ІСАЯ.
22.
Цяжар адносна даліны Відзежу. Што з табой, што ты ўвесь выйшаў на дахі? 
Поўны галасу горад шумлівы, горад вясёлы. Забітыя твае ня ўпалі ад мяча і не пагінулі на вайне. 
Правадыры твае ўсе разам уцяклі, зьвязаныя без ужытку лукаў, усе, знойдзеныя ў цябе, разам зьвязаныя, хоць далёка яны паўцякалі. 
Дзеля таго я сказаў: «Адвярніцеся ад мяне, я буду горка плакаць. Не спрабуйце суцешыць мяне, бо зьнішчаная дачка народу майго». 
Бо гэта дзень замяшаньня, стаптаньня і бязладзьдзя, дзень Госпада, ГОСПАДА Магуцьцяў у даліне Відзежу, дзень руйнаваньня муроў і крыку на гарах. 
Элям узяў сагайдак, на калясьніцах людзі і на конях, Кір выцягнуў шчыт. 
І сталася, што найпрыгажэйшыя палі твае напоўніліся калясьніцамі, і вершнікі, стаючы, сталі насупраць брамы. 
І ўзьнялі заслону з Юды; і ты паглядзеў у той дзень на зброю ў доме кедровым. 
І вы ўбачылі шчыліны гораду Давіда, як іх шмат, і сабралі ваду ў ніжняй сажалцы; 
і пералічылі дамы ў Ерусаліме, і разбурылі будынкі, каб умацаваць мур, 
і зрабілі зборнік вады між двума мурамі для вады са старой сажалкі; і не глядзелі на Таго, Хто зрабіў усё гэта, і Таго, Хто гэтае здаўна ўкшталтаваў, ня бачылі. 
І Госпад, ГОСПАД Магуцьцяў, паклікаў вас у той дзень плакаць і галасіць, і абстрыгчы валасы, і апрануцца ў зрэбніцу. 
А вось, у вас вясёласьць і радасьць, забіваюць валоў і рэжуць бараноў, ядуць мяса і п’юць віно: «Будзем есьці і піць, бо заўтра памром». 
І адкрыў у вушы мае ГОСПАД Магуцьцяў: «Ня будзе адпушчана вам беззаконьне гэтае аж пакуль не памраце, кажа Госпад, ГОСПАД Магуцьцяў». 
Так сказаў Госпад, ГОСПАД Магуцьцяў: «Ідзі, увайдзі да гэтага ўрадоўца, да Шэўны, які над домам валадара, і скажы: 
“Што ты маеш тут, або хто ў цябе тут, што ты высек тут сабе магілу? Ты зрабіў высока магілу сабе і ў скале высьвідраваў пакой для сябе. 
Вось, ГОСПАД кіне цябе, кідаючы моцна, і хапаючы, схопіць цябе, 
і, скручваючы, скруціць цябе ў клубок, кіне цябе рукою, як кулю, у зямлю прасторную. Там ты памрэш, і там будуць калясьніцы славы тваёй, ты — ганьба для дому гаспадара твайго. 
І Я выганю цябе з месца твайго, і скіну цябе з пасады тваёй. 
І станецца ў той дзень, Я паклічу слугу Майго Эліякіма, сына Хількіі, 
і апрану яго ў адзеньне тваё, і падперажу яго поясам тваім, і ўладу тваю перадам у рукі ягоныя, і будзе ён бацькам для жыхароў Ерусаліму і для дому Юды. 
І Я палажу ключ дому Давіда на рамёны ягоныя, і калі ён адчыніць, ніхто не замкне, а калі замкне, ніхто не адчыніць. 
І Я ўваб’ю яго, як калок, у месцы вызначаным; і будзе ён пасадам славы для дому бацькі свайго. 
І будзе вісець на ім уся слава дому бацькі ягонага, парасткі і атожылкі, усё начыньне дробнае ад талерак да ўсялякіх збаноў. 
У той дзень, кажа ГОСПАД Магуцьцяў, калок, убіты ў месцы вызначаным, пахісьнецца, і зломіцца, і ўпадзе, і ўвесь цяжар, які на ім вісеў, прападзе, бо ГОСПАД прамовіў гэта”». 
