﻿मत्‌‌ती.
4.
तत्‌यार ईसु बपतीस्‌मा ली लेदु, ने अळतेन भगवानेन आत्‌मा ईसु काजे बयड़ा मां लीन गुय काहाकी भुतड़ा सी हेरी पारख हय सके। 
ईसु चालीस दाहड़ा, ने चालीस रात, लग उपास रयु, तत्‌यार तीना काजे भुक लागी। 
तत्‌यार पारखणे वाळु भुतड़ु तेरे धड़े आवीन तीना काजे असु कह्‌यु, “कदी तु भगवानेन पुर्‌यु हय, ती कय दे, की जे दगड़ा रुटा बण जाय।” 
बाकुन ईसु भुतड़ाक जपाप आप्‌यु की, “खरला सास्‌तुर मां लिखलो छे, माणुस नीस्‌तु रुटा खाय्‌न नी जीवे, बाकुन हरेक तीना बुल सी जीवे जो भगवानेन मुंहडाम सी नीकळे।” 
तत्‌यार भुतड़ु तीनाक यरुसलेम सहर मां लीन गुयु, चो सहर चुखलो कह्‌वाये, ने चां मंदीरेन मुंडेरी पर उबु कर्‌यु, 
ने भुतड़ु ईसु काजे असु कह्‌यु, कदी तु भगवानेन पुर्‌यु हय, ती हया सी नेचु कुद जां; काहाकी खरला सास्‌तुर मां लिखलो छे की, भगवान मालीक आपसा सरग वाळा काहवाळ्‌या काजे हुकुम, आपसे ने चे तुसेक उपरुत झेल लेसे, “काहाकी तारे पाये दगड़ान ठेसु लग नी लागणे देय।” 
ईसु तीना काजे कह्‌यु, “सास्‌तुर मां असो बी लिखलो छे की, ‘तु आपसा मालीक भगवान काजे घुण पारखे।’” 
पछेन भुतड़ु ईसु काजे एक मटला बयड़ा पर ली गुयु, ने तीनाक कळीन आखा राजे ने तेरो सींगार देखाड़्‌यु। 
ने ईसु काजे असु कह्‌यु, “कदी तु मेसेक पाये पड़ीन आंधसी, ती जो काय तु हय देख्‌यु चो आखो मे तुसेक आप दीस।” 
तत्‌यार ईसु भुतड़ा काजे कह्‌यु, “ए भुतड़ा, छेटे हय जां, काहाकी खरला सास्‌तुर मां लिखलो छे, ‘तु आपसा मालीक भगवानेन पाये पड़ीन आंध्‌या कर, ने तेरीत सेवा चाकरी कर।’” 
अळतेन भुतड़ु ईसु काजे छुड़ीन जाती रयु, ने भगवानेन सरग वाळा काहवाळ्‌या आवीन तेरी सेवा चाकरी करता रया। 
जत्‌यार ईसु ज सामळ्‌यु की युहन्‌ना काजे जेल मां कुंड देदा, ती चु गलील जीला मां जाती रयु। 
ने चु नासरत सहर मां नी रयु, ने नासरत सहर छुड़ीन कफरनहुम सहर मां रहणे बाजी गुयु, जबुलुन ने नप्‌ताली देस मां छे, चां जाय्‌न रहणे बाजी गुयु; 
असो तेरेमां हयो की भगवानेन अघी सी आवणे वाळी वात बताड़न्‌या माणुस यसायान साहरे लिखलो हतलो, चो पुरो हयो। 
“जबुलुन ने नप्‌तालीन देस दरीयान वाटे पर, ने यरदन नदीन बुडेवणा मां, ने नी-यहुदी माणसे गलील। 
ने जे माणसे आंदारला मां जीवतेला, चे माणसे मटला वीजाळाक देख्‌या; ने जे मोतेन साहळान देस मां जीवतेला तींद्‌रे पर बेसको मटो वीजाळो पड़्‌यो।” 
तीनी टेमे सी ईसु असु परचार करने बाजी गुयु की, “पाप भीणी सी मन फेरवु, काहाकी भगवानेन राज तुंद्‌रे धड़े आय लागलो छे।” 
जत्‌यार ईसु गलील दरीया धड़े मायन जाणे बाजी रवलु, तत्‌यार ईसु तीनु दुय संगा भायस काजे देख्‌यु, सीमोन काजे चु पतरस बी कहवाये, ने अळी तेरु भायस अन्‌दीरीयास काजे दरीया मां जाळ नाखतेला देख्‌यु; काहाकी चे काहर्‌या हतला। 
ईसु तीनुक कह्‌यु, “मारा चेला बणीन मार पछळ आवु, ने जसा तुहुं माछा धरीन भेळा करु तसात तुहुंक मे माणसेक भेळा करने ने तीनुक मारा चेला बणावणे सीकाड़ीस।” 
ने चे तत्‌यारुत जाळ काजे चांहान रहणीदीन ईसुन चेला बणीन ईसु पछळ चाल पड़्‌या। 
चां सी अगु जाय्‌न, ईसु अळी दीसरा दुय भायस काजे देख्‌यु, जब्‌दीन पुर्‌यु याकुप काजे ने अळी याकुपेन संगा भायस युहन्‌ना काजे। चे तींद्‌रा बास जब्‌दी पुठ्‌ये ढंड्‌या मां जाळ काजे सुदारतेला। ईसु तीनुक बुलायु। 
चे तत्‌यारुत ढंड्‌याक ने तेरा बास काजे चांहान रहणीदीन ईसुन चेला बणीन ईसु पछळ चाल पड़्‌या। 
ईसु आखा गलील जीला मां हींडतु-फीरतु यहुदी माणसेन भक्‌तीन घर-घरमां सीकाड़तु रयु, ने अळी भगवानेन राजेन खुस-खबर परचार करतु रयु। ने माणसे काजे आखी भाती-भातीन मांदवाड़ ने लुल्‌गाय सी वारु करतु रयु। 
ने ईसुन आखा सीरीया देस मां खबर फेल गुय; तेरेमां चे माणसे जी भाती-भातीन मांदवाड़ ने दुख मां पड़ला हतला, ने तीनु माणसे मां भुतड़ान आत्‌मा लागली हतली, ने अळी फेफराळा ने लखवु लागला माणसे काजे ईसु धड़े लावतेला ने ईसु तीनु काजे वारु कर्‌यु। 
तेरेमां गलील जीलाम सी, दस सहरेन परदेस दीकापुलीस, यरुसलेम, आखा यहुदीया जीला सी ने यरदन नदीन पार वाळा बेसका माणसेन टुळा की टुळा ईसु पछळ-पछळ आवतेला। 
