Gipadayag.
10.
Human niadto, aduna na usab akoy nakita nga anghel nga gamhanan nga nanaog gikan sa langit. Naputos siya sa panganod, ug adunay naglibot nga bangaw sa iyang ulo. Nagsidlak ang iyang nawong sama sa adlaw, ug ang iyang mga tiil sama sa nagdilaab nga kalayo. 
Aduna siyay gikuptan nga gamay nga basahon nga nabukhad. Pag-abot niya sa kalibotan, gitunob niya ang iyang tuong tiil sa dagat ug ang iyang walang tiil sa yuta, 
ug misinggit siya. Ang iyang tingog sama sa ngulob sa liyon. Human niyag singgit, mitubag ang pito ka dalogdog. 
Isulat ko na unta ang gisulti sa pito ka dalogdog, apan aduna koy nadungog nga tingog gikan sa langit nga nag-ingon, “Ayaw pag-isugilon ang gisulti sa pito ka dalogdog. Ayaw kini isulat.” 
Unya, ang anghel nga nakita ko nga nagtindog sa dagat ug sa yuta mibayaw sa iyang tuong kamot sa langit 
ug nanumpa sa ngalan sa Dios, ang Dios nga walay kamatayon, nga naghimo sa langit, yuta, dagat, ug sa tanang mga butang nga anaa niini. Miingon ang anghel, “Ayaw na paglangan, 
kay kon magpatingog na ang ikapito nga anghel sa iyang trumpeta, buhaton na sa Dios ang iyang tinago nga plano sumala sa iyang gisugilon sa iyang mga alagad nga propeta.” 
Miingon pag-usab kanako ang tingog nga gikan sa langit, “Adtoi ang anghel nga nagtindog sa dagat ug sa yuta, ug kuhaa ang basahon nga binukhad diha sa iyang kamot.” 
Busa miadto ako sa anghel ug gipangayo ko kaniya ang gamayng basahon. Miingon siya kanako, “Ania, kuhaa ug kaona. Murag dugos kini katam-is kon diha pa sa imong baba, apan pag-abot sa imong tiyan mopait kini.” 
Gikuha ko ang basahon gikan sa kamot sa anghel ug gikaon ko dayon. Daw dugos tinuod ang iyang katam-is sa akong baba, apan pagtulon ko na, mipait na sa akong tiyan. 
Ug dayon adunay miingon kanako, “Kinahanglan iwali mo pag-usab ang gipasulti sa Dios mahitungod sa nagkalain-lain nga mga nasod, kaliwat, pinulongan, ug mga hari.” 
