ƏYYUB.
23.
Əyyub belə cavab verdi: 
«Bu gün də acı-acı şikayət edəcəyəm, Naləmə baxmayaraq üstümdə Allahın əli ağırdır. 
Kaş biləydim Onu harada tapmaq olar, Məskəninə çatmaq olar. 
O zaman davamı Onun hüzurunda dilə gətirərdim, Dəlillərimi dalbadal düzərdim. 
Mənə verəcəyi cavabı öyrənərdim, Dediyini dərk edərdim. 
Əzəməti, qüdrəti ilə əleyhimə çıxardımı? Xeyr, yəqin sözümə qulaq asardı. 
Hüzurunda bir haqlı insan mübahisə etsəydi, Mən hakimimin yanında haqq qazanardım. 
Şərqə getsəm, Allah orada deyil, Qərbə getsəm, Onu tapa bilmirəm. 
O, şimalda işləsə, gözüm seçməz, Cənuba dönsə, Onu görə bilmərəm. 
Amma tutduğum yolu O tanıyır, Məni sınayan zaman qızıl kimi çıxaram. 
Hər addımını yaxından izlədim, Azmadan yoluna bağlı qaldım. 
Ağzından çıxan əmrlərdən ayrılmadım, Gündəlik çörəkdən çox ağzından çıxan sözləri qiymətləndirdim. 
O təkbaşına dayanıb, kim Onu döndərə bilər? Könlü nə istəsə, onu edər. 
Mənimlə bağlı qərarını yerinə yetirəcək, Belə fikirləri çoxdur. 
Ona görə hüzurunda dəhşətə gəlirəm, Bunları düşünəndə Ondan vahimələnirəm. 
Allah qəlbimin cəsarətini qırdı, Külli-İxtiyar məni qorxuya saldı. 
Sifətimi qatı qaranlıq bürüsə belə, Məni zülmət susdura bilməz. 
