\NormalFont\ShortTitle{लूक}

{\MTB लूकने लिहिलेले येशु ख्रिस्ताचे शुभवर्तमान

\par }{\MT लूकनी लिखेल येशु ख्रिस्तनं शुभवर्तमान

\par }{\IMT वळख

\par }{\IP लूक शुभवर्तमान हाई नवा करारना त्या चार पुस्तकामाईन एक शे ज्यानामा येशुना जिवनना वर्णन करेल शे, त्या प्रत्येक पुस्तकले शुभवर्तमान म्हणतस. येशुना मृत्युनंतर मत्तय, मार्क, अनी योहाननी पण हाई पुस्तक लिखेल शे. लूकनी फक्त येशुनं जिवन चरित्रच लिखं नही, तर त्याना मृत्यनंतर त्याना शिष्यसना कामसबद्ल लिखं. प्रेषितसना काम नावना पुस्तमा यानाबद्ल वाचाले भेटस. लूकना शुभवर्तमान कोठे अनी कवय लिखाई गयं यानाबद्ल माहीती नही. पण विद्वानसना अस मत शे की, लूकना शुभवर्तमान येशुना जन्मना लगभग ७० वरीस नंतर लिखामा वना व्हई.

\par }{\IP हाई पुस्तकना लेखक स्वतः लूक शे, तो एक वैद्य व्हता, त्याना लिखाणा प्रकार अनी भाषामाईन हाई समजस की, लूक एक सुशिक्षीत माणुस व्हता. लूकनं अस मत व्हतं की, येशुना जिवननी घटना खरी-खरी लिखाई जावाले पाहिजे, अनी घटना जशी व्हयनी तशीच लिखाई जावाले पाहिजे. त्यामुये त्यानाबद्ल वाचीसन फायदा व्हई.
१:१-३ लूक यहूदी नव्हता,
कलस्सै ४:१०-१४ त्यानी अस प्रकारमा लिखं की, गैरयहूदी पण त्याना लिखाण समजु शकतीन, ज्याप्रकारमा यहूदी रितीरिवाजसना वर्णन करेल शे, त्यानामाईन हाई समजस की,
१:८

\par }{\IP खुप काही मात्रमा लूक शुभवर्तमान मत्तय अनी मार्कना पुस्तकनामायक शे, तिन्ही पुस्तकमा एकच घटनाबद्ल एकसारख वर्णन करामा येल शे, पण लूकना पुस्तकमा बाप्तिस्मा करनारा योहान जन्माबद्दल सर्वात जास्त माहिती मिळस. लूकमा क्षमा विषयी सर्वात जास्त लिखेल शे.
३:३,
११:४,
१७:३-४,
२३:३४,
२४:४७. प्रार्थनाबद्ल सर्वात जास्त लिखं
३:२१,
५:१६,
६:१२,
१७:१-१२,
२२:३२.

\par }{\IOT रूपरेषा

\par }{\IO १. लूक शुभवर्तमाननी भुमिका अनी लिखाणं कारण सांगस.
{\IOR{१:१-४}}

\par }{\IO २. बाप्तिस्मा करनारा योहान अनी येशुना जन्म अनी बालपण.
{\IOR{१:५–२:५२}}

\par }{\IO ३. बाप्तिस्मा करनारा योहाननी सेवा.
{\IOR{३:१-२०}}

\par }{\IO ४. येशुना बाप्तिस्मा अनी परिक्षा.
{\IOR{३:२१–४:१३}}

\par }{\IO ५. गालीलमा येशुनी सेवा.
{\IOR{४:१४–९:५०}}

\par }{\IO ६. गालीलमाईन ते येरूशलेमपावत प्रवास.
{\IOR{९:५१–१९:२७}}

\par }{\IO ७. येरूशलेममा शेवटना आठवडा.
{\IOR{१९:२८–२३:५६}}

\par }{\IO ८. येशुनं पुनरूत्थान, शिष्यसले दर्शन अनी स्वर्गरोहण.
{\IOR{२४:१-५३}}



\par }\ChapOne{1}{\PP \VerseOne{1}प्रिय थियफिला,

\par }{\PP बराच लोकसनी त्या गोष्टीसबद्दल ज्या आमनामा घडेल शेतस त्यानी माहीती लिखानं कार्य आपला हातमा लेयल शे.

\VS{2}ठिक त्याच गोष्टी ज्या आमले त्या लोकसपाईन मिळेल शेतस अनी ज्यासनी ह्या गोष्टीसले सुरवातपाईनच दखेल व्हतं अनी त्या शुभवर्तमानना प्रचार करनारा व्हतात.

\VS{3}यामुये, माले बी वाटस की सर्व गोष्टीसना मुळपाईन नीट शोध करीसन त्या तुमनाकरता एकमांगे एक व्यवस्थित लिखु.

\VS{4}ज्यामुये तु त्या गोष्टी खऱ्या शेतस हाई समजी ले ज्यानं तुले शिक्षण देयल शे.


\par }{\SH बाप्तिस्मा करनारा योहानना जन्मनं भविष्य
\par }
{\PP \VS{5}यहूदीयाना राजा हेरोद ह्याना दिनसमा अबीयाना याजकवर्गमाधला जखऱ्या नावना एक याजक व्हता. त्यानी बायको अहरोनना कुळमाधली व्हती, तिनं नाव अलीशिबा व्हतं.

\VS{6}त्या दोन्ही देवना दृष्टीमा धार्मीक व्हतात अनी प्रभुन्या सर्व आज्ञा अनं विधी खरी भावनातीन पाळाकरता जागरूक व्हतात.

\VS{7}अलीशिबा वांझ व्हती म्हणीन त्यासले लेकरंबाळं नव्हतात, त्या दोन्ही म्हतारा व्हई जायेल व्हतात.


\par }{\PP \VS{8}एकदाव असं व्हयनं की जखऱ्या आपला वर्गणी येळ येवावर देवपुढे याजकनं कामकरी राहींता,

\VS{9}तो याजकसना रितप्रमाणे देवना पवित्र मंदिरमा जाईन धुप जाळाकरता चिठ्या टाकीन निवडाई गया

\VS{10}धुप जाळाना येळले लोकसनी गर्दी बाहेर प्रार्थना करी राहींती.

\VS{11}तवय देवना दूत धुपवेदीना उजवा बाजुले प्रकट व्हयना.

\VS{12}त्याले दखीन जखऱ्या घाबरना अनं त्याना थरकाप व्हयना.

\VS{13}देवदूत त्याले बोलना, “जखऱ्या, घाबरू नको, कारण तुनी ईनंती ऐकामा येल शे; तुनी बायको अलीशिबा हिनापाईन तुले पोऱ्या व्हई, अनी तु त्यानं नाव योहान ठेव.

\VS{14}तुले आनंद अनं उल्लास व्हई अनी त्याना जन्ममुये बराच लोकसले आनंद वाटी.

\VS{15}कारण योहान देवना नजरमा महान व्हई, तो ‘द्राक्षरस अनं दारू पेवाव नही,’ अनी तो त्यानी मायना कोखपाईन पवित्र आत्मातीन परीपुर्ण राही,

\VS{16}तो इस्त्राएलसना बराच जणसले त्यासना देव प्रभु यानाकडे वळाई;

\VS{17}‘बापसनं मन पोऱ्यासकडे,’ अनी हट्टी लोकसले धार्मीक जणसना ज्ञानकडे फिराईन प्रभुकरता योग्य प्रजा तयार कराले तो एलियानामायक आत्मातीन अनं सामर्थ्यतीन त्यानापुढे चाली.”


\par }{\PP \VS{18}तवय जखऱ्या देवदूतले बोलना, “हाई कसावरीन समजी? कारण मी म्हतारा शे अनं मनी बायको बी म्हतारी शे.”


\par }{\PP \VS{19}देवदूतनी त्याले उत्तर दिधं, “मी देवनापुढे उभा राहणारा गॅब्रीएल देवदूत शे, अनी तुनाबरोबर बोलाले अनं हाई सुवार्ता तुले सांगाकरता माले धाडामा येल शे.

\VS{20}दख, हाई घडी त्या दिनपावत तु मुका ऱ्हाशी, तुले बोलता येवाव नही; कारण पुर्ण व्हणारं मना वचनवर तु ईश्वास ठेवा नही.”


\par }{\PP \VS{21}ईकडे लोक जखऱ्यानी वाट दखी राहींतात अनं त्याले पवित्र मंदिरमा उशीर लागामुये त्यासले आश्चर्य वाटनं.

\VS{22}तो बाहेर वना तवय त्याले त्यासनासंगे बोलता ई नही राहींत तवय त्यासले समजनं की त्याले पवित्र मंदिरमा दर्शन व्हयेल शे; तो त्यासले इशारा करीसन गप्प राहीना.


\par }{\PP \VS{23}मंग असं व्हयनं की मंदिरमधला त्याना सेवाना दिन पुरा व्हवावर तो आपला घर गया.

\VS{24}त्या दिन नंतर त्यानी बायको अलीशिबाले दिन राहीनात अनी ती पाच महीना दपीन राहीनी.

\VS{25}ती सांगे की, “लोकसमा मनी व्हनारी निंदा बंद व्हवाकरता देवनी मनाकडे दखं तवय मनाकरता त्यानी असं करं!”


\par }{\SH कुमारी मरीयाले देवदूतना निरोप
\par }
{\PP \VS{26}अलिशिबाना सहावा महीनामा देवनी गालीलमधला नासरेथ नावना गावमा एक कुमारीकडे गॅब्रीएल देवदूतले धाडं.

\VS{27}\XREF{✡}{{\XO 1:27 }{\XO{१:२७
}}{\XT{मत्तय १:१८}}}तिनी दावीदना वंश मधला योसेफ नावना माणुससंगे मांगनी व्हयेल व्हती, त्या कुवारीनं नाव मरीया व्हतं.

\VS{28}तवय देवदूत मझार तिनाकडे ई बोलना, हे कृपा व्हयेल बाई, कल्याण असो! प्रभु तुनासंगे शे, तु धन्य शे.


\par }{\PP \VS{29}मरीया ते बोलनं ऐकीन भलती घाबरी गई अनी हाई अभिवंदन काय व्हई असा ईचार करू लागनी.

\VS{30}देवदूतनी तिले सांगं, “मरीया, घाबरू नको; कारण देवनी कृपा तुनावर व्हयेल शे.

\VS{31}\XREF{✡}{{\XO 1:31 }{\XO{१:३१
}}{\XT{मत्तय १:२१}}}तु गरोदर व्हशी अनं पोऱ्याले जन्म देशी, अनी त्यानं नाव येशु ठेव.

\VS{32}तो महान व्हई अनं त्याले परमेश्वरना पोऱ्या म्हणतीन. अनी प्रभु देव त्याले त्याना बाप दावीद ह्यानं राजासन दी,

\VS{33}तो याकोबना घरानावर युगानुयुग राज्य करी; त्याना राज्यना अंत व्हवाव नही!”


\par }{\PP \VS{34}मरीयानी देवदूतले ईचारं, “हाई कसं व्हई? कारण माले पुरूष माहीत नही.”


\par }{\PP \VS{35}देवदूतनी उत्तर दिधं, “पवित्र आत्मा तुनावर ई अनी परमेश्वरनी शक्ती तुनावर छाया करी, याकरता की, जो जन्मी त्याले पवित्र, देवना पोऱ्या, अस म्हणतीन.

\VS{36}दख, तुनी नातलग अलीशिबा हिले बी म्हतारपणमा गर्भ राहेल शे, अनी जिले वांझ म्हणतस तिले हाऊ सहावा महीना चालु शे.

\VS{37}अशी कोणतीच गोष्ट नही जी देव करू शकस नही.”


\par }{\PP \VS{38}तवय मरीया बोलनी, “मी प्रभुनी दासी, माले तुना वचनप्रमाणे व्हवो.” अनी देवदूत तिनाकडतीन निंघी गया.


\par }{\SH मरीया अलीशिबाले भेटस
\par }
{\PP \VS{39}त्याच दिनसमा मरीया फटकामा डोंगराळ प्रदेशमातील यहूदा प्रांतना एक गावमा निंघी गयी.

\VS{40}जखऱ्याना घरमा जाईन तिनी अलीशिबाले शुभेच्छा दिध्यात.

\VS{41}तवय असं व्हयनं की अलीशिबानी मरीयानी देयल शुभेच्छा ऐकताच, बाळनी तिना पोटमा उडी मारी, अनं अलीशिबा पवित्र आत्मातीन परीपुर्ण व्हयनी.

\VS{42}अनी अलीशिबा उच्चा आवाजमा बोलनी, “बायासमा तु धन्य अनं तुनं पोटनं फळ धन्य.

\VS{43}मनावर हाई कृपा कशी व्हयनी की, मना प्रभुनी माय माले भेटाले वनी?

\VS{44}तुना शुभेच्छाना शब्द मना कानवर पडताच बाळनी मना पोटमा आनंदतीन उडी मारी.

\VS{45}जीनी ईश्वास धरा ती धन्य, कारण प्रभुनी तिले सांगेल गोष्टी पुर्ण व्हतीन!”


\par }{\SH मरीयानं स्तुती गीत
\par }
{\PP \VS{46}तवय मरीया बोलनी,

\par }{\Q “मना जिव प्रभुले थोर मानस;


\par }{\QB \VS{47}अनी देव जो मना तारणारा, त्यानामुये मना आत्मा आनंदमा शे,


\par }{\QB \VS{48}कारण त्यानी आपली दासीवर कृपादृष्टी करेल शे!

\par }{\Q दखा, आत्तेपाईन सर्व पिढ्या माले धन्य म्हणतीन,


\par }{\QB \VS{49}कारण जो पराक्रमी देव त्यानी मनाकरता महान कार्य करेल शे.

\par }{\Q त्यानं नाव पवित्र शे;


\par }{\QB \VS{50}ज्या त्याले मानतस

\par }{\QB त्यासनावर त्यानी दया पिढ्यानपिढ्या शे.


\par }{\Q \VS{51}त्यानी आपला हातनी पराक्रम करेल शे

\par }{\QB अनी त्यासनी दाणादाण करी टाकेल शे ज्या आपला मनना भावनातीन गर्विष्ट व्हतात.


\par }{\Q \VS{52}त्यानी राजासले राजासनसवरतीन काढेल शे,

\par }{\QB अनं नम्र लोकसले उंच करेल शे.


\par }{\Q \VS{53}भूक्यासले त्यानी चांगल्या वस्तु दिसन तृप्त करेल शे,

\par }{\QB अनं धनवानसले रिकामी हात धाडी देयल शे.


\par }{\Q \VS{54}त्यानी आमना पुर्वजसंले सांगेल प्रमाणे,

\par }{\QB आपला सेवक इस्त्राएल याले मदत करेल शे.


\par }{\Q \VS{55}त्यानी आमना पुर्वजसले सांगेल प्रमाणे अब्राहाम

\par }{\QB अनं त्याना संतान यासनावरनी दया सर्वकाळ ध्यानमा ठेवा!”


\par }{\PP \VS{56}मंग मरीया जवळजवळ तीन महीना अलीशिबाजोडे राहीन आपला घर परत गई.


\par }{\SH बाप्तिस्मा करनारा योहानना जन्म
\par }
{\PP \VS{57}अलीशिबाना दिन भरणात अनं तिले पोऱ्या व्हयना.

\VS{58}प्रभुनी तिनावर मोठी कृपा करी हाई ऐकीन तिना शेजारना अनं नातलग यासनी तिनासंगे आनंद करा.


\par }{\PP \VS{59}मंग आठवा दिन असं व्हयनं की, बाळनी सुंता कराकरता त्या वनात, अनी त्याना बापना नाववरतीन त्यानं नाव जखऱ्या ठेवणार व्हतात.

\VS{60}पण त्यानी मायनी सांगं, “नही! त्यानं नाव योहान ठेवनं शे.”


\par }{\PP \VS{61}त्या तिले बोलणात, “तुना नातलगसमा हाई नाव कोणच नही शे!”

\VS{62}त्यासनी त्याना बापले इशारा करीसन ईचारं, तुनी काय ईच्छा शे त्यानं नाव काय ठेवानं.


\par }{\PP \VS{63}मंग त्यानी पाटी मांगाडीन त्यानं नाव योहान शे अस लिखं, तवय सर्वासले आश्चर्य वाटणं.

\VS{64}त्याच येळले लगेच त्यानं तोंड उघडनं, त्यानी जिभ मोकळी व्हयनी अनी तो देवना आभार मानीन बोलाले लागना.

\VS{65}यावर त्यासना आजुबाजू राहनारासमा भिती पसरनी अनी यहूदीया प्रदेशमा पुर्ण डोंगराळ प्रदेशमा या सर्व गोष्टिसबद्दल लोकसमा चर्चा व्हवाले लागनी.

\VS{66}ज्यासनी ह्या गोष्टि ऐक्यात त्या सर्व आपला मनमा ईचार करीसन बोलणात, हाऊ पोऱ्या व्हई तरी कसा? कारण प्रभुना हात त्यानावर व्हता.


\par }{\SH जखऱ्यानी भविष्यवाणी
\par }
{\PP \VS{67}योहानना बाप जखऱ्या ह्यानी पवित्र आत्मातीन परिपूर्ण व्हईसन संदेश दिधा, तो असा;


\par }{\Q \VS{68}इस्त्राएलसना देव प्रभु, धन्यवादित शे,

\par }{\QB कारण त्यानी आपला लोकसनी भेट लिसन त्यासले मुक्ती देयल शे.


\par }{\Q \VS{69}त्यानी आमनाकरता आपला सेवक

\par }{\QB दावीदना घरानामा सामर्थ्यवान उध्दारक देयल शे.


\par }{\Q \VS{70}जसं की त्यानी सुरवात पाईन आपला पवित्र संदेष्टासद्वारे सांगेल व्हतं.


\par }{\Q \VS{71}की, आमना शत्रुसपाईन अनी व्देष करनारासना हाततीन

\par }{\QB आमनं तारण व्हई


\par }{\Q \VS{72}यानाकरता की, त्यानी आमना पुर्वजसंवर दया कराले पाहिजे

\par }{\QB अनी आपला पवित्र करारनी,


\par }{\Q \VS{73}म्हणजे जी शपथ त्यानी आमना बाप अब्राहाम

\par }{\QB याले देयल शे त्यानी आठवण कराले पाहिजे


\par }{\QB \VS{74}ती हाई की तुम्हीन आपला शत्रुसना हातमातीन सुटीन,


\par }{\Q \VS{75}मनासमोर पवित्रतातीन अनं धार्मीकतातीन

\par }{\QB आयुष्यभर मनी सेवा नही घाबरता करशात अस मी करसु.


\par }{\Q \VS{76}“अनी हे बाळ, तुले परमप्रधान देवना संदेष्टा म्हणतीन,

\par }{\Q कारण प्रभुनी वाट तयार कराकरता

\par }{\QB तु त्यानापुढे चालशी,


\par }{\Q \VS{77}यानाकरता की त्याना लोकसले त्यासना पापना माफीघाई

\par }{\QB तारणनं ज्ञान देवाकरता.


\par }{\Q \VS{78}आमना देवना परमकृपातीन हाई व्हयेल शे.

\par }{\QB म्हणीन आमनावर वरतीन तारणना प्रकाश चमकी


\par }{\QB \VS{79}‘यानाकरता की अंधारमा अनं मृत्युना सावलीमा बशेलसले

\par }{\QB तो प्रकाश भेटी’ अनी आमना पाय शांतीना वाटवर चालतिन.”


\par }{\PP \VS{80}तो बाळ वाढीन आत्मातीन बलवान व्हत गया, अनी इस्त्राएलना लोकसले प्रकट व्हवाना दिनपावत जंगलमा राहीना.




\par }\Chap{2}{\SH येशुना जन्म
\par }
{\R (मत्तय १:१८-२५)

\par }{\PP \VerseOne{1}त्या दिनसमा अस व्हयनं की, सर्व रोमी साम्राज्यनी जनगणना व्हवाले पाहिजे अशी सम्राट कैसर औगुस्त यानी आज्ञा करी.

\VS{2}हाई पहिली जनगणना व्हयनी तवय क्वीरीनिय हाऊ सिरिया प्रांतना सुबेदार व्हता.

\VS{3}मंग सर्व लोके आपलाआपला गावले नाव नोंदाले गयात.


\par }{\PP \VS{4}योसेफ बी गालीलना नासरेथ गावतीन यहूदीयामधला बेथलहेम गावले म्हणजे दावीदना गावले गया कारण तो दावीदना घराणामधला अनं वंश मधला व्हता.

\VS{5}तो आपली मागणी व्हयेल मरीयासंगे नाव नोंदाले गया, तिले दिन व्हतात.

\VS{6}अनी त्या तठे व्हतात तवय अस व्हयनं की, तिना दिन पुरा व्हयनात.

\VS{7}तिनी आपला पहिला पोऱ्याले जन्म दिधा अनी त्याले कापडमा गुंढाळीन गव्हाणीमा निजाडं, कारण त्यासले उतारशाळमा जागा नव्हती.


\par }{\SH मेंढपाय अनी देवदूत
\par }
{\PP \VS{8}त्याच प्रांतमा मेंढपाय जंगलमा राहिसन रातले आपला कळप सांभाळी राहींतात

\VS{9}तवय प्रभुना एक दूत त्यासनासमोर ईसन उभा राहिना अनं प्रभुनं तेज त्यासना आजुबाजूले चमकनं अनी त्या घाबरनात.

\VS{10}पण देवदूत त्यासले बोलणा, “घाबरू नका! कारण दखा जो मोठा आनंद सर्व लोकसले व्हणार शे, त्यानी सुवार्ता मी तुमले सांगस.”

\VS{11}ती हाई की, तुमनाकरता आज दावीदना गावमा तारणारा जन्मेल शे, तो ख्रिस्त प्रभु शे!

\VS{12}अनी तुमले खुण हाई शे की, कपडामा गुंढाळेल अनं गव्हाणीमा निजाडेल अस बाळ तुमले दखाई.


\par }{\PP \VS{13}इतलामा अचानक स्वर्ग माधला देवदूतसना घोळका त्या देवदूतजोडे प्रकट व्हयना; त्या देवनी स्तुती करीसन बोलनात,


\par }{\Q \VS{14}“स्वर्गलोकी देवले गौरव,

\par }{\QB अनी पृथ्वीवर मनुष्यसमा शांती त्यासनावर तो प्रसन्न व्हयेल शे!”


\par }{\PP \VS{15}मंग असं व्हयनं की, देवदूत त्यासना जोडेतीन स्वर्गमा निंघी गयात तवय मेंढपाळ एकमेकसले सांगाले लागनात, “चला, आपण बेथलहेमले जाऊ अनं हाई जी घडेल गोष्ट प्रभुनी आपले सांगी ती दखु.”


\par }{\PP \VS{16}तवय त्या लगेच जाईन मरीया अनं योसेफ यासनाजोडे पोहंचनात अनी त्यासनी त्या बाळले गव्हाणीमा निजेल दखं.

\VS{17}जवय मेंढपायनी त्यासले दखं तवय जी गोष्ट देवदूतनी बाळाबद्दल सांगेल व्हती ती त्यासले सांगी.

\VS{18}मंग सर्व ऐकणारासले मेंढपाळसनी सांगेल गोष्टीसनं आश्चर्य वाटणं.

\VS{19}पण मरीया ह्या गोष्टी मनमा ठेईन ईचार करत राहिनी.

\VS{20}मंग देवदूतनी मेंढपायसले सांगेल व्हतं त्यानाप्रमाणे त्या सर्व गोष्टी ऐकीसन अनं दखीसन; त्या देवना गौरव करत परत गयात.


\par }{\SH येशुनं नामकरन
\par }
{\PP \VS{21}\XREF{✡}{{\XO 2:21 }{\XO{२:२१
}}{\XT{लूक १:३१}}}मंग सुंताना आठवा दिन वना तवय त्यानं नाव येशु ठेवं, हाई तर तो पोटमा येवाना पहिलेच देवदूतनी ठेल व्हतं.


\par }{\SH येशुले मंदिरमा लयतस
\par }
{\PP \VS{22}मोशेना नियमशास्त्रप्रमाणे योसेफ अनी मरीयाना शुध्दीकरणना दिन भरनात तवय त्या बाळले देवले अर्पण कराकरता यरूशलेमले लई वनात.

\VS{23}जसं की प्रभुना नियमशास्त्रमा लिखेल शे; “प्रत्येक पहिला जन्मेल नर प्रभुले अर्पण कराना.”

\VS{24}अनी प्रभुना नियमशास्त्रमा लिखेलप्रमाणे, पारवासनी जोडी किंवा कबुतरना दोन पिल्ला आनीसन त्यासनं अर्पण करानं, याकरता त्यासनी त्याले यरूशलेमले आनं.


\par }{\PP \VS{25}यरूशलेममा शिमोन नावना एक धार्मीक अनी भक्ती करनारा माणुस व्हता, तो इस्त्राएलले वाचाडनारानी वाट दखी राहिंता अनी पवित्र आत्मा त्यानासंगे व्हता.

\VS{26}अनी प्रभु ख्रिस्तले दखाना पहिले तु मराव नही अस पवित्र आत्मानी त्याले प्रकट करेल व्हतं

\VS{27}शिमोन पवित्र आत्माना प्रेरणातीन मंदिरमा वना अनी जवय नियमशास्त्रना विधीप्रमाणे कराकरता येशु बाळाना मायबाप त्याले मंदिरमा लई वनात,

\VS{28}तवय शिमोननी त्याले हातमा लिधं अनं देवले धन्यवाद दिसन बोलना;


\par }{\Q \VS{29}“हे प्रभु, आते तु माले जे वचन देयल व्हतं तसं,

\par }{\QB तूना दासले म्हणजे माले शांतीमा मरू दे.


\par }{\Q \VS{30}कारण मना डोयासनी तुना ऊध्दार दखी लयेल शे,


\par }{\Q \VS{31}ज्याले तु सर्व लोकसना समोर तयार करेल शे;


\par }{\Q \VS{32}की, तो गैरयहूदी लोकसकरता प्रकाश

\par }{\QB अनी तुना इस्त्राएलना लोकसनं वैभव राही.”


\par }{\PP \VS{33}शिमोननी येशु बाळबद्दल सांगेल गोष्टीसवरतीन त्याना माय बापले आश्चर्य वाटणं.

\VS{34}शिमोननी त्यासले आशिर्वाद दिसन येशुनी माय मरीयाले सांगं दख, “हाई बाळ इस्त्राएलमधला बराच जणसना नाश अनं तारण याकरता अनी ज्यानाविरूध्द लोक बोलतीन असं चिन्ह व्हवाकरता याले देवनी निवडेल शे

\VS{35}यामुये बराच लोकसना मनमाधला ईचार उघड व्हवाकरता तुना स्वतःना हृदयले तलवारनामायक दुःख चिरी जाई.”


\par }{\PP \VS{36}आशेरना वंशमातील फनूएलनी पोर हन्ना नावनी एक संदेष्टी व्हती, ती लगीनना सात वरीस नंतर तिना नवरा मरी गया, ती भलती म्हतारी व्हयेल व्हती.

\VS{37}आते ती चौऱ्यांशी वरीसनी विधवा व्हती, तरी ती देवनं मंदिर कधीच सोडीन नही जाता रातदिन देवनी भक्ती करे अनं उपास प्रार्थना करे.

\VS{38}त्याच येळले तिनी ईसन देवना आभार मानात अनी यरूशलेमनी सुटकानी ज्या वाट दखी राहींतात त्या सर्वासले तिनी त्या बाळबद्दल सांगं.


\par }{\SH येशुनं धाकलपण
\par }
{\PP \VS{39}\XREF{✡}{{\XO 2:39 }{\XO{२:३९
}}{\XT{मत्तय २:२३}}}मंग योसेफ अनी मरीया देवना नियमशास्त्रप्रमाणे सर्व संपाडीन, गालीलमाधला त्यासना नासरेथ गावले परत गयात.

\VS{40}ते बाळ वाढाले लागनं अनी तो बलवान व्हयना त्याना ज्ञानमा वाढ व्हई राहिंती; त्यानावर देवनी कृपा व्हती.


\par }{\SH येशुबाळ मंदिरमा
\par }
{\PP \VS{41}येशुना मायबाप दर वरीसले वल्हांडण सणकरता यरूशलेमले जायेत.

\VS{42}अनी तो बारा वरीसना व्हयना तवय त्या सणना रितप्रमाणे तठे गयात.

\VS{43}मंग सण सरानंतर त्या घर जावाले निंघनात, तवय तो पोऱ्या येशु मांगे यरूशलेममा राही गया हाई त्याना माय बापले समजनं नही;

\VS{44}तो वाटमाधला प्रवाशीससंगे येत व्हई, असं समजीन त्या एक दिननी वाट चाली गयात; नंतर त्या नातेवाईक अनं वळखना लोकसमा त्याना शोध कराले लागनात.

\VS{45}पण तो त्यासले सापडना नही, म्हणीन त्या त्याना शोध करत करत यरूशलेमले परत गयात.

\VS{46}मंग अस व्हयनं की तिन दिन नंतर तो मंदिरमा गुरूमंडळीमा बशीन त्यासनं भाषण ऐकतांना अनं त्यासले प्रश्न ईचारतांना त्यासले दखायना.

\VS{47}ज्या सर्वाजन त्यानं ऐकी राहींतात त्या त्यानी बुध्दी वरतीन अनं उत्तरसवरतीन थक्क व्हयनात.

\VS{48}तवय त्याले दखीसन त्याना माय बापले आश्चर्य वाटनं, अनी त्यानी माय त्याले बोलनी, “बाळा, तु आमनासंगे का बर असा वागना? तुना बाप अनी मी काळजी करीसन तुना शोध करत वनुत.”
 

\par }{\PP \VS{49}तो त्यासले बोलना, “तुम्हीन माले का बर शोधी राहींतात? तुमले माहीत नही का की, माले मना बापना घरमा ऱ्हावाले पाहिजे?”

\VS{50}पण तो जे बोलना ते त्यासले समजनं नही.


\par }{\PP \VS{51}मंग तो त्यासनासंगे निंघीन नासरेथले गया अनं त्यासनी आज्ञामा राहीना; त्यानी मायनी ह्या सर्व गोष्टी आपला मनमाच ठेयात.

\VS{52}येशु हाऊ ज्ञानघाई, शरीरघाई अनी माणुसना अनी परमेश्वरनी कृपामा वाढत गया.




\par }\Chap{3}{\SH बाप्तिस्मा करनारा योहान अनं त्याना संदेश
\par }
{\R (मत्तय ३:१-१२; मार्क १:१-८; योहान १:१९-२८)

\par }{\PP \VerseOne{1}मंग तिबिर्य गावना कैसर याना राज्यना पंधरावा वरीसले पंतय पिलात हाऊ यहूदीया प्रांतना अधिकारी व्हता; हेरोद गालीलना राजा व्हता; त्याना भाऊ फिलीप्प हाऊ इतुरीया अनी त्राखोनीती या देशसना राजा; अनी लुसनिय हाऊ अबिलेने देशना राजा व्हता,

\VS{2}हन्ना अनं कैफा या मुख्य याजक व्हतात, तवय जखऱ्याना पोऱ्या योहान याले जंगलमा देवनं वचन प्राप्त व्हयनं.

\VS{3}मंग बाप्तिस्मा करनारा योहान यार्देन नदीना चारीमेरना सगळा प्रदेशमा “तुमना पापसपाईन फिरा अनी बाप्तिस्मा करी ल्या, अनी देव तुमना पापसनी क्षमा करी” असा उपदेश करत फिरना.


\par }{\Q \VS{4}जसं यशया संदेष्टानी सांगेल शे;

\par }{\QB “जंगलमा घोषणा करनारानी अशी वाणी व्हयनी की,

\par }{\QB ‘प्रभुना मार्ग तयार करा; त्यानी वाट नीट करा!


\par }{\Q \VS{5}प्रत्येक दरी भरी,

\par }{\QB प्रत्येक डोंगर अनी टेकडी सपाट व्हई,

\par }{\Q वाकड्या वाटा सरळ व्हतीन,

\par }{\QB टेकडिवाल्या वाटा सरळ व्हतीन.


\par }{\Q \VS{6}तवय सर्व मनुष्य प्राणी देवनी करेल तारण दखतीन!’ ”


\par }{\PP \VS{7}\XREF{✡}{{\XO 3:7 }{\XO{३:७
}}{\XT{मत्तय १२:३४; २३:३३}}}तवय लोकसनी गर्दी योहान कडतीन बाप्तिस्मा लेवाले त्यानाकडे वनी तवय तो त्यासले बोलना, “अरे सापसना पिल्लासवन!” देवना येनारा क्रोधपाईन पळाकरता तुमले कोणी सुचाडं?

\VS{8}\XREF{✡}{{\XO 3:8 }{\XO{३:८
}}{\XT{योहान ८:३३}}}आत्ते पहिले पापसपाईन फिरा शोभी असा सत्कर्म करा अनं अब्राहाम आमना बाप शे अस आपला मनमा म्हणु नका. मी तुमले सांगस की, देव अब्राहाम करता दगडसपाईन संतती उत्पन्न कराले समर्थ शे!

\VS{9}\XREF{✡}{{\XO 3:9 }{\XO{३:९
}}{\XT{मत्तय ७:१९}}}आत्तेच झाडना मुळजोडे कुऱ्हाड ठेयेल शे; जे जे झाड चांगलं फळ देस नही ते ते झाड तोडीसन अग्नीमा टाकामा येस.


\par }{\PP \VS{10}तवय लोकसनी गर्दीनी त्याले ईचारं, “तर आम्हीन काय कराले पाहिजे?”


\par }{\PP \VS{11}त्यानी त्यासले उत्तर दिधं, “ज्यानाजोडे दोन सदरा शेतस त्यानी ज्याले नही शे त्याले एक देवानं, अनी ज्यानाजोडे अन्न शे त्यानी बी तसच करानं.”


\par }{\PP \VS{12}\XREF{✡}{{\XO 3:12 }{\XO{३:१२
}}{\XT{लूक ७:२९}}}मंग जकातदार बी बाप्तिस्मा लेवाले वनात अनी त्याले बोलनात, “गुरजी, आम्हीन काय करानं?”


\par }{\PP \VS{13}त्यानी त्यासले सांगं, “तुमले जे नेमी देयल शे, त्यानापेक्षा जास्त जुलुम करीसन लेवु नका.”


\par }{\PP \VS{14}शिपाईसनी त्याले ईचारं, “आमनाबद्दल काय? आम्हीन काय करानं?”

\par }{\PP त्यानी त्यासले सांगं, “कोणबद्दल खोटी साक्ष देऊ नका, कोणाकडतीन काहीच जबरदस्ती लेवु नका; आपला पगारमाच खूश राहा.”


\par }{\PP \VS{15}तवय लोक आशा लाईन दखी राहींतात अनी हाऊ ख्रिस्त तर नही ना असा आपला मनमा योहानबद्दल सर्वाजन ईचार करी राहींतात,

\VS{16}योहाननी त्या सर्वासले उत्तर दिधं, “मी तुमना बाप्तिस्मा पाणीघाई करस हाई खरं, पण जो मनापेक्षा समर्थ शे, ज्याना पायना जोडानी दोरी सोडानी मनी लायकी नही. तो ई राहीना; तो तुमना बाप्तिस्मा पवित्र आत्माघाई अनं अग्नीघाई करी.

\VS{17}आपलं खळं पुर्ण स्वच्छ कराकरता अनं आपला कोठारमा गहु गोया कराकरता त्याना हातमा त्यानं सुपडं शे; पण भुस्सा राही त्याले नही वलावनारी अग्नीमा जाळी टाकी.”


\par }{\PP \VS{18}आखो त्यानी दुसऱ्याबी बऱ्याच बोधन्या गोष्टी सांगीन लोकसले सुवार्ताना प्रचार करा.

\VS{19}\XREF{✡}{{\XO 3:19 }{\XO{३:१९
}}{\XT{मत्तय १४:३,४; मार्क ६:१७,१८}}}राजा हेरोदनी स्वतःना भाऊनी बायको हेरोदीया हिनासंगे लगीन करं अनी त्यानी करेल सर्व कुकर्मंसमुये योहाननी त्याले दोष दिसन फटकारं,

\VS{20}तवय वरतीन हेरोदनी हाई बी करं की, योहानले कैदखानामा टाकी दिधं.


\par }{\SH येशुना बाप्तिस्मा
\par }
{\R (मत्तय ३:१३-१७; मार्क १:९-११)

\par }{\PP \VS{21}सर्व लोकसनी बाप्तिस्मा लिधा अनं येशु बी बाप्तिस्मा लिसन प्रार्थना करी राहींता तवय अस व्हयनं की स्वर्ग उघडनं,

\VS{22}\XREF{✡}{{\XO 3:22 }{\XO{३:२२
}}{\XT{मत्तय ३:१७; मार्क १:११; लूक ९:३५}}}अनी पवित्र आत्मा कबुतरना मायक त्यानावर उतरना, अनी स्वर्गमाईन अशी वाणी व्हयनी की, “तु मना प्रिय पोऱ्या शे, तुनाबद्दल मी भलताच खूश शे.”


\par }{\SH येशुनी वंशावळी
\par }
{\R (मत्तय १:१-१७)

\par }{\PP \VS{23}येशुनी आपला कामनी सुरवात करी तवय तो जवळपास तीस वरीसना व्हता, त्याले लोक योसेफना पोऱ्या अस समजेत. योसेफ एलीना

\VS{24}तो मत्ताथना, तो लेवीना, तो मल्खीना, तो यन्नयना, तो योसेफना,

\VS{25}तो मत्तिथ्यना, तो आमोसना, तो नहुमना, तो हेस्लीना, तो नग्गयना,

\VS{26}तो महथना, तो मत्तिथ्यना, तो शिमयीना, तो योसेखना, तो योदना,

\VS{27}तो योहान्नाना, तो रेशाना, तो जरूब्बाबेलना, तो शल्तीएलना, तो नेरीना,

\VS{28}तो मल्खीना, तो अद्दीना, तो कोसामना, तो एल्मदामना, तो एराना,

\VS{29}तो येशुना, तो अलियेजरना, तो योरीमना, तो मत्ताथना, तो लेवीना,

\VS{30}तो शिमोनना, तो यहुदाना, तो योसेफना, तो योनामना, तो एल्याकीमना,

\VS{31}तो मल्याना, तो मिन्नाना, तो मत्तथाना, तो नाथानना, तो दावीदना,

\VS{32}तो इशायना, तो ओबेदना, तो बवाजना, तो सल्मोनना, तो नहशोनना,

\VS{33}तो अम्मीनादाबना, तो अद्यीना, तो अर्णयना, तो हेस्रोनना, तो पेरेसना, तो यहुदाना,

\VS{34}तो याकोबना, तो इसहाकना, तो अब्राहामना, तो तेरहना, तो नाहोरना,

\VS{35}तो सरूगना, तो रऊना, तो पेलेगना, तो एबरना, तो शेलहना,

\VS{36}तो केनानना, तो अर्पक्षदना, तो शेमना, तो नोहाना, तो लामेखना,

\VS{37}तो मथूशलहना, तो हनोखना, तो यारेदना, तो महललेलना, तो केनानना,

\VS{38}तो अनोशना, तो शेथना, तो आदामना, तो देवना पोऱ्या.




\par }\Chap{4}{\SH येशुनी परिक्षा
\par }
{\R (मत्तय ४:१-११; मार्क १:१२,१३)

\par }{\PP \VerseOne{1}येशु पवित्र आत्मातीन परिपूर्ण व्हईसन यार्देनतीन परत वना

\VS{2}अनी आत्मा त्याले चाळीस दिन जंगलमा लई गया, तठे सैताननी त्यानी परिक्षा लिधी, त्या दिनसमा त्यानी काहीच खादं नही, ते संपावर त्याले भूक लागनी.


\par }{\PP \VS{3}तवय सैतान त्याले बोलना, “जर तु देवना पोऱ्या शे, तर ह्या दगडले आज्ञा कर की, भाकर व्हई जाय.”


\par }{\PP \VS{4}पण येशुनी उत्तर दिधं, “माणुस फक्त भाकर खाईसन जिवत राही अस नही.” अस शास्त्रमा लिखेल शे.


\par }{\PP \VS{5}मंग सैताननी त्याले वर लई जाईसन जगमाधला सर्वा राज्य एक क्षणमा दखाडात.

\VS{6}“अनी सैतान त्याले बोलना, पुरा अधिकार अनं यानं वैभव मी तुले दिसु, कारण हाई सर्व माले सोपी देयल शे, अनं मना मनले वाटस त्याले मी हाई देस.

\VS{7}जर तु माले नमन करशी तर हाई सर्व तुनं व्हई जाई.”


\par }{\PP \VS{8}येशुनी त्याले उत्तर दिधं, “परमेश्वर तुना देव यानी भक्ती कर, अनी फक्त त्यानीच सेवा कर, अस शास्त्रमा लिखेल शे!”


\par }{\PP \VS{9}नंतर सैताननी येशुले यरूशलेममा लई जाईन मंदिरना शेंडावर उभं करीसन सांगं, “जर तु देवना पोऱ्या व्हशी तर आठेन खाल उडी टाक.”

\VS{10}कारण शास्त्रलेखमा अस लिखेल शे की, “तुनं रक्षण कराकरता देव आपला स्वर्गदूतसले तुनाबद्दल आज्ञा दि.”

\VS{11}अनी अस बी सांगेल शे की, तुना पायसले दगडनी ठेच लागाले नको म्हणीन त्या तुले हातवर संभाळतीन.


\par }{\PP \VS{12}येशुनी त्याले उत्तर दिधं की, “प्रभु जो तुना देव त्यानी परिक्षा दखु नको, अस शास्त्रमा लिखेल शे.”


\par }{\PP \VS{13}मंग सैतान सर्व परिक्षा सराईन काही येळपुरता त्यानापाईन निंघी गया.


\par }{\SH येशु गालीलमा त्याना सेवाकार्यानी सुरवात करस
\par }
{\R (मत्तय ४:१२-१७; मार्क १:१४-१५)

\par }{\PP \VS{14}नंतर पवित्र आत्माना सामर्थ्यघाई येशु गालीलमा परत वना, अनं त्यानी किर्ती चारिमेरन्या सर्व प्रांतसमा पसरनी.

\VS{15}तो त्यासना सभास्थानमा शिकाडु लागना अनी सर्व लोक त्यानी वाहवाह करी राहींतात.


\par }{\SH येशुले नासरेथ गावमा नकारतस
\par }
{\R (मत्तय १३:५३-५८; मार्क ६:१-६)

\par }{\PP \VS{16}ज्या नासरेथ गावमा येशु धाकलाना मोठा व्हयना तठे तो वना अनी आपला रितप्रमाणे शब्बाथ दिनले सभास्थानमा जाईन शास्त्रवाचाकरता उभा राहिना.

\VS{17}तवय यशया संदेष्टानं पुस्तक त्याले दिधं, ते पुस्तक त्यानी उघडीन जो अध्याय काढा त्यामा अस लिखेल व्हतं की,
 

\par }{\Q \VS{18}“प्रभुना आत्मा मनावर येल शे,

\par }{\QB कारण गरीबसले सुवार्ता सांगाकरता त्यानी

\par }{\Q मना अभिषेक करा;

\par }{\QB धरी लई जायलसनी सुटका,

\par }{\Q अनं आंधयासले दृष्टी देवाकरता, ठेचायलसले मोकळं कराकरता,


\par }{\QB \VS{19}अनी प्रभुना येवाना येळनी घोषणा कराकरता

\par }{\QB देवनी माले धाडेल शे.”


\par }{\PP \VS{20}मंग पुस्तक गुंढाळीन ते सेवककडे परत दिसन तो खाल बसना, अनी सभास्थानमधला सर्व लोक टक लाईन त्यानाकडे दखी राहींतात.

\VS{21}मंग तो त्यासले सांगु लागना की हाऊ जो शास्त्रलेख तुम्हीन ऐका तो पुर्ण व्हयेल शे.


\par }{\PP \VS{22}तवय सर्वासनी त्यानी वाहवाह करी अनी जी कृपावचनं त्याना तोंडमाईन निंघनात त्याबद्दल त्यासनी आश्चर्य करं; त्या बोलनात, हाऊ योसेफना पोऱ्याना?


\par }{\PP \VS{23}त्यानी त्यासले सांगं, “खरच तुम्हीन माले हाई म्हण लावशात, ‘हे वैद्य, तु स्वतःलेच बरं कर.” आखो तुम्हीन अस बी म्हणशात कफर्णहुम गावमा ज्या गोष्टी तु कऱ्यात त्या आम्हीन ऐक्यात त्या आठे बी आपला गावमा कर.

\VS{24}\XREF{✡}{{\XO 4:24 }{\XO{४:२४
}}{\XT{योहान ४:४४}}}येशु बोलना, मी तुमले सत्य सांगस, कोणताच संदेष्टाले आपला गावमा मानसन्मान भेटस नही.

\VS{25}आखो मी तुमले सत्य सांगस; एलियाना काळमा साडेतीन वरीसपावत आकाश बंद राहीन पाऊस पडना नही म्हणीन दुष्काळ पडना, तवय इस्त्राएल राष्ट्रमा बऱ्याच विधवा व्हत्यात.

\VS{26}तरी सिदोनना प्रदेशमातील सारफथ गावनी एक विधवा शिवाय एलियाले दुसरा कोणाकडेच धाडं नही.

\VS{27}तसच अलीशा संदेष्टाना येळले इस्त्राएलमा बराच कोडरोगी व्हतात, तरी त्यामातील सुरिय गावना नामान यानाशिवाय कोणताच कोडी शुध्द व्हयना नही.


\par }{\PP \VS{28}हाई ऐकताच सभास्थानमधला सर्व लोक संतापी गयात.

\VS{29}त्यासनी ऊठीसन त्याले गावबाहेर काढी दिधं अनी ज्या डोंगरवर त्यासनं गाव वशेल व्हतं त्याना कडावरतीन त्याले ढकलाकरता तठपावत लई गयात,

\VS{30}पण तो त्यासनामाईन निंघीन त्यानी वाटले लागना.


\par }{\SH येशु दुष्ट आत्मा लागेल माणुसले बरं करस
\par }
{\R (मार्क १:२१-२८)

\par }{\PP \VS{31}येशु गालीलमातील कफर्णहुम गावले खाल वना अनं शब्बाथ दिनले लोकसले शिकाडी राहींता

\VS{32}\XREF{✡}{{\XO 4:32 }{\XO{४:३२
}}{\XT{मत्तय ७:२८,२९}}}त्याना शिक्षणवरतीन त्या थक्क व्हई गयात, कारण तो पुरा अधिकार त्यालेच शे असा बोले.

\VS{33}तवय दुष्ट आत्मातीन पछाडेल एक माणुस सभास्थानमा व्हता; तो जोरमा वरडीन बोलना,

\VS{34}“अरे! येशु नासरेथकर, तुना आमना काय संबंध? आमना नाश कराले येल शे का? तु कोण शे हाई माले माहित शे; तु देवना पवित्र माणुस शे!”


\par }{\PP \VS{35}तवय येशु त्याले दताडीन बोलना, चुप ऱ्हाय, अनं यानामातीन निंघ. मंग दुष्ट आत्मा त्या माणुसले लोकसना मझार पाडीन त्याले कोणतीच ईजा नही करता त्यानामातीन निंघी गया.


\par }{\PP \VS{36}तवय सर्वाजन चकीत व्हईसन आपसमा एकमेकसले बोलनात, “काय हाई बोलनं? हाऊ अधिकारतीन अनं सामर्थ्यतीन अशुध्द आत्मासले आज्ञा करस, अनी त्या निंघी जातस!”

\VS{37}नंतर त्यानाबद्दलनी चर्चा चारीमेरन्या प्रदेशसमा सर्वीकडे पसरनी.


\par }{\SH येशु बराच लोकसले बरं करस
\par }
{\R (मत्तय ८:१४-१७; मार्क १:२९-३४)

\par }{\PP \VS{38}मंग येशु सभास्थान माईन ऊठीसन शिमोनना घर गया. शिमोननी सासु जास्तच तापमा पडेल व्हती, तिनाकरता त्यासनी त्याले ईनंती करी.

\VS{39}तिनाजोडे उभं राहीन येशुनी तापले दताडं, तवय तो निंघी गया, अनी त्याच क्षणले ती ऊठीसन त्यासनी सेवा कराले लागनी.


\par }{\PP \VS{40}मंग ज्या लोकसले बराच आजार लागेल व्हतात त्यासले लोके संध्याकायना येळले येशुकडे लई वनात अनी त्यानी त्यासनामातीन प्रत्येकवर हात ठेईन त्यासले बरं करं.


\par }{\PP \VS{41}दुष्ट आत्मा बी बराच लोकसमातीन अस वरडीन निंघनात की, “तु देवना पोऱ्या शे!” पण येशुनी त्यासले धमकाडीन बोलु दिधं नही, कारण तो तारणारा ख्रिस्त शे हाई त्यासले माहित व्हतं.


\par }{\SH येशु सभास्थानमा उपदेश करस
\par }
{\R (मार्क १:३५-३९)

\par }{\PP \VS{42}मंग दिन निंघावर तो एकांतमा निंघी गया. तवय लोके त्याले शोधाले लागनात अनी आपला जोडेतीन त्यानी जावाले नको म्हणीन त्याले आडावाले लागनात.

\VS{43}पण तो त्यासले बोलना, “माले दुसरा गावमाबी देवना राज्यनी सुवार्ता सांगनी शे, कारण याकरताच माले धाडेल शे.”


\par }{\PP \VS{44}मंग तो पुरा प्रांतना त्यासना सभास्थानमा उपदेश करत फिरना.




\par }\Chap{5}{\SH पहिला शिष्यले पाचारण
\par }
{\R (मत्तय ४:१८-२२; मार्क १:१६-२०)

\par }{\PP \VerseOne{1}\XREF{✡}{{\XO 5:1 }{\XO{५:१
}}{\XT{मत्तय १३:१,२; मार्क ३:९,१०; ४:१}}}एक दिन येशु गनेसरेत तलावना किनारवर उभा व्हता अनी लोकसनी गर्दी त्याना आजुबाजूले उभं राहिन देवनं वचन ऐकी राहींती.

\VS{2}तवय त्यानी तलावना काठवर लागेल दोन नाव दख्यात; त्यावरला कोळी खाल उतरीन जाळं धोई राहींतात.

\VS{3}तो त्यासनामातीन एक नाववर चढी गया जी शिमोननी व्हती अनी त्यानी त्याले सांगं की, नावले किनारावरतीन जरा दुर सरकाई ले. मंग येशु नावमा बशीन लोकसनी गर्दीले शिकाडु लागना.


\par }{\PP \VS{4}नंतर आपलं बोलणं संपाडानंतर त्यानी शिमोनले सांगं, “नाव खोल पाणीमा जाऊ दे अनी मासा धराकरता आपलं जाळं खाल टाक.”
 

\par }{\PP \VS{5}\XREF{✡}{{\XO 5:5 }{\XO{५:५
}}{\XT{योहान २१:३}}}शिमोन त्याले बोलना, “हे प्रभु, आम्हीन पुरी रात भलतं काम करं पण काहीच भेटणं नही, तरी तु सांगस म्हणीन मी जाळं टाकस.”

\VS{6}\XREF{✡}{{\XO 5:6 }{\XO{५:६
}}{\XT{योहान २१:६}}}मंग त्यानी तसं करावर मासासना मोठा घोळका जाळामा सापडना अनी त्यासनं जाळं फाटाले लागनं.

\VS{7}तवय त्यासनी दुसरा नावमा बशेल जोडीदारसनी आपले मदत कराले पाहिजे म्हणीन इशारा करा, मंग त्या येवावर दोन्ही नाव इतल्या भरण्यात की बुडाले लागन्यात.

\VS{8}हाई दखीन पेत्र येशुना पाया पडीन बोलना, “प्रभुजी, मनापाईन निंघी जा, मी पापी माणुस शे!”


\par }{\PP \VS{9}कारण त्यासनी धरेल मासासना घोळका दखीन, तो अनी त्यानासंगेना सर्वजण आश्चर्यचकीत व्हयेल व्हतात.

\VS{10}तसच शिमोनना जोडीदार जब्दीना पोऱ्या याकोब अनं योहान ह्या बी आश्चर्यचकीत व्हयेल व्हतात. तवय येशुनी शिमोनले सांगं, “भिऊ नको; आठेन पुढे तु लोकसले देवना राज्यमा लईशी.”


\par }{\PP \VS{11}मंग नाव काठवर लाईसन सर्व सोडीन त्या येशुना मांगे निंघनात.


\par }{\SH येशु कोडी माणुसले बरं करस
\par }
{\R (मत्तय ८:१-४; मार्क १:४०-४५)

\par }{\PP \VS{12}नंतर अस व्हयनं की, येशु एक गावमा व्हता, तवय तठे एक कुष्टरोगी माणुस व्हता; त्यानी येशुले दखीन खाल पडीन ईनंती करी की, “प्रभुजी, तुमनी ईच्छा व्हई तर माले शुध्द कराकरता तुम्हीन समर्थ शेतस!”


\par }{\PP \VS{13}तवय येशुनी हात पुढे करीसन त्याले स्पर्श करीसन सांगं, “मनी ईच्छा शे; शुध्द व्हई जाय!” अनी लगेच त्यानं कोड निंघी गयं.

\VS{14}मंग येशुनी त्याले आज्ञा दिधी, “दख कोणलेच काही सांगु नको. तर तु स्वतः जाईसन याजकले
\FTNT{*}{{\FR 5:14 }{\FR{५:१४
}}{\FT{याजक धार्मीक विधी करनारा}}} दखाड, तुनं कोड निंघी गयं, अनी याजकले खरं पटी म्हणीन शुध्द व्हवानंतर जे अर्पण मोशेनी देवानं ठराई देयल शे; ते अर्पण कर.”


\par }{\PP \VS{15}पण त्यानाबद्दलन्या बातम्या लगेच पसरन्यात, अनी बराच लोकसनी गर्दी त्यानं ऐकाले अनी आपला आजार बरा कराकरता वनी.

\VS{16}पण तो एकांतमा जाईन प्रार्थना करी राहिंता.


\par }{\SH येशु लखवा व्हयेल माणुसले बर करस
\par }
{\R (मत्तय ९:१-८; मार्क २:१-१२)

\par }{\PP \VS{17}एक दिन अस व्हयनं की, येशु शिकाडी राहिंता तवय गालीलमातीन प्रत्येक गावतीन अनी यहूदीया अनं यरूशलेमतीन येल परूशी अनं शास्त्री तठे बशेल व्हतात. लोकसले बरा करानं प्रभुनं सामर्थ्य त्यानासंगे व्हतं.

\VS{18}तवय दखा, काही लोके एक लखवा व्हयेल माणुसले खाटवर लई वनात अनं त्याले मझार लई जाईन त्याना समोर ठेवाना प्रयत्न करा.

\VS{19}पण गर्दीमुये त्याले मझार लई जावाले त्यासले जमी नही राहिंतं, म्हणीन त्यासनी घरवर चढीन कौलं काढीन त्याले खाटसंगेच येशु समोर खाल उतारी दिधं.

\VS{20}तवय ज्या त्याले लई वनात त्यासना ईश्वास दखीन येशु बोलना, “हे माणुस, तुना पापसनी क्षमा व्हयेल शे.”


\par }{\PP \VS{21}तवय काही शास्त्री अनं परूशी एकमेकसले बोलाले लागनात, “हाऊ कोण शे अस बोलणारा हाऊ तर देवनी निंदा करी राहिना! फक्त देवच पापसनी क्षमा करू शकस!”


\par }{\PP \VS{22}येशुनी त्यासना ईचार वळखीन त्यासले सांगं, “तुम्हीन ह्या गोष्टीसना का बर ईचार करतस?

\VS{23}‘तुना पापसनी क्षमा व्हयेल शे’ हाई बोलनं, की, ‘ऊठीसन चाल हाई बोलनं,’ यामातीन कोणतं सोपं शे?

\VS{24}पृथ्वीवर पापसनी क्षमा कराले मनुष्यना पोऱ्याले म्हणजे माले अधिकार शे.” मंग येशु लखवा व्हयेल माणुसले बोलना, “मी तुले सांगस, ऊठ, आपली खाट उचलीसन घर जा!”


\par }{\PP \VS{25}तवय तो लगेच त्यासनासमोर ऊठीसन ज्या खाटवर तो झोपेल व्हता, ती उचलीन देवना गौरव करत घर गया.

\VS{26}तवय सर्व लोके चमकाई गयात! त्या देवना गौरव कराले लागनात अनी भलता घाबरीसन बोलणात, “आम्हीन आज अद्भुत गोष्टी दख्यात!”


\par }{\SH लेवी नावना माणुसले पाचारण
\par }
{\R (मत्तय ९:९-१३; मार्क २:१३-१७)

\par }{\PP \VS{27}नंतर येशु बाहेर गया तवय त्यानी लेवी नावना एक जकातदारले जकात नाकावर बशेल दखं, अनं त्याले सांगं, “मनामांगे ये.”

\VS{28}तवय लेवी सर्व सोडीन त्यानामांगे ऊठीसन गया.


\par }{\PP \VS{29}मंग लेवीनी आपला घर त्याले मोठी मेजवानी दिधी, अनी त्यासनासंगे जकातदार अनं दुसरा लोकसनी गर्दी जेवाले बशेल व्हती.

\VS{30}\XREF{✡}{{\XO 5:30 }{\XO{५:३०
}}{\XT{लूक १५:१,२}}}तवय तठला परूशी अनी शास्त्री ह्या त्याना शिष्यसकडे कुरकुर करीसन बोलनात, “तुम्हीन का बर जकातदार अनं पापी लोकससंगे खातस पितस?”


\par }{\PP \VS{31}येशुनी त्यासले उत्तर दिधं, “निरोगी माणुसले वैद्यनी गरज ऱ्हास नही, तर आजारी माणुसले ऱ्हास.

\VS{32}मी धार्मीक माणससले नही, तर पापी माणससले पापपाईन सोडावाले येल शे.”


\par }{\SH उपासना प्रश्न
\par }
{\R (मत्तय ९:१४-१७; मार्क २:१८-२२)

\par }{\PP \VS{33}काही लोके येशुले बोलनात, “बाप्तिस्मा करनारा योहानना शिष्य कायम उपास अनं प्रार्थना करतस, अनी तसच परूशीसना शिष्य बी करतस; पण तुना शिष्य खातस पितस.”


\par }{\PP \VS{34}येशुनी उत्तर दिधं, “तुमले वाटस का जोपावत वऱ्हाडीसनासंगे नवरदेव शे तोपावत तुम्हीन त्यासना कडतीन उपास करी लेवु शकतस?

\VS{35}तरी असा दिन येतीन जवय त्यासकडतीन नवरदेवले काढीन लई जातीन त्या दिनसमा त्या उपास करतीन.”


\par }{\PP \VS{36}आखो तो त्यासले दृष्टांत दिसन बोलना, “कोणी नवा कपडा फाडीन त्यानं जुना कपडाले ठिगळं लावस नही, तसं कर तर नवा कपडा फाटी जाई अनं जुना कपडावर नवा कपडा शोभाव बी नही.

\VS{37}कोणी नवा द्राक्षरस कातडापाईन बनाडेल जुनी थैलीमा भरीन ठेवस नही. जर तसं करं तर थैली फाटी जाई, अनी सर्व द्राक्षरस सांडाई जाई.

\VS{38}म्हणीसन नवा द्राक्षरस नवी थैलीमाच भरीन ठेवाना.

\VS{39}जुना द्राक्षरस पेवानंतर तुम्हीन नवा द्राक्षरस मांगतस नही, कारण तुम्हीन म्हणतस जुना चांगला शे.”




\par }\Chap{6}{\SH शब्बाथ दिनना प्रश्न
\par }
{\R (मत्तय १२:१-८; मार्क २:२३-२८)

\par }{\PP \VerseOne{1}येशु शब्बाथ दिनले वावरमातीन जाई राहिंता. तवय त्याना शिष्य ओंब्या तोडीन अनी हातवर चोळीन खाई राहींतात.

\VS{2}तवय काही परूशीसनी ईचारं, “तुम्हीन नियमविरूध्द काम का बर करतस?”


\par }{\PP \VS{3}येशुनी त्यासले उत्तर दिधं, “दावीद राजा अनं त्यानासंगेना माणससले भूक लागनी तवय त्यानी काय करं हाई तुम्हीन वाचं नही का?

\VS{4}तो देवना मंदिरमा गया अनी ज्या अर्पण करेल भाकरी व्हत्यात ज्या याजकसशिवाय कोणीच खात नही त्या लिसन खाद्यात अनं त्यानासंगे ज्या व्हतात त्यासले बी दिध्यात.”


\par }{\PP \VS{5}अनी येशु त्यासले बोलना, “मनुष्यना पोऱ्या शब्बाथ दिनना धनी शे.”


\par }{\SH वाळेल हातना माणुस
\par }
{\R (मत्तय १२:९-१४; मार्क ३:१-६)

\par }{\PP \VS{6}नंतर शब्बाथ दिनले अस व्हयनं की, येशुनी सभास्थानमा जाईसन शिकाडं, तठे उजवा हात वाळेल एक माणुस व्हता.

\VS{7}येशु शब्बाथ दिनले रोग बरा करस की काय करस म्हणीन शास्त्री अनं परूशी त्यानावर आरोप कराले टपीन बशेल व्हतात.

\VS{8}पण त्यानी त्यासना ईचार वळखीन त्या हात वाळेल माणुसले सांगं, “ऊठ अनं मझार उभा ऱ्हाय.” मंग तो उठीसन उभा राहिना.

\VS{9}तवय येशु त्यासले बोलना, मी तुमले ईचारस, नियमप्रमाणे शब्बाथ दिनले एखादाले मदत करानं चांगलं की, वाईट करानं चांगलं? जीव वाचाडानं चांगलं की, जीव लेवानं चांगलं?

\VS{10}मंग त्यानी आजुबाजू सर्वासकडे दखीन त्याले सांगं, “हात सरळ कर” तवय त्यानी तसच करं अनं त्याना हात बरा व्हयना.


\par }{\PP \VS{11}मंग त्या भलता संतापी गयात अनं “येशुनं काय करानं?” यानाबद्दल एकमेकससंगे चर्चा कराले लागनात.


\par }{\SH येशु बारा प्रेषितसनी निवड करस
\par }
{\R (मत्तय १०:१-४; मार्क ३:१३-१९)

\par }{\PP \VS{12}त्याच येळले येशु प्रार्थना कराकरता डोंगरवर गया अनी रातभर देवले प्रार्थना करत राहिना.

\VS{13}मंग दिन उगानंतर त्यानी आपला शिष्यसले बलायं अनी त्यामातीन बारा जणसले निवडीन त्यासले प्रेषित हाई नाव दिधं;

\VS{14}त्या ह्या शिमोन, त्याले पेत्र नाव बी दिधं अनी त्याना भाऊ अंद्रिया; याकोब, अनं योहान, फिलीप्प अनं बर्थलमय,

\VS{15}मत्तय अनं थोमा, अल्फीना पोऱ्या याकोब, अनं शिमोन ज्याले देशभक्त म्हणेत,

\VS{16}याकोबना पोऱ्या यहुदा अनी यहुदा इस्कर्योत जो नंतर ईश्वासघाती निंघना


\par }{\SH येशुनं शिक्षण अनं रोगीसन बरं व्हणं
\par }
{\R (मत्तय ४:२३-२५)

\par }{\PP \VS{17}जवय येशु प्रेषितससंगे खाल उतरीन सपाट जागावर उभा राहिना, तवय त्याना शिष्यसनी मोठी गर्दी अनी सर्व यहूदीया अनं यरूशलेम यापाईन अनी सोर अनं सिदोनना समुद्रकाठपाईन ज्या लोके येल व्हतात त्या लोकसनी गर्दी तठे उभी व्हती;

\VS{18}त्या त्याना उपदेश ऐकाले अनं रोग बरा करी लेवाकरता येल व्हतात तवय ज्यासले दुष्ट आत्मा लागेल व्हता त्यासले त्यानी बर करं

\VS{19}सर्व लोके त्याले स्पर्श कराना प्रयत्न करी राहींतात कारण त्यानामातीन सामर्थ्य निंघीन त्या सर्वासले बरं करी राहींत.


\par }{\SH आशिर्वाद अनी शापनं वचन
\par }
{\R (मत्तय ५:१-१२)

\par }{\PP \VS{20}तवय येशु आपला शिष्यसकडे दखीन बोलना,

\par }{\Q अहो गरीब मनना लोकसवन, तुम्हीन धन्य;

\par }{\QB कारण देवनं राज्य तुमनच शे!


\par }{\Q \VS{21}अहो ज्या भूक्या शेतस, त्या तुम्हीन धन्य;

\par }{\QB कारण तुम्हीन तृप्त व्हशात!

\par }{\Q अहो ज्या आते रडी राहीनात, त्या तुम्हीन धन्य;

\par }{\QB कारण तुम्हीन हसश्यात!


\par }{\PP \VS{22}\XREF{✡}{{\XO 6:22 }{\XO{६:२२
}}{\XT{१ पेत्र ४:१४}}}मनुष्यना पोऱ्यामुये तुमना छळ करतीन, तुमले दुर करतीन, तुमनी निंदा करतीन अनी तुमले वाईट समजीन टाकी देतीन तवय तुम्हीन धन्य.

\VS{23}\XREF{✡}{{\XO 6:23 }{\XO{६:२३
}}{\XT{प्रेषित ७:५२}}}त्या दिन खूश व्हईसन उड्या मारा कारण स्वर्गमा तुमनं प्रतिफळ मोठं शे; कारण त्यासना पुर्वज बी संदेष्टाससंगे असच करेत.


\par }{\Q \VS{24}“तुमना श्रीमंतसना धिक्कार असो;

\par }{\QB कारण तुम्हीन तुमनं पुरं सुख भोगेल शे.”


\par }{\Q \VS{25}आत्ते ज्या तृप्त व्हयेल व्हतीन, त्यासना धिक्कार असो;

\par }{\QB कारण तुमले भूक लागी!

\par }{\Q अरे ज्या हासतस त्यासना धिक्कार असो;

\par }{\QB कारण तुम्हीन शोक करशात अनं रडशात.


\par }{\PP \VS{26}ज्या लोके तुमले चांगलं म्हणतीन तवय तुमना धिक्कार असो; त्यासना पुर्वज बी खोटा संदेष्टाससंगे असच करेत.


\par }{\SH शत्रुसवर प्रिती करा
\par }
{\R (मत्तय ५:३८-४८; ७:१२)

\par }{\PP \VS{27}पण ज्या मनं ऐकी राहीनात त्यासले मी सांगस; तुम्हीन आपला शत्रुसवर प्रिती करा, ज्या तुमना व्देष करतस त्यासनं चांगलं करा,

\VS{28}ज्या तुमले शाप देतस त्यासले आशिर्वाद द्या, ज्या तुमनासंगे चांगला वागतस नही त्यासनाकरता प्रार्थना करा.

\VS{29}जो कोणी तुना एक गालवर मारी त्यानापुढे दुसरा गाल बी कर; अनी जो कोणी तुनी कुडची लेस, त्याले तुनी गंजीफराक बी देवाले कमी करू नको.

\VS{30}जो कोणी तुनाजोडे मांगस त्याले दे, अनी जो तुनाकडतीन काही लेस, त्यानाकडतीन ते परत मांगु नको.

\VS{31}\XREF{✡}{{\XO 6:31 }{\XO{६:३१
}}{\XT{मत्तय ७:१२}}}लोकसनी तुमनासंगे जसं वागाले पाहिजे अशी तुमनी ईच्छा शे, तसं तुम्हीन बी त्यासनासंगे वागा.


\par }{\PP \VS{32}ज्या तुमनावर प्रिती करतस त्यासनावर तुम्हीन प्रिती करी तर त्यामा काय बढाई? कारण पापी लोके बी आपलावर प्रिती करनारासवर प्रिती करतस.

\VS{33}ज्या तुमनं चांगलं करतस त्यासनं बी तुम्हीन चांगलं करं तर त्यामा काय बडाई? पापी लोके बी तसच करतस.

\VS{34}जर तुम्हीन त्यासलेच उसना देतस ज्यासनाकडतीन परत भेटानी आशा शे तर त्यामा तुमनी काय बडाई? जितलं दिधं तितलं परत भेटानी आशातीन पापी लोके बी पापी लोकसले उसना देतस.

\VS{35}तुम्हीन तर आपला शत्रुवर प्रिती करा, त्यासनं चांगलं करा; उधार दिसन परत भेटानी आशा करू नका; म्हणजे तुमनं प्रतिफळ मोठं व्हई, अनी तुम्हीन परमप्रधान देवना पुत्र व्हशात; कारण तो स्वतः ज्या उपकारी नहीत अनी दुष्ट शेतस त्यासनावर बी उपकार करस.

\VS{36}जसं तुमना स्वर्गीय पिता दयाळु शे तसा तुम्हीन बी दयाळु व्हा.


\par }{\SH दुसरासना दोष काढाबद्दल
\par }
{\R (मत्तय ७:१-१५)

\par }{\PP \VS{37}“तुम्हीन कोणाच न्यायनिवाडा करू नका म्हणजे तुमना न्यायनिवाडा कोणी कराव नही; कोणलेच दोषी ठरावु नका म्हणजे कोणी तुमले दोषी ठरावनार नही; क्षमा करा म्हणजे देव तुमले बी क्षमा करी.

\VS{38}द्या म्हणजे परमेश्वर तुमले बी दि; चांगलं माप दाबीन, हालाईन वरपावत भरीन तुमना पदरमा टाकतीन; कारण ज्या मापघाई तुम्हीन मोजीन देतस त्याच मापघाई देवपाईन तुमले मोजीन भेटी.”


\par }{\PP \VS{39}\XREF{✡}{{\XO 6:39 }{\XO{६:३९
}}{\XT{मत्तय १५:१४}}}येशुने त्यासले दृष्टांत बी सांगा की, “आंधया आंधयाले वाट दखाडीन लई जाऊ शकस का? त्या दोन्ही खड्डामा पडावत नही का?

\VS{40}\XREF{✡}{{\XO 6:40 }{\XO{६:४०
}}{\XT{मत्तय १०:२४,२५; योहान १३:१६; १५:२०}}}शिष्य आपला गुरूतीन थोर व्हत नही; पण पुरं शिकेल प्रत्येक शिष्य आपला गुरूनामायक व्हस.”


\par }{\PP \VS{41}“तु आपला डोयामाधलं मुसळ ध्यानमा नही आणता आपला भाऊना डोयामाधलं कुसळ का बरं दखस?

\VS{42}तु आपला डोयामाधलं मुसळ नही दखता आपला भाऊले कसा म्हणशी की दादा, तुना डोयामाधलं कुसळ माले काढु दे? अरे ढोंगी! पहिले आपला डोयामाधलं मुसळ काढी टाक, म्हणजे तुना भाऊना डोयामाधलं कुसळ काढाकरता तुले स्पष्ट दखाई.”


\par }{\SH जसं झाड तसं फळ
\par }
{\R (मत्तय ७:१६-२०; १२:३३-३५)

\par }{\PP \VS{43}“ज्याले वाईट फळ ई अस कोणतच चांगलं झाड नही, आखो चांगलं फळ ई अस कोणतच वाईट झाड नही.

\VS{44}\XREF{✡}{{\XO 6:44 }{\XO{६:४४
}}{\XT{मत्तय १२:३३}}}प्रत्येक झाडले त्याना फळवरतीनच वळखतस; काटासना झाडवरतीन कोणी अंजिर काढस नही किंवा आंबाना झाडवरतीन कोणी द्राक्षना घड काढस नही.

\VS{45}\XREF{✡}{{\XO 6:45 }{\XO{६:४५
}}{\XT{मत्तय १२:३४}}}चांगला माणुस आपला मनमधला चांगला भांडारमातीन चांगलं काढस; वाईट माणुस वाईटमातीन वाईट काढतस. कारण मनमा जे भरेल शे तेच तोंडमातीन निंघस.”


\par }{\SH दोन घरं
\par }
{\R (मत्तय ७:२४-२७)

\par }{\PP \VS{46}तुम्हीन माले प्रभुजी, प्रभुजी म्हणतस, पण जे मी सांगस ते का बर करतस नही?

\VS{47}जो कोणी मनाकडे येस अनं मनं वचन ऐकीसन त्यानाप्रमाणे करस तो कोणामायक शे हाई मी तुमले सांगस.

\VS{48}तो त्या माणुसना मायक शे, ज्यानी खोल खंदिन खडकवर पाया बांधा, मंग पुर वना तवय पाणी त्या घरले ठोकाईनं तरी ते हालनं नही कारण ते मजबुत बांधेल व्हतं.

\VS{49}पण जो कोणी मनं वचन ऐकीसन त्याप्रमाणे करस नही तो पाया नही बांधताच जमीनवर घर बांधणारा माणुसना मायक शे; मंग जवय त्या घरले पाणी ठोकाईनं तवय ते पडनं; अनी त्याना नाश व्हयना.




\par }\Chap{7}{\SH येशु रोमी अधिकारीना सेवकले बर करस
\par }
{\R (मत्तय ८:५-१३)

\par }{\PP \VerseOne{1}मंग येशु लोकसले सर्व उपदेश सांगीन व्हवावर तो कफर्णहुम गावले गया.

\VS{2}तवय एक रोमी अधिकारीना एक आवडता दास; जो रोगमुये मराले टेकेल व्हता.

\VS{3}जवय अधिकारीनी येशुबद्दल ऐकं, तवय त्यानी यहूदी समाजना वडील लोकसले त्यानाकडे असा निरोप दिसन धाडं अनं ईनंती करी की, आपण ईसन अधिकारीना सेवकले वाचाडा.

\VS{4}त्यासनी येशुकडे ईसन रावण्या करीसन ईनंती करी की, “तुम्हीन त्याले मदत करशात असा तो योग्य शे;

\VS{5}कारण तो आपला समाजवर प्रेम करस अनी त्यानी आमनाकरता सभास्थान बांधी देयल शे.”


\par }{\PP \VS{6}तवय येशु त्यासनासंगे गया; मंग तो घरजोडे येताच अधिकारीनी त्यानाकडे मित्रसले धाडीन सांगं, “प्रभुजी, कष्ट लेवु नका; कारण तुम्हीन मना छतखाल येशात ईतली मनी लायकी नही शे.

\VS{7}यामुये तुमनाकडे येवाकरता मी स्वतःले योग्य समजंनु नही; म्हणीन एक शब्द बोला म्हणजे मना सेवक बरा व्हई.

\VS{8}कारण मी बी अधिकारी शे, अनी मना हातखाल शिपाई शेतस; मी एकले सांगस, ‘जा!’ तर तो जास; एकले ‘ये!’ म्हणं ये तो येस; अनी मी मना सेवकले जे बी कराले लावस तर तो ते करस.”


\par }{\PP \VS{9}या गोष्टी ऐकीन येशुले त्यानं आश्चर्य वाटनं; अनी तो वळीन त्यानामांगे चालनारा लोकसनी गर्दिले बोलना, मी तुमले सांगस, एवढा ईश्वास इस्त्राएलमा बी माले दखायना नही!


\par }{\PP \VS{10}नंतर ज्यासले धाडेल व्हतं त्या परत घर वनात तवय त्यासले तो दास बरा व्हई जायेल शे अस दखायनं.


\par }{\SH येशु विधवाना पोऱ्याले जिवत करस
\par }
{\PP \VS{11}नंतर लवकरच अस व्हयनं की येशु नाईन गावले गया; अनी त्याना शिष्य अनं लोकसनी मोठी गर्दी त्यानासंगे गयी.

\VS{12}तो गावना वेशीजोडे ई पोहचना तवय दखा, लोके एक मरेल पोऱ्याले बुंजाले लई जाई राहींतात; तो त्यानी मायना एकुलता एक पोऱ्या व्हता, त्यानी माय विधवा व्हती. अनी त्या गावना बराच लोके तिनासंगे व्हतात.

\VS{13}तिले दखीन प्रभुले तिनी दया वनी, अनी तो तिले बोलना, “रडू नको.”

\VS{14}मंग जोडे जाईन येशुनी तिरडीले स्पर्श करा; तवय खांदेकरी उभा राहीनात; अनी तो बोलना, “पोऱ्या! मी तुले सांगस, ऊठ!”

\VS{15}तवय तो मरेल पोऱ्या ऊठीसन बसना अनं बोलु लागना. मंग येशुनी त्याले त्यानी मायना हवाले करं.


\par }{\PP \VS{16}तवय सर्वासमा भिती भराई गयी, अनी त्या देवना गौरव करीसन बोलनात, “आमनामा मोठा संदेष्टा येल शे! अनी देवनी आपला लोकसले वाचडाले येल शे!”


\par }{\PP \VS{17}त्यानाबद्दलनी हाई बातमी सगळा यहूदीयाना अनं चारीमेरन्या प्रांतमा पसरनी.


\par }{\SH बाप्तिस्मा करनारा योहान कडतीन संदेश
\par }
{\R (मत्तय ११:२-१९)

\par }{\PP \VS{18}या सर्व गोष्टीसबद्दल बाप्तिस्मा करनारा योहानले त्याना दोन शिष्यसनी सांगं.

\VS{19}मंग योहाननी आपला शिष्यसमातील दोन्हीसले जोडे बलाईन प्रभुकडे अस ईचाराले धाडं की, “जो येवाव शे तो तुच शे का, की आम्हीन दुसरानी वाट दखानी?”


\par }{\PP \VS{20}मंग त्या येशुकडे ईसन बोलनात, बाप्तिस्मा करनारा योहान ह्यानी आमले तुनाकडे अस ईचाराले धाडं शे की, “जो येवाव शे तो तुच शे का, की आम्हीन दुसरानी वाट दखानी?”


\par }{\PP \VS{21}त्याच घटकाले येशुनी बराच लोकसले रोग, आजार अनं दुष्ट आत्मा ह्यासपाईन मुक्त करं, अनी बराच आंधयासले दृष्टी दिधी.

\VS{22}मंग त्यानी योहनना त्या निरोपीसले उत्तर दिधं, तुम्हीन ज्या गोष्टी दख्यात अनं ऐक्यात त्या योहानले जाईसन सांगा; “आंधया डोळस व्हतस,” पांगया चालतस, कोडी बरा व्हतस, बहिरा ऐकतस, मरेल ऊठतस, अनं “गरीबसले सुवार्ता सांगामा येस.”

\VS{23}धन्य शे, तो जो मनाबद्दल शंका धरस नही.


\par }{\PP \VS{24}मंग योहानना निरोपी गयात तवय येशु योहानबद्दल लोकसनी गर्दीले बोलु लागना, “तुम्हीन काय दखाले जंगलमा जायेल व्हतात? वाराघाई हालायेल गवत का?

\VS{25}तर काय दखाले जायेल व्हतात? मऊ कपडा घालेल माणुसले का? दखा, भडक कपडा घालणारा अनं सुख उपभोगणारा, त्या राजवाडामाच राहतस.

\VS{26}माले सांगा, तुम्हीन काय दखाले जायेल व्हतात? संदेष्टाले का? हो, मी तुमले सांगस, संदेष्टासपेक्षा जो श्रेष्ठ त्याले.

\VS{27}योहानबद्दल शास्त्र अस सांगस की; ‘देव बोलना, मी मना दूतले तुनापुढे धाडसं, तो तुनी वाट तयार करी.’

\VS{28}मी तुमले सांगस, बायासपाईन जन्मेल लोकसमा योहानपेक्षा श्रेष्ठ कोणी नही; तरी देवना राज्यमा धाकलात धाकला जो शे तो योहानपेक्षा बी श्रेष्ठ शे.”


\par }{\PP \VS{29}\XREF{✡}{{\XO 7:29 }{\XO{७:२९
}}{\XT{मत्तय २१:३२; लूक ३:१२}}}जवय लोकसनी अनी जकातदारसनी हाई सर्व ऐकं तवय योहान कडतीन बाप्तिस्मा लिसन देवना मार्ग बराबर शे हाई मान्य करं.

\VS{30}पण परूशी अनं शास्त्री लोकसनी योहान कडतीन बाप्तिस्मा करी लिधा नही आपला संबंधमा देवनी योजनाना स्विकार करा नही.


\par }{\PP \VS{31}येशु बोलत राहीना, “आत्ते या पिढीले मी कसानी उपमा देऊ? त्या कसानामायक शेतस?

\VS{32}या त्या पोऱ्यासना मायक शेतस ज्या बजारमा बशीन एकमेकसले हाका मारतस त्यासनामायक या शेतस; त्या म्हणतस, ‘आम्हीन तुमनाकरता बासरी वाजाडी तरी तुम्हीन नाचनात नही! आम्हीन तुमनाकरता शोक करा, पण तुम्हीन रडनात नही!’

\VS{33}बाप्तिस्मा करनारा योहान भाकरी खात अनं द्राक्षरस पित वना नही, अनी तुम्हीन म्हणतस, ‘त्याले दुष्ट आत्मा लागेल शे!’

\VS{34}मनुष्यना पोऱ्या खातपित येल शे अनी तुम्हीन म्हणतस, ‘दखा हाऊ खादाड अनं दारूबाज माणुस, जकातदारसना अनी पापी लोकसना मित्र!’

\VS{35}ज्या लोक परमेश्वरनं ज्ञान स्विकारतस त्या सिध्द करतस की, ते सत्य शे.”


\par }{\SH येशु पापी बाईले क्षमा करस
\par }
{\PP \VS{36}एक परूशीनी येशुले आपला घर जेवानी ईनंती करी, अनी तो त्या परूशीना घर जाईन जेवाले बसना.

\VS{37}\XREF{✡}{{\XO 7:37 }{\XO{७:३७
}}{\XT{मत्तय २६:७; मार्क १४:३; योहान १२:३}}}त्याच गावमा कोणी एक पापी बाई व्हती. तिनी ऐकं की येशु परूशीना घर जेवाले बशेल शे, तवय ती सुगंधी तेल संगमरवरना भांडामा लई वनी;

\VS{38}अनी येशुना मांगे पायजोडे रडत उभी राहीन आसुघाई त्याना पाय भिजाडू लागनी; तिनी आपला डोकाना केससघाई त्याना पाय पुसात, त्याना पायसना मुका लिधात अनी त्याले सुगंधी तेल लावं.

\VS{39}तवय ज्या परूशीनी त्याले बलायेल व्हतं त्यानी हाई दखीन आपला मनमा बोलना, “हाऊ खरच संदेष्टा राहता तर याले स्पर्श करनारी बाई कोण शे; अनं कशी शे म्हणजे ती पापी शे हाई याले समजी जातं!”


\par }{\PP \VS{40}तवय येशुनी त्याले सांगं, “शिमोन, माले तुनासंगे काहीतरी बोलनं शे.” तो बोलना,

\par }{\PP “हो, गुरजी, बोला.”


\par }{\PP \VS{41}येशु बोलना, एक सावकारना दोन कर्जदार व्हतात, एकवर पाचशे चांदिना शिक्का व्हतात अनं दुसरावर पन्नास व्हतात.

\VS{42}कर्ज फेडाले त्यासनाजोडे काहीच नव्हतं म्हणीन त्यानी ते कर्ज त्यासले सोडी दिधं. तर त्यामातीन कोणता त्यानावर जास्त प्रेम करी?


\par }{\PP \VS{43}शिमोननी उत्तर दिधं, “ज्याले जास्त सोडं, तो, अस माले वाटस.”

\par }{\PP मंग येशु त्याले बोलना, “तुनी योग्यच ठरायं.”

\VS{44}तवय त्यानी त्या बाईकडे वळीन शिमोनले सांगं, “तु या बाईले दखस ना? मी तुना घर वनु पण तुनी माले पाय धोवाकरता पाणीसुध्दा दिधं नही, पण हिनी आसुघाई मना पाय भिजाडात अनी आपला केससघाई त्या पुसात.

\VS{45}तु मनं स्वागत मुका लिसन करं नही, पण मी मझार वनु तवयपाईन हिनी मना पायसले मुका लेनं सोडं नही.

\VS{46}तुनी मना डोकाले तेल लावं नही, पण हिनी मना पायसले सुगंधी तेल लावं.

\VS{47}या कारणमुये मी तुले सांगस, हिना बराच पाप शेतस त्या क्षमा कराई गयात, कारण हिनी जास्त प्रिती करी; ज्यासना थोडा पाप क्षमा कराई गयात, त्या थोडं प्रेम करतस.”


\par }{\PP \VS{48}मंग येशुनी तिले सांगं, “तुना पापसनी क्षमा व्हयेल शे.”


\par }{\PP \VS{49}तवय त्यानासंगे जेवणले बशेल आपसमा बोलु लागनात, पापसनी बी क्षमा करनारा हाऊ कोण?


\par }{\PP \VS{50}त्यानी त्या बाईले सांगं, “तुना ईश्वासमुये तुना उध्दार व्हयेल शे, सुखरूप जाय.”




\par }\Chap{8}{\SH येशुनी सेवा करनाऱ्या बाया
\par }
{\PP \VerseOne{1}त्यानंतर लगेच अस व्हयनं की येशु उपदेश करत अनं देवराज्यनी सुवार्ता सांगत गावगावसमा अनी खेडापाडासमा फिरना तवय त्यानासंगे बारा शिष्य व्हतात,

\VS{2}\XREF{✡}{{\XO 8:2 }{\XO{८:२
}}{\XT{मत्तय २७:५५,५६; मार्क १५:४०,४१; लूक २३:४९}}}अनी काही बाया बी ज्या दुष्ट आत्मा अनं रोगसघाई मुक्त करेल व्हत्यात; त्यासनामा, जिनामातीन सात दुष्ट आत्मा काढेल व्हतात ती मरीया जिले मग्दालीया म्हणेत ती बी व्हती;

\VS{3}हेरोद राजाना कारभारी खुजा यानी बायको योहान्ना, सुसान्ना, अनी बऱ्याच दुसऱ्या बाया बी त्यानासंगे व्हत्यात, त्या आपली स्वतःनी कमाईमातीन येशुनी अनी त्याना शिष्यसनी सेवा करेत.


\par }{\SH पेरणी करनाराना दृष्टांत
\par }
{\R (मत्तय १३:१-९; मार्क ४:१-९)

\par }{\PP \VS{4}तवय लोकसनी मोठी गर्दी जमी राहींती; अनी येगयेगळा गावतीन लोके त्यानाजोडे ई राहींतात तवय येशु दृष्टांत दिसन बोलना;


\par }{\PP \VS{5}“एक पेरणारा माणुस दाना पेराले निंघना; अनी तो पेरी राहींता तवय काही दाना वाटवर पडनात,” त्या पायसखाल रगडाई गयात अनं पक्षीसनी खाईसन उडी गयात.

\VS{6}काही खडकाळी जमीनवर पडनात, अनी त्या ओलावा नव्हता म्हणीसन उगताच सुकाई गयात.

\VS{7}काही काटेरी झुडपसमा पडनात, काटेरी झुडप बी त्यासनासंगे वाढनात म्हणीन त्यासनी वाढ खुंटी गयी.


\par }{\PP \VS{8}काही चांगली जमीनवर पडनात; त्या उगीन शंभरपट पीक वनं. अस बोलावर येशु जोरमा बोलना, “ज्याले ऐकाले कान शेतस, तो ऐको!”


\par }{\SH दृष्टांत सांगानं कारण
\par }
{\R (मत्तय १३:१०-१७; मार्क ४:१०-१२)

\par }{\PP \VS{9}येशुना शिष्यसनी त्याले ईचारं, ह्या दृष्टांतना अर्थ काय शे,

\VS{10}त्यानी उत्तर दिधं, “देवराज्यनं रहस्य जानी लेवानं दान तुमले देयल शे” पण दुसरासले दृष्टांतसघाई सांगाई जास, यानाकरता की, “त्यासनी दखत असतांना दखाले नको अनं ऐकत असतांना समजाले नको.”


\par }{\SH पेरणीना दृष्टांतना अर्थ
\par }
{\R (मत्तय १३:१८-२३; मार्क ४:१३-२०)

\par }{\PP \VS{11}हाऊ दृष्टांतना अर्थ असा; दाना हाई देवनं वचन शे.

\VS{12}वाटवर पडेल दाना ह्या शेतस की त्या ऐकतस; पण सैतान ईसन त्यासना मनमातीन वचनले काढीन लई जास कारण त्यासनी ईश्वास कराले नको अनं त्यासनं तारण व्हवाले नको.

\VS{13}खडकाळ जमीनवर पेरेल दाना ह्या शेतस की, त्या ऐकतस तवय वचन आनंदमा ग्रहण करतस; पण त्यासले मुळ नही ऱ्हास; त्या काही येळपुरता ईश्वास धरतस, अनं परिक्षाना येळले भयकी जातस.

\VS{14}काटेरी झुडपसमा पडेल दाना ह्या शेतस त्या ऐकतस; पण संसारनी चिंता, धन अनं जिवनना सुखविलासमा फसी जातस म्हणीन त्यासनी वाढ खुंटस अनं त्या पक्क फळ देतस नही.

\VS{15}चांगली जमीनवर पडेल या शेतस की ज्या वचन ऐकीन आपला शुध्द अनी चांगला मनमा त्याले धरी ठेवतस अनी टिकी राहीसन फळ देत जातस.


\par }{\SH दिवावरतीन दृष्टांत
\par }
{\R (मार्क ४:२१-२५)

\par }{\PP \VS{16}\XREF{✡}{{\XO 8:16 }{\XO{८:१६
}}{\XT{मत्तय ५:१५; लूक ११:३३}}}कोणी दिवा लाईसन तो चंपानाखाल झाकीन ठेवतस नही किंवा खाटना खाल ठेवतस नही, तर मझार येणारासनी उजेड दखाकरता म्हणीन दिवा दिवठणीवर ठेवतस.


\par }{\PP \VS{17}\XREF{✡}{{\XO 8:17 }{\XO{८:१७
}}{\XT{मत्तय १०:२६; लूक १२:२}}}प्रकट व्हवाव नही अस काहीच गुप्त नही अनी कळाव नही अनं उघड व्हवाव नही अस काहीच झाकायल नही.


\par }{\PP \VS{18}\XREF{✡}{{\XO 8:18 }{\XO{८:१८
}}{\XT{मत्तय २५:२९; लूक १९:२६}}}“यामुये तुम्हीन कसं ऐकतस, यानाबद्दल जपा; ज्यानाजोडे शे त्याले देवाई जाई, अनी ज्यानाजोडे नही त्यानं जे काही त्यानाकडे शे अस त्याले वाटस ते बी त्यानाकडतीन काढाई जाई.”


\par }{\SH येशुनी माय अनी त्याना भाऊ
\par }
{\R (मत्तय १२:४६-५०; मार्क ३:३१-३५)

\par }{\PP \VS{19}येशुनी माय अनं भाऊ त्यानाकडे वनात, पण दाटीमुये त्यासले त्यानाजोडे येता ई नही राहींत.

\VS{20}तवय कोणतरी त्याले सांगं की, “तुनी माय अनं तुना भाऊ तुले भेटाकरता बाहेर उभा शेतस.”


\par }{\PP \VS{21}येशुनी त्यासले उत्तर दिधं, “मनी माय अनी मना भाऊ तर ह्या शेतस ज्या देवनं वचन ऐकणारा अनं पाळणारा शेतस.”


\par }{\SH येशु वादयले शांत करस
\par }
{\R (मत्तय ८:२३-२७; मार्क ४:३५-४१)

\par }{\PP \VS{22}एक दिन येशु आपला शिष्यससंगे नावमा बसना अनी त्यासले बोलना, “आपण समुद्रना पलीकडे जाऊत.” तवय त्या जावाकरता निंघनात.

\VS{23}नंतर त्या नाव चालावत पुढे जाई राहींतात, तवय येशु झोपी गया. मंग समुद्रमा मोठं वादय सुटनं, नावमा पाणी भराले लागनं अनी त्या मोठा संकटमा पडनात.

\VS{24}तवय त्या येशुजोडे ईसन त्याले जागं करीसन बोलनात, “प्रभु, प्रभु! आपण बुडी राहीनुत!”

\par }{\PP तवय त्यानी ऊठीसन वाराले अनं ऊठनारा लाटासले धमकाडं; मंग त्या बंद व्हईन शांत व्हयनात.

\VS{25}तवय त्यानी त्यासले सांगं, “तुमना ईश्वास कोठे शे?”

\par }{\PP पण त्या घाबरीन चकीत व्हईनात अनं एकमेकसले बोलनात, “हाऊ शे तरी कोण? कारण वारा अनं पाणी यासले बी हाऊ आज्ञा करस अनं त्या त्यानं ऐकतस!”


\par }{\SH येशु दुष्ट आत्मा काढस
\par }
{\R (मत्तय ८:२८-३४; मार्क ५:१-२०)

\par }{\PP \VS{26}मंग येशु अनी त्याना शिष्य गालीलना समोर गरसेकरसना प्रदेशमा ई पोहचनात.

\VS{27}येशु जमीनवर उतरना तवय गावमाधला एक माणुस त्याले भेटना, त्याले दुष्ट आत्मा लागेल व्हता. बराच काळ व्हई जायेल व्हता त्यानी कपडा घालेल नव्हतात, अनी घरमा नही राहता तो कब्रस्तानमा राहे.

\VS{28}तो येशुले दखीन वरडना अनं त्यानापुढे पाया पडीन वरडीन बोलना, “हे येशु, परमप्रधान देवना पोऱ्या! मना तुना काय संबंध? मी तुले ईनंती करस, माले शिक्षा देऊ नको!”

\VS{29}कारण येशुनी त्या दुष्ट आत्माले त्या माणुस मातीन निंघानी आज्ञा करेल व्हती. त्यानी त्याले बराचदाव धरेल व्हतं, साखळ्यासघाई अनी बेड्यासघाई बांधीन त्यावर पहारा ठेवा तरी तो त्या बंधनं तोडी टाके, अनं दुष्ट आत्मा त्याले जंगलमा लई जाये.


\par }{\PP \VS{30}येशुनी त्याले ईचारं, “तुनं नाव काय शे?”

\par }{\PP त्यानी सांगं, “मनं नाव सैन्य शे,” कारण त्यानामा बराच दुष्ट आत्मा घुशेल व्हतात.

\VS{31}त्यासनी येशुले ईनंती करीसन सांगं की, आमले अथांग डोहामा जावाले सांगु नको.


\par }{\PP \VS{32}तठे डुकरसना मोठा कळप डोंगरसमा चरी राहींता, “आमले त्या डुकरसमा जावु दे” अशी त्यासनी त्याले ईनंती करी. मंग येशुनी त्यासले परवानगी दिधी.

\VS{33}तवय दुष्ट आत्मा त्या माणुस मातीन निंघीन त्या डुकरसमा घुसनात, अनी तो कळप उंच कडावरतीन जाईन समुद्रमा पडना अनी गुदमरीन मरना.


\par }{\PP \VS{34}मंग डुकरं चारनारा लोके हाई व्हयेल घटना दखीन पळनात अनी गावमा अनं आजुबाजूना वस्तीसमा जाईन त्यासनी हाई बातमी सांगी.

\VS{35}तवय जे व्हयनं ते दखाले लोके निंघनात अनी येशुकडे येवावर ज्या माणुस मातीन दुष्ट आत्मा निंघेल व्हतात तो माणुस येशुना पायजोडे बशेल, कपडा घालेल अनं शुध्दीवर येल असा त्यासनी दखा; तवय त्यासले भिती वाटनी.

\VS{36}ज्यासनी हाई दखेल व्हतं त्यासनी तो दुष्ट आत्मा लागेल कशा बरा व्हयना, हाई लोकसले सांगं.

\VS{37}तवय गरसेकरसना चारीमेरना प्रदेशमातीन सर्व लोकसनी, “तुम्हीन आमना आठेन निंघी जा” अशी येशुले ईनंती करी, कारण त्या भलताच घाबरी जायेल व्हतात. मंग तो नावमा बशीन माघारे जावाकरता निंघना.

\VS{38}तवय ज्या माणुस मातीन दुष्ट आत्मा निंघेल व्हतात, त्यानी, “माले बी तुमनासंगे लई चाला” अशी येशुकडे ईनंती करी,

\par }{\PP पण त्यानी त्याले निरोप दिसन सांगं,

\VS{39}“तुना घर परत जाय, अनी देवनी तुनाकरता कितलं महान काम करेल शे ते सांग.”

\par }{\PP मंग तो आपलाकरता येशुनी कितलं महान काम करेल शे ते गावभर सांगत फिरना.


\par }{\SH याईरनी मरेल पोर अनी रक्तस्रावी बाई
\par }
{\R (मत्तय ९:१८-२६; मार्क ५:२१-४३)

\par }{\PP \VS{40}मंग येशु माघारे वना तवय लोकसनी गर्दीनी त्यानं स्वागत करं; त्या सर्व त्यानी वाट दखी राहींता.

\VS{41}तवय दखा याईर नावना कोणी एक माणुस वना, तो सभास्थानना अधिकारी व्हता; तो येशुना पाया पडीन, तुम्हीन मना घर या, अशी त्याले ईनंती करी,

\VS{42}कारण त्यानी बारा वरीसनी एकुलती एक पोर मराले टेकेल व्हती.

\par }{\PP मंग येशु जाई राहिंता तवय लोकसनी त्याना आजुबाजू गर्दी व्हती.

\VS{43}तवय अशी एक बाई, जीले बारा वरीस पाईन रक्तस्रावना आजार व्हता अनी तिनी आपली सर्वी कमाई बरं व्हवाकरता खर्ची टाकी तरी ती बरि व्हयेल नव्हती.

\VS{44}तिनी येशुना मांगेन ईसन त्याना कपडाना गोंडाले स्पर्श करा, अनी त्याच येळले तिना रक्तस्राव बंद व्हयना.

\VS{45}येशु बोलना, “माले कोणी स्पर्श करा?”

\par }{\PP तवय सर्वा लोके मी नही, अस म्हणी राहींतात तवय पेत्र बोलना, “प्रभु, लोकसनी गर्दी तुमले दाटी करीसन चेंगरी ऱ्हायनी.”


\par }{\PP \VS{46}पण येशु बोलना, “कोणी तरी माले स्पर्श कराच; मनातीन शक्ती निंघनी, हाई माले समजनं.”

\VS{47}मंग ती बाईनी दखं की, आते आपण दपु नही शकतस म्हणीन घाबरीन कापत कापत ईसन त्याना समोर पडनी, मी कोणता कारणमुये याले स्पर्श करा अनी कशी लगेच बरी व्हयनी, हाई तिनी सर्व लोकसना समोर सांगी टाकं.

\VS{48}तवय येशु तिले बोलना, “बाई, तुना ईश्वासनी तुले बरं करेल शे, सुखरूप जाय.”


\par }{\PP \VS{49}येशु बोलीच राहींता ईतलामा यहूदी सभास्थानना अधिकारीले त्याना घरतीन कोणी ईसन सांगं, “तुमनी पोर मरी गई, आते गुरजीले कष्ट देवु नका.”


\par }{\PP \VS{50}ते ऐकीन येशु याईरले बोलना, भिऊ नको, “फक्त ईश्वास ठेव म्हणजे ती बरी व्हई.”


\par }{\PP \VS{51}मंग येशु घर वना तवय पेत्र, याकोब अनं योहान पोरना मायबाप यासना शिवाय आपलासंगे कोणलेच त्यानी मझार येवु दिधं नही.

\VS{52}ती पोरकरता सर्वाजन रडी अनी शोक करी राहींतात; पण येशु बोलना, “रडु नका; कारण ती मरेल नही, झोपेल शे!”


\par }{\PP \VS{53}ती मरी जायेल शे हाई त्यासले माहीत व्हतं म्हणीन त्यासनी त्यानी थट्टा करी.

\VS{54}मंग येशुनी तिना हात धरीन, पोर, ऊठ! अस जोरमा सांगं.

\VS{55}तवय तिना जिव परत वना, अनं ती लगेच ऊठनी, मंग तिले खावाले द्या अशी येशुनी त्यासले आज्ञा करी.

\VS{56}तवय तिना मायबाप थक्क व्हयनात, पण हाई घडेल गोष्ट कोणलेच सांगु नका, अस त्यानी त्यासले ताकिद दिसन सांगं.




\par }\Chap{9}{\SH येशु बारा प्रेषितसले प्रचारले धाडस
\par }
{\R (मत्तय १०:५-१५; मार्क ६:७-१३)

\par }{\PP \VerseOne{1}मंग येशुनी बारा शिष्यसले एकत्र बलाईन त्यासले सर्व दुष्ट आत्मा काढाना अनी रोग बरा कराना अधिकार दिधा,

\VS{2}अनी त्यानी देवराज्यना प्रचार कराले अनं रोगीसले बरं कराले त्यासले धाडी दिधं.

\VS{3}त्यानी त्यासले सांगं, “प्रवासकरता काहीच ली जाऊ नका, काठी, झोळी, भाकर, पैसा बी लई जाऊ नका, दोन सदरा बी ली जाऊ नका.

\VS{4}ज्या घरमा तुम्हीन जाशात, त्याच घरमा थांबा अनं तठेनच निंघी जा.

\VS{5}\XREF{✡}{{\XO 9:5 }{\XO{९:५
}}{\XT{प्रेषित १३:५१}}}\XREF{✡}{{\XO 9:5 }{\XO{९:५
}}{\XT{लूक १०:४-११}}}अनी जो तुमना स्विकार कराव नही, तवय त्या गावमातीन निंघतांना तुम्हीन तुमना पायनी धुळ तठेच झटकी टाका, यामुये त्यासनाविरूध्द हाई साक्ष व्हई.”


\par }{\PP \VS{6}मंग त्या निंघीन सर्वीकडे गावसमा सुवार्ता सांगत अनं रोग बरा करत फिरनात.


\par }{\SH हेरोद गोंधळी जास
\par }
{\R (मत्तय १४:१-१२; मार्क ६:१४-२९)

\par }{\PP \VS{7}\XREF{✡}{{\XO 9:7 }{\XO{९:७
}}{\XT{मत्तय १६:१४; मार्क ८:२८; लूक ९:१९}}}जवय गालीलना हेरोद राजानी त्या सर्व गोष्टीसबद्दल ऐक ज्या घडी राहींतात, तो त्या ऐकीसन भलता गोंधळमा पडना, कारण बाप्तिस्मा करनारा योहान मरेल मातीन ऊठेल शे अस बराच जणसनी त्याले सांगं.

\VS{8}बराच जणसनी एलिया प्रकट व्हयेल शे अस सांगं, अनी बराच जणसनी जुना संदेष्टास माधला कोणतरी ऊठेल शे अस सांगं.

\VS{9}हेरोद बोलना, “मी योहाननं मुंडक कापाले सांगं, पण ज्यानाबद्दल मी ह्या गोष्टी ऐकी राहिनु तो कोण शे?” ह्यावरतीन येशुले भेटानी त्याले उत्सुकता लागनी.


\par }{\SH येशु पाच हजार लोकसले जेवण देस
\par }
{\R (मत्तय १४:१३-२१; मार्क ६:३०-४४; योहान ६:१-१४)

\par }{\PP \VS{10}मंग प्रेषितसनी परत ईसन त्यासनी जे करेल व्हतं ते येशुले सांगं. तवय तो त्यासले लिसन बेथसैदा नावना गावले एकांतमा गया.

\VS{11}पण लोकसनी गर्दीले हाई माहित पडणं अनी त्या पण त्यानामांगे गयात, तवय येशुनी त्यासनं स्वागत करीसन त्यासनासंगे देवना राज्यबद्दल बोलना, अनी ज्यासले बरं व्हवानी ईच्छा व्हती त्यासले त्यानी बरं करं.


\par }{\PP \VS{12}जवय सुर्य बुडाले लागना, तवय बारा शिष्य ईसन त्याले बोलनात, “लोकसनी गर्दीले धाडी द्या, म्हणजे त्या आजुबाजूना गावसमा अनं वावरसमा जाईन ऱ्हावाले अनं खावाले काहीतरी शोधतीन, कारण आपण आठे एकांतमा शेतस.”


\par }{\PP \VS{13}पण येशु त्यासले बोलना, तुम्हीनच त्यासले काहीतरी खावाले द्या.

\par }{\PP त्या बोलनात, आमनाकडे पाच भाकरी अनं दोन मासा यासना शिवाय काहीच नही, तुमले काय वाटस आमले जाईन या लोकसकरता जेवण ईकत लईनं पडी का?

\VS{14}त्या जवळपास पाच हजार माणसे व्हतात.

\par }{\PP तवय येशुनी आपला शिष्यसले सांगं की, पन्नास पन्नासन्या पंगतमा त्यासले बसाडा.


\par }{\PP \VS{15}त्यासनी तसच सर्वासले बसाडं.

\VS{16}तवय येशुनी त्या पाच भाकरी अनं त्या दोन मासा लिसन वर स्वर्गकडे दखीन देवना उपकार मानात, अनी त्या मोडीन लोकसनी गर्दीले वाढाकरता शिष्यकडे दिध्यात.

\VS{17}तवय सर्वजण जेवण करीसन तृप्त व्हयनात, अनी त्यासनी जे उरेल व्हतं त्याना बारा डालक्या उचल्यात.


\par }{\SH येशु हाऊ तारणारा ख्रिस्त शे अस पेत्र कबुल करस
\par }
{\R (मत्तय १६:१३-१९; मार्क ८:२७-२९)

\par }{\PP \VS{18}नंतर अस व्हयनं की, “येशु एकांतमा प्रार्थना करी राहिंता तवय त्याना शिष्य त्यानासंगे व्हतात, मंग त्यानी त्यासले ईचारं. मी कोण शे, लोक माले काय म्हणतस?”


\par }{\PP \VS{19}\XREF{✡}{{\XO 9:19 }{\XO{९:१९
}}{\XT{मत्तय १४:१,२; मार्क ६:१४,१५; लूक ९:७,८}}}त्यासनी उत्तर दिधं, काहीजण म्हणतस बाप्तिस्मा करनारा योहान, “काहीजण एलिया, अनी काही लोक जुना संदेष्टासमातीन कोणतरी ऊठेल शे अस म्हणतस.”


\par }{\PP \VS{20}\XREF{✡}{{\XO 9:20 }{\XO{९:२०
}}{\XT{योहान ६:६८,६९}}}त्यानी त्यासले ईचारं, तुम्हीन माले काय म्हणतस?

\par }{\PP पेत्रनी उत्तर दिधं, तु देवनी धाडेल तारणारा ख्रिस्त शे.


\par }{\SH स्वतःना मृत्यू अनं पुनरूत्थानबद्दल येशुनी करेल भविष्य
\par }
{\R (मत्तय १६:२०-२८; मार्क ८:३०–९:१)

\par }{\PP \VS{21}येशुनी त्यासले बजाईन सांगं की, हाई कोणलेच सांगु नका,


\par }{\PP \VS{22}आखो येशु शिष्यसले बोलना, “मनुष्यना पोऱ्याले भलता दुःख सहन करना पडतीन, वडील लोके, मुख्य याजक अनं शास्त्री लोके या मना त्याग करतीन, अनं माले मारी टाकतीन, अनी मी तिसरा दिन जिवत व्हसु,” हाई व्हनं आवश्यकच शे.


\par }{\PP \VS{23}\XREF{✡}{{\XO 9:23 }{\XO{९:२३
}}{\XT{मत्तय १०:३८; लूक १४:२७}}}त्यानी सर्व लोकसले सांगं, जर कोणी मनामांगे येवाले दखस त्याले आत्मत्याग करना पडी अनी दुःख सहन करना पडतीन, मरनं पडी, असासनीच मनामांगे येवानं.

\VS{24}\XREF{✡}{{\XO 9:24 }{\XO{९:२४
}}{\XT{मत्तय १०:३९; लूक १७:३३; योहान १२:२५}}}जो कोणी आपला जिव वाचाडाले दखस तो त्याले गमाडी, पण जो कोणी मनाकरता आपला जिव गमाडी, तो त्याले वाचाडी.

\VS{25}एखादानी सगळं जगनं सुख कमाडं, अनी स्वतःना जिव गमाडा किंवा स्वतःना नाश करी लिधा तर त्याले काय लाभ?

\VS{26}ज्याले कोणले मनी अनी मना वचननी लाज वाटी, त्यानी लाज जवय मनुष्यना पोऱ्या स्वतःना, पिताना अनं पवित्र देवदूतना गौरवमा ई, तवय त्याले बी वाटी.

\VS{27}मी तुमले सत्य सांगस की, आठे उभा राहणारासपैकी काही लोके असा शेतस की, त्या देवनं राज्य दखतस नही तोपावत त्यासले मरणना अनुभव येवावच नही.


\par }{\SH येशुनं रूपांतर
\par }
{\R (मत्तय १७:१-८; मार्क ९:२-८)

\par }{\PP \VS{28}या गोष्टी सांगा नंतर अस व्हयनं की आठ दिन नंतर पेत्र, योहान अनी याकोब यासले संगे लिसन येशु प्रार्थना कराकरता डोंगरवर गया.

\VS{29}अनी तो प्रार्थना करी राहींता तवय लगेच त्याना चेहरानं रूपांतर व्हईसन त्याना कपडा धवळा व्हईसन चमकाले लागनात.

\VS{30}अनी दखा, मोशे अनं एलिया या दोन्हीजन, येशुनासंगे बोली राहींतात,

\VS{31}त्या स्वर्गीय महीमामा प्रकट व्हईसन जो परमेश्वरना उद्देश यरूशलेममा पुरा व्हणार व्हता त्यानाबद्दल म्हणजे त्याना मरणबद्दल गोष्टी करी राहींतात.

\VS{32}तवय पेत्र अनं त्यानासंगेना लोके गाड झोपमा व्हतात, तरी त्यासनी जागं व्हईन त्यानं रूप अनं त्यानाजोडे उभा राहेल त्या दोन्ही माणससले दखं.

\VS{33}मंग अस व्हयनं की त्या येशु कडतीन जाई राहींतात तवय पेत्रनी येशुले सांगं, प्रभु, आपण आठे राहसुत हाई बरं व्हई! तर आपण तीन मंडप बनाडु, एक मोशेकरता अनं एक एलियाकरता, हाई जे तो बोलना यानं त्याले भान नव्हतं.


\par }{\PP \VS{34}तो हाई बोली राहींता ईतलामा ढगनी ईसन त्यासले झाकी दिधं; अनी त्या ढगमा झाकाई जातांना घाबरी गयात.

\VS{35}\XREF{✡}{{\XO 9:35 }{\XO{९:३५
}}{\XT{मत्तय ३:१७; १२:१८; मार्क १:११; लूक ३:२२}}}\XREF{✡}{{\XO 9:35 }{\XO{९:३५
}}{\XT{२ पेत्र १:१७,१८}}}तवय ढगमातीन अशी वाणी व्हयनी की, “हाऊ मना पोऱ्या, ज्याले मी निवाडेल शे, त्यानं तुम्हीन ऐका!”


\par }{\PP \VS{36}हाई वाणी व्हयनी तवय येशु एकलाच व्हता. शिष्य गप्पच राहीनात अनी त्या दिनसमा ज्या गोष्टी त्यासनी दखेल व्हत्यात त्यामाधलं काहीच शिष्यसनी कोणलेच सांगं नही.


\par }{\SH येशु दुष्ट आत्मा लागेल पोऱ्याले बरं करस
\par }
{\R (मत्तय १७:१४-१८; मार्क ९:१४-२७)

\par }{\PP \VS{37}मंग दुसरा दिन येशु अनी त्याना तिन शिष्य डोंगरवरतीन उतरनात तवय मोठी लोकसनी गर्दी त्याले ईसन भेटनी.

\VS{38}तवय गर्दीमातीन एक माणुस जोरमा वरडीन बोलना, “प्रभु! मी तुमले ईनंती करस, मना पोऱ्याकडे दखा! कारण हाऊ मना एकुलता एक पोऱ्या शे!

\VS{39}एक दुष्ट आत्मा त्याले धरस अनी तो अचानक वरडस, तो त्याले असा पिळस की, त्याना तोंडमाईन फेस निंघस; त्याले भलता ठेचस अनं लवकर बी सोडस नही.

\VS{40}तुमना शिष्यसनी दुष्ट आत्मा काढाले पाहिजे म्हणीन मी त्यासले ईनंती करी, पण त्यासले काढता वनं नही.”


\par }{\PP \VS{41}येशुनी त्यासले उत्तर दिधं, “हे अईश्वासी अनं चुकायल पिढी! मी कोठपावत तुमनासंगे ऱ्हासु? अनं सहन करू?” तो त्या माणुसले बोलना, “तु तुना पोऱ्याले मनाकडे लई ये.”


\par }{\PP \VS{42}तो पोऱ्या येशु जोडे ई राहींता ईतलामा दुष्ट आत्मानी त्याले आपटं अनं पिळी टाकं. येशुनी त्या दुष्ट आत्माले धमकाडं, अनी पोऱ्याले बरं करीसन त्याना बापजोडे दिधं.

\VS{43}तवय देवनी महानता दखीन सर्व लोके आश्चर्यचकीत व्हयनात.

\par }{\SH दुसरांदाव येशुनी आपला मृत्युबद्दल करेल भविष्य
\par }
{\R (मत्तय १७:२२,२३; मार्क ९:३०-३२)

\par }{\PP येशुनी करेल सर्व कृत्यसवरतीन सर्व लोक आश्चर्य करी राहींतात तवय येशु त्याना शिष्यसले बोलना,

\VS{44}“हाई गोष्टवर ध्यान द्या! कारण मनुष्यना पोऱ्याले म्हणजे माले लोकसना हातमा धरीन देवामा येवाव शे.”

\VS{45}हाई शिष्यसले समजनं नही, कारण त्यासनापाईन ती गुप्त ठेवामा येल व्हती, अनी या गोष्टीसबद्दल येशुला ईचारानी त्यासले भिती वाटनी.


\par }{\SH सर्वात मोठा कोण?
\par }
{\R (मत्तय १८:१-५; मार्क ९:३३-३७)

\par }{\PP \VS{46}\XREF{✡}{{\XO 9:46 }{\XO{९:४६
}}{\XT{लूक २२:२४}}}मंग आपलामा मोठा कोण शे या विषयवरतीन शिष्यसमा वाद व्हवाले लागना.

\VS{47}येशुनी त्यासना मनमातील ईचार वळखीन, एक धाकला बाळले लिधं अनी त्याले आपलाजोडे उभं करं,

\VS{48}\XREF{✡}{{\XO 9:48 }{\XO{९:४८
}}{\XT{मत्तय १०:४०; लूक १०:१६; योहान १३:२०}}}मंग त्यानी शिष्यसले सांगं, “जो कोणी या धाकला बाळले मना नावतीन स्विकारस, तो माले स्विकारस, अनी जो कोणी माले स्विकारस, तो ज्यानी माले धाडेल शे त्याले स्विकारस. तुमना सर्वासमा जो धाकला शे तोच श्रेष्ठ शे.”


\par }{\SH जो आपला विरोधमा नही तो आपलाच शे
\par }
{\R (मार्क ९:३८-४०)

\par }{\PP \VS{49}योहान बोलना, “प्रभु, आम्हीन एक माणुसले तुमना नावतीन दुष्ट आत्मा काढतांना दखं, आम्हीन त्याले मना करं, कारण तो आपलामाधला नव्हता.”


\par }{\PP \VS{50}येशुनी त्यासले सांगं, “त्याले मना करू नका, कारण जो आपला विरोधमा नही तो आपला संगेनाच शे.”


\par }{\SH शोमरोनी लोकसना विरोध
\par }
{\PP \VS{51}मंग अस व्हयनं की येशुनी स्वर्गमा जावानी येळ जोडे वनी तवय त्यानी यरूशलेमले जावाना दृढ निश्चय करा.

\VS{52}त्यानी निरोपीसले धाडं, तवय त्या जाईन त्यानाकरता तयारी कराले शोमरोनीसना एक गावमा गयात.

\VS{53}पण त्यासनी त्याना स्विकार करा नही. कारण तो यरूशलेमकडेच जाई राहींता.

\VS{54}हाई दखीन त्याना शिष्य याकोब अनं योहान बोलनात, “प्रभुजी, स्वर्गमातीन अग्नी पडीन त्यासना नाश व्हवाले पाहिजे म्हणीन आम्हीन आज्ञा करूत,” अशी तुमनी ईच्छा शे का?


\par }{\PP \VS{55}येशुनी वळीन त्यासले दताडं.\FTNT{*}{{\FR 9:55 }{\FR{९:५५
}}{\FT{की, “तुम्हीन कोणती आत्माना शेतस; हाई तुमले माहीत नही, कारण मनुष्यना पोऱ्या म्हणजे मी माणससना जिवना नाश कराले येल नही, तर त्यासनं तारण कराले येल शे.”}}}


\par }{\SH येशुना शिष्य कशा पाहिजेत
\par }
{\R (मत्तय ८:१९-२२)

\par }{\PP \VS{56}मंग येशु अनी त्याना शिष्य पुढे दुसरा गावले गयात.


\par }{\PP \VS{57}तवय अस व्हयनं की त्या वाटतीन चाली राहींतात तवय एकनी येशुले सांगं, “तुम्हीन जठे कोठे जाशात तठे मी तुमना मांगे ईसु.”


\par }{\PP \VS{58}येशु त्याले बोलना, “कोल्हासकरता बिळा अनं आकाशमाधला पक्षीसले घरटा शेतस, पण मनुष्यना पोऱ्याले डोकं टेकाले जागा नही.”
 

\par }{\PP \VS{59}येशुनी दुसराले सांगं, “मनामांगे ये.”

\par }{\PP पण तो बोलना, “प्रभुजी, माले पहीले मना बापले पुराले जावु द्या.”


\par }{\PP \VS{60}येशुनी उत्तर दिधं, “मरेलसलेच त्यासना मरेलसले पुरू दे, तु जाईन देवना राज्यना सुवार्ताना प्रचार कर.”


\par }{\PP \VS{61}त्यावर आखो एकजण बोलना, “प्रभुजी, मी तुमना मांगे ईसु, पण पहिले माले मना घरना मंडळीले निरोप देवु दे.”


\par }{\PP \VS{62}येशुनी त्याले सांगं, “जो कोणी नांगरले हात लावावर मांगे दखस, त्याना देवना राज्यमा उपयोग नही.”




\par }\Chap{10}{\SH येशु बहात्तर शिष्यसले कामवर धाडस
\par }
{\PP \VerseOne{1}ह्यानानंतर प्रभुनी आखो बहात्तर जणसले नेमीन ज्या ज्या गावसमा अनी ज्या ज्या ठिकानवर तो स्वतः जाणार व्हता तठे दोन दोन असं त्यासले आपलापुढे धाडं.

\VS{2}\XREF{✡}{{\XO 10:2 }{\XO{१०:२
}}{\XT{मत्तय ९:३७,३८}}}तवय येशुनी त्यासले सांगं, “पिक बराच शे, पण मजुर थोडाच शेतस यामुये प्रभु जो कापणीना मालक शे त्यानी कापणीकरता मजुर धाडाले पाहिजे म्हणीन प्रार्थना करा.

\VS{3}\XREF{✡}{{\XO 10:3 }{\XO{१०:३
}}{\XT{मत्तय १०:१६}}}जा! दखा, लांडगासमा कोकरूले धाडतच तसं मी तुमले धाडी ऱ्हायनु.

\VS{4}पिसोडी, झोळी किंवा पायजोडा लेवु नका; वाटमा कोणलेच नमस्कार करू नका.

\VS{5}ज्या कोणता घरमा तुम्हीन जाशात तठे, या घरले शांती असो, अस पहिले म्हणा.

\VS{6}जर तठे कोणी शांतीना योग्य व्हई, तर तुमनी शांती त्यानावर राही; नहीतर ती शांती तुमनाकडे परत ई.

\VS{7}\XREF{✡}{{\XO 10:7 }{\XO{१०:७
}}{\XT{१ करिंथ ९:१४; १ तिमथ्य ५:१८}}}त्याच घरमा ऱ्हा त्या जे देतीन ते खातपित ऱ्हावा, कारण मजुरले मजुरी मिळनं योग्य शे, घरोघर फिरू नका.

\VS{8}कोणता बी गावमा जाशात अनी त्यासनी तुमना स्विकार करा तर त्या जे तुमले वाढतीन तेच खा.

\VS{9}तठे ज्या आजारी व्हतीन त्यासले बरं करा, अनी त्यासले सांगा की, ‘देवनं राज्य तुमना जोडे येल शे.’

\VS{10}\XREF{✡}{{\XO 10:10 }{\XO{१०:१०
}}{\XT{प्रेषित १३:५१}}}तुम्हीन कोणता बी गावमा जाशात अनी त्यासनी तुमना स्विकार करा नही तर त्यासना गल्लीमा बाहेर जाईन अस म्हणा,

\VS{11}\XREF{✡}{{\XO 10:11 }{\XO{१०:११
}}{\XT{मत्तय १०:७-१४; मार्क ६:८-११; लूक ९:३-५}}}‘आमना पायले लागेल तुमना गावनी धुळ ती बी तुमनी तुमले झाडी टाकतस. पण हाई ध्यानमा ठेवा की, देवनं राज्य जोडे येल शे!’

\VS{12}\XREF{✡}{{\XO 10:12 }{\XO{१०:१२
}}{\XT{मत्तय ११:२४;
}}{\XT{मत्तय १०:१५}}}मी तुमले सांगस, त्या गावपेक्षा सदोमले न्यायना दिनले सोपं पडी!”


\par }{\SH बिनईश्वासी गावसबद्दल दुःख
\par }
{\R (मत्तय ११:२०-२४)

\par }{\PP \VS{13}“हे खोराजिना, तुना धिक्कार असो! हे बेथसैदा, तुना धिक्कार असो! कारण तुमनामा ज्या चमत्कारना कामे व्हयनात त्या जर सोर अनं सिदोन या गावसमा व्हतात तर त्यासनी गोणताट अनं राख आंगवर लिसन अनं बशीन मांगेच पश्चाताप करी लेतात.

\VS{14}यावरतीन न्यायना काळमा तुमनापेक्षा सोर अनं सिदोन या गावसले सोपं पडी.

\VS{15}हे कफर्णहुम! ‘तुले स्वर्गपावत चढाईन जाता ई का? तु मृत्युलोकसपावत खाल टाकाई जाशी!”


\par }{\PP \VS{16}\XREF{✡}{{\XO 10:16 }{\XO{१०:१६
}}{\XT{मत्तय १०:४०; मार्क ९:३७; लूक ९:४८; योहान १३:२०}}}येशु त्याना शिष्यसले बोलना, “जो तुमनं ऐकस तो मनं ऐकस; जो तुमना नाकार करस तो मना नाकार करस; अनी जो मना नाकार करस तो ज्यानी माले धाडं त्याना नाकार करस.”


\par }{\SH बहात्तर शिष्य परत येतस
\par }
{\PP \VS{17}मंग त्या बहात्तर शिष्य आनंदमा परत ईसन बोलनात, “प्रभुजी, तुमना नावतीन दुष्ट आत्मा बी आमनी आज्ञा मानतस.”


\par }{\PP \VS{18}येशु शिष्यसले बोलना, “मी सैतानले आकाशमातीन ईजनामायक पडतांना दखं.

\VS{19}ऐका! मी तुमले साप अनं ईच्चु यासनावर उभं ऱ्हावाना अनी शत्रुना सर्व शक्तीवर विजय मिळावाना अधिकार देयल शे, तुमले कसानीच हानी व्हवाव नही.

\VS{20}तरी दुष्ट आत्मा तुमनी आज्ञा मानतस याना आनंद मानु नका; तर तुमना नावे स्वर्गमा लिखेल शेतस याना आनंद माना.”


\par }{\SH येशुनी करेल उपकारस्मरण
\par }
{\R (मत्तय ११:२५-२७; १३:१६,१७)

\par }{\PP \VS{21}त्याच येळले येशु पवित्र आत्मामा भलताच खूश व्हईन बोलना, “हे बापा, स्वर्गना अनं पृथ्वीना प्रभु! मी तुनी स्तुती करस; कारण तु ज्ञानी अनी ईचारवंत यासपाईन हाई गोष्ट गुप्त ठिसन अनपडसमा प्रकट कऱ्यात, हे बापा, कारण अस करनं तुले योग्य दखायनं.”


\par }{\PP \VS{22}\XREF{✡}{{\XO 10:22 }{\XO{१०:२२
}}{\XT{योहान ३:३५;
}}{\XT{योहान १०:१५}}}“मना बापनी मना हातमा सर्वकाही सोपेल शे; पोऱ्या कोण शे हाई बापशिवाय कोणलेच माहीत नही, अनी बाप कोण शे हाई पोऱ्याशिवाय अनं पोऱ्यानी ईच्छा व्हई तर तो ज्याले त्यानी वळख करी देस त्यानाशिवाय कोणलेच माहीत नही.”


\par }{\PP \VS{23}मंग शिष्यसकडे वळीन येशु गुपचुप बोलना, “तुम्हीन जे दखतस ते ज्या डोया दखतस त्या धन्य शेतस!

\VS{24}मी तुमले सांगस, जे तुम्हीन दखतस ते बराच संदेष्टासनी अनं राजासनी दखानी ईच्छा धरी पण दखं नही, तुम्हीन जे ऐकतस ते ऐकानी बी ईच्छा त्यासनी धरी पण ऐक नही.”


\par }{\SH चांगला शोमरोनीना दृष्टांत
\par }
{\PP \VS{25}\XREF{✡}{{\XO 10:25 }{\XO{१०:२५
}}{\XT{मत्तय २२:३५-४०; मार्क १२:२८-३४}}}मंग दखा, एक शास्त्री उभा राहीन येशुनी परिक्षा दखाकरता बोलना, “गुरजी, काय करावर माले सार्वकालिक जिवन भेटी?”


\par }{\PP \VS{26}येशुनी त्याले उत्तर दिधं, “मोशेना नियमशास्त्रमा काय लिखेल शे? तु काय वाचस?”


\par }{\PP \VS{27}त्यानी उत्तर दिधं, “नियमशास्त्रमा अस लिखेल शे की, तु आपला देव यहोवा यानावर पुर्ण मनतीन, पुर्ण जिवतीन, पुर्ण शक्तितीन अनं पुर्ण बुध्दीतीन प्रिती कर; अनी ‘जशी स्वतःवर तशी आपला शेजारीसवर प्रिती कर.’ ”


\par }{\PP \VS{28}येशुनी त्याले सांगं, “तु बराबर उत्तर दिधं; ‘हाईच कर’ म्हणजे वाचशी.”


\par }{\PP \VS{29}पण स्वतःले धार्मीक ठरावानी ईच्छा धरीन तो येशुले बोलना, “मना शेजारी कोण शे?”


\par }{\PP \VS{30}येशुनी उत्तर दिधं, “एक माणुस यरूशलेमतीन खाल यरीहोले जाई राहींता तो लुटारूसना हातमा सापडना, त्यासनी त्याना कपडा काढीन त्याले मारं अनं अर्धमरेल टाकीन त्या निंघी गयात.

\VS{31}एक याजक त्याच वाटतीन खाल जाई राहींता; तो त्याले दखीन दुसरी वाटतीन निंघी गया.

\VS{32}तसाच एक लेवी बी तठेन जाई राहींता अनी ती जागावर पोहचीन जवय त्यानी त्याले दखं तवय तो बाजुतीन निंघी गया.

\VS{33}मंग एक शोमरोनी तिच वाट वरतीन जाई राहींता, तो तठे वना, अनी त्याले दखीन त्याले त्याना कळवळा वना.

\VS{34}त्यानी जोडे जाईन त्याना जखमसले तेल अनं द्राक्षरस लाईन पट्ट्या बांध्यात, अनी त्याले आपली सवारीवर बसाडीन उतारशाळमा लई वना अनी त्यानी काळजी लिधी.

\VS{35}दुसरा दिन निंघाना येळले त्यानी दोन चांदिना शिक्का काढीन उतारशाळना मालकले दिसन सांगं, ‘यानी काळजी ल्या, अनी यानापेक्षा जास्तीना खर्च व्हयना तर तो मी माघारे येवावर तुले दिसु.’ ”


\par }{\PP \VS{36}यानंतर येशुनी शास्त्रीले ईचारं, “तर लुटारूसना हातमा सापडेल माणुसना शेजारी या तिन्हीसमातीन तुना मते कोण व्हयना?”


\par }{\PP \VS{37}तो बोलना, “जो त्यानावर दया करस तो”

\par }{\PP येशुनी त्याले सांगं, “जाय, तु बी तसच कर.”


\par }{\SH येशु मार्था अनी मरीयाले भेटस
\par }
{\PP \VS{38}\XREF{✡}{{\XO 10:38 }{\XO{१०:३८
}}{\XT{योहान ११:१}}}येशु अनी त्याना शिष्य जातांना एक गावमा वनात, तठे मार्था नावनी एक बाईनी आपला घर त्यानं स्वागत कर.

\VS{39}तिले मरीया नावनी एक बहिण व्हती, ती प्रभुना पायजोडे बशीन त्यानं वचन ऐकी राहींती.

\VS{40}पण मार्था सेवा चाकरी करता करता नाराज व्हयेल व्हती अनी ती ईसन बोलनी, “प्रभुजी, मनी बहिणनी मना एकलीवर कामना बोझा टाकी देयल शे, यानी तुमले काळजी नही का? माले मदत कराकरता तिले सांगा!”


\par }{\PP \VS{41}प्रभुनी तिले उत्तर दिधं, “मार्था, मार्था! तु बराच गोष्टीसबद्दल काळजी करस अनं व्याकुळ व्हई जास,

\VS{42}वास्तवमा एकच बात आवश्यक शे, मरीयानी चांगला वाटा निवडी लेयल शे, अनी तो तिनापाईन कोणीच हिसकाडु नही शकस.”




\par }\Chap{11}{\SH प्रभुनी प्रार्थना
\par }
{\R (मत्तय ६:९-१३; ७:७-११)

\par }{\PP \VerseOne{1}मंग अस व्हयनं की येशु एक जागावर प्रार्थना करी राहींता, अनी ती व्हवानंतर त्याना शिष्यमातीन एकनी त्याले सांगं, “प्रभुजी, जसं बाप्तिस्मा करनारा योहाननी त्याना शिष्यसले प्रार्थना कराले शिकाडेल शे तसं तुम्हीन बी आमले शिकाडा.”


\par }{\PP \VS{2}येशु त्यासले बोलना, तुम्हीन प्रार्थना करशात तवय अस म्हणा;

\par }{\Q “हे बाप,

\par }{\QB तुनं नाव पवित्र मानोत;

\par }{\QB तुनं राज्य येवो”


\par }{\Q \VS{3}आमनी रोजनी भाकर रोज आमले दे.


\par }{\Q \VS{4}अनी आमना पापसनी क्षमा कर,

\par }{\QB जसं आम्हीन आमना प्रत्येक अपराधसले क्षमा करतस,

\par }{\QB आमले परिक्षामा पडु देवु नको.


\par }{\PP \VS{5}मंग येशु त्याना शिष्यसले बोलना, “तुमनामा असा कोण शे की त्याले मित्र शे अनी तो त्यानाकडे आर्धीरातमा जाईन त्याले म्हणस, ‘मित्र, माले तीन भाकरी उसन्या दे.

\VS{6}कारण मना एक मित्र परवास करीसन मनाकडे येल शे, अनी त्याले खावाडाले मनाकडे काहीच नही शे!’

\VS{7}अनी समजा तुमना मित्रनी मझारतीन उत्तर दिधं, ‘माले तरास देवु नको! आते दार लावाई जायेल शे, अनं मना पोऱ्या मनाजोडे झोपेल शेतस, मनाघाई ऊठीसन तुले काही देवावनार नही.’

\VS{8}मी तुमले सांगस, तो त्याना मित्र शे यामुये जरी तो ऊठीसन त्याले देवाव नही, तरी त्यानी करेल रावण्यासमुये जे काही त्याले आवश्यक शे ते तो त्याले दि.

\VS{9}अनी मी तुमले सांगस, मांगा म्हणजे तुमले भेटी; शोधा, म्हणजे तुमले सापडी; ठोका, म्हणजे तुमनाकरता उघडाई जाई.

\VS{10}कारण जो कोणी मांगस त्याले भेटस, जो शोधस त्याले सापडस, अनी जो कोणी दार ठोकस त्यानाकरता उघडाई जास.

\VS{11}तुमनामा असा कोणता बाप शे की त्यानाजोडे त्याना पोऱ्यानी\FTNT{*}{{\FR 11:11 }{\FR{११:११
}}{\FT{हाई वचन जुना हस्तलेखमा नही शे}}} जर भाकर मांगी तर तो त्याले दगड दि? मासा मांगा तर त्याले मासा नही देता साप दि का?

\VS{12}किंवा अंडा मांगात तर त्याले ईच्चु दि?

\VS{13}जरी तुम्हीन वाईट राहीसन बी आपला पोऱ्यासले चांगलं काय ते देवाणं समजस, तर मंग ज्या स्वर्गना देवबाप जोडे मांगतस त्यासले तो विशेष करीसन पवित्र आत्मा दि!”


\par }{\SH येशु अनी बालजबुल
\par }
{\R (मत्तय १२:२२-३०; मार्क ३:२०-२७)

\par }{\PP \VS{14}एकदाव येशु दुष्ट आत्मा काढी राहींता अनं तो आत्मा मुका व्हता; तवय अस व्हयनं की दुष्ट आत्मा निंघावर तो माणुस बोलाले लागना, यावरतीन जमेल लोकसनी गर्दीले आश्चर्य वाटनं,

\VS{15}\XREF{✡}{{\XO 11:15 }{\XO{११:१५
}}{\XT{मत्तय ९:३४; १०:२५}}}तरी त्यामातीन कितला जन बोलनात, “दुष्ट आत्मासना प्रमुख बालजबूल ह्याना सामर्थ्यघाई हाऊ दुष्ट आत्मा काढस.”


\par }{\PP \VS{16}\XREF{✡}{{\XO 11:16 }{\XO{११:१६
}}{\XT{मत्तय १२:३८; १६:१; मार्क ८:११}}}बाकीना बराच जणसनी येशुनी परिक्षा दखाकरता त्यानाकडे परमेश्वर कडतीन चिन्ह अनं चमत्कार करी दखाड अशी मागणी करी.

\VS{17}पण येशुनी त्यासना मनमधला ईचार वळखात अनं त्यासले बोलना, आपसमाच फुट पडनी तर कोणतं बी राज्य ओसाड पडस अनी घर बी टिकस नही.

\VS{18}सैतानमा बी फुट पडनी तर त्यानं राज्य कसं टिकी? कारण, मी बालजबूलना सामर्थ्यघाई भूतं काढस अस तुम्हीन म्हणतस.

\VS{19}मी जर बालजबूलना सामर्थ्यघाई दुष्ट आत्मा काढस तर तुमना अनुयायी कोणी सामर्थ्यघाई काढतस? यामुये त्या तुमना न्याय करतीन!

\VS{20}पण मी जर देवना सामर्थ्यघाई भूतं काढस तर देवना राज्य तुमनावर ई जायेल शे.


\par }{\PP \VS{21}जर एखादा तगडा हत्यारबंद माणुस आपला वाडानी रखवाली करस तवय त्यानी मालमत्ता सुरक्षित ऱ्हास.

\VS{22}तरी त्यापेक्षा तगडा माणुस त्यानावर हमला करस अनी त्याले जिंकस, तवय ज्या हत्यारसवर त्याले भरवसा व्हता ती तो लई जास, अनी त्यानी लुटी आनेल वस्तु वाटी टाकस.


\par }{\PP \VS{23}\XREF{✡}{{\XO 11:23 }{\XO{११:२३
}}{\XT{मार्क ९:४०}}}जो मना विरोधमा नही तो मना संगेनाच शे; अनी जो मनासंगे गोया करस नही तो उधळी टाकस.


\par }{\SH दुष्ट आत्मानं परत येनं
\par }
{\R (मत्तय १२:४३-४५)

\par }{\PP \VS{24}माणुस मातीन दुष्ट आत्मा निंघना म्हणजे तो आराम कराकरता शांत जागाना शोध करत हिंडस; अनी ती भेटनी नही म्हणजे तो म्हणस, “ज्या मना घरमातीन मी निंघनु त्यामा परत जासु.”

\VS{25}तो परत येवावर ते घर झाडेल अनं सजाडेल शे अस तो दखस.

\VS{26}नंतर तो जाईन आपलापेक्षा दुष्ट असा सात आत्मासंगे लेस, अनी त्या मझार घुशीन तठे राहतस, मंग त्या माणुसनी शेवटली अवस्था पहिलापेक्षा वाईट व्हस.


\par }{\SH खरं सुख
\par }
{\PP \VS{27}येशु या गोष्टी सांगीच राहींता तवय अस व्हयनं की त्या लोकसना गर्दीमातीन एक बाई वरडीन बोलनी, “जी बाईनी तुले जन्म दिधा अनी जिनी तुले दुध पाजेल शे ती धन्य!”


\par }{\PP \VS{28}पण येशुनी उत्तर दिधं, “ज्या देवनं वचन ऐकीन पाळतस त्याच धन्य!”


\par }{\SH परमेश्वकडतीन चमत्कारनी मागणी
\par }
{\R (मत्तय १२:३८-४२)

\par }{\PP \VS{29}\XREF{✡}{{\XO 11:29 }{\XO{११:२९
}}{\XT{मत्तय १६:४; मार्क ८:१२}}}लोकसनी गर्दी येशुजोडे एकत्र जमी राहींती तवय तो बोलना, “हाई पिढी कितली वाईट शे, या चमत्कारना चिन्ह मांगतस, पण योनाना चमत्कारना चिन्हशिवाय हाई पिढीले दुसरा चिन्ह मिळावच नही.

\VS{30}कारण योना जसं निनवेना लोकसले चमत्कारना चिन्ह व्हयना तसा मनुष्यना पोऱ्या हाई पिढीले व्हई.

\VS{31}दक्षिण दिशाकडली राणी न्यायकाळमा या पिढीना लोकससंगे ऊठीसन त्यासले दोषी ठराई, कारण शलमोन राजानं ज्ञान ऐकाकरता ती पृथ्वीना सिमापाईन प्रवास करीसन वनी, शलमोनपेक्षा श्रेष्ठ असा कोण आठे शे.

\VS{32}निनवेना लोके न्यायना काळमा या पिढीनासंगे उभा राहीन तिले दोषी ठरावतीन, कारण त्यासनी योनाना प्रचावरतीन पश्चाताप करा; अनी दखा योनापेक्षा श्रेष्ठ असा कोणी आठे शे!”


\par }{\SH शरिरना दिवा
\par }
{\R (मत्तय ५:१५; ६:२२,२३)

\par }{\PP \VS{33}\XREF{✡}{{\XO 11:33 }{\XO{११:३३
}}{\XT{मत्तय ५:१५; मार्क ४:२१; लूक ८:१६}}}“कोणी दिवा लाईसन तळघरमा किंवा चंपानाखाल ठेवतस नही” तर मझार येणाराले उजेड दखावाले पाहिजे म्हणीसन दिवठणीवर ठेवतस.

\VS{34}तुना शरिरना दिवा तुना डोया शे, तुना डोया निष्पाप व्हई तर तुनं सर्व शरीर प्रकाशमय शे, वाईट व्हई तर तुनं शरीर अंधकारमय शे;

\VS{35}यामुये सावधान रहा, तुना मझार जो प्रकाश शे तो अंधार तर नही ना हाई दख.

\VS{36}तुनं सर्व शरीर प्रकाशमय व्हई म्हणजे त्याना कोणता बी भाग अंधकारमा नही शे तर दिवाना ज्योतीमुये तुले प्रकाश प्राप्त व्हस. तसच ते पुरं शरीर प्रकाशमय व्हई.


\par }{\SH येशु परूशी अनं शास्त्री यासना जाहीरपणे निषेध करस
\par }
{\R (मत्तय २३:१-३६; मार्क १२:३८-४०)

\par }{\PP \VS{37}जवय येशुनी बोलानं समाप्त करा, तवय एक परूशीनी त्याले आपला आठे जेवणले येवानी ईनंती करी; मंग तो मझार जाईन जेवणले बसना.

\VS{38}येशुनी जेवणना पहिले यहूदीसना रितनुसार व्यवस्थीत हात नही धोयात अस दखीन परूशीले आश्चर्य वाटनं.

\VS{39}पण प्रभुनी त्याले सांगं, “तुम्हीन परूशी ताटवाटी बाहेरतीन स्वच्छ करतस, पण तुमना मझार लुटमार अनं दुष्टपण भरेल शे.”

\VS{40}अहो मुर्खसवन! ज्यानी बाहेरना भाग बनाडा, त्यानी मझारना बनाडा नही का?

\VS{41}ज्या गोष्टी तुमना जोडे शेतस त्या गरिबसले द्या, मंग दखा, सर्व तुमनाकरता शुध्द शे.


\par }{\PP \VS{42}तुम्हीन परूशीसना धिक्कार असो! तुम्हीन पुदिना, सौफ अनी प्रत्येक भाजी यासना दशांश देतस, पण न्याय अनं देवनी प्रिती यानाकडे कानाडोया करतस, या गोष्टी कराले पाहिजे व्हत्यात, अनं त्या सोडाले नको पाहिजे व्हत्यात.


\par }{\PP \VS{43}तुम्हीन परूशीसना धिक्कार असो! सभास्थानमा मुख्य आसन अनं बजारमा नमस्कार करी लेवाले तुमले आवडस.

\VS{44}तुमना धिक्कार असो! ज्या माणसंले माहीत नही की त्या नही दखावनारा कबरसवरतीन चाली राहीनात त्यासनामायक तुम्हीन शेतस.


\par }{\PP \VS{45}तवय शास्त्रीसमातील एकजणनी त्याले सांगं, “गुरजी, तुम्हीन अस बोलीन आमनी बी निंदा करी राहीनात!”


\par }{\PP \VS{46}येशु बोलना, “तुमना शास्त्रीसना बी धिक्कार असो! वाही लई जावाले जड ओझं तुम्हीन लोकसवर लादतस, अनी स्वतः तुमना एक बोट सुध्दा त्या ओझाले लावतस नही.

\VS{47}तुमना धिक्कार असो! तुम्हीन संदेष्टासना कबरी बांधतस, अनी त्यासले तर तुमना पुर्वजसंनीच मारी टाकेल शे.

\VS{48}तुम्हीन साक्षीदार शेतस अनं तुमना पुर्वजसंना कर्मले तुम्हीन मान्य करतस; कारण त्यासनी संदेष्टासले मारी टाकं अनी तुम्हीन त्यासन्या कबरा बांधतस.

\VS{49}देवनी बी सांगं, ‘मी त्यासनाकडे संदेष्टासले अनं प्रेषीतसले धाडसु, अनी त्यासनामातीन कहीकसले त्या मारी टाकतीन अनं छळतीन.’

\VS{50}यानाकरता की जगनी निर्मिती व्हयनी तवयपाईन त्या सर्व संदेष्टासनं रंगत व्हावाडामा वनं त्या सर्वासना हिशोब ह्या पिढीना लोकसकडतीन लेवामा ई.

\VS{51}हाबेलना रंगतपाईन ते वेदीना अनं पवित्रस्थानमा ज्या जखऱ्याना घात व्हयना त्याना रंगतपावत जे रंगत सांडाई गयं त्याना हिशोब या पिढीपाईन लेवामा ई, हो, मी तुमले सत्य सांगस, त्याना हिशोब या पिढीपाईनच लेवाई जाई!”


\par }{\PP \VS{52}“तुम्हीन शास्त्रीसना धिक्कार असो! तुम्हीन ज्ञाननी किल्ली लिसन गयात; तुम्हीन स्वतःबी मझार गयात नही अनं ज्या मझार जाई राहींतात त्यासले बी तुम्हीन आडफाटा करा!”


\par }{\PP \VS{53}येशु तठेन बाहेर येवावर शास्त्री अनं परूशी संतापमा त्याना आंगवर ईसन त्यानी बऱ्याच गोष्टीसबद्दल बोलाले पाहिजे म्हणीन त्याले चिडावाले लागनात,

\VS{54}अनी त्याना तोंडमाईन काहीतरी चुकीनं निंघनं म्हणजे त्याले पकडसुत अस म्हणीन त्या टपी राहीनात.




\par }\Chap{12}{\SH येशु ढोंगीसबद्दल आपला शिष्यसले इशारा देस
\par }
{\R (मत्तय १०:२६-२७)

\par }{\PP \VerseOne{1}\XREF{✡}{{\XO 12:1 }{\XO{१२:१
}}{\XT{मत्तय १६:६; मार्क ८:१५}}}ईतलामा हजारो लोकसनी ईतली गर्दी व्हयनी की त्या एकमेकसले चेंदु लागनात, तवय येशु त्याना शिष्यसले अस सांगु लागना, “तुम्हीन स्वतःले परूशीसना खमीरबद्दल म्हणजे ढोंगीपणबद्दल संभाळा.

\VS{2}\XREF{✡}{{\XO 12:2 }{\XO{१२:२
}}{\XT{मार्क ४:२२; लूक ८:१७}}}जे उघडाऊ नही अस काहीच झाकायेल नही, अनं जे समजाव नही अस काहीच गुप्त नही.

\VS{3}जे काही तुम्हीन अंधारामा बोलनात ते उजेडमा ऐकामा ई अनी जे तुम्हीन मझारनी कोठडीमा कानमा सांगेल व्हई ते धाबावर गाजाडाई जाई.”


\par }{\SH येशु त्याना शिष्यसले हिम्मत देस
\par }
{\R (मत्तय १०:२८-३१)

\par }{\PP \VS{4}“मना मित्रसवन, मी तुमले सांगस, ज्या शरिरना वध करतस पण त्यानानंतर आखो त्यासनाघाई काहीच व्हत नही असासले घाबरू नका.

\VS{5}तुम्हीन कोणले घाबरीसन राहावाले पाहिजे हाई मी तुमले सुचाडस; जीव लेवावर नरकमा टाकानं ज्यानामा सामर्थ्य शे त्या परमेश्वरले घाबरीसन ऱ्हा, हा, मी तुमले सांगस परमेश्वरलेच घाबरीसन ऱ्हा!”


\par }{\PP \VS{6}“पाच चिमण्या दोन नाणामा ईकातस का नही? तरी त्या चिमणीसमातीन एकले बी देव ईसरत नही.

\VS{7}ईतलच नही तर तुमना डोकावरना सर्वा केस बी मोजेल शेतस. म्हणीन घाबरू नका; कारण बराच चिमण्यासपेक्षा तुमनं मोल अधिक शे!”


\par }{\SH येशुले नकारण अनी स्विकारणं
\par }
{\R (मत्तय १०:३२-३३; १०:१९-२०)

\par }{\PP \VS{8}मी तुमले सत्य सांगस, जो कोणी माले मनुष्यसमोर जाहीरपणे स्विकार करी त्याले मनुष्यना पोऱ्या बी देवना देवदूतससमोर जाहीरपणे स्विकारी.

\VS{9}पण जो कोणी माले मनुष्यसमोर नाकारी, तो देवना दूतससमोर नाकाराई जाई.


\par }{\PP \VS{10}\XREF{✡}{{\XO 12:10 }{\XO{१२:१०
}}{\XT{मत्तय १२:३२; मार्क ३:२९}}}अनी जो कोणी मनुष्यना पोऱ्याविरूध्द म्हणजे मनाविरूध्द काही बी बोलना तरी त्याले त्यानी क्षमा व्हई; पण जो पवित्र आत्माना विरोधमा दुर्भाषण करस त्याले त्यानी क्षमा व्हवाव नही.


\par }{\PP \VS{11}\XREF{✡}{{\XO 12:11 }{\XO{१२:११
}}{\XT{मत्तय १०:१९,२०; मार्क १३:११; लूक २१:१४,१५}}}जवय तुमना न्यायनिवाडा कराकरता सभास्थानमा, सरकार अनं अधिकारी यासना समोर नेतीन, तवय कसं काय उत्तर देवानं किंवा काय बोलानं यानाबद्दल काळजी करू नका.

\VS{12}कारण तुम्हीन काय बोलानं ते पवित्र आत्मा त्याच येळले तुमले शिकाडी.


\par }{\SH श्रीमंत मुर्ख माणुसना दृष्टांत
\par }
{\PP \VS{13}लोकसनी गर्दीमातीन एकनी येशुले सांगं, “गुरजी, आमना बापनी देयल वारसमातीन मना हिस्सा मना भाऊले देवाले सांगा.”


\par }{\PP \VS{14}येशुनी त्याले उत्तर दिधं, “मित्र, माले तुमनावर न्यायाधीश किंवा वाटनी करनारा कोणी नेमी दिधं?”

\VS{15}आखो तो त्यासले बोलना, “संभाळा, सर्व प्रकारना लोभपाईन दुर ऱ्हा; एखादाकडे बरीच संपत्ती राहीनी, तर ते त्यानं जिवन व्हई जास अस नही.”


\par }{\PP \VS{16}येशुनी त्यासले एक दृष्टांत सांगा; “एक श्रीमंत माणुसना जमीनले बरच पिक वनं.

\VS{17}तवय त्यानी आपला मनमा असा ईचार करा की, मी काय करू? कारण मनं हाई उत्पन्न साठाडाकरता जागा नही.

\VS{18}मंग त्यानी सांगं, मी अस करसु, मन्या ज्या कोठ्या शेतस त्या मोडीन मोठ्या बांधसु अनी तठे मी सर्व धान्य अनं माल साठाडसु.

\VS{19}मंग मी स्वतःले म्हणसु, ‘हे नशिबवान माणुस, तुले बराच वरीस पुरी ईतला बराच माल ठेल शे; आराम कर, खाय, पी, आनंद कर!’

\VS{20}पण देवनी त्याले सांगं, ‘अरे मुर्ख, आज रात तुले देवाज्ञा व्हई; तवय जे काही तु कमाडेल शे ते कोणं व्हई?’ ”


\par }{\PP \VS{21}“जो कोणी स्वतःकरता धन गोया करस पण देवबद्दलन्या गोष्टीसमा धनवान नही तर तो या श्रीमंत माणुसना मायकच शे.”


\par }{\SH देववर ईश्वास ठेवा
\par }
{\R (मत्तय ६:२५-३४)

\par }{\PP \VS{22}तवय येशु त्याना शिष्यसले बोलना, अनी यामुये मी तुमले सांगस, आपण काय खावाले पाहिजे अशी जिवबद्दल किंवा आपण काय पांघराले पाहिजे अशी आपला शरिरबद्दल काळजी करू नका.

\VS{23}कारण अन्नपेक्षा जिव अनं कपडासपेक्षा शरीर जास्त महत्वनं शे.

\VS{24}कावळासकडे ध्यान द्या; त्या पेरतस नही अनं कापणी बी करतस नही; त्यासनाकडे शेत अनी कोठारं बी नही अनं धान्य बी नही; तरी देव त्यासनं पोषण करस! तुम्हीन तर त्या पक्षीसपेक्षा कितलातरी श्रेष्ठ शेतस!

\VS{25}तुमनामा, असा कोण समर्थ शे की, चिंता करीसन आयुष्यनी येळ तासभर वाढावू शकस?

\VS{26}जर तुमनाघाई धाकल्या गोष्टी बी व्हतस नही तर मोठ्या गोष्टीसबद्दल कसाले काळजी करतस?

\VS{27}जंगलमधला फुलं कसा वाढतस हाई ध्यानमा ल्या; त्या कष्ट करतस नही अनी कपडा बी बनाडतस नही, मी तुमले सांगस, शलमोन राजासुध्दा आपला सर्व वैभवमा त्या फुलसपैकी एकनामायक सुध्दा सजेल नव्हता.

\VS{28}जे जंगलमाधला गवत आज शे अनी सकाय जाळाय जास, त्याले जर देव असा कपडा घालस. तर अहो अईश्वासीहो, तो कितलं तरी चांगलं तुमले घालाले दी?


\par }{\PP \VS{29}यामुये, “काय खावानं अनी काय पेवानं यानामांगे लागु नका किंवा नाराज व्हईन बठु नका.

\VS{30}कारण या गैरयहूदी लोकेपण या सर्व गोष्टीसना मांगे लागतस; पण तुमले ह्या सगळासनी गरज शे हाई तुमना स्वर्गना देवबापले माहीत शे.

\VS{31}तर तुम्हीन पहिले त्यानं स्वर्गराज्यना मांगे लागा, म्हणजे त्यानासंगे ह्या सर्वा गोष्टी बी तुमले मिळतीन.”


\par }{\SH स्वर्गीय धन
\par }
{\R (मत्तय ६:१९-२१)

\par }{\PP \VS{32}“हे मना धाकला कळपसवन, भिऊ नका, कारण तुमले राज्य भेटाले पाहिजे हाई तुमना बापले बरं वाटस.

\VS{33}जे तुमनं शे ते ईकीन गरिबसले दान करा, नही फाटनाऱ्या थैल्या, तसच आपलाकरता स्वर्गमाधलं विपुल धन करी ठेवा, तठे चोर येतस नही अनं धनले किडा लागत नही अनी गंज बी लागस नही.

\VS{34}जठे तुमनं धन शे, तठे तुमनं मन बी लागी राही.”


\par }{\SH जागृत राहणारा दासना दृष्टांत
\par }
{\PP \VS{35}\XREF{✡}{{\XO 12:35 }{\XO{१२:३५
}}{\XT{मत्तय २५:१-१३}}}“कायम तयार रहा अनी तुमना दिवा लायेल असाले पाहिजे,

\VS{36}\XREF{✡}{{\XO 12:36 }{\XO{१२:३६
}}{\XT{मार्क १३:३४-३६}}}जो आपला मालकनी लगीन वरतीन येवानी वाट दखत बठस, म्हणजे मालक ईसन दार ठोकी अनी मी लगेच त्यानाकरता दार उघडसु, त्या दासनामायक तुम्हीन व्हा.

\VS{37}मालक ईसन ज्या दाससले जागृत शे असा दखी त्या दास धन्य! मी तुमले सत्य सांगस की, तो कंबर बांधीन त्यासले जेवाले बसाडी अनी त्यासनी सेवा करी.

\VS{38}तो मध्य रातले किंवा पहाटले ईसन त्यासले असा दखी, तर त्या धन्य शेतस!


\par }{\PP \VS{39}\XREF{✡}{{\XO 12:39 }{\XO{१२:३९
}}{\XT{मत्तय २४:४३,४४}}}“आखो हाई समजी ल्या की अमुक येळले चोर येवाव शे हाई घरमालकले कळतं, तर तो जागा ऱ्हाता अनी तो आपलं घर फोडु नही देता.”

\VS{40}तुम्हीन बी जागा ऱ्हा, तुमले वाटाव नही ती येळले मनुष्यना पोऱ्या ई.


\par }{\SH ईश्वासु किंवा अईश्वासु दास
\par }
{\R (मत्तय २४:४५-५१)

\par }{\PP \VS{41}तवय पेत्र येशुले बोलना, “प्रभुजी हाऊ दृष्टांत तुम्हीन आमले सांगी राहीनात, की सर्वासले सांगी राहीनात?”


\par }{\PP \VS{42}प्रभुनी उत्तर दिधं, “असा ईश्वासु अनं ईचारशील कारभारी कोण शे? ज्याले त्याना मालक आपला सेवकसवर अधिकारी नेमी यानाकरता की, तो त्यासले येळवर शिधापाणी दि.

\VS{43}ज्या दासले मालकनी ईसन तसं करतांना दखं तर तो दास धन्य शे!

\VS{44}मी तुमले सत्य सांगस की, तो त्यानी सर्व मालमत्तावर त्याले नेमी.

\VS{45}पण आपला मालकले येवाले उशीर व्हई अस तो दास आपला मनमा ईचार करीसन नोकरसले अनी नोकरीन बायासले मारू लागना, अनी खाई पीसन मस्त व्हवु लागना.

\VS{46}तर तो वाट दखस नही त्या दिनले अनी त्याले माहीत नही त्या येळले त्या दासना मालक ईसन त्याले कापी टाकी अनी अईश्वासी लोकससंगे त्याना वाटा नेमी.”


\par }{\PP \VS{47}आपला मालकनी ईच्छा काय शे हाई माहीत राहीन ज्या दासनी तयारी करी नही, अनी त्याना ईच्छाप्रमाणे कृती करी नही, तो भलता फटका खाई.

\VS{48}पण ज्यानी फटका खावाईतली कृत्ये माहीती नव्हतात म्हणीन कऱ्यात, तो थोडाच फटका खाई, ज्याले भरपुर देयल शे त्यानाकडतीन भरपुर मांगाई जाई, अनी ज्यानाजोडे भरपुर ठेल शे त्यानाकडतीन भरपुरच मांगामा ई.


\par }{\SH येशुमूये फूट पडनी
\par }
{\R (मत्तय १०:३४-३६)

\par }{\PP \VS{49}“मी पृथ्वीवर आग लावाले येल शे, ती पेटी जाती तर कितलं बरं व्हतं!

\VS{50}\XREF{✡}{{\XO 12:50 }{\XO{१२:५०
}}{\XT{मार्क १०:३८}}}माले दुसराप्रकारे बाप्तिस्मा लेवाना शे, तो कवय पुरा व्हई, हाऊ ईचारमा मी पडेल शे!

\VS{51}मी पृथ्वीवर शांतता कराले येल शे, अस तुमले वाटस का? नही, मी तुमले सांगस, मी तर फुट पाडाले येल शे.

\VS{52}आत्तेपाईन एक घरमातील पाच जणसमा, दोन्हीसविरूध्द तिन्ही अनं तिन्हीसविरूध्द दोन्ही असा येगळा व्हतीन.

\VS{53}पोऱ्याविरूध्द बाप अनं बापविरूध्द पोऱ्या; पोरविरूध्द माय, अनी मायविरूध्द पोर; सासुविरूध्द सुन, अनी सुनविरूध्द सासु; असा त्या येगळा व्हतीन.”


\par }{\SH येळना चिन्ह
\par }
{\R (मत्तय १६:२-३)

\par }{\PP \VS{54}आखो येशु लोकसनी गर्दीले बोलना, “जवय ढगले तुम्हीन पश्चिमतीन वर येतांना दखतस, तवय लगेच म्हणतस, पाऊस ई राहीना अनी तसं व्हई जास.

\VS{55}दक्षिणकडतीन वारा सुटस तवय तुम्हीन म्हणतस, कडक ऊन लागी अनी तसं व्हस.

\VS{56}अरे ढोंगीसवन! तुमले पृथ्वीवरला अनं आकाशमाधला चिन्हसना अर्थ काढता येस, तर ह्या येळना अर्थ तुमले कसा काढता येस नही?”


\par }{\SH सोबतीससंगे समेट
\par }
{\R (मत्तय ५:२५-२६)

\par }{\PP \VS{57}“आखो जे योग्य शे ते तुम्हीन स्वतःच का बरं ठरावतस नही?

\VS{58}तु आपला वादिससंगे अधिकारीकडे जातांना वाटमाच त्यानापाईन सुटाकरता काय करानं ठराई ले, नाहीतर कदाचित तो तुले न्यायाधिशकडे ओढीन लई जाई, न्यायाधिश तुले शिपाईसना हातमा दि अनं शिपाई तुले कैदखानामा टाकतीन.

\VS{59}मी तुले सांगस, तु शेवटनी दमडीन दमडी फेडापावत तठेन तुनी सुटका व्हवाव नही.”




\par }\Chap{13}{\SH पश्चाताप कराबद्दल बोध
\par }
{\PP \VerseOne{1}त्याच येळले तठे राहणारा बराच जणसनी येशुले सांगं की, गालीलकरसनं रक्त पिलातनी त्यासना यज्ञमा मिसाळेल व्हतं,

\VS{2}मंग येशुनी त्यासले उत्तर दिधं, या गालीलकरसनी अस दुःख भोगेल व्हतं यावरतीन बाकीना सर्व गालीलकरस पेक्षा त्या जास्त पापी व्हतात अस तुमले वाटस का?

\VS{3}मी तुमले सांगस, नव्हतात; तरी पण जर तुम्हीन पश्चाताप करा नही तर तुमना सर्वासना त्यासना मायक नाश व्हई.

\VS{4}तसच ज्या अठरा जणसवर शिलोहमाधला बुरूज पडना अनी त्यासना नाश व्हयना, त्या यरूशलेममा राहणारा सर्व लोकसपेक्षा जास्त अपराधी व्हतात अस तुमले वाटस का?

\VS{5}मी तुमले सांगस, नव्हतात; पण जर तुम्हीन पश्चाताप करा नही तर तुमना सर्वासना त्यासनामायक नाश व्हई.


\par }{\SH अंजिरना निष्फळ झाडना दृष्टांत
\par }
{\PP \VS{6}येशुनी हाऊ दृष्टांत सांगा, कोणी एक माणुसनी त्याना द्राक्षमयामा लायेल अंजिरनं झाड व्हतं; त्यानावर तो फळ दखाले वना पण त्याले काहीच दखायनं नही.

\VS{7}तवय त्यानी माळीले सांगं, दख, मांगना तीन वरीस पाईन मी हाई अंजिरना झाडवर फळ दखाले ई ऱ्हायनु; पण माले काहीच भेटस नही; ते तोडी टाक; उगाचच त्यानापाईन जमीनले अडथळा व्हस?

\VS{8}तवय माळीनी त्याले उत्तर दिधं, महाराज, एवढा वरीस त्याले राहु द्या, म्हणजे मी त्यानं आजुबाजू खंदिसन खत घालसु;

\VS{9}पुढला येळ त्याले फळ वनात तर ठिक; नही तर तुम्हीन ते तोडी टाका.


\par }{\SH शब्बाथ दिनले रोगमुक्त व्हयेल बाई
\par }
{\PP \VS{10}येशु शब्बाथ दिनले एक सभास्थानमा शिकाडी राहिंता.

\VS{11}मंग जिले अठरा वरीस पाईन रोगना आत्मा लागेल व्हता अशी एक बाई तठे उभी व्हती; ती कुबडी व्हती म्हणीन तिले सरळ बी उभं राहता ये नही.

\VS{12}येशुनी तिले दखं अनं बलाईन सांगं, “बाई, तु तूना रोग पाईन मुक्त व्हयेल शे.”

\VS{13}त्यानी तिनावर हात ठेवा अनी ती सरळ व्हयनी, अनं देवनी स्तुती कराले लागनी.

\VS{14}येशुनी शब्बाथ दिनले रोग बरा करात म्हणीसन यहूदी सभास्थानना अधिकारी संतापमा लोकसनी गर्दीले बोलना, काम कराना असा सव दिन शेतस; तर त्या दिनसमा ईसन बरं व्हवानं, पण शब्बाथ दिनले येवानं नही;

\VS{15}प्रभु येशुनी त्याले उत्तर दिधं, अरे ढोंगीसवन, तुमना मातीन प्रत्येकजन शब्बाथ दिनले आपला बैल किंवा गाढवले गोठा माईन सोडिसन पाणी पेवाले लई जातस ना?

\VS{16}हाई तर अब्राहामनी संतान शे; दखा, ईले सैताननी अठरा वरीस बांधी ठेयेल व्हतं; ईले हाई बंधन मातीन सोडावानं योग्य नव्हतं का?

\VS{17}तो हाई बोली राहिंता तवय त्याना सर्व विरोधीसले लाज वाटनी; कारण ज्या गौरवना कामे त्यानाकडतीन व्हई राहींतात, त्या सर्वासमुये सर्व लोकसनी गर्दीले आनंद व्हयना.


\par }{\SH मोहरीना दानाना दृष्टांत
\par }
{\R (मत्तय १३:३१-३२; मार्क ४:३०-३२)

\par }{\PP \VS{18}यावरतीन येशु बोलना, देव राज्य कसानामायक शे? मी त्याले कसानी उपमा देऊ?

\VS{19}ते मोहरीना दानाना सारखं शे; एक माणुसनी तो दाणा लिसन आपला शेतमा पेरा, मंग रोपटं वाढिन त्यानं झाड व्हयनं; अनं आकाशमाधला पक्षी त्याना फांदिसवर घरटा बांधीसन ऱ्हावाले लागनात.


\par }{\SH खमीरना दृष्टांत
\par }
{\R (मत्तय १३:३३)

\par }{\PP \VS{20}येशु परत, “बोलना, मी देवना राज्यले कसानी उपमा देऊ?

\VS{21}एक बाईनी ते खमीर लिसन ते जास्त प्रमाणमा पिठमा मिसाळं अनी ते सर्व पिठ फुली गयं.”


\par }{\SH तारणप्राप्तीना धाकला दरवाजा
\par }
{\R (मत्तय ७:१३-१४; २१–२३)

\par }{\PP \VS{22}येशु गावगावमा अनं खेडापाडासमा शिक्षण देत यरूशलेमले जाई राहिंता.

\VS{23}तवय कोणी एक माणुसनी त्याले सांगं, प्रभुजी, तारण प्राप्त व्हयेल लोके थोडाच शेतस की काय?

\VS{24}येशु त्यासले बोलना, धाकला दरवाजातीन मजारमा जावाना जास्त प्रयत्न करा; कारण मी तुमले सांगस, बराच लोके मजारमा जावाना प्रयत्न करतीन, पण त्यासले मजार जाताच येवाऊ नही.

\VS{25}घरमालकनी ऊठीसन घरना दार बंद करा म्हणजे तुम्हीन बाहेर उभा राहीसन दार ठोकीन सांगशात, गुरजी! आमनाकरता दार उघडा; तवय तो तुमले उत्तर दि, तुम्हीन कोठला शेतस, हाई माले माहीत नही;

\VS{26}तवय तुम्हीन सांगशात, आम्हीन तुमनासंगे खादं पिधं, अनी तुम्हीन आमना बजारमा आमले शिकाडं;

\VS{27}पण तो त्यासले सांगी, मी तुमले सांगस, तुम्हीन कोठला शेतस हाई माले माहीत नही; अहो, पापीसवन मनापाईन दूर व्हा.

\VS{28}\XREF{✡}{{\XO 13:28 }{\XO{१३:२८
}}{\XT{मत्तय २२:१३; २५:३०}}}\XREF{✡}{{\XO 13:28 }{\XO{१३:२८
}}{\XT{मत्तय ८:११,१२}}}जवय तुम्हीन अब्राहाम, इसहाक, याकोब अनं सर्व संदेष्टासले देवना राज्यमा बठेल दखशात अनं स्वतःले बाहेर टाकायेल दखशात, तवय तठे रडणं अनं दातखाणं राही.

\VS{29}पुर्व अनं पश्चिमकडतीन, उत्तरकडतीन अनं दक्षिणकडतीन लोके ईसन देवना राज्यमा बसतीन;

\VS{30}\XREF{✡}{{\XO 13:30 }{\XO{१३:३०
}}{\XT{मत्तय १९:३०; २०:१६; मार्क १०:३१}}}अनी दखा, आते ज्या शेवटला शेतस त्या पहिला व्हतीन, अनी ज्या पहिला शेतस त्या शेवटला व्हतीन.


\par }{\SH येशुनं यरूशलेमबद्दल प्रेम
\par }
{\R (मत्तय २३:३७-३९)

\par }{\PP \VS{31}त्याच येळले बराच परूशी ईसन येशुले बोलनात, आठेन निंघी जा, कारण हेरोद तुमले माराले दखी राहिना शे.

\VS{32}त्यानी त्यासले सांगं, त्या कोल्हाले जाईसन सांगा, दखं, मी आज अनी सकाय भूतं काढस अनं रोगीसले बरं करस, अनी तिसरा दिनले मनं काम पुर्ण व्हई.

\VS{33}तरी माले आज, सकाय अनं परव पुढे जावाले पाहिजे; कारण यरूशलेमना बाहेर संदेष्टासना नाश व्हयना असा व्हवाले नको.


\par }{\PP \VS{34}यरूशलेमा, यरूशलेमा, संदेष्टासना घात करनारा, अनं तुनाकडे धाडेलसले दगडमार करनारा! कोंबडी जशी आपला पिल्लासले पंखखाल एकत्र करस तसच तुना पोऱ्यासले एकत्र करानी कितलांदाव मनी ईच्छा व्हती, पण तुमनी ईच्छा नव्हती!

\VS{35}“तुमनं घर तुमनाकरता ओसाड पडेल शे” मी तुमले खरंखरं सांगस, “परमेश्वरना नावतीन येणारा तो धन्यवादित,” अस तुम्हीन म्हणतस नही, तोपावत मी तुमना नजरमा पडावु नही.




\par }\Chap{14}{\SH येशु आराम दिनले रोगीले बरं करस
\par }
{\PP \VerseOne{1}येशु शब्बाथ दिनले परूशीस माधला एक अधिकारीना घर जेवाले गया, अनं लोके येशुले जवळतीन दखी राहींतात;

\VS{2}तवय येशुजोडे हात पाय सुजाना आजार व्हयेल एक माणुस वना.

\VS{3}येशुनी शास्त्रीसले अनं परूशीसले ईचारं, नियमप्रमाणे शब्बाथ दिनले रोग बरं करनं हाई चांगलं शे का नही?

\VS{4}तवय त्या चुप राहीनात. मंग त्यानी त्याले स्पर्श करीसन बरं करं अनं धाडी दिधं.

\VS{5}\XREF{✡}{{\XO 14:5 }{\XO{१४:५
}}{\XT{मत्तय १२:११}}}मंग येशुनी त्यासले सांगं, तुमना मातीन कोणा पोऱ्या किंवा बैल विहिरमा पडना तर तो त्याले शब्बाथ दिनले त्याच येळले बाहेर काढाव नही का?

\VS{6}तवय त्यासले त्याना प्रश्ननं उत्तर देता वनं नही.


\par }{\SH नम्रता अनं मानसन्मान
\par }
{\PP \VS{7}तवय आमंत्रण देयल लोके मुख्य आसन कशी निवडी राहींतात हाई दखीन येशु त्यासले दृष्टांत दिसन बोलना;

\VS{8}कोणी तुले लगीनना जेवणनं आमंत्रण दिधं तर तु मुख्य आसनवर बठु नको; कदाचित त्यानी तुनापेक्षा मोठा माणुसले आमंत्रण देयल व्हई.

\VS{9}मंग ज्यानी तुले अनं त्याले आमंत्रण देयल व्हई तो ईसन तुले सांगी, याले जागा दे; तवय तु लाजीसन सर्वात खालना जागवर जाईन बसशी.

\VS{10}पण तुले जर आमंत्रण व्हई तर तु सर्वात खालना जागवर जाईन बस; म्हणजे ज्यानी तुले आमंत्रण देयल व्हई तो ईसन तुले म्हणी, मित्रा, वर ईसन बस; म्हणजे तुनासंगे जेवणले बसेल सर्वाससमोर तुना सन्मान व्हई.

\VS{11}\XREF{✡}{{\XO 14:11 }{\XO{१४:११
}}{\XT{मत्तय २३:१२; लूक १८:१४}}}कारण जो कोणी स्वतःले उंच करस तो झुकाई जाई; अनं जो कोनी स्वतःले झुकाई तो उचा करामा ई.

\VS{12}मंग ज्यानी त्याले आमंत्रण करेल व्हतं त्याले बी तो बोलना, जवय तुम्हीन दुपारना किंवा संध्याकायना येळले जेवणनं आमंत्रण दिशात तवय तुम्हीन आपला मित्र, आपला भाऊ, आपला नातेवाईक किंवा श्रीमंत शेजारी यासले बलावू नका; बलावशात तर कदाचित त्या पण तुमले उलट आमंत्रण देतीन अनं तुमनी फेड व्हई जाई.

\VS{13}तर तु जेवणनं आमंत्रण दिशी तवय गरीब, लुळा, लंगडा अनं आंधया यासले आमंत्रण दे;

\VS{14}म्हणजे तु धन्य व्हशी कारण तुनी फेड कराले त्यासनाजोडे काहीच नही; तरी धार्मीकसना पुनरूत्थानना येळले परमेश्वर कडतीन तुनी फेड व्हई.


\par }{\SH लगीनना जेवणना दृष्टांत
\par }
{\R (मत्तय २२:१-१०)

\par }{\PP \VS{15}मंग जेवणले बशेलस पैकी कोणी एकजण या गोष्टी ऐकीसन येशुले बोलना, जो कोणी देवना राज्यमा भाकर खाई तो धन्य.

\VS{16}येशुनी त्याले सांगं, कोणी एक माणुसनी संध्याकायनी मोठी जेवणनी तयारी करी, त्यानी बराच जणसले आमंत्रण दिधं.

\VS{17}जेवण तयार व्हवावर त्यानी आपला नोकरले आमंत्रण देयल लोकसले हाई सांगाले धाडं की चला, सर्व तयार व्हयेल शे

\VS{18}तवय त्या सगळा मायकच कारण सांगु लागनात. पहिला त्याले बोलना, मी वावर ईकत लियेल शे, ते माले जाईसन दखनं पडी; मी तुले ईनंती करस, माले माफ कर.

\VS{19}दुसरा त्याले बोलना, मी पाच बैलजोडया ईकत लियेल शेतस, त्या मी तपासाले जाई राहीनु, मी तुले ईनंती करस, माले क्षमा कर.

\VS{20}अजुन एकजण बोलना, मी लगीन करेल शे, म्हणीसन माले काही येता येवावू नही.

\VS{21}मंग त्या नोकरनी ईसन आपला मालकले हाई बातमी सांगी तवय घरमालकले राग वना अनं तो आपला नोकरले बोलना, नगरना रस्तामा अनं गल्लीसमा लवकर जाय, अनी गरीब, लूळा, आंधया अनं लंगडा यासले ईकडे लई ये.

\VS{22}नोकर बोलना, “महाराज तुम्हीन आज्ञा करी त्यानाप्रमाणे व्हयेल शे, तरी अजुन बी भरपुर जागा शे.”

\VS{23}मालक नोकरले बोलना, “मनं घर भरी जावाले पाहिजे म्हणीसन वाटवर अनं वडांगीस कडे जाईसन लोकसले ईनंती करीसन लई ये”

\VS{24}कारण मी तुमले सांगस, की, त्या आमंत्रण देयल माणसंसपैकी एकले बी मना जेवणमाधलं काहीच चाखाले मिळावू नही.


\par }{\SH खरा शिष्य कोण
\par }
{\R (मत्तय १०:३७-३८)

\par }{\PP \VS{25}येशुसंगे लोकसनी गर्दी जाई राहिंती; तवय तो त्यासले बोलना,

\VS{26}\XREF{✡}{{\XO 14:26 }{\XO{१४:२६
}}{\XT{मत्तय १०:३७}}}जो कोणी मनामांगे येवाले दखस अनी आपला माय, बाप, बायको, पोऱ्या भाऊ अनं बहिणी यासना अनी आपला जिवना पण व्देष करत नही तर त्याले मना शिष्य व्हता येवावु नही.

\VS{27}\XREF{✡}{{\XO 14:27 }{\XO{१४:२७
}}{\XT{मत्तय १०:३८; १६:२४; मार्क ८:३४; लूक ९:२३}}}जो कोणी मराले तयार व्हस नही, त्याले मना शिष्य व्हता येवावु नही.

\VS{28}तुमनामा असा कोणी शे का, त्याले किल्ला बाधांनी ईच्छा व्हई तर, तो पहिले बशिसन खर्चना अंदाज करीसन आपलाजोडे ते पुरं बांधाई ईतली ऐपत शे की नही हाई दखस नही?

\VS{29}नही तर कदाचित पाया बांधावर त्याले जर तो पुरा करता वनं नही, तर दखणारा सर्व लोके त्यानी टिंगल करीसन म्हणतीन,

\VS{30}“हाऊ माणुस बांधाले लागना खरं, पण ह्याले ते पुर्ण करता वनं नही.”

\VS{31}असा कोण राजा शे की, तो दुसरा राजाबरोबर लढाई कराले निंघस तवय तो बशीसन हाऊ ईचार कराऊ नही का, जो वीस हजार लिसन मनावर येस, त्यानावर माले दहा हजारच लिसन जाता ई का?

\VS{32}जर जाता येवावु नही, ते तो दूर शे तोवरच तो वकिलले धाडीसन शांततामा बोलनं करी.

\VS{33}त्यानाप्रमाणेच तुमनापैकी जो कोणी आपलं सर्वस्वना त्याग करावु नही त्याले मना शिष्य व्हता येवावु नही.


\par }{\SH बिनचव मिठ
\par }
{\R (मत्तय ५:१३; मार्क ९:५०)

\par }{\PP \VS{34}मीठ हाऊ चांगला पदार्थ शे; पण मीठना खारटपणाच निंघी गया तर त्याना खारटपणा कशाघाई आणता ई?

\VS{35}मंग ते जमीनकरता किंवा खतकरता उपयोगना नही; तर ते फेकाई जाई. ज्याले ऐकाले कान शेतस तो ऐको.




\par }\Chap{15}{\SH दवडायेल मेंढरु
\par }
{\R (मत्तय १८:१२-१४)

\par }{\PP \VerseOne{1}\XREF{✡}{{\XO 15:1 }{\XO{१५:१
}}{\XT{लूक ५:२९,३०}}}सर्व जकातदार अनं पापी लोके येशुनं बोलनं ऐकाकरता त्यानाजोडे ई राहींतात.

\VS{2}तवय शास्त्री अनं परूशी या लोकसनी अशी कुरकुर करी, की हाऊ पापी लोकसमा जाईसन त्यासना बराबर जेवस.

\VS{3}मंग येशुनी त्यासले हाऊ दृष्टांत सांगा;

\VS{4}तुमनामा असा कोण माणुस शे की, त्यानाजोडे शंभर मेंढरं शेतस अनं त्यानामातीन एक दवडी गयं. तर त्या बाकीना नव्यान्नव मेंढरंसले जंगलमा सोडीसन ते दवडायेल मेंढरू सापडस नही तोपावत तो त्याना शोध करस नही?

\VS{5}ते मेंढरू सापडावर तो त्याले आनंदमा खांदावर लेस;

\VS{6}अनी घर ईसन मित्रसले अनं शेजारीसले बलाईसन सांगस, मनं दवडायेल मेंढरू सापडनं शे, म्हणीन तुम्हीन मना बराबर आनंद करा.

\VS{7}त्यानामायकच ज्यासनी पहिलेच पाप करानं सोडी दिधं असा नव्याण्णव धार्मीकसबद्दल व्हनारा आनंदपेक्षा पश्चाताप करनारा एक पापी माणुसबद्दल स्वर्गमा जास्त आनंद व्हस, हाई मी तुमले सांगस.


\par }{\SH दवडायेल नाणं
\par }
{\PP \VS{8}जर समजा अशी कोणी बाई शे की तिनाजोडे दहा पैसा शेतस त्यामातीन एक पावली दवडायनी तर ती दिवा लाईसन अनं घर झाडीसन ते नाणं सापडस नही तोपावत ती मनपाईन ते शोधस नही का?

\VS{9}अनं ते सापडावर ती मैत्रिणीसले अनी शेजारीसले बलाईसन सांगस, “की मनी दवडायेल पावली माले सापडनी, म्हणीन मनाबरोबर आनंद करा.”

\VS{10}त्यानामायकच, पश्चाताप करनारा एक पापी माणुसबद्दल देवना दूतससमोर आनंद व्हस, हाई मी तुमले सांगस.


\par }{\SH दवडायेल पोऱ्या
\par }
{\PP \VS{11}परत येशु त्यासले बोलना, कोणी एक माणुसले दोन पोऱ्या व्हतात;

\VS{12}त्यासना माधला धाकला पोऱ्या बापले बोलना, मना मालमत्ताना वाटा माले द्या. तवय त्याना बापनी त्याले आपली संपत्ती वाटी दिधी.

\VS{13}मंग थोडा दिन नंतर धाकला पोऱ्या सर्व संपत्ती जमा करीसन दुर देशले निंघी गया; अनं त्यानी तठे जाईसन मौज मजा करीसन आपली सर्व संपत्ती उडाई दिधी.

\VS{14}त्यानाजोडे जे व्हतं ते सगळं त्यानी खर्च करी टाकं नंतर त्या देशमा मोठा दुष्काळ पडना; तवय त्याले अडचण येवाले लागनी.

\VS{15}मंग तो त्या देश माधला एक रहिवाशीजोडे जाईसन त्यानाकडे कामले लागना, त्यानी त्याले वावरमा डुकरं चाराले धाडं.

\VS{16}तवय डुक्कर ज्या शेंगा खातस त्यामधला शेंगा खाईसन तरी आपलं पोट भरू अस त्याले वाटणं; पण त्याले कोणीच काही दिधं नही.

\VS{17}मंग तो शुध्दीवर ईसन बोलना, मना बापना घर मजुरसले भाकरनी कमी नही शे! अनी मी तर आठे भूक्या मरी राहिनु.

\VS{18}मी ऊठीसन आपला बापनाजोडे जासु अनं त्याले म्हणसु, बापा, मी स्वर्गानाविरूध्द अनं तुमना विरूध्द पाप करेल शे;

\VS{19}तर आते तुमना पोऱ्या म्हणी लेवाले मी योग्य नही; माले आपला एक नोकर मायक ठेवा.

\VS{20}मंग तो ऊठीसन आपला बापकडे गया. तो दुर व्हता तवयच त्याना बापनी त्याले दखं अनी त्याले त्यानी किव वनी अनी पयत जोडे जाईसन गळामा पडीन त्याले मिठी मारी, अनी त्याना मुका लिधात.

\VS{21}पोऱ्या त्याना बापले बोलना, बापा, मी परमेश्वरविरूध्द अनं तुमना विरूध्द पाप करेल शे; आते तुमना पोऱ्या म्हणी लेवाले मी योग्य नही शे;

\VS{22}पण बापनी आपला नोकरसले सांगं, लवकर चांगला झगा आणीसन याले घाला, याना हातमा अंगठी अनं पायमा जोडा घाला,

\VS{23}अनी चांगला बोकड आणीसन कापा; आपण ते खाऊत अनी आनंद करूत;

\VS{24}कारण हाऊ मना पोऱ्या मरेल व्हता, तो परत जिवत व्हयेल शे; अनी दवडेल व्हता तो सापडेल शे मंग त्या आनंदमा उत्सव कराले लागनात.


\par }{\PP \VS{25}त्याना मोठा पोऱ्या वावरमा व्हता; तो घरजोडे वना तवय त्यानी गाणासना अनी नाचनारासना आवाज ऐका.

\VS{26}तवय त्यानी एक नोकरले बलाईसन ईचारं, हाई काय चालु शे?

\VS{27}त्यानी त्याले सांगं, तुमना भाऊ परत येल शे; अनी तो तुमना बापले सुखरूप भेटना म्हणीन त्यासनी चांगला बोकड कापेल शे.


\par }{\PP \VS{28}तवय त्याले भलता राग वना अनं तो घरमा जाई नही राहिंता; म्हणीन त्याना बाप बाहेर ईसन त्याले समजाडु लागना;

\VS{29}पण त्यानी बापले उत्तर दिधं, दखा, मी इतला वरीस पाईन तुमनी सेवा करी राहिनु, अनी तुमनी एक बी आज्ञा मी कधी मोडी नही; तरी तुम्हीन माले मना मित्रससंगे मेजवानी कराले आजपावत एक धाकला बोकड पण दिधा नही;

\VS{30}पण ज्यानी तुमनी संपत्ती वेश्यासवर उडाई दिधी तो हाऊ तुमना पोऱ्या परत वना अनी तुम्हीन त्यानाकरता मोठा बोकड कापा.

\VS{31}बापनी उत्तर दिधं, बेटा, तु तर कायम मनासंगेच शे, अनी मनं जे काही शे ते सर्वकाही तुनंच शे;

\VS{32}पण उत्सव अनी आनंद करानं हाई योग्य शे; कारण हाऊ तुना भाऊ मरेल व्हता, तो जिवत व्हयना शे; दवडेल व्हता, तो सापडना शे.




\par }\Chap{16}{\SH अन्यायी कारभारी
\par }
{\PP \VerseOne{1}मंग येशुनी आपला शिष्यसले सांगं, कोणी एक श्रीमंत माणुस व्हता अनं त्याना एक कारभारी व्हता; त्या कारभारी बद्दल त्याना मालककडे अस सांगामा येल व्हतं की, हाऊ तुनी सर्वी संपत्ती उडाई राहिना,

\VS{2}तवय त्यानी त्याले बलाईसन सांगं, तुनाबद्दल मी हाई काय ऐकी राहिनु? तु आपला कारभारना माले हिशोब दे; कारण यानापुढे तु कारभारी ऱ्हावावु नही.

\VS{3}मंग कारभारीनी आपला मनमा ईचार करा, मना मालक तर मनापाईन कारभार काढी लेनार शे, तर मी आते काय करू? मनामा आते खड्डा खंदानी ताकद नही; भीक मांगानी तर लाज वाटस.

\VS{4}माले आते समजणं मी काय कराले पाहिजे, म्हणजे कामवरतीन काढावर लोके आपला घरमा मनं स्वागत करतीन.


\par }{\PP \VS{5}मंग त्यानी आपला मालकना प्रत्येक कर्जदारले बलावं अनी पहिलाले ईचारं, मना मालकनं तुनावर कितलं कर्ज शे?

\VS{6}तो बोलना, शंभर मण तेल, त्यानी त्याले सांगं, हाई तुनं करारपत्र ले अनी लवकर बशीसन यानावर पन्नास मण लिख.

\VS{7}नंतर दूसराले ईचारं, तुनावर कितलं कर्ज शे? तो बोलना, शंभर खंड्या गहु तो त्याले बोलना, हाई तुनं करारपत्र ले अनं यानावर ऐंशी लिख.


\par }{\PP \VS{8}अन्यायी कारभारीना चतुरपणा दखीन त्याना मालकनी त्याले शाब्बासकी दिधी; कारण हाई युगना लोके आपलामायक लोकससंगे व्यवहार करामा प्रकाशना लोकसपेक्षा जास्त चतुर शेतस.


\par }{\PP \VS{9}आखो येशु त्यासले बोलना, संसारना धनतीन आपलाकरता मित्र बनाडी ल्या; हाई असाकरता की, ते जवय नष्ट व्हई तवय त्यासनी तुमले सार्वकालिक निवासस्थानमा लेवाले पाहिजे.

\VS{10}जो अगदी धाकली गोष्टीसमा ईश्वासु ऱ्हास तो बऱ्याच गोष्टीसबद्दल ईश्वासु ऱ्हास; अनी जो अगदी धाकली गोष्टीसमा अन्यायी ऱ्हास तो बऱ्याच गोष्टीसबद्दल अन्यायी ऱ्हास.

\VS{11}म्हणीन तुम्हीन जर संसारना धनबद्दल अईश्वासु राहिनात, तर जे खरं धन शे ते तुमले कोण सोपी दि?

\VS{12}अनी तुम्हीन दुसराना धनबद्दल जर ईश्वासु नही राहिनात तर जे तुमनं स्वतःनं शे ते तुमले कोण दि?

\VS{13}\XREF{✡}{{\XO 16:13 }{\XO{१६:१३
}}{\XT{मत्तय ६:२४}}}कोणता बी नोकर दोन मालकसनी सेवा करू शकस नही; कारण तो एकसंगे नफरत करी अनं दूसरावर प्रेम करी; नही तर एकले धरी राही अनं दूसराले तुच्छ मानी. म्हणीन तुम्हीन देवनी अनी धननी सेवा करू शकतस नही.


\par }{\SH येशु परूशीसना विरोध करस
\par }
{\R (मत्तय ११:२-१३; ५:३१-३२; मार्क १०:११-१२)

\par }{\PP \VS{14}जवय परूशीसनी हाई सर्व ऐकं, तवय त्यासनी येशुले टोमना मारा कारण त्या धनना लोभी व्हतात.

\VS{15}येशु त्यासले बोलना, तुम्हीन स्वतःले लोकसनापुढे नितीमान मनी लेणारा शेतस, पण देव तुमनं मनले वळखस; कारण माणसंसले जे योग्य वाटतस ते देवना नजरमा अयोग्य शे.

\VS{16}\XREF{✡}{{\XO 16:16 }{\XO{१६:१६
}}{\XT{मत्तय ११:१२,१३}}}बाप्तिस्मा करनारा योहानपावत, मोशेनं नियमशास्त्र अनं संदेष्टा व्हतात; तवयपाईन देवना राज्यनी सुवार्ता सांगामा ई ऱ्हायनी अनी प्रत्येक माणुस त्यामा जोर लाईन प्रवेश करस.

\VS{17}\XREF{✡}{{\XO 16:17 }{\XO{१६:१७
}}{\XT{मत्तय ५:१८}}}नियमशास्त्रमधला एक बी कानामात्रा रद्द व्हवापेक्षा आकाश अनं पृथ्वी गायब व्हणं सोपं शे.

\VS{18}\XREF{✡}{{\XO 16:18 }{\XO{१६:१८
}}{\XT{मत्तय ५:३२; १ करिंथ ७:१०,११}}}जो कोणी आपली बायकोले सोडीसन दूसरीसंगे लगीन करस तो व्यभिचार करस; अनी नवरानी टाकेल बाईसंगे जो लगीन करस तो बी व्यभिचार करस.


\par }{\SH श्रीमंत माणुस अनं गरीब लाजरस
\par }
{\PP \VS{19}कोणी एक श्रीमंत माणुस व्हता; तो भलता महागडा कपडा घाले, अनी रोज वटमा राहे.

\VS{20}त्या श्रीमंत माणुसना दारजोडे फोडसना आजार व्हयेल लाजरस नावना एक गरीब माणुसले लई येत;

\VS{21}त्या श्रीमंत माणुसना मेजवरीन खाल जे पडी ते खाऊ अशी त्यानी ईच्छा राहे; तसच कुत्रा बी ईसन त्याना फोडं चाटेत.


\par }{\PP \VS{22}मंग अस व्हयनं की तो गरीब माणुस मरी गया, अनी देवदूतसनी त्याले स्वर्गना मेजवानीमा अब्राहाम जोडे आणीसन बसाडं श्रीमंत बी मरना त्याले पुरी दिधं.

\VS{23}मंग श्रीमंत माणुस मृत्युलोकमा यातना भोगी राहींता, तवय त्यानी आपला डोया वर करीसन अब्राहाम अनं त्यानाजोडे लाजरस यासले दुरतीन दखं.

\VS{24}तवय तो हाक मारीन बोलना, हे बाप अब्राहाम, मनावर दया करीसन लाजरसले धाड, ते यानाकरता की तो आपला बोटना टोक पाणीमा बुडाईन मनी जिभले थंड करी; कारण ह्या आगमा मी यातना भोगी राहीनु.


\par }{\PP \VS{25}तवय अब्राहाम बोलना, पोऱ्या तुले तुना आयुष्यनं सुख खुप मिळनं, तसच लाजरसले त्यानं दुःख खुप मिळनं, त्यानी आठवण तु कर; आते याले आठे सुख भेटी ऱ्हायनं अनी तु त्रास भोगी राहीना.

\VS{26}यानाशिवाय ज्या आठेन तुमनाकडे येवाले दखतस, त्यासनी जावाले नको म्हणीसन अनी तठेन कोणी आमनाकडे येवाले नको म्हणीसन आमनामा अनी तुमनामा मोठी दरी तयार करेल शे.

\VS{27}मंग तो श्रीमंत माणुस बोलना, हे बाप, अब्राहाम, मी ईनंती करस, की, तु लाजरले मना बापना घर धाड;

\VS{28}कारण तठे मना पाच भाऊ शेतस; त्यासनी तरी या मृत्युलोकमा येवाले नको, म्हणीसन त्यानी त्यासले हाई ताकिद देवाले पाहिजे.

\VS{29}अब्राहाम त्याले बोलना, त्यासनाजोडे मोशेना नियम अनं संदेष्टासना पुस्तकं शेतस, त्या त्यासले ताकिद देतीन, त्यासनं तुना भाऊसनी ऐकाले पाहिजे.

\VS{30}श्रीमंत माणुस बोलना, हे बाप अब्राहाम, हाई पुरं नही; मरेल मातीन ऊठीसन जर कोणी त्यासनाकडे गया तर त्या पश्चाताप करतीन.

\VS{31}अब्राहाम त्याले बोलना, जर त्या मोशेनं अनं संदेष्टासनं ऐकतस नही तर मरेलस मातीन कोणी ऊठीसन त्यासले सांगाले गया तर त्यानं बी त्या ऐकावुत नहीत.




\par }\Chap{17}{\SH पाप, ईश्वास, कर्तव्य
\par }
{\R (मत्तय १८:६-७; २१–२२; मार्क ९:४२)

\par }{\PP \VerseOne{1}मंग येशुनी शिष्यसले सांगं, पाप व्हवावं नही अशक्य शे; पण ज्यानापाईन त्या येतस त्यासना धिक्कार असो!

\VS{2}जो ह्या धाकलासपैकी एखादाले जरी पाप कराले प्रवृत्त करस, तर त्याना गळामा जातानी मोठी तळी बांधीन त्याले समुद्रमा टाकी देवानं हाई त्यानाकरता चांगलं शे.

\VS{3}\XREF{✡}{{\XO 17:3 }{\XO{१७:३
}}{\XT{मत्तय १८:१५}}}तुम्हीन स्वतःले सांभाळा; तुना भाऊनी पाप करी तर त्याले सुधराव; अनी त्यानी पश्चाताप करा तर त्याले क्षमा कर.

\VS{4}जर तो रोज सात वेळा तुनाविरूध्द पाप करस अनी सात वेळा तुनाजोडे ईसन, अस सांगस, की, माले पश्चाताप व्हई ऱ्हाईना, तर त्याले क्षमा कर.


\par }{\PP \VS{5}मंग प्रेषित प्रभु येशुले बोलणात, “आमना ईश्वास वाढाव.”

\VS{6}प्रभु त्यासले बोलना, तुमनामा मोहरीना दाणा एवढा ईश्वास राहिना तर हाई तुतीना झाडले तु स्वतः मुळपाईन उपटाईन समुद्रमा लावाय जाय, अस तुम्हीन सांगशात तर तो तुमनी आज्ञा ऐकी.


\par }{\PP \VS{7}समजा तुमना नांगरणी करनारा किंवा मेंढरं संभाळना नोकर शे. जवय तो वावरमाईन येस तवय तुम्हीन त्याले अस सांगतस का लगेच जेवणले बस?

\VS{8}नक्कीच नही! उलट तुम्हीन त्याले सांगशात, मनं जेवण तयार कर, तयार ऱ्हा मनं खाणंपिणं व्हस तोपावत थांब कंबरकशीन मनी सेवा कर, मंग तु खाय अनं पेय.

\VS{9}नोकर आज्ञानं पालन करस म्हणीसन मालक त्याना उपकार मानस का?

\VS{10}तसच तुमले सांगेल प्रमाणे सर्व कामे करावर, सांगा, आम्हीन साधा नोकर शेतस, आमनं जे काम व्हतं तेच आम्हीन करेल शे,


\par }{\SH येशु दहा माणससले बरं करस
\par }
{\PP \VS{11}नंतर अस व्हयनं की जवय त्या यरूशलेम जाई राहींतात तवय येशु शोमरोन अनं गालील यासनामाईन गया;

\VS{12}अनी तो एक गावमा गया तवय त्याले कोड व्हयेल दहा माणसे भेटनात तवय त्या दुर उभा राहीसन.

\VS{13}अनी त्या वरडीन बोलनात, “हे येशु, प्रभु, आमनावर दया करा.”

\VS{14}त्यानी त्यासले दखीन सांगं, “तुम्हीन स्वतः जाईसन याजकसले दखाडा” मंग अस व्हयनं की, जाता जाताच त्या शुध्द व्हयनात.

\VS{15}जवय त्यासनामाईन एकजणनी दखं की, मी बरा व्हई जायेल शे तवय तो आंनदमा देवना गौरव करीसन परत वना;

\VS{16}अनी त्याना उपकार मानीसन त्याना पायसनाजोडे उपडा पडना; तो माणुस शोमरोनी व्हता.

\VS{17}तवय येशुनी सांगं, दहाना दहा शुध्द व्हयेल व्हतात ना? मंग नऊ जण कोठे शेतस?

\VS{18}हाऊ गैरयहुदी माणुसनाशिवाय देवले धन्यवाद देवाले कोणीच परत वना नही का?

\VS{19}अनी येशु त्याले बोलना, ऊठ अनं जाय तुना ईश्वासनी तुले चांगलं करेल शे.


\par }{\SH देवराज्यनं आगमन
\par }
{\R (मत्तय २४:२३-२८,३७-४१)

\par }{\PP \VS{20}देवनं राज्य कवय ई अस परूशीसनी त्याले ईचारं तवय त्यानी त्यासले उत्तर दिधं, देवनं राज्य जे दखता ई त्या रूपमा येवावु नही;

\VS{21}“ते आठे शे, किंवा तठे शे!” अस लोक सांगाऊत नहीत, कारण देवनं राज्य तुमनामाच शे.

\VS{22}त्यावर त्यानी शिष्यसले सांगं, अशी येळ येणार शे की, त्यानामा तुम्हीन मनुष्यना पोऱ्याले म्हणजे माले एक दिन दखानी ईच्छा करशात पण मी तुमले दिसाऊच नही.

\VS{23}त्या तुमले सांगतीन, “दखा, तो तठे शे, दखा आठे शे!” पण तुम्हीन ते दखाले जाऊ नका,

\VS{24}कारण जशी विज आकाशना एकबाजुले चमकीसन आकाशनाखाल दुसरी बाजूपावत प्रकाश देस, तसच मनुष्यना पोऱ्यानं बी त्या दिनसमा व्हई.

\VS{25}पण पहिले त्याले खुप दुःख भोगना पडतीन, अनं ह्या पिढीना लोकसकडतीन नाकाराई जाई हाई व्हणं आवश्यक शे.

\VS{26}तवय नोहाना काळमा जे व्हयनं ते मनुष्यना पोऱ्याना दिनसमा बी व्हई.

\VS{27}“नोहा जवय जहाजमा गया” त्या दिनपावत लोके खाई पी राहींतात, लगीन करी राहींतात, अनं लाई बी दी राहींतात. ईतलामा जलप्रलयनी ईसन सर्वासना नाश करा.

\VS{28}तसच जश लोटना दिनसमा व्हयनं तसच व्हई; म्हणजेच त्या खाई पी राहींता, ईकत ली राहींता अनं ईकत दि बी राहींतात; वावरमा पेरणी करी राहींतात, घरं बांधी राहींतात.

\VS{29}पण ज्या दिन लोट सदोममाईन निंघना त्याच दिनले आकाशमातीन आग अनं गंधरस यासना पाऊस पडिसन, सर्वासना नाश व्हयना.

\VS{30}मनुष्यना पोऱ्या प्रकट व्हई, त्या दिनले बी तसच व्हई.

\VS{31}\XREF{✡}{{\XO 17:31 }{\XO{१७:३१
}}{\XT{मत्तय २४:१७,१८; मार्क १३:१५,१६}}}त्या दिन जो धाबावर व्हई त्यानी आपलं घरमाधलं सामान लेवाले खाल उतरानं नही; अनी तसच जो वावरमा राही “त्यानी घर परत येवानं” नही.

\VS{32}लोटनी बायकोनी आठवण करा.

\VS{33}\XREF{✡}{{\XO 17:33 }{\XO{१७:३३
}}{\XT{मत्तय १०:३९; १६:२५; मार्क ८:३५; लूक ९:२४; योहान १२:२५}}}जो कोणी आपला जिव वाचाडाना प्रयत्न करी तो त्याले गमाडी, अनी जो कोणी आपला जिवले गमाडी तो त्याले वाचाडी.

\VS{34}मी तुमले सांगस, त्या रातले एक खाटवर दोनजण झोपेल राहतीन, त्यामाधला एकले लई जातीन अनी एकले तठेच सोडी देतीन.

\VS{35}जर दोन बाया संगे दळन दळत व्हतीन; तर त्यासनामातीन एकले लई जातीन अनी एकले तठेच ठेवतीन.

\VS{36}\FTNT{*}{{\FR 17:36 }{\FR{१७:३६
}}{\FT{हाई वचन जुना शास्त्रलेखमा नही
}}} शेतमा दोनजन व्हतीन तर, एकले लई जातीन अनं दुसराले तठेच सोडी देतीन.

\VS{37}त्यासनी त्याले ईचार, प्रभुजी कोठे? येशुनी त्यासले उत्तर दिधं, जठे प्रेत शे, तठे गिधाड जमतीन.




\par }\Chap{18}{\SH अन्यायी न्यायाधीश
\par }
{\PP \VerseOne{1}त्यासनी नाराज व्हवाले नको अनं कायम प्रार्थनामा ऱ्हावाले पाहिजे, यानाकरता येशुनी त्यासले एक दृष्टांत दिसन शिकाडं.

\VS{2}एक नगरमा कोणी एक न्यायाधीश व्हता, तो देवले घाबरे नही अनं माणससनी बी पर्वा करे नही;

\VS{3}अनी त्याच नगरमा एक विधवा व्हती, ती त्यानाकडे कायम ईसन अस सांगे, की, मना न्याय करीसन माले मना विरोधीपाईन सोडाव.

\VS{4}तरी त्यानी ते बराच काळ पर्यंत करा नही; मंग तो आपला मनमा बोलना, जरी मी देवले घाबरत नही अनं माणससनी पर्वा करस नही,

\VS{5}पण हाई विधवा माले त्रास देस म्हणीसन मी तिना न्याय करसु, नही तर ती कायम ईसन माले त्रास देत ऱ्हाई.

\VS{6}तवय प्रभु बोलना, अन्यायी न्यायाधीश काय म्हणस ते ऐका.

\VS{7}तर ज्या देवना निवडेल लोके शेतस त्या रात्रंदिन रडी रडी मदत करता त्याले हाक मारतस त्यासना तो न्याय करावु नही का? अनी त्यासना न्याय कराले तो येळ लाई का?

\VS{8}अनी मी तुमले सांगस, तो त्यासना न्याय लवकर करी; तरी पण मनुष्यना पोऱ्या म्हणजे मी ईसु तवय माले पृथ्वीवर ईश्वास सापडी का?


\par }{\SH परूशी अनं जकातदार
\par }
{\PP \VS{9}आम्हीन धार्मीक शेतस असा ज्या स्वतःबद्दल ईश्वास करीसन अनं दुसरासले तुच्छ मानी ऱ्हाईंतात त्यासले बी येशुनी हाऊ दृष्टांत सांगा;

\VS{10}एक परूशी अनं एक जकातदार असा दोनजन प्रार्थना कराकरता वर मंदिरमा गयात;

\VS{11}परूशीने उभं राहिसन आपला मनमा स्वतःबद्दल अशी प्रार्थना करी; हे देवा, इतर माणसं लोभी, अप्रामाणिक, व्यभिचारी असा शेतस, त्यासनामायक किंवा ह्या जकातदारनामायक मी नही, म्हणीन मी तुना उपकार मानस.

\VS{12}मी आठवडामा दोनदा उपास करस; जे माले मिळस ते सर्वासना दशांश देस.

\VS{13}पण जकातदार तर दूर उभा ऱ्हाईसन वर स्वर्गकडे बी दखं नही अनी आपली छाती ठोकीन बोलना, हे देवा, मनामायक पापीवर दया कर.

\VS{14}\XREF{✡}{{\XO 18:14 }{\XO{१८:१४
}}{\XT{मत्तय २३:१२; लूक १४:११}}}मी तुमले सांगस, की, त्या परूशीपेक्षा, जकातदार धार्मीक ठरीसन खाल आपला घर गया; कारण जो कोणी स्वतःले उचा कराले दखस त्याले निचा करामा ई, अनी जो कोणी स्वतःले निचा करस त्याले उचा करामा ई.


\par }{\SH येशु धाकला पोऱ्यासले आशिर्वाद देस
\par }
{\R (मत्तय १९:१३-१५; मार्क १०:१३-१६)

\par }{\PP \VS{15}येशुनी पोऱ्यासले आशिर्वाद देवाले पाहिजे म्हणीन काही लोके आपला धाकला पोऱ्यासले त्यानाकडे लई वनात, पण हाई दखीसन शिष्य त्यासले दताडु लागनात.

\VS{16}पण येशुनी पोऱ्यासले आपलाजोडे बलावं अनी सांगं, पोऱ्यासले मनाजोडे येऊ द्या, त्यासले मना करू नका; कारण देवनं राज्य यासना मायकसनंच शे.

\VS{17}मी तुमले खरंखरं सांगस, जो कोणी धाकला पोऱ्यासना मायक व्हईसन देवना राज्यना स्विकार कराऊ नही, त्याना स्वर्गमा प्रवेश व्हवावुच नही.


\par }{\SH श्रीमंत माणुस
\par }
{\R (मत्तय १९:१६-३०; मार्क १०:१७-३१)

\par }{\PP \VS{18}एक यहूदी अधिकारीनी येशुले ईचारं, अहो उत्तम गुरजी, काय करावर माले सार्वकालिक जिवन भेटी?

\VS{19}येशुनी त्याले सांग, माले चांगला का बरं म्हणस? एक म्हणजे देवना शिवाय कोणीच चांगला नही.

\VS{20}तुले तर देवन्या आज्ञा माहित शेतस; “मनुष्यहत्या करू नको, व्यभिचार करू नको, चोरी करू नको, कोणी खोटी साक्ष देऊ नको, फसाडु नको, ‘आपला बाप अनी माय यासना मान राख.”

\VS{21}तो यहूदी अधिकारी बोलना, मी तरूणपणपाईन ह्या सर्व आज्ञा पाळी ऱ्हाईनु शे.

\VS{22}हाई ऐकीन येशु त्याले बोलना, तुले आखो एक गोष्ट करनी शे; तुनं सगळं ईकीसन गरीबसले वाटी दे म्हणजे तुले स्वर्गमा संपत्ती भेटी; चल मनामांगे ये.

\VS{23}पण हाई ऐकीसन तो भलताच नाराज व्हईना, कारण तो खुप श्रीमंत व्हता.

\VS{24}तवय येशु त्यानाकडे दखीसन बोलना, श्रीमंतसना देवना राज्यमा प्रवेश व्हवानं कितलं कठीण शे!

\VS{25}श्रीमंतनी देवना राज्यमा प्रवेश करानं यानापेक्षा उंटले सुईना नाकमातीन जावानं सोपं शे.

\VS{26}ज्यासनी हाई ऐकं त्या ईचाराले लागनात, मंग कोणं तारण व्हई?

\VS{27}येशु बोलना, ज्या गोष्टी मनुष्यले अशक्य शे, त्या देवले शक्य शेतस.

\VS{28}तवय पेत्र बोलना, आम्हीन, आमना घरदार सोडीसन तुमना मांगे येल शेतस.

\VS{29}येशु त्यासले बोलना, मी तुमले खरंखरं सांगस, देवना राज्यकरता ज्यानी आपला घरदार, बायको, भाऊ, मायबाप किंवा पोऱ्यासोऱ्या सोडेल शे.

\VS{30}त्याले ह्या युगमा पुष्कळ पटमा भेटी अनं येणारा युगमा सार्वकालिक जिवन भेटी.


\par }{\SH येशुनी तिसरांदाव स्वतःना मृत्युबद्दल करेल भविष्य
\par }
{\R (मत्तय २०:१७-१९; मार्क १०:३२-३४)

\par }{\PP \VS{31}तवय येशुनी बारा शिष्यसले बाजुले लई जाईसन सांगं, दखा, आपण यरूशलेमले जाई राहिनुत, अनी मनुष्यना पोऱ्याबद्दल जे संदेष्टासद्वारे लिखामा येल शे त्या सर्व गोष्टी पुर्ण व्हणार शेतस,

\VS{32}त्या त्याले गैरयहूदीसना स्वाधीन करतीन, त्या त्यानी थट्टा करतीन अनी बेईज्जती करतीन, त्यानावर थुंकतीन,

\VS{33}त्याले फटका मारतीन, त्याना जीव लेतीन, अनी तिसरा दिन तो परत जिवत व्हई.

\VS{34}त्यासले ह्या गोष्टीसबद्दल काहीच समजनं नही, कारण हाई वचन त्यासनापाईन गुप्त ठेवामा येल व्हतं अनी येशुनी सांगेल गोष्टी शिष्यसले समजेल नव्हत्यात.


\par }{\SH आंधया बार्तीमयले दृष्टीदान
\par }
{\R (मत्तय २०:२९-३४; मार्क १०:४६-५२)

\par }{\PP \VS{35}येशु यरीहो जोडे वना तवय अस व्हयनं की, एक आंधया वाटमा भीक मांगत बशेल व्हता;

\VS{36}त्यानी जोडेतीन जाणारी लोकसनी गर्दीना आवाज ऐकीन ईचारं, हाई काय शे?


\par }{\PP \VS{37}त्यासनी त्याले सांगं, येशु नासरेथकर आठेन जाई राहिना.


\par }{\PP \VS{38}तवय तो वरडीन बोलना, “हे येशु, दावीदना पोऱ्या! मनावर दया कर!”


\par }{\PP \VS{39}मंग त्यानी गप्प ऱ्हावाले पाहिजे म्हणीन पुढे चालनारासनी त्याले दताडं; तरी पण तो आखो जास्तच वरडीन बोलना, हे दावीदना पोऱ्या, मनावर दया कर.


\par }{\PP \VS{40}तवय येशुनी उभं राहिन आज्ञा करी की, त्या आंधया माणुसले मनाकडे लई या, तो जोडे येवावर त्यानी त्याले ईचारं,

\VS{41}मी तुनाकरता काय करू अशी तुनी ईच्छा शे? तो बोलना, प्रभु, माले परत दृष्टी मिळु दे.


\par }{\PP \VS{42}येशु त्याले बोलना, तुले दृष्टी मिळो, तुना ईश्वासनी तुले बरं करेल शे.


\par }{\PP \VS{43}त्याच क्षणले त्याले दखावाले लागणं अनं अनी तो देवना गौरव करीसन त्यानामांगे चालाले लागना; तवय सर्व लोकसनी हाई दखीन देवना उपकार मानात.




\par }\Chap{19}{\SH येशु अनी जक्कय
\par }
{\PP \VerseOne{1}मंग येशु यरीहो शहरमातीन जाई राहिंता,

\VS{2}तवय दखा, जक्कय नावना कोणी एक माणुस व्हता, तो मुख्य जकातदार व्हता अनी तो श्रीमंत व्हता.

\VS{3}येशु कोण शे हाई दखाकरता तो प्रयत्न करी राहिंता पण गर्दीमा त्यानं काही चाली नही ऱ्हाईंत, कारण तो बुटक्या व्हता.

\VS{4}तवय तो पुढे पयत जाईसन येशुले दखाकरता उंबरना झाडवर चढना; कारण येशुले त्याच वाटतीन जाणं व्हतं.

\VS{5}मंग येशु ती जागावर येताच वर दखीसन त्याले बोलना, “जक्कय, पटकन उतरीसन खाल ये, कारण आज माले तुना घर येणं शे.”

\VS{6}तवय त्यानी पटकन उतरीसन त्यानं आनंदमा स्वागत करं.

\VS{7}हाई दखीसन सर्व लोके कुरकुर कराले लागनात की, “हाऊ पापी माणुसना पाहुना म्हणीन ऱ्हावाले जाई ऱ्हाईना!”

\VS{8}तवय जक्कय उभा राहिन प्रभुले बोलना, “प्रभुजी दख! मी मनी निम्मी संपत्ती गरीबसले दि टाकस, अनी मी अन्याय करीसन कोणं काही लिधं व्हई तर ते चौपट परत करस.”

\VS{9}येशुनी त्याले सांगं, “आज हाई घरले तारण प्राप्त व्हयेल शे, कारण हाऊ बी अब्राहामनाच संतान शे.

\VS{10}\XREF{✡}{{\XO 19:10 }{\XO{१९:१०
}}{\XT{मत्तय १८:११}}}कारण मनुष्यना पोऱ्या ‘दवडायेलसना शोध कराले’ अनं त्यासनं तारण कराले येल शे.”


\par }{\SH सोनाना नाणासना दृष्टांत
\par }
{\R (मत्तय २५:१४-३०)

\par }{\PP \VS{11}जवय लोके ह्या गोष्टी ऐकी राहींतात तवय येशुनी त्यासले एक दृष्टांत सांगा; कारण तो यरूशलेम जोडेच व्हता, अनी देवनं राज्य आत्तेच प्रकट व्हई अस त्यासले वाटी राहींत

\VS{12}तवय तो बोलना, “कोणी एक उच्च पदवरला माणुस व्हता, आपण राज्य मियाडीन परत ईसु ह्या उद्देशतीन तो दुर देशमा निंघी गया.”

\VS{13}त्यानी आपला दहा नोकरसले बलावं अनी प्रत्येकले सोनाना दहा नाणा दिसन सांगं, मी येस तोपावत यासवर व्यापार करा.

\VS{14}त्याना स्वतःना नगरना लोके त्याना व्देष करेत, म्हणीन त्यासनी निरोप्यासले त्यानामांगे हाई सांगाले धाडं की, “ह्या माणुसनी आमनावर राज्य कराले पाहिजे अशी आमनी ईच्छा नही शे.”


\par }{\PP \VS{15}मंग अस व्हयनं की राजा बनीन परत येवावर ज्या नोकरसले त्यानी सोनाना नाणा देयल व्हतात त्यासनी व्यापारमा कितलं कमाडं हाई दखाकरता त्यानी त्यासले बलावाले सांगं.

\VS{16}मंग पहिला त्यानाजोडे ईसन बोलना, “महाराज, तुम्हीन माले देयल नाणासवर मी अजुन नाणा कमाडात.”

\VS{17}त्यानी त्याले सांगं, शाब्बास, तु चांगला नोकर शे! तु धाकल्या गोष्टीसमा बी ईश्वासु निंघना म्हणीन मी तुले दहा शहरसवर अधिकार देस.

\VS{18}नंतर दुसरा नोकर ईसन बोलना, “महाराज, मी आपला पाच सोनाना नाणासवर अजुन पाच नाणा कमाडात.”

\VS{19}त्याले पण त्यानी सांगं, “तुले बी पाच शहरसवर आधिकार दिसु.”

\VS{20}मंग आखो एक नोकर ईसन त्याले बोलना, “महाराज, हाई दखा, तुम्हीन देयल नाणा, मी रूमालमा लपाडीन ठेल व्हतात.”

\VS{21}कारण तुम्हीन कठोर शेतस म्हणीन माले तुमनी भिती वाटनी; कारण जे तुम्हीन ठेल नही ते तुम्हीन उचलीन लई जातस अनी ज्यानी पेरणी तुम्हीन करी नही ते तुम्हीन कापतस.

\VS{22}तो त्याले बोलना, “अरे दुष्ट नोकर, मी तुनाच शब्दसघाई तुना न्याय करस, तुले माहित व्हतं मी कठोर माणुस शे, जे मनं नही ते मी लेस अनी ज्यानी पेरणी मी करी नही ते मी कापस.”

\VS{23}मंग तु मना पैसा व्याजतीन का बर नही दिधात? जर व्याजतीन देता तर माले त्या व्याजसकट परत मिळतात.

\VS{24}मंग त्यानी जोडे उभा राहणारासले सांगं, “ह्याना कडतीन त्या सोनाना नाणा परत ल्या अनं ज्यानाकडे दहा सोनाना नाणा शेतस त्याले द्या.”

\VS{25}त्या त्याले बोलनात, “महाराज, त्यानाजोडे ते दहा सोनाना नाणा शेतस!”

\VS{26}\XREF{✡}{{\XO 19:26 }{\XO{१९:२६
}}{\XT{मत्तय १३:१२; मार्क ४:२५; लूक ८:१८}}}“मी तुमले खरंखरं सांगस, ज्यानाजोडे शे त्याले अजुन देवामा ई, अनी ज्यानाजोडे नही त्यानं जे काही व्हई ते पण त्यानापाईन काढी लेतीन.

\VS{27}\XREF{✡}{{\XO 19:27 }{\XO{१९:२७
}}{\XT{मत्तय २५:१४-३०}}}आते ज्या मना वैरीसले अस वाटे की, मी त्यासनावर राज्य कराले नको त्यासले आठे आणा अनं मनासमोर मारी टाका.”


\par }{\SH येशुना येरूशलेमा प्रवेश
\par }
{\R (मत्तय २१:१-११; मार्क ११:१-११; योहान १२:१२-१९)

\par }{\PP \VS{28}ह्या गोष्टी सांगिसन तो यरूशलेममा जातांना स्वतः पुढे चाली राहींता.

\VS{29}मंग अस व्हयनं की, ज्याले जैतुनना डोंगर म्हणतस त्या डोंगरजोडेना बेथफगे अनं बेथानी ह्या गावसनाजोडे तो ईसन पोहचावर त्यानी शिष्यसमाईन दोन जणसले अस सांगीसन धाडं की,

\VS{30}“तुम्हीन समोरना गावमा जा; म्हणजे तठे जाताच ज्यानावर कोणी कधी बशेल नही अस एक शिंगरू बांधेल तुमले सापडी, त्याले सोडीसन आणा.

\VS{31}शिंगरूले कसाले सोडी राहिनात अस जर तुमले कोणी ईचारं, तर प्रभुले यानी गरज शे, अस सांगा.”

\VS{32}तवय ज्यासले धाडेल व्हतं त्या तठे जावावर त्यासले त्यानी सांगेल प्रमाणे घडणं.

\VS{33}त्या शिंगरू सोडी राहींतात तवय शिंगरूना मालक त्यासले बोलना, “शिंगरू कसाले सोडी राहिनात?”

\VS{34}तवय त्या बोलनात, “प्रभुले ह्यानी गरज शे.”

\VS{35}मंग त्यासनी शिंगरूले येशुजोडे आनं, अनी आपला कपडा त्या शिंगरूवर टाकीसन त्यावर येशुले बसाडं.

\VS{36}अनी जसं तो पुढं जावाले लागना तसा लोके आपला कपडा वाटवर पसारत गयात.

\VS{37}तो जैतुन डोंगरना उतरतीवर पोचतास सर्व शिष्यसनी गर्दी आनंद करीसन मोठा आवाजमा देवनी स्तुती करीसन बोलु लागनात.

\VS{38}“प्रभुना नावतीन येणारा राजा आशिर्वादित राहो; स्वर्गमा शांती, अनी परमेश्वरना गौरव!”
 

\par }{\PP \VS{39}तवय लोकसनी गर्दीमाईन काही परूशीसनी त्याले सांगं, “गुरजी, आपला शिष्यसले शांत ऱ्हावाले आज्ञा द्या!”

\VS{40}येशु त्यासले बोलना, “मी तुमले सांगस, या जर गप्प राहिनात तर धोंडा वरडतीन.”


\par }{\SH यरूशलेमकडे दखीन येशुले दुःख व्हस
\par }
{\PP \VS{41}जवय येशु शहरना जोडे वना तवय शहरले दखीसन रडीन बोलना,

\VS{42}“जर तु बी आजना दिनले शांतीना गोष्टी वळखी लेता तर कितलं बरं व्हतं! पण आते तुम्हीन दखु शकतस नही!

\VS{43}कारण पुढे तुले असा दिन येतीन की, त्यामा तुना शत्रु, तुना आजुबाजू दाटीवाटी करीसन तुले वेढा घालतीन, तुले चारीमेरतीन कोंडतीन.

\VS{44}तुले अनं ‘तुना पोऱ्यासोऱ्यासले धुळमा मियाडतीन,’ अनी तुनामा दगडवर दगड राहु देवाऊत नही; कारण देव तुमले वाचाडाले वना ति येळ तुम्हीन वळखी लिधी नही!”


\par }{\SH येशु मंदिरमा येस
\par }
{\R (मत्तय २१:१२-१७; मार्क ११:१५-१९; योहान २:१३-२२)

\par }{\PP \VS{45}नंतर येशु मंदिरमा गया अनं त्यामा ज्या व्यापारी व्यापार करी राहींतात त्यासले तो बाहेर काढाले लागना;

\VS{46}अनी त्यासले बोलना, प्रभु म्हणस, “मनं घर प्रार्थनानं मंदिर व्हई,” अस शास्त्रमा लिखेल शे; पण तुम्हीन त्याले लुटारूसना अड्डा करेल शे!

\VS{47}\XREF{✡}{{\XO 19:47 }{\XO{१९:४७
}}{\XT{लूक २१:३७}}}येशु मंदिरमा रोज शिकाडे; पण मुख्य याजक, शास्त्री अनं लोकसना पुढारी या त्याले मारी टाकाले दखी राहींतात;

\VS{48}पण काय करानं हाई त्यासले कळेच नही; कारण सर्व लोके त्यानं मन लाईसन ऐकेत.




\par }\Chap{20}{\SH येशुना अधिकारविषयी संशय
\par }
{\R (मत्तय २१:२३-२७; मार्क ११:२७-३३)

\par }{\PP \VerseOne{1}त्या दिनसमा एकदाव अस व्हयनं की, येशु मंदिरमा लोकसले शिकाडी राहिंता अनं सुवार्ता सांगी राहिंता तवय मुख्य याजक अनं शास्त्री ह्या वडील लोकसनासंगे त्यानापुढे ईसन त्याले बोलनात,

\VS{2}“तुम्हीन हाई गोष्ट कोणता अधिकारतीन करतस, अनी तुमले हाऊ अधिकार देणारा कोण शे, हाई आमले सांगा?”


\par }{\PP \VS{3}तवय येशुनी त्यासले उत्तर दिधं, “मी पण तुमले एक प्रश्न ईचारस; त्यानं माले उत्तर द्या.

\VS{4}योहानले बाप्तिस्मा कराना अधिकार देवपाईन व्हता की, माणुसपाईन व्हता?”


\par }{\PP \VS{5}तवय त्या आपसमा चर्चा करीसन बोलनात, आपण काय उत्तर देवाणं “स्वर्गपाईन शे अस सांगं, तर हाऊ सांगी, मंग तुम्हीन त्यानावर ईश्वास का ठेया नही?

\VS{6}अनी माणुसपाईन शे अस जर सांगं, तर सर्व लोके आपले दगडमार करतीन, कारण योहान संदेष्टा व्हता अस त्यासना भरवसा शे.”

\VS{7}तवय त्यासनी उत्तर दिधं, “तो कोणापाईन भेटना हाई आमले माहित नही.”


\par }{\PP \VS{8}येशुनी त्यासले सांगं, “तर मंग मी पण तुमले सांगस नही की, कोणता अधिकारतीन ह्या गोष्टी मी करस.”


\par }{\SH द्राक्षमळाना दृष्टांत
\par }
{\R (मत्तय २१:३३-४६; मार्क १२:१-१२)

\par }{\PP \VS{9}मंग तो लोकसले हाऊ दृष्टांत सांगाले लागना; कोणी एक माणुसनी “द्राक्षमया लावा” अनी तो बटाईवर दिसन बराच दिन परदेशमा जाईन राहिना.

\VS{10}मंग द्राक्षना हंगाम येवावर मळामालकनी त्याना वाटा लेवाले बटाईदार एक नोकरले शेतकरीसकडे धाडं; पण त्या शेतकरीसनी त्याले मारझोड करीसन रिकामं धाडी दिधं.

\VS{11}परत त्यानी दूसरा एक नोकरले धाडं; त्याले बी मारीनझोडीन अनं त्याना अपमान करीसन रिकामं धाडी दिधं.

\VS{12}परत त्यानी तिसराले धाडं; त्याले पण त्यासनी जखमी करीसन बाहेर फेकी दिधं.

\VS{13}तवय द्राक्षमयाना मालक बोलना, “मी आते काय करू? मी मना आवडता पोऱ्याले धाडस; कदाचित त्या त्याना तरी मान राखतीन!”

\VS{14}पण शेतकरी त्याले दखीसन आपसमा ईचार करीसन बोलनात, “हाऊ ते वारीस शे; याले आपण मारी टाकुत म्हणजे मळा आपलाच व्हई जाई!”

\VS{15}मंग त्यासनी त्याले द्राक्षमयाना बाहेर काढीसन मारी टाकं; “तर द्राक्षमयाना मालक त्यासनं काय करी?”

\VS{16}तो ईसन त्या शेतकरीसना नाश करी अनं द्राक्षमया दूसरासले सोपी दि. हाई ऐकीसन त्या बोलनात, “अस नको व्हवाले!”

\VS{17}येशुनी त्यासनाकडे दखीन सांगं, तर जो “दगड बांधणारासनी नापसंत करा तोच कोणशिला व्हयेल शे, अस जे शास्त्रमा लिखेल शे त्याना अर्थ काय?

\VS{18}जो कोणी त्या दगडवर पडी त्याना तुकडा तुकडा व्हतीन; पण ज्या कोणवर तो पडी त्याना तो भुगा भुगा करी टाकी.”


\par }{\SH कैसरले कर देवाबाबत प्रश्न
\par }
{\R (मत्तय २२:१५-२२; मार्क १२:१३-१७)

\par }{\PP \VS{19}तवय शास्त्री अनं मुख्य याजक यासनी त्याच येळले येशुले धराना प्रयत्न करा; पण त्यासले लोकसनी भिती वाटणी; कारण येशुनी हाऊ दृष्टांत आपले लाईन दिधा अस त्यासले वाटनं.

\VS{20}मंग त्या त्यानावर नजर ठेईन राहिनात अनी येशुले प्रश्न ईचारिन त्याना बोलामा फसाडीन सुभेदारना ताबामा अनं रोमी सरकारना अधिकारमा धरी देवाकरता काही गुप्त हेरसले धार्मीकतेनं ढोंग रचाडीन त्यानाकडे धाडं.

\VS{21}गुप्त हेरसनी येशुले सांगं, गुरजी, तुम्हीन योग्य बोलतस अनं शिकाडतस; तुम्हीन तोंड दखीन बोलतस नही, तर देवना खरा मार्ग शिकाडतस हाई आमले माहित शे.

\VS{22}आम्हीन “कैसरले कर देवानं हाई योग्य शे की, नही?”

\VS{23}येशुनी त्यासनं युक्ती वळखीन त्यासले सांगं,

\VS{24}“माले एक चांदिनं नाणं दखाडा, यानावर कोण चित्र अनी लेख शे?” त्या बोलनात, “रोमना राजानं.”

\VS{25}तवय येशुनी त्यासले सांगं, “तर जे राजानं शे ते राजाले अनं देवनं ते देवले द्या.”

\VS{26}तवय लोकसना समोर या त्याना बोलनावर त्यासले त्याले धरता ई नही राहींत, अनी त्यानी देयल उत्तरनं नवल वाटीन त्या गप्पच राहिनात.


\par }{\SH पुनरूत्थाननाविषयी प्रश्न
\par }
{\R (मत्तय २२:२३-३३; मार्क १२:१८-२७)

\par }{\PP \VS{27}\XREF{✡}{{\XO 20:27 }{\XO{२०:२७
}}{\XT{प्रेषित २३:८}}}नंतर, पुनरूत्थान व्हस नही अस म्हणनारा सदुकी लोकसमाईन बराच जणसनी येशुजोडे ईसन त्याले ईचारं,

\VS{28}“गुरजी, मोशेनी आमनाकरता असा लिखेल शे की; ‘एखादाना भाऊ त्यानी बायको असतांना मरना अनं त्याले संतान नही शे, तर त्याना भाऊनी त्या बाईसंगे लगीन करीसन आपला भाऊना वंश चालाडानं.’

\VS{29}असाच कोणतरी सात भाऊ व्हतात; त्यासमाईन पहिला भाऊनी बायको करी अनं तो बिगर संतानना मरी गया.

\VS{30}मंग दुसरानी अनं तिसरानी बी ती बाईसंगे लगीन करं;

\VS{31}असंच त्या सातही भाऊ बिगर संतानना मरी गयात.

\VS{32}शेवट ती बाई बी मरनी.

\VS{33}तर पुनरूत्थानना येळले ती त्यासनामाईन कोणी बायको राही? कारण त्या सात जणसनी तिनासंगे लगीन करेल व्हतं.”


\par }{\PP \VS{34}येशुनी त्यासले सांगं, “या युगमा लोके लगीन करी लेतस अनं लगीन करी देतस;

\VS{35}पण त्या ज्या युगमा प्रवेश कराकरता अनी अनं मरेल मातीन जिवत व्हईन ऊठाकरता योग्य ठरेल शेतस त्या, लगीन कराऊत नही अनी करी बी देवाऊत नही;

\VS{36}अनी त्या पुढे मराऊत बी नहीत, कारण त्या देवदूतसना मायक राहतीन, अनी मरेल मातीन जिवत व्हईन ऊठामुये त्या देवना पोऱ्या व्हतीन.

\VS{37}आखो मरेल बी ऊठतस हाई मोशेनी जळणारा झुडूपणा उदाहरणमा, परमेश्वरले ‘अब्राहामना देव, इसहाकना देव अनं याकोबना देव’ अस म्हणीन दखाडेल शे;

\VS{38}तो मरेलसना देव नही, तर जिवतसना शे; कारण त्यानामा सर्वाच जिवत शेतस.”


\par }{\PP \VS{39}तवय शास्त्रीसमाईन बराच जणसनी सांगं, “गुरजी, बराबर बोलनात!”

\VS{40}मंग त्याले अजुन काही ईचाराले त्यासनी हिम्मत व्हईनी नही.


\par }{\SH ख्रिस्त कोणा पोऱ्या शे?
\par }
{\R (मत्तय २२:४१-४६; मार्क १२:३५-३७)

\par }{\PP \VS{41}त्यावर येशुनी त्यासले ईचारं, “ख्रिस्त दावीदना पोऱ्या शे अस का म्हणतस?

\VS{42}कारण दावीद स्वतः स्तोत्रना पुस्तकमा सांगस, ‘प्रभुनी मना प्रभुले सांगं; तू मना उजवीकडे बस

\VS{43}जोपावत मी तुना शत्रुसले तुना पायसनं आसन करस नही.’

\VS{44}दावीद त्याले जर ‘प्रभु’ म्हणस; तर तो त्याना पोऱ्या कसा राही?”


\par }{\SH शास्त्रीसबद्दल इशारा
\par }
{\R (मत्तय २३:१-३६; मार्क १२:३८-४०)

\par }{\PP \VS{45}जवय सर्व लोके त्यानं ऐकी राहींतात तवय येशुनी आपला शिष्यसले सांगं,

\VS{46}“शास्त्रीसबद्दल सावध राहा; त्यासले लांबलांब झगा घालीन फिराले चांगलं वाटस; बाजारमा नमस्कार अनं सन्मान, सभास्थानमा मुख्य आसन अनं मेजवानीमा चांगली जागा हाई त्यासले आवडस;

\VS{47}त्या विधवा बाईसनी संपत्ती हड्डप करतस अनी त्यासना गैरफायदा उचलतस अनी ढोंगीसनामायक लांबलचक प्रार्थना करतस; त्यासले भलती शिक्षा व्हई!”




\par }\Chap{21}{\SH विधवा बाईनी टाकेल दोन पैसा
\par }
{\R (मार्क १२:४१-४४)

\par }{\PP \VerseOne{1}मंग येशुनी नजर वर करीसन ज्या धनवान आपलं दान मंदिरना दानपेटीमा टाकी राहींतात त्यासले दखं.

\VS{2}त्यानी एक गरीब विधवाले पण तठे तांबाना दोन नाणा टाकतांना दखं;

\VS{3}तवय तो बोलना, मी तुमले सत्य सांगस की, “हाई गरीब विधवानी सर्वापेक्षा जास्त टाकं.

\VS{4}कारण त्या सर्वासनी आपली संपत्तीमातीन दान टाकं; पण हिनी तर आपली कमाईमातीन तिनाजोडे व्हतं नव्हतं तेवढं सर्व टाकी दिधं.”


\par }{\SH मंदिरना विनाशबद्दल येशुनं भविष्य
\par }
{\R (मत्तय २४:१-२; मार्क १३:१-२)

\par }{\PP \VS{5}मंदिरले उत्तम प्रकारना दगडासघाई अनं परमेश्वरले देयल अर्पणसघाई कसं सजाडेल शे, याविषयी शिष्यसपैकी बराच जण बोली राहींतात तवय येशु त्यासले बोलना,

\VS{6}“हाई जे तुम्हीन दखी राहिनात त्यासनामाईन पाडता येवाव नही असा एक बी दगड ऱ्हावावु नही असा दिन येतीन.”


\par }{\SH दुःख अनी तरास
\par }
{\R (मत्तय २४:३-१४; मार्क १३:३-१३)

\par }{\PP \VS{7}तवय त्यासनी येशुले ईचारं, “गुरजी, या गोष्टी कवय घडतीन? अनी ज्या काळमा या गोष्टी घडतीन त्या काळना चिन्ह काय?”

\VS{8}येशु बोलना, “तुमले कोणी फसाडाले नको म्हणीन जपीन ऱ्हा; कारण मना नावतीन बराच लोके ईसन ‘मी तोच शे!’ अनी तो काळ जोडे येल शे, अस सांगतीन; त्यासनामांगे लागु नका.

\VS{9}अनी जवय तुम्हीन लढायासबद्दल अनी लढायासन्या अफवा ऐकशात तवय घाबरानं नही; कारण या गोष्टी पहिलं ‘व्हनं आवश्यक शे,’ तरी एवढामाच शेवट व्हवाऊ नही.”


\par }{\PP \VS{10}मंग त्यानी त्यासले सांगं, “राष्ट्रसवर राष्ट्र अनं राज्यसवर राज्य ऊठतीन;

\VS{11}मोठमोठला भूकंप व्हतीन, जागोजागी दुष्काळ अनं महारोग येतीन, अनी भयानक अनर्थ अनं आकाशमा मोठला चिन्ह घडतीन;

\VS{12}पण हाई सर्व व्हवाना पहिले त्या तुमनावर हात टाकतीन अनं तुमना छळ करतीन; तुमले सभास्थानमा अनं कैदखानामा टाकतीन, अनी राजासपुढे अनं अधिकारीसपुढे मना नावमुये लई जातीन.

\VS{13}यामुये तुमले साक्ष देवानी संधी भेटी.

\VS{14}\XREF{✡}{{\XO 21:14 }{\XO{२१:१४
}}{\XT{लूक १२:११,१२}}}यामुये आपला मनमा पक्का निश्चय करी ल्या की, आम्हीन पहिलेच स्वतःले वाचाडानी चिंता कराऊत नही.

\VS{15}कारण मी तुमले अशी वाचा अनं बुध्दी दिसु की, तिले अडावाले किंवा तिना विरोधमा बोलाले तुमना कोणता बी शत्रु समर्थ व्हवावु नही.

\VS{16}मायबाप, भाऊ, नातवाईक अनं मित्र या सुध्दा तुमले धरी देतीन; तुमना मातीन बराच जणसले मारी टाकतीन;

\VS{17}अनी मनामुये सर्व तुमना व्देष करतीन;

\VS{18}तरी तुमना डोकाना एक केसले पण धक्का लागाऊ नही.

\VS{19}तुम्हीन धीर धरामुये स्वतःना जिवले वाचाडी ठेवशात.”


\par }{\SH येशु यरूशलेमना विनाशबद्दल बोलस
\par }
{\R (मत्तय २४:१५-२१; मार्क १३:१४-१९)

\par }{\PP \VS{20}“जवय तुम्हीन यरूशलेमले सैन्यसना वेढा करेल दखशात तवय समजी लेवानं की त्यानी नाश व्हवानी येळ जोडे ई जायेल शे.

\VS{21}त्या येळले ज्या यहूदीयामा व्हतीन त्यासनी डोंगरसमा पळी जावानं, ज्या यरूशलेमा व्हतीन त्यासनी बाहेर निंघी जावानं अनं ज्या गावसमा व्हतीन त्यासनी शहरमा येवानं नही.

\VS{22}कारण शास्त्रलेखमधला सर्व गोष्टी पुर्ण व्हवाकरता ‘हया दंड देवाना दिन’ राहतीन.

\VS{23}त्या दिनमा ज्यासले दिन राहतीन अनं ज्या लेकरंसले पाजणाऱ्या बाया राहतीन त्यासना भलताच हाल व्हतीन! कारण देशमा मोठं संकट ई अनं या लोकसवर देवना कोप प्रकट व्हई.

\VS{24}त्या तलवारघाई मरतीन, त्यासले कैद करीसन सर्व राष्ट्रासमा लई जातीन, अनी गैरयहूदीसना काळ संपत नही तोपावत ‘गैरयहूदी लोके यरूशलेमले पायसना खाल तुडावतीन.”


\par }{\SH मनुष्यना पोऱ्या येशु यानं परत येणं
\par }
{\R (मत्तय २४:२९-३१; मार्क १३:२४-२७)

\par }{\PP \VS{25}\XREF{✡}{{\XO 21:25 }{\XO{२१:२५
}}{\XT{प्रकटीकरण ६:१२,१३}}}तवय सुर्य, चंद्र अनं तारा यासनामा चिन्ह दिसतीन, अनी “समुद्र अनं लाटासना गर्जनाना आवाज ऐकीन पृथ्वीरला सर्व राष्ट्र घाबरी जातीन;

\VS{26}भितीघाई अनं जगमा घडणारा घटनासनी वाट दखता दखता माणसंसना हात पाय गळी जातीन कारण आकाशमाधली शक्ती हालाई जाई.

\VS{27}\XREF{✡}{{\XO 21:27 }{\XO{२१:२७
}}{\XT{प्रकटीकरण १:७}}}तवय त्या मनुष्यना पोऱ्याले पराक्रमतीन अनी मोठा वैभवतीन ढगसवर येतांना दखतीन.

\VS{28}हाई गोष्टीले सुरवात व्हई तवय निट उभा ऱ्हा अनी आपलं डोकं वर करा; कारण तुमनी मुक्तीनी येळ जोडे येल शे.”


\par }{\SH अंजिरना झाडना दृष्टांत
\par }
{\R (मत्तय २४:३२-३५; मार्क १३:२८-३१)

\par }{\PP \VS{29}येशुनी त्यासले एक दृष्टांत सांगा, “अंजिरना झाडले अनं इतर सर्व झाडसले दखा;

\VS{30}त्यासले पानटा फुटू लागनात म्हणजे ते दखीसन तुम्हीन लगेच वळखतच की, आते उन्हाळा जोडे येल शे.

\VS{31}त्यानामायक या गोष्टी घडतांना दखशात तवय तुम्हीन वळखशात की, देवनं राज्य जोडे येल शे.

\VS{32}मी तुमले खरंखरं सांगस की, सर्व गोष्टी पुर्ण व्हस नही तोपावत हाई पिढी नष्ट व्हवावु नही.

\VS{33}आकाश अनी पृथ्वी पुसाई जाई पण मनं वचन पुसावणारच नही.”


\par }{\SH जागृतीनी आवश्यकता
\par }
{\PP \VS{34}“तुम्हीन स्वतःले संभाळा! कदाचित अस नको व्हवाले की, गुंगीमा, दारूबाजीमा अनं संसारना चिंताना वझाखाल तुमना मने जड व्हई जातीन अनी तो दिन फाशीना फंदानामायक अचानक तुमनावर ई;

\VS{35}कारण तो पृथ्वीवर राहनारा सर्व लोकसवर तसाच ई.

\VS{36}परंतु तुम्हीन प्रत्येक येळले सावध राहिसन प्रार्थना करत राहा म्हणजे तुम्हीन या सर्व गोष्टीमाईन वाची जाशात अनं मनुष्यना पोऱ्यासमोर म्हणजे मनासमोर उभा ऱ्हावाकरता समर्थ ठरशात.”


\par }{\PP \VS{37}\XREF{✡}{{\XO 21:37 }{\XO{२१:३७
}}{\XT{लूक १९:४७}}}येशु रोज दिनले मंदिरमा शिकाडे अनी रोज रातले बाहेर जाईन ज्याले जैतुनना डोंगर म्हणतस त्या डोंगरवर राहे.

\VS{38}सर्व लोके त्यानं ऐकाकरता रोज पहाटमाच त्यानाकडे मंदिरमा ई जायेत.




\par }\Chap{22}{\SH येशुले माराना कट
\par }
{\R (मत्तय २६:१-५; मार्क १४:१-२)

\par }{\PP \VerseOne{1}बेखमीर भाकरना सण, ज्याले वल्हांडण म्हणतस, तो जोडे येल व्हता;

\VS{2}तवय मुख्य याजक अनं शास्त्री या येशुना घात कसा कराना याना ईचार करी राहींतात; कारण त्यासले लोकसनी भिती वाटी राहिंती.


\par }{\SH यहुदा ईश्वासघात करस
\par }
{\R (मत्तय २६:१४-१६; मार्क १४:१०-११)

\par }{\PP \VS{3}तवय बारा शिष्यसमधला एक यहूदा ज्याले इस्कर्योत म्हणेत, त्यानामा सैतान शिरना;

\VS{4}अनं तो मुख्य याजक अनं मंदिरना शिपाई यासनाजोडे निंघी गया अनी येशुले त्यासना हातमा कसं धरी देवानं यानाबद्दल त्यासनासंगे बोलनं करं.

\VS{5}तवय त्यासले आनंद व्हयना अनी त्यासनी त्याले पैसा देवानं ठरायं.

\VS{6}त्याले त्यासनी अट मंजुर व्हयनी अनी जठे लोकसनी गर्दी ऱ्हावावु नही तठे येशुले एकांतमा धरी देवानी संधी तो शोधाले लागना.


\par }{\SH येशुनी वल्हांडण सणना जेवणनी तयारी
\par }
{\R (मत्तय २६:१७-२५; मार्क १४:१२-२१; योहान १३:२१-३०)

\par }{\PP \VS{7}बेखमीर भाकरना सणना तो दिन वना जवय वल्हांडणना यज्ञकरता कोकरूना बळी देतस.

\VS{8}तवय येशुनी पेत्र अनं योहान यासले अस सांगीसन धाडं की, “आपलाकरता वल्हांडण सणनं जेवण खावाकरता तुम्हीन जाईसन तयारी करा.”


\par }{\PP \VS{9}त्या त्याले बोलनात, “आम्हीन त्यानी तयारी कोठे कराले पाहिजे अशी तुमनी ईच्छा शे?”


\par }{\PP \VS{10}त्यानी त्यासले सांगं, दखा, तुम्हीन नगरमा जावावर पाणीनी घागर लई जाणारा एक माणुस तुमले दखाई; तो ज्या घरमा जाई त्यानामांगे तुम्हीन पण जा;

\VS{11}अनी त्या घरना मालकले अस सांगा, गुरजी, तुमले सांगं की, माले मना शिष्यसंगे वल्हांडणनं जेवणकरता ई अशी पाहुणचार करानी खोली कोठे शे?

\VS{12}मंग तो तुमले सजाडेल वरली खोली दखाडी, तठे तुम्हीन भोजननी तयारी करा.


\par }{\PP \VS{13}तवय त्या गयात अनं येशुनी सांगेलप्रमाणेच त्यासले दखायनं; अनी त्यासनी वल्हांडणना जेवणनी तयारी करी.


\par }{\SH शेवटलं भोजन
\par }
{\R (मत्तय २६:२६-३०; मार्क १४:२२-२६; १ करिंथ ११:२३-२५)

\par }{\PP \VS{14}मंग येळ व्हयनी तवय येशु जेवणले बसना अनं त्यानासंगे प्रेषित बी बसनात.

\VS{15}तवय तो त्यासले बोलना, “मी दुःख भोगाना पहिले हाई वल्हांडणन सणनं जेवण तुमनासंगे करावं अशी मनी भलतीच ईच्छा व्हती!

\VS{16}कारण मी तुमले सांगस की, देवना राज्यमा हाई पुर्ण व्हस नही तोपावत मी हाई जेवण परत करावु नही.”


\par }{\PP \VS{17}मंग प्याला हातमा लिसन अनं देवना उपकार मानीन येशु बोलना, “हाऊ ल्या अनी आपसमा वाटी ल्या;

\VS{18}कारण मी तुमले सांगस की, देवना राज्य येस नही तोपावत मी यानापुढे द्राक्षरस पेवाऊ नही.

\VS{19}मंग त्यानी भाकर लिसन अनं देवना उपकार मानीसन तीले मोडं अनी त्यासले ती दिसन सांगं, हाई मनं शरीर शे; ते तुमनाकरता देवाई जाई राहिनं मना स्मरणार्थ हाई करा.

\VS{20}मंग जेवण व्हवावर त्यानी प्याला लिसन सांगं, हाऊ प्याला मना ‘रंगतमा’ नवा ‘करार’ शे. ते रंगत तुमनाकरता ओताई राहिना शे;

\VS{21}पण दखा, माले धरीसन देणाराना हात मनाबरोबर मेजवर शे!

\VS{22}मनुष्यना पोऱ्या ठरेल येळनाप्रमाणे जाई हाई खरं; पण ज्याना हाततीन त्याले धरी देतीन त्या माणुसनी कशी अवस्था व्हई!”


\par }{\PP \VS{23}तवय आपलामातीन जो अस कराणार शे तो कोण व्हई, याना त्या आपसमा चर्चा कराले लागनात.


\par }{\SH सगळासमा महान कोण
\par }
{\PP \VS{24}\XREF{✡}{{\XO 22:24 }{\XO{२२:२४
}}{\XT{मत्तय १८:१; मार्क ९:३४; लूक ९:४६}}}आखो, आपलामा कोणले महान मानतस, याबद्दल शिष्यसमा वाद व्हयना.

\VS{25}तवय येशुनी त्यासले बलाईसन सांगं, “गैरयहूदीसना राजा त्यासनावर हुकूमशाही चालाडतस अनी ज्यासले त्यासनावर अधिकार ऱ्हास, त्यासले ‘परोपकारी’ म्हणतस;

\VS{26}\XREF{✡}{{\XO 22:26 }{\XO{२२:२६
}}{\XT{मत्तय २३:११; मार्क ९:३५}}}\XREF{✡}{{\XO 22:26 }{\XO{२२:२६
}}{\XT{मत्तय २०:२५-२७; मार्क १०:४२-४४}}}पण तुम्हीन तसं ऱ्हावानं नही, तर तुमनामा जो मोठा शे, त्यानी सर्वासमा धाकला बनीन ऱ्हावानं; अनं जो पुढारी शे, त्यानी सेवा करनारानामायक व्हवानं.

\VS{27}\XREF{✡}{{\XO 22:27 }{\XO{२२:२७
}}{\XT{योहान १३:१२-१५}}}महान कोण शे, जेवणले बशेल की सेवा करनारा? जेवणले बशेल की, नही? मी तर तुमनामा सेवा करनारानामायक शे.”


\par }{\PP \VS{28}“अनी मनी परिक्षामा मनासंगे टिकी राहनारा तुम्हीनच शेतस;

\VS{29}जसं मना बापनी माले राज्यवर अधिकार देयल शे, तसाच अधिकार मी पण तुमले दिसु.

\VS{30}\XREF{✡}{{\XO 22:30 }{\XO{२२:३०
}}{\XT{मत्तय १९:२८}}}यानाकरता की, तुम्हीन मना राज्यमा मना मेजवर खावानं अनं प्यावानं, अनी राजासनवर बसीन इस्त्राएलना बारा वंशसना न्याय कराना.”


\par }{\SH येशुनी पेत्रकरता करेल भविष्यवाणी
\par }
{\R (मत्तय २६:३१-३५; मार्क १४:२७-३१; योहान १३:३६-३८)

\par }{\PP \VS{31}शिमोन, शिमोन! दख! तुमले सर्वासले पारखाकरता सैताननी परवानगी मांगी लियेल शे; वाईटसमातीन चांगलासले येगळा कराकरता जसं की शेतकरी भुशामातीन गहु येगळा करस.

\VS{32}पण मी तुनाकरता प्रार्थना करेल शे की, तुना ईश्वास ढळाले नको अनी जवय तू मनाकडे वळशी, तवय तु तुना भाऊसले हिम्मत दे.


\par }{\PP \VS{33}पेत्र बोलना, “प्रभुजी, मी तुमनासंगे कैदखानामा जावाले अनं मराले बी तयार शे!”


\par }{\PP \VS{34}येशु बोलना, “पेत्र, मी तुले सांगस, माले वळखस नही अस तू तीनदाव सांगस नही तोपावत पहाटले कोंबडा कोकावणार नही.”


\par }{\SH येशुबद्दलना भविष्यवाणीनं पुरं व्हणं
\par }
{\PP \VS{35}\XREF{✡}{{\XO 22:35 }{\XO{२२:३५
}}{\XT{मत्तय १०:९,१०; मार्क ६:८,९; लूक ९:३; १०:४}}}आखो त्यानी त्यासले सांगं, “मी तुमले थैली, झोळी अनं पायजोडा यासना शिवाय धाडं, तवय तुमले काही कमी पडनं का?” त्या बोलनात, “काहीच नही.”

\VS{36}येशुनी त्यासले सांगं, पण आते ज्यासनाजोडे थैली शे त्यानी ती संगे लेवानी; तसच झोळी पण लेवानी अनी ज्यानाजोडे तलवार नही त्यानी आपला कपडा ईकीसन ती ईकत लेवानी.

\VS{37}मी तुमले सांगस, “तो अपराधीसमा गनाई जायेल व्हता,” असा जो शास्त्रलेख शे तो “मनाबद्दल पुर्ण व्हणं आवश्यक शे, कारण मनाबद्दलनाच गोष्टी पुर्ण व्हई राहीनात.”

\VS{38}त्या बोलनात, “प्रभुजी, दखा! आठे दोन तलवारी शेतस.” तो त्यासले बोलना, “ठिक शे!”


\par }{\SH जैतुनना डोंगरवर येशुनी प्रार्थना
\par }
{\R (मत्तय २६:३६-४६; मार्क १४:३२-४२)

\par }{\PP \VS{39}मंग येशु शहर बाहेर ईसन आपला रोजप्रमाणे जैतुनना डोंगरकडे गया अनं त्याना शिष्य बी त्याना मांगेमांगे गयात.

\VS{40}त्या तठे येवावर त्यानी त्यासले सांगं, “तुम्हीन परिक्षामा पडाले नको म्हणीसन प्रार्थना करा.”

\VS{41}मंग त्यासनापाईन दगड जितला दूर फेकामा ई इतला दुर तो गया; अनी त्यानी गुडघा टेकीन अशी प्रार्थना करी;

\VS{42}“हे बापा, तुनी ईच्छा व्हई तर हाऊ दुःखना प्याला मनापाईन दूर कर, तरी मना ईच्छाप्रमाणे नही, तर तुना ईच्छाप्रमाणं होऊ दे.”

\VS{43}तवय स्वर्गामाईन एक देवदूत ईसन आपले बळ दि राहीना अस त्यानी दखं.

\VS{44}मंग तो भलताच व्याकुळ व्हईना अनं त्यानी भलती कळकळ करीसन प्रार्थना करी, तवय त्याना घाम रंगतना मोठं मोठा थेंब जमीनवर पडतस असा पडी राहिंता.


\par }{\PP \VS{45}प्रार्थना करीसन ऊठावर तो शिष्यसना जोडे वना तवय त्या शोकमुये झोपी जायेल त्याले दखायनात.

\VS{46}तो त्यासले बोलना, “झोपी काय राहिनात? तुम्हीन परिक्षामा पडाले नको म्हणीन ऊठीसन प्रार्थना करा.”


\par }{\SH येशुले अटक करतस
\par }
{\R (मत्तय २६:४७-५६; मार्क १४:४३-५०; योहान १८:३-११)

\par }{\PP \VS{47}येशु बोली राहींता इतलामा दखा, लोकसनी गर्दी वनी, त्यामा यहूदा नावना बारा शिष्यमधला एकजण, त्यासनापुढे चाली राहिंता; तो येशुनं चुंबन लेवाले त्यानाजोडे वना.

\VS{48}येशु त्याले बोलना, “यहूदा, चुंबन लिसन मनुष्यना पोऱ्याले धरीन दि राहिना का?”

\VS{49}त्याना शिष्य ज्या संगे व्हतात आते काय व्हई हाई वळखीन त्याले बोलनात, “प्रभुजी, आम्हीन तलवार चालाऊत का?”

\VS{50}त्यासनामाईन एकनी प्रमुख याजकना दासवर वार करीसन त्याना उजवा कान छाटी टाका.

\VS{51}तवय येशुनी सांगं, “अस करू नका!” अनी त्यानी त्या माणुसना कानले हात लाईन त्याले बरं करं.


\par }{\PP \VS{52}ज्या मुख्य याजक, सरदार, अनी वडील लोके त्यानावर चाली वन्तात त्यासले येशु बोलना, “जशा कायदा मोडणाराले लई जातस तसा तुम्हीन तलवारी अनं भाला लिसन येल शेतस का.

\VS{53}\XREF{✡}{{\XO 22:53 }{\XO{२२:५३
}}{\XT{लूक १९:४७; २१:३७}}}मी रोज मंदिरमा तुमनासंगे राहु तरी तुम्हीन माले पकडाना प्रयत्न करा नही; पण हाई येळ अनी अंधारनं राज्य तुमनच शे.”


\par }{\SH पेत्र येशुले नकारस
\par }
{\R (मत्तय २६:५७,५८,६९-७५; मार्क १४:५३,५४,६६-७२; योहान १८:१२-१८,२५-२७)

\par }{\PP \VS{54}मंग त्या येशुले कैद करीसन मुख्य याजकना घर लई गयात; मंग पेत्र दुरतीन त्याना मांगेमांगे चालु लागना,

\VS{55}राजवाडाना अंगनणा मध्यभागमा ईस्तव पेटाडीसन ज्या एकत्र बसेल व्हतात, त्यासनामा पेत्र पण जाईन बसना.

\VS{56}तवय एक दासीनी त्याले ईस्तव जोडे बसेल दखीसन त्यानाकडे टक लाईन सांगं, “हाऊ पण येशुसंगे व्हता!”

\VS{57}पण तो नाकारीसन बोलना, “बाई, मी त्याले वळखत नही!”

\VS{58}थोडा येळमा दुसरा एकनी त्याले दखीसन सांगं, “तु बी त्यासनामधलाच शे!”

\par }{\PP पण पेत्र त्याले बोलना, “नही हो, मी नही शे!”


\par }{\PP \VS{59}जवळजवळ एक तास व्हवावर आखो एकजण खात्री दिसन सांगु लागना, “खरच हाऊ बी येशुनासंगे व्हता; हाऊ गालीलीच शे!”

\VS{60}पेत्र बोलना, “अरे भाऊ, माले नही माहीत तु कशाबद्दल बोली राहिना!”

\par }{\PP अस तो बोलीच राहिंता इतलामा कोंबडा कोकावना.

\VS{61}तवय प्रभुनी वळीसन पेत्रकडे दखं अनी “पहाटले कोंबडा कोकावाना पहिले तु तिन येळा माले नाकारशी” अस जे प्रभुनी पेत्रले सांगं व्हतं ते त्याले आठवण.

\VS{62}मंग पेत्र बाहेर जाईन हुंदका दिन रडना.


\par }{\SH सैनिकसकडतीन येशुनी थट्टा
\par }
{\R (मत्तय २६:६७-६८; मार्क १४:६५)

\par }{\PP \VS{63}ज्या लोकसनी येशुले धरेल व्हतं त्या त्यानी थट्टा करीसन त्याले मारी ऱ्हांईतात.

\VS{64}त्यासनी त्याना डोयावर बांधीसन त्याले ईचारं, “वळखं! तुले कोणी मारं?”

\VS{65}त्यासनी त्यानी थट्टा करीसन त्यानाविरूध्दमा अजुन बराच वाईट शब्द बोलनात.


\par }{\SH मुख्य याजक अनी शास्त्रीसपुढे येशुले लयतस
\par }
{\R (मत्तय २६:५९-६६; मार्क १४:५५-६४; योहान १८:१९-२४)

\par }{\PP \VS{66}मंग दिन उगना तवय लोकसना वडीलमंडळ, मुख्य याजक अनं शास्त्री एकत्र जमनात; अनी त्या येशुले आपला न्यायसभामा लई गयात,

\VS{67}त्या बोलनात, “तु ख्रिस्त व्हई तर आमले सांगं” त्यानी त्यासले उत्तर दिधं, “मी तुमले सांगसु तरी तुम्हीन कधीच ईश्वास ठेवावुत नही;

\VS{68}अनी मी जर तुमले काही ईचारं तर तुम्हीन उत्तर देता येवाव नही;

\VS{69}तरी यानापुढे मनुष्यना पोऱ्या सर्वसमर्थ देवना उजवीकडे बशी.”


\par }{\PP \VS{70}तवय त्या सर्व बोलनात, “म्हणजे तु देवना पोऱ्या शे का?”

\par }{\PP येशुनी उत्तर दिधं, “तुम्हीनच म्हणतस की मी शे.”


\par }{\PP \VS{71}तवय त्या बोलनात, “आपले आखो साक्षीदारसनी काय गरज शे? आपण स्वतः याना तोंडतीन ऐकेल शे!”




\par }\Chap{23}{\SH रोमी सुभेदार पिलात यानापुढे येशु
\par }
{\R (मत्तय २७:१-२,११-१४; मार्क १५:१-५; योहान १८:२८-३८)

\par }{\PP \VerseOne{1}मंग ती सर्वी मंडळी ऊठीसन येशुले पिलातकडे लई गयात;

\VS{2}अनी त्या त्यानावर असा आरोप ठेवाले लागनात की, हाऊ आपला यहूदी लोकसले भडकवतांना, रोमन सम्राटले कर देवाकरता मनाई करतांना अनी “मी स्वतः ख्रिस्त राजा शे, अस म्हणतांना आमले दखायना.”


\par }{\PP \VS{3}तवय पिलातनी त्याले ईचारं की, “तु यहूदी लोकसना राजा शे का?”

\par }{\PP येशुनी त्याले उत्तर दिधं, “तुम्हीन म्हणतस तसच.”


\par }{\PP \VS{4}तवय पिलातनी मुख्य याजकसले अनं लोकसनी गर्दीले सांगं, “माले हाऊ मनुष्यसमा काहीच दोष दखायना नही.”


\par }{\PP \VS{5}तरी त्या अधिकच जोर लाईन बोलनात, “ह्यानी गालीलपाईन सुरवात करीसन आठपावत सगळा यहूदीयामा शिक्षण दिसन लोकसले भडकायेल शे.”


\par }{\PP \VS{6}तवय पिलातनी हाई ऐकीन, “हाऊ माणुस गालीली शे का?” अस ईचारं;

\VS{7}अनी तो हेरोदना राज्यमधला शे असं समजनं तवय त्यानी त्याले हेरोदकडे धाडी दिधं, कारण तो पण त्या दिनसमा यरूशलेममा व्हता.


\par }{\SH हेरोदनापुढे येशु
\par }
{\PP \VS{8}येशुले दखीन हेरोदले भलता आनंद व्हयना; कारण येशुबद्दल ऐकानंतर त्याले भेटावं अशी त्यानी बराच दिनपाईन ईच्छा व्हती, अनी त्याना हाततीन एखादा चमत्कार दखाले मिळी अशी त्यानी आशा व्हती.

\VS{9}हेरोदनी त्याले बराच प्रश्न ईचारात; पण येशुनी काहीच उत्तर दिधं नही.

\VS{10}मुख्य याजक अनं शास्त्री उभा राहीन त्यानावर गंभीर दोष लायी ऱ्हाईंतात;

\VS{11}तवय हेरोदनी अनं त्याना शिपाईसनी येशुना धिक्कार अनं निंदा करीसन अनी सुंदर कपडा त्याना आंगमा घालीसन त्याले परत पिलातकडे धाडी दिधं.

\VS{12}त्याच दिन पिलात अनं हेरोद ह्या एकमेकसना मित्र बनी गयात; कारण त्या पहिले एकमेकसना दुश्मन व्हतात.


\par }{\SH येशुले मरणदंड
\par }
{\R (मत्तय २७:१५-२६; मार्क १५:६-१५; योहान १८:३९–१९:१६)

\par }{\PP \VS{13}मंग पिलातनी मुख्य याजक, अधिकारी अनं लोकसले एकत्र बलायं,

\VS{14}अनी सांग, “हाऊ माणुस लोकसले भडकावस म्हणीन याले तुम्हीन मनाकडे आणं; पण दखा, ज्या गोष्टीना आरोप तुम्हीन ह्यानावर ठेई राहीनात त्यानाबद्दल मी तुमनासमोर ह्यानी चौकशी करावर माले ह्या माणुसमा काहीच दोष सापडना नही;

\VS{15}हेरोदले पण यानामा काहीच दोष सापडना नही; म्हणीन त्यानी त्याले आमनाकडे परत धाडी देयल शे; अनी दखा, ह्यानी मरणदंडना योग्य असं काहीच करेल नही.

\VS{16}यामुये मी याले फटका मारीसन सोडी देस.”

\VS{17}\FTNT{*}{{\FR 23:17 }{\FR{२३:१७
}}{\FT{हाई वचन जुना शास्त्रलेखमा नही आढळस}}}कारण त्याले सणमा त्यासनाकरता एकजणले सोडाना अधिकार राहे.


\par }{\PP \VS{18}पण सर्वासनी एकच आवाजमा वरडीसन सांगं, “ह्याले मारी टाका! अनी आमनाकरता बरब्बाले सोडी द्या!”

\VS{19}ह्या बरब्बाले शहरमा व्हयेल दंगा अनं खून यामुये कैदखानामा टाकेल व्हतं.


\par }{\PP \VS{20}येशुले सोडी देवाणं हाई ईच्छातीन पिलातनी त्यासनासंगे परत बोलणं करं.

\VS{21}तरी त्या परत वरडिन बोलनात “त्याले क्रुसखांबवर खिया! क्रुसखांबवर खिया!”

\VS{22}पिलात त्यासले तिनदा बोलना, “का बरं? त्यानी कोणता गुन्हा करेल शे? त्यानामा मरणदंड व्हवासारखा काहीच दोष माले सापडना नही; म्हणीन मी याले फटका मारीसन सोडी देस.”

\VS{23}पण याले क्रुसखांबवर खियाच असा त्यासनी जोरमा वरडीन हट्ट धरा; अनी त्या वरडामुये शेवट त्यासले यश मिळनं.

\VS{24}तवय त्यासनी मांगेलप्रमाणे कराकरता पिलात सहमत व्हयना.

\VS{25}मंग दंगा अनं खून यामुये कैदमा टाकेल ज्याले त्यासनी मांगेल व्हतं त्याले त्यानी सोडी दिधं अनी येशुले त्यासना मर्जीप्रमाणे कराकरता सोपी दिधं.


\par }{\SH येशुले क्रुसखांबवर खियतस
\par }
{\R (मत्तय २७:३२-४४; मार्क १५:२१-३२; योहान १९:१७-२७)

\par }{\PP \VS{26}मंग त्या येशुले लई जाई राहींतात तवय कोणी एक शिमोन कुरेनेकर नावना माणुस शहरकडतीन ई राहींता त्याले त्यासनी धरं अनी त्याना खांदावर क्रुसखांब दिसन त्याले येशुना मांगे तो उचली लई जावाले सांगं.


\par }{\PP \VS{27}तवय त्यानामांगे लोकसनी अनी ज्या बाया त्यानाकरता रडीसन शोक करी राहींत्यात त्यासनी मोठी गर्दी चाली राहींती;

\VS{28}येशु त्यासनाकडे वळीन बोलना, “अहो, यरूशलेमना पोरीसवन, मनाकरता रडु नका, तर स्वतःकरता अनी तुमना लेकरं बाळसकरता रडा.

\VS{29}असा दिन येतीन की जवय लोके सांगतीन, ‘धन्य शेतस त्या वांझ, अनी त्या उदरे ज्यासनी जन्म नही दिधा, अनी त्या स्तन ज्यासनी कधीच दुध पाजं नही!’

\VS{30}\XREF{✡}{{\XO 23:30 }{\XO{२३:३०
}}{\XT{प्रकटीकरण ६:१६}}}त्या येळले त्या डोंगरसले म्हणतीन ‘आमनावर पडा!’ अनं टेकड्यासले म्हणतीन ‘आमले झाका!’

\VS{31}जर हिरवा झाडले अस करतस तर वाळेल झाडनं काय व्हई?”


\par }{\PP \VS{32}तवय येशुसंगे दुसरा दोन जणसले ज्या अपराधी व्हतात त्यासलेपण मृत्युदंडनी शिक्षा देवाले लई गयात.

\VS{33}नंतर त्या कवटी म्हणतस ती जागावर वनात, तवय तठे त्यासनी येशुले अनी त्या अपराधीसले, एकले त्याना उजवीकडे अनं दुसराले त्याना डावीकडे अस त्यासले क्रुसखांबवर खियं.

\VS{34}तवय येशु बोलना, “हे बाप, यासले क्षमा कर! कारण ह्या काय करतस हाई ह्यासले समजत नही.”

\par }{\PP “नंतर त्यासनी चिठ्या टाकीसन त्याना कपडा वाटी लिधात.”

\VS{35}लोके तठे जोडेच उभा राहीन दखी राहींतात; आठपावत की अधिकारी त्याले चिडाईसन बोली राहींतात, “त्यानी दुसरासले वाचाडं; जर हाऊ देवपाईन निवडेल ख्रिस्त शे, तर त्यानी स्वतःले वाचाडाले पाहिजे!”


\par }{\PP \VS{36}शिपाईसनी जोडे ईसन, त्याले आंब दिसन, त्यानी अशी थट्टा करी,

\VS{37}अनी सांगं, “तु यहूदी लोकसना राजा व्हशी तर तु स्वतःले वाचाड!”

\VS{38}“हाऊ यहूदीसना राजा शे” असा एक लेखही त्यानावर व्हता.

\VS{39}क्रुसखांबवर खिळेलस पैकी एक अपराधी त्यानी निंदा करीसन बोलना, “तु ख्रिस्त शे ना? तर स्वतःले अनी आमले वाचाड!”


\par }{\PP \VS{40}पण दुसरा अपराधी त्याले धमकाडीसन बोलना, “तु देवले सुध्दा भिंत नही का? तुले बी तिच शिक्षा व्हई राहीनी.

\VS{41}आपली शिक्षा तर योग्यच शे; कारण आपण आपला कर्मसनं योग्य फळ भोगी राहीनुत; पण यानी काहीच अयोग्य करेल नही शे.”

\VS{42}मंग तो बोलना, “हे येशु, जवय तु तुना राजाधिकारमा येशी तवय मनी आठवण कर!”


\par }{\PP \VS{43}येशु त्याले बोलना, “मी तुले खरंखरं सांगस, तू आज मनासंगे सुखलोकमा ऱ्हाशी.”


\par }{\SH येशुनं मरण
\par }
{\R (मत्तय २७:४५-५६; मार्क १५:३३-४१; योहान १९:२८-३०)

\par }{\PP \VS{44}मंग जवळजवळ दुपारना बारा वाजापाईन तिन वाजेपावत सूर्यप्रकाश नाहीसा व्हईन सर्वा देशमा अंधार पडना;

\VS{45}अनी मंदिरमधला पडदा मधोमधमा फाटीन त्याना दोन तुकडा व्हईनात.

\VS{46}तवय येशु, मोठा आवाजमा वरडीन बोलना, “हे बापा! मी मना आत्मा तुना हातमा सोपी देस!” अस बोलीसन तो मरना.


\par }{\PP \VS{47}तवय जे व्हयनं ते दखीसन शिपाईसना अधिकारीनी देवना गौरव करीसन सांगं, “खरोखर हाऊ माणुस नितीमान व्हता!”


\par }{\PP \VS{48}तवय सर्व लोकसनी गर्दी हाई दृश्य दखाकरता एकत्र जमेल व्हती, जे काही व्हयनं ते दखीसन त्या छाती ठोकीन शोक करत परत गयात.

\VS{49}\XREF{✡}{{\XO 23:49 }{\XO{२३:४९
}}{\XT{लूक ८:२,३}}}तवय त्याना वळखीना सर्वाजन अनं ज्या बाया त्यानामांगे गालीलमाईन येल व्हत्यात, त्या हाई दखत दूर उभ्या राहेल व्हत्यात.


\par }{\SH येशुले कबरमा ठेवतस
\par }
{\R (मत्तय २७:५७-६१; मार्क १५:४२-४७; योहान १९:३८-४२)

\par }{\PP \VS{50}यहूदीसना अरिमथाई गावमधला योसेफ नावना कोणी एक व्यक्ती व्हता, तो न्यायसभाना सदस्य राहीन सज्जन अनी धार्मीक माणुस व्हता.

\VS{51}तो यहूदी लोकसनं काम अनं निर्णय यासले सहमत नव्हता अनी तो देवना राज्यनी वाट दखी राहींता.

\VS{52}त्यानी पिलातकडे जाईसन येशुनं मृतदेह मांगा.

\VS{53}नंतर त्यानी तो मृतदेह खाल उतारीसन तागना कपडासमा गुंढाळा अनं खडकमा खोदेल कबरमा जाईन ठेवं, ह्या कबरमा अजुन कोणलेच ठेयेल नव्हतं.

\VS{54}तो तयारी कराना दिन व्हता; अनी शब्बाथ दिननी सुरवात व्हणार व्हती.


\par }{\PP \VS{55}गालीलमाईन येशुसंगे येल बायासनी योसेफमांगे ईसन ती कबर दखी अनं त्याना शरीर कसं ठेवं हाई बी दखं.

\VS{56}मंग त्यासनी परत घर जाईसन मृतदेहले लावाकरता मसाला अनं सुगंधी द्रव्य तयार करं.

\par }{\PP शब्बाथ दिननी आज्ञाप्रमाणे त्यासनी आराम करा.




\par }\Chap{24}{\SH येशुनं पुनरूत्थान
\par }
{\R (मत्तय २८:१-१०; मार्क १६:१-८; योहान २०:१-१०)

\par }{\PP \VerseOne{1}मंग रविवारना दिनले म्हणजे खुप पहाटमाच, त्यासनी तयार करेल सुगंधी द्रव्य लिसन त्या बाया कबरजोडे वन्यात;

\VS{2}तवय कबरना दारवरनी धोंड बाजुले लोटेल शे असं त्यासले दखायनं.

\VS{3}पण जवय त्या मझार गयात तवय त्यासले प्रभु येशुनं शरीर सापडनं नही

\VS{4}मंग असं व्हयनं की, त्यानाबद्दल त्या गोंधळी गयात, तवय दखा, पांढरा शुभ्र कपडा घालेल दोन माणसं त्यासनाजोडे उभा राहिनात.

\VS{5}तवय त्या घाबरीन खाल वाकनात अनी आपलं तोंड जमीनकडे करीसन उभ्या राहीनात मंग त्या माणसं बोलनात, “तुम्हीन जिवत व्हयेलना शोध मरेलमा का बर करतस?

\VS{6}\XREF{✡}{{\XO 24:6 }{\XO{२४:६
}}{\XT{मत्तय १६:२१; १७:२२,२३; २०:१८,१९; मार्क ८:३१; ९:३१; १०:३३,३४; लूक ९:२२; १८:३१-३३}}}तो आठे नही शे, तर जिवत व्हईन उठेल शे; तो गालीलमा व्हता तवय तुमले त्यानी काय सांगेल व्हतं ह्यानी आठवण करा;

\VS{7}ते असं की, ‘मनुष्यना पोऱ्याले म्हणजे माले पापी लोकसना हातमा धरी देवामा ई, माले क्रुसखांबवर खियामा ई, अनं तिसरा दिनले मी परत जिवत व्हईन ऊठसु हाई व्हणं आवश्यक शे.’ ”


\par }{\PP \VS{8}तवय त्यासले त्यानं बोलनं आठवण,

\VS{9}अनी कबरपाईन परत ईसन त्यासनी सगळी बातमी अकरा शिष्यसले अनी बाकीना सर्वासले सांगी.

\VS{10}ज्यासनी हाई बातमी शिष्यसले सांगी त्या योहान्ना, मग्दालीया मरीया अनं याकोबनी माय मरीया, तसच त्यासनासंगे अजुन दुसऱ्या बाया पण व्हत्यात;

\VS{11}पण त्यासले हाई बातमी वायफळ बडबड वाटनी; अनं त्यासनी त्यासनावर ईश्वास ठेवा नही.

\VS{12}पण पेत्र ऊठीसन कबरकडे पयत गया, अनं वाकीसन त्यानी मझार दखं पण त्याले फक्त तागना कपडा दखायनात; अनी हाई घडेल गोष्टवर नवल करीसन तो आपला घर परत गया.


\par }{\SH अम्माऊस गावना रस्तावर येशु शिष्यसले दर्शन देस
\par }
{\R (मार्क १६:१२-१३)

\par }{\PP \VS{13}त्याच दिन त्यासनामातीन दोनजन यरूशलेमपाईन अकरा किलोमीटरवरला अम्माऊस नावना गावले जाई राहींतात.

\VS{14}अनी त्या सर्व घडेल गोष्टीसबद्दल एकमेकससंगे चर्चा करी राहींतात;

\VS{15}मंग असं व्हयनं की, त्या चर्चा करी राहींतात, तवय येशु त्यासनाजोडे ईसन त्यासनासंगे चालु लागना;

\VS{16}नंतर त्यासनी त्याले दखं पण त्या त्याले वळखु शकनात नही.

\VS{17}येशु त्यासले बोलना, “तुम्हीन चाली राहींतात तवय ज्या गोष्टी एकमेकससंगे बोली राहींतात, त्या कोणत्या?” तवय त्या उदास व्हईसन उभा राही गयात.

\VS{18}मंग त्यासनामातीन क्लयपा नावना माणुसनी त्याले उत्तर दिधं, “आपण यरूशलेममातीन प्रवास करतांना या दिनसमा घडेल गोष्टी ज्याले माहीत नही असा तुम्हीन एकटाच प्रवासी शेतस का?”


\par }{\PP \VS{19}तो त्यासले बोलना, “कोणत्या गोष्टी?”

\par }{\PP त्यासनी त्याले सांगं, “येशु नासरेथकर यानाबद्दलन्या; तो देवना अनी लोकसना नजरमा त्यानं कार्य अनं भाषनंमा पराक्रमी असा संदेष्टा व्हता.

\VS{20}त्याले आमना मुख्य याजकसनी अनं अधिकारीसनी पकडीन मरणदंडनी शिक्षाकरता क्रुसखांबवर खियं.

\VS{21}पण इस्त्राएल देशनी सुटका करनारा तो हाऊच शे अशी आमनी आशा व्हती! ईतलच नही, तर त्या सर्व गोष्टी व्हवाले, त्याना आज तिसरा दिन शे.

\VS{22}आखो आमनामातील ज्या कित्येक बाया कबरकडे पहाटले लवकर जायेल व्हत्यात त्यासनी आमले आश्चर्यमा टाकी देयल शे.

\VS{23}त्यासले येशुना मृतदेह सापडना नही, तवय त्यासनी ईसन सांगं की, आमले देवदूतसनं दर्शन व्हयनं; त्या देवदूतसनी सांगं की तो जिवत शे.

\VS{24}मंग आमनाबरोबर ज्या बराचजन व्हतात त्या कबरकडे गयात, अनी त्या बायासनी सांगेल प्रमाणे त्यासले दखायनं; पण शिष्यसले तो दखायना नही.”


\par }{\PP \VS{25}येशु त्यासले बोलना, अरे बिगर बुध्दीना, अनं संदेष्टानी सांगेल गोष्टीसवर ईश्वास ठेवामा कमी पडेल माणससवन!

\VS{26}“ख्रिस्तनी हाई दुःख सोशीसन आपला गौरवमा जावाले पाहिजे, हाई आवश्यक नव्हतं का?”

\VS{27}मंग त्यानी मोशे अनं सर्व संदेष्टा यासपाईन सुरवात करीसन सगळा शास्त्रमातील आपला बद्दलन्या गोष्टीसना अर्थ त्यासले सांगा.


\par }{\PP \VS{28}मंग त्या ज्या गावमा जाई राहींतात, त्यानाजोडे वनात तवय येशुनी असं दखाडं की माले पुढे जावानं शे;

\VS{29}पण त्या त्याले ईनंती करीसन बोलनात, “आमनाबरोबर आठे राहा; कारण संध्याकाय व्हई ऱ्हायनी अनी दिन बी बुडी जायेल शे.” तवय तो त्यासनासंगे ऱ्हावाले मजारमा गया.

\VS{30}मंग असं व्हयनं की, येशु त्यासना बरोबर जेवाले बशेल व्हता तवय त्यानी भाकर लिसन देवना उपकार मानीन ती तोडीसन त्यासले दिधी.

\VS{31}तवय त्यासना डोया उघडनात अनं त्यासनी त्याले वळखं; पण तो त्यासना डोया समोरतीन अदुश्य व्हई गया.

\VS{32}तवय त्या एकमेकसले बोलनात, तो वाटमा आपलासंगे बोली राहींता अनं शास्त्रना उलगडा करी राहींता तवय आपला मन मजारना मजार आतुर नही व्हई राहींत काय?


\par }{\PP \VS{33}त्याच येळले त्या ऊठीसन यरूशलेमले परत गयात, तवय अकरा शिष्य अनं त्यासना बराबर एकत्र येल लोक त्यासले दिसनात.

\VS{34}त्या बोली राहींतात, “प्रभु खरोखर ऊठेल शे! अनं शिमोन पेत्रले दखायेल शे!”

\VS{35}तवय त्या दोन्हीसले वाटवरल्या गोष्टी अनं जवय त्यानी भाकर मोडी तवय येशुले आपण कसं वळखं, हाई त्यासनी सांगं.


\par }{\SH येशु त्याना शिष्यसले दर्शन देस
\par }
{\R (मत्तय २८:१६-२०; मार्क १६:१४-१८; योहान २०:१९-२३; प्रेषित १:६-८)

\par }{\PP \VS{36}त्या या गोष्टी सांगी राहींतात तवय येशु स्वतः त्यासनामा उभा राहीना अनं त्यासले बोलना, “तुमले शांती असो.”

\VS{37}पण त्यासना घाबरीसन थरकाप व्हयना, अनी आपण एखादा भुतले दखी राहिनुत असं त्यासले वाटनं.

\VS{38}येशु त्यासले बोलना, “तुम्हीन का बर घाबरनात, अनी तुमना मनमा शंका का बर येस?

\VS{39}मना हात पाय दखा, मीच तो शे; माले तपाशीन दखा; जसं माले हाड अनं मास शे तसं भुतले नही ऱ्हास.”


\par }{\PP \VS{40}असं बोलीन त्यानी त्यासले आपला हात पाय दखाडात.

\VS{41}मंग आनंदमुये अजुन बी त्यासना ईश्वास बशी नही राहिंता पण नवल करी ऱ्हाईंतात तवय त्यानी त्यासले सांगं, “आठे तुमना जोडे खावाले काही शे का?”

\VS{42}मंग त्यासनी त्याले भाजेल मासाना तुकडा दिधा,

\VS{43}तो लिसन त्यानी त्यासनासमोर खादा.


\par }{\PP \VS{44}तवय त्यानी त्यासले सांगं, मी तुमनासंगे व्हतु तवय तुमले सांगेल मना वचनं याच शेतस की, मोशेनं नियमशास्त्र, संदेष्टा अनं स्तोत्र यामा मनाबद्दल जे लिखेल शे ते सर्व पुर्ण व्हणं अवश्य शे.


\par }{\PP \VS{45}त्यानी त्यासनी बुध्दी उघडी दिधी की त्या पवित्रशास्त्रले समजतीन,

\VS{46}अनी त्यानी त्यासले सांगं, “असं लिखेल शे की; ख्रिस्तले दुःख भोगनं पडी, अनी तिसरा दिन तो मरेलस मातीन ऊठी,

\VS{47}अनी यरूशलेमपाईन सुरूवात करीसन सर्व भाषाना लोकसले त्याना नावमा पश्चाताप अनं पापसनी क्षमा देव करी, अस सुवार्ता प्रचार करामा ई.

\VS{48}तुम्हीन या सर्व गोष्टीसना साक्षीदार शेतस.

\VS{49}\XREF{✡}{{\XO 24:49 }{\XO{२४:४९
}}{\XT{प्रेषित १:४}}}जे बक्षीस देवानं वचन मना बापनी माले देयल शे, ते मी तुमना जोडे धाडस; तुम्हीन स्वर्गीय सामर्थ्यमा परीपुर्ण व्हतस नही तोपावत या शहरमाच राहा.”


\par }{\SH येशु स्वर्गमा उचलाई जास
\par }
{\R (मार्क १६:१९,२०; प्रेषित १:९-११)

\par }{\PP \VS{50}\XREF{✡}{{\XO 24:50 }{\XO{२४:५०
}}{\XT{प्रेषित १:९-११}}}नंतर येशु त्यासले बेथानी गावपावत बाहेर लई गया अनी आपला हात वर करीसन त्यासले आशिर्वाद दिधा.

\VS{51}मंग अस व्हयनं की, तो त्यासले आशिर्वाद दि राहींता तवय तो त्यासनापाईन वेगळा व्हई गया अनी वर स्वर्गमा उचलाई गया;

\VS{52}तवय त्या त्याले नमन करीसन मोठा आनंदमा यरूशलेममा परत वनात;

\VS{53}अनी त्या मंदिरमा सतत जाईसन देवनी आराधना करत राहीनात.

\par }