Daniel.
10.
Sa ikatulong tuig sa paghari ni Cyrus sa Persia, adunay gipadayag nga mensahe ngadto kang Daniel, nga gitawag usab ug Belteshazar. Tinuod kini nga mensahe, ug mahitungod kini sa usa ka dako nga gira. Nasabtan ni Daniel ang maong mensahe tungod kay gipasabot kini kaniya pinaagi sa usa ka panan-awon. 
Mao kini ang nahitabo sumala kang Daniel: Niadtong panahona, tulo ka semana akong nagbangotan. 
Wala gayod ako mokaon ug lamian nga pagkaon o karne ug wala ako moinom ug bino. Wala usab ako nagpahumot sulod sa tulo ka semana. 
Sa ika-24 nga adlaw sa unang bulan, samtang nagtindog ako sa daplin sa dako nga Suba sa Tigris, 
aduna akoy nakita nga murag tawo nga nagbistig lino ug nagbakos ug lunsayng bulawan. 
Ang iyang lawas nagsidlak sama sa usa ka mahalong bato. Ang iyang nawong sama kahayag sa kilat, ug ang iyang mga mata sama sa nagdilaab nga mga sulo. Ang iyang mga bukton ug tiil murag gipasinawan nga bronsi, ug ang iyang tingog sama kakusog sa tingog sa daghang mga tawo. 
Ako lang gayod ang nakakita niadto nga panan-awon. Ang akong mga kauban wala makakita, apan nanagan sila ug nanago tungod sa kahadlok. 
Busa ako lang ang nahibilin, ug ako lang ang nakakita niadtong kahibulongan nga panan-awon. Nangluspad ako ug nawad-an ug kusog. 
Unya nadunggan ko nga misulti kadtong tawo. Ug samtang nagsulti siya, nakuyapan ako ug natumba nga nahapla sa yuta. 
Unya adunay migunit kanako ug gitabangan ako nga makaluhod. 
Miingon siya, “Daniel, pinangga sa Dios, tindog ug sabta pag-ayo ang akong isulti kanimo, kay gipadala ako dinhi kanimo.” Sa pagsulti niya niadto, mitindog ako nga nagkurog. 
Unya miingon siya, “Daniel, ayaw kahadlok. Kay sa unang adlaw pa lang nga nagpaubos ka sa imong Dios, ug nagtinguha nga imong masabtan ang mga panan-awon, gidungog na ang imong pag-ampo. Mianhi ako dinhi agig tubag sa imong pag-ampo. 
Ugaling lang kay wala dayon ako makaabot dinhi tungod kay sulod sa 21 ka adlaw gibabagan ako sa pangulo sa gingharian sa Persia. Maayo na lang gani kay gitabangan ako ni Micael nga usa sa mga pangulo sa mga anghel, tungod kay ako lang ang nakig-gira batok sa pangulo sa Persia. 
Karon, ania ako aron ipasabot kanimo kon unsa ang mahitabo sa imong isigka-Israelinhon sa umaabot, kay ang imong panan-awon mahitungod man sa mahitabo sa umaabot.” 
Samtang nagsulti siya niadto, miduko ako, ug wala na makasulti. 
Unya kadtong murag tawo nga akong nakita sa panan-awon mihikap sa akong ngabil ug nakasulti ako pag-usab. Miingon ako kaniya nga nagtindog sa akong atbang, “Sir, lain gayod ang akong pamati ug nawad-an ako ug kusog tungod niadtong akong nakita nga panan-awon. 
Unsaon ko pagpakigsulti kanimo nga wala na man akoy kusog ug halos dili na ako makaginhawa?” 
Gihikap niya ako pag-usab ug mibalik ang akong kalagsik. 
Miingon siya kanako, “Pinangga ka sa Dios, ayaw kahadlok o kabalaka. Lig-ona gayod ang imong kaugalingon.” Sa dihang nasulti niya kadto kanako, nabaskog ako. Unya miingon ako kaniya, “Padayon sa imong pagsulti, sir, kay gipabaskog mo na ako.” 
Mitubag siya, “Kinahanglan mobalik ako sa pagpakig-gira sa pangulo sa Persia. Human niana, moabot ang pangulo sa Grecia. Apan nahibalo ka ba kon nganong mianhi ako dinhi kanimo? 
Mianhi ako aron isaysay kanimo kon unsa ang nasulat sa Libro sa Kamatuoran. Sa akong pagpakig-gira, walay lain nga nagtabang kanako kondili si Micael lang gayod, ang pangulo sa Israel. 
