Job.
8.
Unya mitubag si Bildad nga taga-Shua, 
“Kanus-a ka pa ba moundang nianang imong gipanulti? Pagkasaba nimo ug walay pulos ang imong gipamulong! 
Tuison ba diay sa Makagagahom nga Dios ang hustisya ug katarong? 
Nakasala ang imong mga anak sa Dios, busa angay lang nga iya silang silotan. 
Apan kon modangop ka sa Makagagahom nga Dios ug magpakiluoy kaniya, 
ug magkinabuhi nga hinlo ug matarong, bisan karon dayon tabangan ka niya ug iyang ibalik ang imong maayong kahimtang. 
Ug ang bahandi nga ihatag kanimo sa umaabot mas daghan pa kaysa imong nadawatan kaniadto. 
“Pangutan-a ra gud ang unang mga henerasyon. Susiha kon unsay nakat-onan sa ilang mga katigulangan. 
Kay bata pa kita niining kinabuhia ug diyutay pa lang ug nahibaloan. Lumalabay lang kita niining kalibotana sama sa landong nga dili magdugay. 
Pamatia sila, kay tudloan ka nila sa ilang nahibaloan. 
“Ang tanom nga nagtubo diha sa tubig dili mabuhi kon walay tubig. 
Mamatay kini dayon samtang nagtubo pa lang ug dili pa angay nga putlon. 
Sama usab niana ang dangatan sa tanang mga tawo nga nalimot sa Dios. Walay paglaom ang tawo nga dili diosnon. 
Ang tanan nga iyang gisaligan huyang sama sa balay sa lawa-lawa. 
Kon mosandig siya niini, mangabugto dayon; mokapyot siya apan mangatangtang kini. 
Kon tan-awon murag maayo ang iyang kahimtang, sama sa tanom nga nabuboan pag-ayo ug nasidlakan sa adlaw. Milabong kini sa tamnanan 
ug nanggamot pag-ayo sa kabatoan. 
Apan kon maibot kini, wala nay manumbaling niini. 
Mao na kanay kataposan sa iyang kinabuhi, ug adunay mopuli nga tanom sa yuta nga iyang gituboan. 
“Sa pagkatinuod, dili isalikway sa Dios ang tawong nagkinabuhi sa paagi nga walay ikasaway, ug dili usab siya motabang sa tawong daotan. 
Pakataw-on ka niya pag-usab, ug pasinggiton sa kalipay. 
Pakaulawan niya ang imong daotang mga kaaway, ug laglagon ang ilang mga panimalay.” 
