Jeremias.
17.
Miingon ang Ginoo, “Katawhan sa Juda, ang inyong mga sala gikulit diha sa inyong gahi nga mga kasing-kasing, ug sa mga sungay-sungay sa mga eskina sa inyong mga halaran. 
Mao usab ang inyong mga kabataan, nagsimba sila sa inyong mga halaran ug sa mga poste nga simbolo sa diosa nga si Ashera didto sa labong nga mga kahoy ug sa taas nga mga bungtod. 
Busa ipailog ko sa inyong mga kaaway ang mga bukid sa kaumahan, apil ang inyong mga bahandi ug mga kabtangan, ug ang inyong mga simbahanan diha sa habog nga mga dapit, tungod sa sala nga nahimo sa inyong tibuok nasod. 
Mawala kaninyo ang yuta nga gihatag ko kaninyo. Ipaulipon ko kamo sa inyong mga kaaway didto sa yuta nga wala kamo masuhito, tungod kay gipasilaob ninyo ang akong kasuko ug daw kalayo kini nga dili mapalong.” 
Miingon pa gayod ang Ginoo: “Panghimaraoton ko ang tawo nga mobiya kanako ug mosalig sa tawo nga molig-on kaniya. 
Mahisama siya sa tanom sa kamingawan nga dili molambo. Magpuyo siya sa mamala ug asinon nga yuta diin walay nagpuyo. 
“Apan bulahan ang tawo nga nagsalig ug naglaom kanako. 
Mahisama siya sa kahoy nga gitanom sa daplin sa sapa kansang mga gamot nakaabot sa tubig. Kini nga kahoy dili mahadlok ni mabalaka kon moabot ang ting-init o taas nga hulaw. Ang iyang mga dahon kanunayng lunhaw, ug walay puas ang iyang pagpamunga.” 
Labihan gayod ka malimbongon ang kasing-kasing sa tawo ug walay makatupong niini. Kinsay makatugkad niini? 
“Ako, ang Ginoo, gasusi sa kasing-kasing ug huna-huna sa tawo. Ihatag ko sa matag-usa ang angay sa iyang batasan ug binuhatan.” 
Ang tawo nga nakaangkon ug bahandi sa dinaotan nga paagi sama sa langgam nga naglomlom sa itlog nga dili iya. Sa tunga-tunga sa iyang pagkinabuhi, mahanaw kaniya ang iyang bahandi, ug mogawas nga buang-buang diay siya. 
O Ginoo, ang imong Templo mao ang imong matahom nga trono sukad pa kaniadto. 
Ikaw Ginoo, ang paglaom sa Israel. Maulawan gayod ang tanang mibiya kanimo. Ilubong gayod sila sa yuta kay gisalikway ka nila, ang tuboran nga naghatag ug kinabuhi. 
O Ginoo, ayoha ako ug maulian ako. Luwasa ako ug makalingkawas ako. Kay ikaw ang akong ginadayeg. 
Miingon ang mga tawo kanako, “Asa na kadtong giingon sa Ginoo? Nganong wala pa man kini mahitabo?” 
O Ginoo, wala ako magpasagad sa akong buluhaton isip magbalantay sa imong katawhan. Wala gayod ako magtinguha nga padad-an mo silag katalagman. Nasayod ka sa akong gipanulti. 
Ayaw akog hadloka, kay ikaw ang akong dalangpanan sa panahon sa kalaglagan. 
Pakaulawi ug hadloka ang nagtinguha ug daotan kanako, apan ayaw kini buhata kanako. Padad-i silag katalagman aron mangalaglag silang tanan. 
Miingon ang Ginoo kanako, “Lakaw ug tindog didto sa Ganghaan sa Katawhan diin ga-agi ang mga hari sa Juda, ug didto usab dayon sa uban pang mga ganghaan sa Jerusalem. 
Unya ingna ang mga tawo, ‘Paminawa ninyo ang mensahe sa Ginoo, kamong mga hari ug katawhan sa Juda, apil na kamong nagpuyo sa Jerusalem nga ga-agi niini nga ganghaan. 
Kini ang giingon sa Ginoo: Pagmatngon kamo kon adunay bili kaninyo ang inyong kinabuhi. Ayaw kamo pagtrabaho o pagdala sa inyong mga baligya sa ganghaan sa Jerusalem panahon sa Adlaw nga Igpapahulay. 
Oo, ayaw gayod kamo pagtrabaho o pagdalag mga butang gikan sa inyong mga balay niining adlawa. Igahin ninyo kini alang kanako sama sa gimando ko sa inyong mga katigulangan. 
Apan wala gayod sila maminaw kanako. Mga gahi silag ulo! Dili sila magpadisiplina. 
Apan kon motuman lang kamo kanako, nga dili motrabaho o modala sa inyong mga baligya diha sa mga ganghaan sa Jerusalem sa Adlaw nga Igpapahulay, ug igahin ninyo kining adlawa alang kanako, 
panalanginan ko kamo. Padayon kamo nga makabaton ug hari gikan sa kaliwatan ni David. Magsakay ang hari ug ang iyang mga opisyal sa mga karwahi ug mga kabayo ug mosulod sa mga ganghaan sa lungsod uban sa katawhan sa Jerusalem ug sa ubang bahin sa Juda. Ug kining siyudad sa Jerusalem pagapuy-an hangtod sa hangtod. 
Mangadto sa Templo sa Ginoo ang mga tawo nga naggikan sa mga dapit libot sa Jerusalem ug sa mga lungsod sa Juda ug Benjamin, ug gikan sa kabungtoran sa kasadpan, sa mga bukid, ug sa Negev. Magdala silag mga halad nga sinunog ug uban pang mga halad, sama sa halad sa pagpasidungog sa Ginoo, halad sa pagpasalamat sa Ginoo, ug mga insenso. 
Apan kon dili kamo motuman kanako, ug dili ninyo igahin alang kanako ang Adlaw nga Igpapahulay, ug kanunay kamong magdala sa inyong mga baligya diha sa mga ganghaan sa Jerusalem nianang adlawa, sunogon ko ang mga ganghaan sa Jerusalem, apil ang lig-ong mga bahin niini, ug wala gayoy makapalong sa kalayo.’ ” 
