\NormalFont\ShortTitle{Jonas}

{\MTB Ang Libro ni

\par }{\MT Jonas



\par }\ChapOne{1}{\SH Miikyas si Jonas gikan sa
{\ND{Ginoo}}
\par }
{\PP \VerseOne{1}Usa ka higayon niana, miingon ang {\ND{Ginoo}} kang Jonas nga anak ni Amitai,

\VS{2}“Adto sa dakong siyudad sa Nineve, ug ipadayag ang silot alang sa mga katawhan didto tungod kay midangat na kanako ang ilang kadaotan.”

\VS{3}Apan miadto hinuon si Jonas sa Tarshish aron sa pag-ikyas sa
{\ND{Ginoo}}.\FTNT{*}{{\FR 1:3 }{\FQ{pag-ikyas sa
{\ND{Ginoo}}}}{\FT{: tingali ang buot ipasabot,
}}{\FQA{magpahilayo sa dapit diin nakigsulti ang
{\ND{Ginoo}} kaniya}}{\FT{; o
}}{\FQA{magpahilayo sa Israel diin nagpadayag ang
{\ND{Ginoo}} sa iyang presensya sa templo.}}} Milugsong siya sa Jopa ug nakakita siya didto ug barko nga mobiyahe paingon sa Tarshish. Busa mibayad siya sa plite ug misakay aron mahilayo sa
{\ND{Ginoo}}.


\par }{\PP \VS{4}Sa dihang naglawig na sila, nagpadala ang {\ND{Ginoo}} ug kusog nga hangin sa dagat. Kusog ang unos hangtod nga murag maguba na ang barko.

\VS{5}Busa nangahadlok ang mga tripulante, ug ang matag-usa kanila nagpakitabang sa ilang mga dios. Gipanglabay nila ang mga karga sa dagat aron mogaan ang barko.

\par }{\PP Nakanaog na kaniadto si Jonas sa ubos nga bahin sa barko ug naghigda didto hangtod nga nahinanok siya pag-ayo.

\VS{6}Unya miadto kaniya ang kapitan sa barko ug miingon, “Nakahimo ka pa sa pagtulog? Bangon, ug pangayo ug tabang sa imong dios! Basin pa ug maluoy siya kanato, ug tabangan niya kita nga dili kita mangamatay.”


\par }{\PP \VS{7}Unya nag-ingnanay ang mga tripulante, “Dali magripa kita aron mahibaloan nato kon kinsa ang hinungdan niining katalagman nga midangat kanato.” Busa naghulbot-hulbot sila, ug si Jonas ang natungnan.

\VS{8}Unya miingon sila kaniya, “Palihog, sultihi kami kon nganong midangat kining katalagman kanato, ug unsa ang imong trabaho ug taga-asa ka. Sultihi kami kon unsa ang imong nasod ug kaliwat.”


\par }{\PP \VS{9}Mitubag si Jonas, “Usa ako ka Hebreohanon ug nagsimba ako sa
{\ND{Ginoo}}, nga Dios sa langit\FTNT{†}{{\FR 1:9 }{\FQ{Dios sa langit}}{\FT{: o
}}{\FQA{Dios nga anaa sa langit}}{\FT{; o
}}{\FQA{Dios nga naghimo sa langit}}{\FT{; o
}}{\FQA{Dios nga labaw sa tanan.}}} nga naghimo sa dagat ug sa yuta.”


\par }{\PP \VS{10}Gisultihan sila ni Jonas nga miikyas siya sa
{\ND{Ginoo}}. Busa nangahadlok pag-ayo ang mga tripulante. Miingon sila kaniya, “Unsa kining imong gibuhat?”


\par }{\PP \VS{11}Sa dihang midagko ang mga balod, miingon ang mga tripulante kang Jonas, “Unsay among buhaton kanimo aron mokalma ang dagat ug dili na makaperwisyo kanamo?”


\par }{\PP \VS{12}Mitubag siya kanila, “Alsaha ninyo ako ug itambog sa dagat aron molinaw kini. Nasayod ako nga ako ang hinungdan kon nganong midangat kaninyo kining kusog nga bagyo.”


\par }{\PP \VS{13}Apan wala nila gisunod si Jonas; naningkamot hinuon sila pagbugsay aron makaabot sa baybayon. Apan wala nila kini mahimo kay misamot pa gayod paghapak kanila ang kusog nga mga balod.

\VS{14}Busa nanawag sila sa
{\ND{Ginoo}}, “O
{\ND{Ginoo}}, nagpakiluoy kami kanimo, ayaw kami siloti tungod sa among himuon kang Jonas. Ayaw kami paningli sa pagpatay sa usa ka inosenteng tawo tungod kay nasayod kami nga kining nahitabo imong pagbuot.”

\VS{15}Busa gialsa nila si Jonas ug gitambog sa dagat, ug diha-diha milinaw ang dagat.

\VS{16}Tungod niini, nahadlok gayod pag-ayo sa
{\ND{Ginoo}} ang mga tawo. Busa naghatag sila ug mga halad ug naghimo ug panaad kaniya.


\par }{\SH Ang Pag-ampo ni Jonas
\par }
{\PP \VS{17}Nagpadala ang {\ND{Ginoo}} ug dako nga isda sa paglamoy kang Jonas, ug didto siya sa tiyan sa isda sulod sa tulo ka adlaw ug tulo ka gabii.




\Chap{2}\VerseOne{1}Nag-ampo si Jonas sa
{\ND{Ginoo}} nga iyang Dios didto sa sulod sa tiyan sa isda.

\VS{2}Miingon siya:

\par }{\Q “Sa akong kalisdanan, mitawag ako kanimo
{\ND{Ginoo}}, ug gitubag mo ako.

\par }{\Q Nangayo ako ug tabang kanimo sa dihang gaungaw ako

\par }{\QB sa kamatayon,\FTNT{*}{{\FR 2:2 }{\FQ{sa dihang gaungaw ako sa kamatayon}}{\FT{: sa literal,
}}{\FQA{sa dapit sa mga patay.}}}

\par }{\QB ug gidungog mo ako.


\par }{\Q \VS{3}Gitambog mo ako sa kinahiladman sa dagat.

\par }{\QB Gilibotan ako sa tubig ug gibanlas

\par }{\QB sa mga balod nga imong gipadala.


\par }{\Q \VS{4}Gipahilayo mo ako sa imong presensya,

\par }{\QB apan maglantaw gihapon ako sa imong balaan nga templo.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{5}“Gilapawan ako sa tubig ug daw sa malumos na gayod ako.

\par }{\QB Naputos sa sagbot ang akong ulo.


\par }{\Q \VS{6}Miunlod ako ngadto sa kinahiladman sa dagat,

\par }{\QB nabilanggo ako sa kinahiladman sa yuta sa walay kataposan.

\par }{\Q Apan gihaw-as mo ako gikan sa kahiladman,

\par }{\QB O
{\ND{Ginoo}} nga akong Dios.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{7}“Sa dihang hapit na mahugno ang akong kinabuhi,

\par }{\QB misangpit ako kanimo,
{\ND{Ginoo}},

\par }{\Q ug gidungog mo ang akong pag-ampo

\par }{\QB didto sa imong balaan nga templo.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{8}“Kadtong mga tawo nga nagsimba sa mga walay pulos nga mga dios-dios

\par }{\QB nagsalikway sa imong grasya nga ila untang mahiagoman kanila.


\par }{\Q \VS{9}Apan, ako, inubanan sa mga awit sa pagpasalamat,

\par }{\QB maghalad kanimo.

\par }{\Q Tumanon ko ang akong mga panaad.

\par }{\QB Ang kaluwasan gikan sa
{\ND{Ginoo}}.”


\par }{\PP \VS{10}Unya, gimandoan sa
{\ND{Ginoo}} ang isda, ug gisuka niini si Jonas sa baybayon.




\par }\Chap{3}{\SH Miadto si Jonas sa Nineve
\par }
{\PP \VerseOne{1}Misulti na usab ang {\ND{Ginoo}} kang Jonas.

\VS{2}Miingon siya, “Adto sa dakong siyudad sa Nineve, ug isangyaw sa mga tawo didto ang mensahe nga gihatag ko kanimo.”

\VS{3}Mituman na si Jonas sa giingon sa
{\ND{Ginoo}}. Dako kaayo nga siyudad ang Nineve; mga tulo ka adlaw kini kon lakwon.


\par }{\PP \VS{4}Misulod si Jonas sa Nineve. Ug human sa usa ka adlaw nga pagbaktas, miingon siya sa mga katawhan, “40 na lang ka adlaw ang nabilin ug laglagon na ang Nineve!”


\par }{\PP \VS{5}Sa pagkadungog sa mga taga-Nineve niini, mituo sila sa Dios. Tanan sila, gikan sa pinakainila hangtod sa pinakaubos, nagbistig sako ug nagpuasa sa pagpaila nga naghinulsol sila.

\VS{6}Sa pagkadungog sa hari niini, mitindog siya sa iyang trono, gihubo niya ang iyang kupo, ug nagbistig sako. Unya milingkod siya sa abo sa pagpaila nga naghinulsol siya.

\VS{7}Nagpadala siya ug mensahe sa mga taga-Nineve nga nag-ingon:

\par }{\PMO “Sumala sa mando sa hari ug sa iyang mga opisyal.

\par }{\PM “Walay bisan kinsa kaninyo nga mokaon o moinom, bisan ang inyong mga baka, karnero, o kanding.

\VS{8}Pagbisti kamo ug sako, apil ang mga mananap. Pag-ampo kamo sa Dios sa kinasing-kasing gayod, ug biyai na ninyo ang inyong daotang pagkinabuhi ug ang inyong kabangis.

\VS{9}Basin pa ug mausab ang huna-huna sa Dios ug mahupay ang iyang dakong kasuko kanato ug dili kita mangamatay.”


\par }{\PP \VS{10}Sa dihang nakita sa Dios ang ilang gihimo ug giunsa nila pagbiya sa ilang daotan nga kinabuhi, Gibati siya ug kaluoy busa nausab ang iyang huna-huna ug wala na niya sila laglaga sumala sa iyang giingon nga buhaton.




\par }\Chap{4}{\SH Nasuko si Jonas nga Gikaloy-an sa
{\ND{Ginoo}} ang mga Taga-Nineve
\par }
{\PP \VerseOne{1}Apan wala malipay si Jonas ug naglagot siya pag-ayo.

\VS{2}Nag-ampo siya sa “{\ND{Ginoo}}, wala gayod ako masayop sa akong gisulti sa didto pa ako sa among dapit! Mao man gani nga nagpahilayo ako ug miadto sa Tarshish tungod kay nasayod ako nga maluloy-on ka nga Dios ug adunay kahingawa. Mahigugmaon ka, daling malukmay, ug dili dali nga masuko.

\VS{3}Busa
{\ND{Ginoo}}, kuhaa na lang ang akong kinabuhi, kay mas maayo pa nga mamatay ako kaysa mabuhi.”


\par }{\PP \VS{4}Mitubag ang {\ND{Ginoo}}, “Angay mo ba kining ikasuko pag-ayo?”


\par }{\PP \VS{5}Nigawas si Jonas ug nilingkod sa sidlakang bahin sa siyudad. Naghimo siya ug kapasilongan didto samtang naghulat kon unsa ang mahitabo sa siyudad.

\VS{6}Apan nainitan gihapon si Jonas, busa gipatubo sa
{\ND{Ginoong}} Dios ang usa ka tanom ug gipalapaw kini kang Jonas aron malandongan siya. Nalipay pag-ayo si Jonas sa tanom.

\VS{7}Apan pagkasunod adlaw, sa mobanag-banag pa lang, gipakaon sa Dios ngadto sa ulod\FTNT{*}{{\FR 4:7 }{\FQ{ulod}}{\FT{: o
}}{\FQA{mga ulod.}}} ang tanom ug namatay kini.


\par }{\PP \VS{8}Sa dihang misidlak na ang adlaw, nagpadala ang Dios ug init nga hangin gikan sa sidlakan. Nainitan ang ulo ni Jonas ug daw malipong siya. Busa nangandoy na lang siya nga mamatay. Miingon siya, “Mas maayo pa nga mamatay na lang ko kaysa mabuhi.”


\par }{\PP \VS{9}Miingon ang Dios kaniya, “Angay mo bang ikasuko pag-ayo ang nahitabo sa tanom?”

\par }{\PP Mitubag siya, “Oo, angay gayod ako nga masuko. Busa mas maayo pa nga mamatay na lang ako.”


\par }{\PP \VS{10}Miingon ang {\ND{Ginoo}}, “Naanugnan ka man gani nianang tanom nga mitubo lang nga wala nimo hagoi, ug namatay lang dayon pagkasunod adlaw.

\VS{11}Ako pa kaha ang dili maluoy sa Nineve, ang dakong siyudad nga adunay kapin sa 120,000 ka mga tawo nga wala makahibalo bahin sa akong mga balaod,\FTNT{†}{{\FR 4:11 }{\FQ{nga wala makahibalo bahin sa akong mga balaod}}{\FT{: sa literal,
}}{\FQA{nga wala makahibalo kon asa ang ilang tuo o wala nga kamot.}}} ug adunay daghan pa nga mga mananap?”

\par }