\NormalFont\ShortTitle{इब्री}

{\MTB इब्री लोकांस पत्र

\par }{\MT इब्री लोकसले पत्र

\par }{\IMT वळख

\par }{\IP येशु जुना करारमाधलं बराच भविष्यवाणीसना परीपुर्ती कश करस हाई दखाडणारा इब्री लोकसले पत्र हाई एक प्रोत्साहन देणारा पुस्तक शे. एक उपदेशनाप्रमाणे यानी मांडनी करामा वनी. भविष्यवाणी अनं यहूदी मुख्य याजकासनी कर्तव्य येशु ख्रिस्तनी कश पुर्ण करात हाई स्पष्टपणतीन दखाडणारा साठापेक्षा जास्त जुना करारनं संदर्भ ह्या पुस्तकमा शे. ह्या कारणतीन हाई पुस्तक यहूदी ईश्वासु लोकसकरता प्रोत्साहन देणारा अस मानाई जायेल शे. याजकसनी आठेन पुढं यज्ञ करानी गरज नही हाई येशुनी नियमशास्त्र कश पुर्ण करा यावरीन ह्या पुस्तकमा स्पष्ट कराई जायेल शे. सर्वा पापसनाकरता एकदाच अनी सर्वकाळना यज्ञ अस येशु व्हयना. ह्या पुस्तकवरीन आमले अस समजस की, येशु ख्रिस्त, देववर ईश्वास ठेवाले आमनाकरता शक्य करस.
१२:२ अस रितीतीन ह्या काळना आम्हीन ईश्वासनाराकरता हाई पुस्तकमा मोठा प्रोत्साहन शे. आम्हीन त्यानावर विसंबुन रावाले पाहिजे.

\par }{\IP इब्री लोकसले पत्र कोणी लिखं हाई आमले ठाऊक नही. तरी काही अभ्यासु विद्वानांसन म्हणनं अस शे की, ते प्रेषित पौल, लूक किंवा बार्णबस असं देवना सेवकसनी लिखं व्हई. तसच हाई पुस्तक कवय लिखाई गयं हाई पण आमले समजत नही. तरी बराच अभ्यासक अस मानतस की, ते ख्रिस्त जन्मानानंतर ७० व्या वरीसना अगोदर लिखं व्हई. यानं कारण अस की, जरी येरूशलेम शहर ७० व्या वरीसले नष्ट करामा वना तरी या पुस्तकामा येरूशलेमना वर्णन अशी पध्दतमा करामा येल शे की जशे काय ते नष्ट व्हयेलच नव्हतं. हाई पुस्तक बराच मंडळीसमा फिराईसन वाचाई जाईल व्हई. ते रोम शहरमा लिखेल व्हतं.
१३:२४

\par }{\IOT रूपरेषा

\par }{\IO १. लेखक अस सांगस की, येशु हाऊ देवना सगया संदेष्टा अनी देवदूत यासनापेक्षा मोठा शे.
{\IOR{१:१–४:१३}}

\par }{\IO २. यानानंतर तो अस सांगस की, ज्या याजक यरूशलेमना मंदिरमा सेवा करतस त्यासनापेक्षा बी येशु मोठा शे.
{\IOR{४:१४–७:२८}}

\par }{\IO ३. मोशेला देयल आज्ञानाद्वारा जो जुना करार देवनी त्याना लोकनासंगे करा त्यानापेक्षा बी येशुनी सेवा श्रेष्ठ शे.
{\IOR{८:१; १०:३१}}

\par }{\IO ४. येशु हाऊ प्रत्येक बाबतमा मोठा शे हाई स्पष्ट करावर लेखक बराच दैनदिन व्यवहारना बाबतमा सुचना देस.
{\IOR{१०:३२; १३:१७}}

\par }{\IO ५. शेवट काही बोध अनं शुभेच्छा दिसन लेखक हाई पत्रना शेवट करस.
{\IOR{१३:१८-२५}}



\par }\ChapOne{1}{\SH देवना शब्द त्याना पोऱ्याकडतीन
\par }
{\PP \VerseOne{1}देव भुतकाळमा बराचदावं अनं येगयेगळा प्रकारतीन आपला पुर्वजससंगे
\FTNT{*}{{\FR 1:1 }{\FR{1:1
}}{\FQ{संदेष्टा
}}{\FT{देवना संदेश सांगणारा}}}संदेष्टासनाद्वारा बोलना,

\VS{2}तो या शेवटला दिनसमा आपलासंगे आपला पोऱ्याद्वारा बोलेल शे, देवनी त्याले सर्व वस्तुसना वारीस करेल शे अनी त्यानाद्वारा त्यानी सर्व सृष्टी उत्पन्न करेल शे.

\VS{3}हाई त्यानं गौरवनं तेज अनं त्याना स्वरूपना प्रतिरूप शे, अनी आपला सामर्थ्यना वचनतीन सर्व वस्तुसले संभाळस. लोकसना पापसनी क्षमा करावर तो स्वर्गमा राजाधिराज जो ईश्वर त्याना उजवीकडे बठना.


\par }{\SH देवना पोऱ्यानं श्रेष्ठपण
\par }
{\PP \VS{4}जेवढ पोऱ्याले देवदूतसपेक्षा वारस हक्कतीन श्रेष्ठ नाव भेटेल शे, तेवढाघाई तो त्यासनापेक्षा जास्त श्रेष्ठ व्हयना.

\VS{5}देवनी कोणता देवदूतले कधी अस सांगं;

\par }{\Q “तु मना पोऱ्या शे,

\par }{\QB आज मी तुले जन्म देयल शे”

\par }{\Q अस तो कोणताच देवदूतबद्दल बोलना नही

\par }{\Q अनी परत हाई, “मी त्याना पिता असा व्हसु,

\par }{\QB अनी तो मना पोऱ्या असा व्हई.”


\par }{\PP \VS{6}पण जवय देव आपला जेष्ठ पोऱ्याले जगमा धाडी त्या येळबद्दल तो असं म्हणस;

\par }{\PP “देवना सर्व दूत त्यानी आराधना करोत.”

\VS{7}पण देवदूतसबद्दल देव अस सांगस,

\par }{\Q “तो आपला देवदूतसले हवा

\par }{\QB अनी आपला सेवकसले अग्नीज्वाला अस बनाडस.”


\par }{\PP \VS{8}परमेश्वर, पोऱ्याबद्दल तो अस म्हणस;

\par }{\Q “हे परमेश्वर तुना राज्य सदासर्वकाळ टिकी,

\par }{\QB तु लोकसवर न्यायीपणतीन राज्य करशी.”


\par }{\Q \VS{9}\FTNT{†}{{\FR 1:9 }{\FR{1:9
}}{\FT{स्त्रोत्र 45:6-7}}}तु, जे चांगलं शे त्यावर प्रेम अनी जे वाईट शे,

\par }{\Q त्यानासंगे वैरी करेल शे,

\par }{\Q यामुये हे परमेश्वर, तुना परमेश्वरनी, तुना सोबतीसपेक्षा श्रेष्ठ असा हर्षरूपी तेलना अभिषेक तुले करेल शे,


\par }{\PP \VS{10}तो आखो म्हणस;

\par }{\Q “हे परमेश्वर, तु सुरवातले पृथ्वीना पाया घाला,

\par }{\QB अनी आकाश तुना हातनघाई बनाडेल शे.


\par }{\Q \VS{11}ते नष्ट व्हई जाई, पण तु कायम राहशी,

\par }{\QB ते सर्व कपडानामायक झिजाई जाई,


\par }{\Q \VS{12}तु त्यासले सदरानामायक गुंडाळी टाकशी,

\par }{\QB अनी ते कपडानामायक बदली बी जातीन,

\par }{\Q पण तु तसाच राहशी, तु सर्वकाळ जिवतच ऱ्हाशी.”


\par }{\PP \VS{13}देवनी कोणता देवदूतबद्दल अस कधी म्हणं;

\par }{\Q “मी तुना शत्रुसले तुना पायखाल तुना पदासन करापावत तु मना उजवीकडे बैस.”


\par }{\PP \VS{14}तर देवदूत कोण शेतस? देवदूत देवनी सेवा करनारा आत्मा शेतस अनी तारण भेटणारा लोकसनी मदत कराकरता ते देवनी धाडेल शेतस.




\par }\Chap{2}{\SH महान तारण
\par }
{\PP \VerseOne{1}यामुये ऐकेल सत्यना गोष्टीसकडे आपण विशेष ध्यान देवाले पाहिजे, नहीतर आपण त्यापाईन भटकी जासुत.

\VS{2}जो संदेश आमना पुर्वजसले देवदूतसकडतीन भेटना तो खरा ठरना, अनी ज्यासनी तो पाळा नही त्यासले योग्य ती शिक्षा भेटनी.

\VS{3}तर आपण एवढा मोठा तारणनाकडे दुर्लक्ष करीसन कसा वाचु शकसुत. यानं वर्णन सर्वात पहिले प्रभुकडतीन कराई गयं अनी ते ऐकणारासनी त्याबद्दल आपले सत्य प्रमाण पटाडी दिधं.

\VS{4}त्यानासंगे देवनी बी चमत्कार, अद्भुत कार्य अनं येगयेगळा प्रकारना पराक्रम करीसन अनी आपली ईच्छाप्रमाणे पवित्र आत्माना दानं वाटीसन साक्ष दिधी.


\par }{\SH तारणना मार्गदर्शक
\par }
{\PP \VS{5}देवनी त्या येणारा नवं जगले ज्यानं वर्णन आम्हीन करतस त्यावर देवदूतसले अधिकारी करं नही.

\VS{6}कोणतरी अस शास्त्रमा सांगेल शे की;

\par }{\Q “मनुष्य तो काय की तु त्यानी आठवण करानी;

\par }{\QB मनुष्य तो काय की, तु त्यानी काळजी करानी?


\par }{\Q \VS{7}तु त्याले देवदूतस पेक्षा किंचीतच कमी करेल शे;

\par }{\QB तु त्याले गौरव अनं आदरना मुकुट घालेल शे;


\par }{\Q \VS{8}\FTNT{*}{{\FR 2:8 }{\FR{2:8
}}{\FT{स्तोत्र 8:4-6}}}अनी तु आपला हातघाई करेल सर्व वस्तुसवर त्याले अधिकारी नेमेल शे, त्याना पायखाल ठेयल शे.”

\par }{\PP “सर्वकाही त्याना स्वाधीन ठेयल शे” म्हणजे त्याना स्वाधीन ठेयल नही अस काहीच राहू दिधं नही; पण सर्वकाही त्याना स्वाधीन ठेयल शे, पण आजपावत सर्वकाही त्याना स्वाधीन आपले दखायनं नही हाई खरं.

\VS{9}पण आम्हीन त्याले म्हणजे येशुले, ज्याले थोडा येळकरता देवदूतस पेक्षा थोडं कमी करामा येल व्हतं, तो मरण सहन करामुये गौरव अनं आदर यासना मुकुट घालेल असा आपलाले दखास, देवनी आपलावरली कृपामुये येशुनी सर्वासकरता मराले पाहिजे म्हणीसन अस व्हयनं.

\VS{10}ज्यानाकरता सर्वकाही शे अनी ज्यानाकडतीन सर्वकाही शे, त्यानी बराच पोरसले गौरवमा लयतांना, त्यासनं तारण करनारा जो येशु त्याले दुःख सहन करामुये परिपुर्ण करानं, हाई योग्य व्हतं.

\VS{11}पवित्र करनारा पुरूष अनी पवित्र करेल लोके ह्या सर्वा एकच पितापाईन शेतस, यामुये तो त्यासले भाऊ अनी बहिणी म्हणाले लाजस नही.

\VS{12}तो म्हणस;

\par }{\Q “मी मना भाऊ अनी बहिणीसकडे तुना नावनी किर्ती करसु,

\par }{\QB लोकसभामा तुनी स्तुती करसु.”


\par }{\PP \VS{13}अनी परत तो म्हणस; “मी त्यानावर भरवसा ठेवसु. तसच ‘दखा, मी अनी देवनी माले देयल लेकरं.”

\VS{14}जसा “लेकरं” एकच रक्तमासना व्हतात तसाच तो पण त्यासनामायक रक्तमासना व्हयना. यानाकरता की मरणवर धनीपण करनारा म्हणजे सैतान, याले आपला मरणतीन नष्ट करी देवानं.

\VS{15}अनी ज्या लोके मरणना भितीघाई आयुष्यभर दासपणतीन बांधायेल त्या सर्वासले मोकळ करी लेवानं.

\VS{16}सर्वासले माहीत शे की, तो देवदूतसना मदतले नही तर “अब्राहामना संतानसना मदतले येस.”

\VS{17}यामुये त्याले सर्व प्रकारमा भाऊ बहिणीसना मायक व्हणं आवश्यक व्हतं, यानाकरता की लोकसना पापसनं प्रायश्चीत कराकरता आपण देवनी सेवा करता दयाळु अनी ईश्वासु मुख्य याजक व्हवाले पाहिजे.

\VS{18}कारण जस त्यानी स्वतः परिक्षा अनी दुःख सहन करेल शे, तसच ज्यासनी परिक्षा व्हस त्यासले मदत कराले तो समर्थ व्हयेल शे.




\par }\Chap{3}{\SH येशु हाऊ मोशेपेक्षा श्रेष्ठ शे
\par }
{\PP \VerseOne{1}यामुये मना ईश्वासी भाऊ अनी बहिणीसवन, देवनी पाचारण करेलसवन, येशुवर ध्यान द्या! तो देवना प्रेषित अनी आमना ईश्वासना महायाजक शे.

\VS{2}तो आपला नेमेलससंगे ईश्वासु व्हता “जसा मोशे बी देवना सर्व घराणाबद्दल ईश्वासु व्हता.”

\VS{3}जस घर बांधणाराले घरपेक्षा जास्त सन्मान शे, तसं येशु बी मोशेपेक्षा जास्त सन्मानना योग्य मोजाई जायेल शे.

\VS{4}प्रत्येक घर कोणतरी बांधेल ऱ्हास, पण सर्व वस्तु बनाडणारा देव शे.

\VS{5}मोशे देवना घरमा सेवक या नातातीन ईश्वासु राहीना, अनी तो ज्या गोष्टी देव भविष्यमा सांगणार व्हता त्या गोष्टीसबद्दल त्यानी साक्ष दिधी.

\VS{6}ख्रिस्त हाऊ ईश्वासु पुत्रना नातातीन परमेश्वरना घरना अधिकारी शे, जर आपण आपली आशाबद्दलना भरवसा अनं आपला अभिमान शेवटपावत भक्कम ठेवा तर त्यानं ते घर आपणच शेतस.


\par }{\SH देवना लोकसले आराम
\par }
{\PP \VS{7}यावरतीन, पवित्र आत्मा अस सांगस की, जर तुम्हीन त्यानी वाणी ऐकशात,

\VS{8}तुमना पुर्वजसनी रानमा बंड करीसन देवनी परिक्षा दखीन स्वतःनं मन कठीण करं तसं तुम्हीन आपला मनं कठीण करू नका.

\VS{9}परमेश्वर म्हणस, जरी चाळीस वरीस मी काय करं हाई दखं, तरी तुमना पुर्वजसनी मनी परिक्षा दखी अनी माले पारखं.

\VS{10}त्यामुये त्या पिढीले संतापिन मी बोलनु, “यासना मनं कायम मनापाईन भटकत राहतस, अनी यासनी मन्या आज्ञासले मानं नही.”

\VS{11}तवय मी रागमा शपथ वाहीसन बोलनु, या मना विसावाना जागावर प्रवेश करू शकावुत नही.

\VS{12}भाऊ अनी बहिणीसवन, जिवत देवले सोडी देवानं ईतलं अईश्वासनं दुष्ट मन तुमनामा कोणच व्हवाले नको म्हणीसन जपीन ऱ्हा.

\VS{13}जस शास्त्रमा सांगेल “आजना” दिन आपलाले लागु शे तसं एकमेकसले तुम्हीन प्रत्येक दिन धीर देवाना, याकरता की पापना फसवणुकघाई तुमनामातील कोणी कठोर व्हवाले नको.

\VS{14}कारण जर आपण आपला सुरवातना आत्मईश्वास शेवटपावत भक्कम धरी ठेवा तर ख्रिस्तना भागीदार बनी जायेल शेतस.

\VS{15}शास्त्रमा अस सांगेल शे; “आज जर तुम्हीन देवनी वाणी ऐकशात, तर आपला मनसले अस कठीण करू नका, जस की त्यासनी क्रोध देवाना येळले करं व्हतं.

\VS{16}यामा सांगेल त्या देवनी वाणी ऐकीसन देवविरूध्द ‘बंड करनारा’ त्या कोण व्हतात? तर त्या मोशेद्वारा मिसरमातीन निंघेल सर्वाच नव्हतात का?

\VS{17}‘देव कोणता लोकसवर चाळीस वरीसपावत संतापमा राहिना? काय त्यासनावर नही ज्यासनी पाप करं, ज्यासना प्रेतं रानमा पडी राहीनात.

\VS{18}देवनी शप्पथ वाहीसन कोणले बोलना की, “तुम्हीन मना विश्रामस्थानमा प्रवेश करू शकावुत नही,” ज्यासनी आज्ञा मानी नही त्यासले की नही?

\VS{19}तर अईश्वासमुये त्यासले वचननी भुमीमा प्रवेश करता वना नही अस आपले दखाई येस.




\par }\Chap{4}{\PP \VerseOne{1}यामुये देवना विसावा यानाबद्दलनं वचन अजुन पावत ठेयल शे, तर आम्हीन सावध ऱ्हावाले पाहिजे, कारण अस व्हवाले नको की तुमनापैकी कोणी त्या विसावापाईन वंचित व्हवा.

\VS{2}त्यासनामायक आपले बी सुवार्ता सांगामा वनी, पण ऐकेल वचन त्यासले लाभदायक व्हयनं नही, कारण ऐकणारासनी त्यानावर ईश्वास ठेईन स्विकार करा नही.

\VS{3}आम्हीन ज्यासनी ईश्वास ठेवा त्यासनी विश्रामस्थानमा प्रवेश करा जस देवनी वचन लिसन सांगेल शे;

\par }{\Q \FTNT{*}{{\FR 4:3 }{\FR{4:3
}}{\FT{स्तोत्र 95:11
}}}“जस की मी आपला क्रोधमुये शप्पथ लिधी,

\par }{\QB ‘त्या मना विश्रामस्थानमा प्रवेश करू शकावुतच नही. जठे मी त्यासले विश्रांती देतु त्या भुमीमा त्या प्रवेश करू शकावुतच नही!’ ”

\par }{\PP तरी त्यानं काम जगना स्थापनापाईन पुर्ण व्हयनात तरी तो बोलना.

\VS{4}कारण सातवा दिनबद्दल एक ठिकाने शास्त्रमा त्यानी अस सांगेल शे की, “सातवा दिन देवनी आपला सर्व कामे सराईन विश्रांती लिधी.”

\VS{5}अनी ह्यानाबद्दल त्यानी असं बी सांगेल शे; “त्या मना विश्रामस्थानमा प्रवेश करावच नही.”

\VS{6}ज्यासनी त्यानाबद्दल पहिले सुवार्ता ऐकेल व्हती, त्यासनी आज्ञा न मानामुये अनी अईश्वासमुये प्रवेश भेटना नही. तरी बी काही लोकसले यामा प्रवेश भेटेल शे.

\VS{7}म्हणीसन इतला काळनंतर दावीदनाकडतीन सांगेल वरला लेखप्रमाणे त्यानी “आज” असा एक दिन बी ठरायेल, तो लेख असा शे;

\par }{\Q \FTNT{†}{{\FR 4:7 }{\FR{4:7
}}{\FT{स्तोत्र 95:7-8}}}“आज जर तुम्हीन त्यानी वाणी ऐकशात,

\par }{\QB तर आपला मनंसले कठीण करू नका.”


\par }{\PP \VS{8}कारण जर यहोशवा त्यासले देवनी वचन देयल विश्रांती देता तर त्यानानंतर देव दुसरा दिनबद्दल बोलता नही.

\VS{9}यामुये जसा देवनी सातवा दिन विसावा लिधा तसा विसावा देवना लोकसकरता बाकी शे.

\VS{10}ज्या कोणी देवना विश्रामस्थानमा येल शे त्यासनी, जस देवनी आपला कामे सराईन विसावा लेयल शे तसं त्यासनी आपला बी कामे सराईन विसावा लेतीन.

\VS{11}यामुये, या आपण, त्या विश्रामस्थानमा येवाना व्हई तितला प्रयत्न कराले पाहिजे, याकरता की देवनी आज्ञा न मानामुये कोणा नाश व्हवाले नको.

\VS{12}देवनं वचन सजीव, सक्रीय अनी कोणती बी दुधारी तलवार पेक्षा तीक्ष्ण, जीव अनं आत्मा, सांधा अनं मज्जा दोन्हीसले भेदीसन आरपार जाणारी अनी मनमातील भावना अनं कल्पना यासनी पारख करस.

\VS{13}अनी देवनी नजरले दिसाव नही अशी कोणती बी निर्मिती वस्तु नही; तर ज्या निर्मिती वस्तुनासंगे आपला संबंध शे त्याना नजरमा सर्व उघडं शे अनी त्याले आपले प्रत्येकले हिशोब देना शे.


\par }{\SH येशु सर्वश्रेष्ठ प्रमुख याजक
\par }
{\PP \VS{14}तर मंग, स्वर्गतीन पार जायेल देवना पोऱ्या येशु हाऊ थोर प्रमुख याजक आपले शे, आपण जो स्विकार करेल शे त्याले भक्कम धरी राहूत.

\VS{15}आपला प्रमुख याजक असा नही ज्याले आपला अशक्तपणानं दुःख व्हस नही, तो तर सर्व गोष्टीसमा आपलामायकच पारखाई गया, तरी बी त्यानी पाप करं नही.

\VS{16}आपलावर दया व्हवाले पाहिजे अनी गरजना येळले मदत व्हवाकरता कृपा मिळाले पाहिजे, म्हणीसन आपण ध्यैर्य करीसन कृपाना देवना राजासननाजोडे जाऊत.




\par }\Chap{5}{\PP \VerseOne{1}प्रत्येक प्रमुख याजक मनुष्यसपैकी लेयल शे म्हणीसन देवन्या गोष्टीबद्दल तो मनुष्यसकरता नेमेल ऱ्हास, यानाकरता की त्यानी पापसबद्दल दानं अनं यज्ञपशुनं अर्पण करानं.

\VS{2}अज्ञानी अनी भटकेल लोकससंगे तो सौम्यतातीन वागणारा ऱ्हास, कारण तो बी स्वतः बराच गोष्टीसमा अशक्त ऱ्हास.

\VS{3}अनी या अशक्तपणमुये त्यानी जस लोकसकरता तसं स्वतःकरता बी पापसबद्दल अर्पण कराले पाहिजे.

\VS{4}हाई पदवी कोणी स्वतःव्हईसन निवडी लेस नही, तर अहरोनना मायक देवनी ज्याले पाचारण करेल शे त्याले भेटस.

\VS{5}असच ख्रिस्तनी बी प्रमुख याजक व्हवाकरता स्वतःना गौरव करी लिधा नही, तर देवनी त्याले सांगं की;

\par }{\Q “तु मना पोऱ्या शे;

\par }{\QB आज मी तुना पिता व्हयेल शे.”


\par }{\Q \VS{6}तसच दुसरी ठिकाने बी तो म्हणस,

\par }{\Q “मलकीसदेकना संप्रदायप्रमाणे तु युगानुयुग याजक शे.”
 

\par }{\PP \VS{7}\XREF{✡}{{\XO 5:7 }{\XO{५:७
}}{\XT{मत्तय २६:३६-४६; मार्क १४:३२-४२; लूक २२:३९-४६}}}तो पृथ्वीवर जिवत व्हता तवय, स्वतःले मरणपाईन वाचाडाकरता, जो समर्थ शे त्यानाकडे मोठा आक्रोश करीसन अनं आश्रु गाळीसन प्रार्थना अनं ईनंती करी, अनी ती त्याना भक्तीमुये अनं नम्रतेमुये ऐकामा वनी.

\VS{8}तरी तो देवना पोऱ्या असतांना बी दुःख सहन करीसन आज्ञापालन करानं शिकना.

\VS{9}अनी स्वतःले परिपुर्ण करीसन तो, आपली आज्ञामा राहणारा सर्वासना युगानुयुगना उध्दारना कर्ता व्हयना.

\VS{10}त्याले “मलकीसदेकना संप्रदायनामायक” प्रमुख याजक अस नाव देवकडतीन देवामा वनं.


\par }{\SH ईश्वासपाईन भटकी जावाविषयी चेतावणी
\par }
{\PP \VS{11}याबद्दल आमले बरच काही सांगानं शे, ते तुमले सांगनं कठीण शे, कारण तुम्हीन ऐकाकरता मंद व्हयेल शेतस.

\VS{12}\XREF{✡}{{\XO 5:12 }{\XO{५:१२
}}{\XT{१ करिंथ ३:२}}}जे तुम्हीन ईतला काळमा शिक्षक व्हवाले पाहिजे व्हतात त्या तुमले देवना वचनसना मुळाक्षरं परत कोणतरी शिकाडाले पाहिजे यानी गरज शे, अनी ज्यासले जड अन्न सहन व्हत नही, दुधच पाहिजे, असा तुम्हीन व्हयेल शेतस.

\VS{13}जो कोणी दुध पेस, त्याले बरं अनी वाईट काय शे याना काहीच अनुभव नही ऱ्हास, असा धाकला बाळनामायक तो शे.

\VS{14}ज्यासना ज्ञान इंद्रियसले अभ्यासमुये चांगलं अनी वाईट यासना चांगलाच अभ्यास व्हयेल शे, असा प्रौढ माणससले जड अन्न शे.




\par }\Chap{6}{\PP \VerseOne{1}यामुये आपण ख्रिस्तबद्दलन्या सुरवातन्या गोष्टी सोडीसन सिध्दांतसकडे जावाना प्रयत्न करूत. मरेलकडे लई जाणारा कामसपाईन मनले फिरावानं, देववर ईश्वास ठेवानं,

\VS{2}अनी बाप्तिस्मानी शिक्षा देनं, हात ठेवानं, मरेलसनं पुनरूत्थाननं अनी सार्वकालिक न्यायनं शिक्षण हाऊ पाया आपण परत घालाले नको.

\VS{3}देव व्हवु दि, तर हाई आपण करूत.

\VS{4}ज्या लोकं आपला ईश्वासमा भटकी गयात त्यासले परत पश्चताप कराकरता कशं लयता ई? कारण ज्या लोकसले एकदाव प्रकाश भेटी गया, ज्यासनी स्वर्गीय दाननी चव लिधी, ज्या पवित्र आत्माना भागीदार व्हयनात,

\VS{5}अनी ज्यासनी देवना सुवचनसनी अनं येणारा युगना सामर्थ्यना अनुभव लेयल शे,

\VS{6}त्या जर ईश्वासमा भटकी गयात, तर त्यासले पश्चाताप करता परत नवं बनाडानं हाई अशक्य शे, कारण हाई त्यासनं भटकनं म्हणजे त्यासनी देवना पोऱ्याले परत क्रुसखांबवर खियानं अनी त्याना उघड अपमान करनं अस शे.


\par }{\PP \VS{7}कारण जी “भुमी” आपलावर घडीघडी पडेल पाऊस पिसन आपली लागवड करणारसकरता उपयोगी अशी “भाजीपाला” उगाडस, तिले देवना आशिर्वाद भेटस.

\VS{8}अनी जी भुमि काटेरी झाडं अनं झुडपं उगाडस, ती टाकाऊ अनी शापीत व्हवानी वाटवर लागेल शे. तिना शेवट जळनं हाई शे.


\par }{\PP \VS{9}जरी आम्हीन अस बोलतस तरी, प्रिय भाऊ अनी बहिणीसवन, तुमनी स्थिती यानापेक्षा चांगली अनी तारणकडे लई जाणारी शे असा आमले तुमनाबद्दल भरवसा शे

\VS{10}कारण तुमना कार्य अनी तुम्हीन देवना लोकसनी करेल अनी करी राहिनात ती सेवा, यावरतीन जी प्रिती तुम्हीन त्याना नाववर दखाडेल शे, ती बी देवनी ईसरी जावं इतला तो अन्यायी नही.

\VS{11}आमनी अशी आशा शे की, तुमनापैकी प्रत्येकनी आशानी पुरी खात्री करी लेवाकरता तशीच उत्सुकता शेवटपावत धरी ठेवानी.

\VS{12}म्हणजे तुम्हीन आळशी व्हणार नहीत, पण त्यासनंमायक व्हवानं ज्या ईश्वासतीन अनं धीरतीन देवना वचनसले स्विकारतस, त्यासनामायक व्हा.


\par }{\SH देवना ईश्वासयोग्य वचन
\par }
{\PP \VS{13}जवय देवनी अब्राहामले वचन दिधं, तवय त्याले शपथ लेवाकरता स्वतःपेक्षा कोणी मोठा नव्हता म्हणीसन त्यानी स्वतःनी शपथ वाहिसन.

\VS{14}सांगं की, “मी तुले आशिर्वादित करसु अनी तुले बरीचशी संतती दिसु.”

\VS{15}त्यानी धीर धरीसन वाट दखी, म्हणीसन त्याले यानामायक वचननं फळ प्राप्त व्हयनं.

\VS{16}माणुस आपलापेक्षा मोठानी शपथ लेस अनी आपले निश्चित कराकरता शपथ हाई त्यासनामा सर्व वादसना शेवट शे.

\VS{17}ज्यासले देवनं अभिवचन मिळाणं व्हतं त्यासले हाई स्पष्ट व्हावं की तो आपला उद्देश बदलावुच नही म्हणीसन त्यानी आपला वचनले शपथनी जोड दिधी.

\VS{18}असा दोन गोष्टी त्यानं वचन अनी शपथ ज्या बदलतस नही, अनी या गोष्टीसबद्दल देव खोटं बोलू शकस नही. तर ज्या आमले त्यानामा संरक्षण भेटेल शे त्या आम्हीन जी आशा आमनासमोर ठेयल शे तिले दृढ धरीसन ऱ्हावाकरता भलताच उत्साहीत व्हयेल शेतस.

\VS{19}ती आशा आपलाकरता जिवननं नांगर शे, अशी आशा जी निश्चित अनी भक्कम शे अनी स्वर्गना मंदिरना परदामातीन मझारना पवित्र स्थानपावत आरपार जास.

\VS{20}तठे मलकीसदेकना संप्रदायनामायक, युगानुयुगना प्रमुख याजक व्हयेल येशु आपलाकरता पुढे जायेल शे.




\par }\Chap{7}{\SH मलकीसदेक याजक
\par }
{\PP \VerseOne{1}हाऊ “मलकीसदेक, शालेमना राजा” अनं सर्वोच्च देवना याजक व्हता, अब्राहाम हाऊ जवय चार राजासले हराईसन परत वना तवय मलकीसदेकनीच समोर जाईसन त्याले आशिर्वाद देयल व्हता.

\VS{2}अनं त्याले अब्राहामनी जे युध्दमा लुटी आनेल व्हतं त्या सर्वासमाईन दहावा हिस्सा\FTNT{*}{{\FR 7:2 }{\FR{7:2
}}{\FT{दशमांश आपली कमाईना दहावा भाग (दहा टक्का)}}} दिधा. मलकीसदेक आपला नावना अर्थप्रमाणे एक “नितीमान राजा” अनी दुसरं हाई की शालेमना राजा, म्हणजे “शांतीना राजा” व्हता.

\VS{3}मलकीसदेकना मायबाप, अनं पुर्वज कोण, त्याना जन्म कवय व्हयना, मरना कवय यानी काहीच लिखेल माहीती नही शे, तो देवना पोऱ्यानामायक कायमना याजक असा शे.

\VS{4}तुम्हीनच ईचार करा की, हाऊ माणुस म्हणजे मलकीसदेक कितला महान व्हता ज्याले कुलाधिपती अब्राहामनी आपला लुटेल वस्तुमाईन सर्वात चांगल्या वस्तुसना दशमांश दिधा.

\VS{5}लेवीना संतानसपैकी ज्याले याजकपण मिळस त्याले बंधुसपाईन, म्हणजे अब्राहामना घरानामा जन्मेल आपला लोकसपाईन नियमशास्त्रप्रमाणे दहावा हिस्सा लेवानी आज्ञा शे.

\VS{6}पण मलकीसदेक ज्याना वंश त्या लोकसपाईन नव्हता त्यानी अब्राहामकडतीन दहावा हिस्सा लिधा अनी ज्याले देवना वचनं भेटेल व्हतात त्याले आशिर्वाद दिधा.

\VS{7}यामा शंका नही की धाकलाले मोठापाईन आशिर्वाद भेटस.

\VS{8}इकडे दखं तर मरेल माणससले दहावा हिस्सा भेटस, पण मलकीसदेककडे दखं तर जो जिवत राहणारा शे अशी ज्यानाबद्दल साक्ष शे, त्याले मिळस.

\VS{9}अस म्हणता ईकी जवय अब्राहामनी दहावा हिस्सा दिधा त्या अर्थतीन ज्यानं वंशच दहावा हिस्सा लेतस तो लेवी त्यानी बी तो दिधा अस म्हणता ई.

\VS{10}कारण तवय लेवीना जन्म व्हयेल नव्हता जवय त्याना पुर्वज अब्राहाम मलकीसदेकले भेटना.


\par }{\PP \VS{11}लेवीय याजकपणना आधारवर इस्त्राएल लोकसले नियमशास्त्र देवामा वनं. आते जर लेवीय याजकसनं काम परीपुर्ण ऱ्हातं तर दुसरा प्रकारना याजकनं म्हणजे अहरोनना नही पण मलकीसदेकना परंपराना शे त्यानी येवानी गरज व्हती.

\VS{12}याजकपण बदलनं म्हणजे नियमशास्त्र बी अवश्य बदलस.

\VS{13}ज्यानाबद्दल हाई वचन सांगं तो, ज्या वंशमाधला कोणीच याजक म्हणीसन वेदीजोडे काम करेल नव्हतं, असा दुसरा वंशमाधला शे.

\VS{14}कारण आपला प्रभु यहुदाना वंशमातीन व्हता हाई उघड शे, जवय मोशे याजकपणबद्दल बोलस तवय या वंशना त्यानी उल्लेख करा नही.


\par }{\SH मलकीसदेकनामायक दुसरा याजक
\par }
{\PP \VS{15}हाई गोष्ट तवय बी स्पष्ट व्हई जास जवय मलकीसदेकनामयक कोणी दुसरा याजक उभा व्हई जास.

\VS{16}जो शारिरीक व्यवस्थाना नियमनूसार नही, पण अविनाशी जिवनना सामर्थ्यघाई बनेल असा व्हता.

\VS{17}त्यानाबद्दल शास्त्र अस सांगस की; “तु मलकीसदेकना संप्रदायनामायक युगानुयुगना याजक शे.”

\VS{18}जुननी आज्ञा कमजोर अनं निरूपयोगी असामुये ती बाजुले करामा वनी.

\VS{19}कारण मोशेना नियमशास्त्रघाई काहीच व्यवस्थित व्हयनं नही. अनी अधिक चांगली आशा देवामा येल शे, त्या आशाना द्वारा आपण देवजोडे जातस.

\VS{20}अनी देवनी शपथसुध्दा शे. जवय दुसरा याजक व्हयनात तवय त्या शपथशिवाय व्हयनात.

\VS{21}अनी “ ‘तु युगानुयुग याजक शे’ अशी शपथ देवनी लिधी, अनी ती तो बदलाव नही,” अस ज्यानी त्यानाबद्दल सांगं त्याना त्या शपथघाई येशु हाऊ याजक व्हयना.

\VS{22}त्यामुये येशु त्यानापेक्षा चांगला करारना हामी बनेल शे.


\par }{\PP \VS{23}त्यासले कायम टिकी राहता येस नही कारण मरणना त्यासले अडथळा असामुये बराच याजक व्हईसन गयात.

\VS{24}पण येशु युगानुयुग ऱ्हावामुये त्यानं याजकपण कायमनं शे.

\VS{25}यामुये त्यानाद्वारा देवकडे जाणारासले हाऊ पुर्णपणे तारण कराले समर्थ शे, कारण त्यासनाकरता मध्यस्थी कराले हाऊ सर्वदा जिवत शे.


\par }{\PP \VS{26}असाच प्रमुख याजक आपले ऱ्हावाले पाहिजे हाई योग्य व्हतं, येशु पवित्र, सात्विक, निर्मळ, पापी जणसपाईन येगळा अनं आकाशतीन उच्च करामा येल असा शे.

\VS{27}त्याले त्या दुसरा प्रमुख याजकसनामायक पहिलींदाव स्वतःना पापसकरता, मंग लोकसना पापसकरता, प्रत्येक दिनले यज्ञ करानं आवश्यक नही. तवय एकदावच सर्वासकरता त्यानी स्वतःनं अर्पण करं.

\VS{28}नियमशास्त्र दुर्बळ असा माणुसले प्रमुख याजक नेमस, पण नियमशास्त्रना नंतर देवनी शपथ लिसन देयल वचन “युगानुयुग” परिपुर्ण करेल “पुत्रले” नेमस.




\par }\Chap{8}{\SH येशु आमना प्रमुख याजक
\par }
{\PP \VerseOne{1}आमना सांगाना उद्देश हाऊ शे की, स्वर्गमा राजाधिराज जो ईश्वर शे त्याना राजासनना उजवीकडे बठेल असा प्रमुख याजक आपले शे.

\VS{2}तो त्या परम पवित्रस्थानना अनी ज्याले माणुसनी नही तर देवनी बनाडेल खरा मंडपना प्रमुख याजक शे.


\par }{\PP \VS{3}प्रत्येक प्रमुख याजक दानं अनी यज्ञपशु हाई अर्पण कराकरता नेमेल ऱ्हास, अनी त्यानाजोडे बी अर्पण कराकरता काहीतरी असाले पाहिजे हाई आवश्यक शे.

\VS{4}तो जर पृथ्वीवर असता तर याजक नही राहता, कारण यहूदी नियमशास्त्रप्रमाणे दानं अर्पण करनारा याजक शेतस.

\VS{5}त्या याजक स्वर्गीय वस्तुसनी प्रतिमा अनं सावली यासनी सेवा करतस, तसच मोशे बी मंडप करणार व्हता, तवय देव त्याले म्हणस, “पर्वतवर तुले दखाडेल नमुनाप्रमाणे सर्व वस्तु बनाडानी सावधगिरी ठेव.”

\VS{6}पण आते येशुले आखो श्रेष्ठ याजकपण मिळेल शे, कारण तो एक चांगला वचनावर स्थापेल अधिक चांगला करारना मध्यस्थी शे.


\par }{\PP \VS{7}कारण तो पहिला करार निर्दोष राहता, तर दुसरानी गरज नही ऱ्हाती.

\VS{8}देव त्यानाच लोकसना दोष शोधीसन म्हणस,

\par }{\Q “परमेश्वर म्हणस, असा दिन ई राहिनात की,

\par }{\QB त्यामा इस्त्राएलना घराना अनं यहुदाना घराना यासनासंगे मी नवा करार करसु,


\par }{\Q \VS{9}मी त्यासना पुर्वजसना हात धरीसन त्यासले मिसर देशमाईन बाहेर आनं,

\par }{\QB तवयना करारनामायक हाऊ करार व्हवावु नही,

\par }{\Q कारण मना करारप्रमाणे त्या ईश्वासु राहिनात नही,

\par }{\QB अनी मी त्यासनाकडे लक्ष दिधं नही,


\par }{\Q \VS{10}तर परमेश्वर म्हणस, त्या दिन नंतर इस्त्राएलना घरानासंगे जो करार

\par }{\QB मी करसु तो हाऊ;

\par }{\Q मी आपला नियम त्यासना ईचारमा ठेवसु,

\par }{\QB अनी ते त्यासना मनवर लिखसु

\par }{\Q अनी मी त्यासना देव असा व्हसु,

\par }{\QB अनी त्या मना लोके असा व्हतीन,


\par }{\Q \VS{11}तवय प्रत्येकजन आपला गावबंधुले,

\par }{\QB प्रत्येक आपला भाऊ अनं बहिणीसले,

\par }{\QB परमेश्वरले वळखा असा बोध करावु नही,

\par }{\Q कारण त्यासनामातीन धाकलापाईन मोठापावत,

\par }{\Q त्या सर्वा माले वळखतीन,


\par }{\Q \VS{12}कारण मी त्यासना पापसनी क्षमा करसु,

\par }{\QB अनी त्यासना पापसनी यापुढे कधीच आठवण करावु नही.”


\par }{\PP \VS{13}त्यानी नवं अस म्हणामुये पहिले जे व्हतं ते जुनं व्हई गयं, अनी जे जुनं अनं कुजी राहीनं ते लवकर नाहीसं व्हई.




\par }\Chap{9}{\SH पृथ्वीवरली अनं स्वर्गमाधली आराधना
\par }
{\PP \VerseOne{1}पहिला करारमा बी उपासनाना विधी व्हतात अनं एक पवित्रस्थान व्हतात, ज्या पृथ्वीवर व्हतात.

\VS{2}पहिला मंडप तयार करेल व्हता त्यामा दिवासनी समई, मेज अनी समर्पित भाकरी व्हत्यात, त्याले पवित्रस्थान म्हणेल शे.

\VS{3}अनी दुसरा पडदाना पलिकडे परमपवित्र स्थान म्हणेत तो मंडप व्हता.

\VS{4}त्यामा धुप जाळाकरता सोनानी एक वेदी अनी करारना कोश व्हता. या कोशमा मान्ना ठेयल सुवर्णपात्र, कळ्या येल अहरोननी काठी, अनं करारना आज्ञासन्या दगडी पाट्या या व्हत्यात.

\VS{5}अनी त्यानावर गौरवशाली करूबीम\FTNT{*}{{\FR 9:5 }{\FR{9:5
}}{\FQ{करूबीम
}}{\FT{पंख व्हतात असा प्राणी}}} आपला पंखासघाई दयासनवर छाया करी राहिंतात, पण आम्हीन या सर्व गोष्टीसनं आठे सविस्तर वर्णन करू नही शकावुत.
 

\par }{\PP \VS{6}या वस्तुसनी अशी व्यवस्था करेल व्हती तरी याजक त्यासनी सेवा कराकरता पहिला मंडपमा कायम जात राहतस.

\VS{7}दुसरामा प्रमुख याजक मात्र वरीसमातीन एकदावं स्वतःबद्दल अनं लोकसना अज्ञानमुये व्हयेल पापसबद्दल जे रक्त देवले अर्पण करानं ते लिसन जास, त्यानाशिवाय जास नही.

\VS{8}पवित्र आत्मा स्पष्टपनतीन दखाडस की, जोपावत पहिला मंडप उभा शे, तोपावत परम पवित्रस्थाननी वाट प्रकट व्हस नही.

\VS{9}तो मंडप वर्तमान काळमा प्रतिकाना रूपमा शे, त्यानी व्यवस्थाप्रमाणे उपासकना विवेकभाव शुध्द कराकरता समर्थ नहीत असा दानं अनं यज्ञपशु अर्पण करामा येस.

\VS{10}कारण हाई फक्त खावानं पेवानं अनी शुध्दीकरणना येगयेगळा विधीसले जोडेल शारिरीक नियम शेतस, देवनी जे सुधारनुकना नवा काळपावत लाई देयल व्हतं.


\par }{\PP \VS{11}पण जवय ख्रिस्त येणाऱ्या चांगल्या गोष्टीसना पहिलाच प्रमुख याजक व्हईसन प्रकट व्हयना तर त्यानी आखो मोठा अनं परीपुर्ण मंडप मातीन व्हईसन प्रवेश करा जो मनुष्यना हाततीन बनाडेल मंडप नव्हता, म्हणजे हाई सृष्टीना नव्हता.

\VS{12}अनी बोकड अनी वासरू यासनं रक्त नही तर स्वतःनं रक्त लिसन एकदाच परमपवित्र स्थानमा गया अनी त्यानी सार्वकालिक मुक्ती मिळाई लिधी.

\VS{13}कारण विधीनानुसार जर अशुध्द लोकसवर बोकडसनं अनी बैलसनं रक्त तसच वासरूना राखना शितडा पडनात म्हणजे शरिरना शुध्दताकरता पवित्र करस.

\VS{14}तर सार्वकालिक आत्मानाद्वारा ज्यानी निष्कलंक अस स्वतःनं देवले अर्पण करं त्या ख्रिस्तनं रक्त तुमना विवेकभाव जिवत देवना सेवा करता निर्जीव कामसपाईन कितलं तरी विशेषतातीन शुध्द करी.


\par }{\PP \VS{15}अनी ख्रिस्त यानाकरताच नवा करारना मध्यस्थी शे, कारण पहिला करारमा त्यासनी ज्या पापं करात त्यानापाईन खंडणी भरीसन मुक्ती कराकरता तो मरणा, यानाकरता की पाचारण व्हयेलसले वचन देयल सार्वकालिक आशिर्वाद भेटाले पाहिजे.


\par }{\PP \VS{16}कारण जठे मृत्युपत्र शे तठे कर्ताना मृत्यु व्हनं आवश्यक शे.

\VS{17}मृत्यु व्हवानंतर मृत्युपत्र अमलमा येस, कारण मृत्युपत्र कर्ता जिवत शे तोपावत ते कधीच चालावु नही.

\VS{18}यामुये पहिला करारनी बी स्थापना रक्तशिवाय व्हयनी नही.

\VS{19}मोशेनी नियमशास्त्रप्रमाणे सर्व आज्ञा सर्व लोकसले सांगावर, तवय त्यानी पाणी, किरमीजी लोकर अनं एजोबनं वनस्पतीन्या फांद्या यासनासंगे वासरू अनी बोकडनं रक्त लिसन नियमशास्त्रना पुस्तकवर अनं सर्व लोकसवर शिंपडं.

\VS{20}अनी तो बोलना, “जो करार देवनी आज्ञा करीसन तुमनाकरता दिधा त्यानं हाई रक्त शे.”

\VS{21}अनी तसच मोशेनी मंडप अनं आराधनामा वापरेल सर्व पात्रसवर रक्त शिंपडं.

\VS{22}नियमशास्त्रप्रमाणे रक्तघाई जवळपास सर्व शुध्द व्हतस अनी रक्त वाहत नही तोपावत पापसनी क्षमा व्हस नही.


\par }{\SH ख्रिस्तना बलीदानद्वारा पापासनी क्षमा
\par }
{\PP \VS{23}यामुये शे की, स्वर्गीय वस्तुना प्रतिमासनं या पशुसना अर्पणस द्वारा शुध्द कराई जास, पण स्वर्गीय वस्तु स्वतःबी यानापेक्षा उत्तम बलिदानद्वारा शुध्द व्हणं आवश्यक व्हतं.

\VS{24}खऱ्या गोष्टीसना नमुनाना मायक हातसनी करेल पवित्रस्थान यामा ख्रिस्त गया नही, तर आपलाकरता देवनापुढे उभा ऱ्हावाकरता स्वर्गमा गया.

\VS{25}अनी जसा प्रमुख याजक प्रत्येक वरीसले दुसरासनी देयल पशुसना रक्त लिसन परमपवित्र स्थानमा जास, तसा ख्रिस्त स्वतःले परत परत अर्पण कराले गया नही.

\VS{26}तो जर जाता तर जगनी स्थापनापाईन ख्रिस्तले परत परत दुःख सोसनं पडतं, पण तो युगना समाप्तीले स्वतःना अर्पणघाई पापं नष्ट कराकरता एकदावंच प्रकट व्हयेल शे.

\VS{27}जस मनुष्यले एकदावनं मरणं अनी त्यानानंतर देवकडतीन न्याय व्हणं नेमी ठेयल शे.

\VS{28}तसा ख्रिस्त बराच जणसना पापं स्वतःवर लेवाकरता एकदावच अर्पण व्हयना अनी तो दुसरींदाव प्रकट व्हई तवय तो पाप लेवाकरता नही, पण त्यासना उध्दारकरता ज्या उत्सुकतातीन त्याना येवानी वाट दखी राहीनात.




\par }\Chap{10}{\PP \VerseOne{1}यहूदी नियमशास्त्रमा तर भावी चांगल्या वस्तुसना वास्तविक प्रतिमा नही, पण सावली शे, लोकसकडतीन देवले कायम वरीस दर वरीस चढाई जाणारा अर्पणसघाई जोडे येणाराले नियमशास्त्र कधीच योग्य ठरावु शकस नही?

\VS{2}ते जर योग्य ठरावतं तर, एकदाव शुध्द व्हयेल लोके देवनी आराधना करनारासनं यानापुढे जर पाप सरी जातं तर त्यासनं अर्पण करानं बंद व्हतं नही का.

\VS{3}पण ते यज्ञ वरीसनंवरीस पापसनी आठवण करी देतस.

\VS{4}कारण बैलसनं अनी बोकड्यासनं रक्त यासनामुये पापं दुर व्हतीन हाई अशक्य शे.


\par }{\PP \VS{5}यामुये ख्रिस्त जगमा येतांना देव बोलना,

\par }{\Q “यज्ञपशु अनी अन्न यासनं अर्पण ह्या तुले पाहिजे नव्हतात,

\par }{\QB तु मनाकरता शरीर तयार करेल शे;


\par }{\Q \VS{6}तु होमबली अनी पापसकरता करेल

\par }{\QB अर्पणंसनी तुले आनंद व्हयना नही,


\par }{\Q \VS{7}तवय मी बोलनु, ‘हे परमेश्वर, हा मी शे, मी तुनी ईच्छा पुरी कराकरता येल शे, नियमशास्त्रमा मनाबद्दल हाईच लिखेल शे.’ ”


\par }{\PP \VS{8}वर उल्लेख करेलप्रमाणे सुरवातले तो बोलना, “अर्पण, अन्नार्पणं, होम अनं पापसबद्दल अर्पण, यासनी तुले ईच्छा नही अनं त्यामा तुले काहीच आनंद नही.” जरी ह्या सर्व अर्पण नियमशास्त्रप्रमाणे करामा ई राहिंतात तरी तो अस बोलना,

\VS{9}अनी मंग तो बोलना, “मी तुनी ईच्छाप्रमाणे कराले येल शे,” तो पहिला यज्ञसले काढी टाकस अनी ख्रिस्तना यज्ञनी स्थापना करस.

\VS{10}देवना “ईच्छातीन” आपण येशु ख्रिस्तना शरिरनं एकदाच व्हयेल अर्पणद्वारा पवित्र करेल शेतस.
 

\par }{\PP \VS{11}प्रत्येक यहूदी याजक दररोज सेवा करत अनी ज्या यज्ञ पापं दूर कराकरता कधीच समर्थ नहीत तेच तो घडीघडी करत उभा ऱ्हास.

\VS{12}पण ख्रिस्त तर याजकना बनीसन पापसबद्दल सार्वकालिक असा एकच यज्ञ अर्पण करीसन देवना उजवीकडे बठेल शे.

\VS{13}अनी देव त्याना वैरीसनं त्यानं पादासन करस नही तोपावत तो वाट दखी राहीना.

\VS{14}पापसपाईन शुध्द व्हणारासले त्यानी एक अर्पणघाई सर्वकाळकरता पवित्र करेल शे.


\par }{\PP \VS{15}पवित्र आत्मा बी आपले साक्ष देस ती अशी, पहिले परमेश्वर बोलस;


\par }{\Q \VS{16}\FTNT{*}{{\FR 10:16 }{\FR{10:16
}}{\FT{यिर्मया 31:33}}}“त्या दिनस नंतर जो करार मी त्यासनासंगे करसु

\par }{\QB अस परमेश्वर म्हणस ते हाई शे;

\par }{\Q मी आपला नियम त्यासना हृदयसमा ठेवसु,

\par }{\QB अनी ते त्यासना मनवर लिखसु,”


\par }{\PP \VS{17}अस म्हणावर तो म्हणस, “त्यासना पापं अनी त्यासना दुष्ट कामेसनी यापुढे मी आठवण करावु नही.”

\VS{18}तर मंग जठे त्यासनी क्षमा व्हयनी तठे पापसबद्दल अर्पण ऱ्हावाले नको.


\par }{\SH चला आपण देवजोडे जाऊत
\par }
{\PP \VS{19}यामुये हे भाऊ अनी बहिणीसवन, आपले येशुना मरणना द्वारा परमपवित्र स्थानमा जावाकरता पुरी सुट भेटनी,

\VS{20}त्यानी पडदातीन म्हणजे आपला स्वतःना शरिरनाद्वारा आपलाकरता एक नवी अनी जिवत वाट उघडी.

\VS{21}अनी आपलाकरता एक असा प्रमुख याजक शे जो देवना घरवर अधिकारी शे.

\VS{22}तर चला, आपण खरा मनतीन अनी पुरा ईश्वासतीन अनी विवेकना दोष दूर कराकरता शिंपडेल हृदय लिसन, अनी शरिरले शुध्द पाणीघाई धोईसन, देवनाजोडे जाऊत.

\VS{23}या, आपण आशा धरी ठेयल शे तिले भक्कम धरी ठेवुत, कारण ज्यानी वचन देयल शे तो देव ईश्वासयोग्य शे.

\VS{24}प्रिती अनी चांगला कामे कराकरता उत्तेजन भेटी अस एकमेकसकडे ध्यान द्या.

\VS{25}आपण काही लोकसना चालीरितीसना मायक आपलं एकत्र राहनं सोडू नका, तर एकमेकसले प्रोत्साहन देवानं अनी देव येणार शे तो दिन जोडे ई राहीना हाई तुम्हीन दखतस, म्हणीसन विशेषकरीन हाई करा.


\par }{\PP \VS{26}कारण सत्यनं ज्ञान भेटानंतर आपण जाणीबुजीसन पाप करं तर पापसबद्दल यानापुढे यज्ञ व्हनार नही.

\VS{27}न्याय व्हवानी भयंकर अशी मार्गप्रतीक्षा अनी विरोधकसले नष्ट करी टाकी असा अग्नीप्रकोप राखीन ठेयल शे.

\VS{28}मोशेनं नियमशास्त्र जर कोणी तुच्छ मानं तर त्यानावर दया व्हस नही, त्याले दोन्हीसना किंवा तिन्हीसना साक्षमुये मरणदंड व्हस.

\VS{29}तर ज्यानी देवना पोऱ्याले पायखाल तुडावं, देवना पोऱ्या स्वतः पवित्र व्हयेल व्हता त्यानं ते करारनं रक्त अपवित्र मानं अनी कृपाना आत्माना अपमान करा असा तो कितला कठीण दंडकरता पात्र ठरी, ईचार करा!

\VS{30}“सुड लेनं मनाकडे शे, मी फेड करसु” हाई ज्यानी सांगं तो आपले माहीत शे अनी आखो बोलना, “प्रभु आपला लोकसना न्याय करी.”

\VS{31}सदाजिवत देवना हातमा सापडनं हाई भयंकर शे!


\par }{\PP \VS{32}तुम्हीन पहिला दिनसनी आठवण करा. त्यामा तुमले देवना प्रकाश भेटावर, तुम्हीन दुःखसना सामना बराच धीर धरीसन करा.

\VS{33}तवय निंदा अनं संकट सोसामुये तुम्हीन लोकसले तमाशा व्हयनात, तर कधी अशी दशा व्हयेल लोकसना भागीदार व्हयनात.

\VS{34}कारण तुम्हीन कैदीसले सहानुभुती दखाडी अनी तुमनी संपत्तीनं नुकसान व्हयनं तरी त्याना तुम्हीन हाई समजीसन आनंद करा की तुमना जोडे आखो चांगली अनी टिकावु संपत्ती शे.

\VS{35}यामुये आपली हिम्मत सोडू नका, त्यापाईन मोठं प्रतिफळ शे.

\VS{36}तुमले हिम्मतनी गरज शे, यानाकरता की तुम्हीन देवनी ईच्छाप्रमाणे वागीसन वचननं फळ प्राप्त करी लेवाले पाहिजे.

\VS{37}कारण शास्त्र सांगस;

\par }{\Q “थोडाच येळ राहेल शे, जो येवाव शे तो ई,

\par }{\QB तो उशीर करावु नही.


\par }{\Q \VS{38}मना नितीमान लोकं ईश्वासतीन वाचतीन;

\par }{\QB तो जर माघार ली,

\par }{\QB तर त्यानाबद्दल माले चांगलं वाटावु नही.”


\par }{\PP \VS{39}नाश व्हई अशी माघार लेणारसपैकी आपण नही, तर जिवना उध्दारकरता ईश्वास धरणारा लोकासपैकी शेतस.




\par }\Chap{11}{\SH ईश्वास
\par }
{\PP \VerseOne{1}आते ईश्वास हाऊ आशा करेल गोष्टीसना भरवसा अनी न दखावणाऱ्या गोष्टीसबद्दलनी खात्री अशी शे.

\VS{2}ईश्वासबद्दलनं आपला पुर्वजसनं नाव व्हतं.


\par }{\PP \VS{3}\XREF{✡}{{\XO 11:3 }{\XO{११:३
}}{\XT{योहान १:३}}}ईश्वासमुये आपले समजस की देवना शब्दतीन सृष्टीनी रचना व्हयनी, अस की ज्या गोष्टी दखास ते दखावणाऱ्या वस्तुसपाईन व्हयेल नही.


\par }{\PP \VS{4}हाबेलनी काईनपेक्षा चांगला यज्ञ ईश्वासतीन देवले अर्पण करा, त्यामुये तो नितीमान शे अशी त्यानाबद्दल साक्ष व्हयनी. अनी ती साक्ष दान देवाना येळले देवनी दिधी अनी तो मरणा तरी बी त्या ईश्वासनाद्वारा आत्ते बी बोलस.


\par }{\PP \VS{5}मरणना अनुभव येवाले नको म्हणीसन ईश्वासतीन मरण न दखताच हनोखले देवनी वर उचली लिधं, तो सापडना नही कारण त्याले देवनी उचली लिधं, त्याना पहिले त्यानाबद्दल शास्त्र अस सांगस की, तो देवले खूश करे.

\VS{6}अनी ईश्वासशिवाय देवले खूश करनं अशक्य शे, कारण देवजोडे जाणारानी असा ईश्वास धराले पाहिजे, तो अस्तित्वमा शे अनी त्यानाकडे धाव लेणारासले तो प्रतिफळ देणारा शे.


\par }{\PP \VS{7}जे आजपावत दखामा येल नव्हतं त्यानाबद्दल देवना सुचना नोहानी ऐकं अनी आदरतीन भय धरीसन आपला कुटुबंना उध्दारकरता ईश्वासतीन तारू तयार करं, त्या ईश्वासनाद्वारा त्यानी जगले दोषी ठरावं अनी ईश्वासनाद्वारा जी नितिमत्वना शे त्याना तो वारसदार व्हयना.


\par }{\PP \VS{8}अब्राहामले पाचारण व्हवानंतर जे ठिकाण त्याले वतन म्हणीन मिळणार व्हतं तठे जावाकरता तो ईश्वासतीन तयार व्हयना अनी आपण कोणता देशमा जाई राहीनु हाई त्याले माहीत नव्हतं तरी तो निंघी गया.

\VS{9}ईश्वासतीन तो देवनी वचन देयल देशमा परकानामायक जाईसन राहीना, त्याच वचनना सोबती वारसदार इसहाक अनं याकोब यासनामायक तो तंबुमा राहीना.

\VS{10}कारण ज्याले पाया शे, ज्यानी आखनी अनी बांधनी करनारा देव शे, असा शहरनी अब्राहाम वाट दखी राहिंता.


\par }{\PP \VS{11}ईश्वासतीन अब्राहाम जरी तो धल्ला व्हता अनी सारा वांज व्हती तरी त्या मायबाप व्हयनात, कारण देवनी त्याले वचन देयल व्हतं त्याले त्यानी ईश्वासयोग्य मानं.

\VS{12}त्यामुये एकपाईन अनी तो बी निर्जीव व्हयेल असापाईन, संख्यामा आकाशना तारासनामायक अनं समुद्रना काठवरली वाळूनामायक मोजता येवाव नही इतली संतती निर्माण व्हयनी.

\VS{13}या सर्वा ईश्वास धरीसन मरणात, त्यासले वचनफळ मिळनं नव्हतं, तर त्यासनी ती दुरतीनच दखी अनं त्याले वंदन करं अनी आपण पृथ्वीवर परका अनं प्रवाशी शेतस अस सांगी दखाडं.

\VS{14}अस बोलनारा आपण स्वतःना देशना शोध करी राहीनुत अस दखाडतस.

\VS{15}जर त्यासनी ज्या देशले सोडं अनी त्या देशबद्दल त्या ईचार करत राहिनात नही जर ईचार करतस तर त्यासले परत जावाले संधी व्हती.

\VS{16}पण त्या अधिक चांगला देशनी म्हणजे स्वर्गीय देशनी आशा धरतस, यामुये देवले त्यासनी लाज वाटस नही, त्यासना देव म्हणाले तो लाजस नही, त्यानी त्यासनाकरता एक शहर तयार करी ठेयल शे.


\par }{\PP \VS{17}अब्राहामनी आपली परिक्षामा ईश्वासतीन इसहाकनं अर्पण करं ते आपले माहीत शे. ज्यानी वचनं स्विकारेल व्हतात तो आपला एकुलता एक पोऱ्यानं अर्पण कराकरता तयार व्हयना.

\VS{18}देवनी त्याले अस सांगं व्हतं की, “इसहाकपाईन तुना नावना वंश चाली.”

\VS{19}तवय इसहाकले मरेल मातीन बी जिवत कराले देव समर्थ शे, अस अब्राहामानी ध्यानमा लिधं अनी त्या परीस्थितीमा देव त्याले दृष्टांतना रूपमा परत भेटना.


\par }{\PP \VS{20}इसहाकनी याकोबले अनं एसावले भावी गोष्टीसबद्दल ईश्वासतीन आशिर्वाद दिधात.


\par }{\PP \VS{21}याकोबनी मराना येळले योसेफना प्रत्येक पोऱ्याले ईश्वासतीन आशिर्वाद दिधा अनी जी काठी धरीन तो चाले तीना टोकवर टेकीसन त्यानी देवनी उपासना करी.


\par }{\PP \VS{22}योसेफनी मराना येळले इस्त्राएलना लोके मिसरमातीन बाहेर येतीन असं ईश्वासतीन सांगं अनं आपला अस्थीबद्दल काय करानं हाई आज्ञा करी.


\par }{\PP \VS{23}मोशेना जन्म व्हयना तवय त्याना मायबापनी ईश्वासतीन त्याले तीन महिना दपाडी ठेवं. कारण ते बाळ सुंदर शे अस त्यासनी दखं, अनं त्यासले राजानी देयल आज्ञानं भय वाटनं नही.


\par }{\PP \VS{24}मोशेनी प्रौढ व्हवानंतर स्वतःले फारोनी पोरना पोऱ्या म्हणनं हाई ईश्वासतीन नाकारी दिधं.

\VS{25}पापनं क्षणभरनं सुख भोगापेक्षा त्यानी देवना लोकससंगे दुःख भोगनं पसंद करं.

\VS{26}ख्रिस्तमुये अपमान सोसनं हाई मिसर देशना धनपेक्षा उत्तम संपत्ती शे अस त्यानी मानं, कारण त्यानी नजर भावी प्रतीफळवर व्हती.


\par }{\PP \VS{27}मोशे राजाना क्रोधले भ्यायना नही अनी ईश्वासतीन मिसर देश सोडा, कारण जो अदुश्य शे त्याले जस तो दखी राहीना असा त्यानी धीर धरा.

\VS{28}त्यानी वल्हांडण सण अनं दरवाजासवर रक्त शिंपडनं या विधी ईश्वासतीन पाळ्यात, यानाकरता की मरणंना देवदूतनी इस्त्राएलसना पहिला जन्मलेलसले मारं नही.


\par }{\PP \VS{29}जस कोरडी जमीनवर तसा इस्त्राएलना लोके ईश्वासतीन तांबडा समुद्रमातीन पार गयात, मिसरी लोकसनी तसच कराना प्रयत्न करा पण त्या बुडी गयात.


\par }{\PP \VS{30}ईश्वासतीन यरीहोना गावकुसना आजुबाजू सात दिनपावत इस्त्राएल लोकसनी फेऱ्या माऱ्यात तवय ती भिंत पडनी.

\VS{31}ईश्वासतीन राहाब वेश्यानीं जासुसना स्विकार चांगला भावतीन करामुये तिना देवनी आज्ञा मोडणारासंगे नाश व्हयना नही.


\par }{\PP \VS{32}आत्ते आखो काय सांगु? गिदोन, बाराक, शमशोन, इफताह, दावीद, शमुवेल अनं संदेष्टा यासनं वर्णन करू लागनु तर येळ पुराव नही.

\VS{33}त्यासनी ईश्वासतीन राज्य जिंकात, नितीमत्वनुसार वागनात, वचनसना स्विकार करा, सिंहसना तोंड बंद करात,

\VS{34}अग्नीनी शक्तीले शांत करी दिधं, त्या तलवारना धारपाईन वाचनात, त्या दुर्बळ व्हतात पण बलवान कराई गयात, लढाईमा पराक्रमी व्हयनात, त्यानी परकासना सैन्यसले पळाई लिधं.

\VS{35}ईश्वासतीन बायासले त्यासना मरेल माणसे अनी नातेवाईक पुनरूत्थानघाई जिवत व्हयेल असा भेटनात, कितलातरी जणसनी आपले जास्तीनं चांगलं पुनरूत्थान मिळाले पाहिजे म्हणीसन सुटका न करी लेता मरणनामायक यातना सहन कऱ्यात.

\VS{36}अनी बाकीनासले टवाळकी, मारहाण यासना अनी बंधनं अनं कैद यासना बी अनुभव वना.


\par }{\PP \VS{37}त्यासले दगडमार करा, करवतघाई चिरं, त्या तलवारना धारतीन मरणात, त्या मेंढरंसनी अनं बकरीसनी कातडी पांघरीन फिरी राहिनतात, त्या लाचार, पीडीत, त्रासेल अस व्हतात.

\VS{38}जग त्यासले योग्य नव्हतं, ते ओसाड प्रदेशमाईन, डोंगरसमाईन, गुहामातीन अनं भुमीना कपारीसमाईन भटकी राहिंतात.


\par }{\PP \VS{39}या सर्वासबद्दल त्यासना ईश्वासतीन चांगली साक्ष देयल व्हती तरी बी त्यासले वचनफळ प्राप्त व्हयना नही.

\VS{40}देवनी जे उत्तम ते आपलाकरता पुर्वीच नेमीन ठेयल व्हतं. अनी त्याना उद्देश असा व्हता की आपलासंगेच त्यासनी पुर्ण व्हवाले पाहिजे.




\par }\Chap{12}{\SH देव आपला पिता
\par }
{\PP \VerseOne{1}तर मंग आपण येवढा मोठला साक्षरूपी ढगसघाई इतला घेरायेल शेतस म्हणीसन आपण बी सर्व दडपण अनी सहज आपले गुंताई लेणारं पाप टाकीसन, तर या आपले नेमी देयल धावमा धीरतीन पळाले पाहिजे.

\VS{2}आपण आपला ईश्वासना उत्पन्नकर्ता अनी तो ईश्वास पुरा करणार येशु यानाकडे दखत ऱ्हावानं. त्यानापुढे जो आनंद ठेयल व्हता त्याले तुच्छ मानीसन क्रुसखांब सहन करा अनी तो देवना राजासनना उजवीकडे बठेल शे.


\par }{\PP \VS{3}ज्यानी, आपला विरोधमा पाप करनारासनी करेल इतला विरोध सहन करा त्यानापाईन शिका, म्हणजे तुमना मने खचीसन धीर सुटाव नही.

\VS{4}तुम्हीन पापनासंगे संघर्ष करतांना मरापावत इतला प्रतिकार आजुनपावत करा नही.

\VS{5}जो बोध लेकरंसले कराले पाहिजे तसा तुमले करा तो तुम्हीन ईसरी गयात का,

\par }{\Q “मना पोऱ्या, प्रभुनी शिस्तना अनादर करू नको,

\par }{\QB अनी त्यानाकडतीन दोष पदरमा पडना तर तु खचु नको,


\par }{\Q \VS{6}कारण ज्यानावर प्रभु प्रिती करस त्याले तो शिक्षा करस,

\par }{\QB अनी ज्या पोऱ्यासले तो स्विकारस त्या प्रत्येकले फटका मारस.”


\par }{\PP \VS{7}बापना शिस्तकरता तुम्हीन सहन करी राहिनात, देव पोऱ्यासंगे तसा तुमनासंगे वागस, ज्याले बाप शिक्षा करस नही असा कोण पोऱ्या शे?

\VS{8}जर तुमले इतर पुत्रसनामायक शिक्षा व्हयनी नही तर त्याना अर्थ असा की तुम्हीन त्याना खरा पोऱ्या नहीत तर तुम्हीन दासीपुत्र मायक शेतस.

\VS{9}शिवाय शिक्षा करनारा असा शारिरीक बाप आपले व्हतात अनी आपण त्यासनी आस धरी, तर मंग आपण विशेष करीसन जो जिवत अनी आत्मिक पिता त्याना अधीन राहीसन जिवत ऱ्हावाले नको का!

\VS{10}कारण आपला शारिरीक बाप त्यासना मनले पटनं तशी थोडा दिन शिक्षा करी, पण देव जे करस ते आपला हितकरता, म्हणजे आपण त्याना पवित्रपणना भागीदार व्हवाले पाहिजे म्हणीसन करस.

\VS{11}कोणती बी शिक्षा लगेच आनंद देणारी वाटस नही, खेदनी वाटस, तरी ज्यासले तिना अभ्यास व्हयेल शे त्यासले ती पुढे न्यायीपणं हाई शांतीकारक फळ देस.


\par }{\SH बोध अनी इशारा
\par }
{\PP \VS{12}यामुये कमजोर हात उंच करा अनी लटपटणारा गुडघा बळकट करा,

\VS{13}अनी आपला पापसकरता सरळ वाटा करा यानाकरता की लंगडासना पाय निकामी व्हवाले नको तर उलटा त्या बरा व्हवाले पाहिजे.

\VS{14}सर्वासंगे शांतीमा ऱ्हावानं अनी ज्यानाशिवाय प्रभुनं दर्शन व्हस नही त्यासनी पवित्रकरण मिळाडाना मांगे लागा.

\VS{15}देवनी कृपापाईन कोणीच दुर जावाले नको, कोणी कडूपणना मुळतीन उगीसन चुकीन्या गोष्टी कराले नको, अनं त्यामुये बराच जणसले विटाळ व्हई ते व्हवाले नको,

\VS{16}कोणी व्यभिचारी असाले नको, ज्यानी जेवणकरता आपलं जेष्ठपण ईकं त्या एसावनामायक कोणी ऐहीक बुध्दीना ऱ्हावाले नको, याकडे ध्यान द्या.

\VS{17}तुमले माहीत शे त्यानानंतर तो वारस हक्कतीन आशिर्वाद मियाडा करता ईच्छा करी राहींता पण त्याले परत रिकामा हात धाडामा वनं, त्यानी जरी अश्रु काढीसन बराच प्रयत्न करात तरी बापनं मन फिरावनं त्याले जमनं नही.


\par }{\PP \VS{18}जसा इस्त्राएल लोकसनामायक तुम्हीन सिनाय पर्वतपावत वनात नही स्पर्शज्ञान अनं पेटेल अग्नी, गाड अंधार, घोर नैराष्य, वादय,

\VS{19}कर्णासना नाद अनं शब्दसना आवाज, यासनाजोडे तुम्हीन अजुन पावत वनात नही; ती वाणी ऐकणारासनी ईनंती करी की, तिनासंगे आमनं जास्त बोलनं व्हवाले नको,

\VS{20}कारण “जनावर बी डोंगरले शिवना म्हणजे त्यासले दगडसघाई मारानं” अशी जी आज्ञा ती त्यासनाघाई सहन व्हयनी नही.

\VS{21}अनी जे दिसनं ते ईतलं भयानक व्हतं की, मोशे बोलना, “मना भलताच घाबरीसन थरकाप व्हयेल शे!”


\par }{\PP \VS{22}पण तुम्हीन सियोन डोंगर, सदाजिवत देवनं स्वर्गीय शहर यरूशलेम, लाखो देवदूत,

\VS{23}स्वर्ग माधला यादीमधला पहिला जन्मलेलसनी आनंदी मंडळी, सर्वासना न्यायाधीश देव, पुरा करेल न्यायी लोकसना आत्मा,

\VS{24}नवा करारना मध्यस्थी येशु, अनी शिंपडानं रक्त यानाजोडे येल शेतस, त्या रक्तनं बोलनं हाबेलना रक्तपेक्षा उत्तम गोष्टीसनं अभिवचन देस.


\par }{\PP \VS{25}जो बोली राहीना त्याना अपमान व्हवाले नको म्हणीसन जपा, कारण पृथ्वीवर आज्ञा सांगणारासना अपमान करनारा जर टिकनात नहीत, तर स्वर्गमातीन आज्ञा सांगणारासना अपमान करनारा तुम्हीन अजिबातच टिकावुत नही.

\VS{26}त्या येळले त्यानी वाणीघाई पृथ्वी हालनी अनी आते त्यानाबद्दल त्यानी अस वचन देयल शे की, “आखो एकदाव मी नुसती पृथ्वी नही तर आकाश बी कंपनमाय करसु.”

\VS{27}“आखो एकदाव” या शब्दसघाई असा बोध व्हस की, बनाडेल वस्तुसनामायक हालायेल वस्तु नष्ट व्हतीन अनी ज्या हालाई जावावुत नही त्या ऱ्हातीन.


\par }{\PP \VS{28}आपण त्या देवना उपकार मानुत, कारण न हालणारं राज्य आमले भेटेल शे अनी देवले आवडी अशी जी सेवा सुभक्तीघाई अनी भय धरीसन करूत,

\VS{29}कारण आपला “देव भस्म करनारा अग्नी बी शे.”




\par }\Chap{13}{\SH देवले कसं आनंदीत करानं
\par }
{\PP \VerseOne{1}ईश्वासु भाऊ अनी बहिणीसवन एकमेकसवर प्रिती करत राहा.

\VS{2}प्रेमतीन अनोळखीसना पाहूणचार करानं ध्यानमा ठेवा, कारण त्यामुये कितलातरी जणसनी देवदूतसना पाहूणचार न समजता करेल शे.

\VS{3}तुम्हीन कैदीसंगे कैदमा शेतस अस समजीन त्यासनी आठवण करा, आपण बी संकटमा शेतस अस समजीन ज्या पिडामा शेतस त्यासनी आठवण ठेवा.


\par }{\PP \VS{4}लगीन सर्वासले मान्य असाले पाहिजे अनी नवरा अनी बायको यासनी एकमेकससंगे ईश्वासु ऱ्हावाले पाहिजे, जारकर्मी अनं व्यभिचारी यासले देव दंड करी.


\par }{\PP \VS{5}\XREF{✡}{{\XO 13:5 }{\XO{१३:५
}}{\XT{अनुवाद ३१:६}}}तुमनी वागणुक पैसासना लोभवीना असाले पाहिजे, जोडे शे तितलामा तुम्हीन तृप्त असाले पाहिजे, कारण देवनी स्वतः म्हणेल शे, “मी तुले सोडाव नही अनं तुले टाकावं बी नही.”

\VS{6}यामुये आम्हीन हिम्मत धरीसन म्हणतस;

\par }{\Q “परमेश्वर मना साहाय्यकर्ता शे, मी भिणार नही,

\par }{\Q माणुस मनं काय करी?”


\par }{\PP \VS{7}ज्या तुमना अधिकारी शेतस, ज्यासनी तुमले देवनं वचन सांगं, त्यानी आठवण करा, त्यासनी वागणुकना परिणाम ध्यानमा लिसन त्यासना ईश्वासनं अनुकरण करा.

\VS{8}येशु ख्रिस्त कालदिन, आज अनं युगानुयुग मायकच शे.

\VS{9}विचित्र अनं चुकीना शिक्षणघाई खरी वाटपाईन भटकी जावु नका, कारण जी विधी पाळणारासले लाभ व्हयना नही असा खावाना विधीसघाई नही, तर कृपाघाई मनले स्थिर करनं हाई चांगलं शे.


\par }{\PP \VS{10}ज्या याजक यहूदी सभामंडपनी सेवा करतस त्यासले वेदीवरनं खावाणा काहीच अधिकार नही

\VS{11}ज्या जनावरनं रक्त पाप बद्दल यहूदी मुख्य याजकसना द्वारा परमपवित्र स्थानमा लई जातस त्यासना शरीर तळबाहेर जाळतस.

\VS{12}यामुये येशुनी बी आपला रक्तघाई लोकसले पवित्र करावं म्हणीसन शहरना बाहेर मरण सहन करा.

\VS{13}तर आते आपण त्याना अपमानमा सहभागी व्हवाकरता त्यानाजोडे तटना बाहेर जाऊत.

\VS{14}कारण आपले आठे कायमनं शहर नही, तर जे शहर व्हवाव शे त्यानी वाट आपण दखतस.

\VS{15}यावरतीन आपण येशु द्वारा देवले उपकार स्मरणरूपी यज्ञ निरंतर अर्पण करानं, हाऊ यज्ञ त्याना नावना स्विकार करनारासना ओठनं फळना मायक शे.

\VS{16}इतरसले दानधर्म करानं ईसरू नका, कारण असा यज्ञ देवले आवडतस.


\par }{\PP \VS{17}तुम्हीन आपला अधिकारीसना आज्ञामा ऱ्हावा अनी त्यासनासंगे ईमानदारीमा ऱ्हा, कारण आपले हिशोब देना शे अस समजीसन त्या तुमना जीवकरता जागृत राहतस, तुम्हीन त्यासन्या आज्ञा पाळ्यात तर त्या त्यासनं काम खूशीतीन करतीन जर नही पाळ्यात तर त्या आपले काम दुःखतीन करतीन, अनी त्याना तुमले काहीच फायदा व्हवावु नही.

\VS{18}आमनाकरता प्रार्थना करत रहा. आमले खात्री शे की, शुध्द मनतीन चांगलं ते आम्हीन कायम करत राहसुत.

\VS{19}मी तुमले परत लवकरच भेटाले पाहिजे म्हणीसन कळकळीनी प्रार्थना करानी मी तुमले विशेष ईनंती करस.


\par }{\SH शेवटनी प्रार्थना
\par }
{\PP \VS{20}आते ज्या शांतीना देवनी सर्वकाळना करारना रक्तघाई मेंढरसना महान मेंढपाळ आपला प्रभु येशु, याले मरेलस मातीन माघारे परत आणं.

\VS{21}तो देव आपली नजरतीन जे आवडस ते आपलामा येशु ख्रिस्तनाद्वारा करो अनी आपली ईच्छानुसार वागाकरता तुमले प्रत्येक काममा सिध्द करो, ख्रिस्तना युगानुयुग गौरव असो. आमेन.


\par }{\SH शेवटला शब्द
\par }
{\PP \VS{22}भाऊ अनी बहिणीसवन, तुमले ईनंती करस की, हाई बोधवचन शांततातीन सहन करा, कारण मी थोडासा लिखेल शे.

\VS{23}आपला ईश्वासु बंधु तीमथ्य यानी सुटका व्हयेल शे हाई तुमले कळाले पाहिजे, तो लवकर वना तर त्याले संगे लिसन मी तुमले भेटाले येस.


\par }{\PP \VS{24}तुम्हीन आपला सर्व अधिकारीसले अनं सर्व पवित्र जणसले आमना सलाम सांगा, इटलीना भाऊ अनं बहिणी त्यासना सलाम तुमले सांगतस,


\par }{\PP \VS{25}देवनी कृपा तुमनासंगे राहो, आमेन.

\par }