Ang Ikaduhang Libro ni Samuel.
1.
Mibalik sila si David sa Ziklag human nila mapildi ang mga Amalekanhon. Nagpabilin sila sa Ziklag sulod sa duha ka adlaw. Patay na niadto si Saulo. 
Sa ikatulo nga adlaw, adunay miabot nga batan-ong lalaki gikan sa kampo ni Saulo, nga gisi ug bisti ug adunay abog sa ulo timailhan sa iyang pagsubo. Miadto siya kang David ug mihapa agig pagtahod kaniya. 
Gipangutana siya ni David, “Asa ka gikan?” Mitubag siya, “Nakaikyas ako gikan sa kampo sa mga Israelinhon.” 
Nangutana si David, “Ngano, unsa may nahitabo? Sultihi ako.” Miingon siya, “Nangikyas ang mga sundalong Israelinhon sa gira. Daghan kanila ang nangamatay, lakip na si Saulo ug ang iyang anak nga si Jonatan.” 
Nangutana si David sa batan-ong lalaki, “Giunsa mo man pagkahibalo nga patay na si Saulo ug si Jonatan?” 
Mitubag ang batan-ong lalaki, “Naatol nga didto ako sa Bukid sa Gilboa, ug nakita ko didto si Saulo nga nagsandig sa iyang bangkaw. Duol na kaayo kaniya ang mga kaaway nga nagkabayo ug nagsakay ug mga karwahi. 
Paglingi niya, nakita niya ako ug iya akong gitawag. Mitubag ako, ‘Unsay akong ikatabang?’ 
“Gipangutana niya ako kon kinsa ako. Mitubag ako nga usa ako ka Amalekanhon. 
“Miingon siya kanako, ‘Duol diri, palihog, ug patya ako kay labihan na ang akong pag-antos sa kasakit ug gusto na akong mamatay.’ 
“Busa giduolan ko siya ug gipatay tungod kay nasayod ako nga dili na gayod siya mabuhi sa kagrabe sa iyang samad. Unya gikuha ko ang korona sa iyang ulo ug ang pulseras sa iyang bukton, ug gidala dinhi kanimo, sir.” 
Unya gigisi ni David ug sa tanan niyang mga tawo ang ilang mga bisti sa pagpakita sa ilang pagsubo. 
Nanghilak sila ug nagpuasa hangtod sa pagkagabii alang kang Saulo ug sa iyang anak nga si Jonatan, ug alang sa nasod sa Israel nga katawhan sa Ginoo, tungod kay daghan kanila ang nangamatay sa gira. 
Gipangutana pag-usab ni David ang batan-ong lalaki nga nagbalita kaniya, “Taga-asa ka?” Mitubag siya, “Anak ako sa usa ka langyaw nga nagpuyo dinhi sa inyong yuta; usa ako ka Amalekanhon.” 
Miingon si David, “Wala ka ba mahadlok sa pagpatay sa hari nga pinili sa Ginoo?” 
Unya gitawag ni David ang usa sa iyang mga tawo ug giingnan, “Dali diri ug patya siya!” Busa gipatay niini ang Amalekanhon. 
Miingon si David, “Ikaw, Amalekanhon, mao ang responsable sa imong kamatayon, tungod kay ikaw mismo ang nagpamatuod batok sa imong kaugalingon sa dihang misulti ka nga gipatay mo ang hari nga pinili sa Ginoo.” 
Naghimo si David ug usa ka awit sa pagbangotan alang kang Saulo ug sa anak niini nga si Jonatan, 
ug nagsugo siya nga itudlo kini sa katawhan sa Juda. Gitawag kini ug Awit sa Pana, ug nasulat kini sa libro ni Jashar. Mao kini ang iyang awit: 
“Mga Israelinhon, nangamatay diha sa mga bukid ang mga pangulo nga inyong garbo! Nangamatay usab ang inyong maisog nga mga sundalo! 
Ayaw kini ipanugilon sa Gat, o sa mga dalan sa Ashkelon, kay tingalig maghudyaka ang mga babayeng Filistihanon nga wala nakaila sa Dios. 
Hinaut nga dili ulanon o yamogan ang kabukiran sa Gilboa, ug hinaut nga walay moturok nga mga tanom sa iyang mga uma nga makuhaan ug abot alang sa halad. Kay didto nahugawan ang taming sa isog nga hari nga si Saulo, ug dili na mahinloan ug mapasinaw pinaagi sa pagpahid ug lana. 
Pinaagi sa espada ni Saulo ug sa pana ni Jonatan daghang banggiitan nga kaaway ang ilang napatay. 
Gimahal gayod sa mga Israelinhon si Saulo ug si Jonatan sa buhi pa sila, ug nag-inunongay sila hangtod sa kamatayon. Mas abtik pa sila kay sa mga agila ug mas kusgan pa kay sa mga liyon. 
Mga babaye sa Israel, panghilak kamo alang kang Saulo. Tungod kaniya nakasul-ob kamo ug mahalong mga bisti ug mga alahas nga bulawan. 
Nangamatay sa gira ang banggiitan nga mga sundalo sa Israel! Namatay si Jonatan sa inyong kabukiran. 
Nagbangotan gayod ako tungod kanimo, Jonatan, nga akong igsoon! Gimahal ko gayod ikaw, ug ang imong gugma kanako labaw pa kay sa gugma sa mga babaye. 
Nangamatay ang banggiitan nga mga sundalo sa Israel. Ang ilang mga armas nangawala.” 
