୧୪
ମେଣ୍ଡାପିଲାର୍‌ ସଙ୍ଗେ ଜିବାଲକ୍‌
୧ ✡ତାର୍‌ପଚେ ମୁଇ ସିୟନ୍‌ ପର୍‌ବତେ ମେଣ୍ଡାପିଲା ଟିଆଅଇରଇବାଟା ଦେକ୍‌ଲି । ତାର୍‌ ସଙ୍ଗ୍‍ ୧୪,୪୦୦୦ ଲକ୍‌ମନ୍‌ ରଇଲାଇ । ତାକର୍‌ କାପାଲେ ମେଣ୍ଡାପିଲାର୍‌ ନାଉଁ ଆରି ତାର୍‌ ବାବାର୍‌ ନାଉଁ ଲେକିରଇଲାଇ । ୨ ଆରି ସର୍‌ଗେ ଅନି ମୁଇ ଗଟେକ୍‌ ସବଦ୍‌ ସୁନ୍‌ଲି । ସେଟା ଗଟେକ୍‌ ଜବର୍‌ ଗଡ୍‌ଗଡି ଅଇ ବଡ୍‌ ସବଦର୍‌ ପାରା ଆରି ଜବର୍‌ ପାନି ଅଦର୍‌ଲାପାରା ରଇଲା । ବିଣା ବାଜ୍‌ଲେ ସବଦ୍‌ ଅଇବା ଗିତ୍‌ପାରା ସୁନି ଅଇଲା । ୩ ସେ ୧୪୪,୦୦୦ ଲକ୍‌ମନ୍‌ ବସ୍‍ବା ଜାଗାର୍‍ ଚାର୍‌ଟା ବଁଚିରଇବା ପସୁମନର୍‌, ପାର୍‌ଚିନ୍‌ମନର୍‌ ମୁଆଟେ ଟିଆଅଇଲାଇ । ସେମନ୍‌ ଗଟେକ୍‌ ନୁଆ ଗିତ୍‌ କଇତେରଇଲାଇ । ସେମନ୍‌ ଆକା ସେ ଗିତ୍‌ ଜାନିରଇଲାଇ । ସେମନ୍‌ସେ ମୁକ୍‌ତି ପାଇରଇବା ଲକ୍‌ମନ୍‌ । ୪ ସେମନ୍‌ ନିଜେ ସୁକଲ୍‌ ରଇଲାଇ । ମାଇଜି ମନର୍‌ ସଙ୍ଗ୍‍ ମିସାବିଡା ଅଇକରି ନିଜ୍‌କେ ଅସୁକଲ୍‌ ଅଇ ନ ରଇଲାଇ । ସେମନ୍‌ ପିଲାବେଣ୍ଡିଆ ପାରା ରଇଲାଇ । ସେମନ୍‌ ସବୁବେଲେ ମେଣ୍ଡାପିଲାର୍‌ ସଙ୍ଗ୍‌ ଜାଇତେରଇଲାଇ । ସେମନ୍‌ ମୁନୁସ୍‌ଜାତିର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ପର୍‌ତୁମ୍‌ ତର୍‌ ମୁକ୍‌ତି ପାଇକରି ପର୍‌ମେସରର୍‌ପାଇ ଆରି ମେଣ୍ଡାପିଲାର୍‌ପାଇ ନିଜ୍‌କେ ସର୍‌ପି ଅଇଆଚତ୍‌ । ୫ ସେମନ୍‌ କେବେ ମିସା ମିଚ୍‌ ନ କଅତ୍‌ । କେ ମିସା ସେମନ୍‌କେ ଦସ୍‌ ଦେଇନାପାରେ ।
ତିନ୍‌ଟା ଦୁତ୍‌ମନ୍‌
୬ ତାର୍‌ପଚେ ମୁଇ ଆରିଗଟେକ୍‌ ଦୁତ୍‌କେ ଆକାସେ ଉଡି ଜିବାଟା ଦେକ୍‌ଲି । ଏ ଜଗତର୍‌ ସବୁ ରାଇଜେଅନି, ବାସାଇଅନି, ବଁସେଅନି, ଜାତିଅନି ଆଇବା ସବୁ ଲକ୍‌ମନ୍‌କେ ଜାନାଇବା ପର୍‌ମେସରର୍‌ କେବେ ନ ସାର୍‌ବା ସୁବ୍‌କବର୍‌ ଜାନାଇତେରଇଲା । ୭ ସେ ଆଉଲିଅଇକରି କଇଲା “ପର୍‌ମେସର୍‌କେ ଡାକ୍‌ପୁଟା କରା । ତାର୍‌ ବଡ୍‌ ବଡ୍‌ କାମର୍‌ ପାଇ ତାକେ ଆରାଦନା କରା । ଲକ୍‌ମନ୍‌କେ ବିଚାର୍‌ କର୍‌ବାକେ ତାର୍‌ ବେଲା କେଟ୍‌ଲାଆଚେ । ସରଗ୍‌, ଦର୍‌ତନି, ସମ୍‌ଦୁର୍‌, ଆରି ପାଜ୍‌ରା ପାନି ସବୁଜାକ ସେ ତିଆର୍‌କଲାଆଚେ, ତାକେ ଜୁଆର୍‌ କରା ।” ୮ ✡ଆରି ଗଟେକ୍‌ ଦୁତ୍‌ ପର୍‌ତୁମର୍‌ ଦୁତ୍‌ ପଚେ ଗାଲା । ସେ କଇଲା “କୁରୁପ୍‌ନାସ୍‌ ଅଇଲା । ବେସି ଡାକ୍‌ପୁଟାରଇବା ବାବିଲନ୍‍ କୁରୁପ୍‌ନାସ୍‌ ଅଇଲା ।” ତେଇର୍‌ ଲକ୍‌ମନ୍‌ ବିନ୍‌ ଦେସର୍‌ ଲକ୍‌ମନ୍‌କେ ତାକର୍‌ ମଦ୍‌ କୁଆଇଲାଇ । ତାର୍‌ ଅରତ୍‌ ଅଇଲାନି, ତାକର୍‌ ପାରା କାରାପ୍‌ ଚଲାଚଲ୍‌ତି କରାଇଲା । ୯ ସେ ଦୁଇଟା ଦୁତ୍‌ମନର୍‌ ପଚେପଚେ ଆରି ଗଟେକ୍‌ ଦୁତ୍‌ ଆସିକରି ଆଉଲି ଅଇକରି କଇବାର୍‌ ଦାର୍‌ଲା, ଜେ ଜଦି ପସୁକେ କି ତାର୍‌ ମୁର୍‌ତିକେ ପୁଜା କର୍‌ସି ଆରି ନିଜର୍‌ କାପାଲେ କି ତାର୍‌ ଆତେ ତାର୍‌ ଚିନ୍‌ ଗଦାଇଅଇସି, ୧୦ ସେମନ୍‌ ପର୍‌ମେସରର୍‌ ମଦ୍‌ କାଇବାଇ । ଜନ୍‌ଟାକି ପାନି ଗାବିକରି ଚପ୍‌ରା ନ କଲାଟା । ତାର୍‌ ଡର୍‌ ଲାଗ୍‌ବା ଡଣ୍ଡ୍‌ ଆରି ବଡ୍‌ ରିସା ସେମନ୍‌ ମୁରଚ୍‌ବାଇ । ସେମନ୍‌କେ କାଇ ଦୟା ନ ଦେକାଅତ୍‌ । ସୁକଲ୍‌ ଦୁତ୍‌ମନର୍‌ ମୁଆଟେ ଆରି ମେଣ୍ଡାପିଲାର୍‌ ମୁଆଟେ ଗନ୍ଦ୍‌ଟାନେ ପଡିକରି ବେସି ଦୁକ୍‌ କସ୍‌ଟ ପାଇବାଇ । ୧୧ ଜଇଟାନେଅନି ଆଇବା ଦୁଆଁ, ଜନ୍‌ଟାକି ସେମନ୍‌କେ ଦୁକ୍‌ କସ୍‌ଟ ଦେଲାନି, ସେଟା କାଲ୍‌ କାଲ୍‌ ଜୁଗ୍‌ ଜୁଗ୍‌ ଉପ୍‌ରେ ଜାଇତେ ରଇସି । ପସୁକେ କି ତାର୍‌ ମୁର୍‌ତିକେ ପୁଜାକର୍‌ବା ଲକ୍‍ ଦିନ୍‌ରାତି ପୁଣ୍ଡି ନାପାରତ୍‌ । ଜେନ୍ତିକି ତାର୍‌ ନାଉଁର୍‌ ନେଇରଇବା ଲକ୍‌ମନର୍‌ପାଇ ମିସା । ୧୨ ପର୍‌ମେସରର୍‌ ଲକ୍‌ମନ୍‌ ଜନ୍‌ ଲକ୍‌ମନ୍‌ କି ତାର୍‌ ଆଦେସ୍‌ ନାମ୍‌ବାଇ, ଆରି ଜିସୁକେ ବିସ୍‌ବାସ୍‌ କରି ଆଚତ୍‌, ସେମନ୍‌ ମୁର୍‌ଚିକରି ରଇବାର୍‌ ଆଚେ । ୧୩ ତାର୍‌ପଚେ ସର୍‌ଗେଅନି ମୁଇ ଏନ୍ତାରି ସୁନ୍‌ଲି । “ଏଟା ଲେକି ସଙ୍ଗଇର । ଏବେଅନି ମାପ୍‌ରୁଟାନେ ମିସ୍‌ଲାପଚେ ମରିଜିବାଇ ସେ ଲକ୍‌ମନ୍‌ କେଡେକ୍‌ କରମର୍‌ ଲକ୍‌ । ଉଁ ବଲି ଆତ୍‌ମା କଇଲାନି । ଏଟା ସତଇସେ ଗଟ୍‌ସି, ତାକର୍‌ ଆବଡ୍‌ କାମେଅନି ଚନେକ୍‌ ପୁଣ୍ଡ୍‌ବାକେ ସେଟା ତାକର୍‌ ବେଲା ରଇସି । କାଇକେବଇଲେ ସେମନ୍‌ କରିରଇବା ନିକ କାମର୍‌ ଲାଗି ସେମନ୍‌ ପୁରୁସ୍‌କାର୍‌ ପାଇବାଇ ।”
ପସଲ୍‌ ପାଚ୍‌ଲା
୧୪ ତାର୍‌ପଚେ ମୁଇ ଦେକ୍‌ଲି, ଏଦେ ଦେକା ! ଗଟେକ୍‌ ଦବ୍‌ ବାଦଲ୍‌ ଡିସ୍‌ଲା । ଆରି ଗଟେକ୍‌ ନର୍‌ପାରା ଡିସ୍‌ବା ବାଦଲ୍‌ ଉପ୍‌ରେ ବସିରଇଲା । ତାର୍‌ ମୁଣ୍ଡେ ସୁନାର୍‌ ମୁକୁଟ୍‌ ଆରି ଆତେ ଗଟେକ୍‌ ଗଜିଆ ଇଲା ଦାରିରଇଲା । ୧୫ ତାର୍‌ ପଚେ ମନ୍ଦିରେଅନି ଆରି ଗଟେକ୍‌ ଦୁତ୍‌ ବାରଇ ଆଇଲା । ଆରି ବାଦଲ୍‌ ଉପ୍‌ରେ ବସିରଇଲା ଲକ୍‌କେ ଆଉଲିଅଇକରି କଇଲା “ବେଲା କେଟ୍‌ଲାବେ ।” ତମର୍‌ ପସଲ୍‌ ପାଚ୍‌ଲାଆଚେ । ତର୍‌ ଇଲାସଙ୍ଗ୍‍ ସେଟା କାଟ୍‌ । ୧୬ ତାର୍‌ପଚେ ବାଦ୍‌ଲେ ବସ୍‌ଲା ଲକ୍‌ ତାର୍‌ ଇଲା ଦର୍‌ତନି ଉପ୍‌ରେ ବୁଲାଇଲା । ଦର୍‌ତନିର୍‌ ଚାସ୍‌ ସବୁ କାଟାଅଇଲା । ୧୭ ସରଗର୍‌ ମନ୍ଦିରେଅନି ଆରିଗଟେକ୍‌ ଦୁତ୍‌ ବାରଇ ଆଇବାଟା ମୁଇ ଦେକ୍‌ଲି । ତାର୍‌ ଆତେ ମିସା ଗଟେକ୍‌ ଲାଗନ୍‌ ଇଲା ରଇଲା । ୧୮ ତାର୍‌ପଚେ ବେଦିଟାନେଅନି ଜଇ ଦେକାରକା କର୍‌ବା ଆରିଗଟେକ୍‌ ଦୁତ୍‌ ଆଇଲା । ସେ ଆଉଲିଅଇକରି ଲାଗନ୍‌ ଇଲା ଦାରିରଇବା ଦୁତ୍‌କେ କଇଲା “ଦର୍‌ତନିଟାନେ ରଇବା ଅଙ୍ଗୁର୍‌ବାଡର୍‌ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ପାଚ୍‌ଲାଆଚେ । ତର୍‌ ଇଲାଦାରି କାଟିନେ ।” ୧୯ ତେବର୍‌ପାଇ ସେ ଦୁତ୍‌ ଦର୍‌ତନି ଉପ୍‌ରେ ତାର୍‌ ଇଲା ବୁଲାଇଲା । ମାଲେଅନି ଅଙ୍ଗୁର୍‌ କାଟ୍‌ଲା । ଆରି ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ଆଜାଡ୍‌ବା କୁଣ୍ଡେ ଡାଲିଦେଲା । ସେ ଜାଗା ଅଇଲାନି ପର୍‌ମେସରର୍‌ ବଡ୍‌ ରିସାର୍‌ ଜାଗା । ୨୦ ✡ନଗରର୍‌ ବାଇରେ ରଇବା କୁଣ୍ଡେ ଚକ୍‌ଟାଗାଲା ଜାଗାଇ, ଅଙ୍ଗୁର୍‌ମନ୍‌ ପିଚକ୍‌ଲାଇ ଆରି ତେଇଅନି ବନି ବାରଇଲା । ସେ ବନି ତିନ୍‌ସ କିଲମିଟର୍‌ ଲମ୍‌, ଆରି ଦୁଇମିଟର୍‌ କାଲ୍‌ସେତ୍‌କି ବଇଗାଲା ।
✡ ୧୪:୧ ପର୍‌କାସିତ ୭:୩ ✡ ୧୪:୮ ପର୍‌କାସିତ ୧୮:୨ ✡ ୧୪:୨୦ ପର୍‌କାସିତ ୧୯:୧୫