ЯКУБА.
4.
Адкуль войны і звадкі між вамі? Ці не адсюль, з пажаданьня асалодаў вашых, якія змагаюцца ў членах вашых? 
Вы жадаеце і ня маеце; забіваеце і зайздросьціце, і ня можаце атрымаць, вадзіцеся і ваюеце; а ня маеце дзеля таго, што ня просіце. 
Просіце і не атрымліваеце, бо блага просіце, каб выдаткаваць дзеля асалоды вашай. 
Чужаложнікі і чужаложніцы! Ці вы ня ведаеце, што сяброўства са сьветам ёсьць варожасьць супраць Бога? Дык хто хоча быць сябрам сьвету, той робіцца ворагам Богу. 
Ці вы думаеце, што надарма кажа Пісаньне: «Да рэўнасьці прагне Дух, Які жыве ў нас»? 
Але яшчэ большую дае ласку і дзеля гэтага кажа: «Бог пыхлівым працівіцца, а пакорным ласку дае». 
Дык падпарадкуйцеся Богу; супраціўцеся д’яблу, і ўцячэ ад вас. 
Наблізьцеся да Бога, і Ён наблізіцца да вас. Ачысьціце рукі, грэшнікі, выпраўце сэрцы, двудушныя! 
Скрушайцеся, плачце і галасіце; няхай сьмех ваш пераменіцца ў плач, і радасьць — у смутак. 
Панізьцеся перад Госпадам, і Ён узвысіць вас. 
Не ачарняйце, браты, адзін аднаго. Хто ачарняе брата і судзіць брата свайго, той ачарняе Закон і судзіць Закон. А калі ты судзіш Закон, ты не выканаўца Закону, але судзьдзя. 
Адзін ёсьць Заканадаўца, Які можа збавіць і загубіць. А хто ты, які судзіш другога? 
Паслухайце цяпер вы, якія кажаце: «Сёньня і заўтра пойдзем у такі і такі горад, і будзем там адзін год, і будзем гандляваць і зарабляць», 
вы, якія ня ведаеце, што будзе заўтра. Бо што такое жыцьцё вашае? Бо яно — пара, якая зьяўляецца на малы час, а потым чэзьне. 
Замест таго, каб гаварыць вам: «Калі Госпад захоча і будзем жывыя, зробім тое ці другое», 
вы цяпер праз пыху сваю хваліцеся. Усякая гэткая пахвальба ёсьць зло. 
Дык хто ведае, як рабіць дабро, і ня робіць, грэх таму. 
