ПРЫПОВЕСЬЦІ.
25.
Гэта таксама прыповесьці Салямона, сабраныя людзьмі Эзэкіі, валадара Юды. 
Слава Божая — утоіць справу, а слава валадароў — дасьледаваць справу. 
Высокасьць неба, глыбокасьць зямлі і сэрца валадароў недасьледныя. 
Аддзялі жужаль ад срэбра, і выйдзе ў майстра начыньне. 
Прыбяры бязбожніка ад аблічча валадара, і пасад ягоны ўмацуецца праведнасьцю. 
Не ўзьвялічвай сябе перад абліччам валадара і на месцы вялікіх ня стой, 
бо лепш, калі скажуць табе: «Узьніміся вышэй», чым калі панізяць цябе перад абліччам магната, якога бачылі вочы твае. 
Не кідайся пасьпешліва судзіцца, бо што зробіш у канцы, калі асароміць цябе бліжні твой. 
Вядзі спрэчку з бліжнім тваім і не выяўляй таямніцу іншага, 
каб той, хто пачуе, не ўпікнуў цябе, і каб не зьвярнулася супраць цябе гаворка твая. 
Як залатыя яблыкі са срэбнымі ўпрыгожваньнямі, так слова, сказанае дарэчы. 
Як залатыя завушніцы і аздоба са шчырага золата, так мудрае дакараньне для ўважлівага вуха. 
Як прахалода сьнегу ў дзень жніва, так верны пасланец для таго, хто паслаў яго, ён ажыўляе душу гаспадара свайго. 
Як хмары і вецер без дажджу, так чалавек, які хваліцца падарункам фальшывым. 
Цярплівасьцю пераканаеш начальніка, і лагодны язык ломіць костку. 
Як знайшоў мёд, еш, колькі трэба табе, каб ты не пераеў і не званітаваў. 
Стрымай нагу тваю ад дому бліжняга твайго, каб ты не надакучыў яму і каб ён не ўзьненавідзеў цябе. 
Як мачуга, меч і вострая страла, так чалавек, які кажа фальшывае сьведчаньне супраць бліжняга свайго. 
Як гнілы зуб і кульгавая нага, так надзея на ліхадзея ў дзень бедства. 
Як здымаць адзеньне ў халодны дзень, як ліць воцат на салетру, так сьпяваць песьні засмучанаму сэрцу. 
Калі ненавісьнік твой галодны, накармі яго хлебам, калі смагне, напаі яго вадою, 
бо гэтым вугольле зьбіраеш на галаву ягоную, і ГОСПАД аднагародзіць табе. 
Паўночны вецер прыганяе дождж, а язык абмоўніка прыносіць гнеў на тварах. 
Лепей жыць у куце на даху, чым са сварліваю жонкаю ў прасторным доме. 
Як халодная вада для стомленай душы, так добрыя весткі з далёкага краю. 
Як скаламучанае жарало і зьнішчаная крыніца, так праведнік, які падае перад бязбожнікам. 
Як нядобра есьці шмат мёду, так дамагацца сваёй славы ня ёсьць слава. 
Як горад зруйнаваны і без муроў, так чалавек, які не валодае духам сваім. 
