﻿नेवताळा.
28.
जत्‌यार हामु बचीन नीकळी जां, ती पतु चाल्‌यु की ईना काळापाणीक माल्‌टा कहवे। 
चां वाळा माणसे हामरे पर गीण कर्‌या; काहाकी पाणी पड़नेन वजे सी सेळो लागतेलो; तेरेमां चे आकठो धपाड़ीन हामुक तापाड़्‌या, ने रहणेन आसरु आप्‌या। 
जत्‌यार पोलुस लाकड़ा भेळा करीन आकठा मां मेल्‌यु, ती आकठान आच लागणे सी एक जहर वाळु घड़सु नीकळ्‌यु, ने पोलुसेन हातेम गुचवाय गुयु। 
जत्‌यार चां वाळा माणसे घड़सा काजे पोलुसेन हात मां गुचवायलु देख्‌या, ती आपसा-आपसात कह्‌या, “छाचलीन जु माणुस हत्‌यारु छे, भले जु दरीया सी बच गुयु, तेबी नीयाव ईना काजे जीवणे नी देदु।” 
तत्‌यार पोलुस आपसु हात झेंजड़ीन घड़सा काजे आकठा मां हेड़ पाड़्‌यु, ने पोलुसेन काय बी नुकसाण नी हयो। 
बाकुन चे वाट देखता रया की पोलुसेन हात सुज जासे, नीते हयु हीट पड़से ने मर जासे, बाकुन जत्‌यार चे बेसकी वार लग देखता रया, हेरो काय बी नुकसाण नी हयो, ती चे तींद्‌रा मन मां दीसरुत वीच्‌यार आयु ने चे कह्‌या, “जु ते देवता छे।” 
तीना जागान आड़े-धड़े एक टापु पुजारान पुबलीयुसेन खेते हतला, चु पुबलीयुस तीना माल्‌टा काळापाणीन नावेन खास हतलु; चु हामु काजे हेरे घर ली जाय्‌न तीन दाहड़ा लग मेजवानी कर्‌यु। 
तीना पुबलीयुसेन बासेन सेरी आय रवलो, ने चु गुदड़ा मां पड़ी रवलु। अळतेन पोलुस घर मां तेरेन्‌चां जाय्‌न तेरे वाटे मालीक भगवान सी दुवा कर्‌यु, ने तेरे पर हात मेक्‌यु ने चु वारु हय गुयु। 
जत्‌यार असो हयो ती तीना काळापाणीम रहण्‌या दीसरा मांदला माणसे बी आया; ने चां आवीन वारु हय गुया। 
ने चे हामरी बेसकी आव-भाव कर्‌या, ने जत्‌यार हामु सीकेन्‌दर्‌या जाणे वाळाक ढंड्‌या मां बसीन जाणे हींडी रवला ती चे ज बी हामुक चाहतेलो, च ढंड्‌या मां मेल देदा। 
तीन महना पछेन हामु सीकेन्‌दर्‌या वाळा ढंड्‌याम बसीन चाल पड़्‌या। जो ढंड्‌यो ईनात काळापाणीम हतलो ने तेरी सहलाणी टाक मेल्‌ली हतली। 
हामु सुरकुसा नावेन काळापाणी मां गुया, ने चां तीन दाहड़ा रया। 
चां सी हामु रेगीयुम मां गुया, ने दीसरे दाहड़े दखण सी वाहळी चाली, तत्‌यार दीसरे दाहड़े पुतीयुली मां गुया। 
चां हामु काजे थुड़ाक ईसु पर भुरसु करन्‌या भायस भेळा हया, ने चे बेसका वीन्‌ती कर्‌या करीन, हामु तींद्‌रेन्‌चां सात दाहड़ा लग रया; ने असा करीन चां सी रोम सहर भीणी चाल पड़्‌या। 
अळतेन चां वाळा ईसु पर भुरसु करन्‌या भायस काजे मालुम पड़्‌यो की हामु आवणे बाजी रया, ती चे हामुक भेळा हवणे करीन अप्‌पीयुस हाटेम लग ने तीन धरम साळान्‌चां लग आया, तीनु ईसु पर भुरसु करन्‌या भायस काजे देखीन पोलुस भगवान काजे तु बेसकु वारु छे कह्‌यु ने हिम्‌मत राख्‌यु। 
जत्‌यार हामु रोम सहरेम पुग्‌या ती पोलुस काजे एक सीपायड़ा साते जु तेरी राखवाळी करतेलु, एखेलुत रहणेन हुकुम जड़ गुय। 
तीन दाहड़ा पछेन पोलुस चां वाळा यहुदी माणसेन डाहला काजे बुलायु, ने जत्‌यार चे भेळा हय गुया ती चु तीनुक कह्‌यु, “ए भायस्‌यो, मे आपणा माणसेन ने आपणा डाह-डाहान वीरुद मां काय बी कह्‌यु, तेबी मेसेक यरुसलेम सी धराड़ीन रोमी सीपायड़ान हात मां आप देदा। 
चे पुछी-पाछीन मेसेक छुड़ने हींडी रवला, काहाकी मे मरनेन डंड जड़े असु काहनु बी गुनु नी कर्‌यु। 
बाकुन जत्‌यार यहुदी माणसे मारे वीरुद कहणे बाजी गुया, ती मेसेक केसर काजे वीन्‌ती करनु पड़्‌यो, जत नी मेसेक मारा माणसे पर गुनु लागाड़नु हतलु। 
तेरेमां मे तुहुं काजे बुलायु की तुहुंक भेळु हवो ने वात करो; काहाकी ईस्‌रायेली माणसेन आस वाटे सीपायड़ा मेसेक धरीन मारे हाते ने पाये साकळ लागाड़ देदला छे।” 
चे तीनाक कह्‌या, “नी हामु तारे बारामां यहुदी माणसे सी चिट्‌ठी हात कर्‌या, ने नी ते यहुदी भायस मायन कुय आवीन तारा बारामां कह्‌यु, ने नी ते गलत कह्‌या। 
बाकुन तारु काय वीच्‌यार छे, चत हामु सामळने हींडी रया, काहाकी हामुक मालुम छे की आखे दुर ईना पंथन वीरुद मां माणसे कहणे बाजी रया।” 
तत्‌यार चे एक दाहड़ु पाक्‌कु कर्‌या, ने अळतेन चु दाहड़ु आयु ती बेसका माणसे पोलुसेन्‌चां भेळा हया, ने पोलुस तीनु काजे ईसुन बारामां मुसान साहरे लिखला सास्‌तुरेम सी ने भगवानेन अघली वात बताड़ने वाळा सास्‌तुरेम सी संदारे सी सांतु लग समजाड़तु रयु, ए भगवानेन राजेन बारामां गवा देतु रयु। 
ज सामळीन कुय तेरी वात मानीन ईसु पर भुरसु कर्‌या, बाकुन कुय तेरी वातेक मानीन ईसु पर भुरसु नी कर्‌या। 
जत्‌यार चे एक मन्‌या हय्‌न तेरी वातेक नी मान्‌या, ती पोलुस तीनुक कह्‌यु, चुखली-आत्‌मा भगवानेन अघली वात बताड़ने वाळा यसायाह साहरे तुंद्‌रा डाहा-डाहाक ज कहलु हतलु, जाय्‌न ईनु माणसेक कय दे, 
तुहुं सामळसु, ने सामळ्‌यात करसु, बाकुन तुहुंक ईतरोक बी नी समजाये; ने तुहुं देखसु, बाकुन तुहुंक पल्‌ले नी पड़े। 
काहाकी जे तींद्‌रो मन काठो कर लेदला छे। ने तींद्‌रा कान्‌टा बेहरा हय गुयला छे। जे तींद्‌रा डुळा मीच लेदला छे। जे हेरेन करीन असा कर्‌या काहाकी हीनुक काय बी नी देखायणु चाहजे, ने हीनुक काय बी सामळायणु नी चाहजे, ने तींद्‌रा मनेम काय बी पल्‌ले नी पड़नु चाहजे, ने कदी मारे भीणी नी वळ्‌नु चाहजे, काहाकी मे तीनुक वारु कर दीस। 
हेरेसी तुहुं ज जाण लेवु की भगवानेन जी छुटकारान खुस-खबर नी-यहुदी मां सामळावणे करीन मकली रयु, “चे धी‌यान सी ईनी खुस-खबर काजे सामळसे।” 
पोलुस जी वात कय देदु, ने अळतेन यहुदी माणसे वातेम लड़ाय पड़्‌या ने चां सी जाती रया। 
ने पोलुस रोम मां पुरा दुय साल लग भाड़ेन घर मां रयु। 
ने जे तेरेन्‌चां आवतेला तीनु आखा काजे चु भेट्‌तु रयु ने वीनधाके ने वीन रुक-टुक मां भगवानेन राजेन परचार करतेलु ने अळी मालीक ईसु मसीन वात सीकाड़तु रयु।
