Oseas.
9.
Miingon si Oseas, “Ayaw kamo pagmaya mga taga-Israel, sama sa gihimo sa ubang mga nasod. Kay nagsimba kamo sa mga dios-dios ug gisalikway ninyo ang inyong Dios. Sa bisan asang giokanan nagkalipay kamo sa mga abot nga giisip ninyong suhol kaninyo sa mga dios-dios tungod sa inyong pagsimba kanila. 
Apan sa dili madugay mawad-an kamog kalan-on ug duga sa ubas. 
Biyaan ninyo ang Israel, ang yuta sa Ginoo, ug mobalik kamo sa Ehipto. Ang uban kaninyo dad-on sa Asiria, ug didto mokaon kamo sa hugaw nga mga pagkaon. 
Dili na kamo tugotan nga maghalad ug bino ngadto sa Ginoo. Ang inyong mga halad dili makalipay kaniya. Si bisan kinsa nga mokaon niana nga mga halad isipon nga mahugaw, kay nahisama kana sa pagkaon sa namatyan. Ang inyong pagkaon alang lang sa inyong kaugalingon; dili kana mahimong ihalad sa Templo sa Ginoo. 
“Unya, unsa may inyong buhaton sa pag-abot sa pinasahi nga mga panahon sa pagsimba o sa mga pista sa pagpasidungog sa Ginoo? 
Bisan pag makalingkawas kamo sa kalaglagan, tigomon gihapon kamo sa Ehipto ug ilubong sa Memfis. Matabonan sa sagbot ang inyong mga mahalong kabtangan nga plata ug tuboan sa mga sampinit ang inyong mga tolda. 
Mga taga-Israel, miabot na ang higayon nga silotan kamo, ang higayon nga singlon kamo sa inyong gipanghimo. Ug mahibaloan gayod ninyo nga miabot na kini. Nag-ingon kamo, ‘Kana nga propeta buang-buang! Kanang tawhana nga gigamhan sa espiritu, buang!’ Mao kana ang inyong giingon bahin kanako tungod kay daghan na kaayo ang inyong sala ug nasuko kamo pag-ayo kanako. 
Ingon nga propeta, kauban ko ang akong Dios sa pagbantay kaninyong mga taga-Israel. Apan bisan asa ako paingon buot ninyo akong sakiton; sama ako sa langgam nga buot ninyong lit-agon. Nasuko kanako ang mga tawo sa Israel, nga giisip sa Dios nga iyang puloy-anan. 
Sama kaniadto sa mga lalaki sa Gibea, labihan na gayod kamo kadaotan. Hinumdoman sa Dios ang inyong kadaotan; silotan niya kamo tungod sa inyong mga sala.” 
Miingon ang Ginoo, “Mga taga-Israel, sa dihang gipili ko ang inyong mga katigulangan nga mahimong akong mga katawhan, nalipay gayod ako. Sama sa tawo nga nalipay pag-ayo sa dihang nakakita siya ug ubas nga mitubo sa disyerto o sa dihang nakakita siya sa unang bunga sa igos. Apan sa dihang miadto sila sa Baal Peor, gihalad nila ang ilang kinabuhi sa makauulaw nga dios-dios ug nahimo silang sama kangil-ad sa dios-dios nga ilang gihigugma. 
Kamong mga taga-Israel, mahanaw ang inyong pagkagamhanan sama sa langgam nga milupad. Dili na manamkon, magmabdos o manganak ang inyong mga babaye. 
Bisan pa ug makapanganak sila, kuhaon ko ang tanan nilang mga anak ug magsubo kamo. Alaot gayod kamo kon biyaan ko na kamo. 
Ang pagtan-aw ko kaniadto kaninyo sama sa mga kahoy nga palma nga gitanom sa tabunok nga yuta. Apan karon gikinahanglang dad-on ninyo ang inyong mga anak sa gira aron mangamatay.” 
Miingon si Oseas, “Ginoo, mao kini ang himoa sa imong mga katawhan: Ayaw tugoti nga makaanak o makapasuso ang ilang mga babaye.” 
Miingon ang Ginoo, “Ang tanang kadaotan sa akong mga katawhan nagsugod sa Gilgal. Didto pa lang gikapungtan ko na sila. Tungod sa ilang kadaotan papahawaon ko sila sa Israel nga giisip ko nga akong puloy-anan. Dili ko na sila higugmaon tungod kay ang tanan nilang mga pangulo mga gahig ulo. 
Sama sila sa tanom nga nauga ang gamot, busa dili makapamunga. Bisan manganak pa sila, patyon ko ang pinalangga nilang mga anak.” 
Miingon si Oseas, “Isalikway sa akong Dios ang mga taga-Israel tungod kay wala sila motuman kaniya. Busa maglatagaw sila sa mga kanasoran. 
