2 Cronicas.
6.
Unya nag-ampo si Solomon, “Ginoo nag-ingon ka nga mopuyo ka sa mabagang dag-om. 
Karon nakapatukod na akog labihan katahom nga templo alang kanimo, nga imong mapuy-an hangtod sa kahangtoran.” 
Unya miatubang si Haring Solomon sa tibuok katilingban sa Israel nga nagtindog didto, ug gipanalanginan niya sila. 
Miingon siya: “Dalaygon ang Ginoo, nga Dios sa Israel. Gituman niya ang iyang gisaad sa akong amahan nga si David. Miingon siya kaniadto, 
‘Sukad sa panahon nga gipagawas ko ang akong katawhan nga mga Israelinhon gikan sa Ehipto, wala ako magpili ug siyudad gikan sa bisan unsa nga tribo sa Israel aron patukoran ug templo sa pagpasidungog kanako, ug wala usab ako magpili ug hari nga modumala sa akong katawhan nga mga Israelinhon. 
Apan karon gipili ko ang Jerusalem ingon nga dapit diin pasidunggan ako, ug gipili ko si David nga modumala sa akong katawhan nga mga Israelinhon.’ 
“Gusto gayod ang akong amahan nga si David nga magpatukod sa templo alang sa kadungganan sa Ginoo, nga Dios sa Israel. 
Apan miingon ang Ginoo kaniya, ‘Maayo man nga gahandom ka gayod sa pagpatukod sa templo aron pasidunggan ako. 
Apan dili ikaw ang magpatukod niini kondili ang imong kaugalingong anak. Siya ang magpatukod sa templo aron pasidunggan ako.’ 
“Gituman sa Ginoo ang iyang gisaad. Ako ang mipuli sa akong amahan nga si David ingon nga hari sa Israel, sumala sa gisaad sa Ginoo. Ug gipatukod ko ang templo alang sa kadungganan sa Ginoo, nga Dios sa Israel. 
Ug didto gipahimutang ko ang Sudlanan nga gibutangan sa Kasabotan nga gihimo sa Ginoo sa katawhan sa Israel.” 
Sa presensya sa tibuok katilingban sa Israel, mibarog si Solomon atubangan sa halaran sa Ginoo ug gibayaw niya ang iyang mga kamot. 
Pagkahuman, nagpahimo si Solomon ug usa ka bronsi nga entablado nga adunay gitas-on ug gilapdon nga tag-pito ka piye ug tunga, ug adunay gihabugon nga upat ka piye ug tunga. Gibutang niya kini sa taliwala sa hawanan sa gawas sa templo. Mitindog si Solomon sa maong entablado, ug unya miluhod atubangan sa katawhan sa Israel nga gabayaw sa iyang mga kamot. 
Nag-ampo siya: “Ginoo, Dios sa Israel, walay Dios nga sama kanimo sa langit o sa yuta. Gituman mo ang imong kasabotan, ug gipakita mo ang imong gugma sa imong mga alagad nga nagsunod kanimo sa tibuok nilang kasing-kasing. 
Gituman mo ang imong gisaad sa imong alagad nga si David, nga akong amahan. Ikaw mismo ang nagsaad niana, ug ikaw usab mismo ang nagtuman niana karong adlawa. 
“Ug karon, Ginoo, Dios sa Israel, tumana usab ang imong gisaad sa imong alagad nga si David, nga akong amahan, sa dihang miingon ka kaniya, ‘Dili ka mawad-an ug kaliwat nga mopuli kanimo ingon nga hari sa Israel kon magmatinumanon ang imong mga kaliwat sa pagsunod sa akong kasugoan sama sa imong gihimo.’ 
Busa karon, O Ginoo, Dios sa Israel, tumana ang imong gisaad sa imong alagad nga si David. 
“Apan mopuyo ka ba gayod, O Dios, sa kalibotan uban sa mga tawo? Dili ka man gani maigo sa langit, bisan pa sa labing habog nga kalangitan, unsa pa kaha dinhi sa Templo nga akong gipatukod? 
Pamatia hinuon ako nga imong alagad sa akong pag-ampo ug pagpakiluoy. O Ginoo nga akong Dios, pamatia ang akong pagpanawag ug pag-ampo sa imong presensya. 
Hinaut nga bantayan mo kining Templo adlaw ug gabii, kining lugar diin ikaw pasidunggan sumala sa imong giingon. Hinaut nga pamation mo ako nga imong alagad sa akong pag-ampo nga nag-atubang niining lugara. 
Pamatia ang akong mga hangyo ug ang mga hangyo sa imong katawhan samtang nag-ampo kami nga nag-atubang niining dapita. Pamatia kami diha sa imong puloy-anan sa langit. Ug kon madungog mo kami, pasayloa kami. 
“Kon ang usa ka tawo giakusaran nga nakasala sa iyang isigka-tawo ug papanumpaon, ug unya moanhi siya sa imong halaran niini nga Templo sa pagpanumpa nga inosente siya, 
pamatia kini diha sa langit ug hukmi ang imong mga alagad. Siloti ang nakasala sumala sa iyang binuhatan, ug hatagi ug hustisya ang walay sala, aron mapamatud-an nga inosente siya. 
“Kon ang imong katawhan nga mga Israelinhon mapildi sa ilang mga kaaway tungod kay nakasala sila kanimo, ug unya mobalik sila kanimo, modayeg kanimo ug mag-ampo niini nga Templo, 
pamatia sila diha sa langit. Pasayloa sila sa ilang mga sala ug dad-a sila pagbalik sa yuta nga gihatag mo sa ilang mga katigulangan. 
“Kon dili mo paulanon tungod kay nakasala kanimo ang imong katawhan, ug unya mag-ampo sila nga nag-atubang niini nga Templo ug modayeg kanimo, ug maghinulsol sila sa ilang mga sala tungod kay gisilotan mo sila, 
pamatia sila diha sa langit. Pasayloa sila nga imong mga alagad, ang imong katawhan nga mga Israelinhon. Tudloi sila sa matarong nga pagkinabuhi, ug padad-i ug ulan ang yuta nga imong gihatag kanila ingon nga ilang panulondon. 
“Kon adunay moabot nga kagutom sa yuta sa imong katawhan, o kaha katalagman, init nga hangin, peste sa mga tanom sama sa mga dulon ug mga ulod, o kon libotan sa mga kaaway ang ilang mga lungsod, o moabot kanila ang bisan unsa nga balatian; 
kon aduna kanilay mag-ampo o magpakiluoy kanimo, pamatia sila. Kon giila nila nga tungod sa ilang mga sala miabot kining mga pag-antos ug kasakit kanila, ug mag-ampo sila nga gabayaw sa ilang mga kamot, ug nag-atubang niini nga Templo, 
pamatia sila diha sa imong puloy-anan sa langit. Pasayloa sila, ug himoa sa matag-usa kanila ang angay sa ilang mga binuhatan, kay ikaw lamang gayod ang nasayod kon unsay anaa sa kasing-kasing sa tawo. 
Unya motahod sila kanimo ug mosunod sa imong mga pamaagi samtang nagpuyo sila sa yuta nga imong gihatag sa among mga katigulangan. 
“Kon ang mga langyaw nga nagpuyo sa layong dapit makadungog sa imong kabantog ug pagkagamhanan, ug moanhi sila dinhi sa pagsimba kanimo ug mag-ampo sila nga nag-atubang niini nga Templo, 
pamatia sila diha sa imong puloy-anan sa langit. Ug buhata ang tanan nilang gihangyo, aron ang tanang mga tawo sa kalibotan makaila kanimo ug motahod kanimo sama sa imong katawhan nga mga Israelinhon, ug aron mahibalo sila nga gipasidunggan ka dinhi sa balay nga akong gipatukod. 
“Kon ang imong katawhan molakaw sa pagpakig-gira sumala sa imong mando, ug kon mag-ampo sila kanimo nga nag-atubang niining siyudad nga imong gipili ug sa Templo nga akong gipatukod sa pagpasidungog kanimo, 
pamatia diha sa langit ang ilang mga pag-ampo ug mga hangyo, ug hatagi sila sa kadaogan. 
“Kon makasala sila kanimo, kay wala may bisan usa nga dili makasala, ug masuko ka ug itugyan mo sila sa ilang mga kaaway ug bihagon sila sa halayo o sa duol nga dapit, 
ug kon sa kaulahian makaamgo sila, maghinulsol, ug magpakiluoy kanimo nga nag-ingon, ‘Nakasala kami, ug daotan ang among gihimo,’ 
pamatia ang ilang pag-ampo. Kon didto sa dapit diin gibihag sila mobalik sila kanimo sa tibuok nilang kasing-kasing ug huna-huna, ug mag-ampo nga nag-atubang niining yuta nga imong gihatag sa ilang mga katigulangan, niining siyudad nga imong gipili, ug niining Templo nga akong gipatukod sa pagpasidungog kanimo, 
pamatia ang ilang mga pag-ampo ug mga hangyo diha sa imong puloy-anan sa langit, ug hatagi sila sa kadaogan. Pasayloa ang imong katawhan nga nakasala kanimo. 
“O Dios ko, hinaut nga imong tagdon ug pamation ang mga pag-ampo nga gihimo dinhi niining dapita. 
“Karon, Ginoong Dios, dali, anhi na sa imong Templo, 
O Ginoong Dios, ayaw isalikway ang imong pinili nga hari. 
