Job.
34.
Unya miingon si Elihu, 
“Kamong miingon nga maalamon kamo ug daghag nahibaloan, pamatia ninyo ako pag-ayo. 
Kay maingon nga ang dila makahibalo kon unsay lamian ug dili lamian nga pagkaon, ang dalunggan makahibalo usab kon unsay husto o dili husto nga mga pulong. 
Busa susihon nato kon unsay husto; tun-an nato kon unsay maayo. 
“Kay miingon si Job, ‘Inosente ako apan wala ako hatagi sa Dios ug hustisya. 
Bisag matarong ako, giisip ako nga bakakon. Bisan wala akoy sala nga nahimo, gihatagan niya akog sakit nga walay pagkaayo.’ 
“Walay tawo nga sama kang Job nga dili madutlan ug pagtamay. 
Ganahan siyang makig-uban sa daotan ug makasasala nga mga tawo. 
Kay nag-ingon siya, ‘Walay makuha ang tawo kon magtinguha siya sa pagpahimuot sa Dios.’ 
“Busa pamati kamo kanako, kamong nag-ingon nga nakasabot kamo. Ang Makagagahom nga Dios dili mohimo ug daotan. 
Balosan niya ang tawo sumala sa iyang binuhatan; tagdon niya ang tawo sumala sa batasan niini. 
Imposible nga maghimo ang Makagagahom nga Dios ug daotan. Dili niya mahimong tuison ang hustisya. 
Adunay nagsugo ba kaniya sa pagdumala sa tibuok kalibotan? Siyempre wala! 
Kon pagbuot sa Dios nga kuhaon ang gininhawa nga gihatag niya sa tawo, 
mangamatay ang tanang mga tawo ug mobalik ngadto sa yuta. 
“Kon aduna kay panabot, Job, pamatia kining akong isulti: 
Makadumala ba ang Dios kon dili siya gusto ug hustisya? Nan, nganong gipakadaotan mo man ang matarong ug gamhanan nga Dios? 
Dili ba nga ginabadlong man niya ang daotan ug walay pulos nga mga hari ug mga pangulo? 
Wala niya pabori ang mga pangulo, ug wala niya ipalabi ang mga adunahan kaysa mga kabos, kay silang tanan managsama nga iyang gibuhat. 
Bisan ang mga tawong gamhanan mamatay lang ug kalit sa kagabhion, nga walay nagtandog kanila. 
“Gibantayan gayod sa Dios ang tanang ginahimo sa tawo. 
Wala gayoy dapit nga mangitngit nga mahimong katagoan sa mga daotan. 
Dili na kinahanglan nga tawgon pa sa Dios ang tawo nga moadto sa iyang atubangan aron usisahon ug hukman. 
Dili na kinahanglan nga mag-imbestigar pa siya aron matangtang niya ang mga tawong anaa sa pangatungdanan ug pulihan ug lain. 
Tungod kay nasayod siya sa ilang ginahimo, kuhaan niya sila sa gahom ug laglagon bisan sa panahon sa kagabhion. 
Silotan niya sila atubangan sa kadaghanan tungod sa ilang kadaotan. 
Ginahimo niya kini tungod kay miundang sila sa pagsunod kaniya, ug wala sila magtagad sa iyang mga pamaagi. 
Gidaog-daog nila ang mga kabos, ug nadungog sa Dios ang ilang pagpakitabang. 
Apan bisan magpakahilom ug magtago ang Dios, walay makaingon nga dili husto ang iyang ginabuhat. Apan ang tinuod, nagbantay ang Dios sa mga tawo ug sa mga nasod 
aron masanta niya ang pagdumala sa dili diosnon nga mga tawo nga makahatag ug kadaot sa katawhan. 
“Job, nganong dili ka man moduol sa Dios ug moingon, ‘Nakasala ako, apan dili na ako magpakasala pa’ o 
‘Ipadayag kanako ang akong sala. Kon nakasala ako, dili ko na kini buhaton pag-usab.’ 
Makapaabot ka ba nga ihatag sa Dios ang imong gihangyo kon dili ka maghinulsol? Anaa kanimo ang desisyon, ug dili kanako. Busa sultihi ako kon unsay imong desisyon. 
“Ang mga tawong maalamon ug adunay panabot nga namati kanako, 
makaingon usab nga ang imong gisulti, Job, walay kaalam ug walay pulos. 
Angay ka gayod nga sulayan pag-ayo tungod sa imong sinultihan nga sama sa daotang tawo. 
Gidugangan mo pa ang imong sala pinaagi sa pagrebelde sa Dios. Gitamay ug giinsulto mo ang Dios sa among atubangan.” 
