\NormalFont\ShortTitle{योना}

{\MT योनाना पुस्तकनी वळख

\par }{\IS परिचय

\par }{\IP योना हाऊ देवना संदेश लोकसपावत लयनारा माणुस (संदेष्टा) शे, योनानं पुस्तक हाई बाकीना पुस्तकस पेक्षा ज्या देवना संदेश लई येतस त्यासनापेक्षा येगळं शे. ह्यामा जस घडेल शे. तसच लिखेल शे. ज्यामा संदेष्टाना येगयेगळ कामना उल्लेख करेल शे. ज्यामा देवनी आज्ञा मोडाना प्रयत्न योनानी करा. देवनी त्याले निनवे शहरमा जावाले सांगं. ते अस शहर व्हतं की, त्यानी इस्त्राएल लोकससंगे दुश्मनी व्हती अनं अशुरिया राज्यनी राजधानी व्हती. पण तठे जाईसन देवनी सांगेल गोष्टीसले सांगानी योनानी अजिबात ईच्छा नव्हती. कारण त्याले मनपाईन माहीत व्हतं देव त्या शहरना नाश करानं सांगी राहिंता ते तो कराव नई. योनानी ईच्छा नव्हती पण काही घटना असा घडण्यात की, त्याले देवनी आज्ञा ऐकनीच पडनी. पण नंतर तो नाराज व्हयना. कारण देवनी “शहरना नाश करसु अस सांगेल व्हतं” ते कर नई. हाई पुस्तक देवना पृथ्वीवर पुरा हक्क शे अस दखाडस. पण हाई पुस्तकमा एक महत्वनी बात शे. आठपावत की देव आपला लोकसना शत्रुले शिक्षा अनं त्यासना नाश करापेक्षा त्यासले माफ करानं शिकाडस अनं त्यासनं तारण (उध्दार) करानी देवनी ईच्छा शे.

\par }{\IOT रूपरेषा

\par }{\IO १. योनाले पाचारण अनी त्याना आज्ञाभंग.
{\IOR{१:१-१७}}

\par }{\IO २. योनानी प्रार्थना.
{\IOR{२:१-१०}}

\par }{\IO ३. निनवेना पश्चाताप.{\IOR{३:१-१०}}

\par }{\IO ४. योनाना राग अनी निनवेवर देवनी दया.
{\IOR{४:१-१०}}



\par }\ChapOne{1}{\SH योना परमेश्वरनी आज्ञा मोडसं
\par }
{\PP \VerseOne{1}अमित्तयाना पोऱ्या योना यानासंगे देव बोलना,

\VS{2}“निनवे मोठं शहर शे, तठला लोके वाईट कामे करतस अस मी दखेल शे. तु त्या शहरमा जा अनी त्यानाविरूध्द संदेश दे.”

\VS{3}योनाले देवनी आज्ञा पाळानी नव्हती म्हणीन योना याफोस नावना गावले गया, तठे त्याले तार्शीश शहरले जावानं जहाज भेटनं. योनानी भाडाना पैसा दिधात अनं देवना नजरना आड व्हवानं म्हणीन जहाजमा जाईन बसना.


\par }{\PP \VS{4}पण देवनी समुद्रमा मोठं वादय निर्माण करं, वारामुये समुद्र अस खवळना की जहाज तुटामा वनं.

\VS{5}जहाज बुडाले नको म्हणीन जहाजवरला लोकसनी जहाज मधला सर्व माल समुद्रमा फेकाले सुरवात करी. जहाज चालाडनारा घाबरी गयात. प्रत्येकजण आपापला देवसनी प्रार्थना कराले लागनात. पण योना जहाजना तळघरमा गाढ झोपेल व्हता.

\VS{6}जहाजना अधिकारीनी योनाले झोपेल दखं. तो त्याले बोलना, “ऊठ! काय झोपना? तुना देवनी प्रार्थना कर, तुना देव तरी तुनी प्रार्थना ऐकी अनी आपले वाचाडी.”


\par }{\PP \VS{7}तवय त्या लोके एकमेकसले बोलनात आपण चिठ्ठ्या टाकुत म्हणजे आपले समजी, “कोणामुये हाई संकट आपलावर वनं. मंग त्यासनी चिठया टाक्यात. त्यावरतीन त्यासले समजनं की हाई संकट योनामुये वनं.”

\VS{8}मंग त्या योनाले बोलनात, “तुनामुये आमनावर हाई संकट वनं, खरं सांगं तु काय करं? तुना धंदा काय शे? तु कोठला शे? तुना देश कोणता शे? तु कोणता लोकसपाईन शे?

\VS{9}योनानी त्यासले सांगं, मी इब्री
\FTNT{*}{{\FR 1:9 }{\FR{1:9
}}{\FQ{इब्री
}}{\FT{यहुदी}}}लोकसपाईन शे.” मी स्वर्गना देवनी भक्ती करस, समुद्रले अनी जमीनले बनाडणारा तोच देव शे.

\VS{10}तो देवपाईन दुर पळी राहीना. हाई योनानी लोकसले सांगं, हाई ऐकीन त्या घाबरनात. त्यासनी योनाले ईचार, “तु देवनाविरुध्द अस काय करं?”


\par }{\PP \VS{11}वादयना जोर वाढाले लागना अनं लाटापण जोरमा उसळी राहींतात. तवय त्या लोकसनी योनाले ईचारं, “समुद्र शांत व्हवासाठे आम्हीन तुनं काय करानं?”

\VS{12}योना त्यासले बोलना, “समुद्रमातील वादयले मी कारणीभुत शे, माले तुमीन समुद्रमा फेकी द्या, मंग समुद्र शांत व्हई जाई!”

\VS{13}जहाज किनारले लावानं म्हणीन त्यासनी जहाजले किनारावर लई जावाना प्रयत्न करा. पण त्यासनाघाई ते व्हई नही राहींत. समुद्र बी त्यासनावर जास्तच खवळी राहिंता.

\VS{14}तवय त्यासनी देवले प्रार्थना करीसन सांगं! “हे स्वर्गना देव, आम्हीन तुले ईनंती करतस की, हाऊ माणुसना जिवमुळे आमले मारू नको, निष्पाप माणुसले मारी टाकं, असा अपराध आमनावर लावु नको. कारण तु देव शे. अनी तुना मनसारखं तु करशी, हाई आमले माहित शे.”


\par }{\PP \VS{15}मंग त्यासनी योनाले धरीन समुद्रमा टाकं, तवय वादय थांबी गयं अनी समुद्र शांत व्हयना.

\VS{16}हाई दखीसन त्या लोके देवले घाबराले लागनात अनी मंग त्यासनी देवले यज्ञ करा अनी नवसपन करा.

\VS{17}योना समुद्रमा पडना तवय त्याले गिळाकरता देवनी एक मोठा मासा धाडा; त्या मासाना पोटमा योना तिन दिन तिन रात व्हता.




\par }\Chap{2}{\SH योनानी प्रार्थना
\par }
{\PP \VerseOne{1}जवय योना मासाना पोटमा व्हता तवय त्यानी देवले प्रार्थना करी;

\VS{2}तो बोलना, “मी संकटमा व्हतु तवय मी देवना धावा करा, तवय देवनी मन ऐकं; अधोलोकमाईन मदतसाठे मी हाक मारी तवय तु मना आवाज ऐका.

\VS{3}तु माले समुद्रमा फेकं, तु सोडेल लाटा मनावरतीन गयात. मी खोल समुद्रमा गऊ, मना चारीमेर पाणीच पाणी व्हतं.

\VS{4}मी ईचार करा, मी तुना नजरमातीन पडी जायेल शे, तरी बी मी तुना पवित्र मंदिरकडे दखत ऱ्हासु?

\VS{5}समुद्रना पाणीने माले चारीमेर घेरेल व्हतं. अनं मना जिव गुदमरी राहींता, मना गळापाईन वर पुरा डोकाले शेवाळ गुंढाळाई जायल व्हतं.

\VS{6}मी समुद्र तळले, समुद्रमाधला डोंगरना पायथाले व्हतु. पृथ्वीनी माले समुद्रमा कायमनं कोंडी देल व्हतं. तरी पण मना देव यहोवा तु माले मरण मातीन वाचाडं!

\VS{7}मी तर जगानी आशाच सोडी देल व्हती, तवय माले देवनी आठवण वनी; अनं मनी प्रार्थना तुना पवित्र मंदिरमा तुनाजोडे पोहचनी.

\VS{8}काही लोके स्वतःसाठे देव बनाडीसन त्यासनी पुजा करतस, त्यासनी जो कृपाळु देव शे, असा खरा देवले सोडी देल शे.

\VS{9}पण मी तुना धन्यवादना गाणं म्हणीसन यज्ञ करसु; मी तुले करेल नवस फेडसु; कारण परमेश्वर देव तुनापाईनच तारण शे.”

\VS{10}मंग देवनी मासाले आज्ञा करी तवय मासानी योनाले किनारावर वकी टाकं.




\par }\Chap{3}{\SH योना परमेश्वरनी आज्ञा पायस निनवेना पश्चाताप
\par }
{\PP \VerseOne{1}मंग देव योनासंगे दुसरांदाव बोलना,

\VS{2}“ऊठ; त्या मोठा निनवे शहरमा जा अनी मी तुले सांगस तो संदेश त्याले सांग.”

\VS{3}मंग योना देवनी आज्ञा मानीन निनवेले गया. देवना नजरमां निनवे हाई इतलं मोठं शहर व्हतं की, त्याले पायी फिराले तिन दिन लागी जाये.

\VS{4}एक दिन चालानंतर योना शहरना मध्यभागमा वना अनी त्यानी प्रचार करा की, “चाळीस दिन बाकी शेतस मंग निनवेना नाश व्हई.”


\par }{\PP \VS{5}तवय निनवे माधला लोकसनी देवना संदेशवर ईश्वास ठेया, मंग श्रीमंत असो की गरीब सर्वासनी काही दिन उपास करानं ठराय. अनी गोंटया घालीन शोक करा.

\VS{6}निनवेना राजाले पण हाई बातमी समजनी. तवय तो राजासन वरीन ऊठना अनी राजानी पण गोंटीना कपडा घालात अनं राखमा बशीन शोक करा.


\par }{\PP \VS{7}राजा अनी राज्यकर्तासनी मिळीन एक जाहिरनामा काढीन सांगं की, सर्व निनवेमाधला लोकसनी, पशुसनी, गुरढोरसनी, बकऱ्या-मेंढयासनी काहीच खावानं-पेवानं नई.

\VS{8}प्रत्येक माणुसले अनी पशुले गोंटया घाली देवानं, अनी प्रत्येकनी रडीसन देवले प्रार्थना करानी, आपला वाईट कामे सोडी द्या, पाप करानं सोडी द्या, अनी पश्चाताप करा.

\VS{9}कदाचित देव आपलावर दया करी अनी जे तो कराव शे, ते तो कराव नही, त्याना भडकेल क्रोध शांत व्हई जाई अनी आपला नाश व्हवाव नही.


\par }{\PP \VS{10}त्या लोकसनं वागनं बदली गयं अनी वाईट कामे त्यासनी सोडी दिधात. हाई देवनी दखं, मंग देवले त्यासनावर दया वनी. अनी त्यानी जे ठरायल व्हतं ते करं नही. देवनी त्या लोकसना नाश करा नही.




\par }\Chap{4}{\SH योनाना राग अनी निनवेवर देवनी दया.
\par }
{\PP \VerseOne{1}यामुये योनाले भलतं वाईट वाटनं अनं त्याले भलतं राग वना.

\VS{2}\XREF{✡}{{\XO 4:2 }{\XO{4:2
}}{\XT{निर्गम 34:6}}} योना देवले प्रार्थना करीसन सांगाले लागना “माले हाई पहिलेच माहीत व्हतं की, अस व्हई. मी मना देशमा व्हतु, तू माले आठे येवाले सांगं, म्हणीन मी तार्शीशसले पळी जाई राहींतु, माले माहीत व्हतं की तु कृपाळु, कनवाळू, मंदक्रोध, दयासंपन्न देव शे. माले माहीत व्हतं, ह्या लोकसनी पाप करानं सोडात म्हणजे तू त्यासना नाश करावू नही.

\VS{3}तर आते हे परमेश्वर मनी तुले ईनंती शे की, मना जिव ले. कारण आते माले जगापेक्षा मरनं बरं वाटस!”

\VS{4}तवय देव योनाले बोलना, “हाई गोष्टसाठे तुले राग ई राहीना हाई चांगलं शे का?”

\VS{5}मंग योनानी शहरना बाहेर पुर्व दिशाले जाईन एक मंडप बनाडा अनी तठे सावलीमा बशीन शहरना काय व्हस हाई दखाले लागना.

\VS{6}योना व्हता तठे देवनी एक वेल उगाडा. त्या वेलनी सावली योनाना डोकावर वनी. त्यामुये त्यानं दु:ख दुर व्हई अस देवनी करं म्हणीन त्याले भलता आनंद व्हयना.

\VS{7}दुसरा दिन पहाटले देवनी एक किडा वेल खावाकरता धाडा. किडानी वेलले खाई टाकं अनी वेल सुकी गया.

\VS{8}मंग सुर्य उगायना तवय देवनी पुर्व दिशातीन झळना वारा सोडा. तवय योनाले डोकाले भलतं ऊन अनी झळा लागन्यात. योना पुरा थकीन गळी गया. तवय तो देवले बोलना, “माले मारी टाक अस जगापेक्षा मरेल बरं.”

\VS{9}मंग देव योनाले बोलना, “हाई वेल सुकी गयं म्हणीन तुले राग वना. हाई तुले चांगलं वाटस का? मंग योना बोलना, हा, संतापमुळे मना जिव गया तरी माले चाली.”

\VS{10}मंग देव बोलना, “तु हाऊ वेलनाकरता काहीच करं नही, तु त्याले वाढायं नही, तो एक रातमा वाढना अनं दुसरा दिन सुकी गया, मंग त्या वेलनाकरता तुले कसाले काळजी वाटी राहीनं.”

\VS{11}मंग त्या निनवे शहरमा एक लाख विस हजारपेक्षा जास्त लोके अनी गुरेढोरे शेतस, त्यासले काय चांगलं शे? काय वाईट शे हाई कळस नही? त्यासनी काळजी मी का बरं कराले नको?

\par }