Mga Salmo.
143.
Awit ni David. Ginoo, pamatia ang akong pag-ampo; pamatia ang akong pagpakiluoy. Tungod kay matarong ka ug matinumanon, tubaga ako. 
Ayawg hukmi kining imong alagad, kay walay bisan usa nga matarong sa imong atubangan. 
Gilutos ako pag-ayo sa akong mga kaaway. Gipildi nila ako ug gibutang sa mangitngit nga dapit; sama niadtong mga tawong dugay nang nangamatay. 
Busa nawad-an na ako ug paglaom ug napuno sa kahadlok ang akong kasing-kasing. 
Nahinumdoman ko ang gihimo mo kaniadto; gipamalandongan ko ang tanan mong gibuhat. 
Gibayaw ko ang akong mga kamot kanimo sa akong pag-ampo; giuhaw ako kanimo nga daw sa namalang yuta nga giuhaw sa tubig. 
Tubaga dayon ako, Ginoo. Nawad-an na ako ug paglaom. Ayaw ako pasagdi, kay tingalig mamatay ako. 
Kada buntag, ipahinumdom kanako ang imong gugma, kay nagsalig ako kanimo. Ipakita kanako ang dalan nga angay kong agian, kay nag-ampo ako diha kanimo. 
Luwasa ako sa akong mga kaaway, Ginoo, kay kanimo ako nangayo ug panalipod. 
Tudloi ako sa pagsunod sa imong kabubut-on, kay ikaw ang akong Dios. Hinaut pa nga ang imong maayong Espiritu moagak kanako sa kahimtang nga layo sa katalagman. 
Luwasa ako, Ginoo, aron mapasidunggan ka. Tungod kay ikaw matarong, luwasa ako sa kalisod. 
Tungod sa imong gugma kanako, pamatya ang akong mga kaaway, kay ako imong alagad. 
