ƏYYUB.
37.
Bundan qəlbim çırpınıb yerindən oynayır, 
Dinləyin! Gurlayan səsini dinləyin, Ağzından çıxan harayını eşidin! 
Göy altında, hər yanda səs salır, Yer üzünün dörd bucağında şimşəyini çaxdırır. 
Ardınca nərə vurur, Əzəmətli səsi ilə gurlayır, Həniri eşidilir, dayanmadan şimşək çaxır. 
Allahın səsi heyrətamiz şəkildə gurlayır, O bizə məlum olmayan böyük işlər görür. 
Çünki “yerə yağ” deyə qara əmr edir, Leysana “şiddətlə tökül” deyir. 
Yaratdığı bütün insanlar Onun işlərini bilsinlər deyə Hər kəsin əlini işdən saxlayır. 
Heyvanlar yuvalarına çəkilir, Öz yerlərində qalır. 
Tufan otağından çıxır, Soyuq şimal yellərindən gəlir. 
Allahın nəfəsi suları dondurur, Ümman sular buz bağlayır. 
Buludlara nəm çəkdirərək yükləyir, Buludlar içindən şimşək səpələyir. 
Buludlar yer üzündə əmrini yerinə yetirmək üçün Onun istəyi istiqamətində dönüb fırlanır. 
Bəzən insanları cəzalandırmaq üçün, Bəzən torpağı suvarmaq üçün, Bəzən də sevgisini göstərmək üçün yağış göndərir. 
Əyyub, bunu dinlə, Bir dayan, Allahın heyrətamiz işlərindən düşün. 
Allahın buludlar üçün necə nizam qurduğunu bilirsənmi? Buludlarındakı şimşəkdən necə od çıxır? 
Buludların tarazlığını, Kamil biliyə malik olanın heyrətamiz işlərini bilirsənmi? 
Səmum küləyi dünyanın nəfəsini kəsərkən Paltarın içərisində istidən huşunu itirirsən. 
Tökmə bürünc ayna kimi möhkəm olan göy qübbəsini Allahla birlikdə sərə bilirsənmi? 
Ona nə deyəcəyimizi bizə öyrət, Çünki cəhalətimiz üzündən sözlərimiz nizamsızdır. 
Onunla danışmaq istərəm, bu Ona xəbər verilərmi? Kimsə udulmasını istərmi? 
Külək qurtaranda, göyü təmizləyəndə Göydə parlayan işığa kimsə baxmaz. 
Şimaldan qızılı parıltı görünür, Allah qüdrətli əzəmətində gəlir. 
Biz Külli-İxtiyarı tapa bilmərik, Qüvvəti möhtəşəmdir. Salehliyi misilsizdir, ədalətlidir, Heç haqsızlıq etmir. 
Buna görə insanlar Ondan qorxar, O özünü hikmətli sayanlara baxmaz». 
