﻿मत्‌‌ती.
14.
तीनी टेमे गलील जीलान राज करन्‌यु हेरोदेस राजु ईसुन बारामां सामळ्‌यु, 
ने हेरा पावर्‌या काजे कह्‌यु, “गुयु युहन्‌ना बपतीस्‌मा आपणे वाळु छे! चु मर्‌या-सर्‌याम सी जीवतु हय ज्‌य, तेरेमां बेसका मटा ताकुतेन काम देखाड़ने बाजी रयु।” 
काहाकी हेरोदेस राजु हेरा भायस फीलीप्‌युसेन बायरी हेरोदीयासेन वजे, सी युहन्‌ना काजे धरीन बांदीन जेल मां नाख देदा। 
काहाकी युहन्‌ना तीना काजे कह्‌लु की भायसेन बायरी काजे राखणु तारे वाटे वारु नी हय। 
तेरेमां चु युहन्‌ना काजे माराने हींडी रवलु, बाकुन गड़दी वाळा माणसे सी बीहतेलु काहाकी चे युहन्‌ना काजे भगवानेन अघी सी आवणे वाळी वात देखाड़न्‌यु मानतेला। 
बाकुन जत्‌यार हेरोदेस राजु पयदा हवलु चु दाहड़ु आयु, ती हेरोदीयासेन पुरे हेरोदेस राजु तेरा मेजवान्‌यान ईचमां नाचीन देखाड़ी ने हेरोदेस राजु देखीन खुस हय गुयु। 
तेरेसी ज देखीन हेरोदेस राजु सगुन खाय्‌न वायदु कर्‌यु, “जो काय तु मांगसी, च मे तुसेक आप दीस।” 
हेरी माय हीनीक पेहलुत सीकाड़ देदली, “बपतीस्‌मा आपण्‌या युहन्‌नान मुणको तळी मां हींताळुत मांगाड़ीन आप दे।” 
हेरोदेस राजु दुखी हयु, बाकुन हेरी सगुन, ने मेजवान्‌यान वजे सी, तीनी पुरेन वात नी काट्‌यु। 
हेरोदेस राजु जेल मां युहन्‌नान मुणको काटीन लावु करीन माणसे काजे मकल्‌यु। 
ने युहन्‌नान मुणको तळी मां लाया, ने तीनी पुरे काजे आप देदा, मुणको ची पुरे हेरी माय काजे आप देदी। 
तत्‌यार युहन्‌नान चेला आया, जी वात सामळीन जेल मां गुया ने तेरा डील काजे ली जाय्‌न गाड़ देदा, ने अळतेन जाय्‌न ईसु काजे खबर कर्‌या। 
जत्‌यार ईसु युहन्‌नान मरनेन खबर सामळ्‌यु, ती ईसु ढंड्‌या पर चहड़ीन चां सी काहनीक सुनसान जागा मां, एखलुत जाती रयु। माणसे ज सामळीन सहर-सहर सी नीकळीन ईसु पछळ चाल पड़्‌या। 
ईसु ढंड्‌याम सी उतर्‌यु ती एक बेसकु मटु माणसेन टुळु देख्‌यु, ने तीनाक तीनु माणसे पर दया आय, ने तींद्‌रा मांदला काजे वारु कर्‌यु। 
जत्‌यार सांती वेळाय तेरा चेला ईसु धड़े आवीन कह्‌या, “जी सुन्‌ली जागा छे, ने दाहड़ु ढळ गुयु; तेरेमां हय हीनु माणसे काजे जाणी दे, की जे गांव मां जाय्‌न आपणे-आपणे वाटे रुटा मुल ली लेय।” 
ईसु चेला काजे कह्‌यु, “हीनुक मकलनु जरुड़ी नी हय! तुहुंत हीनु काजे काहीस खाणे आपु।” 
चेला ईसुक कह्‌या, “जां हामरे धड़े पांच रुटा ने दुय माछा छे अळी दीसरो काय बी नी हय।” 
ईसु कह्‌यु, “चे रुटा ने माछा काजे मारे धड़े लावु।” 
तत्‌यार ईसु माणसे काजे चारा पर बठणे करीन कह्‌यु, ने तीनु पांच रुटा ने दुय माछा काजे लेदु; ने सरगे भीणी भाळीन भगवान काजे कह्‌यु तु बेसकु वारु छे करीन कह्‌यु, माछा ने पांच रुटा तुड़ी-तुड़ीन चेला काजे आप्‌यु, ने चेला माणसे काजे आप्‌या। 
जत्‌यार आखा माणसे खाय्‌न आफरी गुया, ती चेला बचला रुटान टुकड़ा सी बारे चार्‌या भराय गुया। 
ने खाणे वाळा बायरा ने पुर्‌या काजे छुड़ीन, पांचेक हजार अदमीत हतला। 
तत्‌यार हयु तत्‌काल हेरा चेला काजे ढंड्‌या पर चहड़ने करीन कह्‌यु, मे माणसे काजे मकलो चां लग पली धड़े जाती रवु। 
चु माणसे काजे मकलीन, दुवा करने करीन बयड़ा पर जाती र्‌यु; ने सांतु लग ईसु चां एखलुत हतलु। 
तीनी टेमे ढंड्‌यो दरीयान ईचमां सहर सी बेसके छेटे हतलो ने लहर सी अथोन-अथो हालतेलो, काहाकी आहळो सांबो सी आवतेलो। 
ने ईसु कुकड़ा वासणीक पाणी पर चालीन तींद्‌रे भीणी आयु। 
चेला ईसु काजे पाणी पर चालीन आवतेलु देखीन घाबराय गुया। ने आयड़ीन कह्‌या, “जु ते भुतड़ु छे करीन!” ने बीही गुया जुर सी आयड़ने बाजी गुया। 
तत्‌यार ईसु तीनुक कह्‌यु, “हिम्‌मत राखु! मेत छे, बीहु मां।” 
पतरस ईसु काजे कह्‌यु, “ए मालीक, कदी तुत छे, ती मेसे तारे धड़े पाणी पर चालीन आवणेन हुकुम आप।” 
ईसु हुकुम कह्‌यु, “आव!” तत्‌यार पतरस ढंड्‌या पर सी उतरीन ईसु भीणी पाणी पर चालीन जाणे बाजी गुयु। 
बाकुन आहळी काजे देखीन बीही गुयु, ने जत्‌यार डुबणे बाजी गुयु ती आयड़ीन कह्‌यु, “ए मालीक मेसे बचाड़!” 
ईसु तत्‌यारुत हात अगु करीन तीना काजे धर लेदु, “ने कह्‌यु, ए कम भुरसु करन्‌या, तु काहा संक्‌या कर्‌यु?” 
जत्‌यार ईसु पतरस भेळु ढंड्‌या मां चड़ गुयु, ती आहळी हुगी रय गुय। 
तेरेमां जे ढंड्‌या बठी रवला चेला ईसुन पाये पड़ीन आंध्‌या ने कह्‌या, “छाचलीन, तु भगवानेन पुर्‌यु छे।” 
अळतेन चे पली धड़ गन्‌नेसरत सहर मां आया। 
ती चां वाळा माणसे ईसु काजे उळखी लेदु ने आड़े-धड़ेन आखा देस मां खबर मकल्‌या ने आखा मांदला काजे ईसु धड़े लाया, 
ने ईसु सी लीलघाय्‌न कह्‌णे लाग्‌या, की चु तीनुक तारा पुथल्‌यान कुर अतरुत छीमणी दे; ने जतरा तीना काजे धर्‌या ने चे वारु हय गुया। 
