﻿युहन्‌ना.
11.
बेतन्‌या गांव मां तीन भाय बहणस्‌या रहतेला, लाजर ने तेरे दुय बहणीस मारथा ने मरीयम, एक दाहड़े हेरु भाय लाजर मांदु पड़ गुयु। 
जी चीत मरीयम हतली, ची मालीक ईसुन पाये पर ईत्‌तर रेचवीन आपसे कान्‌या सी तेरा पाये नुछली हेरुत भाय लाजर मांदलु हतलु। 
तेरेमां मरीयम ने मार्‌था लाजरेन बहणीस ईसु धड़े असी कय मकली की, “ए मालीक, देख, तीनाक तु वारु परम राखे चु मांदलु छे।” 
ईसु जी वात सामळीन कह्‌यु, “जी मांदवाड़ मर जाणु करीन नी आय, बाकुन भगवानेन बड़ाय हवणे करीन, ने ईनी मांदवाड़ेन साहरे भगवानेन पुर्‌यान बी बड़ाय हवे।” 
ईसु लाजर काजे, ने तेरी बहणीस मारथा ने मरीयम काजे परम करतेलु। 
तेबी जत्‌यार ईसु सामळ्‌यु, की लाजर मांदलु छे, ती जां लाजर रहतेलु चां जाणी बुजीन दुय दाहड़ा अळी रय गुयु। 
जी दुय दाहड़ा बीती गुया, ने पछेन ईसु चेला काजे कह्‌यु, “चालु आपणु अळी पछा यहुदी जीलाम जाजे।” 
बाकुन चेला ईसु काजे कह्‌या, “ए मास्‌तर! ईतराक दाहड़ा पेहलुस ते यहुदी डाहला नेता तुसेक दगड़ाटीन मारने हींडी रवला, ने तु पछु अळी चांहान जाणे हींडी र्‌यु?” 
ईसु जपाप आप्‌यु, “काय दाहड़ान बारे घंटा नी रवे? कदी काहनुक माणुस दीसु चाले ती झट नी लागे काहाकी तीनाक ईनी कळीन वीजाळो देखाये। 
बाकुन कदी काहनुक राते चाले ती झटवायसे, काहाकी चां वीजाळो नी रहे।” 
ईसु जी वात कह्‌यु, ने पछेन कहणे बाजी गुयु, “आपणु दुस्‌तीदार लाजर सुय गुयु, बाकुन मे हीनाक जागाड़ने जाम।” 
चेला कह्‌या, “ए मालीक। कदी चु सुय रयु हसे, ती वारु हय जासे।” 
ईसुन चेला ज्‌य समज्‌या की लाजर छाचलीन सुवणे बाजी रयु हसे, बाकुन ईसु ते दाखलान साहरे ईसारु करीन कहणे बाजी रवलु। 
तत्‌यार ईसु तीनुक सय-सय कय देदु, “की लाजर मर गुयु।” 
मे लाजरेन मरने टेमे चां नी हतलु, तेबी मे तुहुं छे करीन मे खुस छे, “काहाकी हय तुहुं मारे पर पाक्‌कु भुरसु करने मुखु जड़ जासे। ती चालु, आपणु लाजर धड़े जाजे।” 
तत्‌यार थोमु चु दीद्‌मुस बी कह्‌वाये, हेरे साते चेला सी कह्‌यु, “चालु, आपणु बी हेरे साते जाजे भले आपणुक बी हेरे पुठ्‌ये मरनु पड़े।” 
जत्‌यार ईसु बेतन्‌या गांव मां पुग्‌यु, ती चु सामळ्‌यु की लाजर काजे मसाण मां मेकला चार दाहड़ा हय गुया। 
बेतन्‌या गांव यरुसलेम सहर सी एक कुस लांबो हतलो। 
ने बेसका यहुदी माणसे बी लाजरेन मरनेन खबर सामळीन हेरी बहणीस मारथा ने मरीयम काजे हुगा राखणे, ने तुहुं काठु जीव राख्‌जु करीन हेरा भायसेन बारामां कहंणे चां आय रवला। 
जत्‌यार मारथा सामळी, की ईसु आवणे बाजी र्‌यु, तीनाक भेळी हवणे करीन अघीस गुय बाकुन मरीयम घरुत मां बस रय। 
ईसु धड़े पुगीन मारथा ईसु काजे कय, “ए मालीक! कदी तु जां रहतु ती मारु भाय नी मरतु। 
ने मेसेक मालम छे, की तु हय बी भगवान भीणी सी ज काय मांगीस, चोन भगवान तुसेक आपसे।” 
ईसु मारथा काजे कह्‌यु, “तारु भाय पछु जीवतु हय जासे।” 
ज सामळीन मारथा ईसु काजे कय, “मेसेक मालुम छे, की तीने दाहड़े आखा मरला माणसे मर्‌या-सर्‌याम सी पछा जीवता हय्‌न बठा हवसे, तीने दाहड़े मारु भाय बी तींद्‌रे भेलुत पछु जीवतु हय्‌न बठु हय जासे।” 
ईसु मारथा काजे कह्‌यु, “मर्‌या-सर्‌याम सी पछा जीवता करीन बठा करन्‌यु, ने तीनुक अमर जीवाय आपण्‌यु मेत छे, जु बी मार पर भुरसु करे, चु मर बी जासे तेबी जीवतेलु रवसे।” 
ने जु मार पर भुरसु करतु जाय्‌न जीवतेलु रवसे, तीनाक जलमकी मुतेन डंड नी जड़े तु ईनी वात पर भुरसु करे काय? 
ती मारथा कय, “हव, मालीक! पाक्‌कु भुरसु करो की ईनी कळी मां आवणे वाळु भगवानेन पुर्‌यु तीनाक मसी कहवे चु तुत छे।” 
ची असी कयदीन जाती रय ने आपसी बहणीस मरीयम काजे बुलावीन कळ्‌येन तीनीक कय, “मास्‌तर आय रयु, चु तुसेक बुलावे।” 
ज सामळीन मरीयम छाटीत उठीन ईसु काजे भेळी हवणे चाल पड़ी। 
ईसु हाल लगुन तीना गांव मां नी आयु, हय बी चु तीना जागा पर हतलु जां मारथा ईसुक भेळी हवली। 
तत्‌यार ईतराक यहुदी माणसे हेरे साते घर मां हतला ने तीनाक हुगी रव ने काठु जीव राख, करीन कह्‌णे बाजी रवला, चे माणसे ज देख्‌या की ची उचकाणुन मरीयम उठीन खयड़े चाल पड़ी ती चे असा वीच्‌यार कर्‌या की जी मसाण पर रहणे जाणे बाजी रय, ने चे बी तेरे पछळ चाल पड़्‌या। 
जत्‌यार मरीयम ती जागे पुगी जां ईसु हतलु, ती तीनाक देखतात ची तेरा पायेम हीट पड़ी ने कय ए मालीक! “कदी तु जां रवतु ती मारु भायस नी मरतु।” 
ने ईसु मरीयम काजे ने तेरे पुठ्‌ये आवला यहुदी माणसेक रड़तेला देख्‌यु, ती ईसुन जीव भळ कर्‌यु, ने चु बेसकु दुखी हय गुई। 
ने चु कह्‌यु, “तीनाक काहना जागा पर मेकला छे?” चे ईसुक कह्‌या, ए मालीक! चाल आवीन देख ले। 
ने ईसु तत्‌यार कलपी-कलपीन रड़ने बाजी गुयु। 
ईसु काजे रड़तेलु देखीन चां भेळा हवला माणसेम सी बेसका यहुदी माणसे कह्‌या, “देखु! जु ते लाजर काजे बेसकु परम करतेलु।” 
बाकुन थुड़ाक माणसे कह्‌या, “जु ते आंदळान डुळा उघाड़ीन तीनाक देखता कर्‌यु ती जु लाजर काजे काहानी बचाड़्‌यु?” 
ज सामळीन ईसुन जीव अळी भळ लेवायु, ने चु लाजरेन मसाण धड़े गुयु, ची मसाण बयड़ान खंगरा मां दर खुदीन बणावलो हतलो, ने तेरे पर एक चापरु दगड़ु मेल्‌लु हतलु। 
ईसु माणसेक कह्‌यु, “चापरु दगड़ु हेड़ देवु।” मरला लाजरेन बहणीस मारथा कही, “बाकुन ए मालीक लाजर मरलु चार दाहड़ा हय गुया हय ते तेरो धड़ गंदायतो हसे।” 
ईसु मारथाक कह्‌यु, “कदी तु भुरसु करसी, ती भगवानेन सेक-सींगार देखसी, असु मे तुसेक हय पेहलुस कह्‌लु बी।” 
तत्‌यार चे माणसे चापरु दगड़ु हेड़ देदा ने ईसु सरग भीणी भाळीन कह्‌यु, ए भगवान बास! मे तुसेक बेसकु वारु कह्‌वो तु मारी दुवा सामळी लेदु। 
तु ते मारी दुवा सामळ्‌या करे जी वात मेसेक पाक्‌को मालुम छे बाकुन मे जी वात आड़े-धड़े उबा हय रवला माणसे वाटे कय र्‌यु, “काहाकी चे ज देखीन भुरसु करे ने असा जाणे की ईना ईसुक भगवानुत हक आपीन मकेल्‌लु छे।” 
असु कयदीन ईसु जुर सी आयड़ीन कह्‌यु, “लाजर! बाहर नीकळ। 
चु मरलु लाजर जीवतु हय्‌न बाहर नीकळी आयु, तेरे मुंहडे ने हाते पाये पुथल्‌यान पाटा बांदला हतला, ईसु माणसेक असु कह्‌यु, हेरा पाटा छुड़ीन हीनाक जाणी देवु।” 
जे यहुदी माणसे, मरीयम काजे भेळा हवणे आवला हतला, चे ईसुन बेसका मटा काम देख्‌या, ने तीनु मायन बेसका माणसे ईसु पर भुरसु कर्‌या। 
बाकुन तीनु यहुदी माणसे मायन थुड़ाक जणा जाय्‌न फरीसी माणसे काजे ईसुन ईना मटला कामेन बारामां कय देदा। 
ने मंदीरेन डाहला पुजारा ने फरीसी माणसे पंचु बठ्‌या ने कह्‌या, “आपणु काय करजे? हयु माणुस ते मटा कामेन सहलाणी देखाड़ने बाजी र्‌यु। 
कदी आपणु हीनाक असुत करने देसुन ती हेरे पर आखा यहुदी माणसे भुरसु करने बाजी जासे, ने ईना काजे राजा बणाय देसे, तत्‌यार रोमी सीपायड़ा आवीन आपणु मंदीर ने आपणी आखी जाती काजे सार देसे।” 
तींद्‌रे मायन एक जणु तेरो नाव काइफा हतलो, ने चु तीने साल मंदीरेन डाहला पुजारान मुख्‌यु हतलु चु पंचुन वात सामळीन तीनु काजे कह्‌यु, “तुहुंक ईतरोक बी मालुम नी हय काय? 
जाराक वीच्‌यार ते करु आपणा माणसे वाटे एकुत माणुस मरसे ती आपणी आखी जाती बच जासे, आपणे वाटे च वारलु रवसे।” 
चु जी वात आपसुत नी कह्‌यु, बाकुन चु तीने साल मंदीरेन डाहला पुजारान मुखी हवणेन नाते पेहेल सी हवणे वाळी वात कह्‌यु की ईसु भगवान आखा माणसे वाटे मरसे। 
हेरो मतलब ज छे की ईसु यहुदी जाती वाटे अतरुत नी बाकुन, रावण्‌या-तीवण्‌या हवला भगवानेन आखा पुर्‌या-पारी तीनुक भेळा करने करीन मरसे। 
तीनेत दाहड़े सी यहुदी पंचु वाळा मुख्‌या ईसु काजे मारने करीन पाक्‌कु वीच्‌यार कर्‌या। 
ज जाणीन ईसु तीने दाहड़े सी यहुदीया जीलान माणसे मां उजेंतु नी हवणे चाहतेलु, बाकुन यहुदीया जीलान यरुसलेम सहर छुड़ीन उजाड़्‌या बयड़ा धड़े वाळा येफरेन नावेन सहरेम जाय्‌न चेला पुठ्‌ये रहणे बाजी गुयु। 
यहुदी जातीन फसह तीहवार धड़ेत आय रवलु, ने तीना तीहवारेन पेहलुत आपसा काजे चुखा करने करीन बेसका माणसे गांव खेड़ाम सी यरुसलेम सहर मां आय रवला। 
ने चे ईसु काजे हेरता-हेरता यरुसलेम मंदीरेन्‌चां उबा रय गुया, ने ईसु नी जड़्‌यु, ती चे एक दीसराक कहणे बाजी गुया, “तुंद्‌रु काय वीच्‌यार छे, चु तीहवार मां नी आवे काय?” 
मंदीरेन डाहला पुजारा ने फरीसी माणसे काजे पेहलुत हुकुम आपीन ज कह्‌या, की तुंद्‌रे मायन कुय बी ईसुन बारामां मालुम हवे, की ईसु जां छे, ती आवीन कय देजु ने हामु तीनाक धराय देसु। 
