Genesis.
40.
Nahitabo usab nga ang pangulo sa mga tigsilbi ug bino ngadto sa hari sa Ehipto ug ang pangulo sa iyang mga panadero nakasala batok kaniya. Nasuko pag-ayo ang hari niining duha niya ka opisyal. 
Busa gipapriso niya sa bilanggoan diin napriso si Jose, sa lugar nga binantayan sa kapitan sa mga tigbalantay. 
Si Jose ang gisaligan sa kapitan sa mga tigbalantay nga moatiman kanila, ug dugay-dugay silang napriso didto. 
Usa niana ka gabii, nagdamgo ang tigsilbi ug bino ug ang panadero nga didto sa prisohan. Managlahi ang ilang damgo ug managlahi usab ang kahulogan niini. 
Pagkabuntag, sa pag-adto ni Jose kanila, namatikdan niya nga nagmagul-anon sila. 
Busa gipangutana niya sila, “Nganong magul-anon man kamo?” 
Mitubag sila, “Nagdamgo man gud kami apan walay makasaysay sa kahulogan niini.” Miingon si Jose, “Ang Dios lang ang makahatag ug kaalam sa pagsaysay sa kahulogan sa mga damgo. Sultihi ninyo ako, palihog, kon unsa ang inyong mga damgo.” 
Busa gisulti sa pangulo sa mga tigsilbi ug bino kang Jose ang iyang damgo. Miingon siya, “Sa akong damgo naay usa ka punoan sa ubas diha sa akong atubangan 
ug aduna kini tulo ka sanga. Nanalingsing kini, namulak, ug nahinog ang mga bunga. 
Nagkupot ako sa kopa sa hari sa Ehipto, ug nagkuha ako ug ubas ug unya gipuga ko kini diha sa kopa. Human niini, gihatag ko ang kopa ngadto sa hari.” 
Miingon si Jose, “Mao kini ang kahulogan sa imong damgo: Ang tulo ka sanga nagkahulogan ug tulo ka adlaw. 
Sa dili pa mahuman ang tulo ka adlaw, pagawason ka sa hari gikan sa prisohan ug pabalikon sa imong naandang trabaho ingon nga tigsilbi kaniya ug bino. 
Hinumdomi unya ako kon anaa ka na sa maayo nga kahimtang. Ug isip timaan sa imong kaayo, palihog, sultihi ang hari bahin kanako aron matabangan mo ako nga makagawas dinhi sa prisohan. 
Kay ang tinuod, pinugos ang pagdala kanako dinhi sa Ehipto gikan sa dapit sa mga Hebreo, ug bisan dinhi wala gayod akoy gibuhat nga mahimong hinungdan nga prisohon nila ako.” 
Pagkadungog sa pangulo sa mga panadero nga maayo ang kahulogan sa damgo sa iyang kauban, gisulti usab niya ang iyang damgo ngadto kang Jose. Miingon siya, “Nagdamgo ako nga aduna akoy gilukdo nga tulo ka basket nga anaay mga pan. 
Ang kinaibabwan gisudlan sa nagkalain-laing klasi sa pan alang sa hari sa Ehipto, apan gipangtuhak kini sa mga langgam.” 
Miingon si Jose, “Mao kini ang kahulogan sa imong damgo: Ang tulo ka basket nagkahulogan ug tulo ka adlaw. 
Sa dili pa mahuman ang tulo ka adlaw, pagawason ka sa hari gikan sa prisohan apan ipapatay ka niya ug tuhogon sa kahoy ang imong patayng lawas, ug tuhakon kini sa mga langgam.” 
Tulo ka adlaw gikan niini, gisaulog sa hari sa Ehipto ang iyang adlawng natawhan. Busa nagpakombira siya alang sa tanan niyang mga opisyal. Gipagawas niya gikan sa prisohan ang pangulo sa iyang mga tigsilbi ug bino ug ang pangulo sa iyang mga panadero ug gipaatubang sa iyang mga opisyal. 
Gipabalik niya ang pangulo sa mga tigsilbi ug bino sa iyang naandang trabaho, 
apan gipapatay niya ang pangulo sa mga panadero, ug gituhog sa kahoy ang iyang patayng lawas sumala sa gisulti ni Jose. 
Apan wala gayod mahinumdomi sa pangulo sa mga tigsilbi ug bino si Jose. 
