Job.
31.
“Misaad ako sa akong kaugalingon nga dili gayod motan-aw nga adunay kaibog sa mga dalaga. 
Kay unsay balos nga ihatag sa Makagagahom nga Dios sa langit sa ginahimo sa tawo? 
Dili ba kalaglagan ug katalagman alang sa naghimog daotan? 
Nasayod ang Dios sa tanan kong ginahimo. 
“Kon gabakak ako ug nanglimbong, 
pasagdi nga ang Dios ang mohukom kanako, kay siya ang nakahibalo kon nakasala ako. 
Kon wala ako magsubay sa husto nga dalan, o gipaundayonan ko ang kaibog sa akong mga mata, ug gihugawan ko ang akong kaugalingon, 
hinaut pa nga mangadaot ang akong mga tanom o kaonon kini sa uban. 
“Kon natintal ako sa babaye o nakagusto sa asawa sa akong silingan, 
hinaut pa nga ilogon o dulogan sa laing lalaki ang akong asawa. 
Kay ang pagpanapaw makauulaw nga sala, ug angay gayod nga silotan ang naghimo niini. 
Sama kini sa kalayo nga molamoy sa tanan kong kabtangan. 
“Kon gibaliwala ko ang reklamo sa akong mga sulugoon kanako, 
unsay akong mahimo kon hukman ako sa Dios? Unsay akong itubag kon sukit-sukiton niya ako? 
Dili ba nga ang Dios nga naghimo kanako mao usab ang naghimo sa akong mga sulugoon? 
“Kon wala ako motabang sa mga kabos ug sa mga biyuda nga naglisod, 
ug gihikawan ko ug pagkaon ang mga ilo, hinaut pa nga silotan ako sa Dios. 
Apan sukad sa batan-on pa ako giatiman ko na ang mga ilo; sa tibuok kong kinabuhi wala ako magpasagad sa mga biyuda. 
Kon aduna akoy makita nga tawo nga nag-antos sa katugnaw tungod sa kakulang sa bisti, 
gihatagan ko kinig bisti nga pangtugnaw nga hinimo sa balhibo sa akong mga karnero. Unya nagpasalamat kini kanako sa kinasing-kasing. 
Kon gidagmalan ko ang usa ka ilo, tungod kay nahibalo ako nga aduna akoy impluwensya sa hukmanan, 
hinaut pa nga maputol ang akong bukton. 
Dili ko mahimo kanang mga butanga, kay nahadlok ako sa silot ug sa gahom sa Dios. 
“Wala ako nagsalig sa akong bahandi o naghuna-huna nga makahatag kini kanakog siguridad. 
Wala ako magpahambog sa akong daghang bahandi ug sa tanang kabtangan nga naangkon ko. 
Wala ako nagsimba sa adlaw nga nagsidlak, o ang katahom sa paglihok sa bulan. 
Ug wala matintal sa tago ang akong kasing-kasing sa pagsimba niini. 
Kon gihimo ko kini nga mga sala angay akong silotan, kay nagluib ako sa Dios nga anaa sa langit. 
“Wala ako magmaya sa dihang nalaglag ang akong mga kaaway o sa dihang midangat kanila ang kalisod. 
Wala ako magpakasala pinaagi sa pagtunglo kanila. 
Wala gayoy nagutman sa akong panimalay. 
Wala ko pasagdi ang mga dumuduong nga makatulog bisan asa kay kanunayng abli ang akong panimalay alang kanila. 
Wala ko itago ang akong sala sama sa gihimo sa uban. 
Wala ako maghilom-hilom o magtago-tago tungod sa kahadlok sa isulti sa mga tawo. 
“Kon aduna lang untay mamati kanako! Mopirma ako sa pagpamatuod nga wala akoy sala. Kon adunay reklamo ang Makagagahom nga Dios kanako, hangyoon ko siya nga isulti o isulat niya kini. 
Isab-it ko kini sa akong abaga o ibutang sa akong ulo nga daw korona sa pagpakita nga andam ako sa pag-atubang niini. 
Sultihan ko ang Dios sa tanan kong gibuhat. Moatubang ako kaniya sama sa usa ka pangulo nga walay angayng ikaulaw. 
“Kon giabusaran ko ang akong yuta o kon gikawat ko kini sa uban, 
o nasakit ko ang mga trabahante sa akong yuta tungod kay gikuha ko ang mga abot nga wala sila bahini, 
hinaut pa nga manurok sa akong yuta ang mga sampinit ug mga sagbot imbis nga trigo ug barley.” Dinhi nahuman ang gipanulti ni Job. 
