﻿मरकुस.
2.
थुड़ाक दाहड़ा मां ईसु पछु कफरनहुम गांव मां आयु, ने चां आखी दुर मालुम हय गुयो; की ईसु जां रहतेलु चो घर छे। 
बेसका माणसे ईसुन चां आया ने आखो घर भराय गुया ने बारना मायन बी जागा नी रय। ने ईसु तीनु काजे खुस-खबरेन परचार करने बाजी गुयु। 
ने एक लखवान मांदवाड़ मां पड़ रवला एक माणुस काजे चार जणा हाकलीन ईसु धड़े लाया। 
बाकुन जत्‌यार माणसेक चां नी जावायो काहाकी चां गड़दी बेसकी हतली; ती चे घर पर चहड़्‌या ने बमड़े सी कवलु हेड़ देदा ने मांदला काजे ईसु अगळ खाट्‌ली भेळात उतार देदा। 
ईसु तींद्‌रु भुरसु देखीन तीना लखवा मां पड़ला माणुस काजे कह्‌यु, “ए पुर्‌या तारा पापेन माफी जड़ गुयली छे।” 
तत्‌यार थुड़ाक नीयमेन मास्‌तर्‌या बी चां हतला, चे तींद्‌रा मन मां वीच्‌यार करने बाजी गुया, 
“जु माणुस काहा असु कवतु हसे? जु ते भगवानेन नाव-बद्‌दी करे! बाकुन भगवान काजे छुड़ीन कुय बी पाप माफ नी कर सके।” 
तत्‌यारुत ईसु तींद्‌रा आत्‌मान मन मायन वात काजे जाण लेदु ने कह्‌यु “तुहुं मन मां असा वीच्‌यार काहा कर रया? 
हेरेम वारु काय छे? काय लखवान मांदवाड़ वाळाक ज कह्‌णु की तारा पापेन माफी तुसेक जड़ गुय, कह्‌णु की उठ, तारी खाट्‌ली हाकलीन चाल पड़? 
बाकुन हेरेसी तुहुं जान लेवु, की माणसेन पुर्‌या काजे धरती पर पाप माफ करनेन बी हक छे।” ईसु तीना लखवान मांदला माणुस काजे कह्‌यु, 
“मे तार सी कहं की, उठ, तारी खाट्‌ली हाकलीन तार घर जाती रव।” 
चु तत्‌यारुत उठ्‌यु ने वारु हय गुयु ने खाट्‌ली हाकलीन आखा अगळ सी नीकळीन जात रयु, ईना कामेक देखतात रय गुया ने, भगवानेन बड़ाय करने लाग गुया, ने कह्‌णे लाग्‌या की, “हामु असो कदी नी देख्‌या।” 
ईसु नीकळीन अळी गलील दरीयान धड़के गुयु, ने चां मट्‌ली गड़दी आय ने ईसु तीनु काजे सीकाड़ने बाजी गुयु। 
जसु ईसु जातलु तत्‌यार हलफाईन पुर्‌यु फाळु मांगण्‌या काजे जागा पर बठ रवलु देख्‌यु; ईसु तीनाक कह्‌यु, “मारे पछळ चाल।” ने चु उठीन हेर पछळ चाली पड़्‌यु। 
जत्‌यार ईसु तेरे घर रुटा खाणे बठ्‌यु, तत्‌यार बेसका फाळु लेणे वाळा ने पापी माणसे, ईसु ने आपसान चेला पुठ्‌ये रुटा खाणे बठ्‌या; ने चे ईसु पछळ आवला हतला। 
फरीसी माणसे ने थुड़ाक नीयमेन मास्‌तर्‌या, तींद्‌रे भेळु खात्‌लु देखीन, चे चेला काजे असा पुछ्‌या, की हयु पापी माणसे ने फाळु लेणे वाळा भेळु खाणो काहा खाय रयु? 
ईसु जी वात सामळीन तीनुक कह्‌यु “डाक्‌टर वारलु काजे नी, बाकुन मांदला काजे चाहजे। तसु मे धरमी काजे नी बाकुन पापी माणसे काजे बुलावणे आवलु छे।” 
युहन्‌नान चेला ने फरीसी माणसेन चेला उपास करे; तेरेमां चे आवीन ईसु काजे पुछ्‌या, “युहन्‌नान चेला ने फरीसी माणसेन चेला उपास करे, बाकुन तारा चेला उपास काहा नी करे?” 
ईसु तीनुक कह्‌यु, जत्‌यार लग दुल्‌लु अरात्‌या पुठ्‌ये रवे, ती अरात्‌या उपास पाळे काय कदी नी करे। जत्‌यार लग मे तींद्‌रे पुठ्‌ये छे, चां लग चे उपास नी पाळे। 
बाकुन चु दाहड़ु आवसे, तत्‌यार दुल्‌लु तींद्‌रे सी अलग हय जासे, ती तीना टेमे उपास पाळसे। 
“कुय बी जुन्‌ला पुथल्‌या मां नवला पुथल्‌या सी थीग्‌ळो नी लागाड़े; नीते च थीग्‌ळो हेरेम सी खेची लावसे, नीते नवलो, जुन्‌ला सी बी जादा फाट जासे। 
नवलु अंगुरेन रस काजे जुन्‌ली चामड़ान बन्‌‌‌ली थयलि मां कुय नी भरे, नेते अंगुरेन रस तीनी थयलि काजे फाड़ देसे, ने अंगुरेन रस ने चामड़ान थयलि दुयु नास हय जासे; बाकुन नवला अंगुरेन रस नवली चामड़ान बन्‌ली थयलि मां भरे।” 
असो हयो की चु यहुदी आरामेन दाहड़े ईसु ने तेरा चेला खेते मायन जाणे बाजी रवला। तत्‌यार गहुंन उम्‌बी तुड़ीन ने चुळी-चुळीन खाता-खाता जातला। 
तत्‌यार फरीसी माणसे ईसुक कह्‌या, “देखु; जे आरामेन दाहड़े काहा असो काम करे, ज काम हामरे नीयमेन अनसारे वारु नी हय!” 
ईसु तीनुक कह्‌यु, “काय तुहुं ज कदी नी भण्‌या की जत्‌यार दावुद काजे जरुड़ी हतली, ने जत्‌यार चु ने तेरा साती भुकला हतला, तत्‌यार चु काय करलु? 
हयु कसु अबीयातार मटला पुजारान दाहड़ान टेमे, भगवानेन मंदीर मां जाय्‌न चड़ावला रुटा काजे खादु, बाकुन तीना खाणा काजे नीयमेन अनसारे पुजाराक छुड़ीन अळी कुय बी तीनाक खाणेन हक नी हतलो, बाकुन दावुद खादु बी ने हेरा साती काजे बी देदु।” 
तत्‌यार ईसु तीनुक कह्‌यु, “आरामेन दाहड़ु माणसे वाटे बणावलु छे, बाकुन असो नी हय, की माणसे आरामेन दाहड़े वाटे बणावला छे। 
तेरेमां माणसेन पुर्‌यु आरामेन दाहड़ान बी मालीक छे।” 
