Mga Salmo.
17.
Ang pag-ampo ni David. Ginoo, pamatia ang akong pagpangayo ug hustisya. Pamatia ang akong matinud-anong pag-ampo. 
Nasayod ka kon unsa ang husto, busa ikaw ang makahukom nga wala akoy sala. 
Imong gisusi ang akong kasing-kasing bisan sa gabii. Gisulayan mo ako ug wala kay nakita nga sala kanako. Determinado ako nga dili mosulti ug daotan 
sama sa ginabuhat sa uban. Pinaagi sa pagtuman sa imong mga sugo, nalikayan ko ang pagsunod sa mga daotan. 
Gisunod ko kanunay ang imong pamaagi ug wala ako mosimang gikan niini. 
O Dios, nag-ampo ako kanimo kay nasayod ako nga tubagon mo ako. Pamatia ang akong pag-ampo. 
Ipakita ang katingalahan mong gugma. Pinaagi sa imong gahom, giluwas mo ang mga tawo nga nangayo kanimo ug proteksyon gikan sa ilang mga kaaway. 
Ampingi ako nga sama sa pag-amping mo sa imong mga mata, ug panalipdi ako sama sa pagpanalipod sa langgam sa iyang piso ilalom sa iyang mga pako. 
Panalipdi ako gikan sa daotan kong mga kaaway nga naglibot ug nagtinguha sa pagpatay kanako. 
Wala silay kaluoy, ug mapahitas-on manulti. 
Gisundan nila ako ug karon naglibot na sila kanako. Naghulat sila ug higayon nga ila akong malaglag. 
Sama sila sa liyon nga nag-atang sa iyang tago-anan, ug andam sa pagkunis-kunis sa iyang mabiktima. 
Sige na, Ginoo, atubanga ang daotan kong mga kaaway ug pildiha sila. Luwasa ako gikan kanila pinaagi sa imong gahom. 
Luwasa ako gikan niining mga tawhana nga mga butang lang dinhi sa kalibotan ang gihuna-huna. Siloti sila sa silot nga gitagana mo kanila, apil na ang ilang mga kabataan ug kaapohan. 
Apan ako makakita kanimo, kay wala akoy nahimong sala. Pagmata ko malipay gayod ako sa akong pagkakita kanimo. 
