﻿यहुन्ना.
3.
फरीसिया मा नीकुदेमुस नावन एक मानसु हतु, जु यहूदि यान सरदार हतु। 
त्यो राती ईशुन साथे आयु ओका कयो, “हे रब्बी, हामु जानता छे कि तु यहोवा–भगवानन तरफ छे गुरू होईन आयु छे, काहकि कोय सहलानी क जो तु देखाड़े छे, यदि यहोवा–भगवान ओको साथे रये ते नी देखाड़ सके।” 
ईशु ने उका जवाब देदु, “हाव तुखे सच कयतु छे, यदि कोय नवली सिरे छे नी जन्मा ते यहोवा–भगवान राज्य देख नी सकता।” 
नीकुदेमुस ने उका कयो, “मानुस जव डायो होय गयो, ते कोसो जनम ली सकतो छे? काय होया आपसी माय पेटमा दिसरी वार भराइन जनम ली सकत छे?” 
ईशु जवाब देदु, “हाव तुखे सच कय रयु छे, जव तव कोय मानुस पानी आरू आत्मा छे नी जनम ता चाँ यहोवा–भगवानन राज्यमा भराय नी सकता। 
काहकि जु शरीर छे जनमछे, चो शरीर छे; आरू जु आत्मा छे जनमछे, ची आत्मा छे। 
भोंगलाय गयो मा करे कि हाव मा तुखे कयो, ‘तुखे नवला सिर छे जनम लेनु जरूरी छे।’ 
हवा जींखुर चाहे छे तींखुर चालती छे आरू तु ओकी ओवाज सोमवीन छे, पुन त्यो नी जानतु कि हयी क छे आवती आरू कोत्ती जाय छे? जु कोय आत्मा छे जन्मा छे त्यो ओसलुज छे।” 
नीकुदेमुस ने उका जवाब दिदा, “यी वात कोसो होय सकती छे?” 
यी सोमवीन ईशु उका कयो, “तु इस्त्राएलियान गुरू होईन भी काय इन वात काजे नी समझता?” 
हाव तुखे छे सच सच कयतु छे कि आपो जु जानतु छे चाँ कयता छे, आरू जीनाक हामु देखा छे ओको गवाय देता छे, आरू तुमू हामरी गवाय मान्य नी करता। 
जव हाव ने तुमू छे धरतीन वात कयो आरू तुमू विश्वास नी करत़ा, ते यदि हाव तुमूक सोरगन वातु कयो ते मग कोसो विश्वास करसु? 
कोय सोरगमा नी चढ़िया, केवल त्यो सोरग छे उतरीयो, मतलब मानसन पोर्‍या जो सोरगदूतमा छे। 
आरू जीन रीति छे मूसा ने जंगल मा घड़सा क उपर चढ़ाया, तोसीज रीति छे जरूर छे कि मानसोन पोर्‍या भी उपर चढ़ाया जाय; 
ताकि जु कोय उका पर विश्वास करे तीनाक अमरकाय जीवन जड़से। 
“काहकि यहोवा–भगवान जगत साथे ओसलो मोंग राखे कि उका आपनो एकखुळीयो पोर्‍य आप दिदो, ताकि उका पर जु कुन विश्वास करे त्यो नष्ट नी हुयो, पुन अमरकाय जीवन जड़से। 
यहोवा–भगवान आपसा पोर्‍या काजे इनान करता नी मोकल्यु कि जगत पर दण्डन हुकुम दे, पुन इनान करता कि जगत ओको व्‍दारा उध्दार जड़से। 
जु उका पर विश्वास करता छे, उका पर दण्डन हुकुम नी हुयो, पुन जु उका पर विश्वास नी करता, त्यो दोषी ठर गयु; अतरान करीन कि ओको यहोवा–भगवानन एकखुळीयो पोर्‍या नाव पर विश्वास नी करिया। 
आरू दण्डन हुकुमन कारण यो छे कि ज्योति जगत मा आवी छे, आरू मानसे आँधारलो ज्योति छे सवटो मोंग मा जावना काहकि ओको काम बुरो होतो। 
काहकि जु कुन बुराई करता छे, त्यो ज्योति छे बैर राखता छे, आरू ज्योतिन नाट नी आवे, ओसो नी हुयो कि ओको कामो पर दोष लागाड़ ़े जाय। 
पुन जु सच्चाई पर चालता छे, त्यो ज्योतिन नाट आवता छे, ताकि ओको काम ज्योति हुयो कि चो यहोवा–भगवानन आरू छे कर्‍या गया छे।” 
एकान बाद ईशु आरू ओको चेला यहूदि या देश मा आया आरू चाँ चाहरी ओको साथे रोवीन बपतिस्मा देने लाग्या। 
यहुन्ना भी शालेमन नाट ऐनोन गाव मा बपतिस्मा देतु होतु, काहकि चाँ बैस पानी होतो, आरू मानसे आवीन बपतिस्मा लेता हुता 
यहुन्ना तीन टेहाव तक जेलखाना मा नी नाख्यो गयो होतो। 
चाँ यहुन्ना न चेलान काहना यहूदि न साथे शुध्दिन विषयमा वाद विवाद होयलु। 
आरू ओको यहुन्ना न साथे आवीन उका कोयु, “हे गुरू, जु व्यक्ति यरदनन पार तार साथे होतु, आरू जिनान तु गवाय देदु छे; देख, होयु बपतिस्मा देतु छे, आरू सुब उका साथे आवता छे।” 
यहुन्ना जवाब देदु, “जव तव मानसो काजे सोरगदूत रईन नी आप जाय, जव तव त्यो काय नी जुड़ सके।” 
तुमू ते आपसु मार गवाय छे कि हाव कयो, “हाव मसीह नी, पुन ओको ओगव मोकल्यु गयु छे। 
जिनान दुलहिन छे, त्यो दूल्हु छे; पुन दूल्हान दोस्त जु उभु रयु त्यो ओको ओकी समळे, दूल्हान ओवाज छे घोणा खुश हुये: हिमी मारो खुशी पुरो हय। 
पाको छे कि त्यो वाढ़े आरू हाव।” 
“जु उपर रईन आवतु छे चो सर्वोत्तम छे; जु धरती छे आवतु छे त्यो धरतीन छे, आरू धरतीनुज वात करे छे: जु सोरगदूत छे आवतु छे, त्यो सुबन ऊपर छे। 
जो काहय त्यो देख्यु आरू सोंब्यु छे, हेरेन गवाय देता छे; आरू कोय हेरेन गवाय मान्य नी करता। 
जिनान ओको गवाय मानीया कर लेदा ओको इन वात पर छाप लागाड़ दी कि यहोवा–भगवान सच्चु छे। 
काहकि जीनाक यहोवा–भगवान मोकल्यु छे, त्यो यहोवा–भगवानन वात करे; काहकि ची आत्मा मोज मोजीन नी आपे। 
बास पोर्‍या साथे मोंग राकतु छे, आरू ओको सुब वस्तु ओको हाथ मा आप दिदा छे। 
जु पोर्‍या पर विश्वास करे, अमरकाय जीवन ओको छे; पुन जु पोर्‍या नी मानतु, त्यो जीवन नी देख सके, पुन यहोवा–भगवानन रीस उका पर रयतु छे।” 
