Ang Mga Gipadayag kang Juan.
1.
Kini nga sulat mahitungod sa mga butang nga gipadayag ni Jesu-Cristo nga mahitabo sa dili madugay. Gisugilon kini sa Dios ngadto kang Cristo aron siya na usab ang mopadayag niini ngadto sa mga nag-alagad sa Dios. Busa gipadayag kini ni Cristo kanako nga si Juan nga iyang alagad pinaagi sa iyang gisugo nga anghel. 
Ako si Juan ug gisugilon ko ang tanan nga akong nakita mahitungod sa plano sa Dios nga gipamatud-an ni Jesu-Cristo. 
Bulahan ang gabasa ug ang mga nagpaminaw niini nga sulat, kon tumanon nila ang nasulat dinhi. Kay ang mga panagna dinhi hapit nang mahitabo. 
Gikan kang Juan, alang sa pito ka mga iglesia sa probinsya sa Asia. Hinaut nga ang Dios, ang Espiritu, ug si Jesu-Cristo maghatag kaninyo ug grasya ug pakigda-it. Kon mahitungod sa Dios, mao siya karon, mao usab kaniadto, ug mao usab sa umaabot. Kon mahitungod sa pito ka Espiritu, anaa siya atubangan sa trono sa Dios. Ug kon mahitungod kang Jesu-Cristo, siya ang kasaligan nga tigpamatuod. Siya gayod ang una nga nabanhaw. Ug siya usab ang naggahom sa tanan nga mga pangulo dinhi sa kalibotan. Gihigugma niya kita, ug pinaagi sa iyang dugo giluwas niya kita gikan sa atong mga sala. 
Gihimo niya kita nga mga hari ug mga pari alang sa pag-alagad sa Dios nga iyang Amahan. Iya ang himaya ug ang gahom nga walay kataposan. Amen. 
Tan-awa ninyo! Moanhi si Jesu-Cristo uban sa mga panganod. Ang tanang mga tawo makakita kaniya ingon man ang mga tawo nga mipatay kaniya. Ug ang mga tawo sa tanang nasod sa kalibotan manghilak tungod sa ilang kahadlok nga silotan na niya sila. Tinuod gayod kini! Amen! 
Ang Ginoong Dios ang makagagahom sa tanan. Kon unsa siya karon, mao usab siya kaniadto, ug mao usab sa umaabot. Busa nag-ingon siya, “Ako ang sinugdanan ug ang kataposan sa tanan.” 
Ako si Juan nga inyong igsoon nga kauban usab ninyo sa kalisdanan, sa paghari, ug sa pag-antos nga mapailubon tungod kay kita anaa kang Jesus. Gipugos ako sa pagpuyo ngadto sa isla sa Patmos tungod sa akong pagwali sa pulong sa Dios nga gitudlo ni Jesus. 
Sa usa ka adlaw nga Dominggo, gigamhan ako sa Espiritu, ug nadunggan ko ang makusog nga tingog nga daw trumpeta dapit sa akong likod 
nga nag-ingon, “Isulat ang tanan nga imong makita, ug ipadala dayon niining pito ka mga iglesia: Efeso, Smirna, Pergamo, Tiyatira, Sardis, Filadelfia, ug Laodicea.” 
Pagkadungog ko niadto, milingi dayon ako aron tan-awon kon kinsa ang nakigsulti kanako. Ug nakita ko ang pito ka butangan ug suga nga bulawan. 
Taliwala sa mga butanganan ug suga adunay nagtindog nga murag anak sa tawo. Taas ang iyang bisti kutob sa iyang tiil, ug sa iyang dughan adunay bakos nga bulawan. 
Ang iyang buhok puti kaayo, ug ang iyang mga mata daw sa nagdilaab nga kalayo. 
Ang iyang mga tiil nagsidlak nga sama sa bronsi nga gitunaw sa kalayo ug gipasinaw. Ang iyang tingog nagdahunog sama sa busay. 
Aduna siyay gikuptan nga pito ka bitoon sa iyang tuong kamot, ug sa iyang baba adunay naggawas nga mahait nga espada nga duha ang sulab. Ang iyang nawong labihan kasulaw sama sa adlaw sa udtong tutok. 
Pagkakita ko kaniya, natumba ako nga mura nag patay diha sa iyang tiilan. Gipatong dayon niya kanako ang iyang tuong kamot ug miingon, “Ayaw kahadlok! Ako ang sinugdanan ug ang kataposan sa tanan. 
Aduna akoy kinabuhi nga walay kataposan. Namatay ako, apan tan-awa, buhi ako, ug dili na gayod mamatay. Ilalom sa akong gahom ang kamatayon ug ang kalibotan sa mga patay. 
“Busa isulat ang mga butang nga akong gipakita kanimo, ang mga nahitabo karon ug ang mahitabo sa kaulahian. 
Mao kini ang kahulogan sa pito ka bitoon nga imong nakita sa akong tuong kamot ug ang pito ka butanganan ug suga nga bulawan: ang pito ka bitoon mao ang pito ka anghel nga nagbantay sa pito ka iglesia, ug ang pito ka butanganan ug suga nga bulawan mao ang pito ka iglesia.” 
