Jeremias.
22.
Miingon ang Ginoo kanako, “Adto sa palasyo sa hari sa Juda ug isulti kini nga mensahe: 
‘Hari sa Juda, nga kaliwat ni David, paminawa kining mensahe sa Ginoo. Papaminawa usab ang imong mga opisyal ug ang imong katawhan nga gapangagi sa mga ganghaan niining palasyo. 
Mao kini ang giingon sa Ginoo: Buhata ninyo ang husto ug matarong. Tabangi ninyo ang mga gikawatan; luwasa ninyo sila sa mga kamot sa nanglupig kanila. Ayaw ninyo daog-daoga o pasipad-i ang mga ilo, mga biyuda, ug ang mga langyaw nga nagpuyo uban kaninyo. Ayaw usab kamo pagpatay ug mga tawong inosente. 
Kay kon tumanon lang ninyo kini nga mga sugo, kanunay gayod nga adunay kaliwat ni David nga maghari dinhi sa Jerusalem. Padayon nga mosulod ug mogawas ang maong hari sa mga ganghaan niining palasyo, sakay sa mga karwahi ug mga kabayo, kauban sa iyang mga opisyal ug katawhan. 
Apan kon dili ninyo tumanon kini nga mga sugo, ipanumpa ko sa akong kaugalingon nga malaglag kini nga palasyo.’ ” 
Kay mao kini ang gisulti sa Ginoo bahin sa palasyo sa hari sa Juda: “Alang kanako, sama ikaw katahom sa Gilead o sa tumoy sa bukid sa Lebanon. Apan himuon ka nako nga sama sa disyerto, sama sa lungsod nga walay nagpuyo. 
Magpadala akog mga tawo nga moguba kanimo. Matag-usa kanila adunay mga gamit, ug pamutlon nila ang pinili nga mga kahoyng sedro, ug ilabay sa kalayo. 
“Ang mga tawo nga gikan sa nagkalain-laing mga nasod nga molabay niini nga siyudad magpangutan-anay sa usag usa, ‘Ngano kaha nga gihimo kini sa Ginoo niining bantogan nga siyudad?’ 
Ang mahimong tubag mao kini: ‘Tungod kay gisalikway nila ang kasabotan sa Ginoo nga ilang Dios, ug nagsimba sila ug nag-alagad sa ubang mga dios.’ ” 
Mga katawhan sa Juda, ayaw na kamo paghilak ug pagbangotan alang kang Haring Josia nga patay na. Hilaki hinuon ninyo pag-ayo ang iyang anak nga si Jehoahaz, nga mipuli kaniya ingon nga hari sa Juda. Kay gibihag siya ug dili na gayod makabalik sa iyang yutang natawhan. Ang Ginoo mismo ang nag-ingon, “Dili na siya makabalik. 
Mamatay siya didto sa dapit diin siya gibihag. Dili na niya makita pag-usab kini nga yuta.” 
Miingon ang Ginoo, “Alaot ikaw, Jehoyakim, nga nagpatukod sa imong palasyo sa dili matarong nga paagi. Ginapatrabaho mo ang imong isigka-tawo nga walay bayad. 
Miingon ka pa, ‘Magpatukod akog palasyo nga adunay dagkong mga kuwarto sa taas. Pabutangan ko kinig dagkong mga bintana ug pabongbongan ug kahoyng sedro, ug papintalan ug pula.’ 
“Naghuna-huna ka ba nga mahimo kang bantogan nga hari kon magpatukod kag palasyo nga kahoyng sedro? Nganong dili ka mosunod sa imong amahan? Husto ug matarong ang iyang gihimo, busa nagmalampuson siya ug hamugaway ang iyang pagkinabuhi. 
Gipanalipdan niya ang katungod sa mga kabos ug mga timawa, busa miuswag siya. Mao kana ang kahulogan sa pagtahod kanako. 
Apan ikaw, wala kay laing gitinguha kondili ang pagpanikas, pagpamatay sa mga tawong inosente, pagpangdaog-daog, ug pagpanghuthot.” 
Busa mao kini ang giingon sa Ginoo bahin kang Jehoyakim nga hari sa Juda, nga anak ni Josia: “Walay magbangotan alang kaniya inigkamatay niya. Ang iyang pamilya, mga opisyal, ug mga gisakopan dili magbangotan alang kaniya. 
Ilubong siya sama sa usa ka patay nga asno; guyoron ang iyang patayng lawas ug ilabay sa gawas sa ganghaan sa Jerusalem. 
“Katawhan sa Juda, panghilak kamo kay nalaglag na ang inyong kaabin nga mga nasod. Pangitaa ninyo sila sa Lebanon. Singgit ug tawga ninyo sila sa Basan ug sa Abarim. 
Gipasidan-an ko kamo sa dihang maayo pa ang inyong kahimtang, apan wala kamo mamati. Mao na gayod kanay inyong batasan sukad sa bata pa kamo; dili gayod kamo motuman kanako. 
Katagon ko ang tanan ninyong mga pangulo, ug ang inyong kaabin nga mga nasod bihagon. Maulawan gayod kamo tungod sa tanan ninyong daotang binuhatan. 
Kamong nagpuyo sa palasyo nga hinimo sa mga kahoyng sedro nga gikan sa Lebanon, mag-agulo kamo kon moabot na ang mga kasakit kaninyo, sama sa pag-agulo sa usa ka babayeng nagbati. 
“Ako, ang buhi nga Ginoo, manumpa nga isalikway ka nako, Jehoyakin nga hari sa Juda, nga anak ni Jehoyakim. Bisan pag ikaw ang simbolo sa akong gahom kuhaan ka gayod nako niana nga katungod. 
Itugyan ka nako sa mga kamot sa nagtinguha sa pagpatay kanimo, nga imong gikahadlokan. Oo, itugyan ka nako kang Nebucadnezar nga hari sa Babilonia ug sa iyang mga sundalo. 
Ipabihag ka nako ug ang imong inahan ngadto sa dapit nga dili ninyo yutang natawhan, ug didto mangamatay kamong duha. 
Dili na kamo makabalik sa yuta nga inyong gihandom nga balikan.” 
Jehoyakin, nahisama ka sa buak nga kolon nga gilabay kay dili na mapuslan. Mao kana ang hinungdan kon nganong ikaw ug ang imong mga kabataan bihagon ngadto sa dapit nga wala kamo masuhito. 
Kamo nga mga taga-Juda, paminawa ang pulong sa Ginoo. 
Kay mao kini ang giingon sa Ginoo: “Isulat nga kini si Jehoyakin walay anak. Kay walay bisan usa sa iyang mga anak nga molampos sa paglingkod sa trono ni David ingon nga hari sa Juda. Kining tawhana dili magmauswagon sa iyang kinabuhi.” 
