﻿Awit sa mga Awit.
6.
O labing matahom nga babaye, hain na ang imong hinigugma? Diin siya paingon kay tabangan ka namo sa pagpangita kaniya? 
Miadto ang akong hinigugma sa iyang hardin nga puno sa mga tanom nga ginahimong pahumot. Pasab-sabon niya didto ang iyang mga kahayopan, ug manguha siya ug mga liryo. 
Akoa siya ug ako iya usab. Gipasabsab niya ang iyang mga kahayopan diha sa mga liryo. 
Pagkatahom mo, mahal ko. Sama ikaw katahom sa siyudad sa Tirza ug sa Jerusalem. Madanihon ka gayod sama sa mga sundalo nga adunay mga bandera. 
Ayaw ako tan-awa kay madani ako kanimo. Ang imong buhok daw panon sa mga kanding nga nanglugsong gikan sa Bukid sa Gilead. 
Ang imong mga ngipon sama kaputi sa karnero nga bag-o lang gikaligoan. Walay nakulang niini ug maayo ang pagkaplastar niini. 
Ang imong nawong nga natabonan sa belo daw sama sa prutas sa pomegranata nga mapula-pula. 
Bisan aduna pa akoy 60 ka mga asawa nga rayna, 80 ka mga asawa nga sulugoon, ug mga dalaga nga dili maihap, 
usa ra gayod ang akong hinigugma. Pinasahi gayod siya ug wala gayoy ikasaway diha kaniya. Siya lang gayod ang anak nga babaye sa iyang inahan ug paborito siya niini. Kon makita siya sa mga babaye ginapasidunggan nila siya, ug bisan ang mga rayna ug ang mga asawa nga sulugoon nakadayeg kaniya. 
“Kinsa kining daw nagsubang nga adlaw ang katahom? Matahom siya sama sa bulan, ug maanyag sama sa adlaw. Madanihon kaayo siya sama sa mga sundalo nga adunay mga bandera.” 
Milugsong ako sa mga tamnanan sa kahoy nga almond sa pagtan-aw sa bag-ong mga tanom nga nanubo sa lugut. Gitan-aw ko kon nanalingsing na ang mga ubas ug kon namulak na ang mga pomegranata. 
Sa akong hilabihan nga kalipay, gibati ko nga daw nagsakay ako sa harianong karwahi uban sa akong hinigugma. 
Balik, dalaga sa Shulam. Balik aron masud-ongan ka namo pag-ayo. Lalaki Nganong gusto man gayod ninyong makita ang dalaga sa Shulam nga mosayaw taliwala sa ubang mga mananayaw? 
