﻿मरकुस.
6.
चां सी ईसु तेरा गांव नासरत भीणी चाली पड़्‌यु, ने तेरे पुठ्‌ये तेरा चेला बी आया। 
ने चु यहुदीन आरामेन दाहड़े, भक्‌तीन घर मां जाय्‌न सीकाड़ने बाजी गुयु ने आखा तेरी वात सामळीन देखतात रय गुया। ने आंबा-सांबा पुछणे बाजी गुया “की असी अक्‌कल हीनाक कां सी जड़ी ने बेसको मटो काम करनेन ताकत कुण देदो?” 
काय जु सुतारेन पुर्‌यु नी हय? चु मरीयमेन पुर्‌यु ने याकुप ने योसेस ने यहुदा ने सीमोनेन भाय छे? ने काय हेरा बहणस्‌या हामरा ईचमां नी रवे? तेरेमां चे हीनाक मान्‌या नी। 
ईसु तीनुक कह्‌यु, “भगवानेन अघी सी वात बताड़ने वाळा ने आपसान गांव वाळा ने तेरा रीस्‌ता वाळा ने आपसान घरवाळाक छुड़ीन कुय बी ईज्‌जत नी करे।” 
चां ईसु गांव मां बेसकु मटो काम नी कर्‌यु; बाकुन थुड़ाक मांदला माणसे पर हात मेलीन तीनुक वारु कर्‌यु। 
ने ईसुक तींद्‌रु भुरसु नी करने सी मन मां असु कह्‌यु, की जे कसला माणसे छे, बाकुन चारे मेर गांव मां फीरतु रयु ने सीकाड़तु गुयु। 
ईसु आपसान बारे चेला काजे बुलायु ने तीनुक भुतड़ा नीकाळनेन हक आप्‌यु; ने दुय-दुय जणा काजे मकल्‌यु। 
चु तीनुक असु कह्‌यु, “कदी बाहार कांखुर जावु ती लाकड़ीक छुड़ीन दीसरो काय बी साते घुण ली जावु, नी ते रुटा, नी ते झुळु, नी ते बटवा मां पयस्‌या। 
बाकुन तुहुं चाट्‌या पेहेरजु ने पेहेरलो झगल्‌योत पेहरीन जाजु, ने दीसरो काय घुण ली जावु।” 
ने ईसु तीनुक कह्‌यु, “काहनाक घरवाळा आव करीन नेवता आपे, ती चांहान रवजु जां लग चु जागु छुड़े नी। 
काहना बी जागे माणसे तुंद्‌रो आव-भाव नी करे ने तुंद्‌री वात नी सामळे ती चां सी आवणेन पेहेल पायेन धुळु चांहान झाटकी देजु काहाकी चे आवणे वाळा डंडेन बारामां बीहीन रवसे।” 
तत्‌यार चे चां सी जाती रया, ने जाय्‌न असा परचार कर्‌या, की पाप करनु छुड़ीन मन फीरावु। 
ने चे बेसका माणसे मां सी भुतड़ा नीकाळ्‌या ने मांदला काजे जेतुनेन तेल लागाड़ीन वारु कर्‌या। 
असो करीन ईसुन नाव आखे दुर मालुम हय गुयो ने अतरो बी की हेरोदेस राजाक बी, ईसुन बारामां सामळ्‌यु ने कह्‌यु, “बपतीस्‌मा आपण्‌यु युहन्‌‌‌नु पछु जीव उठलु छे; तेरेमां हेरा बेसका मटा ताकुतेन काम हया।” 
दीसरा माणसे कह्‌या, “जु एलीयु छे।” ने दीसरा माणसे कह्‌या, “नी, हयु अघी सी आवणे वाळी वात बताड़ने वाळा मायन एक छे।” 
बाकुन जत्‌यार हेरोदेस जी वात सामळायु ती कह्‌यु, “तीना युहन्‌नान मुणको काटाड़ देदलु छे, ने जु पछु कसु जीव उठ्‌यु!” 
हेरोदेस युहन्‌ना काजे धरीन ने हातकड़ी लागाड़ीन जेल मां बुजाड़ी देदलु। असो हयु हेरोदीयासेन वजे सी कर्‌यु, काहाकी हेरोदेस तेरा भायस फीलीप्‌पुसेन लाडी हेरोदीयास हतली, हयु हेरे साते ईयाव कर लेदलु, 
काहाकी युहन्‌‌‌नु हेरोदेस राजा सी कहतेलु, “आपसा भायस फीलीप्‌पुसेन लाडी साते ईयाव करनु, तारे वाटे वारु नी हय।” 
तेरेमां हेरोदीयास ईनी वात मां युहन्‌ना सी रीस करतेली, ने ची तीनाक माराड़ने हींडी रवली, बाकुन हयी हेरोदेसेन वजे असो नी हय सक्‌यो, 
काहाकी हेरोदेस राजु युहन्‌ना काजे धरमी ने चुखलु माणुस करीन बीहतेलु, ने तेरी राखवाळी कराड़तेलु। हेरोदेस तेरी वात सामळीन बेसकु घाबराय तेलु; बाकुन खुस हय्‌न तेरी वात सामळतेलु। 
बाकुन एक दाहड़े वारु टेम आय, जत्‌यार राजु हेरोदेस आपसा पयदावारीन तीहवारेन दाहड़े तीनी हेरोदीयास काजे वारु मुखु जड़ी गुयु। तीने दाहड़े राजु हेरोदेस तेरा गलील सरकारेन डाहला ने अळी सीपायड़ान डाहला ने अळी गांवेन काम करने वाळा मायन डाहला काजे पंगत मां खाणे बुलायु। 
ती चां हेरोदेसेन पुरे आय ने नाची ने हेरोदेस काजे खुस करी ने तेरा मेजवान्‌या काजे बी। तेरेमां राजु तीनी पुरेक कह्‌यु, “तुसे काय बी चाहजे च मांग, मे तुसे आपी दीस।” 
ने चु सगुन खाय्‌न कह्‌यु, “ज काय तु मांगी च आप दीस, भले तु आधो राज मांगसी चो लग आपी दीस।” 
तत्‌यार ची पुरे बाहर जाय्‌न तेरी माय हेरोदीयास काजे पुछी, “मे काय मांग?” ची कय “बपतीस्‌मा आपणे वाळु युहन्‌नान मुणको मांग ले।” 
पुरे तत्‌यारुत पछी राजा धड़े दवड़ीन गुय, ने तीनाक कही, “मे चाह की तु बपतीस्‌मा आपणे वाळा युहन्‌नान मुणको तळी मां मांगाड़ ले।” 
पुरेन वात सामळीन राजु बेसकु दुखी हयु, बाकुन चु मान्‌तान वजे सी माणसे अगळ सगुन खाय्‌न कह्‌लु, तेरेमां तीनी पुरेन वात काजे नी टाळ्‌यु। 
ने राजु तत्‌यारुत एक सीपायड़ा काजे कह्‌यु, की युहन्‌नान मुणको काटीन लाव ने चु जेल मां गुयु ने तेरो मुणको काट्‌यु, 
ने युहन्‌नान मुणको काटीन तळी मां भरीन लायु, ने तीनी पुरे काजे आपी देदु ने ची पुरे तेरी माय काजे आप देदी। 
जत्‌यार युहन्‌नान चेला जी खबर सामळीन आया, ने तेरा धड़ काजे ली गुया ने मसाण मां वारु गाड़ देदा। 
ने ईसुन नेवताळा सेवा करने गुयला, चे ईसु धड़े पछा आवीन भेळा हय्‌न ज काय चे कर्‌या ने सीकाड़्‌या च आखो कय देदा। 
पछेन ईसु तीनुक कह्‌यु, “जां ते बेसका माणसे आवता जाता रवे ने तुहुं काजे रुटा खाणेन लग टेम नी जड़े। अतरा मां ईसु तीनुक कह्‌यु चालु आपणु बयड़ा मां एक सुनसान जागा मां जाता चां जाय्‌न तुहुं थुड़ीक वार आराम कर सकु।” 
तेरेमां चे ढंड्‌या मां बठीन एक सुनसान जागा मां जाती रया। 
बेसका माणसे ईसुक जातला देखीन उळखी लेदा, ने आखा गांवे-गांवेन माणसे भेळा हय्‌न चां दवड़ी पड़्‌या ने ईसु ने तेरा चेला सी पेहेल पुगी गुया। 
ईसु ढंड्‌या मां सी उतर्‌यु, चां बेसकु मटु माणसेक टुळा काजे देख्‌यु, ने तींद्‌रे पर दया आय, काहाकी चे तींद्‌रा गुवाळ्‌या पाखुर खुवायला गाडरान तसा हतला। ने ईसु बेसकी वात तीनु काजे सीकाड़ने बाजी गुयु। 
जत्‌यार दाहड़ु ढळ गुयु, ने टेम हय गुय, ती ईसुन चेला धड़े आवीन कह्‌या, “जु सुनसान जागु छे, ने दाहड़ु बेसकु ढळ गुयलु छे। 
माणसे काजे आड़े-धड़ेन खेत ने गांव मां जाणी देवु काहाकी चे आपसा वाटे खाणे करीन काहींग मुल ली लेसे।” 
ईसु तीनुक कह्‌यु, तुहुंत ईनु काजे खाणेन आपु। चे तीनाक कह्‌या, “हीनुक आखा काजे खावाड़ने करीन जाजे ने आंठ महनान दाहड़ान दाहड़कीन पयस्‌या खरचु करीन रुटा मुल लावाय्‌से काय? असु तु काय कय रयु?” 
तत्‌यार ईसु तीनुक कह्‌यु, “जाय्‌न देखु तुंद्‌रे धड़े कतरा रुटा छे।” चे जाय्‌न देख्‌या ने कह्‌या, “हामरे धड़े पांच रुटा ने दुय माछी छे।” 
तत्‌यार ईसु चेला काजे हुकुम आपीन कह्‌यु आखा काजे नीळ्‌ळा चारा मां पंगत बठाड़ देवु। 
चे आखा माणसे सोव-सोव ने पचास-पचास माणसेन पंगत बठी गुया। 
ईसु चे पांच रुटा ने दुय माछी मांगीन हात मां लेदु, ने सरग भीणी उपर भाळीन भगवान काजे कह्‌यु तु बेसकु वारु छे। ने ईसु रुटा काजे भांजीन चेला काजे आप्‌यु ने चे चेला माणसे काजे वाटता गुया। ने माछी बी असुत करीन आप्‌यु। 
ने आखा जणा खायलीन आफरी गुया। 
ने चेला बचला रुटान कट्‌का, ने माछान खणका ईछीन भेळा कर्‌या, ती चे बारे चार्‌या भर्‌या। 
चे खाणे वाळा अदमीत पांच हजार हतला, ने बायरा ने पुर्‌या अलग। 
तत्‌यार ईसु तत्‌यारुत हेरा चेला काजे ढंड्‌या मां बठु करीन कह्‌यु, चे आपसा सी पेहेल बेतसेदा ईलाका मां ने च दरीयान पली धड़ जाती रवे, जत्‌यार लग की मे माणसे काजे मकली नी दम। 
ने आखा माणसे काजे मकली दीन ईसु बयड़ा पर भगवान सी दुवा करने गुयु। 
जत्‌यार सांती वेळाय हय तत्‌यार ढंड्‌यो दरीयान ईचमां हतलो, ने ईसु खळदाण पर एखलुत हतलु। 
तत्‌यार ईसु चां रय्‌न चेलाक देख्‌यु की चे ढंड्‌या काजे चालाड़न्‌या घाबराय गुया, काहाकी आहळो तींद्‌रे सांबो आवणे बाजी रवलो। तत्‌यार ईसु कुकड़ा वासणीक पाणी पर चालतु जाय्‌न तींद्‌रे भीणी आयु ने तींद्‌रे धड़े मायन अघु जाणे हींडी रवलु। 
बाकुन चे ईसु काजे पाणी पर चालतेलु देखीन असा समज्‌या गुया की हामु काजे भुतड़ुत देखाये ने चे आयड़ु कुद्‌या। 
काहाकी चे आखा तीनाक देखीन घाबराय गुयला। बाकुन तत्‌यारुत ईसु तीनुक कह्‌यु “हिम्‌मत राखु, मेत छे, बीहु मां।” 
तत्‌यार ईसु तींद्‌रे ढंड्‌या मां चहड़ी गुयु ने आहळी धीरी पड़ गुय ने चे बेसका देखतात रय गुया। 
चे पांच हजार माणसे काजे खावाड़ने वाळान मटो काम समजी नी सक्‌या काहाकी तींद्‌रो मन काठो हय गुयलो। 
ईसु ने तेरा चेला उतरीन गन्‌नेसरत ईलाका मां आया, ने ढंड्‌या काजे घाट पर लागाड़ देदा। 
जत्‌यार चे ढंड्‌या मां सी उतर्‌या, तत्‌यार माणसे ईसु काजे तत्‌यारुत उळखी लेदा। 
आड़े-धड़े आखा ईलाका मां सी दवड़ी-दवड़ीन मांदला काजे खाट्‌ली मां हाकलीन लाया ने जांहनड्‌ला बी माणसे सामळ्‌या, चांहान बी मांदला काजे ईसु धड़े लाया। 
ने काहना बी गांव, सहर, नीते फळ्‌या मां जातलु, चां माणसे मांदला काजे हाटेम मेलदीन लीलघाय्‌न कवतेला की तारा पुथल्‌यान छेवड़ु अतरुत छीमणी दे। ने जतरा बी तीनाक छीम्‌या, चे आखा वारु हय जातला। 
