Nehemias.
4.
Sa dihang nabalitaan ni Sanbalat nga giayo namo ang paril, nasuko siya pag-ayo ug gibiay-biay niya kaming mga Judio. 
Atubangan sa iyang mga kauban ug sa mga sundalo sa Samaria, miingon siya, “Unsa bay gipanghimo niining huyang nga mga Judio? Naghuna-huna ba sila nga mapatindog nila pag-usab ang paril sa Jerusalem sa usa lang ka adlaw ug makahalad sila pag-usab? Abi tingali nilag magamit pa nila ang mga sunog ug dugmok na nga mga bato sa paril!” 
Mitubag usab si Tobia nga Amonihanon nga diha sa tapad ni Sanbalat, “Bisan ug ihalas nga iro lang ang mokatkat diha matumpag na kana!” 
Unya nag-ampo ako, “O Dios namo, pamatia kami kay gibiay-biay kami. Mahitabo unta kanila ang mga pagbiay-biay nila kanamo. Hinaut pa nga bihagon sila ngadto sa ubang dapit. 
Ayaw sila pasayloa tungod kay giinsulto ka nila atubangan kanamo nga nagtrabaho sa paril.” 
Napatindog namo ang katunga na sa kahabugon sa paril tungod kay ang mga tawo nagtrabaho gayod ug maayo. 
Apan sa dihang nabalitaan nila ni Sanbalat, Tobia, ug sa mga Arabo, taga-Amon, ug mga taga-Ashdod nga padayon ang pagpatindog sa paril sa Jerusalem ug ang mga bangag niini natapakan na, nasuko sila pag-ayo. Nagplano silang tanan nga sulongon ang Jerusalem ug samokon kami. 
Apan nag-ampo kami sa among Dios ug nagbutang ug mga tigbalantay adlaw ug gabii sa pagpanalipod sa among kaugalingon. 
Apan miingon ang mga taga-Juda, “Gikapoy na kami sa pagtrabaho ug daghan pa gayod ang mga hakotonon nga salin sa pagkaguba, unsaon namo pagtrabaho sa paril?” Samtang sa laing bahin, miingon ang among mga kaaway, “Pakalitan nato silag sulong ug pamatyon, ug unya maundang ang ilang trabaho.” 
Ang mga Judio nga nagpuyo duol kanila nagpasidaan kanamo sa makadaghang higayon mahitungod sa ilang mga plano nga pagsulong. 
Busa nagbutang ako ug mga tawo sa pagbantay sa pinakamubo ug wala pa mahuman nga mga bahin sa paril. Gipabantay ko sila didto nga naggrupo sumala sa ilang tagsa-tagsa ka pamilya, ug aduna silay mga armas nga espada, bangkaw, ug pana. 
Gitan-aw ko ang sitwasyon ug unya, giadtoan ko ang mga opisyal ug ang mga lumulupyo ug giingnan, “Ayaw kamo kahadlok sa mga kaaway. Hinumdomi ninyo ang makagagahom ug katingalahan nga Ginoo, ug pakig-gira kamo alang sa kaluwasan sa inyong mga katagilungsod, mga anak, mga asawa, ug mga panimalay.” 
Sa dihang nabalitaan sa among mga kaaway nga nahibaloan namo ang ilang plano sa pagsulong kanamo, ug nakaamgo sila nga giguba sa Dios ang ilang plano, namalik kami sa among pagtrabaho sa paril. 
Apan gikan niadtong adlawa, katunga lang sa akong mga tawo ang nagtrabaho sa paril, kay ang katunga nagbantay nga nagsul-ob ug mga panagang sa lawas, ug nagdalag mga bangkaw, taming, ug pana. Ang mga opisyal mitindog sa luyo sa katawhan sa Juda 
nga nagtrabaho sa paril. Ang mga tighakot ug mga materyales nagtrabaho sa usa nila ka kamot samtang ang pikas kamot naggunit ug armas. 
Ang matag trabahante nagtak-in sa ilang espada samtang nagtrabaho. Ang tigpatingog sa budyong diha kanunay sa akong tapad. 
Giingnan ko ang mga pangulo, mga opisyal, ug ang katawhan, “Lapad ang atong gitrabaho ug lagyo ang atong distansya sa usag usa. 
Busa kon madungog ninyo ang tingog sa budyong, magtigom kamo dinhi kanako. Ang atong Dios mao ang makig-gira alang kanato.” 
Busa padayon ang among pagtrabaho sugod sa sayo sa buntag hangtod sa pagkagabii, ug ang katunga sa mga tawo tigbalantay nga armado. 
Niadtong higayona, miingon usab ako sa mga tawo nga nagpuyo sa gawas sa Jerusalem nga sila ug ang ilang mga sulugoon kinahanglan mosulod sa siyudad kon gabii aron magbantay, ug sa adlaw makatrabaho na usab sila. 
Ako ug ang akong mga paryente, mga tawo, ug mga tigbalantay dili na mag-ilis sa among mga bisti. Ug bisan moadto sa tubig dala namo ang among mga armas. 
