1 ЦІМАФЕЯ.
5.
Старога не дакарай, але прасі, як бацьку, маладых — як братоў, 
старых жанчынаў — як матак, маладых — як сёстраў, з усякай чысьцінёю. 
Удоваў шануй, тых, якія праўдзіва ўдовы. 
А калі якая ўдава мае дзяцей ці ўнукаў, яны перш няхай вучацца шанаваць свой дом і аддаваць належнае бацькам, бо гэта добра і прыемна перад Богам. 
Праўдзівая ўдава і адзінокая спадзяецца на Бога і трывае ў малітвах і просьбах уночы і ўдзень, 
а тая, што жыве ў распусьце, жывучы, мёртвая. 
І гэтак загадвай, каб былі бездакорнымі. 
А калі хто пра сваіх, і асабліва, пра хатніх ня дбае, той адрокся ад веры і горшы за бязьвернага. 
Удава мае быць унесеная ў сьпіс, якой ня менш як шэсьцьдзясят гадоў, якая была жонкаю аднаго мужа, 
засьведчаная ў добрых учынках, калі дзяцей выгадавала, калі прыймала падарожных, калі абмывала ногі сьвятым, калі падтрымлівала прыгнечаных, калі ішла сьледам за ўсякай добрай справай. 
А маладым удовам адмаўляй, бо калі яны, разласаваўшыся насуперак Хрысту, захочуць замуж, 
атрымаюць асуджэньне, бо адкінулі ранейшую веру. 
Да таго ж яны прывучаюцца не працаваць, цягаючыся па дамах; і ня толькі не працаваць, але і балбатаць, і рабіць непатрэбныя рэчы, гаворачы, чаго ня сьлед. 
Дык хачу, каб маладыя ўдовы ішлі замуж, нараджалі дзяцей, кіравалі домам і не давалі супраціўніку аніякае нагоды дзеля абмаўляньня, 
бо некаторыя ўжо збочылі ўсьлед за шатанам. 
Калі які верны ці верная мае ўдовы, няхай падтрымлівае іх і не абцяжарвае царквы, каб яна падтрымлівала праўдзівых удоваў. 
Старосты, якія кіруюць добра, дастойныя падвойнае пашаны, асабліва тыя, якія працуюць у слове і навучаньні. 
Бо Пісаньне кажа: «Не закелзай вала, які малоціць», і: «Работнік варты нагароды сваёй». 
Абвінавачваньне на старосту не прыймай, хіба што пры двух ці трох сьведках. 
Тых, якія грашаць, дакарай перад усімі, каб і іншыя страх мелі. 
Перад Богам і Госпадам Ісусам Хрыстом і выбранымі анёламі сьведчу табе, каб ты захаваў гэтае без перадузятасьці, нічога ня робячы паводле прыхільнасьці. 
Рукі хутка ні на каго не ўскладай і ня будзь супольнікам у чужых грахах; захоўвай сябе чыстым. 
Больш ня пі ваду, але ўжывай крыху віна дзеля страўніка твайго і частых тваіх немачаў. 
Грахі некаторых людзей відочныя і вядуць на асуджэньне, а за некаторымі ідуць сьледам. 
Гэтаксама і добрыя ўчынкі відочныя; і калі іначай, схавацца ня могуць. 
