Habakuk.
3.
Ang pag-ampo ni Propeta Habakuk. 
Ginoo nadungog nako ang imong kabantugan. Ug tungod niini nagtahod ako sa imong nahimo, Ginoo. Himoa ug balik sa among panahon ang imong gihimo kaniadto; sa imong kapungot hinumdomi ang kaluoy. 
Ang Dios miabot gikan sa Teman, Ang Labing Balaan gikan sa bukid sa Paran. Ang iyang himaya mitakob sa kalangitan ug ang mga pagdayeg mipuno sa kalibotan. 
Ang iyang kabantugan sama sa pagsubang sa adlaw, ang bidlisiw misidlak sa iyang mga kamot; diin ang iyang gahum gitagoan. 
Ang katalagman niadto sa iyang atubangan; mga peste misunod sa iyang mga lakang. 
Mibarog siya, ug nauyog ang kalibotan; mitan-aw siya, ug mipakurog sa kanasoran sa kalibotan. Ang karaang kabukiran nagupok, ug ang tigulang na kaayo nga mga bungtod nangatumpag, apan siya nagpadayon sa kahangtoran. 
Nakita ko ang mga tolda sa Kushan sa kalisod. Ang puloy-anan sa Midian naghigwaos. 
Nasuko ka ba sa kasapaan, Ginoo? Ang imo bang kapungot sa agos sa tubig? Napungot ka ba sa kadagatan sa dihang misakay ka sa imong mga kabayo ug sa imong mga karwahi sa kadaogan? Imong gipadayag ang imong pana, gitawag mo ang gapasan sa pana, gipikas mo ang kalibotan pinaagi sa sapa. 
Ang bukid nakakita kanimo ug daw lawas nga nalubag. Ang sulog sa tubig mibanlas kanimo; ang kinahiladman midaguok ug miisa sa iyang balud paitaas. 
Ang adlaw ug ang bulan nagpakahilom didto sa kalangitan sa pagkidlap sa naglupad mong mga pana, sa pagkidlat sa nagsidlak mong mga bangkaw. 
Sa imong kapungot milatas ikaw sa kalibotan ug sa imong kasuko gilain nimo ang kanasoran. 
Mitungha ikaw aron ipalingkawas ang imong katawhan, aron luwason mo ang imong dinihogan. Gidugmok nimo ang pangulo sa yuta sa kadaotan, gihuboan mo siya gikan sa ulo ngadto sa tiil. 
Ginamit ang kaugalingong niyang bangkaw gitusok mo ang iyang ulo. Sa dihang ang iyang mga manggugubat misulong aron pagpatibulaag kanamo. Nagpanglaway ingon sa mulamoy sa makaluluoy nga anaa sa ilang tagoanan. 
Gitunobtunoban mo ang dagat sa imong mga kabayo, hangtod nga mibalod ang mga katubigan. 
Nakadungog ako ug ang kasing-kasing ko naglagubo, ang akong mga ngabil mikurog sa tingog niini. Kadaut miabot sa akong mga bukog, ug ang akong mga tuhod miuyog, Apan ako magpaabot sa adlaw sa katalagman sa nasod nga misakop kanamo. 
Bisan kung ang kahoyng igera dili na mamulak, ug wala nay ubas sa kaparasan, bisan kon ang abot sa olibo mapakyas ug ang kayutaan dili na mohatag sa iyang pagkaon, bisan kon wala nay karnero diha sa toril, ug wala nay baka sa iyang butanganan, 
Apan ako maglipay diha sa Ginoo, magmalipayon ako diha sa Dios nga akong Manluluwas. 
Ang Ginoong Dios mao ang akong kusog; gihimo niya ang akong mga tiil sama sa tiil sa lagsaw, gisangkapan niya ako aron makayatak sa mga habog nga dapit. Alang sa maestro sa musika. Sa akong mga instrumento nga adunay mga kuwerdas.
