ПАСЛАНЬНЕ ДА ФІЛІПЯНАЎ АПОСТАЛА ПАЎЛА.
1.
 Павал і Цімафей, слугі Ісуса Хрыста, — усім сьвятым у Хрысьце Ісусе, якія ў Філіпах, з епіскапамі і дыяканамі: 
ласка вам і супакой ад Бога Айца нашага і Госпада Ісуса Хрыста. 
Дзякую Богу майму пры ўсякім успаміне пра вас, 
заўсёды ў кожнай просьбе маёй за ўсіх вас просячы з радасьцю, 
за вашую супольнасьць у Эвангельлі ад першага дня аж да цяперашняга, 
маючы пэўнасьць у тым, што Той, Які пачаў у вас добрую справу, будзе зьдзяйсьняць яе аж да дня Ісуса Хрыста, 
як справядліва мне думаць адносна ўсіх вас, бо я маю вас у сэрцы як у путах маіх, так і ў абароне, і ў сьцьвярджэньні Эвангельля, вас, якія ўсе — удзельнікі са мною ў ласцы. 
Бо Бог мне сьведка, як я прагну агарнуць усіх вас сэрцам Ісуса Хрыста; 
і малюся пра тое, каб любоў вашая яшчэ больш і больш памнажалася ў пазнаньні і ўсякім разуменьні, 
каб, выпрабоўваючы, што лепшае, вы былі чыстымі і без спатыкненьня ў дзень Хрыстовы, 
напоўненымі пладамі праведнасьці праз Ісуса Хрыста на славу і пахвалу Божую. 
Хачу, браты, каб вы даведаліся, што тое, што са мной сталася, выйшла больш на посьпех Эвангельля, 
так што путы мае ў Хрысьце сталіся яўнымі ў-ва ўсёй прэторыі і ўсім іншым, 
і многія з братоў у Госпадзе, перакананыя путамі маімі, яшчэ больш адважыліся бяз страху гаварыць Слова. 
Некаторыя, праўда, — з зайздрасьці і сваркі, а некаторыя — з упадабаньня абвяшчаюць Хрыста. 
Тыя, што ў сварлівасьці, — прапаведуюць Хрыста ня чыста, мяркуючы павялічыць прыгнёт путаў маіх, 
а тыя, што ў любові, — ведаючы, што дзеля абароны Эвангельля я пастаўлены. 
Бо што з гэтага? Усякім чынам, ці дзеля віду, ці праўдзіва, Хрыстос прапаведуецца, і я з гэтага радуюся і буду радавацца. 
Бо я ведаю, што гэта станецца мне на збаўленьне праз вашыя просьбы і дапамогу Духа Ісуса Хрыста, 
паводле спадзяваньня і надзеі маёй, што я ні ў чым ня буду асаромлены, але з усёй адвагай, як заўсёды, гэтак і цяпер, будзе ўзьвялічаны Хрыстос у целе маім, ці то жыцьцём, ці то сьмерцю. 
Бо для мяне жыцьцё — Хрыстос, і сьмерць — набытак. 
А як жыцьцё ў целе дае плод маёй справе, ня ведаю, што і выбраць. 
Бо цягне адно і другое. Маю жаданьне разьвязацца і быць з Хрыстом, і гэта нашмат лепш, 
а заставацца ў целе больш патрэбна дзеля вас. 
І я напэўна ведаю, што застануся і затрымаюся з усімі вамі дзеля вашага посьпеху і радасьці веры, 
каб пахвала вашая ў Хрысьце Ісусе памнажалася ў-ва мне, калі зноў прыйду да вас. 
Толькі жывіце дастойна Эвангельля Хрыстовага, каб мне, ці як прыйду і ўбачу вас, ці адсутны, чуць пра вас, што вы стаіцё ў адным духу, змагаючыся аднадушна за веру Эвангельскую 
і ані ў чым не палохаючыся супраціўнікаў. Гэта для іх ёсьць доказ загубы, а для вас — збаўленьня, і гэта ад Бога, 
бо вам дадзена дзеля Хрыста ня толькі верыць у Яго, але і цярпець дзеля Яго, 
маючы такое самае змаганьне, якое вы бачылі ў-ва мне і цяпер чуеце пра мяне. 
