ІСАЯ.
40.
Пацяшайце, пацяшайце народ Мой, кажа Бог ваш. 
Прамаўляйце да сэрца Ерусаліму і клічце да яго, што скончылася ліхая доля ягоная, што прабачанае беззаконьне ягонае, бо ён атрымаў з рукі ГОСПАДА падвойную кару за ўсе грахі свае. 
Голас таго, хто кліча: «У пустыні рыхтуйце шлях ГОСПАДУ, прастуйце ў стэпе сьцежкі Богу нашаму. 
Кожная даліна няхай падымецца, і кожная гара і ўзгорак няхай будуць паніжаныя; і стануцца дарогі простымі, а няроўныя шляхі — гладкімі. 
І зьявіцца слава ГОСПАДА, і ўбачыць яе кожнае цела, бо вусны ГОСПАДА прамовілі гэта». 
Голас кажа: «Крычы!» А я сказаў: «Што маю крычаць?» Усякае цела — трава, і ўся слава ягоная — як кветка палявая. 
Высыхае трава, вяне кветка, бо вецер ГОСПАДА падзьмуў на яе. Сапраўды, народ — як трава. 
Высыхае трава, вяне кветка, але слова Бога нашага трывае на вякі. 
Узыйдзі на высокую гару, дабравесьнік Сыёну! Узьнімі з усёй сілы голас твой, ты, дабравесьнік Ерусаліму! Узьнімі голас, ня бойся, кажы гарадам Юды: «Вось Бог ваш!» 
Вось, Госпад ГОСПАД прыходзіць з моцай, рамяно Ягонае мае ўладу. Вось, нагарода Ягоная з Ім разам і плата Ягоная — перад абліччам Ягоным. 
Як пастыр Ён пасьвіць статак Свой, і зьбірае рамяном Сваім ягнятаў, і носіць іх на грудзях Сваіх, і котных авечак гоніць паціху». 
Хто зьмераў жменяй сваёй воды, і хто неба зьмераў пя­дзяй сваёй? Хто трацінай меркі памераў пыл зямлі? Хто ўзважыў на вагах горы, а на шалях — узгоркі? 
Хто ўзважвае Дух ГОСПАДА? І які чалавек Яму даваў параду сваю? 
З кім Ён раіўся і хто настаўляў Яго, і хто вучыў Яго сьцежцы суду, і вучыў Яго веданьню, і шляху розуму навучаў Яго? 
Вось, народы — як кропля з вядра, і лічацца як пыл на шалях. Вось, астравы важаць як парушынка. 
І Лібану ня хопіць на вогнішча, а зьвяроў ягоных ня хопіць на цэласпаленьне. 
Усе народы перад Ім як нішто, яны ў Яго лічацца за марноту і пустку. 
Да каго падобным зробіце Бога? Які вобраз надасьцё Яму? 
Ідала вырабляе разьбяр, і залатар золатам пакрывае яго, і ланцужкі срэбраныя прымацоўвае залатар. 
А хто бедны, бярэ дрэва, якое не гніе, шукае спраўнага майстра, каб зрабіў ідала, які не пахісьнецца. 
Ці ж вы ня ведаеце? Ці ж вы ня чулі? Ці ж вам не было паведамлена ад пачатку? Ці ж вы не зразумелі падвалінаў зямлі? 
Ён — Той, Які сядзіць па-над скляпеньнем зямлі, і жыхары ейныя — як саранча перад Ім; Ён расьцягнуў, як ветразь, нябёсы, і напяў іх як намёт, каб жыць у ім. 
Ён — Той, Які магнатаў робіць нічым, судзьдзяў зямлі робіць марнасьцю. 
Ледзь яны пасаджаныя, ледзь пасеяны, ледзь камель іхні закараніўся ў зямлі, як Ён дыхнуў на іх, і яны павысыхалі, і віхор панёс іх як салому. 
«І да каго вы прыраўняеце Мяне, каб быў Я роўны яму?» — кажа Сьвяты. 
Узьніміце вочы вашыя ўгору і паглядзіце. Хто стварыў зоркі гэтыя? Той, Які выводзіць шыхтамі войска іхняе і кліча ўсіх іх на імя. Дзеля такой вялікасьці моцы і велізарнай магутнасьці аніводная ня згубіцца. 
Чаму ты кажаш, Якуб, і гаворыш, Ізраіль: «Схаваны шлях мой перад ГОСПАДАМ, і суд мой адыйшоў ад Бога майго»? 
Ці ты ня ведаеш? Або ты ня чуў? Бог Вечны, ГОСПАД, Які стварыў канцы зямлі, Ён ня слабне і не стамляецца, і недасьледная мудрасьць Ягоная! 
Ён дае змучанаму сілу, а зьнямогламу павялічвае моц. 
Юнакі слабнуць і стамляюцца, і хлопцы спатыкаюцца і падаюць, 
а тыя, якія спадзяюцца на ГОСПАДА, аднаўляюць сілы, узьнімаюць крылы, як у арла, будуць бегчы, і ня стомяцца, і будуць хадзіць, і не саслабеюць. 
