ПСАЛЬМЫ.
46.
Кіраўніку хору. Сыноў Караха. На аламот. Сьпеў. 
Бог для нас — прыстанішча і моц, у бядзе ўспамога, якая заўсёды прыходзіць. 
Дык ня будзем баяцца, хоць бы захісталася зямля і горы рушылі ў сэрца мора, 
хоць бы раўлі і ўздымаліся воды ягоныя, хоць бы трэсьліся горы ад шалу яго. (Сэлях) 
Вось рака, струмяні ейныя радуюць горад Божы, сьвятую сялібу Найвышэйшага. 
Бог пасярод яго, дык ён не захістаецца; Бог дапаможа яму, як настане раніца. 
Зараўлі народы, захісталіся валадарствы; Ён выдаў голас Свой, і зямля растапілася. 
ГОСПАД Магуцьцяў з намі, умацаваны замак наш — Бог Якуба. (Сэлях) 
Прыйдзіце, пабачце дзеі ГОС­ПАДА, якое спусташэньне Ён зрабіў на зямлі, 
Ён войны спыняе аж да краю зямлі, крышыць лукі і дзіды расьсякае, калясьніцы паліць у агні. 
«Спыніцеся, пазнайце, што Я — Бог! Я буду ўзьвялічаны між народамі, буду ўзьвялічаны на зямлі!» 
ГОСПАД Магуцьцяў з намі, умацаваны замак наш — Бог Якуба! (Сэлях) 
