﻿लुका.
6.
ईसु ने तेरा चेला आरामेन दाहड़े गहुंन खेत मायन नीकळीन जाणे बाजी रवला। ने तेरा चेला गहुंन उम्‌ब्‌या तुड़ीन हाते सी चुळी-चुळीन खाता जातला। 
तत्‌यार थुड़ाक फरीसी माणसे असा कह्‌णे बाजी गुया की, “ज काम आरामेन दाहड़े नी करनु चाहजे, बाकुन च काम तुहुं काहा करने बाजी र्‌या?” 
ईसु तीनुक कह्‌यु, “जत्‌यार दावुद ने तेरा साती भुकला हतला, ती दावुद काय कर्‌यु?” तुहुं ज नी भण्‌या काय? 
चु भगवानेन मंदीर मां जाय्‌न भेटन रुटा ईछीन आपसु बी खादु, ने तेरा साते वाळा काजे बी खाणे करीन आप्‌यु। चे रुटा ते भगवानेन पुजाराक अतरात खाणु चाहजे। 
ने ईसु तीनुक अळी कह्‌यु, “माणसेन पुर्‌यु आरामेन दाहड़ान बी मालीक छे। माणसे काजे आरामेन दाहड़े काय करनु चाहजे, ने काय नी करनु चाहजे, तेरु फेसलु करनु मारा हक मां छे।” 
ईसु काहनेस दीसरे आरामेन दाहड़े भगवानेन भक्‌तीन घर मां जाय्‌न वात सामळावणे बाजी रवलु। ने चां एक माणुस हतलु, तेरु जेवड़्‌यु हात सुकी रवलु। 
यहुदी नीयम सीकाड़न्‌या ने फरीसी माणसे ईसुन गलती नीकाळने तकाय रवला, की ईसु आरामेन दाहड़े सुकला हात वाळाक वारु करे की नी करे 
बाकुन ईसु तींद्‌रा वीच्‌यार जाणीन सुकला हात वाळाक कह्‌यु, “उठ ने ईचमां उबु हय गुया।” चु उठीन ईचमां उबु हय गुयु। 
ईसु तीनु माणसे काजे कह्‌यु, मे तुहुंक पुछो-आरामेन दाहड़े काय करनु वारु छे, भलाय करनु वारु छे की कुहराय करनु वारु छे, “ने जीव बचाड़नु वारु छे की मारनु वारु छे?” 
ती ईसु तीनु आखा माणसे पर नींगा नाखीन ईसु तीना माणुस काजे कह्‌यु, “तारु हात लांबु कर।” चु हात लांबु कर्‌यु ने तेरु हात वारु हय गुयु। 
बाकुन भगवानेन धरमेन वात सीकाड़न्‌या ने फरीसी माणसे बेसका रीसाय पड़्‌या, ने आपसा-आपसात वीच्‌यार करीन असा कह्‌या, आपणु ईसुन वीरुद मां काय करजे? 
तीनु दाहड़ा मायन एक दाहड़ु ईसु दुवा करने करीन बयड़ा पर गुयु, ने चां आखी रात भगवान सी दुवा करतु रयु। 
जत्‌यार दाहड़ु उंग्‌यु, तत्‌यार ईसु हेरा चेला काजे साते बुलायु, तींद्‌रेम सी देखीन बारे जणा काजे नेवाड़ीन तीनुक, खुस-खबरेन नेवताळा बणायु। 
सीमोन काजे; हेरो नाव ईसु पतरस बी पाड़्‌यु; तेरा भायस अन्‌दीरीयास; काजे; ने याकुप ने युहन्‌ना काजे; ने फीलीप्‌पुस काजे; ने बरतुल्‌मे काजे; 
ने मत्‌‌ती काजे; ने थोमा काजे; ने हलफाईन पुर्‌यु याकुप काजे; ने सीमोन काजे, जु भगत कह्‌वायतेलु, 
ने याकुपेन पुर्‌यु यहुदा काजे, ने यहुदा ईस्‌करीयोत काजे; जु ईसु काजे धरावण्‌यु बण गुयु। 
ईसु तींद्‌रे पुठ्‌ये बयड़े सी उतरीन एक सोवताळ जागा मां उबु हय गुयु। चां तेरा दीसरा चेला बी हतला। अतरात नी, बाकुन चां माणसेन एक बेसकु मट्‌लु टुळु बी हतलु तीना टुळाम आखा यहुदीयान ने यरुसलेमेन ने दरीयान धड़े वाळा सुर ने सेदा सहरेन माणसे बी हतला। 
चे ईसुन वारलु वात सामळीन ने आपसी मांदवाड़ सी वारु हवणे करीन आय रवला, ईसु धड़े आवीन तीनुक वारु कर्‌यु। भुतड़ान आत्‌मा सी वेला पाड़ायलाक बी ईसु, तीनु आत्‌मान हाते मां सी छुड़ावीन वारु करतेलु। 
आखा माणसे ईसु काजे छीमणे हींडतेला, काहाकी ईसु मां सी ताकत नीकळीन आखा काजे वारु करतेली। 
ईसु आपसा चेला भीणी देखीन कह्‌यु, बरकतवाळा छे तुहुं, जे हय गरीब छे! काहाकी भगवानेन राज तींद्‌रोत छे। 
बरकतवाळा छे तुहुं, जे हय भुकला छे! तुहुं आफरी जासु। बरकतवाळा छे तुहुं, जे हींताळ रड़ र्‌या! तुहुं अळी खुस हय्‌न हास्‌सु। 
बरकतवाळा छे तुहुं, जत्‌यार माणसे तुंद्‌री नाव-बद्‌दी करे, ने तुंद्‌री वात काट देसे, ने तुहुंक नेवाड़ देसे; ने तुहुंक वीटेळ्‌ळा कय्‌न, तुहुंक जात सी बाहर कर देसे। काहाकी तुहुं माणसेन पुर्‌याक ईसुक मानु! 
जत्‌यार असो हय ती, तुहुं खुस हय्‌न नाच्‌जु, काहाकी सरग मां तुहुंक बेसकु मटु ईनाम जड़से, तुहुंक वेला पाड़न्‌यान आड़ा-बुड़ा बी भगवानेन अघली वात बताड़न्‌या माणसे काजे असात वेला पाड़्‌या करतेला। 
बाकुन गरा तुंद्‌रे पर; जे हय लकपती छे; काहाकी तुहुं पेहेल सी मजा ली लेदा। ने तुंद्‌रे वाटे काय बी सुक नी बच्‌यु। 
गरा तुंद्‌रे पर; जे हींताळ आफरला छे, तुहुं अळी भुकला रवसु। गरा तुंद्‌रे पर; जे हींताळ हासी र्‌या! काहाकी तुहुं अळी कलपसु ने कलपी-कलपीन रड़सु। 
गरा तुंद्‌रे पर; जत्‌यार आखा माणसे तुंद्‌री वात काटे बीगुर, जलम तुहुंक वारु कह्‌वे, काहाकी हींद्‌रा आड़ा-बुड़ा बी भगवानेन नाव लीन लुच्‌चाय मेकण्‌या माणसे काजे, तुहुं बेसका वारु कय्‌न असुत वेहवार करला। 
“बाकुन मे मारी वात सामळने वाळा काजे कह्‌वो: आपणा दुस्‌मन सी वारु रहु; जे तुंद्‌री कुहराय करे, तींद्‌रो भलो करु।” 
जे तुहुंक सराप आपे, तीनुक तुहुं बरकत आपु। जे तुंद्‌री वात कहीन तुंद्‌रु अपमान करे तींद्‌रे वाटे दुवा करु। 
जो तुंद्‌रा एक गाल पर थापड़ देय, तेरे भीणी दीसरु गाल बी फेरवी देजु। जु तुंद्‌रु कुट बी हापके हीनाक आपणु कुरतु बी लेणी देवु। 
जु तुंद्‌रे धड़े मांगे, ती तीनाक तुहुं आप देजु, ने जु तुंद्‌रे धड़े तारी चीज हापकी लेय, तेरे धड़े पछु मांगणेन हेर मां करु। 
ने तीना वेहवार काय दीसरा धड़े तुहुं चाहु की चु वेहवार तुहुं दीसरा साते बी कर्‌या करु। 
कदी तुहुं आपणा परम राखणेवाळा सी परम करु, चे तुहुंक परम करे, ती तुहुंक बरकत जड़से काय? काहाकी पापी माणसे बी तीनु काजे परम करे, जे तीनुक परम कर्‌या करे। 
कदी तुहुं तींद्‌री भलाय करु, जे तुंद्‌री भलाय करे, ती तुहुंक बरकत जड़से काय? काहाकी पापी माणसे बी, जे तींद्‌री भलाय करे, तींद्‌रोत भलो करे। 
कदी तुहुं तीनु काजे उधार आपु, जे उधार लेदलो तुहुंक पछो आपी देय, ती हेरेम तुहुंक काय बरकत जड़से? काहाकी पापी बी उधार आप्‌लो चो पछो आप देसे करीन उधार आपे। 
बाकुन आपणा वेरी सी परम करु, ने तींद्‌री भलाय करु, ने मे काहलाक काजे उधार आपीस, ती चु उधार आप्‌लो चो पछो नी आपे, असी आस करीन उधार आपु। ने तीत तुहुं काजे बेसकु मटु ईनाम जड़से; ने तुहुं आखान डाहला भगवानेन पुर्‌या-पारी बण जासु, काहाकी भगवान तींद्‌रे पर बी दया करे, जे भगवान धड़े सी हात करीन बी भगवान काजे बेसकु वारु छे नी कह्‌वे, ने तींद्‌रे पर बी दया करे, जे कुहराय कर्‌या करे। 
जसु तुंद्‌रु सरग वाळु भगवान बास दयाळु छे, तसात तुहुं बी दयाळा बणु। 
ने काहनाक बी नीयाव मां करु, ती तुंद्‌रु नीयाव नी हवे; तुहुं कुय पर गुनु मां लागाड़ु, ती तुंद्‌रे पर बी गुनु नी लागाड़े। दीसराक माफी आपु ती तुहुंक बी माफी जड़ जासे। 
आपु ती तुहुंक बी भगवान आपसे, दड़पी-दड़पीन ने हालाड़ी-हालाड़ीन भरीन तुंद्‌रा खुळाम पड़से; काहाकी तीना नाप सी तुहुं नापसु तीनीत नापे तुंद्‌रे वाटे बी नापायसे। 
ईसु तीनुक एक अळी दाखलु दीन सामळायु आंधळु आंदळा काजे वाट देखाड़ सके काय? नी देखाड़ सके। कदी देखाड़से, ती दुय जणा गड्‌डा मां हीट पड़से। 
चेलु मास्‌तर सी मटु नी हय, बाकुन पुरी-पुरी वात सामळीन चालसे ती चु आपसा मास्‌तरेन तसु बण जासे। 
जत्‌यार तुहुंक आपसा डुळा अगळ देवायलु डेंगु नी देखायतु, ती तुहुं आपसा भायसेन डुळाम भरायलु कचरु काहा देख र्‌या? 
जत्‌यार तुहुंक आपसात डुळा अगळ देवायलु डेंगु नी देखायतु ती आपसा भायस काजे कसा कह्‌सु की, भायस! मेसेक तारा डुळाम भरायलु कचरु नीकाळने दे? ए ढंगड़ा करन्‌या! पेहले आपसात डुळा अगळ देवायलु डेंगु छेटे कर ले। तीत तुसेक आपसा भायसेन डुळाम भरायलु कचरु नीकाळने टेमे वारु देखायसे। 
असो काहनो बी वारलु झाड़को नी हय, तेरेमां रीकामो फळ लागतो हय, ने असो काहनु बी रीकामु झाड़कु नी हय, जो वारलु फळ लावतो हय। 
आखा झाड़कान उळखाण तींद्‌रा फळ सी हये। काहाकी माणसे काटाळ्‌या झाड़काम सी, अंजीरेन फळ नी तुड़े; ने काटाळ्‌ळा झाड़काम सी अंगुरेन फळ नी तुड़े। 
भलु माणुस आपसा मन सी भलाय वात नीकाळे; ने भुंडुत माणुस आपसा मन सी कुहरायन वात नीकाळे; काहाकी जो मनेम भरायलो रहे, चीत वात तेरा मुंहडाम सी नीकाळे। 
“मे जो कह्‌वो च ते तुहुं मान्‌ता नी, ती तुहुं मेसेक ए मालीक, ए मालीक! काहा कय र्‌या? 
जु मारे साते आवीन मारी वात सामळे ने तीनी वातेक मानीन जीवे, तेरे बारामां मे कह्‌वो की चु कुणीन तसु छे? 
चु तीना माणसेन तसु छे, जु घर बणावणी टेमे उंडुत पायु खुद्‌यु ने तीना घरेन पायु ढाटा पर सी उठाड़ीन घर बांदीन बणायु। अळी जत्‌यार नदी आवी, ने पाणीन झलक तीना घरेन आफटायु, बाकुन ची झलक तीना घर काजे उदारी नी, काहाकी च घर बेसको पक्‌को बन्‌लो हतलो। 
बाकुन जु मारी वात सामळे, ने तीनी वात काजे मानीन नी जीवे, चु तीना माणुस जसु छे, चु धुळाम पायु खुदीन पायु बांदे पाखुर, घर बांदीन बणायु, ने पाणीन झलक तीना घरेन आफटायु, ती चो घर तत्‌यारुत उदरी गुयो, ने खत्‌तम हय गुयो।” 
