ПРЫПОВЕСЬЦІ.
17.
Лепш сухая луста ў супакоі, чым дом, поўны заколатай жывёлы, са сваркамі. 
Разумны слуга будзе панаваць над шалапутным сынам і між братоў будзе дзяліць спадчыну. 
Літавальны гаршчок — для срэбра, і горан — для золата, а сэрцы выпрабоўвае ГОСПАД. 
Ліхотнік зважае на вусны нягодныя, хлус слухае язык згубны. 
Хто насьміхаецца з беднага, той зьневажае Творцу ягонага, і хто цешыцца з няшчасьця, не пазьбегне пакараньня. 
Карона старых — сыны сыноў, і слава сыноў — бацькі іхнія. 
Не пасуе бязглуздаму паважная мова, тым больш шляхетнаму вусны брахлівыя. 
Хабар — каштоўны камень у вачах гаспадара яго, куды толькі зьвернецца ён, будзе мець посьпех. 
Хто прыкрывае правіну, шукае любові, а хто паўтарае слова, разьдзяляе сяброў. 
Мацней дзейнічае нагана на разумнага, чым сто ўдараў на дурнога. 
Ліхадзей шукае толькі непаслухмянства, таму бязьлітасны анёл будзе пасланы супраць яго. 
Лепш спаткаць мядзьведзіцу, пазбаўленую дзяцей, чым дурня ў неразумнасьці ягонай. 
Хто адплочвае злом за дабро, у таго зло не адыйдзе ад дому ягонага. 
Пачатак звадкі — прарыў вады, перш, чым спрэчка пачнецца, пакінь яе. 
Той, хто апраўдвае злачынцу, і той, хто вінаваціць праведніка, — абодва агіда для ГОСПАДА. 
Навошта грошы ў руцэ дурнога, каб набыць мудрасьці, калі няма розуму? 
Сябра любіць у кожны час, і ў нядолі робіцца братам. 
Чалавек, пазбаўлены розуму, дае руку і ручаецца перад абліччам бліжняга свайго. 
Хто любіць сваркі, любіць грэх, і хто падымае высока вароты свае, шукае загубы. 
Крывадушнае сэрца ня знойдзе дабра, і язык здрадлівы трапіць у бяду. 
Хто нараджае неразумнага, нараджае на смутак сабе, і бацька бязглуздага ня будзе цешыцца. 
Радаснае сэрца аздараўляе, нібы лекі, а маркотны дух сушыць косткі. 
Бязбожнік бярэ хабар з-за пазухі, каб скрывіць сьцежкі правасудзьдзя. 
Перад абліччам разумнага — мудрасьць, а вочы дурня — на канцы зямлі. 
Сын неразумны — згрызота для бацькі свайго і горыч для той, якая яго нарадзіла. 
Таксама нядобра караць праведніка і біць шляхетнага за шчырасьць. 
Хто мае веданьне, той у словах ашчадны, і чалавек разумны мае спакойны дух. 
Таксама неразумны, калі маўчыць, лічыцца мудрым, і калі закрывае вусны свае, разважлівым. 
