Isaias.
43.
Apan karon mao kini ang giingon sa Ginoo nga nagbuhat kanimo, O Israel, “Ayaw kahadlok kay luwason ko gayod ikaw. Gitawag ka nako sa imong ngalan, ug akoa ka. 
Kon moagi ka sa tubig, mouban ako kanimo. Kon motabok ka sa mga suba dili ka malumos. Kon moagi ka sa kalayo, dili ka mapaso; ang dilaab niini dili makalamoy kanimo. 
Kay ako ang Ginoo nga imong Dios, ang Balaang Dios sa Israel, nga imong Manluluwas. Itugyan ko sa ubang nasod ang Ehipto, Etiopia, ug Seba puli kanimo. 
Itugyan ko ang ubang katawhan puli kanimo, tungod kay bililhon ug dungganon ka alang kanako, ug tungod kay gihigugma ka nako. 
Ayaw kahadlok kay kauban mo ako. Tigomon ko ang imong mga kaliwat gikan sa sidlakan ug kasadpan. 
Ingnan ko ang mga nasod sa amihan ug habagatan nga pasagdan ang imong mga kaliwat nga mobalik sa ilang yuta, nga papaulion sila gikan sa layong mga dapit. 
Sila ang mga katawhan nga akong gitawag; gibuhat ko sila alang sa akong kadungganan.” 
Miingon usab ang Ginoo, “Tawga ang akong katawhan nga adunay mga mata apan dili makakita, adunay mga dalunggan apan dili makadungog! 
Papundoka ang tanang katawhan sa nasod. Kinsa sa ilang mga dios-dios ang makatagna sa umaabot? Kinsa kanila ang nagpadayag kaniadto sa mga panghitabo karon? Padad-a silag mga saksi sa pagpamatuod nga husto sila aron makadungog niini ang uban ug moingon nga tinuod gayod. 
Mga katawhan sa Israel, kamo akong mga saksi. Gipili ko kamo nga akong alagad aron makaila kamo ug motuo kanako, ug masabtan ninyo nga ako lang ang Dios. Wala gayoy laing Dios nga una kanako o mosunod pa kanako. 
Ako lang gayod ang Ginoo. Gawas kanako, wala nay lain pa nga Manluluwas. 
Nagpahibalo ako nga luwason ko kamo, ug gituman ko kini. Walay lain nga dios nga naghimo niini kaninyo; kamo ang akong mga saksi.” Miingon pa ang Ginoo, “Ako mao ang Dios. 
Sukad pa kaniadto ako na ang Dios. Walay makalingkawas sa akong mga kamot. Walay makausab sa akong mga binuhatan.” 
Mao kini ang giingon sa Ginoo, ang inyong Manluluwas, ang Balaan nga Dios sa Israel, aron maluwas kamo, ipasulong ko ang Babilonia sa mga sundalo sa usa ka nasod, ug mangikyas ang mga taga-Babilonia ngadto sa mga barko nga ilang gipasigarbo. 
Ako mao ang Ginoo, ang inyong Balaang Dios, ang magbubuhat sa Israel, ang inyong Hari. 
Ako ang Ginoo nga naghimo ug agianan taliwala sa dagat. 
Gitigom ko ang mga karwahi, mga kabayo, ug mga sundalo sa Ehipto, ug gilaglag sila didto sa dagat, ug dili na gayod sila makabangon pa. Sama sila sa suga nga napalong. 
Apan ayaw na ninyo sigehag huna-huna ang nangagi, 
kay maghimo akog bag-ong butang. Nahitabo na gani kini. Wala ba ninyo nakita? Maghimo akog dalan ug mga tuboran diha sa disyerto. 
Bisan ang ihalas nga mga mananap magpasidungog kanako, apil ang ihalas nga mga iro ug ang mga kuwago, kay maghatag akog mga tuboran diha sa disyerto, aron adunay mainom ang akong piniling katawhan. 
Sila ang katawhan nga akong gibuhat aron mahimong ako, ug aron modayeg kanako. 
Apan wala ka mangayo ug tabang gikan kanako, Israel, kondili, gipul-an ka na hinuon kanako! 
Wala ka mohalad kanakog mga karnero ingon nga halad nga sinunog. Wala mo ako pasidunggi sa imong mga halad nga wala ko man unta ikaw lisod-lisora ug hasola pinaagi sa pagpangayo kanimog mga halad sa pagpasidungog ug mga insenso. 
Wala mo gayod ako palitig insenso, ni tagbawa sa tambok sa imong mga halad. Apan gipabug-atan mo hinuon ako ug gisamok sa imong mga sala. 
“Ako mismo mao ang nagpala sa imong sala alang sa akong kadungganan, ug dili ko na kini hinumdoman pa. 
Hisgotan ta pagbalik ang mga nanglabay; maghusay kita. Ipahayag ang imong katarungan sa pagpamatuod nga ikaw inosente. 
Nakasala ang imong unang katigulangan, ug misupak kanako ang imong mga pangulo. 
Busa gipakaulawan ko ang imong mga pari ug gitugyan ka nako, Israel, ngadto sa kalaglagan ug kaulawan. 
