РЫМЛЯНАЎ.
10.
Браты! Упадабаньне сэрца майго і просьба да Бога пра Ізраіль на збаўленьне. 
Бо сьведчу ім, што маюць руплівасьць Божую, але не паводле пазнаньня. 
Бо, не разумеючы праведнасьці Божае і шукаючы паставіць сваю праведнасьць, яны не падпарадкаваліся праведнасьці Божай. 
Бо канец Закону — Хрыстос, дзеля праведнасьці кожнаму, хто верыць. 
Бо Майсей піша пра праведнасьць паводле Закону, што чалавек, які выканае яго, жыць будзе ім. 
А праведнасьць праз веру гэтак кажа: «Не кажы ў сэрцы тваім: “Хто ўзыйдзе ў неба?”» — гэта ёсьць Хрыста зьвесьці на зямлю; 
або: «“Хто зыйдзе ў бездань?”» — гэта ёсьць Хрыста з мёртвых вывесьці. 
Але што кажа? «Блізка да цябе слова, у вуснах тваіх і ў сэрцы тваім», — гэта ёсьць слова веры, якое мы абвяшчаем. 
Бо калі ты вуснамі тваімі вызнаеш Ісуса Госпадам і ў сэрцы тваім будзеш верыць, што Бог уваскрасіў Яго з мёртвых, будзеш збаўлены, 
бо сэрца верыць дзеля праведнасьці, а вусны вызнаюць дзеля збаўленьня. 
Бо Пісаньне кажа: «Кожны, хто верыць у Яго, ня будзе асаромлены». 
Бо няма розьніцы між Юдэем і Грэкам, бо Ён — Госпад усіх, багаты для ўсіх, што прызываюць Яго. 
Бо кожны, хто прызаве імя Госпада, будзе збаўлены. 
Але як прызываць Таго, у Каго ня вераць? А як верыць у Таго, пра Каго ня чулі? Як чуць без таго, хто абвяшчае? 
А як абвяшчаць, калі не былі пасланыя? Як напісана: «Якія прыгожыя ногі таго, хто дабравесьціць супакой, дабравесьціць добрае!» 
Але ня ўсе паслухаліся Эвангельля, бо Ісая кажа: «Гос­падзе! Хто паверыў пачутаму ад нас?» 
Таму вера — ад слуханьня, а слуханьне — праз слова Божае. 
Але кажу: Ці ж яны ня чулі? Наадварот, «на ўсю зямлю пайшоў голас іхні, і да межаў сусьвету — словы іхнія». 
Але кажу: Ці ж Ізраіль ня ведаў? Першы Майсей кажа: «Я збуджу ў вас рупнасьць праз тых, хто не народ, праз народ, які ня цяміць, раздражню вас». 
А Ісая адважваецца і кажа: «Мяне знайшлі тыя, якія не шукалі Мяне, Я аб’явіўся тым, якія не пыталіся Мяне». 
А наконт Ізраіля кажа: «Увесь дзень выцягваў Я рукі Мае да народу, які не скараецца і працівіцца». 
