Mikeas.
5.
Karon, mga taga-Jerusalem, andama ninyo ang inyong mga sundalo kay gilibotan kamo sa kaaway. Hampakon nila ug baston ang nawong sa pangulo sa Israel. 
Miingon ang Ginoo: “Ikaw, Betlehem Efrata, dili kaayo importante nga lungsod sa Juda. Apan maggikan kanimo ang usa ka tawo nga mag-alagad kanako isip pangulo sa Israel, kansang mga katigulangan inila nga mga tawo sa unang panahon.” 
Busa itugyan sa Ginoo ngadto sa mga kaaway ang katawhan sa Israel hangtod sa panahon nga manganak ug batang lalaki nga maoy mangulo sa Israel ang babayeng nagbati. Ug ang iyang mga kadugo nga nabihag sa ubang dapit magbalik ngadto sa ilang isigka-Israelinhon. 
Magdumala kining maong pangulo ug atimanon niya ang katawhan sa Israel sama sa usa ka magbalantay sa mga karnero. Himuon niya kini pinaagi sa kusog ug gahom sa Ginoo nga iyang Dios. Ug magkinabuhi ang iyang katawhan nga walay gikahadlokan tungod kay ilhon sa mga tawo sa tibuok kalibotan ang iyang pagkagamhanan. 
Hatagan usab niya ug maayo nga kahimtang ang iyang katawhan. Kon sulongon sa mga taga-Asiria ang atong yuta ug sudlon nila ang lig-ong mga bahin sa atong lungsod, makig-gira kita kanila nga pinangulohan sa maisog nato nga mga pangulo. 
Pildihon nila ug dumalahan ang Asiria, ang yuta ni Nimrod, pinaagi sa ilang mga hinagiban. Luwason kita nila kon sulongon sa mga taga-Asiria ang atong yuta. 
Ang nabiling mga Israelinhon magdala ug panalangin sa daghang mga nasod. Mahimo silang sama sa tun-og ug ulan nga gipadala sa Ginoo sa pagpatubo sa mga tanom. Magsalig sila sa Dios ug dili sa tawo. 
Apan magdala usab sila ug kalaglagan sa mga nasod. Mahisama sila sa liyon taliwala sa mga mananap sa kalasangan ug sa panon sa mga karnero sa sabsabanan nga moyatak-yatak ug mokunis-kunis kanila, ug wala gayoy makalingkawas. 
Magmadaogon ang mga Israelinhon batok sa ilang mga kaaway. Laglagon gayod nila silang tanan. 
Miingon ang Ginoo ngadto sa mga Israelinhon: “Sa umaabot nga mga adlaw, ipapatay ko ang inyong mga kabayo ug gub-on ko ang inyong mga karwahi. 
Gub-on ko usab ang inyong mga lungsod apil na ang pinarilan. 
Wagtangon ko ang inyong mga anting-anting ug ang inyong mga manalagna. 
Dili na kamo makasimba sa mga imahen ug sa sagrado nga mga bato nga inyong gihimo, kay gub-on ko kini. 
Pang-ibton ko ang mga poste nga simbolo sa diosa nga si Ashera. Ug gun-ubon ko ang inyong mga lungsod. 
Sa akong labihan nga kasuko, manimalos ako sa mga nasod nga wala motuman kanako.” 
