﻿युहन्‌ना.
10.
ईसु कह्‌यु, “मे तुहुं काजे छाची-छाची कहं, की जु काहनुक गाडरान ईना वाड़ान झपला मायन गाडरान वाड़ा मां नी भराये, बाकुन गाडरान वाड़ो चहड़ीन एक धड़े मायन भराये, चु चुट्‌टु ने डाकु छे। 
बाकुन जु गाडरान वाड़ान झपले मायन भराये, चु गाडरा गुवाळ्‌यु छे। 
ने तेरे भीणी गाडरान वाड़ान झपले राखवाळी करन्‌यु झपलु उघाड़ देय। ने गाडरा तीना गाडरा गुवाळ्‌यान बुली सामळी लेय, ने चु आपसा एक-एक गाडरान नाव धरीन बुलावे, ने आपसा गाडराक खयड़े चारने ली जाती रहे। 
ने जत्‌यार चु आपसा आखा गाडरा काजे खयड़े ली जाय, ती चु तींद्‌रे अगळ-अगळ चाले, ने चे गाडरा आपसा मालीकेन बुली समजी जाय, ने तेरे पछळ-पछळ आवे। 
बाकुन कदी अंजाण्‌यु माणुस आयड़े ती चे गाडरा राखवाळ्‌यान अंजाणी बुली काजे नी उळखे, ने तेरे पछळ-पछळ नी जाय बाकुन तीनाक देखीन छेटा डास जासे।” 
ईसु तीनुक जी वात दाखलु दीन कह्‌यु, बाकुन तीनुक तीना दाखलान मतलब समजायो नी। 
तत्‌यार ईसु तीनुक अळी कह्‌यु, मे तुहुंक छाची-छाची कह्‌वो, गाडरान झपलु मेत छे। 
जतरा मारे सी पेहेल आया चे आखा चुट्‌टा ने डाकु छे, बाकुन गाडरा तेरी नी सामळ्‌या। 
झपलु मे छे, कदी काहनुक मारे मायन माहीं आवे, ती मे राखवाळी करीस, ने बाहर आवता जाता रवसे ने चारु जड़से। 
चुट्‌टु काहनुक दीसरा काम आटे नी आवे, बाकुन चुरी करने अतरुत आवे, ने मारने ने खत्‌तम करने आवे, बाकुन मे असु करीन आयु की हीनुक नवलो जीवन जड़े ने पुरो की पुरो जड़े। 
वारलु गुवाळ्‌यु मे छे! वारलु गुवाळ्‌यु गाडरा आटे आपसान जीव दी देय। 
बाकुन दाहड़क्‌यु नीते गुवाळ्‌यु हय, ती गाडरान मालीक छे, लेंड्‌या काजे आवता देखीन गाडरा काजे छुड़दीन ढासी जाय, ने लेंड्‌या तीनुक धरे ने रावण्‌या-तीवण्‌या कर देय। 
दाहड़क्‌यु असु करीन ढासी जाय की चु पावर्‌यु छे, ने तेरी गाडरान फीकुर नी करे। 
वारलु गुवाळ्‌यु मे छे, मे मारा गाडरा काजे उळखो ने मारा गाडरा मेसेक उळखे। 
जसु बास मेसेक उळखे ने मे बासेक उळखो ने मे गाडरा आटे मारु जीव दी दम। 
मारा अळी बी गाडरा छे, चे ईना गाडरान वाड़ा मां नी हय। मेसे तीनुक बी लावणुत छे, चे मारी बुली सामळसे, तत्‌यार एकुत टुळु ने एकुत गुवाळ्‌यु रवसे। 
बास असु करीन मारे सी परम राखे की मे मारु जीव दी दम, काहाकी तीना जीवेक पछु मांगणेन बी हक छे। 
बाकुन मे मारी मरजी सी दम, ने मेसे तीनाक देणेन बी हक छे, ने तीनाक अळी पछु लेणेन बी हक छे, जी हुकुम मारा बास सी मेसेक जड़ी। 
ईसुन जी वात सामळीन, यहुदी माणसेम अळी लड़ाय हय गुय। 
तींद्‌रे मायन बेसका माणसे कवतेला, “हेरे भुतड़ा लागला छे, तुहुं हेरी काहा सामळु।” 
बाकुन दीसरा माणसे कहतेला, “जी वात भुतड़ा लागला माणसेन नी हय, काहाकी भुत आंदळान डुळाक वारु कर सके काय?” 
यरुसलेम मंदीर काजे भगवानेन हातेम सुपणेन तीहवार आयु। तीनु दाहड़ाम सींव पड़ रवली। 
ईसु मंदीर मां सुलेमान नावेन आंगणा मां हींडतेलु। 
तत्‌यार यहुदी नेता ईसुक घेर लेदा, ने कह्‌या, “तु हामरा मन काजे कां लगुन भुले पाड़तु रवसी? कदी तु मसी हय ती हामुक तसु छाची बताड़ दे?” 
ईसु तीनुक जपाप आप्‌यु, “मे तुहुंक छाचलीन कय देदु की, मे कुण छे। बाकुन तुहुं भुरसु नी करता, ज काम मे मारा बासेन नाव सी करो, मारी गवा पुरावु देय की मे छाचलीन कुण छे? 
तेबी तुहुं भुरसु नी करता, काहाकी तुहुं मारा गाडरा नी हय। 
मारा गाडरा मतलब मारा चेला, मारी बुली काजे जाणी लेय, ने मे तीनुक जाणो, ने मारे पछळ-पछळ आवे। 
ने मे तीनुक अमर जीवन आपो, ने हयु जीव कदी नी मरसे। ने कुय बी तीनाक मार हातेम सी नी हापके। 
मारु बास, चु तीनुक मेसेक आप्‌यु, आखा सी मटु छे, ने कुय बी तीनुक बासेन हातेम सी हापकी नी सके। 
मे ने मारु भगवान बास एक छे।” 
ईसुन जी वात सामळीन, यहुदी माणसे ईसु काजे मारने करीन अळी दगड़ा ईछ्‌या। 
ती ईसु तीनु काजे जपाप आप्‌यु, “मे मारा भगवान बासेन कह्‌याम तुहुंक बेसका मटा वारलु काम करीन देखाड़्‌यु। तीनु मायन काहना कामेन करीन मेसेक दगड़ाटीन मारने हींडी र्‌या?” 
तत्‌यार यहुदी माणसे जपाप आप्‌या, “काहना बी वारलु कामेन करीन नी, बाकुन तु भगवानेन नाव-बद्‌दी कर र्‌यु करीन हामु तुसेक दगड़ाटीन मारने हींडी र्‌या, तु ते माणुस हय्‌न बी खुद काजे ‘मे भगवान छे’ करीन कय र्‌यु।” 
ईसु तीनुक जपाप आप्‌यु, “तीना चुखला सास्‌तुर काजे तुहुं मानु, तेरेमां असो लिखलो छे भगवान कह्‌यु, तुहुं देवता छे” तुहुंक जी वात मालम नी हय काय। 
पेहला वाराम तीनु माणसेन्‌चां आपसु बुल पुगाड़लु, तीनु काजे भगवान देवता करीन बुलाड़्‌यु। ने खरली सास्‌तुर मां लिखली वात कदी नी टळे। 
बाकुन मेसेक ते चुखलु भगवान बास हक आपीन ईनी कळी मां मकेल्‌लु छे, ने मे भगवानेन पुर्‌यु छे करीन मे मारा बारामां कह्‌यु, ती तुहुं रीसवायन मेसेक तु भगवानेन नाव-बद्‌दी कर र्‌यु, करीन काहा कय र्‌या? 
कदी मे मारा बासेन काम नी करो ती मारे पर भुरसु घुण करु। 
बाकुन कदी मे भुरसु करो, ती भले मारे पर भुरसु मां करु, बाकुन तीनु कामे पर ते भुरसु करु, काहाकी तुहुं जाणु ने समजु की बास मारेम छे, ने मे बासेम छे। 
जी वात सामळीन, यहुदी माणसे, अळी ईसु काजे धरने हींडी रवला, बाकुन चु तींद्‌रा हातेम सी नीस्‌टीन जाती रयु। 
ईसु आपसा चेला पुठ्‌ये अळी यरदन नदीन पली धड़े जागा पर जाती र्‌यु, चां युहन्‌‌‌नु पेहेल बपतीस्‌मा आप्‌या करतेलु, ने चाहात रहणे बाजी गुयु। 
बेसका माणसे ईसु धड़े आवीन कहतेला, “युहन्‌‌‌नु ते असो काहना बी मटा कामेन सहलाणी नी देखाड़्‌यु, बाकुन युहन्‌‌‌नु ईसुन बारामां ज काय हवलो, चो आखो छाचलीन हतलो।” 
ने चां बेसका माणसे ईसु पर भुरसु कर्‌या। 
