﻿नेवताळा.
2.
जत्‌यार पेन्‌तेकुस्‌तेन दाहड़ु आयु, ती ईसुन आखा नेवताळा एक जागे भेळा हय रवला। 
ती उचकाणुन आधीन तसलु घुळ्‌ळु सरगे सी आयु, ने तीना घर मां चे बसी रवला च आखो घर तीना घुळ्‌ळा सी भराय गुयो। 
ने आकठान खळायती लपटेन तसी जीप्‌या चां अगळ देखायणे लागी। चे आकठा सी जीपे मां तींद्‌रेम सी हरेक पर आय्‌न उभी रय गुय। 
चे आखा चुखली-आत्‌मा मां भराय गुया, ने भगवानेन चुखली-आत्‌मा तीनु काजे बुलनेन ताकत आपी, ने चे भाती-भातीन बुली बुलने बाजी गुया। 
सरगेन नेचा ने यरुसलेम मां आखा देसेन आवला यहुदी नीयम काजे मानने वाळा माणसे रय रवला। 
ने चे ईसुन नेवताळा काजे जत्‌यार चे अवाज सामळ्‌या तत्‌यार माणसेन एक मट्‌लु टुळु भेळु हय गुयु, जे माणसे ज सामळीन घाबरायणे लाग्‌या काहाकी चे भुरसु करने वाळा माणसे काजे आपणी खुदेन बुली मां बुलतेला सामळ्‌या। 
चे आखान-आखा बेसका वीच्‌यारेम पड़ गुया, ने चकरायन कह्‌णे बाजी गुया, “सामळु जे बुलने वाळा आखान-आखा गलील देस मां रहण्‌या नी हय काय! 
ती पछेन काहा आपणे मायेन हर एक जणु ईनु काजे आपणी-आपणी देसेन बुली बुलतेला कसा सामळने बाजी रया? 
हामु ते पारथी ने मेदी ने एलामी ने, मेसोपोटामीया, मां रवण्‌या छे, ने यहुदीया ने कप्‌पुदुक्‌या, पुन्‌तुस ने आसीया, 
फुर्‌गीया ने, पंफुलीया, मीसर ने लीबीया देस जो कुरेने आड़े-धड़े, ईनु आखा देसेम रवण्‌या, रोम मां रवण्‌या माणसे छे, 
यहुदी धरम मानने वाळा माणसे, ने काहना यहुदी धरम धरीन नवला चेला बणन्‌या छे ने केरती मां रवण्‌या, ने अरब देस वाळा बी छे। हामु आखा आपणी-आपणी बुली मां हींद्‌रे सी भगवानेन मटला-मटला कामेन वात सामळने बाजी रवला।” 
ने चे आखा घाबराय गुया, ने घाबराय्‌न एक दीसराक कवणे बाजी गुया, “ज असो काय हय रयो?” 
बाकुन थुड़ाक दीसरा माणसे हास्‌ता जाय्‌न कह्‌या, “जे ते दारु पीन छाकी र्‌या।” 
तत्‌यार पतरस ग्‌यारे नेवताळान ईचमां उबु हय गुयु ने अतरी जुर सी कह्‌यु की चे आखा सामळी लेय ने कह्‌यु, ए यहुदी माणसे ने यरुसलेम सहर मां रवण्‌या, तुहुं मारी वात कान्‌टा उघाड़ीन सामळु ने ज जाण लेवु। 
जसा तुहुं समजी रया तसों नी हय ने जे माणसे छाकला नी हय, काहाकी हींताळ ते संदारेन नवुत बज रय। 
ने सामळु जी वात बी छे, की ईनी वातेन बारामां भगवान योएल सी कह्‌लु जु भगवानेन अघली वात बताड़ने वाळु हतलु: 
आकरी दाहड़ा मां काय हवसे तेरे बारामां भगवान कवे, की मे मारी चुखली-आत्‌मा आखा माणसेन डीलेम मकलीस ने तुंद्‌रा पुर्‌या ने पुरे भगवानेन अघली वात बताड़ने वाळा बणसे ने तुंद्‌रा जुवान माणसेक अघो काय करनु च जड़से ने तुंद्‌रा डाहला माणसे सपनाम वात करसे। 
अतरात नी बाकुन अळी बी छे जे मारी सेवा करन्‌या ने सेवा करने वाळी पर बी तींद्‌रे मां बी मे मारी चुखली-आत्‌मा मकलीस, ने चे बी हवणे वाळी अघली वात बताड़से। 
ने मे उपर सरगे मां बेसको वारु काम देखाड़ीस, ने नेचु धरती पर सहलाणी देखाड़ीस, मतलब लुही, आकठी, ने उड़तेला कुळान वादळो देखाड़ीस। 
मालीकेन मटा-भारी ने सेक-सींगार भर्‌या दाहड़ा आवणेन पेहले दाहड़ु आंदारो हवणे बाजी जासे, ने चांद लुहीन तसु हय जासे। 
ने तीनु दाहड़ाम जु मालीकेन नाव लीन दुवा करसे, तेरुत छुटकारु हवसे। 
ए ईस्‌रायली जातीन मारा भायस्‌यो! मारी वात मन लागाड़ीन सामळु! तुहुं आपसात जाणु की भगवान ईसु नासरीन साहरे तुंद्‌रे अगळ ताकुतेन वारु कामेन सहलाणी देखाड़लु छे! तेरे सी पुरावा भेळ ज मालुम पड़ गुयलो की ईसु भगवान वगे सी मकेल्‌लु हतलु। 
चु ईसु भगवानेन ठेहरावली युजनान अनुसार धरायलु ने तुहुं कायदाक तुड़न्‌यान हाते तीनाक कुरुस पर चड़ाया ने माराड़ देदा। 
बाकुन भगवान मरनेन बंद छुड़ीन ईसु काजे मर्‌या-सर्‌याम सी पछु जीवाड़्‌यु। काहाकी ईसु माणसेन तसु मरनेन बंद मां रवे असु नी हतलु। 
काहाकी ईसुन बारामां दावुद ज कवे, “मे जलम लग मालीक भगवान भीणी देख रवीस; चु मारे जेवड़्‌ये आन्‌गे रवे; तेरेसी मे कसला बी दुखेम कदी लथड़ीन नी पड़ो। 
तेरेसी मारो हीयो मन बी बेसको खुस छे, ने आस छे, मारी चुखली-आत्‌मा बी बेसकी खुस छे; ने मारा डीलेन नुकसाण बी नी हये। 
काहाकी तु मार जीव काजे मोतेन कळ मां नी नाखे। ने नी ते तु तारा चुखला भगत काजे सड़ने देय। 
तु मेसेक जीवाय्‌न छाचली वाट देखाड़्‌यु; तारी हजरी मां रवणे सी मेसेक वारु खुसी जड़े।” 
ए मारा भायसे, मे कुळधेणी राजु दावुदेन बारामां तुंद्‌रु धाक राखे बीगुर ज कय सको की चु मर गुयु ने तीनाक गाड़ बी देदा। ने तेरो मसाण आज लग हामरे ईचमां छे। 
दावुद भगवानेन अघली वात बताड़ने वाळु माणुस हतलु, तेरेसी चु जी वात जाण तेलु, की भगवान सगुन खाय्‌न मेसेक ज कह्‌यु की मे तारीत कुळी मां सी एक जणा काजे तारी राजगादी पर बठाड़ीस। 
तेरेसी जो काय अघो हवणे वाळो हतलो च देखीन दावुद ज कवलु; ने मारा डीलेन बी नुकसाण नी हये। काहाकी तु मारा जीव काजे मोतेन कळ मां नी नाखे। ने नी ते तु तारा छाचला पावर्‌या काजे सड़ने देय। जी वात दावुद, ईसु मसीन बारामां कवलु की चु मर्‌या-सर्‌याम सी पछु जीवतु हय्‌न बठु हवसे। 
ईनात ईसु काजे भगवान मर्‌या-सर्‌याम सी पछु जीवतु करीन बठु कर देदलु छे ने हामु ईनी वातेन गवा छे। 
ने ईना ईसु काजे भगवान आखी कळजुगेन हकदार्‌यु बणावीन आपसे जेवड़्‌ये आन्‌गे बठाड़ देदु, ने जु ईसु वायदु करला चुखली-आत्‌मा काजे भगवान सी आपलु छे, तीना काजे तुहुं देख रया, ने सामळी रया। 
दावुद आपसु डील भेळु सरगे मां नी गुयु, बाकुन चु आपसुत कहें, मालीक भगवान मारा मालीक भगवान काजे कह्‌यु, “तु मारे जेवड़्‌ये आन्‌गे बठ, 
जत्‌यार लग मे मारा वेरीक, तारा पाय तळेन जागु नी बणाय दम। 
“ईस्‌रायली जातीन आखी कुळीन ज जाण लेणु चाहे की भगवान ईसु काजे मालीक बी, ने मसी बी ठेहराय देदलु छे तीना काजे तुहुं कुरुस पर चड़ाय देदला।” 
ज सामळीन चे आपसान गलती काजे समजणे बाजी गुया ने चे पतरस काजे ने ईसुन दीसरा नेवताळाक पुछणे बाजी गुया, “ए भायस्‌यो! हामुक काय करनु चाहजे?” 
पतरस तीनुक कह्‌यु, “तुहुं पाप भीणी सी मन फेरवीन भगवान भीणी वळु, ने तुंद्‌रे मायन एकेक जणु आपणा-आपणा पापेन माफी वाटे ईसु मसीन नावेन बपतीस्‌मा लेवु। ती तुहुं भगवानेन चुखली-आत्‌मान वाटु हात करसु, 
काहाकी भगवानेन चुखली-आत्‌मान वाटु आपणेन वायदु तुंद्‌रे वाटे, ने तुंद्‌री अवल्‌यात वाटे छे, ने तीनु आखा वाटे छे, जे हींताळ छेटा छे ने तीनुक हामरु मालीक भगवान बुलावणे वाळु छे।” 
पतरस अळी बेसका वातेन साहरे गवाय देदु, ने ज कवतु जाय्‌न तींद्‌रे धड़े रवणे करीन कह्‌यु, “तुहुं आपसा काजे ईनी पीड़ीन एक हेट्‌या माणसे सी बचाड़ु।” 
जे पतरसेन वात पर भुरसु कर्‌या, चे बपतीस्‌मा ली लेदा; ने तीनेत दाहड़े तीनेक हजार माणसे ईसुन नेवताळा पुठ्‌ये भेसकाय गुया। 
ने चे ईसुन नेवताळा धड़े सीकणे मां सात-संगात मां, ने ईसुन खातरीन पंगतेम खाणे मां ने ईसु धड़े दुवा करने मां साते रया। 
ईसुन नेवताळान साहरे बेसको वारु कामेन सहलाणी हवतेली ती आखा माणसे बीहीन सीयारी ली लेदा। 
ने आखा ईसु पर भुरसु करन्‌या भेळात रवतेला, ने तींद्‌रे धड़े जो काय बी हतलो तेरेमां आखान साजु हतलु। 
चे आपणो-आपणो माल-धन ने खेत एच देद्‌ला, जे पयस्‌या-टका आवे, चे पयस्‌या-टका तीनाक चाहजे, तीनाक आप देदला। 
चे आखा एक मन्‌या हय्‌न दाहड़ीन मंदीर मां भेळा हवतेला, ने आखान घर-घर जाय्‌न मालीकेन खातरीन पंगत मां भेसकायतेला ने सुदले मने भेळा हय्‌न खाणो खात्‌ला। 
ने चे भगवानेन गुण गाया करतेला, ने आखा माणसे तींद्‌रे सी खुस हतला। ने जे-जे पाप सी छुटकारु हात करतेला, तीनुक मालीक ईसु दाहड़ीन तींद्‌रे पुठ्‌ये भेसकी देदलु। 
