ПСАЛЬМЫ.
123.
Сьпеў узыходжаньня. Узьнімаю я вочы мае да Цябе, Які жывеш у нябёсах. 
Сапраўды, як вочы слугаў глядзяць на руку паноў іхніх, як вочы служкі — на руку гаспадыні яе, так і вочы нашыя — на ГОСПАДА, Бога нашага, аж пакуль ня зьлітуецца над намі. 
Зьлітуйся над намі, ГОС­ПАДЗЕ, зьлітуйся, бо мы вельмі насычаныя пагардай! 
Вельмі моцна насычана душа нашая кпінамі ганарыстых і пагардай фанабэрыстых. 
