﻿ଜହନ୍‌.
9.
ଗଟ୍‌ ଦିନ୍ ଜିସୁ ଜାତାବଃଳ୍‌ ବାଟେ ଗଟେକ୍‌ ଜଃଲମ୍‌ କାଣାକେ ଦଃକ୍‌ଲା । 
ଚେଲାମଃନ୍ ଜିସୁକେ ହଃଚାର୍ଲାୟ୍‌, “ଏ ଗୁରୁ, କାର୍‌ ହାହ୍‌ ଗିନେ ଇ ଲକ୍‌ କାଣା ଅୟ୍‌ ଜଃଲମ୍‌ ଅୟ୍‌ଲା, ତାର୍‌ ନିଜାର୍‌ କି ତାର୍‌ ଆୟ୍‌ସି ଉବାସିର୍‌ ହାହାର୍‌ ଗିନେ ?” 
ଜିସୁ କୟ୍‌ଲା, “ଏ କି ତାର୍‌ ଉବାସି ଆୟ୍‌ସି ହାହ୍‌ ନଃକେର୍ତି, ମଃତର୍‌ ଇସ୍ୱରାର୍‌ ସଃକ୍ତି ଜଃନ୍‌କଃରି ଆର୍‌ ତଃୟ୍‌ ଜାଣା ହଃଳେଦ୍‌, ଇତାର୍‌ ଗିନେ ସେ କାଣା ଅୟ୍‌ ଜଃଲମ୍‌ ଅୟ୍‌ଲା ଆଚେ । 
ଦିନ୍ ବଃଳାର୍‌ ଉଜାଳ୍‌ ରେଉଁ ରେଉଁ ମର୍‌ ହଃଟାୟ୍‌ଲା ଉବାର୍‌ କାମ୍‌ ଅଃମିକ୍‌ କଃରୁକେ ହଃଳେଦ୍‌ । ରାତି ଆସୁଲି, ସଃଡେବଃଳ୍‌ କେ କାମ୍‌ କଃରୁ ନଃହାର୍‌ତି । 
ଇ ଜଃଗତେ ରେତା ହଃତେକ୍‌ ମୁୟ୍‌ ଜଃଗତାର୍‌ ଉଜାଳ୍‌ ।” 
ଇରି କୟ୍‌ଲା ହଃଚେ, ଜିସୁ ମାଟାୟ୍‌ ଲାଳ୍‌ ତୁକି ସେ ଲାଳେ କଃଣ୍ଡେକ୍‌ କାଦ କଃଲା ଆର୍‌ ସେରି ନଃୟ୍‌ ସେ କାଣାର୍‌ ଦୁୟ୍‌ ଅଃକାୟ୍‌ ଲାଗାୟ୍‌ ତାକ୍‌ କୟ୍‌ଲା, 
“ଜାଆ, ସିଲଅ ବଃନ୍ଦେ ମୁଉଁ ଦଃୟ୍‌ ଆଉ ।” ସିଲଅ ବଃଲେକ୍‌ ପେରିତ । ସେ ଲକ୍‌ ଜାୟ୍‌ ମୁଉଁ ଦୟ୍‌ଲା ଆର୍‌ ସେ ଦଃକୁକ୍‌ ହାର୍ଲା ଆର୍‌ ଗଃଲା । 
ସେତାକ୍‌ ହାକି ହଃଳ୍‌ସା ଆର୍‌ ଜୁୟ୍‌ ଲକ୍‌ମଃନ୍ ତାକ୍‌ ବିକ୍‌ ମାଗ୍‌ତାର୍‌ ଦଃକି ରିଲାୟ୍‌, ସେମଃନ୍ ହଃଚାର୍ଲାୟ୍‌, “ଇ ଲକ୍‌ କାୟ୍‌ ବଃସି ବିକ୍‌ ମାଗ୍‌ତି ନଃରିଲା ?” 
କେ କେ କୟ୍‌ଲାୟ୍‌, “ଏ ତ ସେ,” ଆର୍‌ କେ କେ କୟ୍‌ଲାୟ୍‌, “ନାୟ୍‌, ସେ ନାୟ୍‌, ମଃତର୍‌ ତାର୍‌ ହର୍‌ ଡିସୁଲା ।” ମଃତର୍‌ ସେ ଲକ୍‌ କୟ୍‌ଲା, “ମୁୟ୍‌ ହଃକା ସେ ।” 
ସେତାକ୍‌ ଲକ୍‌ମଃନ୍ ତାକ୍‌ ହଃଚାର୍ଲାୟ୍‌, “ତଃବେ ତୁୟ୍‌ କଃନ୍‌କଃରି ଦଃକୁ ହାରୁଲିସ୍‌ ?” 
ସେ କୟ୍‌ଲା, “ଜାକେ ଜିସୁ ବଃଲି କଃଉତି ସେ ଲକ୍‌ ମାଟାୟ୍‌ କାଦ ଚଃଟ୍‌କି ମର୍‌ ଜୁଳେକ୍‌ ଅଃକାୟ୍‌ ଲାଗାୟ୍‌ଲା, ଆର୍‌ ମକ୍‌ କୟ୍‌ଲା, ସିଲହକେ ଜାୟ୍‌ ମୁଉଁ ଦୟ୍‌ଅଃଉ; ସେତାକ୍‌ ମୁୟ୍‌ ଗଃଲେ ଆର୍‌ ମୁଉଁ ଦଃୟ୍‌ ଅୟ୍‌ଲେ, ଆର୍‌ ଆକି ଦଃକୁକ୍‌ ହାର୍ଲେ ।” 
ସେମଃନ୍ ତାକ୍‌ ହଃଚାର୍ଲାୟ୍‌, “ସେ କଃୟ୍‌ ?” ସେ ଲକ୍‌ କୟ୍‌ଲା, “ମୁୟ୍‌ ନଃଜାଣି ।” 
ଆକି ଦଃକୁ ହାର୍ଲା ସେ ଜଃଲମ୍‌ କାଣାକେ ଲକ୍‌ମଃନ୍ ପାରୁସିମଃନାର୍‌ ଲଃଗେ ନିଲାୟ୍‌ । 
ଜିସୁ ଜୁୟ୍‌ ଦିନ୍ କାଦ ଲାଗାୟ୍‌ ତାର୍‌ ଆକି ଦଃକାୟ୍‌ ରିଲା, ସେ ଦିନ୍ ବିସାଉଁଣିବାର୍‌ ରିଲି । 
ତଃବେ ପାରୁସିମଃନ୍ ଆରେକ୍‌ ତାକ୍‌ ହଃଚାର୍ଲାୟ୍‌, “କଃନ୍‌କଃରି ସେ ଆକି ଦଃକୁକ୍‌ ହାର୍ଲା,” ସେତାକ୍‌ ସେ ସେମଃନ୍‌କେ କୟ୍‌ଲା, “ମର୍‌ ଆକି ଉହ୍ରେ ସେ କଃଣ୍ଡେକ୍‌ କାଦ ଲାଗାୟ୍‌ଲା, ମୁୟ୍‌ ଜାୟ୍‌ ଦଃୟ୍‌ ଆୟ୍‌ଲେ, ଆର୍‌ ମୁୟ୍‌ ଅଃବେ ଆକି ଦଃକୁ ହାରୁଲେ ।” 
ସେତାକ୍‌ ପାରୁସିମଃନାର୍‌ ବିତ୍ରେ କେ କେ କୟ୍‌ଲାୟ୍‌, “ଜେ ଇ ଚିନ୍ କଃରି ଆଚେ, ସେ ଇସ୍ୱର୍‌ ତଃୟ୍‌ହୁଣି ନାସେ, ବଃଲେକ୍‌ ସେ ବିସାଉଁଣିବାର୍‌ ଦିନ୍ ମେଣ୍ଡୁଲା ।” ଆର୍‌ କେ କେ କୟ୍‌ଲାୟ୍‌, “ଗଟେକ୍‌ ହାହି ଲକ୍‌ କଃନ୍‌କଃରି ଇରଃକମ୍‌ କାବା ଅଃଉତା କାମ୍‌ କଃରୁହାରେ ?” ଇ କଃତାର୍‌ ଗିନେ ତାକାର୍‌ ବିତ୍ରେ କଃତା ବିନ୍‌ବିନ୍‌ ଅୟ୍‌ଲି । 
ସେତାକ୍‌ ପାରୁସିମଃନ୍ ଆରେକ୍‌ ସେ ଲକ୍‌କେ ହଃଚାର୍ଲାୟ୍‌, “ଜେ ତକ୍‌ ଆକି ଦଃକାୟ୍‌ଲା ତାର୍‌ ବିସୟେ ତୁୟ୍‌ କାୟ୍‌ ବଃଲି କଃଉଁଲିସ୍‌ ?” ସେ ଲକ୍‌ କୟ୍‌ଲା, “ସେ ଗଟେକ୍‌ ବାବ୍‌ବାଦି ।” 
ମଃତର୍‌ ସେ ଜେ ଜଃଲମେ ହୁଣି କାଣା ରିଲା ଆର୍‌ ଆକି ଦଃକୁକ୍‌ ହାର୍ଲା ଇ କଃତା ତାର୍‌ ଉବାସି ଆୟ୍‌ସିକ୍‌ କୁଦି ନଃହେଚାର୍ତା ହଃତେକ୍‌ ଜିଉଦି ବଃଡ୍ ଲକ୍‌ମଃନ୍ ଇରି ସଃତ୍‌ ନଃକେଲାୟ୍‌ । 
ସେତାକ୍‌ ସେମଃନ୍ ତାର୍‌ ଆୟ୍‌ସି ଉବାସିକ୍‌ ହଃଚାର୍ଲାୟ୍‌, “ତୁମାର୍‌ ଜୁୟ୍‌ ହଅ କାଣା ଅୟ୍‌ ଜଃଲମ୍‌ ଅୟ୍‌ ରିଲା ବଃଲୁଲାସ୍‌, ଏ କାୟ୍‌ ତୁମାର୍‌ ସେ ହଅ ? ତଃବେ ସେ ଅଃବେ କଃନ୍‌କଃରି ଦଃକୁ ହାରୁଲା ?” 
ସେତାକ୍‌ ତାର୍‌ ଉବାସି ଆୟ୍‌ସି କୟ୍‌ଲାୟ୍‌, “ହେଁ, ଅଃମିମଃନ୍‌ ଜାଣୁ, ସେ ଅଃମାର୍‌ ହଅ, ସେ କାଣା ଅୟ୍‌ ଜଃଲମ୍‌ ଅୟ୍‌ରିଲା । 
ମଃତର୍‌ ସେ କଃନ୍‌କଃରି ଅଃବେ ଦଃକୁ ହାରୁଲା ଆର୍‌ କେ ତାକ୍‌ ଆକି ଦଃକାୟ୍‌ଲା, ସେରି ଅଃମି ନଃଜାଣୁ, ତାକ୍‌ ହଃଚାରା, ସେ ତ ବେଣ୍ଡ୍ୟା ଅୟ୍‌ଲା ଆଚେ, ଆର୍‌ ତାର୍‌ କଃତା ସେ ନିଜେ କଃଉ ହାରେ ।” 
ସେଲକାର୍‌ ଉବାସି ଆୟ୍‌ସି ଜିଉଦି ବଃଡ୍ ଲକ୍‌ମଃନ୍‌କେ ଡିରି କଃରି ଇସଃବୁ କଃତା କୟ୍‌ଲାୟ୍‌, କାୟ୍‌ତାକ୍‌ବଃଲେକ୍‌ ଜଦି କେ ଜିସୁକେ କ୍ରିସ୍ଟ ବଃଲି ମାନେଦ୍‌, ତଃବେ ତାକେ ଦଃଳେ ହୁଣି ବାର୍‌ କଃରା ଅୟ୍‌ଦ୍‌; ଇରି ଜିଉଦିମଃନ୍ ଆଗେ ଟିକ୍‌ କଃରି ରିଲାୟ୍‌ । 
ସେତାକ୍‌ ତାର୍‌ ଉବାସି ଆୟ୍‌ସି କୟ୍‌ଲାୟ୍‌, “ତାର୍‌ ବଃୟ୍‌ସ୍‌ ଅୟ୍‌ଆଚେ ତାକ୍‌ ହଃଚାରା ।” 
ସେତାକ୍‌ ସେମଃନ୍ ସେ ଜଃଲମ୍‌ କାଣାକେ ଆରେକ୍‌ ଗଟ୍‌ତର୍‌ କୁଦି କୟ୍‌ଲାୟ୍‌, “ଇସ୍ୱର୍‌କେ ଜଃଜ୍‌ମାନ୍‌ କଃରୁଲିସ୍‌ ତାର୍‌ ଚଃମେ ସଃୟ୍‌ତ୍‌ କଃରି କଃଉ, ଅଃମି ଜାଣୁ ଜୁୟ୍‌ ଲକ୍‌ ତକ୍‌ ଆକି ଦଃକାୟ୍‌ଲା ସେ ଗଟେକ୍‌ ହାହି ।” 
ସେ ଲକ୍‌ କୟ୍‌ଲା, “ସେ ହାହି କି ନାୟ୍‌ ମୁୟ୍‌ ନଃଜାଣି, ଗଟେକ୍‌ କଃତା ହଃକା ଜାଣି, ମୁୟ୍‌ କାଣା ରିଲେ ଅଃବେ ଦଃକୁ ହାରୁଲେ ।” 
ସେତାକ୍‌ ସେମଃନ୍ ତାକ୍‌ ହଃଚାର୍ଲାୟ୍‌, “ତକ୍‌ ସେ କାୟ୍‌ କଃଲା, କଃନ୍‌କଃରି ସେ ତର୍‌ ଆକି ମେଲା କଃଲା ?” 
ସେଲକ୍‌ ସେମଃନ୍‌କେ କୟ୍‌ଲା, “ମୁୟ୍‌ କୟ୍‌ ସଃର୍ଲେନି, ମଃତର୍‌ ତୁମିମଃନ୍ ସେ କଃତା ସୁଣୁକ୍‌ ମଃନ୍ ନଃକେଲାସ୍‌, ଆରେକ୍‌ ଗଟ୍‌ତର୍‌ ସୁଣୁକ୍‌ କାୟ୍‌ତାକ୍‌ ମଃନ୍ କଃରୁଲାସ୍‌ ? ତୁମି ହେଁ କାୟ୍‌ ତାର୍‌ ଚେଲା ଅଃଉଁକେ ମଃନ୍ କଃରୁଲାସ୍‌ ?” 
ସେତାକ୍‌ ସେମଃନ୍ ତାକ୍‌ ସାୟ୍‌ପ୍‌ ଦଃୟ୍‌ କୟ୍‌ଲାୟ୍‌, “ତୁୟ୍‌ ସିନା ତାର୍‌ ଚେଲା, ଅଃମି ମସାର୍‌ ଚେଲା । 
ଅଃମି ଜାଣିଆଚୁ ଇସ୍ୱର୍‌ ମସାର୍‌ ସଃଙ୍ଗ୍ କଃତାବାର୍ତା କଃରି ରିଲା, ମଃତର୍‌ ସେ ଲକ୍‌ କୁୟ୍‌ତି ହୁଣି ଆସି ଆଚେ, ସେରି ହେଁ ଅଃମି ନଃଜାଣୁ ।” 
ସେ ମାନାୟ୍‌ କୟ୍‌ଲା, “ଇରି ବଃଡେ କାବା ଅଃଉତା କାତା, ସେ ମକ୍‌ ଆକି ଦଃକାୟ୍‌ଲା, ଅୟ୍‌ଲେକ୍‌ ହେଁ ସେ କୁୟ୍‌ତି ହୁଣି ଆସି ଆଚେ ତୁମିମଃନ୍ ଇରି ନଃଜାଣାସ୍‌ । 
ଅଃମି ଜାଣୁ ଇସ୍ୱର୍‌ ହାହିମଃନାର୍‌ କଃତା ନଃସୁଣେ, ମଃତର୍‌ ଜଦି କେ ଇସ୍ୱର୍‌କେ ସେବା କଃରେଦ୍‌ ଆର୍‌ ତାର୍‌ ଇଚା ସାଦୁନ୍‌ କଃରେଦ୍‌, ତାର୍‌ କଃତା ହଃକା ଇସ୍ୱର୍‌ ସୁଣେଦ୍‌ । 
ଜଃଗତାର୍‌ ଉବ୍‌ଜାଣ୍‌ ଅୟ୍‌ଲା ହୁର୍ବେ ହୁଣି କଃବେ ହେଁ ଜଃଲମ୍‌ କାଣାକେ ଆକି ଦଃକାୟ୍‌ଲାର୍‌ ସୁଣା ଜାୟ୍‌ ନଃରିଲି । 
ଏ ଇସ୍ୱର୍‌ ତଃୟ୍‌ହୁଣି ଆସି ନଃରିଲେକ୍‌, ସେ କଃବେ ଇ କାମ୍‌ କଃରୁ ନାହାର୍ଲା ହୁଣି ।” 
ସେମଃନ୍ ତାକ୍‌ କୟ୍‌ଲାୟ୍‌, “ତୁୟ୍‌ ତ ହୁରା ହାହେ ଜଃଲମ୍‌ ଅୟ୍‌ ହାହେ ବାଡି ଆଚ୍‌ସି, ଆର୍‌ ତୁୟ୍‌ ଅଃମିକ୍‌ ସିକ୍ୟା ଦେଉଁଲିସ୍‌ ?” ଇରି କୟ୍‌ ସେମଃନ୍ ତାକ୍‌ ପାର୍ତ୍‌ନା ଗଃରେ ହୁଣି ବାର କଃଲାୟ୍‌ । 
ଜିଉଦି ବଃଡ୍ ଲକ୍‌ମଃନ୍ ତାକ୍‌ ପାର୍ତ୍‌ନା ଗଃରେ ହୁଣି ବାର କଃରି ଆଚ୍‌ତି, ଜିସୁ ଇରି ସୁଣି ଆରେକ୍‌ ଗଟ୍‌ତର୍‌ ସେ ଲକ୍‌କେ ବେଟ୍‌ ହାୟ୍‌ ତାକ୍‌ ହଃଚାର୍ଲା, “ତୁୟ୍‌ କାୟ୍‌ ନଃରାର୍‌ ହୟ୍‌ସିକ୍‌ ବିସ୍ୱାସ୍‌ କଃରୁଲିସ୍‌ ?” 
ସେ କୟ୍‌ଲା, “ଏ ମାପ୍ରୁ, ସେ କେ ମକ୍‌ କଃଉ, ଜଃନ୍‌କଃରି ମୁୟ୍‌ ତାକ୍‌ ବିସ୍ୱାସ୍‌ କଃରିନ୍ଦ୍‌ ।” 
ଜିସୁ ତାକ୍‌ କୟ୍‌ଲା, “ତୁୟ୍‌ ତାକ୍‌ ଦଃକି ଆଚ୍‌ସି, ତର୍‌ ସଃଙ୍ଗ୍ ଅଃବେ ଜେ କଃତା କଃଉଁଲା, ସେ ହଃକା ସେ ଲକ୍‌ ।” 
ସେତାକ୍‌ ସେ କୟ୍‌ଲା, “ମାପ୍ରୁ ମୁୟ୍‌ ବିସ୍ୱାସ୍‌ କଃରୁଲେ ।” ଆର୍‌ ସେ ଇରି କୟ୍‌ ଜିସୁର୍‌ ହାଦେ ଡୁଳି ଜୁଆର୍‌ କଃଲା । 
ଆରେକ୍‌ ଜିସୁ କୟ୍‌ଲା, “ନଃଦେକ୍‌ତା ଲକ୍‌ ଜଃନ୍‌କଃରି ଦଃକ୍‌ତି ଆର୍‌ ଦଃକ୍‌ତା ଲକ୍‌ ଜଃନ୍‌କଃରି କାଣା ଅଃଉତି, ମାନାୟ୍‌ ମଃନାର୍‌ ଇ ବିଚାର୍‌ ଗିନେ ମୁୟ୍‌ ଜଃଗତ୍‌କେ ଆସିଆଚି ।” 
ସେତି ରିଲା କଃତେକ୍‌ ପାରୁସିମଃନ୍ ଇ କଃତା ସୁଣି ତାକ୍‌ କୟ୍‌ଲାୟ୍‌, “ଅଃମି ହେଁ କାୟ୍‌ କାଣା ?” 
ଜିସୁ ସେମଃନ୍‌କେ କୟ୍‌ଲା, “କାଣା ଅୟ୍‌ରିଲେକ୍‌ ତୁମିମଃନ୍ ହାହି ନୟ୍‌ଲାସ୍‌ ହୁଣି । ମଃତର୍‌ ଦଃକୁ ହାରୁଲାସ୍‌ ବଃଲି କଃଉଁଲାସ୍‌, ସେତାକ୍‌ ତୁମିମଃନ୍ ଅଃଦିକ୍‌ ଦସି ।” 
