ЛЯВІТ.
24.
І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы: 
«Загадай сынам Ізраіля, каб прынесьлі табе для сьвечніка найчысьцейшага алею, выціснутага з алівак, празрыстага, каб гарэлі лямпы сьвечніка заўсёды. 
Прыгатуе яго Аарон за заслонай сьведчаньня ў Намёце Спатканьня, каб заўсёды ад вечара аж да раніцы гарэў перад абліччам ГОСПАДА. Гэта пастанова вечная для пакаленьняў вашых. 
Прыгатуе ён тыя лямпы на чыстым сьвечніку, каб гарэлі заўсёды перад абліччам ГОСПАДА. 
Вазьмі таксама мукі і сьпячы з яе дванаццаць боханаў хлеба; у кожным бохане павінна быць дзьве дзясятых эфы. 
І пакладзеш іх у два шэрагі, па шэсьць у кожным шэрагу, на чыстым стале перад абліччам ГОСПАДА, 
і пакладзеш на кожны шэраг найчысьцейшага кадзіла; гэта будзе памятная частка хлеба, ахвяра агнявая для ГОСПАДА. 
У кожную суботу заўсёды будуць класьці іх перад абліччам ГОСПАДА як дар ад сыноў Ізраіля, як запавет вечны. 
Яны належаць Аарону і сынам ягоным, каб спажывалі іх у месцы сьвятым, бо гэта сьвятое сьвятых, гэта належыць яму спаміж ахвяраў агнявых для ГОСПАДА. Гэта пастанова вечная». 
І выйшаў спаміж сыноў Ізраіля сын адной Ізраільцянкі, народжаны ад Эгіпцяніна. І ён пасварыўся ў табары з адным Ізраільцянінам, 
і сын Ізраільцянкі блюзьніў супраць імя Госпада, і кляў Яго. І прывялі яго да Майсея. Імя маці ягонай — Шэляміт, дачка Дыбры, з калена Дана. 
Аддалі яго пад варту, пакуль ня высьветліцца, што прамовяць вусны ГОСПАДА. 
І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы: 
«Выведзі блюзьнерцу па-за табар, і ўсе, хто яго чуў, паложаць рукі свае на галаву ягоную, і ўся грамада ўкамянуе яго. 
А да сыноў Ізраіля прамоў, кажучы: “Чалавек, які бу­дзе клясьці Бога свайго, панясе грэх свой. 
І хто зблюзьніць супраць імя ГОСПАДА, сьмерцю памрэ. Уся грамада, камянуючы, укамянуе яго, ці ён будзе пры­ха­дзень, ці тутэйшы. Хто блюзьніць на імя ГОСПАДА, той сьмерцю памрэ. 
Хто ўдарыць і заб’е душу чалавечую, сьмерцю памрэ. 
Хто заб’е жывёлу, будзе абавязаны да звароту: жывёлу за жывёлу. 
Калі хто скалечыць бліжняга свайго, як ён зрабіў, так і яму зробяць. 
Пералом за пералом, вока за вока, зуб за зуб. У які спосаб ён скалечыў, такім чынам і ён будзе скалечаны. 
Хто заб’е жывёлу, аддасьць іншую жывёлу; хто заб’е чалавека, сьмерцю памрэ. 
Роўны суд няхай будзе ў вас, ці для прыхадня, ці для тутэйшага. Бо Я — ГОСПАД, Бог ваш!”» 
І прамовіў Майсей да сыноў Ізраіля, і вывелі блюзьнерцу па-за табар і ўкаменавалі яго камянямі. І сыны Ізраіля зрабілі так, як загадаў ГОСПАД Майсею. 
