Mga Salmo.
16.
Ang “Miktam” ni David. O Dios, bantayi ako kay nagdangop ako kanimo. 
Ikaw ang akong Ginoo, ug ang tanang maayong mga butang nga akong naangkon naggikan kanimo. 
Kon bahin sa imong katawhan sa yuta sa Israel nga mga buotan kaayo, dako ang akong kalipay kanila. 
Apan kadtong nagdangop sa mga dios-dios nagdugang lang sa ilang mga kalisdanan. Dili ako moapil sa ilang paghalad ug dugo ngadto sa mga dios-dios, ug dili gayod ako mosangpit sa mga ngalan nianang mga dios-dios. 
O Ginoo, ikaw ang tanan alang kanako. Ikaw ang akong kopa sa panalangin kay mong gihatag ang tanan kong gikinahanglan. Ang akong kinabuhi anaa sa imong mga kamot. 
Pagkaanindot gayod sa imong mga gasa kanako. Oo, maayo gayod ang akong mga nadawat gikan kanimo. 
Dayegon ka nako, Ginoo, kay imo akong gigiyahan. Bisan sa gabii ang akong konsensya nagtudlo kanako. 
Kanunay ka nako nga gihuna-huna, Ginoo. Ug tungod kay anaa ka uban kanako dili gayod ako matarog. 
Busa malipayon ako kaayo. Ug magkinabuhi ako nga luwas sa katalagman, 
kay dili mo ako pasagdan nga moadto sa dapit sa mga patay. Dili mo tugotan nga madugta ang imong matinud-anon nga alagad. 
Ginatudloan mo ako kon unsaon pag-angkon ang maayong kinabuhi. Uban kanimo hingpit ang akong kalipay hangtod sa kahangtoran. 
