Ezekiel.
23.
Miingon ang Ginoo kanako, 
“Tawo, kaniadto adunay duha ka managsoong babaye. 
Sa batan-on pa sila, nagbaligya sila sa ilang dungog didto sa Ehipto. Gipasagdan lang nila ang mga lalaki nga magpahimulos sa ilang kaputli. 
Ang ngalan sa magulang mao si Oholah, ug ang manghod mao si Olibah. Gipangasawa ko silang duha ug nanganak kami. Si Oholah mao ang Samaria, ug si Olibah mao ang Jerusalem. 
“Bisag asawa ko na si Oholah, nagpadayon gihapon siya sa pagbaligya sa iyang dungog, ug nag-apas-apas gayod siya sa iyang mga laki nga taga-Asiria nga duol kaniya. 
Mga guwapo sila ug batan-on nga mga lalaki. Mga kapitan sila ug mga komander nga nakauniporme ug asul, ug mga mangangabayo pa. 
Nakighilawas si Oholah sa tanang mga opisyal sa Asiria, ug gihugawan niya ang iyang kaugalingon pinaagi sa pagsimba sa ilang mga dios-dios. 
Wala gayod siya mobiya sa pagbaligya sa iyang dungog sukad sa didto pa siya sa Ehipto. Kay sa batan-on pa siya nakighilawas na siya uban sa mga lalaki nga nagpahimulos sa iyang kaputli. 
“Busa gitugyan ko siya sa iyang mga laki nga taga-Asiria nga iya gayong ginaapas-apas. 
Gihuboan nila siya, gibihag ang iyang mga anak, ug gipatay siya pinaagi sa espada. Sa nahitabong pagsilot kaniya, nahimo siyang hilisgotan sa mga kababayen-an. 
“Bisan pag nakita ni Olibah ang nahitabo sa iyang igsoon, nagpadayon gihapon siya sa pagbaligya sa iyang dungog, ug nahimo pa siyang mas daotan nga babaye kaysa iyang igsoon. 
Nag-apas-apas usab siya sa mga taga-Asiria nga mga guwapo ug batan-on nga mga lalaki. Kini sila mga kapitan ug mga komander nga nakauniporme, ug mga mangangabayo pa. 
Nakita ko nga sama siya sa iyang igsoon; gimansahan usab niya ang iyang kaugalingon. 
“Gipalabihan pa gayod ni Olibah ang iyang pagbaligya sa iyang dungog. Nakagusto usab siya sa tigkarwahi nga mga opisyal sa taga-Babilonia sa dihang nakita niya ang ilang hulagway diha sa mga dingding. Kini nga mga opisyal nakauniporme ug pula, adunay mga bakos sa hawak, ug adunay mga turban. 
Tungod kay nakagusto siya kanila, nagpadala siyag mga mensahero sa Babilonia sa pag-imbitar niini nga mga opisyal sa pag-adto kaniya. 
Busa nangadto sila kaniya ug nakighilawas. Nianang paagiha, gihugaw-hugawan nila siya. Apan sa kadugayan gipul-an ra siya kanila. 
“Gikapungtan ko si Olibah ug gitalikdan sama sa akong gihimo sa iyang igsoon tungod kay dayag gayod ang iyang padayon nga pagbaligya sa iyang dungog. 
Apan bisan pa niini, misamot pa gayod ang iyang pagbaligya sa iyang dungog sama sa iyang gihimo didto sa Ehipto sa batan-on pa siya. 
Nag-apas-apas gayod siya sa iyang mga laki kansang kinatawo sama kadagko sa kinatawo sa mga asno ug ang ilang semilya sama kadaghan sa semilya sa mga kabayo. 
Busa mibalik ka, Olibah, sa law-ay mo nga mga binuhatan, nga imo nga gihimo kaniadto didto sa Ehipto sa batan-on ka pa, diin didto nagpahimulos ang mga lalaki sa imo nga lawas. 
“Busa ako, ang Ginoong Dios, nag-ingon kanimo Olibah, pasulongon ko kanimo ang imo nga mga laki nga imo nga gitalikdan sa dihang napul-an ka na kanila. 
Sila mao ang mga taga-Babilonia ug ang mga taga-Chaldea nga gikan sa Pekod, Shoa, Koa, ug ang mga taga-Asiria. Kini sila mga guwapo ug batan-ong mga lalaki, mga kapitan, mga komander, opisyal sa mga tigkarwahi, ug uban pang taas nga mga opisyal. Silang tanan pulos nagsakay ug kabayo. 
Mosulong sila kanimo gikan sa amihan uban ang daghang mga sundalo, mga kabayo, ug mga karwahi. Adunay mga taming sila ug mga helmet, ug ila kang palibotan. Itugyan ka nako kanila aron silotan, ug silotan ka nila sa gusto nila nga isilot kanimo. 
Sa akong labihang kasuko kanimo, pasilotan ka nako kanila. Ug sa ilang kasuko, putlon nila ang imo nga ilong ug mga dalunggan. Bihagon nila ang imo nga mga anak, ug ang mabilin kanimo pamatyon nila pinaagi sa espada o sunogon. 
Huboan ka usab nila ug kuhaon ang imo nga mga alahas. 
Maundang na dayon ang imo nga law-ay nga binuhatan nga mao ang pagbaligya sa imo nga dungog, nga gisugdan mo sa didto ka pa sa Ehipto. Dili mo na kini hinumdoman, ug kalimtan mo na ang Ehipto. 
Kay ako, ang Ginoong Dios, nag-ingon nga itugyan ka nako sa mga tawo nga imo nga gidumtan; kadtong imo nga gitalikdan sa dihang napul-an ka na kanila. 
Ug silotan ka nila sa ilang kasuko, ug kuhaon nila ang tanan mo nga mga hinagoan. Biyaan ka nila nga hubo ug madayag ang imo nga makauulaw nga kahimtang tungod sa imo nga law-ay nga binuhatan nga mao ang pagbaligya sa imo nga dungog. 
Mahitabo kini kanimo tungod kay nakighilawas ka sa taga-laing nasod ug gihugawan mo ang imo nga kaugalingon pinaagi sa pagsimba sa ilang mga dios-dios. 
Gisunod mo ang gihimo sa imo nga igsoong babaye, busa silotan ko usab ikaw sama sa akong pagsilot kaniya. 
“Oo, ako, ang Ginoong Dios nag-ingon: “Nga silotan ka nako sama sa akong pagsilot sa imo nga igsoong babaye. Ang akong silot nahisama sa ilimnon nga anaa sa dako ug lawom nga kopa. Ug kon mainom mo na ang sulod niini nga kopa nga puno sa akong kasuko, biay-biayon ka ug kataw-an. 
Mahubog ka ug magsubo, kay kini nga kopa puno ug kalaglagan. Mao kini ang kopa sa pag-antos nga nainom sa imo nga igsoon nga mao ang Samaria. 
Hutdon mo gayod kinig inom, ug unya buk-on mo ang kopa, ug pukpokon mo ang imo nga dughan sa kasubo. Mahitabo gayod kini, kay ako, ang Ginoong Dios, ang nag-ingon niini. 
“Ug tungod kay gikalimtan mo ako ug gitalikdan, ako, ang Ginoong Dios, nag-ingon nga mag-antos ka gayod tungod sa imo nga law-ay nga binuhatan nga mao ang pagbaligya sa imo nga dungog.” 
Miingon pag-usab ang Ginoo kanako, “Tawo, hukmi si Oholah ug si Olibah. Isulti kanila ang ilang mangil-ad nga mga buhat. 
Kay nakapanapaw sila ug nakapatay. Nakapanapaw sila pinaagi sa pagsimba sa mga dios-dios, ug ang ilang mga anak mismo, nga gidedikar nila kanako sa natawo sila, gihalad nila sa mga dios-dios ingon nga pagkaon niini. 
Gawas pa gayod niana, gipasipalahan nila ang akong Templo ug ang Adlaw nga Igpapahulay nga gipatuman ko kanila. Sa adlaw sa ilang paghalad sa ilang mga anak ngadto sa ilang mga dios-dios, misulod sila sa akong Templo, ug Adlaw kadto nga Igpapahulay. 
Nagpakuha pa gani silag mga lalaking gikan sa halayong mga dapit. Ug sa pag-abot niini nga mga lalaki, naligo sila ug nagpaguwapa, ug nagsul-ob ug mga alahas. 
Unya nanglingkod sila sa maanindot nga higdaanan, nga sa atubangan niini adunay lamisa nga gibutangan nila sa akong insenso ug lana. 
Madungog gikan sa ilang kuwarto ang kasaba sa mga hubog ug ang hudyaka sa mga tawo nga nagpahayahay lang, nga naggikan sa kamingawan. Gipasul-oban sila niini nga mga tawhana ug pulseras, ug gibutangan ug matahom nga korona ang ilang mga ulo. 
Unya miingon ako sa akong kaugalingon, ‘Pasagdi sila nga magpatuyang sa pagpakighilawas nianang mga babaye nga nangaraan na sa pagpamaligya sa ilang dungog.’ 
Ug gihimo gayod nila kini. Nakigdulog sila kang Oholah ug kang Olibah, ang duha ka mahugawng mga babaye nga nagbaligya sa ilang dungog. 
Apan silotan sila sa mga tawo nga matarong sa silot nga angay gayod kanilang mga mananapaw ug kriminal. 
“Ako, ang Ginoong Dios, magsugo ug mga tawo nga mosulong kanila. Kini nga mga tawhana mopalisang kanila, moilog sa ilang mga kabtangan, 
mobato kanila, ug mopatay kanila pinaagi sa espada. Pamatyon usab ang ilang mga kabataan ug sunogon ang ilang mga balay. 
Niining paagiha tapuson ko ang law-ay nga binuhatan niini nga nasod. Ug mahimo usab kini nga usa ka pasidaan alang sa tanang mga babaye nga dili gayod sila mosunod sa ilang gihimo. 
Ug kamo nga duha ka magsoon, mag-antos gayod sa silot tungod sa inyong law-ay nga binuhatan ug sa inyong pagsimba sa mga dios-dios. Unya mahibaloan ninyo nga ako mao ang Ginoong Dios.” 
