ІСАЯ.
44.
А цяпер паслухай, Якуб, слуга Мой, і ты, Ізраіль, якога Я выбраў. 
Гэта кажа ГОСПАД, Які зрабіў цябе і ўкшталтаваў цябе ад улоньня маці, Які дапамагае табе: «Ня бойся, слуга Мой, Якуб, і Ешурун, якога Я выбраў. 
Бо Я выльлю воды на спрагнёнае і струмяні — на зямлю сухую. Я выльлю Духа Майго на насеньне тваё і дабраславенства Маё — на нашчадкаў тваіх. 
І будуць яны расьці між травы, як вербы пры цячэньні водаў. 
Адзін скажа: “Я — ГОСПАДАЎ”, а другі назавецца імем Якуба, іншы напіша на руцэ сваёй “Для ГОСПАДА”, і назавецца імем Ізраіля». 
Гэта кажа ГОСПАД, Валадар Ізраіля і Адкупіцель ягоны, ГОСПАД Магуцьцяў: «Я — першы, і Я — апошні, і акрамя Мяне няма Бога. 
Хто як Я? Няхай акажацца, няхай абвесьціць, няхай раскажа Мне, як Я заснаваў народ у часах старадаўніх, і тое, што здарыцца, што мае быць, няхай паведаміць Нам. 
Ня бойцеся і не трывожцеся. Ці ж не здаўна Я распавёў табе і абвясьціў? І вы — сьведкі Мае. Ці ж ёсьць Бог акрамя Мяне? Няма іншай скалы, ніякай ня ведаю». 
Усе разьбяры ідалаў — марнота; і ўлюблёныя ідалы іхнія не прыносяць ім карысьці, і яны самі сьведкі гэтага. Яны ня бачаць, і ня ведаюць нічога, і таму будуць асаромленыя. 
Хто лепіць бога і выразае ідала, каб ня мець ад іх карысьці? 
Вось, усе ўдзельнікі гэтага будуць асаромленыя; а майстры іхнія — яны толькі людзі. Няхай яны зыйдуцца ўсе і стануць, і разам усе спалохаюцца і асаромяцца. 
Каваль вырабляе з жалеза сякеру, працуе на вугольлі, і малатком кшталтуе ідала, і робіць работу моцным рамяном сваім; адчувае голад, стамляецца, ня п’е вады і зьнемагаецца. 
Цясьляр на дрэве расьцягвае меральны шнур, выразае рыльцам ідала, выдзёўбвае долатам і крэсьліць цыркулем, і робіць яго на падабенства чалавека, чалавека прыгожага, каб паставіць яго ў доме. 
Насёк для сябе кедраў і ўзяў кіпарыс і дуб, якія выбраў сабе між дрэваў у лесе. Пасадзіў ясень, і дождж вырошчвае яго. 
І будзе гэта для чалавека на саграваньне, і ён бярэ частку з іх, і грэецца, і распаліць агонь, і пячэ хлеб. А з рэшты робіць бога і пакланяецца яму, робіць ідала і кленчыць перад ім. 
Палову дрэва спальвае ў агні, і на палове яго пячэ мяса; есьць сьпечанае, і насычаецца, і грэецца, і кажа: «Як я сагрэўся і гляджу на агонь». 
А з рэштак робіць бога, ідала для сябе, перад якім кленчыць, якому пакланяецца, і моліцца да яго, кажучы: «Ратуй мяне, бо ты — бог мой!» 
Такія нічога ня ведаюць і не разумеюць, бо заплюшчаныя вочы іхнія, каб ня бачыць, і зачыненае сэрца іхняе, каб не разумець. 
Не застанаўляюцца яны ў сэрцы сваім, няма ў іх веданьня і разуменьня, каб сказаць: «Палову я спаліў у агні і сьпёк на вугольлі ягоным хлеб для сабе, і сьпёк мяса, і зьеў, а з рэшты няўжо я зраблю брыдоту і буду пакланяцца кавалку дрэва?» 
Такі вось корміцца попелам, сэрца падманутае зьвяло яго, і ня выратуе ён душы сваёй, і ня скажа: «Ці ж не падман я трымаю ў правай руцэ маёй?» 
Памятай пра гэта, Якуб, і ты, Ізраіль, бо ты — слуга Мой, Я ўкшталтаваў цябе, ты — слуга Мой, Ізраіль, не забывайся пра Мяне. 
Я разьвеяў, як хмару, правіны твае, і грахі твае — як воблака. Вярніся да Мяне, бо Я адкупіў цябе! 
Радуйцеся, нябёсы, бо ГОСПАД зрабіў гэта; усклікайце, глыбіні зямлі! Радасна гукайце, горы і лес, і ўсе дрэвы ў ім, бо ГОСПАД адкупіў Якуба і праславіўся ў Ізраілі. 
Гэта кажа ГОСПАД, Адкупіцель твой, Які ўкшталтаваў цябе ад улоньня маці: «Я — ГОСПАД, Які зрабіў усё, Які Сам расьцягнуў неба і ўмацаваў зямлю. І хто тады быў са Мною? 
Я зьнішчаю знакі брахлівых і выяўляю дурасьць прадказальнікаў, адсылаю назад мудрацоў і веданьне іхняе ператвараю ў глупоту. 
Я сьцьвярджаю слова слугі Майго, і выконваю раду пасланцоў Маіх. Я кажу Ерусаліму: “Ты будзеш заселены!”, і гарадам Юды: “Вы будзеце адбудаваныя, і руіны вашыя Я аднаўлю”. 
Я кажу бездані: “Высахні, і Я высушу рэкі твае”. 
Я кажу пра Кіра: “Пастыр Мой”, і ён выканае ўсю волю Маю і скажа Ерусаліму: “Ты будзеш адбудаваны!”, а сьвятыні: “Ты будзеш закладзена!”» 
