﻿मरकुस.
16.
जत्‌यार आरामेन दाहड़ु खत्‌तम हय गुयु, ती मरीयम मगदलनी, ने याकुपेन माय मरीयम ने सलोमी, गंदायण्‌यु मसालु ईसुन धड़ पर तेल लागाड़ने करीन मुल लेदी। 
हाप्‌तान पेहेले दाहड़े संदारे एगात जत्‌यार दाहड़ु उंग्‌यु, जे बायरा मसाण धड़े गुया 
ने ची आपसी-आपसी एक दीसरी सी कह्‌तेली की हामरे वाटे दगड़ा काजे मसाणेन बारनाम सी कुण छेटु करसे। 
जत्‌यार चे देख्‌या की दगड़ु गबड़ी रवलु चु दगड़ु मट्‌लु हतलु। 
मसाणेन मांहे गुय ती चे एक नांबला धवळा पुथल्‌या पेहरला जुवान माणुस काजे जेवड़े आंगे बठी रवलु देख्‌या। ने चे बायरा घाबरायन बीही गुया। 
चु तीनुक कह्‌यु, “बीहु मां तुहुं ते ईसु नासरी काजे, तीनाक कुरुस पर चड़ावला चु छे। चु जीव उठ्‌यु। चु जां नी हय जाहां चे मेल्‌ला। 
बाकुन हय तुहुं जावु, ने तेरा चेला ने पतरस सी कवजु की चु तुंद्‌रे सी पेहेल गलील जासे। जसु तुहुंक पेहेल कह्‌लु की ईसु गलील ईलाकाम भेळु हवसे।” 
ज आखो सामळीन चे बायरा बेसका कापता ने घाबरायता जाय्‌न मसाण मां सी ढास पड़्‌या, ने चे कुय सी ईसुन बारामां नी कह्‌या, काहाकी चे बीही गुयला। 
हाप्‌तान पेहेले दाहड़े संदारे एगुत ईसु जीवतु हय्‌न पेहेल मरीयम मगदलनी काजे देखाव पड़्‌यु काहाकी हेरेम सी चु सात भुतड़ा नीकाळ्‌ळु। 
मरीयम मगदलनी जाय्‌न ईसुन साती दुखी हतला ने रड़ने बाजी रवला। तीनु काजे जाय्‌न कय की ईसु जीवतु हय गुयु। 
चे ज सामळ्‌या की ईसु जीवतु हय गुयु ने मरीयम तीनाक देखली छे, तेबी चे भुरसु नी कर्‌या। 
अळतेन तीनु चेला मायन दुय जणा गांव भीणी जाणे बाजी रवला जत्‌यार ईसु दुसरुत भातु तीनुक देखाव पड़्‌यु। 
चे दुय जणा बी दीसरा चेला काजे हीनी वातेन खबर कर्‌या, बाकुन चे तींद्‌रे पर बी भुरसु नी कर्‌या। 
पछेन चे ग्‌यारे चेला रुटा खाणे बठी रवला, ती ईसु तीनुक बी देखाव पड़्‌यु, ईसु तींद्‌रु नी भुरसु करनेन ने भुरसु नी करनेन काठो मन हय गुयलो जाणीन ने तीनुक लड़तु जाय्‌न कह्‌यु, “जे मेसेक जीव उठीन बठु हवला देखला, तुहुं तींद्‌री वात पर भुरसु काहा नी कर्‌या।” 
ने ईसु तीनुक कह्‌यु, “तुहुं आखी कळी मां जावु ने आखा माणसे काजे खुस-खबरेन परचार करु। 
जे भुरसु करसे ने बपतीस्‌मा लेसे तींद्‌रुत छुटकारु हवसे, बाकुन जे भुरसु नी करसे तीनाक भगवानेन गुनाळु ठहरावसे। 
भुरसु करने वाळान जी सहलाणी रवसे की, चे मारे नाव सी भुतड़ान आत्‌मा काजे नीकाळसे ने नवली-नवली बुली बुलसे। 
कदी चे घड़सा धर लेसे ने दवा बी पी लेसे तेबी तीनुक काय बी नुकसाण नी हवे ने चे मांदला पर हात मेकसे ने चे वारु हय जासे।” 
पछेन मालीक ईसु तींद्‌रे साते वात करीन पछेन सरग मां हाकलायन गुयु ने भगवानेन जेवड़्‌ये आंगे बठ गुयु। 
ने ईसुन चेला जागे-जागे जाय्‌न परचार कर्‌या ने मालीक तींद्‌रे साते काम करतु रयु ने मटा काम सी।
