11 অধ্যায়
প্ৰধান বাদ্যকৰৰ নিমিত্তে: দায়ুদৰ ৰচিত গীত।
1 মই যিহোৱাতে আশ্ৰয় লৈছোঁ।
তোমালোকে কেনেকৈ মোক ক’ব পাৰা,
“পক্ষীৰ দৰে উৰি পৰ্ব্বতলৈ পলাই যোৱা?”
2 কিয়নো চোৱা! শুদ্ধ অন্তৰৰ লোকক আন্ধাৰৰ পৰা আহত কৰিবৰ কাৰণে
দুষ্টবোৰে নিজৰ ধনু ভিৰাই লৈছে,
তেওঁলোকে তাত কাঁড় লগাইছে।
3 যদি ভিত্তিমূলবোৰ ধ্বংস কৰা হয়,
তেন্তে ধাৰ্মিকসকলে কি কৰিব পাৰিব?
4 কিন্তু যিহোৱা, তেওঁৰ পবিত্ৰ মন্দিৰত আছে;
তেওঁৰ সিংহাসন স্বর্গতে আছে।
তেওঁ মানুহলৈ চাই থাকে,
তেওঁৰ চকুৱে মানুহক পৰীক্ষা কৰে।
5 যিহোৱাই ধাৰ্মিক আৰু দুষ্ট সকলোকে পৰীক্ষা কৰে;
কিন্তু যিবোৰ দুষ্ট, অত্যাচাৰপ্রিয়, তেনেলোকক তেওঁ ঘৃণা কৰে।
6 তেওঁ দুষ্ট লোকৰ ওপৰত জ্বলন্ত অগ্নি আৰু গন্ধক বর্ষাব;
তেওঁৰ পাত্রৰ পৰা দগ্ধ কৰি নিয়া বতাহ তেওঁলোকৰ ভাগত হ’ব।
7 যিহোৱা ধাৰ্মিক, আৰু ধার্মিকতা তেওঁ ভাল পায়;
সৎ লোকে তেওঁৰ মুখ দেখা পাব।