ƏYYUB.
30.
Amma indi yaşca məndən kiçiklər Mənə lağ edirlər. Vaxtı ilə atalarını heç bir işə layiq görməzdim, Sürümün itlərinin yanına belə, qoymazdım. 
Çünki taqətdən düşmüşdülər, Biləklərinin gücü getmişdi, Heç biri işimə yaramırdı. 
Onlar yoxsulluqdan, aclıqdan zəifləmişdi, Gecələr çöl-biyabanda bitki kökü gəmirirdi. 
Kollardan duzlu bitkilər toplayırdılar, Süpürgə kollarının köklərini yeyirdilər. 
Xalq arasından qovulurdular, Üstlərinə elə çığırırdılar ki, Elə bil ki oğrudurlar. 
Vadi yataqlarında, yerin dəliklərində, Qaya ovuqlarında yaşayırdılar. 
Kollar arasında bağırırdılar, Qara tikan kolu altında daldalanırdılar. 
Axmaqların, adsız-sansız insanların övladlarıdır, Ölkədən qovulmuşdular. 
İndisə dillərində dastan olmuşam, Ağızlarında məsəl olmuşam. 
İkrah edərək məndən gen dayanırlar, Hətta üzümə tüpürməkdən çəkinmirlər. 
Çünki Allah kamanımın ipini boşaltdı, Məni zəlil elədi. Ona görə onlar gözümün qabağındaca Cilovlarını çıxarıb atdılar. 
Bu avara gənclər sağ tərəfimdən çıxır, Ayaqlarımı büdrədir, Mənə qarşı torpaq qalağı düzəldir. 
Yolumu bərbad etdilər, Onlara dəstək verən olmasa da, Məni yox etməyə çalışırlar. 
Sanki geniş dəliklərdən keçib Viranəlikdən üstümə yuvarlanırlar. 
Dəhşətlər üstümə doldu, Şərəfimi yel tək sovurdu, Xoşbəxtliyim bulud kimi keçib getdi. 
İndi canım taqətdən düşdü, Dar günlər məndən bərk yapışdı. 
Gecələr sümüklərim sızıldayır, Canımı gəmirən ağrılar dayanmır. 
Allah paltarı zorla əynimdən çıxarır, Məndən cübbəmin yaxası kimi yapışır. 
Məni lilə batırır, Toza, külə dönmüşəm. 
Sənə yalvarıram, cavab vermirsən, Ayağa qalxmağıma göz qoyursan. 
Mənə qarşı rəhmsizsən, Güclü əllərinlə məni əzirsən. 
Məni qaldırıb yel üstünə mindirirsən, Fırtına içinə salıb məni darmadağın edirsən. 
Bilirəm, məni ölümə, Bütün ömür sürənlər üçün təyin olunan son mənzilə aparacaqsan. 
Yıxılana əl qaldırmaq olmaz, Bəlaya düşənin harayına çatan yoxdur. 
Məgər dara düşənlər üçün ağlamırdımmı? Yoxsulların halına yanmırdımmı? 
Mən yaxşılıq gözlədim, yamanlıq gəldi, Mən işıq umarkən qaranlıq gəldi. 
Ürəyim çırpınır, rahatlığı yoxdur, Ağır günlər qarşımı kəsdi. 
Yoxdur bir işıq ucu, qarala-qarala gəzirəm, Camaat arasında durub fəryad edirəm. 
Çaqqallara qardaş oldum, Bayquşlara yoldaş oldum. 
Qaralan dərim soyulur, Qızdırmadan sümüklərim yanır. 
Liram yas tutub nalə çəkir, Tütəyim zar-zar inləyir. 
