যিহোচূৱা
গ্রন্থ ৰচয়িতা
যিহোচূৱা পুস্তকত স্পষ্টভাবে লিখকৰ নাম কোৱা হোৱা নাই। ইয়াতকৈও ডাঙৰ কথা এয়ে যে, নূনৰ পুত্র যিহোচূৱা ইস্রায়েলৰ নেতা মোচিৰ উত্তৰসূৰী আছিল; আৰু তেৱেঁই এই পুস্তকৰ লিপিৱদ্ধ কৰোঁতা। এই পুস্তকৰ শেষভাগ, যিহোচূৱাৰ মৃত্যুৰ পাছত আন কোনো লোকৰ দ্বাৰা লিখা হৈছিল। এইটোও সম্ভব হ’ব পাৰে যে, যিহোচূৱাৰ মৃত্যুৰ পাছত এই পুস্তকৰ বহু বিভাগ বা অংশ সম্পাদিত বা সংযোজিত কৰা হৈছে। এই পুস্তকখনত মোচিৰ মৃত্যুৰ সময়ৰ পৰা যিহোচূৱাৰ নেতৃত্বত প্রতিজ্ঞাৰ দেশ জয় কৰা সময়লৈ, এই গোটেই ঘটনাৰ বিৱৰণ আছে।
লিখাৰ স্থান আৰু সময়
সম্ভাব্য লিখাৰ সময় প্রায় 1405 - 1385
খ্রীষ্টপূর্বৰ মাজভাগ। এই পুস্তকৰ লিখাৰ এটা সম্ভাব্য সম্ভাবনাময় সময় হল, কনানৰ উৎপত্তিৰ পৰা, য’ত যিহোচূৱাৰ দেশৰ ওপৰত বিজয় হৈছিল।
প্রাপক
যিহোচূৱাই এই পুস্তক লিখিছিল ইস্রায়েলৰ লোকসকলৰ কাৰণে আৰু বাইবেলৰ ভবিষ্যত পাঠকসকললৈ।
উদ্দেশ্য
যিহোচূৱা পুস্তক খনত ঈশ্বৰে প্রতিশ্রুতি দিয়া দেশ জয় কৰিবলৈ যোৱা সামৰিক অভিযানৰ এক সংক্ষিপ্ত বিৱৰণ। মিচৰৰ পৰা যাত্রা আৰু পৰৱর্তী 40 বছৰ ধৰি মৰুপ্রান্তৰ পৰা অহা এই যাত্রাক অনুসৰণ কৰি সদ্য গঠিত এটা জাতিয়ে এখন প্রতিশ্রুত দেশত প্রৱেশ কৰাৰ কাৰণে প্রস্তুত হোৱা, অধিবাসীসকলক জয় কৰা আৰু সেই অঞ্চল দখল কৰা। যিহোচুৱা পুস্তকে দেখুৱাই যে, এই মনোনীত কৰা ব্যক্তিসকলে তেওঁলোকৰ প্রতিশ্রুত দেশত প্রতিষ্ঠিত হৈছিল। যিহেতু ইয়াৰ মাজত যিহোৱাৰ বিশ্বাসযোগ্যতাত তেওঁৰ বিধানৰ সৈতে প্রতিষ্ঠাতাক বিচাৰি পোৱা যায় আৰু ইয়াক চিনয়ত প্রথম এই জাতিৰ সৈতে দিয়া হয়। এই শাস্ত্রত অনুপ্রেৰণা আছে আৰু ঈশ্বৰৰ লোকসকলৰ প্রতি বিধানৰ প্রতি আনুগ্যতাত উদ্বুদ্ধ কৰা আৰু ভবিষ্যৎ প্রজন্মৰ মাজত প্ৰতিজ্ঞাৰ বিশ্বস্ততা, আৰু ঐক্য আৰু উচ্চ নৈতিকতালৈ অনুপ্রাণিত কৰা।
মূল বিষয়
বিজয়।
প্রান্তৰেখা
1. প্রতিশ্রুত দেশত প্রবেশ — 1:1-5:12
2. দেশ বিজয় — 5:13-12:24
3. দেশ বিভাজন কৰা — 13:1-21:45
4. উপজাতিৰ ঐক্য আৰু প্রভুৰ প্রতি বিশ্বস্ততা — 22:1-24:33
1 অধ্যায়
1 যিহোৱাৰ দাস মোচিৰ মৃত্যুৰ পাছত, যিহোৱাই মোচিৰ পৰিচাৰক নুনৰ পুত্ৰ যিহোচূৱাক ক’লে, 2 “মোৰ দাস মোচিৰ মৃত্যু হ’ল; এতেকে তুমি এতিয়া উঠা আৰু এই লোকসকলৰ সৈতে, মই যি দেশ ইস্ৰায়েলৰ সন্তানসকলক দিছোঁ, সেই দেশলৈ যৰ্দ্দন নদী পাৰ হৈ যোৱা। 3 যি যি ঠাইত তোমালোকে ভৰি দিবা, মই মোচিক কোৱাৰ দৰে সেইবোৰ ঠাই তোমালোকক দিলোঁ৷
4 সেই মৰুপ্ৰান্তৰ পৰা লিবানোন হৈ মহানদী ফৰাৎ নদীলৈকে, সূৰ্য অস্ত যোৱা ফালৰ পৰা মহা-সমুদ্ৰ*লৈকে হিত্তীয়াসকলৰ গোটেই দেশ তোমালোকৰ অঞ্চল হ’ব। 5 তোমাৰ জীৱনৰ গোটেই কালত কোনো লোক তোমাৰ আগত থিয় হ’ব নোৱাৰিব; মই মোচিৰ লগত থকাৰ দৰে তোমাক ত্যাগ নকৰিম বা এৰি নাযাওঁ।
6 তুমি বলৱান আৰু সাহিয়াল হোৱা; কিয়নো এই লোকসকলক যি দেশ দিবলৈ মই তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষসকলৰ আগত শপত খাইছিলোঁ, তাক তুমিহে এই লোকসকলক অধিকাৰ প্ৰাপ্ত কৰাবা। 7 মোৰ দাস মোচিয়ে তোমাক আজ্ঞা কৰা গোটেই ব্যৱস্থা সাৱধানে পালন কৰি সেই মতে কাৰ্য কৰিবলৈ, মথোন তুমি বলৱান আৰু অতিশয় সাহসিয়াল হোৱা; তুমি যি যি ঠাইলৈ যোৱা, সেই সকলো ঠাইতে কৃতকাৰ্য্য হ’বৰ কাৰণে তুমি সেই ব্যৱস্থাৰ পৰা সোঁ কি বাওঁহাতে নুঘূৰিবা।
8 এই বিধান-পুস্তক খনৰ কথা তোমাৰ মুখৰ পৰা কেতিয়াও আঁতৰি নাযাওঁক; কিন্তু ইয়াতে থকা আটাইখিনি কথাকে পালন কৰি সেই মতে কাৰ্য কৰিবলৈ তুমি দিনে-ৰাতিয়ে ইয়াক ধ্যান কৰা; কিয়নো ইয়াকে কৰিলে তোমাৰ শুভগতি হ’ব আৰু তুমি কৃতকাৰ্য্য হ’বা। 9 মই তোমাক আজ্ঞা দিয়া নাই নে? বলৱান আৰু সাহিয়াল হোৱা! ত্ৰাসিত বা ব্যাকুল নহ’বা; কিয়নো তুমি যি যি ঠাইলৈ যাবা, সেই সকলো ঠাইতে তোমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা তোমাৰ লগত থাকিব।”
10 তেতিয়া যিহোচূৱাই লোকসকলৰ বিষয়াসকলক আজ্ঞা দি ক’লে, 11 “তোমালোকে চাউনিৰ মাজেদি গৈ লোকসকলক এই আজ্ঞা কৰা, ‘তোমালোক প্ৰত্যেকে নিজৰ কাৰণে বাটৰ সম্বল যুগুত কৰা; কিয়নো তোমালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই অধিকাৰৰ অৰ্থে তোমালোকক যি দেশ দিছে, সেই দেশত সোমাই তাক অধিকাৰ কৰিবৰ বাবে তিনি দিনৰ ভিতৰত তোমালোকে সেই যৰ্দ্দন নদী পাৰ হৈ যাব লাগিব’।”
12 তাৰ পাছত যিহোচূৱাই ৰূবেণীয়া আৰু গাদীয়াসকলক আৰু মনচিৰ ফৈদৰ আধাভাগ লোকক ক’লে, 13 “যিহোৱাৰ দাস মোচিয়ে দিয়া আজ্ঞাত কোৱা বাক্য তোমালোকে সোঁৱৰা যে, ‘তোমালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই তোমালোকক জিৰণি ল’বলৈ তোমালোকক এই দেশ দিছে।’
14 মোচিয়ে তোমালোকক দিয়া দেশত তোমালোকৰ ল’ৰা, তিৰোতা আৰু তোমালোকৰ পশুবোৰ যৰ্দ্দনৰ পূব পাৰে থাকিব৷ কিন্তু তোমালোকৰ আটাই পৰাক্ৰমী বীৰপুৰুষসকলে সাজু হৈ তেওঁলোকৰ আগে আগে গৈ, 15 যিহোৱাই তোমালোকক দিয়াৰ দৰে তোমালোকৰ ভাইসকলক জিৰণি নিদিয়া পৰ্য্যন্ত, তোমালোকৰ ভাইসকলক সাহাৰ্য আগবঢ়াব লাগিব; আৰু তোমালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই তেওঁলোকক দিয়া দেশ, তেওঁলোকেও অধিকাৰ কৰিব৷ তেতিয়া যৰ্দ্দন নদীৰ পূব পাৰে সূৰ্যোদয় হোৱা যি দেশ যিহোৱাৰ দাস মোচিয়ে তোমালোকক দিলে, তোমালোকৰ আধিপত্যৰ দেশলৈ উভটি আহি তাক ভোগ কৰিবা৷”
16 তেতিয়া তেওঁলোকে যিহোচূৱাক উত্তৰ দি ক’লে, “আপুনি আমাক যি যি আজ্ঞা দিছে, আমি সেই আজ্ঞা পালন কৰিম আৰু আপুনি আমাক য’লৈকে পঠিয়ায়, তা’লৈকে আমি যাম৷ 17 আমি সকলো বিষয়তে যেনেকৈ মোচিৰ আদেশ মানি চলিছিলোঁ, তেনেকৈ আপোনাৰো আদেশ মানি চলিম৷ কেৱল, মোচিৰ লগত থকাৰ দৰে, আপোনাৰ লগতো আপোনাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা থাকক৷ 18 যদি কোনোৱে আপোনাৰ আজ্ঞাৰ বিৰুদ্ধাচৰণ কৰে আৰু আপুনি দিয়া আজ্ঞাৰ কোনো কথা নুশুনে, তেনেহলে সেই জনৰ প্ৰাণদণ্ড হ’ব৷ কেৱল আপুনি বলৱান আৰু সাহিয়াল হওঁক।”
* 1 অধ্যায়:4 ভুমধ্য সাগৰ