Isaias.
14.
Sa pagkatinuod, kaloy-an sa Ginoo ang Israel ug pilion niya sila pag-usab isip iyang katawhan. Papuy-on niya sila pag-usab sa ilang kaugalingong yuta, ug adunay mga langyaw nga mopuyo uban kanila. 
Tabangan sa ubang mga nasod ang Israel aron makabalik sila sa dapit nga gihatag sa Ginoo kanila. Ug mahimo nilang ulipon didto ang mga taga-laing nasod. Mahimo nilang mga bihag ang kanhi nagbihag kanila, ug sakopon nila ang kanhi nagdaog-daog kanila. 
Mga taga-Israel, sa adlaw nga papahulayon kamo sa Ginoo gikan sa inyong mga pag-antos, kalisod, ug pagkaulipon, 
biay-biaya ninyo ang hari sa Babilonia. Mao kini ang inyong isulti: Nalaglag na ang haring madinaog-daogon. Natapos na ang iyang pagpasigarbo. 
Giwala na sa Ginoo ang gahom sa daotang mga pangulo, 
nga sa ilang kasuko walay hunong nga nagpaantos sa mga katawhan ug bangis nga milupig sa mga nasod. 
Sa kataposan, malinawon na ang tibuok kalibotan, ug nag-awit na kini sa kalipay. 
Bisan ang mga kahoyng sipres ug sedro sa Lebanon naglipay tungod sa nahitabo sa hari. Sama sila sa tawo nga nag-ingon, “Karon nga wala ka na, wala nay moputol kanamo!” 
Ang dapit sa mga patay mahinangpon nga nagpaabot kanimo; nangandam na kini aron sa pagsugat kanimo. Ang mga kalag sa mga tawo nga kaniadto mga gamhanan sa kalibotan nagkagubot sa pag-abiabi kanimo. Nanindog gikan sa ilang mga trono ang mga kalag sa mga hari aron sa pagtagbo kanimo. 
Moingon silang tanan kanimo: “Naluya ka usab sama kanamo. Managsama na kita.” 
Karon nga patay ka na, ang imong pagkagamhanan wala naapil ang honi sa imong mga harpa. Ulod ang imong higdaanan ug ulod usab ang imong habol. 
Nahulog ka gikan sa langit, ikaw nga gitawag nga kabugwason. Gilabay ka sa yuta, ikaw nga nanglupig sa kanasoran. 
Miingon ka sa imong kaugalingon, “Mosaka ako sa langit, ug ibutang ko ang akong trono ibabaw sa mga bitoon sa Dios. Molingkod ako ibabaw sa bukid nga tigomanan sa mga dios didto sa amihan. 
Mosaka ako ibabaw sa mga panganod; tupngan ko ang Labing Halangdong Dios.” 
Apan gidala ka sa dapit sa mga patay, ngadto sa kinailaloman sa bangag. 
Tutokan ka sa mga patay ug moingon sila, “Dili ba mao man kining tawhana ang gikalisangan sa mga tawo sa kalibotan ug nagpahadlok sa mga gingharian? 
Ug dili ba nga siya man ang naghimo sa kalibotan nga murag disyerto, ug nangguba sa mga siyudad ug wala mohatag ug kagawasan sa iyang mga binihag?” 
Ang tanang hari sa kalibotan dungganon nga nahiluna sa ilang kaugalingong lubnganan. 
Apan ikaw, dili ilubong sa imong lubnganan kondili ilabay ang imong patayng lawas sama sa sanga nga walay pulos. Tabonan ka sa mga patayng lawas sa mga sundalo nga nangamatay panahon sa gira, ug ihulog ka uban kanila sa bangag ug tambakan ug mga bato. Mahisama ka sa patayng lawas nga gitunob-tunoban lang. 
Dili ka ilubong sama sa ubang hari, kay gilaglag mo ang imong nasod ug gipamatay mo ang imong katawhan. Walay mahibiling buhi sa imong daotang kaliwat. 
Andama na ang dapit diin pangpatyon ang iyang mga anak tungod sa mga sala sa ilang mga katigulangan. Dili na sila angay nga moangkon ug mga yuta o mopatindog ug mga siyudad sa tibuok kalibotan. 
Miingon ang Ginoo nga Makagagahom, “Sulongon ko ug laglagon ang Babilonia. Wala akoy ibiling buhi niining dapita. Wala gayoy mahibilin sa ilang mga kaliwat. 
Himuon ko kining kamingawan ug mga lunangan. Laglagon ko kini nga daw sa nagsilhig lang ako. Ako, ang Ginoo nga Makagagahom, ang nag-ingon niini.” 
Nanumpa ang Ginoo nga Makagagahom, “Matuman gayod ang akong plano ug katuyoan. 
Laglagon ko ang mga taga-Asiria kon anaa sila sa Israel nga akong yuta. Tunob-tunoban ko sila didto sa akong mga bukid. Dili na nila uliponon ang akong katawhan.” 
Mao kini ang plano ko alang sa tibuok kalibotan. Mao kini ang silot nga ipakita ko sa tanang nasod. 
Kinsay makausab sa plano sa Ginoo nga Makagagahom? Kinsa ang makapugong sa iyang pagsilot? 
Kini nga mensahe gipadayag sa Dios niadtong tuig nga namatay si Haring Ahaz: 
Mga Filistihanon, ayaw kamo paglipay tungod kay namatay ang hari nga misulong kaninyo. Kay ang iyang anak nga mipuli kaniya mas mapintas pa kay kaniya, sama sa usa ka bitin nga mihimugsog mas lala pa kaniya nga bitin nga naglupad. 
Pakan-on ug papahulayon ko ang akong katawhan nga mga kabos, ug walay manghilabot kanila. Apan pamatyon ko sa gutom ang inyong mga kaliwat. Ug ang mahibilin kanila pamatyon ko usab. 
Pagminatay kamo, kamong mga Filistihanon. Kay mosulong kaninyo ang inyong kaaway nga sama sa aso gikan sa amihan. Andam na silang tanan sa pagpakig-gira. 
Unsa ang itubag nato sa mga mensahero sa maong nasod? Sultihan nato sila nga ang Jerusalem gipabarog na sa Ginoo, ug makadangop na niini ang iyang mga katawhan nga nag-antos. 
