﻿थीसलुनीकी मंडळी वाटे पोलुसेन पेहली चिट्‌ठी.
1.
पोलुस ने सीलवानुस तीमुथीयुस, भीणी सी थीसलुनीकीया सहर मां रहणे वाळी ईसुन मंडळीन माणसेक लिख रयु, तुहुं जे भगवान बास मां ने मालीक ईसु मसी मां भुरसु करीन रवे। तुहुं आखा काजे भगवानेन गीण-दया ने सुक-सांती तुंद्‌रे पुठ्‌ये रवे। 
हामु तुहुं आखा वाटे जलम भगवान काजे बेसकु वारु कवता रवजे। ने हामरी दुवा मां हामु तुंद्‌री हेर करता रवजे। 
तुहुं ते भगवान बास पर भुरसु करीन वारलु काम कर र्‌या, ने परम सी काठो काम कर रया, ने आपणु मालीक ईसु मसी आपणुक वाचाड़ने करीन सरगे सी पछु आवसे करीन तुहुं आस कर रया, ने ईनी आसेन गम खाय्‌न वाट देख रया। ईनी वातेक आपणा भगवान बास अगळ अळी अळीन हेर करीन हामु तुंद्‌रे वाटे भगवान काजे बेसकु वारु कह्‌या करजे। 
भगवानेन परमवाळा मारा भायस्‌यो ने बहणस्‌या हामु जाणजे की तुहुं तेरा नेवाड़ला छे। 
काहाकी हामु जी खुस-खबर तुहुं काजे सामळावला, तीनी खुस-खबर मां बुले अतरात नी हतला, बाकुन हामरा बुल भेळा, भगवानेन चुखली-आत्‌मान ताकत बी उजेंती हवली। तुंद्‌रे वाटे, हामु तुंद्‌रे ईचमां कसा जीया, जी वात तुहुं देख लेदा; हामरे सी सामळावली खुस-खबर पर तुंद्‌रु पाक्‌कु भुरसु हय गुयु। 
ने माणसे तुहुंक बेसका वेला पाड़्‌या; तेबी भगवानेन चुखली-आत्‌मा सी जड़ली खुसी भेळा, तुहुं हामरा ने मालीक ईसुन चाल धरन्‌या बण गुयला। 
ने तेरेमां मकीदुनीया जीलाम ने अखाया जीलाम रहण्‌या, ईसुक मान्‌या आखा माणसेन चाल धरने करीन एक वारलु दाखलु बण गुया। 
काहाकी तुंद्‌रेन्‌चां सी अतरात नी मकीदुनीया ने अखाया मां मालीकेन बुल सामळाया, बाकुन तुंद्‌रु भुरसु जु भगवान पर छे, ची वात आखे दुर जाती रय, की हामुक कहणेन जरुवत बी नी पड़ी। 
काहाकी चे आफरतात हामरा बारामां बताड़े, की तुहुं कसा मुरती पुजा छुड़ीन भगवान भीणी फीर्‌या, काहाकी जीवला ने छाचला भगवानेन सेवा करे, 
ने तेरा पुर्‌यान सरग सी आवणेन वाट देखता रहु तीनाक चु मर्‌या-सर्‌या मां सी जीवतु कर्‌यु, मतलब ईसु, जु हामुक आवणे वाळी गरा सी बचाड़े। 
