaj plorkrias tra la krado, la patrino de Sisera:
Kial longe ne venas lia ĉaro?
Kial malfruiĝas la radoj de liaj kaleŝoj?
29 La saĝaj el ŝiaj sinjorinoj respondas al ŝi,
Kaj ŝi mem al si respondas:
30 Ili ja trovis kaj dividas militakiron;
Po unu aŭ po du knabinoj por ĉiu viro,
Diverskolorajn vestojn por Sisera,
Diverskolorajn vestojn broditajn,
Ambaŭflanke broditajn por la kolo.
31 Tiel pereu ĉiuj Viaj malamikoj, ho Eternulo!
Sed Liaj amantoj estu kiel la leviĝanta suno en sia potenco.
Kaj la lando ripozis dum kvardek jaroj.