МАЦЬВЕЯ.
24.
І, выйшаўшы, Ісус ішоў ад сьвятыні; і падыйшлі вучні Ягоныя, каб паказаць Яму пабудовы сьвятыні. 
А Ісус сказаў ім: «Ці бачыце ўсё гэтае? Сапраўды кажу вам: не застанецца тут камяня на камяні, які б ня быў зруйнаваны». 
А калі сядзеў Ён на гары Аліўнай, падыйшлі да Яго вучні насамоце, кажучы: «Скажы нам, калі гэта будзе, і які знак Твайго прыйсьця і сканчэньня веку?» 
І, адказваючы, Ісус сказаў ім: «Глядзіце, каб ніхто не падмануў вас, 
бо многія прыйдуць пад імем Маім, кажучы: “Я — Хрыстос”, — і шмат каго падмануць. 
Маеце чуць пра войны і чуткі ваенныя. Глядзіце, не трывожцеся, бо ўсё гэта мусіць стацца, але гэта яшчэ не канец. 
Бо паўстане народ на народ і валадарства на валадарства; і будуць голад, і пошасьці, і землятрусы месцамі. 
А ўсё гэтае — пачатак мукаў радзін. 
Тады будуць выдаваць вас на пакуты і забіваць вас, і зьненавідзяць вас усе народы за імя Маё. 
І тады згоршацца многія; і будуць выдаваць адзін аднаго, і ненавідзець адзін аднаго. 
І многія фальшывыя прарокі паўстануць, і падмануць многіх. 
І дзеля памнажэньня беззаконьня ў многіх асьцюдзянее любоў. 
А хто вытрывае да канца, будзе збаўлены. 
І будзе абвешчанае гэтае Эвангельле Валадарства па ўсім сьвеце на сьведчаньне ўсім народам, і тады прыйдзе канец. 
Дык калі ўбачыце агіду спусташэньня, пра якую сказаў Данііл прарок, што паўстане на месцы сьвятым, — хто чытае, няхай зразумее, — 
тады тыя, што ў Юдэі, няхай бягуць у горы, 
хто на даху, няхай не зыходзіць узяць што з дому свайго, 
і хто ў полі, няхай не варочаецца назад узяць адзеньне сваё. 
Гора ж тым, якія цяжарныя і якія кормяць грудзьмі, у тыя дні. 
Маліцеся ж, каб ня сталіся ўцёкі вашыя зімою або ў суботу. 
Бо тады будзе вялікі прыгнёт, якога не было ад пачатку сьвету аж дагэтуль, і ня будзе. 
І калі б не былі скарочаныя тыя дні, не было б збаўленае ніводнае цела, але дзеля выбраных будуць скарочаныя тыя дні. 
Тады, калі хто скажа вам: “Вось, тут Хрыстос, ці там”, — ня верце. 
Бо паўстануць фальшывыя хрысты і фальшывыя прарокі і дадуць вялікія знакі і цуды, каб падмануць, калі магчыма, і выбраных. 
Вось, Я наперад сказаў вам. 
Дык, калі скажуць вам: “Вось, Ён у пустыні”, — не выходзьце; “Вось, Ён у пакоях”, — ня верце. 
Бо, як бліскавіца выходзіць з усходу і сьвеціць да захаду, так будзе і прыйсьце Сына Чалавечага. 
Бо дзе мёртвае цела, там зьбяруцца і арлы. 
А адразу пасьля прыгнёту дзён тых сонца зацьмее, і месяц ня дасьць сьвятла свайго, і зоркі ўпадуць з неба, і сілы нябесныя захістаюцца. 
І тады зьявіцца знак Сына Чалавечага ў небе, і тады заплачуць усе калены зямлі і ўгледзяць Сына Чалавечага, Які ідзе на аблоках нябесных з сілаю і славаю вялікаю. 
І пашле Ён анёлаў Сваіх з гучным голасам трубным, і зьбяруць яны выбраных Ягоных ад чатырох вятроў, ад краю неба да краю яго. 
У дрэва фігавага навучыцеся прыповесьці: калі ўжо галінка ягоная робіцца мяккаю і пускае лісты, ведаеце, што блізка лета. 
Гэтак і вы, калі ўбачыце ўсё гэтае, ведайце, што блізка, у дзьвярах. 
Сапраўды кажу вам: не праміне пакаленьне гэтае, як усё гэта станецца. 
Неба і зямля прамінуць; а словы Мае не прамінуць. 
А пра дзень той і гадзіну ніхто ня ведае, нават анёлы, якія ў небе, а толькі Айцец Мой адзін. 
Але, як было ў дні Ноя, так будзе і ў прыйсьце Сына Чалавечага. 
Бо як было ў дні перад патопам: елі, пілі, жаніліся і замуж выходзілі, аж да таго дня, як увайшоў Ной у каўчэг, 
і не разумелі, пакуль не прыйшоў патоп і не забраў усіх, так будзе і ў прыйсьце Сына Чалавечага. 
Тады будуць двое ў полі: адзін бярэцца, а другі пакідаецца. 
Дзьве, якія мелюць у жорнах: адна бярэцца, а другая пакідаецца. 
Дык чувайце, бо ня ведаеце, у якую гадзіну Госпад ваш прыйдзе. 
Вы ж разумееце тое, што, калі б ведаў гаспадар дому, у якую варту прыйдзе злодзей, чуваў бы і не дапусьціў падкапаць дом свой. 
Дзеля гэтага і вы будзьце падрыхтаваныя, бо Сын Чалавечы прыйдзе ў гадзіну, у якую ня думаеце. 
Хто такі верны і мудры слуга, якога гаспадар ягоны паставіў над хатнімі сваімі даваць ім ежу ў свой час? 
Шчасьлівы той слуга, якога гаспадар ягоны, прыйшоўшы, знойдзе, што робіць гэтак. 
Сапраўды кажу вам, што над усёю маёмасьцю сваёю паставіць яго. 
А калі скажа той злы слуга ў сэрцы сваім: “Марудзіць прыйсьці гаспадар мой”, — 
і пачне біць таварышаў сваіх, таксама есьці і піць з п’яніцамі, — 
прыйдзе гаспадар слугі таго ў дзень, у які ён не чакае, і ў гадзіну, у якую ня ведае, 
і адлучыць яго, і ўчыніць яму адзін лёс з крывадушнікамі; там будзе плач і скрыгат зубоў. 
