Isaias.
32.
Aduna unyay usa ka makatarunganong hari nga maghari, ug ang iyang mga opisyal magdumala sa kaangayan. 
Ang matag-usa kanila mahimong sama sa salipdanan gikan sa makusog nga hangin ug bagyo. Mahisama usab sila sa tubig nga nagbuhagay sa disyerto, ug sa landong sa dakong bato sa mainit ug mala nga dapit. 
Mangita ug mamati na sa Dios ang mga tawo. 
Ang mga madali-dalion makahuna-huna na ug maayo ug masayod sa angay niyang buhaton. Ang mga tawong ngà-ngà mosulti, makasulti nag klaro. 
Ang mga buang-buang dili na pasidunggan, ug ang mga limbongan dili na tahoron. 
Kay binuang ang gisulti sa buang-buang, ug ang iyang daotang huna-huna nagplano sa paghimo sa mga dili diosnon nga mga buluhaton. Nagsulti siyag bakak mahitungod sa Ginoo, ug walay pagtagad sa mga gigutom ug giuhaw. 
Daotan ang mga pamaagi sa limbongan nga tawo. Naglaraw siya sa pagdaot sa mga kabos pinaagi sa mga bakak bisan kon makatarunganon ang gihangyo sa mga kabos. 
Apan ang tinuod nga tawong dungganon naghimo ug dungganong mga plano, ug kanunay gayod niya kining ginahimo. 
Kamong mga babaye nga nagpahayahay lang ug walay gikabalak-an, pamatia ninyo ang akong isulti kaninyo! 
Kapin lang sa usa ka tuig gikan karon, mangurog kamo tungod kay dili na mamunga ang ubas, ug wala gayod kamoy mapupo. 
Pangurog kamo sa kahadlok, kamong mga babaye nga nagpahayahay lang ug walay gikabalak-an. Huboa ninyo ang inyong mga bisti ug pagtapis kamog sako. 
Pukpoka ninyo ang inyong mga dughan sa kasubo tungod sa mahitabo sa inyong mabungahong uma ug ubasan. 
Ang yuta sa akong katawhan tuboan ug mga tunokon nga tanom ug mga sagbot. Ug mawala ang malipayon nga mga panimalay sa malipayong siyudad. 
Ang gubot nga siyudad dili na puy-an ug ang lig-ong bahin niini pasagdan na lang. Ang bungtod ug tore niini mahisama sa kamingawan hangtod sa hangtod. Magsuroy-suroy dinhi ang mga asno ug manabsab ang mga kahayopan 
hangtod nga ipadala kanato ang Espiritu gikan sa langit. Unya ang kamingawan mahimong mabungahon nga uma, ug ang mabungahong uma mahimong kakahoyan. 
Motunhay ang hustisya ug katarong diha sa kamingawan ug sa mabungahong uma. 
Ang bunga sa katarong mao ang maayong kahimtang, kalinaw, ug kasigurohan sa walay kataposan. 
Kamong mga katawhan sa Dios magpuyo sa malinawong mga pinuy-anan, nga layo sa katalagman. Ug walay mosamok kaninyo. 
Bisan pag madaot ang kakahoyan ug malumpag ang mga siyudad tungod sa pag-ulan ug yelo nga murag mga bato, 
panalanginan kamo sa Dios. Mananom kamo, ug modagayday ang tubig alang sa inyong tanom. Ug gawasnon nga makasibsib ang inyong mga mananap bisan asa. 
