Ezekiel.
38.
Miingon ang Ginoo kanako, 
“Tawo, pag-atubang kang Gog nga taga-Magog nga pangulo sa Meshec ug sa Tubal ug sultii siya. 
Ingna siya nga ako, ang Ginoong Dios, nag-ingon: Gog, pangulo sa Meshec ug sa Tubal, kontrahon ka nako. 
Tuyokon ka nako ug kaw-itag mga taga ang imo nga apapangig, ug guyoron uban sa tanan mo nga mga sundalo. Andamon ko alang sa gubat ang imo nga mga kabayo, mga tigkabayo nga armado, ug ang imo nga daghang mga sundalo nga adunay dagko ug gagmay nga mga taming ug tanan armado sa espada. 
Mouban kanila ang mga sundalo sa Persia, Etiopia, ug Put, nga adunay mga taming ug helmet, 
apil usab ang Gomer ug ang Bet Togarma sa amihan ug ang tanan nilang mga sundalo. Daghang mga nasod ang mouban kanimo. 
“Andama kanunay ang imo nga kaugalingon ug ang tanan mo nga mga sundalo ug pangulohi sila sa pagpakiggubat. 
Sa umaabot nga mga adlaw, mandoan ko kamo sa pagsulong sa Israel, nga nakabangon na gikan sa pagkapukan ug kansang mga nagpuyo nagtigom ngadto sa kabukiran niini nga naawaaw sulod sa dugay nga panahon. Nakabalik na ang mga nagpuyo niini gikan sa mga nasod ug nagpuyo na sila nga malinawon. 
Ikaw ug ang imo nga mga sundalo, ug ang imo nga kauban nga mga nasod, magsulong sa Israel nga daw sa usa ka bagyo, ug libotan ninyo kini nga daw sa panganod nga motabon niini.” 
Nagpadayon sa pag-ingon ang Ginoong Dios: “Nianang higayona magplano kag daotan. 
Moingon ka, ‘Sulongon ko ang Israel kansang mga lungsod walay paril, walay pultahan, ug walay trangka, ug ang mga nagpuyo niini nagpuyo nga malinawon ug walay gikahadlokan nga katalagman. 
Ilogon ko ang mga kabtangan niini nga mga lungsod nga kanhi awaaw, apan karon napuno na sa mga tawo nga namalik gikan sa laing mga nasod. Daghan silag mga kahayopan ug mga kabtangan, ug giila ang ilang nasod nga labing importanteng nasod sa kalibotan.’ 
“Moingon kanimo ang katawhan sa Sheba ug sa Dedan, ug ang mga negosyante sa mga lungsod sa Tarshish, ‘Gitigom mo na ba ang imo nga kasundalohan aron ilogon ang mga pilak, bulawan, mga mananap, ug mga kabtangan sa mga Israelinhon?’ 
“Busa, tawo, ingna si Gog nga ako, ang Ginoong Dios, nag-ingon: Sa higayon nga magpuyo na nga malinawon ang akong katawhan nga mga Israelinhon, mahibaloan mo kini. 
Busa sulonga sila gikan sa imo nga gipuy-an sa layong dapit sa amihan, uban sa imo nga daghan ug gamhanan nga mga sundalo nga nagkabayo. 
Sulongon mo ang akong katawhan nga mga Israelinhon nga daw sama sa panganod nga motabon sa yuta. Oo, ipasulong ko kanimo, Gog, ang akong nasod sa umaabot nga panahon. Ug pinaagi sa ipahimo ko kanimo, mapakita ko ang akong pagkabalaan ngadto sa mga nasod. Unya mahibaloan nila nga ako mao ang Ginoo.” 
Nagpadayon sa pag-ingon ang Ginoong Dios, “Sa unang panahon gipadayag ko pinaagi sa mga propeta sa Israel nga akong mga alagad nga sa umaabot nga mga adlaw adunay mosulong sa Israel. Ug ikaw ang buot kong ipasabot niadto. 
Apan nianang panahona nga sulongon mo na Gog, ang Israel, mosilaob ang akong kasuko. Ako, ang Ginoong Dios, ang nag-ingon niini. 
Ug sa labihan ko nga kasuko, gipanumpa ko nga nianang higayona molinog ug kusog sa yuta sa Israel. 
Ang tanang mga tawo ug ang tanang matang sa mananap, ang naglakaw, ang naglupad, ang nagkamang, ug ang nagpuyo sa tubig, mangurog sa kahadlok sa akong presensya. Mangatumpag ang mga bukid ug mga bakilid, ug mangatumpag ang mga paril. 
Ipapatay ka nako, Gog, didto sa akong mga bukid. Ug ang imo nga mga sundalo magpinatyanay. Ako, ang Ginoong Dios, ang nag-ingon niini. 
Silotan ka nako ug ang imo nga mga sundalo, ug ang imo nga kauban nga mga nasod. Silotan ko kamo pinaagi sa balatian ug mag-unay kamo sa pagpinatyanay. Paulanan ko kamo ug kusog nga ulan, ice nga daw mga bato, ug nagdilaab nga asupre. 
Niining paagiha ko ipakita ang akong pagkagamhanan ug pagkabalaan sa tanang nasod. Unya mahibaloan nila nga ako mao ang Ginoo.” 
