﻿मरकुस.
7.
तत्‌यार थुड़ाक फरीसी माणसे ने मुसान नीयमेन मास्‌तर्‌या यरुसलेम सी आवीन ईसु धड़े भेळा हया, 
चे ईसुन थुड़ाक चेला काजे हात धुया पाखुर रुटा खात्‌ला देख्‌या। 
काहाकी फरीसी माणसे ने आखा यहुदी डाहला डाहलान रीतीन अनसारे चे जां लग हात नी धुवे चां लग खाय बी नी; 
ने हाटेम सी आवीन जां लग उंघळी नी लेय चां लग खाणो नी खाय ने अळी बी बेसकी असी वात छे ची वात मान्‌ने करीन आवली जसों की, कटवरु, कळस्‌यु ने तांबान ठाहरा काजे मांजणु ने धुवणु। 
तेरेमां चे फरीसी माणसे ने नीयमेन मास्‌तर्‌या ईसु काजे पुछ्‌या, “तारा चेला डाहला-डाहलान रीत पर काहा नी वेहवार करे जसा की हात धुया पाखुर रुटा खाय?” 
ईसु तीनुक कह्‌यु, यसायु माणुस तुंद्‌रेन तसा ढंगड़ा करन्‌यान बारामां भगवान पेहलुत सी वात कह्‌लु हतलु, जसों लिखलो छे जे माणसे मुंहडा सी ते मारी ईज्‌जत करे बाकुन हींद्‌रो मन मारे सी बेसको छेटे रवे। 
जे ते फालतु मारी भक्‌ती करे काहाकी माणसेन वात काजे नीयम करीन सीकाड़े ने असा समजे की जु हामरु नीयम हतलु। 
“काहाकी तुहुं ते भगवानेन हुकुम काजे टाळीन माणसेन कह्‌लो मानी र्‌या।” 
ने ईसु तीनुक कह्‌यु, “तुहुं आपसान रीत काजे मान्‌ने करीन चतुर बणीन भगवानेन हुकुम कसा तुहुं टाळ देवु। 
काहाकी मुसु हुकुम देदलु की, ‘आपसान बास ने आपसान मायन ईज्‌जत कर’ ने ‘जु काहनुक बास ने माय काजे बुली दी देय, तीनाक मार देणु चाहे।’ 
बाकुन तुहुं कहुं की कदी काहनुक माणुस आपसान बास ने माय सी कहें ‘की मारी जीनी चीज सी तुहुंक फायदु हवणु हतलो च मे भगवान काजे आप देदु, ने हय तुंद्‌री सेवा नी करो।’ 
तत्‌यार तुहुं तीनाक तेरा बास ने तेरी मायन काय बी चाकरी नी करने देवु। 
असा करीन तुहुं तुंद्‌री नेम काजे पाळे ने भगवानेन बुले टाळ देवु ने अळी असात बेसका काम करने बाजी र्‌या।” 
तत्‌यार ईसु अळी माणसे काजे धड़े बुलायन तीनुक कह्‌यु, “तुहुं आखा मारी वात सामळु ने समजु। 
असो काय बी नी हय, ची माणसे मां भरायन तीनुक वीटाळ देतु हय; बाकुन जो माणसेम सी नीकळे चोन तीनुक वीटाळ देय। 
कदी तेरा सामळनेन कान्‌‌‌टा हय, चु सामळी लेय।” 
जत्‌यार ईसु गड़दी मां सी नीकळीन घर आयु, ती चां तेरा चेला तीना दाखलान बारामां बताड़ करीन पुछ्‌या। 
ईसु तीनुक कह्‌यु, काय तुहुं बी डेड़-अकल्‌या छे काय? काय तुहुं नी समजु, की जी चीज बाहर सी माणसेन माहें जाय ची तीनाक वीटाळ नी सके, 
काहाकी च तींद्‌रा मन मां नी बाकुन पेट मां जाय ने बाहरी बठणे जाय, ती नीकळी जाय। असु कहींन हयु आखा खाणेन चीज काजे चुखलो ठहरायु। 
पछेन ईसु कह्‌यु, ज काय माणुस मां सी नीकळे चत, माणुस काजे वीटाळ देय। 
काहाकी माणसेन माहीं सी गलत वीच्‌यार, छीनाळो, चुरी, हत्‌या, खुदेन बायर छुड़ीन दीसरी बायर भीणी जाणेन मन। 
भुंडोत काम, लालुच करन्‌यु, कुहराय करन्‌यु, दीसरा काजे ठगण्‌यु, दीसरान नाव-बद्‌दी करन्‌यु जी वात बाहर आवे। 
जी आखी भुंडीत वात माणसेन माहीं सी नीकळे ने माणुस काजे वीटाळ देय। 
पछेन ईसु चां सी उठीन सुर ने सेदा ईलाका मां आयु; ने चां एक घर मां गुयु ने चु चाहतेलु की मेसेक दीसरा कुय बी उळख्‌णु नी चाहजे। बाकुन चु उळखाय गुयु। 
ने तत्‌यारुत चां एक बायर ईसु आय रयु करीन सामळीन आय ने तेरी नानली पुरेन भुतड़ु लागी रवलु, ने ची ईसुन पाये पड़ी। 
ची बायर सीरीया देसेन सुरुफोनेसीया मां रहतेली ने ची नी-यहुदी वाळी हतली। ने ची ईसु सी जी लीलघाय्‌न कही की, भुतड़ा काजे मारी पुरे मां सी नीकाळ दे। 
ईसु दाखलु दीन तीनीक कह्‌यु, “पेहेल पुर्‌या काजे खाय्‌न आफरनी दे काहाकी पुर्‌या भीणीन रुटा हापकीन कुतरा अगळ नाखणु वारु नी हय।” 
ची बायर दाखला मां सी एक कड़ी जुड़ीन जपाप आपी, खरली वात छे, मालीक बाकुन तेबी कुतरा पुर्‌यान ईस्‌टाळा रुटान भुकरा काजे खाय लेय। 
ईसु तीनीक कह्‌यु, “जी वात कही, तेरेमां तु आराम सी जाती रव, भुतड़ु तारी पुरे मां सी नीकळी गुयलु छे।” 
ची चां सी तेरे घर जाय्‌न देखी, तत्‌यार तीनीक मालुम पड़्‌यो की भुतड़ु पुरे मां सी नीकळी गुयु ने तेरी पुरे वारु हय्‌न खाट्‌ली पर सुय रवली। 
पछेन ईसु चां सी उठीन सुर ईलाका मां सी नीकळीन सेदा ने दीकापुलीस ईलाका मायन जातात गलील दरीया धड़े पुग्‌यु। 
चां एक माणुस बेहरु ने चु बुबड़ु बी हतलु, तत्‌यार माणसे ईसु धड़े आवीन ईसु सी लीलघाय्‌न कह्‌या, की तारु हात हीना पर मेक। 
तत्‌यार ईसु तीना काजे गड़दी मां सी अलग ली गुयु, ने आपसान आंगळी बेहरान कान्‌‌‌टा मां भर्‌यु ने तीनीत आंगळी पर थुपीन तीनी आंगळी सी जीप छीम्‌यु। 
ने सरग भीणी भाळीन मटीस दम लीन कह्‌यु, “ईप्‌फत्‌तह!” मतलब “उघड़ी जां।” 
ने तत्‌यारुत तेरा कान्‌‌‌टा उघड़ी गुया ने तेरी जीपेन गाठ बी छुट गुय ने चु चुखु झण बुलने बाजी गुयु। 
तत्‌यार ईसु माणसेक हुकुम आपीन कह्‌यु, जी वात कुय काजे घुण कहुं, बाकुन जतरु तीनुक जुर दीन हुकुम आपीन कह्‌यु ततरा अदुस चे वातेन परचार करने बाजी गुया। 
चे बेसका खुस हय गुया ने अळी-अळीन कह्‌णे बाजी गुया, “हयु ज बी कर्‌यु, आखो वारलु कर्‌यु; हयु बेहरा काजे सामळनेन, ने बुबड़ा काजे बुलनेन ताकत आपे।” 
