ЛІКІ.
12.
І гаварылі Мірыям і Аарон супраць Майсея з прычыны жанчыны Кушанкі, якую ён узяў за жонку, 
і казалі: «Ці ж толькі да Майсея прамаўляў ГОСПАД? Ці таксама да нас Ён не прамаўляў?» І пачуў гэта ГОСПАД. 
А Майсей быў чалавекам пакорным, больш за ўсіх людзей, якія на зямлі. 
І сказаў раптам ГОСПАД да Майсея, і да Аарона, і да Мірыям: «Вы трох падыйдзіце да Намёту Спатканьня». І падыйшлі ўсе трое. 
І ГОСПАД зыйшоў у слупе воблачным, і затрымаўся каля ўваходу ў Намёт, і паклікаў Аарона і Мірыям, і ўвайшлі яны абое. 
І Ён сказаў ім: «Слухайце словы Мае. Калі бу­дзе ў вас прарок ГОСПАДА, Я аб’яўлюся яму ў відзежы, і ў снах буду прамаўляць да яго. 
Ня так са слугой Маім Майсеем, ён — верны ў-ва ўсім доме Маім! 
Вуснамі ў вусны Я прамаўляю да яго, і адкрыта, а не ў загадках, і ён бачыць ГОСПАДА! Дык чаму адважыліся вы прамаўляць супраць слугі Майго Майсея?» 
І запалаў гнеў ГОСПАДА супраць іх, і Ён адыйшоў. 
І воблака адыйшло ад Намёту. І вось, Мірыям сталася белая, як сьнег, ад праказы. І павярнуўся Аарон да Мірыям, і вось, яна пракажоная. 
І сказаў Аарон Майсею: «Прашу, гаспадару мой, не карай нас за грэх, якога мы неразважна дапусьціліся і якім саграшылі. 
Няхай ня будзе яна, як спарон, які напалову гнілы выходзіць з улоньня маці сваёй». 
І клікаў Майсей да ГОСПАДА, кажучы: «Божа, прашу Цябе, аздараві яе!» 
І сказаў ГОСПАД Майсею: «Калі б бацька яе плюнуў ёй у твар, ці ня мусіла б яна сем дзён саромецца? Так мае яна на сем дзён быць па-за табарам, а потым вернецца». 
І выдалена была Мірыям па-за табар на сем дзён, і народ не выходзіў у дарогу, пакуль Мірыям не вярнулася. 
Пасьля народ выйшаў з Хацэроту і стаў табарам у пустыні Паран. 
