﻿मरकुस.
14.
दुय दाहड़ा मां फसहन तीहवार ने खमीरी पाखुर रुटान तीहवार आवणे वाळु हतलु। मंदीरेन डाहला पुजारा ने यहुदी नीयमेन मास्‌तर्‌या ईसु काजे ठगीन धरनु ने मारनेन वीच्‌यार करने करीन भेळा हया। 
बाकुन चे कह्‌तेला की, तीहवारेन दाहड़े असा नी करजे, “नीते असो नी हय जाय की माणसे मां दंगु हय जाय।” 
जत्‌यार ईसु बेतन्‌या मां हतलु तत्‌यार चां एक माणुस सीमोन नावेन हतलु ने चु कुड़ायलु हतलु, तेरे घर मां ईसु रुटा खाणे बठी रवलु, तत्‌यार एक बायर वारलु गुळवळा दगड़ा मां महंगलो पीवर गंदायण्‌यो तेल लीन आय्‌न सीसीन ढाकणो उघाड़ीन ईसुन मुणका पर रेचवी देदी। 
बाकुन थुड़ाक माणसे रीसवायन एक दीसरा काजे कह्‌णे बाजी गुया, जी ईना ईत्‌तर तेल काजे काहा रद कर देदी? 
काहाकी ईत्‌तर तेल एक सालेन दाहड़कीन पयस्‌या सी बी महंगो वेचाय जातो, ने चे तेरु वाक नीकाळीन लड़ने बाजी गुया। 
बाकुन ईसु कह्‌यु, “हीनीक काहा वेला पाड़ी र्‌या; रहणी देवु? हय ते मारे वाटे वारलाम-वारलु काम करली छे। 
काहाकी गरीब माणसे ते तुंद्‌रे पुठ्‌ये जलम रवसे, ने तुहुं जत्‌यार चाहु, तत्‌यार तींद्‌री भलाय कर सक्‌सु; बाकुन मे तुंद्‌रे पुठ्‌ये जलम नी रव। 
हयी ते ज करनु हतलो चत करी, ची मारा डील पर मेसे मारनेन पेहेल सी तेल रेचवीन मेसेक अघे करनेन तीयारी करली छे। 
मे तुंद्‌रे सी छाचलीन कहं की आखी कळी मां जां-जां खुस-खबरेन परचार हवसे चां-चां माणसे हेरा ईना कामेन बी हेर करने करीन बताड़से।” 
तत्‌यार यहुदा ईस्‌करीयोती ईसुन बारे चेला मायन एक हतलु, जु चेलु मंदीरेन डाहला पुजारान चां जाय्‌न कह्‌यु, काहाकी ईसु काजे तींद्‌रे हाते धराड़ी दम। 
चे तेरी वात सामळीन बेसका खुस हय गुया, ने चे तेरे बदले पयस्‌या आपणेन वायदु कर लेदा। ने चे ईसु काजे धराड़नेन मुखु हेरने बाजी रवलु। 
खमीरी पाखुर रुटा बणावणेन तीहवारेन पेहेले दाहड़े तीना तीहवारेन गाडरो मारीन बादा चड़ावतेला, चां ईसुन चेला ईसु सी पुछ्‌या, “तु काहना जागा पर फसहन खाणो खाणे करीन कय रयु? चां हामु जाय्‌न फसहन खाणो तीयारी करसुन?” 
तत्‌यार ईसु तेरा चेला मायन दुय जणा काजे असु कय्‌न मकल्‌यु की, “सहर मां जावु, ने एक माणुस ठाहरा मां पाणी भरीन जासे चु तुहुं काजे भेळु हवसे, तत्‌यार तेरे पुठ्‌ये जाजु। 
ने चु तीना घर मां जाय, तीना घरेन मालीक काजे कह्‌जु, ‘मास्‌तर असु कय रयु, की खाणो खाणेन मारु कमरु कां छे, चां मे मारा चेला पुठ्‌ये फसहन खाणो खाय सके?’ 
तत्‌यार चु तुहुंक घरेन उपर्‌नी मंजीलेन कमरा पर वारु जमाड़ीन ने आथरीन तीयार करलो, एक मट्‌लु कमरु देखाड़से। चां तुहुं आपणे वाटे खाणो तीयार करजु।” 
ने चे दुय चेला सहर मां गुया, ने जसु चु तीनुक कह्‌लु हतलु, तीनुक तसत जड़्‌यो, ने चे फसहन खाणो तीयारी कर्‌या। 
जत्‌यार सांतो हयो, ती ईसु तेरा बारे चेला पुठ्‌ये आयु। 
जत्‌यार चे खाणे बठी रवला, ती ईसु कह्‌यु, “मे तुंद्‌रे सी छाचलीन कहं, तुंद्‌रे मायन एक जणु छे, चु मार साते खाणे बठी रयु, चु मेसेक धराय देसे।” 
चे दुखी हय गुया ने तीनाक पुछ्‌णे बाजी गुया, ने अळतेन चे चेत पुछ्‌णे लाग्‌या की, “काय चु मेते नी छे?” 
ईसु तीनुक जपाप आप्‌यु, “बारे मायन एक जणु छे, चु मारे साते एकुत तळी मां खाणे बाजी र्‌यु। 
काहाकी माणसेन पुर्‌यु ते तसुत मरसे, जसों तेरा बारामां लिखलो छे, बाकुन तीना माणुस पर मोटु दुख काहाकी तेरे वजे सी माणसेन पुर्‌यु धराय जाय। कदी चु माणुस पयदा नी हवतु, ती तेरे वाटे भलो रहतो।” 
जत्‌यार चे खाणे बाजी रवला, ईसु हात मां रुटु लेदु ने रुटु वाटे भगवान सी कह्‌यु की, तु बेसकु वारु छे, ने रुटु भांजीन तेरा चेला काजे आपतु जाय्‌न कह्‌यु, “लेवु, जु रुटु मारु डील छे।” 
पछेन पीयालु लेदु ने तेरे वाटे भगवान सी कह्‌यु, तु बेसकु वारु छे, कय्‌न चेला काजे आप्‌यु, ने चे आखा तीना मां सी पीदा। 
ने ईसु तीनुक कह्‌यु, जु पीयालु, मारा लुही मां बुली करला नवला कायदान सहलाणी छे, ज लुही तुंद्‌रे आखा वाटे उंह्‌लो छे। 
मे तुंद्‌रे सी छाचलीन कहं, की मे जु रस तीनु दाहड़ा लग कदी नी पीयो जत्‌यार लग भगवानेन राज मां नवला अंगुरेन रस नी पीलम। 
तत्‌यार चे भगवानेन भजन गाया ने जेतुन झाड़कान बयड़ा पर गुया। 
तत्‌यार वाटे ईसु तीनुक कह्‌यु, तुहुं आखा मेसेक छुड़ी देसु, काहाकी लिखलो छे; मे गुवाळ्‌या काजे मार नाखीस, “ने गाडरा खळन्‌या-वळन्‌या हय जासे। 
बाकुन मे पछु जीव उठीन तुंद्‌रे सी पेहेल गलील मां पुगी जायस।” 
पतरस ईसुक कह्‌यु, “कदी आखा तुसे छुड़े ते छुड़े, बाकुन मे तुसेक कदी नी छुड़ो।” 
ईसु पतरस काजे कह्‌यु, “मे तुसेक छाचलीन कहं, की तु आज रातेत दुय कावा कुकड़ा वासणेन पेहेल, तीन कावा मेसेक नीकारु करसी।” 
बाकुन पतरस अळी हिम्‌मत करीन कह्‌यु, “कदी मेसेक तारे पुठ्‌ये मरनु बी पड़े, तेबी मे तारु नीकारु नी करो!” ने दीसरा चेला बी असात कह्‌या। 
पछेन ईसु गतसमनी नावेन एक वाड़ी मां आयु ने चु तेरा चेला सी कह्‌यु, “मे दुवा करीन आवो, तत्‌यार लग तुहुं जांत बठजु।” 
ने चु पतरस ने याकुप ने अळी युहन्‌ना काजे तेरे पुठ्‌ये ली गुयु; ने चां चु बेसकु दुखी हय्‌न लतपत हय रवलु। 
ने तीनुक कह्‌यु, “मारो मन बेसको दुखी छे; ने अतरो बी की मारु जीव नीकळने वाळु छे, तेरेसी तुहुं जांहात रवु, ने चेतीन रहु।” 
पछेन चु ईतरुक अघु गुयु, ने धरती भीणी अळीन दुवा करने लाग्‌यु की कदी हय सके ती जी दुख मार पर सी टळ जाय। 
ने दुवा कर्‌यु की, “तु मारु बास छे, तु आखो काय कर सक्‌सी; तेरेमां ईना दुखेन पीयाला काजे मार धड़े सी छेटु कर ले; तेबी मे चाहो तसों नी बाकुन तु चाहे तसों हवणी दे।” 
तत्‌यार ईसु तीनु चेला धड़े पछु आयु, ने तीनुक सुवतेला देखीन पतरस सी कह्‌यु, “ए सीमोन, तु सुवणे बाजी रयु? काय तु जाराक वार लग जागी नी सक्‌तु?” 
“जागता, ने दुवा करता रहु की तुहुं पारख मां नी पड़ु। आत्‌मा ते तीयार छे, बाकुन डील कमजुर छे।” 
चु अळी पछु जाती र्‌यु ने अळी तसुत दुवा कर्‌यु। 
ने अळी पछु आय्‌न तीनु तीन जणा काजे सुवतेला देख्‌यु, काहाकी चे बेसका नीदरायला हतला; ने चे ईसु काजे काय कह्‌णु ने काय नी? ची वात तीनु काजे समज मां नी आय। 
पछेन तीसरी कावा बी ईसु पछु तींद्‌रे धड़े आयु, “चां ईसु तीनुक कह्‌यु काय तुहुं हय लग सुवता ने आराम करता रवसु, बस अतरोत! टेम आय्‌जो, देखु माणसेन पुर्‌यु पापी माणसेन हातेम धराय्‌णे बाजी र्‌यु। 
उठु, आपणु जाता, ने देखु, जां एक मेसेक धराड़ने वाळु माणुस धड़ेत छे!” 
ईसु आपसाक धराड़ने वाळान बारामां असु कहणेत बाजी रवलु ने तीनीत टेमे यहुदा ईस्‌करीयोती चु बारे चेला मायन एक हतलु। तेरे भेळा बेसका माणसे आया चे तलवार्‌या ने डेंगा ली रवला, तीनु काजे मंदीरेन डाहला पुजारा ने यहुदी नीयमेन मास्‌तर्‌या ने मुख्‌या बी हतला चे मकल्‌या। 
ईसु काजे धराड़ने वाळु यहुदा तीनुक जी सहलाणी आपलु की, “मे तेरे गुळु दीस हयुत ईसु रवसे, ने तीनाक धरीन सीपायड़ान सात मां समाळीन लीजाजु।” 
यहुदा जसुत ईसु धड़े आवीन कह्‌यु, “ए मास्‌तर!” ने तेरे गुळु देदु। 
ने तत्‌यारुत चे ईसु काजे धर्‌या ने बांद लेदा। 
बाकुन ईसुन एक चेलु चां उबु हय रवलु चु मीयान मां सी तलवार नीकाळीन आखान डाहला पुजारान पावर्‌यान कान्‌टु तुड़ देदु। 
ईसु तीनुक कह्‌यु, “काय तुहुं डाकु ने चुट्‌टु समजीन मारे भीणी तलवार्‌या ने डेंगा लीन मेसेक धरने आय र्‌या? 
मे दाहड़ीन मंदीर मां तुंद्‌रे साते रय्‌न सीकाड़्‌या करतेलु, ने तत्‌यार तुहुं मेसेक नी धर्‌या। बाकुन चुखला सास्‌तुर मां लिखली छे, ची वात पुरी हवे।” 
ने अळतेन आखा चेला ईसु काजे छुड़ीन ढासी पड़्‌या। 
ने चां एक जुवान्‌यु तेरा डील पर लायलुनेन साल पांगरीन ईसु पछळ-पछळ जातलु। ने ईसु काजे लीजाण्‌या माणसे तीनाक बी धरनेन कुसीस कर्‌या। 
बाकुन चु साल तींद्‌रे हात मां रहणे दीन नांगरलुत ढास पड़्‌यु। 
तत्‌यार चे ईसुक डाहला पुजारान मुखीन चां ली गुया। ने दीसरा डाहला पुजारा, ने मुख्‌या, ने यहुदी नीयमेन मास्‌तर्‌या बी चां भेळा हय गुया। 
पतरस छेटु रय्‌न तेरे पछळ-पछळ आखान डाहला पुजारान आंगणा मां गुयु, ने सीपायड़ा साते बठीन आकठा मां तापणे बाजी गुयु। 
डाहला पुजारा ने यहुदीन आखा बसक वाळा पंचु, ईसु काजे मारने करीन गवा पुरावु हेरने बाजी रवला, बाकुन तीनुक गवा पुरावु नी जड़्‌यु। 
काहाकी बेसका माणसे ईसु वेला नी हया, ने झुटी गवाय देदा, बाकुन तींद्‌री गवाय एक जसी नी हतली। 
तत्‌यार ईतराक माणसे उठीन ईसु वेला नी हया ने झुटी गवाय देदा, 
“हामु ईना ईसु काजे कवतेलान सामेळला छे की, माणसेन हातेन बणावला मंदीर काजे उदार दीस, ने तीन दाहड़ा मां दीसरु मंदीर बणाय दीस चु माणसेन हाते नी बन्‌लु हय।” 
बाकुन चां बी तींद्‌री गवाय एक बी मेळ नी खादी। 
तत्‌यार आखान डाहलु पुजारु ईचमां उबु रय्‌न ईसु काजे पुछ्‌यु “जे माणसे तारे वीरुद मां काहनी बी गवाय दी र्‌या, तेरु जपाप तु काहनी आपतु?” 
बाकुन तेबी ईसु हुगुत हय रयु, ने काय बी जपाप नी आप्‌यु, डाहलु पुजारु अळी दीसरी कावा अळी तीनाक पुछ्‌यु, “काय तु परमवाळान वारलु पुर्‌यु मसी छे?” 
“ईसु कह्‌यु,” हव मे छे, “ने तुहुं माणसेन पुर्‌या काजे आखा सी मटा ताकतवाळान जेवड़्‌ये आंगे बठलु ने सरगेन आदळा पुठ्‌ये आवतेलान देखसु!” 
तत्‌यार आखान डाहलु पुजारु आपसान पेहेरला पुथल्‌या फाड़ीन कह्‌यु, “हय हामु काजे अळी गवा पुरावु नी चाहजे। 
तुहुं नाव-बद्‌दी करता सामळी लेदला छे, हय तुंद्‌रु वीच्‌यार काय छे?” चे आखा हेरे वीरुद मां कह्‌या की, हयु गुनाळु छे ने हीना काजे मरनेन डंड आपणु चाहजे। 
तत्‌यार तींद्‌रे मायन थुड़ाक तेरे पर थुप्‌णे लाग्‌या, ने तेरो मुंहडो टुपे ने काहनाक मार्‌या ने काहनाक पुछ्‌या की, भगवानेन अघी सी आवणे वाळी वात देखाड़, ने सीपायड़ा तीनाक ली जाय्‌न थापड़ाया। 
जत्‌यार पतरस नेचु आंगणा मां हतलु, चां आखान डाहला पुजारान एक पावरनी तेर धड़े आय। 
ने पतरस काजे आकठा धड़े तापतेला देखीन, ची सुदीत भाळीन कय, “तु बी तीना ईसु नासरी पुठ्‌ये हतलु।” 
बाकुन पतरस नीकारु कर्‌यु, “काय जाणु तु काय कय रय, च मेसेक समज मां नी आवतो।” ज कय्‌न चु अळी बारनान फटक्‌या पर गुयु ने; कुकड़ु वास देदु। 
ची पावरनी पतरस काजे अळी देखीन, चां उबा हय रवला माणसेक कय, “जु माणुस बी तींद्‌रे मायन एक जणु छे।” 
बाकुन पतरस अळी दीसरी कावा नीकारु करे। थुड़ीक वार मां अळी चां उबा हय रवला माणसे पतरस काजे कह्‌या, “तु नीकारु नी कर सके, छाचलीन तु तींद्‌रे मायन एक छे, काहाकी तु, गलील वाळु छे।” 
तत्‌यार पतरस सगुन खाय्‌न सय कय र्‌यु, “मे तीना माणुस काजे नी जाणो ने जसा तुहुं तेरे बारामां पुछी र्‌या, कदी मे लुच्‌चाय मेल रयु हय ती भगवान मेसे डंड देय।” 
तत्‌यार तत्‌यारुत दीसरी कावा कुकड़ु वास देदु। पतरस काजे ईसु कवलु ची हेर आय गुय, “की दुय कावा कुकड़ु वासणे सी पेहेल तु मारो तीन कावा नीकारु करसी।” ने चु हीनी वात काजे हेर करीन रड़ने बाजी गुयु। 
