\NormalFont\ShortTitle{उत्पती}
{\MTB उत्पती

\par }{\MT उत्पती

\par }{\IMT वळख

\par }{\IP उत्पती शब्दना अर्थ शे “सुरुवात” अनी हाई पवित्र शास्त्रना जुना नियमना पहिला पुस्तक शे. मूळ हिब्रुमा भी “सुरुवातमा” हाई शब्दसघाई सुरु व्हसं. हाई सर्वाकाही कोठेन वना अनी ईशेष करीसनं माणुसनीसंगे परमेश्वरना व्यवहार कशे सुरु व्हयनं. हाई दखाडस. आज बराच विध्दवानसनाजोडे उत्पती कोणता माणुसनी किंवा माणसेसनी लिखात अनी ते कवय लिखात याना बारामां बराच काही सिध्दांत शेतस. काही लोके आशे म्हणतसं की हाई 5-6 शताब्दीमां इसवी सन पुर्व प्राचीन पुस्तकसमाईन गोया करेल व्हतीन. बाबेलमां दुसरा लोकेसनी हाई पारंपारीक मान्यता स्विकारेल शे की मोशेनी जवयपास 1300 ते 1400 वरीसना पहिले इसवी सन पुर्व उत्पती, त्यानासंगे निर्गम, लेवीय, गणना अनी अनुवाद लिखेल शे.

\par }{\IP उत्पतीमां बरीच महत्वानी जानकारी देयेल शे ज्या ख्रिस्ती लोकेसले बाकीना हिस्सा, जुना अनी नवा हया दोन्ही नियम समजाले मदत‍ व्हयेल शे, हाई आमले आशे दखाडसं की पाप हाई जगमां कशे येयल शे अनी लोकेसले एक उध्दारकर्तानी गरज कशी पडेल शे. हाई लोकेसले वाचाडाकरता परमेश्वरनी योजना प्रकट व्हयेल शे, यावरतीन येशुनीबारामां पहिली भविष्यवाणी
उत्पती 3:15अनी अब्राहामकडतीन बठा राष्ट्रसकरता आशिर्वाद देवाकरता परमेश्वरना वचन
उत्पती 12:3 मां दखामां येयल शे.

\par }{\IOT रूपरेषा

\par }{\IO 1. जशे अध्यायमां सांगेल शे, परमेश्वरनी जग अनी आदाम-हवाले बनाडं.
{\IOR{१:१–२:२५}}

\par }{\IO 2. आदाम अनी हवा, त्यासना पाप अनी वंशसना वर्णन करेल शे.
{\IOR{३:१-२४}}

\par }{\IO 3. नोहा अनी महाजलप्रलयनी बारामां सांगेल शे.
{\IOR{४:१; ५:३२}}

\par }{\IO नोहानी येळमां अनी अब्राहामनी येळमां काय व्हयेल शे, ज्यामां बाबेलना मंदीरबी शे.
{\IOR{६:१; १०:३२}}

\par }{\IO अब्राहाम त्याना परिवार अनी इस्राएल राष्ट्रनी सुरुवातनी गोष्ट सांगेल शे.
{\IOR{१२; १५}}

\par }{\IO 4. अब्राहाम अनी त्यानी बायको सारा हयासना जीवनाईषयी शे.
{\IOR{१२; २५}}

\par }{\IO 5. इसहाक अनी‍ त्यानी बायको रिबका हयासना जीवननी बारामां सांगेल शे, अनी त्यासना मरणनी बारांमां लिखेल शे.
{\IOR{२१; २८; ३५}}

\par }{\IO 6. याकोब अनी त्याना पोर्‍यासना जीवन अनी कनानपाईन ते मिसर पावोत त्यासनी वाटचाल दखाडेल शे.
{\IOR{२५; ५०}}

\par }{\IO 7. याकोबना आवडता पोर्‍या योसेफना जीवन दखाडेल शे अनी मिसर देशमां शासक कशा बनसं हाई दखाडेल शे.
{\IOR{३७:१; ४५:२८}}



\par }\ChapOne{1}{\SH जग अनी मानव यासनी निर्मिती
\par }
{\PP \VerseOne{1}सुरवातले देवनी आकाश अनं पृथ्वी हाई निर्माण करी.

\VS{2}अनी पृथ्वी आकारविरहित अनं शुन्य व्हती, खोल पाणीना वरना भागवर अंधार व्हता. अनी देवना आत्मा जलवर तळपी राहिंता.

\VS{3}तवय देव बोलना, प्रकाश व्हय जाय, अनी प्रकाश व्हयना.

\VS{4}देवनी दखं की, तो चांगला शे; अनी देवनी प्रकाश अनं अंधार ह्या एकमेकसपाईन येगळा करात.

\VS{5}देवनी प्रकाशले दिन अनी अंधारले रात म्हणं; अनी संध्याकाळ व्हयनी अनं सकाय व्हयनी; हाऊ पहिला दिन.


\par }{\PP \VS{6}मंग देव बोलना, जलना मध्यभागमा अंतराळ व्हय जाय, अनं ते जलले दोनभाग करनारा व्हवोत.

\VS{7}अश देवनी अंतराळ बनाडं अनी अंतराळ खालना अनं वरना जलले वेगळा करात; अनी तश व्हयनं.

\VS{8}देवनी अंतराळले आकाश म्हणं; अनी संध्याकाळ व्हयनी अनं सकाय व्हयनी; हाऊ दुसरा दिन.


\par }{\PP \VS{9}मंग देव बोलना, आकाशखालना पाणी एक ठिकानमा गोया व्होवो, अनं कोरडी जमीन दृष्टीमा पडो; अनी तश व्हयनं.

\VS{10}देवनी कोरडी जमिनले भूमी म्हणं अनं गोया व्हयेल पाणीले समुद्र म्हणं; देवनी दखा की, हाई चांगलं शे.

\VS{11}तवय देव बोलना, हिरवळ, बी देनारी वनस्पती अनी स्वतःव्हईसन बीसहीत फळ देनारी फळझाडं भूमी आपलावर उगाडो; अनी तस व्हयनं.

\VS{12}हिरवळ, स्वतःव्हईसन बी देनारी वनस्पती अनं स्वतःव्हईसन बीसहीत फळ देनारा फळझाडं भूमीनी उगाडं; देवनी दखं की, हाई चांगलं शे.

\VS{13}अनी संध्याकाळ व्हयनी अनं सकाय व्हयनी हाऊ तिसरा दिन.

\VS{14}मंग देव बोलना, दिन अनं रात हाई भिन्न कराकरता आकाशना अंतराळमा ज्योती व्हवोत; त्या चिन्ह, र्ऋतु, दिन अनं वरीस दखाडनारा व्हवोत.

\VS{15}पृथ्वीले प्रकाश देवाकरता आकाशना अंतराळमा त्या ज्योती व्हवोत; अनी तस व्हयनं.

\VS{16}देवनी दोन मोठल्या ज्योती बनाड्यात; दिनवर प्रभुत्व चालाडाकरता मोठी ज्योती अनी रातवर प्रभुत्व चालाडाकरता धाकली ज्योती; तसच त्यानी तारा बी बनाडात.

\VS{17}देवनी त्यासले आकाशना अंतरमा याकरता ठेयं की त्यासनी पृथ्वीवर प्रकाश दे;

\VS{18}अनी दिन अनं रात यासवर प्रभुत्व चालाले पाहिजे अनी ज्योती ले अंधारापाईन येगळं करं, देवनी दखं की, हाई चांगलं शे.

\VS{19}अनी संध्याकाळ व्हयनी अनं सकाळ व्हयनी; हाऊ चौथा दिन.


\par }{\PP \VS{20}मंग देव बोलना जीवजंतुसना घोळकासघाई जलं भरी जावोत अनी पृथ्वीवरीन आकाशना अंतराळमा पक्षी उडान करोत.

\VS{21}पाणीमाधला मोठा जलचर प्राणी, पाणीमा गजबजनारा अनं संचार करनारा प्रत्येक जातीना सर्वा जीव अनी प्रत्येक प्रकारना पक्षी ज्या पाणीमा पण अनं बाहेर बी राहतस असा प्राणी देवनी निर्माण करात; देवनी दखं की, हाई चांगलं शे.

\VS{22}देवनी त्यासले आशिर्वाद दिधा, फलद्रूप व्हा, बहुगुणित व्हा, समुद्रामाधलं पाणी व्यापी टाका; अनी पृथ्वीमा पक्षी बहुगुणित व्हवोत.

\VS{23}अनी संध्याकाळ व्हयनी अनं सकाळ व्हयनी; हाऊ पाचवा दिन.


\par }{\PP \VS{24}मंग देव बोलना, "प्रत्येक जातना पाळीव प्राणी, सरपटणारा प्राणी अनं वनपशु अस जीवधारी प्राणी पृथ्वी उपजवो." अनी तसच व्हयना.

\VS{25}अस प्रत्येक जातना वनपशु, ग्रामपशु अनं जमीनवर रांगनारा जीव देवनी बनाडं; देवनी दखं की, हाई चांगलं शे.

\VS{26}\XREF{✡}{{\XO 1:26 }{\XO{1:26
}}{\XT{१ करिंथ 11:7}}} मंग देव बोलना, "आपला प्रतिरूपना अनं आपलासारखा दिसनारा अस मनुष्य आपण बनाडूत; समुद्रमाधलं मासा, आकाशमाधलं पक्षी, ग्रामपशु, सर्वी पृथ्वी अनी पृथ्वीवरला रांगनारा सर्वा प्राणी यासनावर त्या सत्ता करतीन."

\VS{27}\XREF{✡}{{\XO 1:27 }{\XO{1:27
}}{\XT{मत्तय 19:4}}} देवनी आपला प्रतिरूपना मनुष्य बनाडं; देवना प्रतिरूप अस तो बनाडामा वना, नर अनं नारी अस त्या बनाडाई गयात.\XREF{✡}{{\XO 1:27 }{\XO{1:27
}}{\XT{मार्क 10:6}}}

\VS{28}देवनी त्यासले आशिर्वाद दिधा; अनी त्यासले बोलना, फलद्रूप व्हा, बहुगुणित व्हा, पृथ्वी व्यापी टाका अनं तिले सत्तामा आणा; समुद्रमाधला मासा, आकाशमाधला पक्षी अनं पृथ्वीमा संचार करनारा सर्वा प्राणी यासनावर सत्ता चालावा.

\VS{29}देव बोलना, दखा, सर्वा भुतलावरनं बीज देनारी प्रत्येक वनस्पती अनं स्वतःव्हईसन बीसहीत फळ देनारा प्रत्येक झाड मी तुमले देस; ह्या तुमना अन्न व्हतीन;

\VS{30}तसच पृथ्वीवरला सर्वा पशु, आकाशमाधलं सर्वा पक्षी अनं पृथ्वीवर संचार करनारा सर्वा जीवधारी प्राणी यासले सर्व हिरवळ खावाकरता देस; अनी तसच व्हयनं.

\VS{31}आपण करेल सर्वा भलतंच चांगलं शे अस देवनी दखं, संध्याकाळ व्हयनी अनं सकाळ व्हयनी हाऊ सहावा दिन.




\par }\Chap{2}{\PP \VerseOne{1}याप्रमाणे आकाश अनं पृथ्वी अनी त्यानामाधलं सर्व काही पुरं व्हयनं.

\VS{2}\XREF{✡}{{\XO 2:2 }{\XO{2:2
}}{\XT{इब्री 4:4,10}}}देवनी करेल आपला कामं सातवा दिनले समाप्त करात, सर्वा करेल कामपाईन त्यानी सातवा दिनले विसावा लिधा.

\VS{3}देवनी सातवा दिन आशिर्वाद दिसन पवित्र करा; कारण सृष्टी बनाडानं काम पुरं करीसन त्यानी‍ त्या दिनले विसावा लिधा.


\par }{\SH मनुष्यनी उत्पती
\par }
{\PP \VS{4}आकाश अनी पृथ्वी यासनी उत्पती देवनी करी, तवयना हाऊ उत्पतीक्रम शे.

\VS{5}परमेश्वर देवनी आकाश अनी पृथ्वी बनाडी तवय शेतमाधलं कोणतच उदभिज्ज पृथ्वीमा नव्हतं अनी शेतमाधलं कोणतं भी वनस्पती अजुन उगायल नव्हती कारण परमेश्वर देवनी पृथ्वीवर अजुन पाणी पाडेल नव्हता, अनी जमिननी मशागत कराले कोणी मनुष्य नव्हता.

\VS{6}पण पृथ्वीवरतीन धुकं वर जाये अनं त्याघाई सर्व जमीनवर सिंचन व्हई जाये.

\VS{7}\XREF{✡}{{\XO 2:7 }{\XO{2:7
}}{\XT{१ करिंथ 15:45}}}मंग परमेश्वर देवनी जमीनवरली मातीघाई आदाम\FTNT{*}{{\FR 2:7 }{\FR{2:7
}}{\FQ{आदाम
}}{\FT{पहिला मुनष्य}}}ले बनाडं अनं त्याना नाकपुडामा जीवनना श्वास फुका; तवय आदाम जीवधारी प्राणी बनना.


\par }{\PP \VS{8}परमेश्वर देवनी पुर्व दिशाले एदेन बाग बनाडा अनी त्यामा आपण बनाडेल आदामले ठेवं.

\VS{9}\XREF{✡}{{\XO 2:9 }{\XO{2:9
}}{\XT{प्रकटीकरण 2:7; 22:2-14}}}परमेश्वर देवनी दिसाले सुंदर अनं अन्नकरता उपयोगी अस सर्वा जातीना झाडे, बागना मध्यभागी जीवनना झाड, अनी बऱ्यावाईटना ज्ञान करी देनारा झाड भी जमीनमाईन उगाडं.

\VS{10}\XREF{✡}{{\XO 2:10 }{\XO{2:10
}}{\XT{यहेज्केल 47:11}}}बागले पाणी देवाकरता एदेनमा एक नदी उगम पावनी; तठेन ती निंघीसन तिना फाटा फुटीसन तिना चार नद्या व्हयन्यात.

\VS{11}पहिलीनं नाव पीशोन, हाई सगया हवीला देशले चारीमेरतीन वेढस; तठे सोनं सापडस;

\VS{12}ह्या देशनं सोनं उत्तम ऱ्हास आठे मोती अनं किमती खडा बी सापडतस.

\VS{13}दुसरी नदीनं नाव गीहोन शे; हाई सगया कूश देशले चारीमेरतीन वेढस.

\VS{14}तिसरी नदीनं नाव हिद्दकेल; हाई अश्शुरना पूर्वले वाहस, चौथी नदीनं नाव फरात.

\VS{15}परमेश्वर देवनी आदामले एदेन बागमा लईसन तिनी मशागत अनं राखण कराले ठेवं.

\VS{16}तवय परमेश्वर देवनी आदामले अशी आज्ञा दिधी की, बागमाधला तुले वाटी त्या झाडनं फळ शंका न करता खा;

\VS{17}\XREF{✡}{{\XO 2:17 }{\XO{2:17
}}{\XT{रोम 6:23}}}पण बऱ्यावाईटनं ज्ञान करी देणारं झाडनं फळ खावानं नही; कारण ज्या दिन त्यानं फळ तु खाशी त्या दिन तु पक्का मरशी."


\par }{\PP \VS{18}मंग परमेश्वर देव बोलना, "आदाम एकटा ऱ्हावाले पाहिजे हाई बरं नही, तर त्यानाकरता अनुरूप सहाय्यक मी करसु."

\VS{19}परमेश्वर देवनी सर्वा वनपशु अनी आकाशमाधला सर्वा पक्षी ह्या मातीघाई बनाडावर आदाम त्यासले कोणतं नाव देस हाई दखाकरता देवनी त्या आदामकडे लयात; तवय आदामनी प्रत्येक सजीव प्राणीले जे नाव दिधं तेच त्यानं नाव पडनं.

\VS{20}आदामनी सर्वा ग्रामपशु, आकाशमाधला पक्षी अनं सर्वा वनपशु, यासले नाव दिधात; पण आदामले कोणी अनुरूप सहाय्यक भेटना नही.

\VS{21}मंग परमेश्वर देवनी आदामले गाढ झोपमा आणं; अनी आदाम झोपना तवय त्यानी एक फासळी देवनी काढी लिधी, तिनी जागा मासघाई भरी दिधी;

\VS{22}परमेश्वर देवनी आदामनी फासळी काढीसन तिनी बाई बनाडी अनी तिले आदामनाजोडे लयं.

\VS{23}\XREF{✡}{{\XO 2:23 }{\XO{2:23
}}{\XT{उत्पती 29:14; २ शमुवेल 5:1; १ करिंथ 2:13}}}तवय आदाम बोलना, आते हाई तर मना हाडमाधलं हाड अनी मासमाधलं मास शे; हिले नारी सांगानं कारण हाई नरपाईन बनाडेल शे.

\VS{24}\XREF{✡}{{\XO 2:24 }{\XO{2:24
}}{\XT{मत्तय 19:5; मार्क 10:7-8; १ करिंथ 6:16; इफिस 5:31}}}यामुये पुरूष आपला मायबापले सोडीन आपला बाईसंगे जडी राही; त्या दोन्ही एकदेह व्हतीन.

\VS{25}आदाम अनं त्यानी बाई ह्या दोन्ही नंगा व्हतात, तरी त्यासले संकोच वाटेच नही.




\par }\Chap{3}{\SH मानवनं पापी व्हवानं वर्णन
\par }
{\PP \VerseOne{1}\XREF{✡}{{\XO 3:1 }{\XO{3:1
}}{\XT{प्रकटीकरण 12:9; योएल 2:24; प्रकटीकरण 20:2}}}परमेश्वर देवनी बनाडेल सर्वा वनचरमा साप पक्का लबाड व्हता. तो आदामनी बाईले बोलना, "तुम्हीन बागमाधला कोणतं बी झाडनं फळ खावानं नही अश देवनी तुमले सांगं हाई खरं शे का?"


\par }{\PP \VS{2}बाईनी सापले सांगं, "बागमाधला झाडंसनं फळ खावानी आमले परवांगी शे,

\VS{3}पण बागना मध्यभागमा जे झाड शे त्यानाविषयी देवनी आमले सांगेल शे की, त्यानं फळ खावानं नही; त्याले स्पर्श बी करानं नही, करशात तर मरशात."

\VS{4}साप त्या बाईले बोलना, "तुम्हीन खरोखर मरावुत नहीत."

\VS{5}\XREF{✡}{{\XO 3:5 }{\XO{3:5
}}{\XT{यहेज्केल 28:2}}}कारण देवले हाई माहिती शे की, ज्या दिनले तुम्हीन त्यानं फळ खाशात त्याच दिनले तुमना डोया उघडतीन, अनी तुम्हीन देवना मायक चांगलं अनी वाईट जाणनारा व्हशात."


\par }{\PP \VS{6}त्या झाडनं फळ खावाले चांगलं, दखाले मनोहर, अनी समजदार कराले इष्ट शे अश त्या बाईले दिसनं, तवय तिनी त्या झाडनं फळ तोडीसन खादं अनं आपलासोबत आपला नवराले बी ते दिधं; अनं त्यानी पण ते फळ खादं.

\VS{7}तवय त्या दोनी नवरा बायकोसना डोया उघडनात अनी आपन नंगा शेतस अश त्यासले समजनं; तवय त्यासनी आपलं अंग झाकाकरता अंजिरना झाडना पानं शिईसन स्वतःले झाकी लिधं.


\par }{\PP \VS{8}मंग संध्याकाळना थंडा वारा सुटना तवय परमेश्वर देव एदेन बागमा फिरी राहिंता, त्याना आवाज आदामले ऐकु वना, तवय परमेश्वर देवना नजरतीन आदाम अनं त्यानी बाई बागना झाडसमा लपनात.

\VS{9}तवय परमेश्वर देवनी आदामले हाक मारीसन सांगं, "तु कोठे शे?"


\par }{\PP \VS{10}आदामनी देवले सांगं, "मी बागमा तुना आवाज ऐका, पण मी नंगा शे, म्हणीसन भ्याईसन लपनु."


\par }{\PP \VS{11}देवनी त्याले सांगं, "तु नंगा शे हाई तुले कोणी सांगं? ज्या झाडनं फळ तु खावानं नही अशी आज्ञा मी तुले देल व्हती त्यानं फळ तु खादं का?"


\par }{\PP \VS{12}आदाम बोलना, "जी बाई तु माले सोबतमा दिधी तिनी त्या झाडनं फळ माले दिधं अनी ते मी खादं."


\par }{\PP \VS{13}परमेश्वर देव त्या बाईले बोलना, "हाई तु काय करं? बाई बोलनी, सापनी माले भुरळ घाली म्हणीसन मी ते खादं."


\par }{\SH परमेश्वरना न्याय
\par }
{\PP \VS{14}तवय परमेश्वर देव सापले बोलना, "तु हाई करं म्हणीसन सर्वा ग्रामपशु अनं वनचर यासनापेक्षा तु शापग्रस्त हो; तु पोटघाई चालशी अनी आयुष्यभर माती खाशी;

\VS{15}अनी तु अनं बाई, तुनी संतती अनं तिनी संतती यासनामा मी परस्पर वैर स्थापन करसु; ती तुना डोका फोडी, अनं तु तिनी टाच फोडशी."


\par }{\PP \VS{16}परमेश्वर बाईले बोलना, "मी तुना दु:ख अनं तुना गर्भधारणा बहुगुणित करसु; तु क्लेशमा पोऱ्यासले जन्माले घालशी; तरी तुना ओढा नवराकडे राही अनी तो तुनावर स्वामीत्व चालाडी."


\par }{\PP \VS{17}आदामले तो बोलना, "तु तुना बाईना ऐकनास अनी ज्या झाडनं फळ खावानं नही म्हणीसन मी तुले आज्ञा करेल व्हती त्यानं फळ तु खादं; म्हणीन तुनामुये भुमीले शाप येल शे; तु आयुष्यभर कष्ट करीसन तिना उपज खाशी;

\VS{18}ती तुले काटा अनं कुसळ दि; तु शेतमाधलं पिक खाशी;

\VS{19}तु आपला निढळना घामघाई भाकर मियाडीसन खाशी अनं शेवट परत मातीले जाईसन मिळशी; कारण तिनापाईनच तुनी उत्पती शे, तु माती शे अनी मातीले परत जाईसन मिळशी."


\par }{\PP \VS{20}आदामनी त्यानी बाईना नाव हव्वा ठेवं, कारण ती सगया जीवधारी जणसनी माय शे.

\VS{21}परमेश्वर देवनी आदाम अनं त्यानी बाई यासनाकरता चर्मवस्त्र बनाडीसन त्यासले घालात.


\par }{\SH आदाम अनं हवाले बागमातीन काढी टाकं
\par }
{\PP \VS{22}मंग परमेश्वर देव बोलना, "मानवले चांगलं अनी वाईट कळीसन तो आमनामातीन एकसमान व्हयेल शे; तर आते कदाचित मानव आपला हात जिवनना झाडले लाईन त्याना बी फळ तोडीसन खाई अनं सर्वाकाळ जिवत राही."

\VS{23}पण ज्या भुमीमाईन त्यासले बनाडेल व्हतं तिनी मशागत कराले पाहिजे म्हणीसन परमेश्वर देवनी त्यासले एदेन बागमाईन बाहेर काढी दिधं.

\VS{24}\XREF{✡}{{\XO 3:24 }{\XO{3:24
}}{\XT{यहेज्केल 28:16}}}देवनी मानवले बाहेर काढी दिधं अनी जिवनना झाडकडे जाणारा वाटनी राखण कराकरता एदेन बागना पुर्व भागले करूबीम\FTNT{*}{{\FR 3:24 }{\FR{3:24
}}{\FQ{करूबीम
}}{\FT{विशेष प्रकारना स्वर्गदूत अर्थात पंखधारी प्राणी}}} अनं गरागर फिरणारी ज्वालारूपी तलवार ठेई.




\par }\Chap{4}{\SH काईन अनी हाबेल
\par }
{\PP \VerseOne{1}आदाम त्यानी बाई हव्वा हिना पान गया; ती गर्भवती व्हईसन तिनी काईनले जन्म दिधा; ती बोलनी, "परमेश्वराना साहाय्यातीन माले पुरूषसंतान लाभना शे."

\VS{2}नंतर तिनी त्याना भाऊ हाबेल याले जन्म दिधा. हाबेल मेंढपाळ व्हयना अनी काईन शेतकरी व्हयना.

\VS{3}काही काळ लोटावर अश व्हयना की, काईननी परमेश्वरले शेतना उत्पनापाईन काही अर्पन आणात.

\VS{4}\XREF{✡}{{\XO 4:4 }{\XO{4:4
}}{\XT{निर्गम 34:19; इब्री 11:4}}}हाबेलनी बी आपला मेंढरंसना कळपसमाईन पहिला जन्मेलसपाईन, म्हणजे त्यामातीन चांगलं चरबीवालं अर्पन आणं, परमेश्वरनी हाबेल अनं त्याना अर्पन यासना आदर करा;

\VS{5}पण काईन अनं त्यानं अर्पन यासना त्यानी आदर करा नही; म्हणीसन काईन संतापना अनं त्यानं तोंड उतरना.

\VS{6}तवय परमेश्वर काईनले बोलना: तु का संतापनास? अनी तुनं तोंड का उतरनं?

\VS{7}तु चांगलं करशी तर तुनी मुद्रा प्रसन्न व्हवावु नही का? पण तु चांगलं करनास नही तर दारनाजोडे पाप टपी बसेल शे, त्याना रोख तुनावर शे, म्हणीन तु त्याले दाबमा ठेव.

\VS{8}मंग काईननं त्याना भाऊ हाबेल यानासंगे बोलनं व्हयनं; अनी अश व्हयनं की, त्या वावरमा व्हतात तवय काईननी आपला भाऊ हाबेल यानावर चाल करीसन त्याले मारी टाका.

\VS{9}मंग परमेश्वर देवनी काईनले ईचारं, "तुना भाऊ हाबेल कोठे शे?" तो बोलना, "माले माहित नही; मी काय मना भाऊना राखणदार शे?"

\VS{10}परमेश्वर काईनले बोलना, "तु हाई काय करं? ऐक! तुना भाऊना रक्त भुमीमाईन माले आवाज दि राहीना शे.

\VS{11}तर आते तुना हाततीन तुना भाऊनं पडेल रक्त पेवाकरता ज्या भुमीनी तोंड उघाडेल शे, तिना तुले शाप शे;

\VS{12}तु जमीननी मशागत करशी तवय ती यानापुढे तुले आपला सत्व देवाव नही; तु पृथ्वीवर बेघर अनं भटक्या व्हशी."


\par }{\PP \VS{13}तवय काईन परमेश्वरले बोलना, "हाई मनी शिक्षा माले सहन करता येवाव नही इतली भारी शे.

\VS{14}दखा, हाई जमीनवरीन माले आज तु हाकली देल शे; मी तुना नजरतीन लपेल ऱ्हासु, मी पृथ्वीवर बेघर अनी भटक्या व्हसु; अनी ज्या कोणले बी मी सापडसु तो माले मारी टाकी अश व्हई."


\par }{\PP \VS{15}परमेश्वर त्याले बोलना, "तर मंग जो कोणी काईनले ठार मारी त्याना सातपट सूड लेवामा ई अनी काईन कोणले सापडना तर त्याले कोणी मारानं नही म्हणीसन त्याले परमेश्वरनी खूण नेमी दिधी."


\par }{\PP \VS{16}काईन परमेश्वरपाईन निंघना अनी एदेनना पुर्वले नोद
\FTNT{*}{{\FR 4:16 }{\FR{4:16
}}{\FQ{नोद
}}{\FT{बेघरवाला}}}नावना देशमा वस्ती करीन राहिना.


\par }{\SH काईननं वंशज
\par }
{\PP \VS{17}काईन आपली बाईकोपान गया, अनी ती गर्भवती व्हईन तिले हनोख व्हयना; काईननी एक नगर बांधा; त्या नगरना नाव त्यानी आपला पोऱ्याना नाव वरीन हनोख अश ठेवा.

\VS{18}हनोखाले इराद व्हयना; इरादले महूयाएल व्हयना; महूयाएलले मथुशाएल व्हयना अनी मथुशाएलले लामेख व्हयना.

\VS{19}लामेखनी दोन बायका करात; पहिलीनं नाव आदा अनं दुसरीनं नाव सिल्ला.

\VS{20}आदा हिले याबाल व्हयना; तो तंबु बनाडीसन राहनारा अनं गुरंढोरं पाळनारा यासना मूळपुरूष व्हयना.

\VS{21}त्याना भाऊना नाव युबाल अश व्हतं; तो तंतुवाद्ये अनं वायुवाद्ये वाजडनारासना सर्वासना मूळपुरूष व्हयना.

\VS{22}सिल्ला हिले बी तुबल काईन नावना पोऱ्या व्हयना; तो तांबासनी अनी लोखंडनी धारनी सर्वा प्रकारना हत्यारं बनाडनारा व्हयना; अनी तुबल काईनले नामा नावनी बहीण व्हती.


\par }{\PP \VS{23}लामेख आपला बायकासले बोलना, आदा अनी सिल्ला, तुम्हीन मना आवाजकडे ध्यान द्या, लामेखन्या बायकासहो, मना भाषणकडे कान द्या; एक माणुसनी मनावर प्रहार करा म्हणीसन मी त्याले ठार मारी टाकं.


\par }{\PP \VS{24}काईननाबद्ल सातपट सूड लेवाना तर लामेखबद्ल सत्याहत्तरपट लेवामा ई.


\par }{\SH शेथना अनी एनोश
\par }
{\PP \VS{25}आदाम आपली बायकोपन गया, अनी तिले पोऱ्या व्हयना, त्याना नाव तिनी शेथ ठेवं; ती बोलनी, "काईननी हाबेलना घात करा म्हणीन देवनी त्याना जागी माले दुसरा पोऱ्या देल शे."

\VS{26}शेथ याले पोऱ्या व्हयना त्यानं नाव त्यानी अनोश अश ठेवात; त्या काळपाईन लोक परमेश्वरना नावतीन आराधना कराले लागनात.




\par }\Chap{5}{\SH आदामनी वंशावळी
\par }
{\R (१ इतिहास 1:1-4)

\par }{\PP \VerseOne{1}\XREF{✡}{{\XO 5:1 }{\XO{5:1
}}{\XT{उत्पती 1:27}}}आदामनी वंशावळीनी नोंद याप्रकारतीन. देवनी मानव उत्पन्न करा त्या येळले त्यानी तो स्वतःनामायक दिसणारा असा करा,

\VS{2}\XREF{✡}{{\XO 5:2 }{\XO{5:2
}}{\XT{मत्तय 19:4; मार्क 10:6}}} त्यानी त्यासले नर अनं नारी अश उत्पन्न करात अनं त्यासले आशिर्वाद दिधा; अनी त्यासले उत्पन्न करात त्या येळले त्यासले आदाम हाई नाव दिधं.

\VS{3}आदाम एकशेतीस वरीसना व्हवावर त्याले त्यानाशी सदृश, त्याना प्रतिरूपना पोऱ्या व्हयना, त्याना नाव त्यानी शेथ ठेवा;

\VS{4}शेथ व्हवावर आदाम आठशे वरीस जगना, अनं त्याले अजुन पोऱ्या अनं पोऱ्यी व्हयनात.

\VS{5}आदाम जोडे जोडे नऊशेतीस वरीस जगना, मंग तो मरण पावना.


\par }{\PP \VS{6}शेथ एकशेपाच वरीसना व्हवावर त्याले अनोश व्हयना;

\VS{7}अनोश व्हवावर शेथ आठशेसात वरीस जगना, अनं त्याले अजुन पोऱ्या अनं पोरी व्हयनात.

\VS{8}शेथना आयुष्य जोडेजोडे नवशेबारा वरीसना व्हयना; मंग तो मरण पावना.


\par }{\PP \VS{9}अनोश नव्वद वरीसना व्हयना तवय त्याले केनान व्हयना.

\VS{10}केनान व्हवावर अनोश आठशेपंधरा वरीस जगना, अनं त्याले अजुन पोऱ्या अनं पोरी व्हयनात;

\VS{11}अनोशना आयुष्य जोडेजोडे नऊशेपाच वरीसना व्हयना; मंग तो मरण पावना.


\par }{\PP \VS{12}केनान सत्तर वरीसना व्हवावर त्याले महललेल व्हयना;

\VS{13}महललेल व्हवावर केनान आठशेचाळीस वरीस जगना, अनं त्याले अजुन पोऱ्या अनं पोरी व्हयन्यात;

\VS{14}केनान जोडेजोडे नऊशेदहा वरीसना व्हयना; मंग तो मरण पावना.


\par }{\PP \VS{15}महललेल पासष्ट वरीसना व्हवावर त्याले यारेद व्हयना.

\VS{16}यारेद व्हवावर महललेल आठशेतीस वरीस जगना, अनं त्याले अजुन पोऱ्या अनं पोरी व्हयनात;

\VS{17}महललेल याना आयुष्य जोडेजोडे आठशेपंचाण्णव वरीसना व्हयनात, मंग तो मरण पावना.


\par }{\PP \VS{18}यारेद एकशेबासष्ट वरीसना व्हवावर त्याले हनोख व्हयना.

\VS{19}हनोख व्हवावर यारेद आठशे वरीस जगना, अनं त्याले अजुन पोऱ्या अनं पोरी व्हयनात;

\VS{20}यारेदना जोडेजोडे नऊशेबासष्ट वरीसना व्हयनात, मंग तो मरण पावना.


\par }{\PP \VS{21}हनोख पासष्ट वरीसना व्हवावर त्याले मथुशलह व्हयना;

\VS{22}मथुशलह व्हवावर हनोख तीनशे वरीस देवनासोबत चालना, अनं त्याले अजुन पोऱ्या अनं पोरी व्हयनात.

\VS{23}हनोखना आयुष्य जोडेजोडे तीनशेपासष्ट वरीसना व्हयनात;

\VS{24}\XREF{✡}{{\XO 5:24 }{\XO{5:24
}}{\XT{इब्री 11:5}}} हनोख देवनासोबत चालना, त्यानानंतर तो जगमा नव्हता, कारण देव त्याले ली गया.


\par }{\PP \VS{25}मथुशलह एकशेसत्याऐंशी वरीसना व्हवावर त्याले लामेख व्हयना.

\VS{26}लामेख व्हवावर मथुशलह सातशेब्यायशी वरीस जगना, त्याले अजुन पोऱ्या अनं पोरी व्हयनात;

\VS{27}मथुशलहना आयुष्य जोडेजोडे नऊशेएकुणसत्तर वरीसना व्हयनात, मंग तो मरण पावना.


\par }{\PP \VS{28}लामेख एकशेब्यायशी वरीसना व्हवावर त्याले पोऱ्या व्हयना;

\VS{29}त्याना नाव त्यानी नोहा
\FTNT{*}{{\FR 5:29 }{\FR{5:29
}}{\FQ{नोहा
}}{\FT{आराम देनारा}}}अश ठेवात, तो बोलना, जी भुमी परमेश्वरनी शाप ठराई तिनासंबधना आमनं काम अनं आमनं हातनं कष्ट याविषयी हाऊ आमनं सांत्वन करी.

\VS{30}नोहा व्हवावर लामेख पाचशे पंचाण्णव वरीस जगना; अनं त्याले अजुन पोऱ्या अनं पोरी व्हयनात.

\VS{31}लामेखना आयुष्य जोडेजोडे सातशेसत्ताहत्तर वरीसना व्हयनात; मंग तो मरण पावना.

\VS{32}नोहा पाचशे वरीसना व्हयना तवय त्याले शेम, हाम, अनं याफेथ ह्या पोऱ्या व्हयनात.




\par }\Chap{6}{\SH मानवनी दुष्टाई
\par }
{\PP \VerseOne{1}नंतर पृथ्वीवर मानवनी वाढ व्हवाले लागनी अनी त्यासले पोऱ्या अनं पोरी व्हयनात.

\VS{2}तवय मानव पोरी देखन्या शेतस अश देवपुत्रसनी दखं, अनं त्यासमाईन त्यासले ज्या पटन्यात त्या त्यासनी बायका कऱ्यात.

\VS{3}तवय परमेश्वर देव बोलना, मनुष्य भ्रांत व्हवामुये मना आत्मानी त्यानाठायी सर्वकाळ सत्ता रावावु नही; तो शरीरधारी शे, पण त्याले मी एकशेवीस वरीसना काळ दिसु.

\VS{4}त्या काळले पृथ्वीवर महाकाय व्हतात, पुढे देवपुत्र मानव पोरीसना जोडे गयात तवय त्यासले पोऱ्या व्हयनात, त्या प्राचीन काळना वीर अनं नावाजेल पुरूष व्हई गयात.


\par }{\PP \VS{5}\XREF{✡}{{\XO 6:5 }{\XO{6:5
}}{\XT{मत्तय 24:36}}}पृथ्वीवर मानवनी दुष्टाई खुप शे, त्यासन्या मनमाधल्या येनाऱ्या सगळ्या कल्पना मात्र एकसारख्या वाईट शेतस अश परमेश्वर देवनी दखं.

\VS{6}म्हणीन मानवले पृथ्वीवर बनाडाबद्दल परमेश्वरले अनुताप व्हयना, अनी त्याना चित्तले खेद व्हयना.

\VS{7}तवय परमेश्वर बोलना, "मी बनाडेल मानवले पृथ्वीवरीन नष्ट करसु; मानव, पशु, रांगनारा प्राणी, आकाशमाधला पक्षी ह्या सगया नष्ट करसु, कारण त्यासले बनाडाना माले अनुताप व्हई राहिना शे."

\VS{8}पण नोहावर परमेश्वर देवनी कृपादृष्टी व्हती.


\par }{\SH नोहा तारू बनाडस
\par }
{\PP \VS{9}नोहानी वंशावळी याप्रकारे नोहा हाऊ आपला काळना लोकसमा नितीमान अनं सात्विक मनुष्य व्हता; नोहा देवनासोबत चाले.

\VS{10}नोहाले शेम, हाम, अनं याफेथ अश तीन पोऱ्या व्हयनात.

\VS{11}त्या काळले देवना नजरमा पृथ्वी भ्रष्ट व्हयेल व्हती; ती जासजुलुमघाई भरेल व्हती.

\VS{12}देवनी पृथ्वीकडे दखा, तवय ती भ्रष्ट व्हई जायेल व्हती, कारण पृथ्वीवरला सगया प्राणीसनी आपलं चालचलणूक बिघाडी लेयल व्हती.


\par }{\PP \VS{13}मंग देव नोहाले बोलना, सर्वा प्राणीसना नष्ट कराना विचार मना मनमा येल शे, कारण त्यासनामुये पृथ्वीवर जाचजुलुम व्हई राहिना शे, दख, मी पृथ्वीनासंगे त्यासना नाश करसु.

\VS{14}तु आपलाकरता गोफेर लाकुडना तारू कर; त्या तारूमा खोल्या बनाड्यात अनी त्यासले मजारतीन अनं बाहेरतीन डांबर लावं.

\VS{15}तारूले या प्रकारेतीन बनाड, त्यानी लांबी तीनशे हात, रूंदी पन्नास हात, अनं उंची तीस हात अश कर.

\VS{16}तारूले उजेडकरता खिडकी बनाड, तिना माथा वरपाईन एक हात राही अश ती कर; तारूना एक बाजुले दार ठेव; त्याले खालना, दुसरा अनं तिसरा अश ताल बनाड.

\VS{17}दख, ज्यासनामा प्राण शे, अश सर्वा देहधारी आकाशना खालतीन नष्ट कराना म्हणीसन मी पृथ्वीवर जलप्रलयना पाणी लवसु; पृथ्वीवर जे काही शे ते नष्ट व्हई.

\VS{18}तरी पण मी तुनासंगे आपला करार स्थापन करस; तु आपला पोऱ्या, आपली बायको, अनं आपल्या सुना यासले लिसन तारूमा जा.

\VS{19}सर्वा प्राणीसना जातीमाईन नर अनं मादी अश दोन दोननी जोडी जिवत ऱ्हावाकरता आपलासंगे तारूमा ली जाय.

\VS{20}पक्षीसना प्रत्येक जातीमाईन, पशुसना प्रत्येक जातीमाईन अनी जमीनवर रांगनारा प्राणीसना प्रत्येक जातीमाईन दोनदोन जिवत रावाकरता तुनाकडे येतीन.

\VS{21}खावामा येस ते सर्वा प्रकारना अन्न आपलाजोडे आणीसन त्याना साठा कर; ते तुले अनं त्यासले खावाले भेटी.

\VS{22}\XREF{✡}{{\XO 6:22 }{\XO{6:22
}}{\XT{इब्री 11:6}}}नोहानी तशच करं; जश देवनी त्याले जे काही सांगेल व्हतं ते त्यानी करं.




\par }\Chap{7}{\SH जलप्रलय
\par }
{\PP \VerseOne{1}मंग परमेश्वरनी नोहाले सांगं, "तु आपला सर्वा कुटुंबनासंगे तारूमा जाय; कारण मी दखेल शे की, हाई पिढीमा तुच मनासमोर नितीमान शे.

\VS{2}सर्वा शुध्द पशुमातीन नरमादी सात सात अनी अशुध्द पशुपाईन दोन दोन संगे ले

\VS{3}अनी आकाशमाधला पक्षीमातीन नरमादी सात सात संगे ले; म्हणजेच त्यानामुये पृथ्वीवर त्यासनं जाती टिकी राही.

\VS{4}अजुन सात दिनना अवकाश शे; मंग मी पृथ्वीवर चाळीस दिन अनं चाळीस रात पाणी पाडसु, अनी मी बनाडेल जमीनवरनं सर्वकाही नष्ट करसु."

\VS{5}तवय नोहानी परमेश्वरनी सांगेल प्रमाणे सर्वकाही करं.


\par }{\PP \VS{6}पृथ्वीवर जलप्रलय व्हयना त्या येळले नोहा सहाशे वरीसना व्हता.

\VS{7}काईननं वंशजहाऊ जलप्रलय जोडे वना म्हणीसन नोहा त्याना पोऱ्या, बा\XREF{✡}{{\XO 7:7 }{\XO{7:7
}}{\XT{मत्तय 24:38; लूक 17:27}}}यको अनं सुनासले लिसन तारूमा गया.

\VS{8}शुध्द अनं अशुध्द पशुपक्षी अनं जमीनवर रांगनारा सर्वा प्राणी यासमाईन,

\VS{9}नर अनं मादी अश जोडीजोडीतीन, देवनी नोहाले आज्ञा करेल प्रमाणे त्या तारूमा त्यानाकडे गयात.

\VS{10}सात दिननंतर प्रलयनं पाणी पृथ्वीवर वनं.

\VS{11}नोहा सहाशे वयना व्हता तवय दुसरा महिनाना सतरावा दिनले महाजलाशयना सर्वा झरा फुटनात अनी आकाशना दार उघडी गयात.

\VS{12}चाळीस दिन अनं चाळीस रात पाऊसनी झडी लाई.


\par }{\PP \VS{13}याच दिनले नोहा, अनी त्याना पोऱ्या शेम, हाम, अनं याफेथ, त्यासनासोबत नोहानी बायको अनं त्याना तिनी सुना बी तारूमा गयात.

\VS{14}त्या सगया अनी प्रत्येक जातीना वनपशु, प्रत्येक जातीना ग्रामपशु, प्रत्येक जातीना रांगनारा प्राणी अनं प्रत्येक जातीना उडनारा पक्षी अनी सर्व जातीना पक्षी बी तारूमा गयात.

\VS{15}सर्वा देहधारी प्राणीस पाईन एक एक नोहाना जोडे तारूमा गयात.

\VS{16}देवनी नोहाले आज्ञा करेल प्रमाणे सर्वा देहधारी प्राणीसमातीन एक एक नरमादी तारूमा गयात; मंग परमेश्वरनी तारूनं दार बंद करं.


\par }{\PP \VS{17}पृथ्वीवर जलप्रलय चाळीस दिन अनं चाळीस रात चालना, अनी पाणी वाढामुये तारू जमीन सोडीसन पाणीवर तरंगु लागना.

\VS{18}जलप्रलय व्हईसन पृथ्वीवर पाणी भलतच वाढनं अनी तारू पाणीना वरला भागवर तरंगत चालत राहिनं.

\VS{19}पृथ्वीवर पाणीना भलताच जोर व्हयना अनं त्यानामुये आकाशखालना सर्वा उचा डोंगरं बुडनात.

\VS{20}जलप्रलयना पाणी त्यासनावर पंधरा हात चढना; याप्रमानी सर्वा डोंगरं झाकाई गयात.

\VS{21}तवय पृथ्वीवर जिवत राहनारा सर्वा प्राणी म्हणजे पक्षी, ग्रामपशु, वनपशु, पृथ्वीवर गजबजून राहनारा सर्वा जिव जंतु अनं सर्वा मानव मरण पावनात.

\VS{22}ज्यासना नाकमा जिवनना श्वास व्हता त्या सर्वा कोरडा जमीनवरला जलप्रलयमा सापडीसन मरी गयात.

\VS{23}पृथ्वीवर राहनारा सर्वा काही म्हणजे मानव, पशु, रांगनारा प्राणी अनं आकाशमाधला पक्षी या सर्वासना देवनी नाश करा, त्या सर्वा पृथ्वीवरीन नष्ट व्हयनात; नोहा अनं त्यानासोबत ज्या व्हतात तेवढाच मात्र वाचनात.

\VS{24}दिडशे दिनपावत जलप्रलयनं पाणी पृथ्वीवर राहिनं.




\par }\Chap{8}{\SH जलप्रलयना शेवट
\par }
{\PP \VerseOne{1}मंग परमेश्वरनी देवनी नोहा अनं तारूमा त्यानासोबत ज्या वनपशु अनी ग्रामपशु व्हतात या बठासनी आठवन करी. देवनी पृथ्वीवर वारा सोडा, तवय पाणी ओसरू लागनं.

\VS{2}जलप्रलयना झरा अनी आकाशना दारे बंद व्हयनात अनी आकाशमाईन पाऊसनी झडी थांबनी.

\VS{3}पृथ्वीवरना पाणी एकसारखा थांबत गया, दिडशे दिन सरावर पाणी ओसरत गया.

\VS{4}सातवा महिनाना सतरावा दिनले अरारात डोंगरवर तारू टेकायनं.

\VS{5}दहावा महिनापावत पाणी एकसारखं ओसरी ऱ्हाईंत; अनं दहावा महिनाना पहिला दिनले डोंगरना माथा दखावु लागना.


\par }{\PP \VS{6}याले चाळीस दिन लोटावर नोहानी तारूले जी खिडकी करेल व्हती ती त्यानी उघाडी.

\VS{7}अनी त्यानी एक कावळा बाहेर सोडं; तो पृथ्वीवरना पाणी सुकास तोपावत इकडे तिकडे फिरत राहिना.

\VS{8}मंग त्यानी जमिन वरनं पाणी आटनं की नही हाई दखाकरता त्यानी एक कबुतर बाहेर सोडं;

\VS{9}त्या कबुतरले पाय टेकाले कोठेच आधार भेटना नही म्हणीन ते त्यानाकडे तारूनाजोडे परत वनं; कारण सर्वीच पृथ्वीना पाठवर अजुन बी पाणी व्हतं; तवय नोहानी आपला हात बाहेर काढीसन त्याले धरीसन आपलाजोडे तारूमा लिधं.

\VS{10}त्यानी अजुन सात दिन वाट दखीसन त्या कबुतरले तारूमाईन परत बाहेर सोडा;

\VS{11}संध्याकाळले ते कबुतर त्यानाकडे परत वनं, ते त्याना चोचमा जैतुन झाडना नुकताच फुटेल पान शे अश त्याले दखायनं, नोहाले त्यावरीन समजनं की, पृथ्वीवरलं पाणी आते आटी जायेल शे.

\VS{12}त्यानी अजुन सात दिन थांबीसन त्या कबुतरले परत सोडं; तवय ते त्यानाकडे परत फिरीन वनं नही.

\VS{13}नोहाना सहाशेएक वरीसना पहिला महिनाना पहिला दिनले पृथ्वीवरलं पाणी सुकी गयं तवय नोहानी तारूनं छप्पर काढीसन दखं ते, पृथ्वीना जमिनना भाग सुकी जायेल शे, अश त्याले दिसनं.

\VS{14}दुसरा महिनाना सत्ताविसावा दिनले जमीन खडखडीत वाळनी.


\par }{\PP \VS{15}मंग परमेश्वर देव नोहाले बोलना,

\VS{16}"तु तुनी बायको, पोऱ्या अनं सुना यासले लिसन तारूमाईन बाहेर निंघ.

\VS{17}पक्षी, पशु अनं भुमीवर रांगनारा सर्वा यासनापाईन ज्या प्राणी तुनासोबत शेतस, त्या सर्वासले बाहेर आणं, म्हणजे पृथ्वीवर त्यासनी संतति विपुल व्हई ते फलद्रूप व्हईसन पृथ्वीवर बहुगुणित व्हतीन.

\VS{18}तवय नोहा त्यानी बायको, पोऱ्या अनं सुना यासले लिसन बाहेर निंघना.

\VS{19}प्रत्येक पशु, प्रत्येक रांगनारा प्राणी, प्रत्येक पक्षी अश पृथ्वीवर संचार करनारा प्राणी जातप्रमाणे तारूमाईन बाहेर निंघनात.


\par }{\SH नोहा कडतीन होमार्पण
\par }
{\PP \VS{20}नंतर नोहानी परमेश्वरकरता एक वेदी बांधी अनी सर्वा शुध्द पशु अनं सर्वा शुध्द पक्षी यासमाईन काही लिसन त्या वेदीवर त्यासनं होमार्पण करं.

\VS{21}परमेश्वर त्या वेदीवरना सुवास लिसन आपला मनमा बोलना, मानवमुये मी आठेनपुढे भुमीले कधीच शाप देवाव नही; कारण मानवना मनमाधल्या कल्पना जन्मपाईनच दुष्ट ऱ्हातस; तर मी आत्ताना सारखा परत सर्वा जिवसना नाश करावु नही.

\VS{22}पृथ्वी राही तोपावत पेरणी अनं कापणी, थंडी अनं ऊन, उन्हाळा अनं हिवाळा, दिन अनं रात हाई व्हवाशिवाय ऱ्हावावुत नही.




\par }\Chap{9}{\SH देव नोहासंगे करार करस
\par }
{\PP \VerseOne{1}\XREF{✡}{{\XO 9:1 }{\XO{9:1
}}{\XT{उत्पती 1:28}}}मंग देव नोहा अनं त्याना पोऱ्यासले आशिर्वाद दिसन बोलना, "फलद्रूप व्हा, बहुगुणित व्हा अनी पृथ्वी व्यापी टाका.

\VS{2}पृथ्वीवरना सर्व पशु, आकाशमाधला सर्व पक्षी, भुमीवर रांगनारा सर्व प्राणी अनं समुद्रामाधला सर्व मासा यासले तुमना भय अनं धाक राही; त्या तुमना स्वाधीन करेल शेतस.

\VS{3}सर्व संचार करनारा प्राणी तुमना अन्न व्हतीन; जसं तुमले हिरवा वनस्पती देयल शेतस त्यानाप्रमाणे सर्व काही आते तुमले देस.

\VS{4}\XREF{✡}{{\XO 9:4 }{\XO{9:4
}}{\XT{लेवीय 7:26-27; 19:26; लेवीय 17:10-14; अनुवाद 12:16-23; 15:23}}}पण मासना जिवन रक्त शे, म्हणीन रक्तनासंगे मास खावानं नही.

\VS{5}मी नक्कीच तुमनं रक्त म्हणजे तुमना जीवना हिसाब लिसु; सर्व पशु अनं मनुष्य दोन्हीसघाई हिसाब लिसु, मनुष्यना प्राणना बदला प्रत्येक कडतीन लिसु.

\VS{6}\XREF{✡}{{\XO 9:6 }{\XO{9:6
}}{\XT{उत्पती 1:26; निर्गम 20:13}}}जो कोणी मनुष्यना रक्तपात करी तेना रक्तपात मनुष्यकडीन व्हई; कारण देवनी मनुष्यले आपला प्रतिरूपमा बनाडेल शे.

\VS{7}\XREF{✡}{{\XO 9:7 }{\XO{9:7
}}{\XT{उत्पती 1:28}}}तुम्हीन फलद्रूप व्हा, बहुगुणित व्हा, पृथ्वीवर विपुल वंशवृध्दी करा, तिनावर बहुगुणित व्हा."


\par }{\PP \VS{8}देव नोहाले अनं त्यानासोबत त्याना पोऱ्यासले बोलना,

\VS{9}"मी तुमनासंगे अनं तुमनानंतर तुमना संतानना संगे करार करी ठेवस.

\VS{10}त्यानाप्रमाणे तुमनासोबत ज्या सजीव प्राणी शेतस, म्हणजे तुमनासोबत तारूमाईन बाहेर येल पक्षी, ग्रामपशु अनं पृथ्वीवरना बाकी सर्वा प्राणी यासनासंगे बी मी करार करी ठेवस.

\VS{11}तुमनासंगे हाऊ करार करी ठेवस की, परत जलप्रलमा जीव नाश व्हवावुत नही, अनी पृथ्वीना नाश करनारा जलप्रलय परत कधीच व्हवावु नही.

\VS{12}देव बोलना, मनामा अनी तुमनामा त्यानाप्रमाणे तुमनासंगे राहेल सर्वा सजीव प्राणीसमा पिढ्यानपिढा, युगानुयुग राहनारा जो करार मी करी ऱ्हायनु शे त्यानं हाई चिन्ह शे.

\VS{13}मी ढगमा धनुष्य ठेयल शे, तो पृथ्वीना अनं मनासोबत व्हयेल करारना चिन्ह राही.

\VS{14}मी पृथ्वीना वर ढग पसारसु तवय त्यामा मेघधनुष्य दखाई,

\VS{15}तवय मनामा अनी तुमनामा अनं सर्वा देहधारी सजीव प्राणी यासनामा व्हयेल करार मी आठवसु, अनी यानापुढे सर्वा देहधारीसना नाश व्हई अशा जलप्रलय व्हवावु नही.

\VS{16}धनुष्य ढगमा दखाई ते दखीसन मनामा अनी पृथ्वीवरना सर्वा सजीव प्राणीसमा व्हयेल युगानुयुग करेल करारनी माले आठवन राही.

\VS{17}देव नोहाले बोलना, मनामा अनं पृथ्वीना सर्वा प्राणी यासनामा जो करार मी करी ठेयेल शे त्यानं हाई चिन्ह शे."


\par }{\SH नोहा अनी त्याना परिवार
\par }
{\PP \VS{18}नोहाना पोऱ्या तारूमाईन बाहेर निंघनात त्यासना नावे शेम, हाम अनं याफेथ अश व्हतात; हाम हाऊ कनानना बाप व्हता.

\VS{19}ह्या तीन नोहाना पोऱ्या; यासनापाईन पृथ्वीमा लोकसना विस्तार व्हयना.

\VS{20}नोहा जो शेतकरी व्हता, तो पहिला माणुस व्हयना ज्यानी द्राक्षमळा लावा.

\VS{21}तो द्राक्षरस पिसन मस्त व्हयना अनी आपला तंबुमा उघडानागडा व्हईसन पडना.

\VS{22}\XREF{✡}{{\XO 9:22 }{\XO{9:22
}}{\XT{गणना 20:13}}}तवय कनानना बाप हाम यानी आपला बापले उघडा नंगा दखीसन आपला दोन्ही भाऊ ज्या बाहेर व्हतात त्यासले हाई सांगं.

\VS{23}तवय शेम अनं याफेथ यासनी कपडा आपला खांदावर लिसन अनं पाठमोरा व्हईसन आपला बापनी नग्नता झाकी; त्यासना तोंड पाठमोरा व्हतात म्हणीन आपला बापनी नग्नता त्यासले दिसनी नही.

\VS{24}द्राक्षरसना गुंगीमाईन सावुध व्हवावर आपला धाकला पोऱ्यानी काय करं हाई नोहाले समजनं.


\par }{\PP \VS{25}तो बोलना,

\par }{\Q कनान शापित व्हई,

\par }{\QB तो आपला भाऊसना दाससना दास व्हई.


\par }{\PP \VS{26}तो बोलना, शेमाचा देव यहोवा धन्य!

\par }{\Q कनान त्याना दास व्हई.


\par }{\PP \VS{27}देव याफेथना विस्तार करी; तो शेमना तंबुमा राही; अनी कनान त्याना दास व्हई.

\VS{28}नोहा जलप्रलय व्हवानंतर तिनशेपन्नास वरीस जगना.

\VS{29}नोहा जोडेजोडे नऊशेपन्नास वरीस जगना, मंग तो मरण पावना.




\par }\Chap{10}{\SH नोहा अनं त्याना पोर्‍यासना वंश
\par }
{\R (१ इतिहास 1:5-23)

\par }{\PP \VerseOne{1}नोहाना पोऱ्या शेम हाम अनं याफेथ यासनी वंशावळी हाईप्रमाणे: जलप्रलय व्हवानंतर त्यासले पोऱ्या व्हयनात.


\par }{\PP \VS{2}याफेथना पोऱ्या गोमार, मागोग, मादय, यावान, तुबाल, मेशेख अनं तीरास.

\VS{3}गोमारना पोऱ्या आष्कनाज, रीपाथ अनं तोगार्मा.

\VS{4}यावानना पोऱ्या अलीशा, तार्शीश, कित्तीम, अनं दोदानीम.

\VS{5}यासनी समुद्रकाठनाजोडे भाषा, कुळ अनं राष्ट्रे त्यानाप्रमाणे येगयेगळा देश उभारनात.


\par }{\PP \VS{6}हामना पोऱ्या कुश, मिस्त्राईम, पुट अनं कनान.

\VS{7}कुशना पोऱ्या सबा, हवीला, साब्ता, रामा अनं साब्तका; अनी रामना पोऱ्या शबा अनं ददान.

\VS{8}कुशले निम्रोद व्हयना. तो पृथ्वीवर पहिला वीर व्हयी गया.


\par }{\PP \VS{9}तो परमेश्वरना समोर ताकदवान शिकारी व्हयना, म्हणीसन तो निम्रोदसारखा परमेश्वरना समोर ताकदवान शिकारी अश बोलानं प्रघात शे.

\VS{10}शिनार देशमा बाबेल, एरक, अक्काद, अनं कालने हाई त्याना राज्यनी सुरवात शे.

\VS{11}त्या देशमाईन तो पुढे अशशुरमा गया अनं त्यानी निनवे, रहोबोथ ईर अनं कालह हाई उभारं.

\VS{12}तसंच निनवे अनं कालह यासना दरमान त्यानी रेसन शहर उभारं हाईच ते मोठं शहर शे.

\VS{13}मिस्त्राईम याले लूदीम, अनामीम, लहाबीम, नाप्तुहीम,

\VS{14}पात्रुसीम, कास्लूहीम, (याजपाईन पलिष्टी व्हयनात) अनं कफतोरी ह्या व्हयनात.


\par }{\PP \VS{15}कनान याले सीदोन हाऊ पहिला पोऱ्या व्हयना अनी हेथ,

\VS{16}यबूसी, अमोरी, गिर्गाशी,

\VS{17}हिव्वी, आर्की, शीनी.

\VS{18}अर्वादी, समारी अनं हमाथी ह्या व्हयनात; पुढं कनानी कुळना विस्तार व्हयना.

\VS{19}कनानी रहिवासीसनी सीमा सीदोनवरीन गरारले जावानी वाटवरना गज्जापावत अनी सदोम, गमोरा, आदमा अनं सबोईम याकडे जानारी वाटवर लेशापावत व्हती.

\VS{20}कुळ, भाषा, देश अनं राष्ट्र यावरीन सांगेल हामानी संतती शे.


\par }{\PP \VS{21}शेम हाऊ सर्वा एबर वंशना पूर्वज अनं याफेथना मोठा भाऊ व्हता, याले बी संतती व्हयनी.

\VS{22}शेमना पोऱ्या एलाम, अश्शूर, अर्पक्षद, लूद अनं अराम.

\VS{23}अरामना पोऱ्या ऊस, हूल, गेतेर अनं मश.

\VS{24}अर्पक्षदले शेलह व्हयना, अनं शेलहले एबर व्हयना.

\VS{25}एबरले दोन पोऱ्या व्हयनात, एकना नाव पेलेग व्हतं, कारण त्याना येळले पृथ्वीनी वाटनी व्हयनी, त्याना भाऊना नाव यक्तान व्हतं.

\VS{26}यक्तानले अलमोदाद, शेलेफ, हसर्मावेथ, येरह.

\VS{27}हदोराम, ऊजाल, दिक्ला.

\VS{28}ओबाल, अबीमाएल, शबा.

\VS{29}ओफीर, हवीला, अनं योबाब, अश पोऱ्या व्हयनात, ह्या सर्वा यक्तानना पोऱ्या व्हतात.

\VS{30}त्यासनी वस्ती मेशापाईन पुर्वकडना डोंगर सफार याकडे जावानी वाटवर व्हती.

\VS{31}कुळ, भाषा, देश, अनं राष्ट्र यावरीन हाई शेमानी संतती शे.

\VS{32}पिढ्या अनं राष्ट्र यावरीन हाई नोहाना वंशजसना कुळ सांगेल शेतस; जलप्रलयना नंतर त्यासना पृथ्वीवर येगयेगळा राष्ट्र व्हयनात.




\par }\Chap{11}{\SH बाबेलना बुरूज
\par }
{\PP \VerseOne{1}सर्व पृथ्वीनी पहिले एकच भाषा, अनी एकच बोली व्हती.

\VS{2}पुढे अश व्हयनं की, पुर्वले जाता जाता त्या लोकसले शिनार देशमा एक मैदान लागनं, तठे त्यासनी वस्ती करी.

\VS{3}त्या एकमेकसले सांगु लागनात, चला आपण ईटा बनाडीसन पक्या भाजुत, त्यासनी दगडना बदलामा ईटा अनी चुनाना बदलामा मातीना गारा वापरात.

\VS{4}मंग त्या बोलनात, चला, आपलाकरता एक नगर अनी गगनचुंबित शिखरना एक बुरूज बांधुत; अनी आपलं नाव मोठं करूत म्हणजे सर्वा पृथ्वीवर आपण भटकावुत नही.


\par }{\PP \VS{5}तवय मानवपोऱ्या नगर अनं बुरूज बांधी ऱ्हाईंतात हाई दखाकरता परमेश्वर देव पृथ्वीवर उतरना.

\VS{6}परमेश्वर देव बोलना, दखा, या लोके एक शेतच, ह्या सर्वासनी भाषा बी एकच शे, अनं हाई यासनी कामसनी सुरवात शे; अनी ज्या काही पण ह्या बनाडानं योजना करतीन ते कराले यासले काहीच अडथळा येवाव नही.

\VS{7}तर चला, आपण खाल उतरीसन यासन्या भाषाना घोटाळा करू म्हणजे यासले एकमेकसनी भाषा समजावू नही.

\VS{8}नंतर परमेश्वरनी तठेन त्यासले सर्वा पृथ्वीवर भटकाडी दिधं; म्हणीसन त्यासनं नगर बांधानं राही गयं.

\VS{9}म्हणीन त्या नगरनं नाव बाबेल
\FTNT{*}{{\FR 11:9 }{\FR{11:9
}}{\FQ{बाबेल
}}{\FT{गडबडी}}}अश पडनं, कारण त्या ठिकानमा परमेश्वरनी सगया पृथ्वीना भाषाना घोटाळा करा अनी तठेन त्यासले सर्वा पृथ्वीवर भटकाले लाये दिधं.


\par }{\SH शेमना वंशज
\par }
{\R (१ इतिहास 1:24-27)

\par }{\PP \VS{10}शेमनी वंशावळी ह्याप्रमाणे शेम शंभर वरीसना व्हवावर जलप्रलयना नंतर दोन वरीसमा त्याले अर्पक्षद व्हयना;

\VS{11}अर्पक्षद व्हवावर शेम पाचशे वरीस जगना. अनी त्याले पोऱ्या अनं पोरी व्हयनात.


\par }{\PP \VS{12}अर्पक्षद पस्तीस वरीसना व्हवावर त्याले शेलह व्हयना;

\VS{13}शेलह व्हवावर अर्पक्षद चारशेतीन वरीस जगना, अनी त्याले पोऱ्या अनं पोरी व्हयनात.


\par }{\PP \VS{14}शेलह तीस वरीसना व्हवावर त्याले एबर व्हयना.

\VS{15}एबर व्हवावर शेलह चारशेतीन वरीस जगना, अनी त्याले पोऱ्या अनं पोरी व्हयनात.


\par }{\PP \VS{16}एबर चौतीस वरीसना व्हवावर त्याले पेलेग व्हयना;

\VS{17}पेलेग व्हवावर एबर चारशेतीस वरीस जगना, अनी त्याले पोऱ्या अनं पोरी व्हयनात.


\par }{\PP \VS{18}पेलेग तीस वरीसना व्हवावर त्याले रऊ व्हयना;

\VS{19}रऊ व्हवावर पेलेग दोनशेनऊ वरीस जगना; अनी त्याले पोऱ्या अनं पोरी व्हयनात.


\par }{\PP \VS{20}रऊ बत्तीस वरीसना व्हवावर त्याले सरूग व्हयना;

\VS{21}सरूग व्हवावर रऊ दोनशेसात वरीस जगना, अनी त्याले पोऱ्या अनं पोरी व्हयनात.


\par }{\PP \VS{22}सरूग तीस वरीसना व्हवावर त्याले नाहोर व्हयना.

\VS{23}नाहोर व्हवावर सरूग दोनशे वरीस जगना; अनी त्याले पोऱ्या अनं पोरी व्हयनात.


\par }{\PP \VS{24}नाहोर एकुणतीस वरीसना व्हवावर त्याले तेरह व्हयना.

\VS{25}तेरह व्हवावर नाहोर एकशेएकोणीस वरीस जगना, अनी त्याले पोऱ्या अनं पोरी व्हयनात.

\VS{26}तेरह सत्तर वरीसना व्हवावर त्याले अब्राम, नाहोर अनं हारान ह्या पोऱ्या व्हयनात.


\par }{\SH तेरहना वंशज
\par }
{\PP \VS{27}तेरहनी वंशावळी ह्याप्रमाणे तेरहले अब्राम, नाहोर अनं हारान ह्या व्हयनात, अनं हारानले लोट व्हयना,

\VS{28}हारान त्याना बाप तेरह यानादेखत आपली जन्मभूमी खास्दीसना ऊर आठे मरण पावना.

\VS{29}अब्राम अनं नाहोर यासनी बायका कऱ्यात; अब्रामनी बायकोना नाव सारा अनी नाहोरनी बायकोना नाव मिल्का; मिल्का हाई हाराननी पोर; हाऊ हारान मिल्का अनं इस्का यासना बाप व्हता.

\VS{30}सारा हाई वांझ व्हती, तिले पोऱ्यासोऱ्या नव्हतात.

\VS{31}मंग तेरह त्याना पोऱ्या अब्राम, अनं त्याना नातू म्हणजे हारानना पोऱ्या लोट अनी त्यानी सून म्हणजे त्याना पोऱ्या अब्राम यानी बायको सारा, यासले लिसन खास्दीसना ऊर नगर आठेन कनान देशमा जावाले निंघना; पण त्या हारान आठे जाईसन तठेच राहावाले लागनात.

\VS{32}तेरहना वय दोनशेपाच वरीस व्हईसन तो हारान आठे मरण पावना.




\par }\Chap{12}{\SH अब्रामले देवनं पाचारण
\par }
{\PP \VerseOne{1}\XREF{✡}{{\XO 12:1 }{\XO{12:1
}}{\XT{प्रेषित 7:2-3; इब्री 11:8}}}तवय परमेश्वरनी अब्रामले सांगं, तू आपला देश, आपला नातेवाईक, अनं आपला बापना घर सोडीसन मी दखाडसू त्या देशमा जाय.

\VS{2}मी तुनापाईन मोठं राष्ट्र बनाडसू, मी तुले आशिर्वाद दिसु, तुना नाव मोठं करसु; तू आशिर्वादीत व्हशी.


\par }{\PP \VS{3}\XREF{✡}{{\XO 12:3 }{\XO{12:3
}}{\XT{गलती 3:8}}}जो तुले आशिर्वाद दी, त्यासले मी आशिर्वाद दिसु, तशच जो तुले शाप दी, त्यासले मी शाप दिसु, तुनाद्वारा पृथ्वीवरना सर्वा कुळं आशिर्वादीत व्हतीन.


\par }{\PP \VS{4}परमेश्वरनी हाई आज्ञा देयल प्रमाणे अब्राम निंघी गया, अनं लोट बी त्यानासोबत गया; हारान आठेन निंघाना येळले अब्रामना वय पंचाहत्तर वरीसना व्हता.

\VS{5}अब्राम आपली बायको सारा अनं त्याना पुतण्या लोट, आपली सर्वी धनसंपत्ती जी त्यानी गोळा करेल व्हती, अनी हारान आठे त्यानी मियाडेल माणसं बी लिसन अब्राम कनान देशमा जावाले निंघना.

\par }{\PP असा प्रकारे कनान देशमा त्या जाईसन पोहचनात.

\VS{6}अब्राम त्या देशमाईन शखेमना प्रदेशना पवित्र जागावर म्हणजे मोरे आठे पवित्र झाडनाजोडे जाईसन पोहचना, त्या काळले त्या देशमा कनानी लोके राही राहिंतात.

\VS{7}\XREF{✡}{{\XO 12:7 }{\XO{12:7
}}{\XT{गलती 3:16; प्रेषित 7:5}}}परमेश्वर अब्रामले आशिर्वाद दिसन बोलना, हाऊ देश मी तुना संतानले दिसु; परमेश्वरनी त्याले दर्शन दिधं म्हणीन त्यानी तठे परमेश्वरनी एक वेदी बांधी.

\VS{8}मंग तो तठेन निंघना अनी बाबेलना पुर्वले डोंगर व्हता तठे जाईसन त्यानी तंबू उभा करं, त्याना पश्चिमले बेथेल शहर व्हतं अनं पुर्वले आय शहर व्हतं; तठे त्यानी परमेश्वरनी वेदी बांधी अनी परमेश्वरनी नावनी आराधना करी.

\VS{9}तठेन निंघीसन अब्राम प्रवास करीसन कनान देशना दक्षिणकडे गया.


\par }{\SH मिसर देशमा अब्राम
\par }
{\PP \VS{10}त्या येळले देशमा दुष्काळ पडेल व्हता; त्यामुये काही दिन मिसरमा जाईसन रावानं म्हणीन अब्राम तिकडे निंघी गया, कारण त्या देशमा दुष्काळ खुपच भयानक व्हता.

\VS{11}मंग अश व्हयना की, तो मिसरमा प्रवेश करनारच तोच त्यानी बायको साराले बोलना, दख, तू दिसाले सुंदर बाई शे हाई माले माहित शे.

\VS{12}तुले मिसरी गावना लोके दखतीन तवय हाई यानी बायको शे अस म्हणतीन, अनी माले मारी टाकतीन अनं तुले जिवत ठेवतीन.

\VS{13}\XREF{✡}{{\XO 12:13 }{\XO{12:13
}}{\XT{उत्पती 20:2}}}यामुये कृपा करीसन त्यासले हाई सांग, मी यानी बहीण शे, म्हणजे तुनामुये मनं भलं व्हई, अनी तुनामुये मना जीव वाची.

\VS{14}मंग अब्राम मिसर देशमा जाईन पोहचना, तवय ती बाई भलती सुंदर शे अश मिसर देशना लोकसनी दखं.

\VS{15}फारोना सरदारसनी तिले दखीसन फारोनाजोडे तिनी प्रशंसा करी अनी तिले त्याना घर आनीसन ठि दिधं.

\VS{16}तिनामुये फारोनी अब्रामनं भलं करं, अनी त्याले मेंढरं, बैल, गाढव, दास, दासी, गाढवी अनं उंट भेटनात.

\VS{17}तरी अब्रामनी बाई सारा हिना कारण परमेश्वरनी फारोले अनं त्याना घरनासले भयानक पीडा भोगाले लायं.

\VS{18}तवय फारोनी अब्रामले बलाईसन सांगं, "तू मनासंगे हाई काय करं? हाई ते तुनी बायको शे, तू माले हाई काबंर नही सांग?

\VS{19}ती तुनी बहीण शे अस तु माले काबंर सांगं? मी तिले आपली बायको कराकरता मनाकडे ठेयल व्हतं; तर आते दख हाई तुनी बायको शे, हिले लई जाय.

\VS{20}तवय फारोनी आपला दाससले त्यानाविषयी हुकूम करा; अनी त्यानी बायको अनं त्यानं जे काही व्हतं त्यासनासंगे त्याले वाट लायं.




\par }\Chap{13}{\SH अब्राम अनी लोट वेगळा व्हतस
\par }
{\PP \VerseOne{1}तवय अब्राम आपली बायको, अनी सर्वी मालमत्ता लिसन मिसर देशमाईन निंघीसन दक्षिणकडे गया, अनी लोट बी त्यानासोबत गया.

\VS{2}अब्राम आपला जनावरे अनी सोना अनं चांदी यासमुये खुप धनवान व्हता.

\VS{3}मंग तो प्रवास करत करत नेगेबपाईन बेथेलपावत गया, बेथेल अनं आय यासना मधोमध तो वना.

\VS{4}सुरवातले त्यानी जठे वेदी बांधेल व्हती त्याच ठिकाणमा तो वना; तठे त्यानी परमेश्वरनी आराधना करी.


\par }{\PP \VS{5}आते लोटनाजोडे बी मेंढरं, गुरंढोरं अनं तंबू बी व्हतात, जो अब्रामनासोबत येल व्हता.

\VS{6}त्यासले एकत्र राहावाले तो प्रदेश पुरी नही राहिंता; कारण त्यासनी मालमत्ता एवढी व्हयनी की, त्यासले एक जनावरसले चाराना एक ठिकाणमा सोबत राहता नही ई ऱ्हाईंत.

\VS{7}तसच अब्रामना अनं लोटना गुराखीसनी भांडण व्हवाले लागनी; त्या येळले त्या देशमा कनानी अनं परिज्जी यासनी वस्ती व्हती.


\par }{\PP \VS{8}तवय अब्राम लोटले बोलना, हाई दख, नही तुनामा अनं मनामा, नही तुना अनं मना गुराखीसमा भांडण व्हवाले नको, कारण आपण भाऊबंद शेतस.

\VS{9}सर्वा देश तुले मोकळा नही शे का? यामुये मनापाईन येगळा व्हई जाय; तू डावीकडे जाशी तर मी उजवीकडे जासु; तू उजवीकडे जाशी तर मी डावीकडे जासु.

\VS{10}\XREF{✡}{{\XO 13:10 }{\XO{13:10
}}{\XT{उत्पती 2:10}}}तवय लोटनी आपली नजर टाकीसन यार्देनना खोरे दखं की ती परमेश्वरना बागनागत सोअरना वाट पावत मिसर देशना भुमीनागत सगयीकडे भरपुर पाणी शे अश त्याले दिसनं त्या येळपावत परमेश्वरनी सदोम अनं गमोराना नाश करेल नव्हता.

\VS{11}यामुये हाई यार्देननी सर्वा तळवट लोटनी आपलाकरता पसंद करी लिधा अनी तो पुर्वेकडे प्रवास करू लागना; ह्या प्रमाणे त्या एकमेकसपाईन येगळा व्हयनात.

\VS{12}अब्राम कनान देशमा राहिना, अनं लोट तळवटीना नगरसमा राहिना, अनी मुक्काम करत करत त्यानी आपला तंबू सदोमाजोडे उभं करा.

\VS{13}सदोमना लोके ते परमेश्वरना नजरमा भलताच दुष्ट अनी महापापी व्हतात.


\par }{\SH अब्राम हेब्रोनले जासं
\par }
{\PP \VS{14}लोट अब्रामपाईन येगळा व्हवावर परमेश्वर अब्रामले बोलना, तू जठे शे तठेन उत्तरकडे, दक्षिणकडे, पुर्वकडे, अनं पश्चिमकडे नजर लाईसन दख.

\VS{15}\XREF{✡}{{\XO 13:15 }{\XO{13:15
}}{\XT{प्रेषित 7:5}}}कारण जो हाऊ सर्वा देश तुले दखाई राहिना शे, तो तुले अनं तुना संततीले मी कायमना दिसु.

\VS{16}मी तुनी संतती पृथ्वीना धुळना समान वाढावसु; यामुये कोणले पृथ्वीना धुळनी गणना करता वनी तर तुना संततीनी बी गणना व्हई.

\VS{17}ऊठ, हाई देशनी लांबी रूंदी फिरीसन दखं, कारण तो मी तुले देणार शे.

\VS{18}मंग अब्राम मुक्काम करत करत हेब्रोनजोडे मम्रेना एलोन राईमा ईसन तठे आपला तंबू उभारा; अनी तठे त्यानी परमेश्वरनी एक वेदी बांधी.




\par }\Chap{14}{\SH अब्राम लोटनी सुटका करस
\par }
{\PP \VerseOne{1}शिनारना राजा अम्राफेल, एल्लासारना राजा अर्योक, एलामना राजा कदार्लागोमर अनी गोयीमना राजा तिदाल यासना येळले अश व्हयनं की,

\VS{2}त्यासनी सदोमना राजा बेरा, गमोराना राजा बिर्शा, अदमना राजा शिनाब, सबोयिमना राजा शमेबर अनी बेला म्हणजे सोअर याना राजा यासनासंगे युध्द करात.

\VS{3}ह्या सर्वा एकजूट करीसन सिद्दीम खोरामा गयात; हाई खोरा म्हणजे क्षारसमुद्र शे.

\VS{4}त्या कदार्लागोमर यासना बारा वरीसपावोत अधीन व्हतात, पण तेराव्या वरीसले त्या त्यानावर उठनात.

\VS{5}चौदाव्या वरीसले कदार्लागोमर अनं त्याना पक्षना राजे यासनी ईसन अष्टरोथ-कर्णईम अठे रेफाई लोकसले, हाम अठे जूजी लोकसले, किर्याथाईमना मैदानमा एमी लोकसले पराजीत करं.

\VS{6}अनी होरी लोकसले त्यासन्याच सेईर डोंगरमा मार दिसन एल्-पारानना जोडेना रानपावत हाकली दिधं.

\VS{7}मंग मांगे फिरीसन एन-मिशपात म्हणजे कादेशमा त्या वनात अनं त्यासनी अमालेकी लोकसना सर्वा देश जिकी लिधा अनं हससोन- तामार अठे राहनारा अमोरी लोकसले बी जिकी लिधा.


\par }{\PP \VS{8}तवय सदोमना राजा, गमोराना राजा, अदमना राजा, सबोयिमना राजा, अनी बेला म्हणजे सोअर याना राजा ह्या त्यानासंगे युध्द कराले निंघनात अनी सिद्दीम खोरामा‍ त्यासनी आपला सैनासनी रचना करी.

\VS{9}एलामना राजा कदार्लागोमर, गोयिमना राजा तिदाल, शिनारना राजा अम्राफेल, अनी एल्लासारना राजा अर्योक यासनासंगे त्या युध्द करनात; चार राजासनी पाच राजासनासंगे सामना करात.

\VS{10}सिद्दीम खोरामा डांबरना बऱ्याच खाणी व्हत्यात, सदोम अनं गमोरा यासना राजा पळनात तवय त्या खाणीसमा पडनात अनी बाकीना ज्या वाचनात त्या डोंगरसमा पळत सुटनात.

\VS{11}तवय सदोम अनं गमोरा आठली मालमत्ता अनं पुरी अन्न-सामुग्री शत्रु लुटीसन लई गयात.

\VS{12}अब्रामना पुतण्या लोट ह्याले पण त्यासनी धरीसन त्यानी बी मालमत्ता लई गयात, कारण तो सदोम आठे राही राहिंता;


\par }{\PP \VS{13}तवय तठेन पळी येल एक माणुसनी जाईसन अब्राम इब्रीले हाई बातमी सांगी; त्या येळले तो अष्कोल अनं आनेर यासना भाऊ अमोरी मम्रे याना एलोन झाडना जंगलमा राही राहिंता; ह्या अब्रामना संगेना व्हतात.

\VS{14}आपला भाऊबंधले धरीसन लई गयात हाई ऐकीसन अब्रामनी आपला घरमा जन्मेल अनं लढाईना काममा तयार करेल असा तीनशेअठरा दास लिसन त्यानी दान शहरपावत शत्रूसना पाठलाग करा.

\VS{15}त्यानी आपला दाससन्या टोळ्या करीसन त्यासनावर रातले चाल करी अनी त्यासले मार दिसन दिमिष्कना उत्तरमा होबापावत त्यासना पाठलाग करा.

\VS{16}त्यानी सगयी मालमत्ता वापस आणी; तसच आपला भाऊबंध लोट, त्यानी मालमत्ता, बाया अनं लोके यासले सोडाईसन परत लयना.


\par }{\SH मलकीसदेक अब्रामले आशिर्वाद देस
\par }
{\PP \VS{17}कदार्लागोमर अनी त्यानासोबतना राजा यासले मारीसन तो वापस ई ऱ्हाईंता त्याले भेटाले सदोमना राजा शावेखिंड म्हणजे राजेखिंड आठेपावत वना.

\VS{18}\XREF{✡}{{\XO 14:18 }{\XO{14:18
}}{\XT{इब्री 7:10,11}}}अनी शालेमना राजा मलकीसदेक भाकर अनं द्राक्षरस लिसन त्याले भेटाले वना; हाऊ परात्पर देवना याजक व्हता.

\VS{19}त्यानी त्याले हाई आशिर्वाद दिधं आकाशना अनं पृथ्वीना मालक जो परात्पर देव तो अब्रामले आशिर्वाद देवो.

\VS{20}ज्या परात्पर देवनी तुना शत्रू तुना स्वाधीन करा तो धन्य! तवय अब्रामनी त्याले दहावा हिसा दिधा.

\VS{21}मंग सदोमना राजा अब्रामले बोलना, माणसे माले दि टाका अनी मालमत्ता तुमनाकरता ठेई ल्या.

\VS{22}पण अब्राम सदोमना राजाले बोलना, मी आकाशना अनं पृथ्वीना जो मालक परात्पर देव यहोवा यानी शपथ लिसन सांगस की,

\VS{23}तुमना एक सुतळीना तोडा किंवा वहाणना बंद मी लेवाव नही; मी अब्रामले धनवान बनाडं अश बोलाले तुमले कारण नको भेटाले.

\VS{24}ह्या माणसंसनी अन्न खादं तेवढं पुरं, मनासंगे येल आनेर, अष्कोल अनं मम्रे यासले वाटा भेटना तेवढच पुरं शे; त्यासले आपला वाटा लेऊ द्या.




\par }\Chap{15}{\SH देवना अब्रामनासंगे करार
\par }
{\PP \VerseOne{1}ह्या गोष्टी घडन्यात तवय अब्रामले दृष्टांतमा परमेश्वरनं वचन प्राप्त व्हयनं ते अश अब्राम, भिऊ नको, मी तुनी ढाल शे; तुले मोठा प्रतिफळ भेटी.

\VS{2}अब्राम बोलना, हे प्रभु परमेश्वर तू माले काय दिशी? मी तर निसंतान जासु अनी दिमिष्की अलियेजर मना घरना मालक व्हई.

\VS{3}अब्राम परत बोलना, अनी दख, तू माले काही संतान दिधं नही तर मना घरमा जन्मेल दास मना वारीस व्हई.

\VS{4}तवय परमेश्वरनं वचन‍ त्याले प्राप्त व्हयनं की, हा माणुस तुना वारीस व्हवावू नही, तर तुना पोटनाच तुना वारीस व्हई.

\VS{5}\XREF{✡}{{\XO 15:5 }{\XO{15:5
}}{\XT{रोम 4:18}}}मंग त्याले त्यानी बाहेर आणीसन सांगं, आकाशकडे नजर लाव; तुले ह्या तारा मोजता येतीन तर मोज, त्यानी त्याले सांगं तुनी संतती अशीच व्हई.

\VS{6}\XREF{✡}{{\XO 15:6 }{\XO{15:6
}}{\XT{रोम 4:3}}}अब्रामनी परमेश्वरावर ईश्वास करा अनी अब्रामना हाऊ ईश्वास परमेश्वरनी त्याना नितीमान गणात.

\VS{7}तो त्याले बोलना, तुले हाऊ देश देवाना म्हणीसन खास्दीसना ऊर गावमाईन ज्यानी तुले आणा तो मीच परमेश्वर शे.

\VS{8}अब्राम बोलना, प्रभू परमेश्वर, माले हाई आधिकार भेटी हाई कशावरीन?

\VS{9}त्यानी त्याले सांगं, मनाकरता तीन वरीसनी कालवड, तीन वरीसनी एक बकरी, तीन वरीसना एक मेंढा, एक होला, अनी कबूतरना एक पिल्ला अश लई ये.

\VS{10}त्यानी ती सर्वा लिधात अनं मधोमध चिरीसन त्यासना दोन दोन तुकडा करात अनी प्रत्येकना तुकडा समोरा समोर ठेयात; पक्षीसले मात्र त्यानी मधोमध चिरात नही.

\VS{11}त्या तुकडासवर हिंस्त्र पक्षीसनी झडप घाली, पण त्यासले अब्रामनी हाकली दिधं.


\par }{\PP \VS{12}\XREF{✡}{{\XO 15:12 }{\XO{15:12
}}{\XT{ईयोब 4:13}}}सुर्य ढुबाना येळले अब्रामले गाढ झोप लागनी तवय भलतंच भितीनं, काळोख अंधार त्यानावर पडना.

\VS{13}परमेश्वर अब्रामले बोलना, तू निश्चितपणी समज की, जो देश स्वत:ना नही अश देशमा तुनी संतान उपरी व्हईसन राही अनं तठला लोकेसना दास व्हतीन, अनी त्या लोके चारशे वरीस त्यासले छळतीन.

\VS{14}मंग ज्या राष्ट्रसना दास त्या व्हतीन त्यासना मी नायनाट करीन. त्यानानंतर त्या भरपुर मालमत्ता लिसन तठेन निंघतीन.

\VS{15}तू तर शांतीमा आपला पुर्वजसकडे जाशी; चांगला म्हातारा व्हवावर तुले मूठमाती देतीन.

\VS{16}तुना चौथ्या पिढीना लोके इकडे वापस येतीन, कारण अमोरी लोकसना पापना घडा अजुन भरेल नही शे.


\par }{\PP \VS{17}सुर्य मावळना अनं काळोख अंधार पडना तवय अस व्हयनं की, आगभट्टी अनं जळती मशाल त्या मासना तुकडासमाईन जातांना दखायनी.

\VS{18}त्या दिनले परमेश्वरनी अब्रामनासंगे करार करीसन सांगं की, "मिसरना नदीपाईन ते महानदी फरात आठेपावतना प्रदेश मी तुना संतानले देस.

\VS{19}म्हणजे केनी, कनिज्जी, कदमोनी,

\VS{20}हित्ती, परिज्जी, रफाईम,

\VS{21}अमोरी, कनानी, गिर्गाशी, अनं यबूशी ह्या लोकसना प्रदेश मी तुना वंशले देस."




\par }\Chap{16}{\SH हागार अनी इश्माएल
\par }
{\PP \VerseOne{1}अब्रामले आपली बायको सारा हिनापाईन काही पोऱ्यासोऱ्या व्हयेल नव्हतात; पण तिले हागार नावनी एक मिसरी दासी व्हती.

\VS{2}सारा अब्रामले बोलनी, "परमेश्वरनी माले पोऱ्या व्हवापाईन वंचित ठेयेल शे; तर मनी दासीना जोडे जाय; कदाचित तिनापाईन तुले संतान व्हई, "तवय अब्रामनी साराना शब्द मान्य करा.

\VS{3}अब्रामले कनान देशमा राहीसन दहा वरीस व्हवावर त्यानी बायको सारा हिनी आपला नवरा अब्राम याले आपली मिसरी दासी हागार हाई बायको म्हणीन करी दिधी.

\VS{4}तो हागारना जोडे गया तवय ती गर्भवती व्हयनी; आपण गर्भवती व्हयेल शे हाई दखीसन तिले तिनी मालकीन सारा तुच्छ वाटाले लागनी.


\par }{\PP \VS{5}तवय सारा अब्रामले बोलनी, "मनासंगे जो अन्याय व्हई राहिना शे तो तुमनावर व्हवो, मी मनी दासी तुमले सोपी दिधी पण आपण गर्भवती शे हाई दखीसन ती माले तुच्छ मानी राहिनी शे, परमेश्वर आपला दोन्हीसना न्याय करो."


\par }{\PP \VS{6}अब्राम साराले बोलना, "तुनी दासी तुनाच हातमा शे, तुनी नजरमा जे योग्य वाटी तश तिनासंगे कर." मंग सारा तिनासंगे कठोरतामा व्यवहार कराले लागनी, तवय ती तिले सोडीसन पळी गई.


\par }{\PP \VS{7}रानमा शूर नावना वाटवर एक झरा लागस त्या झरानाजोडे परमेश्वरना दूतले ती दखायनी.

\VS{8}तो बोलना, "हे सारानी दासी हागार, तु कोठेन ई ऱ्हाईनी अनी कोठे जाई ऱ्हाईनी?"

\par }{\PP ती बोलनी, "मी मनी मालकीन सारा हिनापाईन पळी जाई राहिनु शे."


\par }{\PP \VS{9}परमेश्वरना दूत तिले बोलना, "तू तुनी मालकीनकडे परत जाय अनी तिनी दासी व्हय."

\VS{10}परमेश्वरना दूत तिले बोलना, मी तुनी संतती इतली वाढावसु की, तिनी गणती करता येवाव नही.

\VS{11}परमेश्वरना दूत तिले परत बोलना, तू गर्भवती शे, तुले पोऱ्या व्हई, त्यानं नाव तू इश्माएल ठेव, कारण परमेश्वरनी तुना आक्रोश ऐकेल शे.

\VS{12}तो रान गधडाना मायक माणुस व्हई; त्याना हात सर्वासना विरूध्द उठी, अनी सर्वासना हात त्याना विरूध्द उठी; तो आपला सर्वा भाऊबंदसमा वस्ती करी.


\par }{\PP \VS{13}तिनासंगे बोलनारा परमेश्वरना नाव तिनी आत्ता-एल-रोई म्हणजे "तु दखनारा देव" अस ठेवं; ती बोलनी, "मी त्याले दखीसन बी हाई ठिकाणमा जिवत राहिनु?"

\VS{14}यामुये त्या विहीरना नाव "बैर- लहाय-रोई म्हणजे माले दखनारा जिवत विहिर" अस पडनं; कादेश अनं बेरेद यासना जोडे हाई विहिर शे.


\par }{\PP \VS{15}\XREF{✡}{{\XO 16:15 }{\XO{16:15
}}{\XT{गलती 4:22}}}हागारला अब्रामपाईन पोऱ्या व्हयना; हागारपाईन व्हयेल आपला पोऱ्याना नाव अब्रामनी इश्माएल ठेवा.

\VS{16}हागारपाईन अब्रामले इश्माएल व्हयना तवय अब्राम शहायची वरीसना व्हता.




\par }\Chap{17}{\SH सुंता हाई करारनी खूण
\par }
{\PP \VerseOne{1}अब्राम जवय नव्यान्नव वरीसना व्हयना तवय परमेश्वर त्याले दर्शन दिसन बोलना, मी सर्वसमर्थ देव शे; तू मनासमोर शे हाई मनमा धरीन चाल अनं सात्विकपणमा राय.

\VS{2}तुनामा मी मना करार स्थापसु तुले मी बहुगुणित करीन.

\VS{3}तवय अब्राम उपडा पडना, अनी देव त्यानासंगे बोलना, तो बोलना,

\VS{4}दख मी तुनासंगे मना हाऊ करार करस तू राष्ट्रसमूहना जनक व्हसी.

\VS{5}\XREF{✡}{{\XO 17:5 }{\XO{17:5
}}{\XT{रोम 4:17}}}यापुढे तुले अब्राम अश‍ म्हनावुत नहीत, तर तुले अब्राहाम अश म्हणतीन, कारण मी तुले राष्ट्रसमूहना जनक बनाडेल शे.

\VS{6}मी तुले भलतं फलसंपन्न करसु; तुनापाईन मी राष्ट्र बनाडसु; तुनापाईन राजा उत्पन्न व्हतीन.


\par }{\PP \VS{7}\XREF{✡}{{\XO 17:7 }{\XO{17:7
}}{\XT{लूक 1:55}}}मी तुना अनं तुनामांगे तुना संतानना देव व्हसु, अश कायमना करार मी तुनासंगे अनी तसच तुना पश्चात तुना संताननासंगे पिढानपिढा करस.

\VS{8}\XREF{✡}{{\XO 17:8 }{\XO{17:8
}}{\XT{प्रेषित 7:5}}}हाऊ जो कनान देशमा तु उपरी शे, तो सर्वा देश मी तुले अनं तुना पश्चात तुनी संतानले कायमना वतन म्हणीसन दिसु अनी मी त्यासना देव व्हसु.


\par }{\PP \VS{9}देव अब्राहामले आखो बोलना, आते तू अनी तुना पश्चात तुनी संततीने पिढानपिढा कायम मना करार पाळानं.

\VS{10}\XREF{✡}{{\XO 17:10 }{\XO{17:10
}}{\XT{रोम 4:12; प्रेषित 7:8}}}मनासंगे अनी तू अनं तुना पश्चात तुनी संतती यासनामा स्थापेल मना करार जो तुम्हीन पाळाशात तो हाऊ; तुमनामातील प्रत्येक माणुसनी सुंता व्हवाले पाहिजे.

\VS{11}तुमनी अग्रत्वचा काढामा येवाले पाहिजे; हाई मनामा अनं तुमनामा व्हयेल करारनी खूण राही.

\VS{12}अनी पिढीनपिढी प्रत्येक माणुस आठ दिनना व्हवावर त्यानी सुंता व्हवाले पाहिजे; मंग तो तुमना घरमा जन्मेल राहो, किंवा तुमना बीजना नसेल, परकापाईन धन दिसन लेयल राहो.

\VS{13}तुना घरी जन्मेलना किंवा परकापाईन धन दिसन ईकत लेयलनी सुंता अवश्य व्हवाले पाहिजे; म्हणजे ज्या करारनी खूण तुमना शरीरमा करेल राही तो मना करार कायमना राही.


\par }{\PP \VS{14}कोणी सुंता व्हयेल नही राहिनी, म्हणजे कोणी माणुसनी अग्रत्वचा काढामा वनी नही, तर त्याले आपला लोकसमाईन नष्ट करना; कारण त्यानी मना करार मोडेल शे.


\par }{\PP \VS{15}मंग परमेश्वरनी अब्राहामले सांगं, तुनी बायको साराय हिले यानापुढे साराय म्हनानं नही, तर तिना नाव सारा
\FTNT{*}{{\FR 17:15 }{\FR{17:15
}}{\FQ{सारा
}}{\FT{राजमाता}}}राही.

\VS{16}मी तिले आशिर्वादीत करसु, इतलंच नही तर तिनाद्वारा मी तुले एक पोऱ्या दिसु; मी तिले आशिर्वादीत करसु, तिनापाईन राष्ट्र उत्पन्न व्हतीन, तिनापाईन राष्ट्रसना राजा उत्पन्न व्हतीन.


\par }{\PP \VS{17}अब्राहामनी उपडा पडीसन अनं हसना अनी मनमान मनमा बोलना, शंभर वरीसना माणुसले पोऱ्या व्हई का? अनी नव्वद वरीसनी साराले पोऱ्या व्हई का?

\VS{18}अब्राहाम देवले बोलना, इश्माएल तुना नजरसमोर जगना म्हणजे हाई भरपुर शे.


\par }{\PP \VS{19}पण देव बोलना, नही, नही, तुनी बायको सारा हिनाच पोटी तुले पोऱ्या व्हई; तू त्याना नाव इसहाक
\FTNT{†}{{\FR 17:19 }{\FR{17:19
}}{\FQ{इसहाक
}}{\FT{तो हसतो}}}ठेव; त्याना पश्चात त्याना संततीनीसंगे कायम टिकी अश करार मी त्यानासंगे करसु.

\VS{20}इश्माएलनाविषयी बी मी तुनी प्रार्थना ऐकेल शे; दख, मी त्याले आशिर्वादीत करसु; त्याले सफळ अनं बहुगुणित करसु, तो बारा सरदारसना बाप व्हई; अनं मी त्यानं मोठं राष्ट्र बनाडसु.

\VS{21}पण पुढला वरीसले हाईच येळले तुले साराना पोटतीन इसहाक व्हई; त्यानासंगेच मी मना करार करसु.

\VS{22}मंग अब्राहामनासंगे बोलनं व्हवावर देव त्याले सोडीसन गया.


\par }{\PP \VS{23}तवय अब्राहामनी आपला पोऱ्या इश्माएल, तसच त्याना घर जन्मेल अनं ईकत लियेल आपला सर्वा दास यासले म्हणजे आपला घरना सर्वा माणसंसले आणीसन देवनी त्याले सांगेल व्हतं त्याप्रमाणे त्याच दिनले त्यासनी सुंता करी.

\VS{24}अब्राहामनी सुंता व्हयनी तवय तो नव्यान्नव वरीसना व्हता.

\VS{25}तसच त्याना पोऱ्या इश्माएल यानी सुंता व्हयनी तवय तो तेरा वरीसना व्हता.

\VS{26}अब्राहाम अनी त्याना पोऱ्या इश्माएल यासनी एकच दिनले सुंता व्हयनी.

\VS{27}अनी त्याना घरमा जन्मेल अनं परकासपाईन ईकत लियेल अश त्यासना सर्वा घरना माणसंसनी त्यासनासंगे सुंता व्हयनी.




\par }\Chap{18}{\SH इसहाकना जन्मबद्दल देवना वचन
\par }
{\PP \VerseOne{1}मंग अब्राहाम दिनना भर दुपारना येळले आपला तंबूना दारजोडे बसेल व्हता, तवय परमेश्वरनी त्याले मम्रेना पवित्र झाडमां दर्शन दिधं.

\VS{2}\XREF{✡}{{\XO 18:2 }{\XO{18:2
}}{\XT{इब्री 13:2}}}त्यानी आपली नजर वर करीसन दखं, तवय त्याले त्याना समोर तीन माणसं उभा राहेल दिसनात, तो आपला तंबूना दारपाईन पयत जाईसन जमीनवर पडीन त्यासले नमन करना.

\VS{3}मंग तो बोलना, हे प्रभू, मनावर तुनी कृपा व्हई तर आठेन तुना दासपाईन पुढे जाऊ नको;

\VS{4}थोडं पाणी आणु द्याव; तुम्हीन आपला पाय धुईसन हया झाडनाखाल आराम करा.

\VS{5}तुम्हीन आपला दासकडे येल शेतस, म्हणीसन मी थोडी भाकर लयस तिना आपला जिवले आधार कर, मंग तुम्हीन पुढे जा; त्या बोलनात, जस तू बोलनास तस कर.

\VS{6}तवय अब्राहाम लगेच तंबूमा साराजोडे जाईसन बोलना, तीन माप सपीठ लगेच लिसन मळ अनी त्यासन्या भाकरी कर.

\VS{7}परत अब्राहाम आपला गुरांकडे पयत गया अनं त्यानी एक चांगलं वासरू निवडीसन चाकरकडे दिधं; त्यानी ते फटकामा बनाडं.

\VS{8}नंतर अब्राहामनी दही, दूध अनं ते बनाडेल वासरू आणीसनं त्यासनासमोर ठेवं, अनी त्या भोजन करी राहींतात तवय तो त्यासनाजोडे झाडनाखाल उभा राहिना.


\par }{\PP \VS{9}मंग त्या त्याले बोलनात, तुनी बायको सारा कोठे शे?

\par }{\PP तो बोलना, ती तंबूमा शे".


\par }{\PP \VS{10}\XREF{✡}{{\XO 18:10 }{\XO{18:10
}}{\XT{रोम 9:9}}}मंग तो बोलना, पुढला वसंतरऋतुमा मी तुनाकडे परत ईसु; तवय दख, तुनी बायको सारा हिले पोऱ्या व्हई,

\par }{\PP त्यानामांगे तंबूमा सारा हाई ऐकी राहिंती.

\VS{11}अब्राहाम अनं सारा ह्या म्हातारा व्हई जायेल व्हतात अनी साराले मासिक पाळी येवानं बंद व्हई जायेल व्हतं.

\VS{12}\XREF{✡}{{\XO 18:12 }{\XO{18:12
}}{\XT{१ पेत्र 3:6}}}तवय सारा मनमाच हसत बोलनी; मी पुरी म्हतारी व्हई जायेल शे अनं मना धनी बी म्हतारा व्हई जायेल शे, तर हाई सुख आते माले भेटी का?


\par }{\PP \VS{13}परमेश्वर अब्राहामले बोलना, सारा काबंर हसनी? मी आते म्हतारी‍ राहीसन माले आते खरच पोऱ्या व्हई का अश ती काबंर सांगस?

\VS{14}\XREF{✡}{{\XO 18:14 }{\XO{18:14
}}{\XT{लूक 1:37}}}परमेश्वरले काही अशक्य शे का? पुढला वसंत ऋतुमा नेमेल येळले मी तुनाकडे परत ईसु तवय साराले पोऱ्या व्हई.

\VS{15}तवय सारा हाई सांगीसन नाकारनी, मी हसनी नही; कारण ती घाबरी जायेल व्हती; पण तो बोलना, नही तू हसनीच.


\par }{\SH सदोम नगर करता अब्राहाम प्रार्थना करस
\par }
{\PP \VS{16}मंग त्या माणसे तठेन उठीसन सदोम नगरकडे जावाले निंघनात अनी अब्राहाम बी त्यासले वाटमा पोसाडाले गया.

\VS{17}परमेश्वर बोलना, मी जे करनार शे ते अब्राहामपाईन कशे दपाडीसन ठेवु.

\VS{18}कारण त्यानापाईन मोठा अनी समर्थ राष्ट्र उत्पन्न व्हनार शे, अनी त्यानाद्वारा पृथ्वीवरला सर्व राष्ट्र आशिर्वादीत व्हतीन.

\VS{19}मी त्याले याकरता निवडेल शे की, त्यानी आपला लेकरासले अनं आपला पश्चात आपला घरनासले आज्ञा देवाले पाहिजे म्हणजे त्यासनी न्यायतीन वागीसन परमेश्वरना मार्ग आचाराले पाहिजे अनं हाई यानाकरता की, परमेश्वर जे काही अब्राहामनासंगे बोलना ते त्यासले प्राप्त व्हवाले पाहिजे.

\VS{20}मंग परमेश्वर बोलना, सदोम अनं गमोरा या नगरसनाईषयी ओरड भलतीच व्हयेल शे, अनं त्यासनं पाप भयानक व्हयी जायेल शे.

\VS{21}त्यामुये त्यासनाविषयी जी ओरड मना कानमा येयल शे, ते तसच शे का हाई दखाकरता मी खाल जायी राहिनु शे, तश नही राहिनं तर माले समजी जाई.

\VS{22}तठेन त्या माणसे फिरीसन सदोम अनं गमोरा नगरकडे गयात; पण अब्राहाम परमेश्वरनासमोर तसच उभा राहिना.

\VS{23}मंग अब्राहाम जोडे ईसन बोलना, तू दुष्टनासंगे न्यायीसना बी नाश करशी का?

\VS{24}कदाचित नगरमा पन्नास न्यायीजन राहिनात, तर त्यासना बी तू नाश करशी का? त्यासनामाईन पन्नास न्यायीजनसकरता त्या नगरनी तू गय करावू नही का?

\VS{25}हाई प्रकारनी गोष्ट तुनापाईन दूर राहो की, दुष्टसनासंगे न्यायीजनसना नाश करीसन न्यायीजनसनी अनं दुष्टसनी गती सारखीच व्हई अश करानं तुनापाईन दूर राहो, सर्वा पृथ्वीना न्यायधीश योग्य न्याय कराऊ नही का?

\VS{26}परमेश्वर बोलना, माले सदोम नगरमा पन्नास न्यायीजन भेटनात तर मी त्यासनामुये सगया स्थळनी गय करसु.

\VS{27}अब्राहाम बोलना, दख, मी ते धूळ अनं राख शे, पण प्रभुनासंगे बोलाना मी धाडस करी राहिनु शे.

\VS{28}कदाचित पन्‍नासमा पाच न्यायीजन कमी राहिनात तरी त्या पाच कमी म्हणीसन तू सर्वा नगरना नाश करशी का.

\VS{29}त्यानी परत सांगं, तठे फक्त चाळीसच राहिनात तर? तो बोलना, त्या चाळीसचकरता मी तश कराऊ नही.

\VS{30}तवय अब्राहाम त्याले बोलना, हे प्रभु तुले राग येवाव नही ते हाई म्हणस, तठे जर तीसच राहिनात तर? तो बोलना, माले तीसच भेटनात तरी तश कराऊ नही.

\VS{31}तो बोलना, प्रभुनासंगे बोलाना, मी प्रयत्न करी राहिनु शे, तठे जर फक्त वीसच राहिनात तर? तो बोलना, त्या वीसचकरता मी त्यासना नाश कराऊ नही.

\VS{32}अब्राहाम बोलना, प्रभुले राग न येवो, अजुन एकदाव मी सांगस, तठे फक्त दहाच राहिनात तर? तो बोलना, त्या दहाकरता मी त्यासना नाश कराऊ नही.

\VS{33}मंग अब्राहामनासंगे बोलनं व्हवावर परमेश्वर निंघी गया, अनी अब्राहाम आपला ठिकानले वापस वना.




\par }\Chap{19}{\SH सदोम अनं गमोरा नगरना नाश
\par }
{\PP \VerseOne{1}मंग संध्याकाळना येळले त्या दोन दूत सदोमले वनात, तवय लोट हाऊ सदोमना वेशीमा बठेल व्हता; त्यासले दखीसन लोट त्यासनाजोडे गया, अनी भुमीपावत तोंड करीसन त्यासले नमन करं;

\VS{2}तो त्यासले बोलना, दखा, मना धनीसवन, कृपा करीसन आपला दासना घर या; अनी आपला हातपाय धुईसन आठेच रातले मुक्काम करा, मंग सकासले उठीसन आपला वाटले लागी जा, पण त्या बोलनात, नही आमी रातभर रस्तामाच मुक्काम करसुत.


\par }{\PP \VS{3}पण त्यानी त्यासले खुपच रावन्या करामुये त्या त्याना घर गयात; त्यानी त्यासनाकरता भोजन बनाडं; त्यानी बेखमीर भाकरी बनाड्यात मंग त्या जेवनात.


\par }{\PP \VS{4}त्या झोपाना पहिलेच तठे त्या नगरना माणसंसनी, म्हणजे सदोमना माणसे, तरूणपाईन ते म्हातारापावत, सगयाच माणसंसनी चारीबाजुतीन ईसन त्या घरले घेरी लिधं.

\VS{5}त्या लोटले ओरडीसन बोलाले लागनात, आज रातले ज्या माणसे तुनाकडे येयल शेतस, त्या कोठे शेतस? त्यासले बाहेर आण, म्हणजे आम्हीन त्यासनासंगे समागम करसुत.

\VS{6}तवय लोट दारना बाहेर त्यासनाजोडे गया अनं त्यानी आपला मांगेतीन दार लाई लिधं.

\VS{7}अनी बोलाले लागना, भाऊसवन, मी तुमले ईनंती करसं आशे दुष्कर्म करू नका.

\VS{8}हाई दखा, मन्या दोन पोरी शेतस, त्या अजुन बी कुवार्‍या शेतस, मी तिसले तुमनाजोडे आणु का? तुमले वाटी तश तिसनासंगे वर्तन करा, पण ह्या माणसंसले काही करू नका, कारण त्या आसरासाकरता मना घर येल शेतस.


\par }{\PP \VS{9}त्या बोलनात, बाजुले व्हय, हाऊ आठे थोडा दिन रावाकरता वना अनी आते आमले शहानपण शिकाडी राहीना शे! आते त्यासनापेक्षा तुनीच चांगली खबर लेतस, अश म्हणीसन त्या लोटले जोरमा ढकलु लागनात अनं दार तोडाले जोडे वनात.

\VS{10}पण त्या माणसंसनी बाहेर हात काढीसन लोटले घरमा आपलाजोडे ओढीसन दार लाई लिधं.

\VS{11}\XREF{✡}{{\XO 19:11 }{\XO{19:11
}}{\XT{२ राजे 6:18}}}अनी ज्या धाकला मोठा माणसे घरना दारजोडे जमेल व्हतात त्यासले त्यासनी आंधळ करी टाकं; मंग त्या घर दखी दखी थकनात.


\par }{\SH लोटना बचाव
\par }
{\PP \VS{12}तवय त्या माणसे लोटले बोलनात, तुना आठे कोण कोण शेतस? तुना पोऱ्या-पोरी, जावई, अनी जो कोणी बी हाई नगरमा तुना व्हई त्या सर्वासले लिसन तू हाई ठिकाणतीन निंघी जाय.

\VS{13}कारण आम्हीन हाई स्थळना नाश करनार शेतस, ह्या लोकसनाविषयी परमेश्वरनापुढे खुपच ओरड व्हयेल शे, अनी हाई नगरना नाश कराले परमेश्वरनी आमले धाडेल शे.

\VS{14}तवय लोट बाहेर जाईसन आपला जावईले ज्यानासंगे त्यानी पोरना लगीन व्हनार व्हतं, त्याले सांगं, उठा हाई स्थळमाईन बाहेर निंघा, कारण परमेश्वर हाई नगरना नाश करनार शे; पण त्याना जावईले वाटनं तो आमनासंगे गंमत करी राहीना.


\par }{\PP \VS{15}पहाट व्हताच दूतसनी लोटले आग्रह करीसन सांगं, ऊठ, तुनी बायको, अनं तुन्या दोनी पोरी ज्या आठे शेतस तिसले लिसन निंघ, नहीते हाई नगरना शिक्षामा तुना बी नाश व्हई.

\VS{16}\XREF{✡}{{\XO 19:16 }{\XO{19:16
}}{\XT{२ पेत्र 2:7}}} पण लोट संकोच करू लागना, तवय परमेश्वरनी कृपा त्यानावर व्हती म्हणीसन त्या माणसंसनी त्याना अनी त्याना बायकोना अनी त्याना दोनी पोरीसना हात धरीसन त्यासले नगरना बाहेर आणीसनं सोडं.

\VS{17}मंग आशे व्हयनं त्यासले बाहेर आणावर दूत त्याले बोलना, आपला जीव लिसन पळ; मांगे दखानं नही अनं खोरामा कोठेच थांबानं नही; डोंगरकडे पळी जाय, नहीते तुना नाश व्हई.

\VS{18}पण लोट त्यासले बोलना, नही प्रभु नही!

\VS{19}दख, तुना ह्या दासवर तुनी कृपादृष्टी व्हयेल शे; मना जीव वाचाडं हाई तुनी मनावर अपार दया प्रकट व्हयेल शे; पण माले डोंगरकडे पळी जाता येवाऊ नही; काय सांगता येस हाई संकट मनावर ईसन मी मरी जासु.

\VS{20}तर दख, पळी जावाले हाई नगर जोडे राहीसन धाकलंबी शे; दखा, ते कितलं धाकलं शे; माले तिकडे पळी जावु दे, म्हणजे मना जीव वाची.


\par }{\PP \VS{21}तवय तो त्याले बोलना, दख, तुनी हाई गोष्टले बी मान्य करस; तू सांगस त्या नगरना मी नाश कराऊ नही.

\VS{22}पटकन, तिकडे पळी जाय; कारण तू तठे जास नही तोपावोत माले काहीच करता येवाऊ नही. यावरीन त्या नगरना नाव सोअर (धाकलं) आशे पडनं.


\par }{\SH लोटले वाचाडानं
\par }
{\PP \VS{23}\XREF{✡}{{\XO 19:23 }{\XO{19:23
}}{\XT{मत्तय 10:15; लूक 10:12; २ पेत्र 2:6}}}लोट सोअरमा जाईसन पोचना तवय पृथ्वीवर याळ उगी वना.

\VS{24}तवय परमेश्वरनी सदोम अनं गमोरा नगरवर गंधक
\FTNT{*}{{\FR 19:24 }{\FR{19:24
}}{\FQ{गंधक
}}{\FT{ज्वलनशील}}}अनं अग्नी यासना वर्षाव आकाशमाईन करं.

\VS{25}अनी त्यानी त्या नगरसले, सर्व तळवटीसले, अनी त्या नगरमा सर्व राहानारा रहिवासीसले अनी तठे जमिनमा उगेल सर्व काही यासना नाश करं.

\VS{26}\XREF{✡}{{\XO 19:26 }{\XO{19:26
}}{\XT{लूक 17:32}}}पण लोटनी बायको त्यानामांगे चाली राहिंती तिनी वळीसन मांगे दखं, तोच ती मिठना खांब बनी गई.

\VS{27}इकडे अब्राहाम मोठी पहाटलेच उठीसन जठे परमेश्वरनापुढे उभा राहिना व्हता‍ त्या ठिकाणमा गया.

\VS{28}त्यानी सदोम अनं गमोरा अनी सर्वा तळवटीना प्रदेश यासनावर नजर टाकी दखं, त्या प्रदेशमाईन भट्टीना धुरनामायक धुर वर जाई राहिंता.

\VS{29}याप्रकारं देवनी त्या तळवटीना नगरंसना नाश करं, त्या येळले देवनी अब्राहामनी आठवण करी, अनी लोट राही राहिंता तठला नगरंसना नाश कराना येळले लोटले त्या नाशमाईन वाचाडं.


\par }{\SH लोटना पोरी
\par }
{\PP \VS{30}नंतर लोट आपल्या दोनी पोरीसनासंगे सोअरमाईन निंघीसन डोंगरमा जाईसन राहिना; कारण त्याले सोअरमा रावाले भ्याव वाटनं, अनी तो आपला दोनी पोरीसले लिसन एक गुफामा राहावाले लागना.

\VS{31}एक दिन मोठी पोर धाकलीले बोलनी, आपला बाप धैयडा व्हयेल शे, अनी जगना रितीरिवाजप्रमाणे आपलाजोडे येतीन, आशे कोणीच माणुस पृथ्वीवर नही.

\VS{32}तर चल, आपण आपला बापले द्राक्षरस पाजूत अनी त्यानाजोडे निजुत; आशे प्रकारतीन आपण आपला बापना वंश चालाडूत.

\VS{33}त्यासनी ती रातले आपला बापले द्राक्षरस पाजं अनी मोठी पोर त्यानाजोडे जाईसन निजनी; पण ती कवय निजनी अनी कवय उठनी हाई त्याले समजनं नही.


\par }{\PP \VS{34}मंग दुसरा रोज मोठी पोर धाकलीले बोलनी, दख, कालदिन रातले मी बापनाजोडे निजनू; तर आज रातले बी आपण त्याले द्राक्षरस पाजुत अनी तू त्यानाजोडे जाईसन निज. हाई प्रकारतीन आपण आपला बापना वंश चालाडूत.

\VS{35}त्या रातले बी त्यासनी आपला बापले द्राक्षरस पाजं अनी धाकली पोर जाईसन त्यानाजोडे निजनी; पण ती कवय निजनी अनी कवय उठनी हाई त्याले समजनं नही.

\VS{36}याप्रकारमा लोटन्या दोनी पोरी बापपाईन गर्भवती व्हयन्यात.

\VS{37}मोठी पोरले पोऱ्या व्हयना, त्यानं नाव तिनी मवाब
\FTNT{†}{{\FR 19:37 }{\FR{19:37
}}{\FQ{मवाब
}}{\FT{आपला बापतीन}}}आशे ठेवं; आजपावोत ज्या मवाबी वंशज शेतस‍ त्यासना हाऊ मूळ बाप शे.

\VS{38}धाकली पोरले बी पोऱ्या व्हयना, तिनी त्यानं नाव बेनअम्मी
\FTNT{‡}{{\FR 19:38 }{\FR{19:38
}}{\FQ{बेनअम्मी
}}{\FT{मनं नातेवाईकना पोर्‍या}}}आशे ठेवं; आजपावोत ज्या अम्मोनी वंशना शेतस त्यासना हाऊ मूळबाप शे.




\par }\Chap{20}{\SH अब्राहाम अनी अबीमलेख
\par }
{\PP \VerseOne{1}अब्राहाम तठेन निंघीसन कनानं दक्षिणले प्रवास करीसन कादेश अनं शूर यासना मजारमा मुक्काम करं अनी काही दिन गरार आठे राहावाले लागना.

\VS{2}\XREF{✡}{{\XO 20:2 }{\XO{20:2
}}{\XT{उत्पती 12:13; 26:7}}}आपली बायको सारा हिनाबद्दल अब्राहामनी आशे सांगं की, हाई मनी बहीण शे, तवय गरारना राजा अबीमलेख यानी माणसे धाडीसन साराले आपलाजोडे ठेई लिधं.

\VS{3}पण त्या रातले देव सपनमां ईसन अबीमलेखले बोलना, तू हाई जी बाई आणेल शे तिनामुये तुना नाश व्हई, कारण ती लगीन व्हयेल बाई शे.


\par }{\PP \VS{4}अबीमलेख तिनाजोडे काही जायेल नव्हता, म्हणीसन तो बोलना, हे प्रभू, तू नितीमान राष्ट्रना बी नाश करशी का?

\VS{5}ती मनी बहीण शे आशे तो सोता माले बोलना नही का? तसच तो मना भाऊ शे आशे ती बी माले बोलनी नही का? मी सात्विक मनतीन अनं स्वच्छ हाततीन हाई करेल शे.

\VS{6}देवनी त्याले स्वप्नमा सांगं, तू सात्विक मनतीन हाई करेल शे हाई माले बी ठाऊक शे, अनी मीच तुले मनाविरूध्द पाप व्हवापाईन वाचाडेल शे; म्हणीसन मी तुले तिले हात बी लावु दिधं नही.

\VS{7}आते त्या माणुसनी बाई त्याले वापस दे, कारण तो संदेष्टा शे; तो तुनाकरता प्रार्थना करी अनी तू वाची जाशी; पण जर तू त्यानी बाई वापस नही दिधी, तर समजी ले तू अनं तुना जितला बी लोके शेतस बठा पक्का मरतीन.


\par }{\PP \VS{8}मंग अबीमलेख मोठी पहाटमाच उठीसनं आपला सर्व सेवकसले बलाईसन या सर्वा गोष्टी त्यासले सांग्यात; तवय त्या माणसे भयान घाबरनात.

\VS{9}तवय अबीमलेखनी अब्राहामले बलाईसन त्याले सांगं, तू आमनासंगे हाई काय करं? मी तुना आशे कोणतं अपराध करं की, तू मनावर अनी मना राज्यवर आशे महापातक आणात? करानं नही अश वर्तन तू मनासंगे करेल शे.

\VS{10}अबीमलेख अब्राहामले ईचारं, हाई गोष्ट कराकरता तुना मनमा काय व्हतं?

\VS{11}अब्राहामनी उत्तर दिधं, मी हाई यानाकरता आशे करं की, माले आशे वाटनं हाई ठिकाणले आठे कोनले बी परमेश्वरनं भय नही शे, म्हणीसन मनी बायकोमुये या लोके माले मारी टाकतीन.

\VS{12}तसच ती खरंच मनी बहीण शे, ती मना बापनी पोर शे; पण मनी मायनी ती पोर नही, म्हणीन ती मनी बायको व्हयेल शे.

\VS{13}अनी अश व्हयनं की, देवनी माले मना बापना घर सोडीसन निंघानी आज्ञा करी तवय मी तिले सांगं, तू मनावर इतली कृपा कर की, आपण जठे बी जाशुत तठे हाऊ मना भाऊ शे अश मनाबद्दल सांग.


\par }{\PP \VS{14}तवय अबीमलेखनी मेंढरं, बैल, दास अनं दासी आनीसन अब्राहामले दिधं, अनी त्यानी बायको सारा हाई बी परत त्याले आणी दिधी.

\VS{15}"मंग अबीमलेख बोलना, "मना देश तुले मोकळा शे; तुले वाटी तठे राय.

\VS{16}तो साराले बोलना, दख, मी तुना भाऊले एक हजार चांदीना नाणा दि राहिनु शे; ज्या लोके तुनासंगे शे त्या सर्वासना नजरमा तु निर्दोष शे अनी त्या सर्वासले समजी की तुनी काहीच चुकी करेल नही शे.

\VS{17}मंग अब्राहामनी परमेश्वरकडे प्रार्थना करी, तवय परमेश्वरनी अबीमलेख, त्यानी बायको अनं त्याना दासी यासले बरं करं, अनी त्यासले पोऱ्या व्हवाले लागनात.

\VS{18}कारण अब्राहामनी बायको सारा हिनामुये परमेश्वरनी अबीमलेखना घराणामातील सर्व बायासनं गर्भाशय बंद करेल व्हतं.




\par }\Chap{21}{\SH इसहाकना जन्म
\par }
{\PP \VerseOne{1}तवय परमेश्वरनी सांगेल प्रमाणे सारावर आशिर्वादीत करं अनी तिले देयल वचन पुरं करा.

\VS{2}सारा गर्भवती व्हयनी, देवनी सांगेल येळले अब्राहामले म्हतारंपणमा तिनापाईन पोऱ्या व्हयना.

\VS{3}अब्राहामले सारापाईन पोऱ्या व्हयना त्यानं नाव इसहाक ठेवं.

\VS{4}\XREF{✡}{{\XO 21:4 }{\XO{21:4
}}{\XT{उत्पती 17:12; प्रेषित 7:8}}}जवय अब्राहामना पोऱ्या आठ दिनना व्हयना तवय देवनी सांगेल आज्ञा प्रमाणे त्यानी सुंता व्हयनी.

\VS{5}जवय त्याना पोऱ्या इसहाक व्हयना तवय अब्राहाम शंभर वरीसना व्हता.

\VS{6}सारा सांगु लागनी, "देवनी माले आनंद अनं हसु देयल शे; जो कोणी हाई ऐकी तो मनासंगे आनंद करी."

\VS{7}आखो ती बोलनी, "कोणी अब्राहामले सांगु शकी की, सारा पोऱ्यासले दूध पाजी? तरी बी त्याना म्हतारपणमा मनापाईन त्याले पोऱ्या व्हयेल शे."


\par }{\PP \VS{8}अनी तो बाळ मोठा व्हयना तवय त्यानं दूध तोडं; इसहाकनं दूध तोडं त्या दिनले अब्राहामनी मोठी मेजवानी दिधी.


\par }{\SH हागार अनी इश्माइलले काढी टाकं
\par }
{\PP \VS{9}तवय मिसरी दासी हागारले अब्राहामपाईन व्हयेल पोऱ्याले इसहाक संगे खेळतांना सारानी दखं.

\VS{10}तवय ती अब्राहामले बोलनी, "हाई दासीले अनं हिना पोऱ्याले काढी टाका; मना पोऱ्या इसहाक यानासंगे हाई दासीना पोऱ्या वारीस ऱ्हावाले नको.

\VS{11}अब्राहामले आपला पोऱ्यानाबद्दल हाई गोष्ट खुप वाईट वाटनी.

\VS{12}\XREF{✡}{{\XO 21:12 }{\XO{21:12
}}{\XT{इब्री 11:18; रोम 9:7}}}तवय देव अब्राहामले बोलना, हाऊ पोऱ्या अनं हाई दासी यासनाबद्दल तू वाईट वाटीसन लेवु नको; सारा तुले जे काही सांगस ते सर्वा ऐकी ले; तुना वंशजना नाव इसहाकच चालावनार शे.

\VS{13}अनी हाई दासीना पोऱ्यापाईन बी मी एक राष्ट्र बनाडसु; कारण तो पण तुनाच वंशज शे.


\par }{\PP \VS{14}नंतर अब्राहामनी पहाटमाच उठीन भाकरी अनं पाणीघाई भरेल चामडानी थैली लिधी अनी ती लिसन हागारना खांदावर ठेई अनी तिना पोऱ्या तिनाजोडे दिसन तिले वाट लायं, ती निंघीसन बैर-शेबाना रानमा भटकत राहीनी.

\VS{15}जवय थैलीमाधलं पाणी संपी गयं तवय तिनी आपला पोऱ्याले झुडूपना खाल ठि दिधं.

\VS{16}"अनी ती काही अंतरवर जाईसन त्यानासमोर बसनी; कारण ती बोलनी, "मना पोऱ्याले मी मरतांना नही दखु शकस." म्हणीसन ती थोडं दुर जाईसन त्यानाकडे तोंड करीसन बठनी अनी हंबरडा फोडीन रडाले लागनी.


\par }{\PP \VS{17}देवनी पोऱ्यानं रडानं आवाज आयकं; अनं देवना दूतनी आकाशमाईन हाक मारीसनं हागारले बोलना, हागार, तुले काय व्हयनं शे? घाबरू नको, कारण जठे पोऱ्या शे तठेतीन देवनी त्याना आवाज आयकेल शे.

\VS{18}ऊठ, पोऱ्याले उचलीसनं आपला हातमां धर, त्यानापाईन मी एक मोठं राष्ट्र बनाडनार शे.

\VS{19}मंग देवनी तिना डोया उघडात अनं तिले पाणीनी विहीर दखायनी; तवय तिनी जाईसनं थैलीमा पाणी भरं अनं पोऱ्याले पाजं.

\VS{20}देव त्या पोऱ्यानासंगे व्हता, अनं तो पारानना रानमा धाकलाना मोठा व्हईसन तिरंदाज बनना.

\VS{21}तो पारानाना रानमा वस्ती करीन राहिना, अनी त्यानी मायनी त्याले मिसर देशनी बायको करी दिधी.


\par }{\SH अबीमलेखनीसंगे अब्राहामना वचन
\par }
{\PP \VS{22}\XREF{✡}{{\XO 21:22 }{\XO{21:22
}}{\XT{उत्पती 26:26}}}त्या येळले अश व्हयनं की, अबीमलेख अनं त्याना सेनापती पीकोल ह्या अब्राहामले बोलनात, ज्या काही तुम्हीन करतस त्यामा देव तुम्हनासंगे शे.

\VS{23}यामुये तू आते मनासंगे परमेश्वरनी हाई शपथ खाय की, तुम्हीन मना संतानासंगे कपटीन वागाऊ नही, अनी जशी तुम्हीन मनावर कृपा करी, तशी मी तुमनावर अनं ज्या देशमा मी प्रवासी म्हणीसन राहिनु शे, तो हाई देशवर कृपा करसु.

\VS{24}अब्राहाम बोलना, बरं, मी हाई शपथ लेस.

\VS{25}मंग अबीमलेखना चाकरंसनी पाणीनी एक विहिर आपला ताबामा लेयल व्हती, त्यानाबद्दल अब्राहामनी अबीमलेखले दोष लायं.

\VS{26}अबीमलेख बोलना, हाई काम कोणी करेल शे हाई माले माहित नही; तुम्हीन माले हाई पहिले सांगेल नव्हतं; अनी मी पण हाई ऐकेल नव्हतं, आजच ऐकी राहीनु शे.

\VS{27}मंग अब्राहामनी मेंढरं अनं बैल आणीसन अबीमलेखले दिधं अनी त्या दोन्हीसनी एकमेकससंगे करार करा.

\VS{28}अब्राहामनी कळपमाईन कोकरूमाधलं सात माद्या येगळ्या काढी ठेयात.

\VS{29}तवय अबीमलेख अब्राहामले बोलना, तुम्हीन ह्या सात कोकरू कसाले येगळा काढी ठेयल शेतस?


\par }{\PP \VS{30}तो बोलना, तुम्हीन ह्या सात कोकरू मना हाततीन ल्या, म्हणजे यानी हाई साक्षी राही की, हाई विहिर मी खंदेल शे.

\VS{31}यावरीन त्या ठिकाणना नाव बैर-शेबा (शपथनी विहिर) असं पडनं, कारण तठे त्या दोन्हीजणसनी शपथ लिधी.

\VS{32}बैरशेबा आठे त्यासनी करार करावर अबीमलेख त्याना सेनापती पीकोल ह्या निंघीसन पलिष्टयासना देशले परत गयात.

\VS{33}\XREF{✡}{{\XO 21:33 }{\XO{21:33
}}{\XT{यशया 40:18; १ करिंथ 1:15}}}मंग अब्राहामनी बैर-शेबा आठे एशेल
\FTNT{*}{{\FR 21:33 }{\FR{21:33
}}{\FQ{एशेल
}}{\FT{आंबट चिचना झाडनामायक दिसणारं झाड}}}नावना झाड लायं, अनी तठे सनातन देव परमेश्वर याना नावनी आरधना करी.

\VS{34}अब्राहाम हाऊ पलिष्टयासना देशमा बराच दिन प्रवासी म्हणीसन राहिना.




\par }\Chap{22}{\SH देव अब्राहामले इसहाकनं अर्पण कराले लावस
\par }
{\PP \VerseOne{1}\XREF{✡}{{\XO 22:1 }{\XO{22:1
}}{\XT{इब्री 11:17-19; उत्पती 31:11; निर्गम 3:4}}}मंग या गोष्टी घडण्यात तवय आशे व्हयनं की, देवनी अब्राहामनी परीक्षा लिधी; अनी त्यानी अब्राहाम, अशी हाक मारी, तवय अब्राहाम बोलना, काय आज्ञा?

\VS{2}\XREF{✡}{{\XO 22:2 }{\XO{22:2
}}{\XT{२ इतिहास 3:1}}}देव बोलना, तुना पोऱ्या, तुना एकुलता एक आवडता इसहाकले ज्यानावर तू प्रिती करस त्याले लिसन मोरिया देशमा जाय अनी मी तुले सांगसु त्या डोंगरवर त्यानं अर्पण कर.


\par }{\PP \VS{3}तवय अब्राहाम मोठी पहाटमाच उठीसन आपला गधडावर गासडा बांधं, आपलासंगे दोन सेवक अनं आपला पोऱ्या इसहाक याले संगे लिधं, अनी होमार्पणकरता लाकडे फोडी लिधात, मंग देवनी सांगेल ठिकानपान तो निंघना.

\VS{4}तिसरा रोजले अब्राहामनी वर नजर करीसन ती जागा दुरतीन दखी.

\VS{5}अब्राहाम आपला सेवकसले बोलना, तुम्हीन आठेच गधडानाजोडे थांबा, पोऱ्या अनी मी पलीकडे जाईसन देवनी आराधना करीसनं मंग तुमनाजोडे परत येतस.

\VS{6}तवय अब्राहामनी होमार्पणकरता लाकडे लिसन आपला पोऱ्या इसहाक यानी पाटवर ठेवात, अनी आपला हातमा ईस्तव अनं सुरा लिधा, अनी दोन्ही संगेसंगे चालनात.

\VS{7}तवय इसहाकनी आपला बापले सांगं,

\par }{\PP बाबा!

\par }{\PP तो बोलना, काय सांगस बाळा? त्यानी सांगं, दखा, ईस्तव अनं लाकडे पण लेयल शेतस पण होमार्पणकरता कोकरू कोठे शे?


\par }{\PP \VS{8}अब्राहाम त्याले बोलना, बाळा, देव स्वत: होमार्पणकरता कोकरू दखी दी; अनी त्या दोन्ही संगेसंगे चालनात.


\par }{\PP \VS{9}देवनी त्याले सांगेल ठिकानपान त्या वनात तवय अब्राहामनी तठे वेदी बांधी, तिनावर लाकडे रचात अनी आपला आवडता पोऱ्या इसहाक याले बांधीसन वेदीवरना लाकडसवर ठेवं.

\VS{10}तवय अब्राहामनी आपला पोऱ्याना वध कराकरता हात पुढे करीसन सुरा लिधा.

\VS{11}तवय परमेश्वरना दूत अब्राहामले आकाशमाईन हाक मारीन बोलना, "अब्राहाम, अब्राहाम!" त्यानी सांगं, "काय आज्ञा?"


\par }{\PP \VS{12}मंग तो बोलना, "तू तुना हात आपला पोऱ्यावर चालावू नको, त्याले काही करू नको; आते माले समजेल शे की, तु देवले भ्याईसन चालनारा शे, कारण तू आपला पोऱ्याले, आपला एकुलता एक पोऱ्याले बी मनाकरता सोडं नही."


\par }{\PP \VS{13}तवय अब्राहामनी नजर वर करीसन दखं, ते त्याले आपलामांगे झुडपा शिंगं अटकेल एक एडका दिसना; मंग अब्राहमनी तो एडका लिसन आपला पोऱ्याना बदलामा अर्पण करं.

\VS{14}"अनी अब्राहामनी त्या ठिकाननं नाव "याव्हे-यिरे म्हणजे परमेश्वर दखी दी" अस ठेवं; तवयपाईन परमेश्वरना डोंगरवर दखी देवामा ई अस आजपावत बोलामा येस.


\par }{\PP \VS{15}परमेश्वरना दूतनी आकाशमाईन अब्राहामले दुसरांदाव हाक मारीसन बोलना,

\VS{16}\XREF{✡}{{\XO 22:16 }{\XO{22:16
}}{\XT{इब्री 6:13-14}}}परमेश्वर सांगस, मी स्वत:नी शपथ लिसन सांगस की, तू हाई कृत्य करा; आपला पोऱ्याले, आपला एकुलता एक पोऱ्याले मनापाईन राखी ठेया नही;

\VS{17}\XREF{✡}{{\XO 22:17 }{\XO{22:17
}}{\XT{इब्री 11:12}}}यामुये मी तुले आशिर्वादीत करसु, अनं भरभराट‍ करीसन तुनी संतती आकाशमाधलं तारा इतला, समुद्रकाठना वाळू इतली व्हई आशे मी करसु; तुनी संतती आपला शत्रूसना नगरेसवर अधिकार करी लेतीन.

\VS{18}\XREF{✡}{{\XO 22:18 }{\XO{22:18
}}{\XT{प्रेषित 3:25; गलती 3:16}}}तू मना शब्द आयकं म्हणीसन पृथ्वीवरना राष्ट्र तुना संततीमुये आशिर्वादीत व्हतीन.

\VS{19}मंग अब्राहाम आपला सेवकसकडे परत वना, अनी त्या उठीसन बैर-शेबा आठे वनात; अनी अब्राहाम बैर-शेबामा रावाले लागना.


\par }{\SH नाहोरनं वंशज
\par }
{\PP \VS{20}या गोष्टी घडन्यात तवय कोणीतरी अब्राहामले सांगं, दख, तुना भाऊ नाहोर यानापाईन मिल्काले बी पोऱ्यानी संतती व्हयेल शे.

\VS{21}मिल्काना पोऱ्या या व्हतात, ऊस हाऊ त्याना ज्येष्ठ पोऱ्या, त्याना भाऊ बूज अनं अरामना बाप कमुवेल.

\VS{22}अनी केसद, हजो, पिलदाश, यिदलाप, अनं बथुवेल.

\VS{23}बथुवेलपाईन रिबका व्हयनी; अब्राहामना भाऊ नाहोर यानापाईन मिल्काले ह्या आठ पोऱ्या व्हयनात;

\VS{24}अनी त्यानी उपपत्नी रेऊमा हिले बी तेबाह, गहाम, तहश, अनं माका ह्या व्हयनात.




\par }\Chap{23}{\SH सारानं मरण अनी अब्राहाम जमीन ईकत लेस
\par }
{\PP \VerseOne{1}सारा एकशेसत्तावीस वरीस जगनी; एवढाच तिना आयुष्य व्हता.

\VS{2}सारा हाई कनान देशमा किर्याथ-आरबा म्हणजे हेब्रोन आठे मरण पावनी, अनी अब्राहाम तिनाकरता शोक अनं विलाप कराले वना.


\par }{\PP \VS{3}अब्राहाम आपला मयत व्हयेल बायकोना जोडेतीन उठीन हेथीले बोलना,

\VS{4}\XREF{✡}{{\XO 23:4 }{\XO{23:4
}}{\XT{इब्री 11:9-13; प्रेषित 7:16}}}मी तुमनामा प्रवासी अनं परदेशी शे; मना मालकीनी कबर तुमनामा ऱ्हावाले पाहिजे म्हणीसन माले जागा द्या, म्हणजे मी आपला मरेलसले मूठमाती दिसन नजरना आड करसु.


\par }{\PP \VS{5}तवय हेथी लोकसनी अब्राहामले बोलनात,

\VS{6}"हे आमना मालक आमनं ऐक; आमनामा तुम्हीन एक देवना सरदार शेतस; आपण आमना कबरसमाईन तुमले वाटी त्यामा आपला मयतले मूठमाती द्या; आपला मयतले मूठमाती देवाकरता आपली कबर देवाले आमनामाधला कोणी बी नाकार देवाव नही."


\par }{\PP \VS{7}तवय अब्राहामनी उठीन त्या देशमा लोकसले म्हणजे हेथीसले नमन करा.

\VS{8}तो त्यासले बोलना, "मी आपला मयतले नजरना आड कराले पाहिजे अशी तुमनी इच्छा व्हई तर तुम्हीन मना ऐका; एफ्रोन बिन सोहर यानाजोडे मनाकरता ईनंती करा की,

\VS{9}त्याना वावरना हद्दना मजारली त्यानी मकपेला नावनी गुहा शे, ती मनी मालकीनी कबरस्तान व्हवाले पाहिजे म्हणीसन त्यानी तुमनासमोर पुरी किंमत लिसन माले देवाले पाहिजे.


\par }{\PP \VS{10}एफ्रोन हित्ती हाऊ हेथीसमा बठेल व्हता, तो हेथीसना समक्ष, त्याना गावना वेशीमाईन येनारा जानारा सर्वासमक्ष अब्राहामले सांगं,

\VS{11}"हे मना मालक, अस नही, मनं ऐका, ते वावर मी तुमले देस, अनी त्यामा जी गुहा शे ती बी तुमले देस; मना भाऊसना समक्ष मी तुमले देस, तठे आपला मयतले मूठमाती द्या."


\par }{\PP \VS{12}तवय अब्राहामनी त्या देशना लोकसले नमन करं."

\VS{13}अनी त्या देशना लोकसना समक्ष तो एफ्रोनले बोलना, "मनं एवढं खरच ऐकी ले; मी वावरना पैसा देस ते मनाकडीन ले म्हणजे मी मनी बायकोना शरीरले तठे मूठमाती दिसु.

\VS{14}तवय एफ्रोननी अब्राहामले उत्तर दिधं,

\VS{15}"मालक, मनं ऐका, हाई फक्त चारशे शेकेल रूपे किंमतनी जमीन, तिनं काय मोठं? तुम्हीन आपला मयतले मूठमाती द्या."

\VS{16}अब्राहामनी एफ्रोननं सांगनं मानीसन हेथीसना समक्ष जेवढा पैसा सांगेल व्हतात तेवढा चलनी चारशे शेकेल रूपे त्यासले मोजी दिधात.


\par }{\PP \VS{17}अश प्रकारमा एफ्रोनना शेत जे मम्रेना पुर्वले मकपेलमा व्हतं ते अनी त्यामधली गुहा, अनी शेतामाधलं अनी त्यानाहद्दमाधलं प्रत्येक झाडं.

\VS{18}हेथीसमक्ष वेशीमाईन जानारा येनारा सर्वासमक्ष, अब्राहामना कबजामा पुरा वना.

\VS{19}नंतर अब्राहामनी आपले बायको सारा हिले कनान देशना मम्रे म्हणजे हेब्रोन याना पुर्वले मकपेलाना शेतमाधलं गुहामा पुरा.

\VS{20}अनी ते शेत गुहानासोबत कबरस्तान व्हवाले पाहिजे म्हणीसन हेथी यासना कडीन अब्राहामना कबजामा पुरा वना.




\par }\Chap{24}{\SH इसहाककरता बायकोना शोध
\par }
{\PP \VerseOne{1}अब्राहाम आते म्हतारा व्हईसन खूप वयना व्हई जायेल व्हता; परमेश्वरनी अब्राहामले बठया गोष्टीसमा आशिर्वादीत करेल व्हतं.

\VS{2}अब्राहामना मालमत्ताना सर्वा कारभार दखनारा एक सर्वसमा जुना सेवक व्हता, त्याले त्यानी सांगं, तू तुना हात मना मांडीनाखाल ठेव.

\VS{3}मी तुले परमेश्वरनी, आकाश अनं पृथ्वी यासना देवनी शपथ लेवाले सांगस की, ज्या कनानी लोकसमा मी ऱ्हाई राहिनु शे. त्यासना पोरीपाईन कोणती बी मना पोऱ्याकरता तू बायको दखावु नही.

\VS{4}तर मना देशले मना नातेवाईकसजोडे जाईसन तठेन मना पोऱ्या इसहाक करता बायको दखी लयशी.

\VS{5}त्याना सेवक त्याले बोलना, कदाचित ती बाई मनासंगे हाई देशमा येवाले राजी नही व्हयनी ते मंग ज्या देशमाईन तुम्हीन वनात तठे तुमना पोऱ्याले मी परत ली जावानं का?

\VS{6}तवय अब्राहाम बोलना, खबरदार! मना पोऱ्याले तठे ली जावानं नही.

\VS{7}स्वर्गना ज्या परमेश्वर देवनी माले मना बापना घरमाईन, मनी जन्मभुमीमाईन आणं अनी माले शपथ खाईसन सांगं की, हाऊ देश मी तुना संततीले दिसु. तो तुनापुढे त्याना दूत धाडी, अनी तठेनच तू मना पोऱ्याकरता बायको आण.

\VS{8}पण ती बाई तुनासंगे येवाले राजी नही व्हयनी तर तू मनी शपथपाईन मोकळा व्हसी; पण मना पोऱ्याले तिकडे कधीच ली जावानं नही.

\VS{9}तवय त्या सेवकनी आपला मालक अब्राहामना मांडीनाखाल हात ठेईसन हाई गोष्टनी शपथ लिधी.

\VS{10}मंग तो सेवक आपला मालकना उंटसपाईन दहा उंट लिसन निंघना; त्यानाजोडे त्याना मालकन्या सर्वा प्रकारन्या मौलवान वस्तु व्हत्यात; तो उत्तरले मेसोपोटामिया माधलं नाहोरना नगरमा गया.

\VS{11}संध्याकाळले बाया पाणी भराले बाहेर निंघतस त्या येळले त्यानी आपला उंट नगरना बाहेर एक विहिरनाजोडे बसाडं.

\VS{12}अनी तो बोलना, हे परमेश्वरा, मना मालक अब्राहाम याना देवा, तू आज कृपा करीसन मना कार्य सफल कर; मना मालक अब्राहाम यानावर दया कर.

\VS{13}दख, मी हाई पाणीनी विहिरनाजोडे उभा शे, अनी गावमाधल्या पोरी पाणी भराले बाहेर ई ऱ्हाईन्या शेतस.

\VS{14}आते असं व्हवू दे की, जी पोरले मी सांगसु, माले पाणी पेवाकरता घागर खाल उतार, अनी ती माले म्हणी तू पण पी अनी तुना उंटसले बी पाणी पाजस, तीच पोर तुना सेवक इसहाक यानाकरता निवडेल शे, यावरीन माले समजी की, तू मना मालकवर दया करेल शे.


\par }{\PP \VS{15}अनी तसच व्हयनं जो ते सांगी राहिंता, तवय अब्राहामना बंधु नाहोर यानी बायको मिल्का हिना पोऱ्या बथुवेलनी पोर रिबका खांदावर घागर लिसन तठे वनी.

\VS{16}हाई पोर दखावाले देखनी व्हती; ती कुवारी व्हती; तिनी माणुस दखेल नव्हता; ती विहिरमा उतरनी अनं घागर भरीसन वर वनी.

\VS{17}तवय तो सेवक धावत जाईसन तिले गाठीसनं बोलना, तुनी घागरमाईन माले थोडं पाणी पाज.

\VS{18}ती त्याले बोलनी, प्या, बाबा; अनी तिनी लगेच आपला हातवर घागर उतारीसन त्याले पाणी पाजं.

\VS{19}त्याले भरपुर पाणी पाजावर ती बोलनी, तुमना उंटसले मी पाणी आणीसनं त्यासले पोटभर पाजस.

\VS{20}मंग तिनी लगेच घागर कुंडीमा रिकामी करी अनी परत विहिरनाजोडे पाणी भराले धावत गई; अश करीसन तिनी त्याना सर्वा उंटसकरता पाणी काढं.

\VS{21}तवय तो माणुस आश्चर्य व्हईसन तिनकडे दखी राहिना; परमेश्वरनी आपला प्रवास सफल करं की नही हाई ईचार करीसन गप्प राहिना.


\par }{\PP \VS{22}मंग अश व्हयन की, उंटसना पाणी पेवावर त्या माणुसनी अर्धा शेकेल भार सोनानी एक नथ अनं तिना हातमा घालाकरता दहा शेकेल भार दोन सोनान्या बांगड्या काढयात,

\VS{23}अनी तो तिले बोलना, तू कोणी पोर शे हाई माले सांग; तुना बापना घर थांबाकरता आमले जागा शे का?

\VS{24}ती त्याले बोलनी, नाहोरपाईन मिल्काले व्हयेल बथुवेलनी मी पोर शे.

\VS{25}ती त्याले आखो बोलनी, आमना आठे भरपुर चारा अनी थांबाकरता जागा बी शे.

\VS{26}तवय त्या माणुसनी झुकीसन परमेश्वरनी आरधना करी.

\VS{27}तो बोलना, मना मालक अब्राहाम याना देव यहोवा धन्यवादित शे; त्यानी मना मालकवर दया करानं अनी त्यानासंगे सत्यमा चालानं सोडं नही; परमेश्वरनी माले सरळ वाट दखाडीसन मना मालकना भाऊसना घर पोचाडेल शे.


\par }{\PP \VS{28}तवय त्या पोरनी पयत जाईसन तिनी मायना घरनासले हाई गोष्ट सांगी.

\VS{29}रिबकाले एक भाऊ व्हता; त्यानं नाव लाबान व्हतं, तो विहिरनाजोडे त्या माणुसकडे धावत गया.

\VS{30}त्यानी नथ अनं आपला बहिणना हातमाधल्या बांगड्या दखेल व्हत्यात, अनी तो माणुस माले अश बोलना, हाई रिबकानं तोंडनं शब्द आयकीसनं तो त्या माणुसकडे वना अनी दखं तर तो उंटसपान विहिरनाजोडे उभा व्हता.

\VS{31}तवय त्यानी त्याले सांगं, अहो परमेश्वरना आशिर्वाद "मजार या, बाहेर का बर उभा शेतस? मी आपलाकरता घर अनी उंटसकरता जागा करी ठेयल शे.


\par }{\PP \VS{32}तवय तो माणुस घर वना; अनी लाबाननी उंटसन्या कंठाळी सोडीसन त्यासले चारा अनं भुसा दिधा अनी त्या माणुसले अनं त्यानासंगेनासले पाय धुवाले पाणी दिधं.

\VS{33}जवय त्यानासमोर जेवण वाढी दिधं तवय तो त्यासले बोलना, "जोपावत मी आठे येवानं कारण तुमले सांगस नही," तोपावत मी भोजन करावु नही, तवय तो बोलना, "मंग सांगा.''


\par }{\PP \VS{34}तो बोलना, "मी अब्राहामना सेवक शे."

\VS{35}परमेश्वरनी मना मालकनं कल्याण करेल शे; तो मोठा व्हयेल शे; त्यानी त्याले गुरं, मेंढरं, सोनं, रूपे, दासदासी, उंट अनं गाढवं बी देयल शेतस.

\VS{36}मना मालकनी बायको सारा हिले म्हतार पणमा त्यानापाईन पोऱ्या व्हयना, त्याले त्यानी सर्वाकाही देयल शे.

\VS{37}अनी मना मालकनी माले शपथ लेवाले लाईसन सांगेल शे की, ज्या कनानीसना देशमा मी ऱ्हाई राहिनु शे, त्यासन्या पोरीसमाईन कोणती बी पोर मना पोऱ्याले बायको दखु नको;

\VS{38}तर मना बापना घर मना नातेवाईकस कडे जाय अनी तठेन मना पोऱ्याले बायको दखी आण.

\VS{39}तवय मी मना मालकले सांगं, ती पोर मनासंगे येवाले तयार व्हयनी नही ते.

\VS{40}तवय तो माले बोलना, ज्या परमेश्वरनी संगे मी चालस, तो आपला दूत तुनासंगे धाडी अनं तुना प्रवास सफल करी, अनी तू मना नातेवाईकस कडे, मना बापना घराणामाईन मना पोऱ्याले बायको आण.

\VS{41}तू मना नातेवाईकस कडे गया म्हणजे मनी शपथपाईन मोकळा व्हसी; पोर देवाले त्या तयार नही व्हयनात तरी तू मनी शपथपाईन मोकळा व्हशी.


\par }{\PP \VS{42}मी आज हाई विहिरना जोडे वनु तवय बोलनु, मना मालक अब्राहामना देव यहोवा मी जो प्रवास करेल शे, तो सफल करशी तर.

\VS{43}दख, मी हाई विहिरनाजोडे उभा राहेल शे; तर अस व्हवू दे की, पाणी भराले जी पोर ई, तिले मी सांगसु, तुनी घागरमाईन माले थोडं पाणी पाज.

\VS{44}अनी ती माले सांगी, तू पी अनी तुना उंटसले बी मी पाणी काढस; तीच पोर परमेश्वरनी मना मालकना पोऱ्याकरता नेमेल शे अश ठरो.

\VS{45}मी मना मनमा हाई बोली राहिंतु तितलामा रिबका खांदावर घागर लिसन तठे वनी अनी तीनि विहिरमा उतरीसन पाणी भरं, मंग मी तिले बोलनु, माले थोडं पाणी पेवाले देय.

\VS{46}तिनी लगेच आपला हातवर घागर उतारीन सांगं, तू पी अनी तुना उंटसले बी मी पाणी पाजस, तवय मी पाणी पिनु अनं तिनी मना उंटसले बी पाणी पाजं.

\VS{47}मंग मी तिले इचारनु, तू कोणी पोर शे? ती बोलनी नाहोरपाईन मिल्काले व्हयेल बथुवेलनी मी पोर शे? तवय मी तिना नाकमा नथ अनं हातमा बांगड्या घालात.

\VS{48}मी नमीसन परमेश्वरले स्तवन करा अनी मना मालकनी भाऊनी पोर त्याना पोऱ्याकरता लई जावो म्हणीसन मना मालक अब्राहाम याना देव यहोवा यानी माले सरळ वाट दखाडी म्हणीन मी त्यानं स्तवन करा.

\VS{49}तर आते मना मालकसंगे कृपातीन अनं खरापणतीन वागशात तर माले तश सांगा, नही व्हई तर तश सांगा, म्हणजे मी ठरावसु माले काय करानं शे.

\VS{50}तवय लाबान अनी बथुवेल यासनी उत्तर दिधं, हाई परमेश्वरनी योजना शे; म्हणीसनं आमनाघाई तुमले चांगलं न वाईट काही बोलता नही ई ऱ्हाईनं.

\VS{51}दखा, रिबका तुमनापुढे शे; तिले लई जा; परमेश्वरनी सांगेलप्रमानी ती तुमना मालकना पोऱ्यानी बोयको होऊ द्या.

\VS{52}अब्राहामनं सेवकनी त्यासनं हाई शब्द आयकं तवय त्यानी भुमीपावत झुकीसन परमेश्वरले नमन करं.

\VS{53}मंग त्या सेवकनी सोना रूपाना दागिना अनं कपडा काढिसन रिबकाले दिधं. अनी तिना भाऊ अनं तिनी माय यासले मुल्यवान वस्तु दिधात.

\VS{54}मंग त्यानी अनं त्यानासंगेना माणसंसनी जेवण करीसन रातले तठेच मुक्काम करं; सकासले उठावर तो बोलना, मना मालककडे जावाकरता माले निरोप द्या.


\par }{\PP \VS{55}हाई ऐकीसन तिना भाऊ अनं तिनी माय हाई बोलनात, पोरले आमनाजोडे थोडं दिन, निदान दहा दिन राहु द्या; मंग ती तुमनासंगे ई;


\par }{\PP \VS{56}पण तो त्यासले बोलना, परमेश्वरनी मना प्रवास सफल करेल शे, "तर माले थांबाडू नका; माले निरोप द्या, माले मना मालककडे जावु द्या."


\par }{\PP \VS{57}तवय त्या बोलनात, आम्हीन पोरले बलाईसन ईचारतस ती काय म्हणस.

\VS{58}त्यासनी रिबकाले बलाईसन ईचारं, तू हाई माणुसनासंगे जास का? ती बोलनी, "हा मी जास."


\par }{\PP \VS{59}मंग त्यासनी आपली बहीण रिबका, तिनी दासी, अब्राहामना सेवक अनं त्याना माणसे यासले वाट लायं.

\VS{60}त्यासनी रिबकाले आशिर्वाद दिसन बोलनात,

\par }{\PP "हे आमनी ताई, तु हजारोसनी अनी लाखोसनी माय बन,"

\par }{\PP अनं तुनी संतती आपला वैरीसना नगरंसना अधिकारी बनोत.


\par }{\PP \VS{61}मंग रिबका अनं तिना मैत्रीन उठन्यात अनी उंटवर बसीन त्या माणुसन्या मांगे गयात; अस प्रकारे तो माणुस रिबकाले लई गया.


\par }{\PP \VS{62}इकडे इसहाक रानमाईन लहाय-रोई विहिरकडीन येयल व्हता; तो दक्षिणले कनानमा राही राहिंता.

\VS{63}इसहाक हाऊ संध्याकाळना येळले रानमा फिराले जायेल व्हता, त्यानी नजर वर करीसन दखं, ते त्याले उंट येतांना दखायनात.

\VS{64}रिबकानी नजर वर करीसन इसहाकले दखं, तवय ती उंटवरतीन उतरनी.

\VS{65}तिनी त्या सेवकले ईचारं, हाऊ रानमा आपला समोर ई राहिना तो कोण शे? सेवक तिले बोलना, हाऊ मना मालक शे, तवय तिनी बुरखा लिसन आपलं आंग झाकी लिधं.

\VS{66}तवय सेवकनी आपण जे काही करं ते सर्व इसहाकले सांगं,

\VS{67}मंग इसहाकनी रिबकाले आपली माय सारा हिना तंबूमा आणं अनी त्यानी तिनासंगे लगीन करीन तिनावर प्रेम करं; हाई प्रकारं आपली मायना मृत्युना बदलामां बी इसहाकले शांती भेटनी.




\par }\Chap{25}{\SH अब्राहामले व्हयेल अन्य संतती
\par }
{\R (१ इतिहास 1:32-33)

\par }{\PP \VerseOne{1}अब्राहामनी दुसरी बायको करी, तिन नाव कटूरा व्हतं,

\VS{2}तिले त्यानापाईन जिम्रान, यक्षान, मदान, मिद्यान, इश्बाक अनं शुह ह्या पोऱ्या व्हयनात.

\VS{3}यक्षानानले शबा अनं ददान ह्या पोऱ्या व्हयनात; अनी ददानना पोऱ्या अश्शुरी, लटूशी अनं लऊमी ह्या व्हतात.

\VS{4}मिद्यानना पोऱ्या एफा, एफर, हनोख, अबीदा, अनं एल्दा ह्या व्हतात. हया सर्व कटूरना वंश.

\VS{5}अब्राहामनी सर्वकाही इसहाकले दिधं.

\VS{6}अनी अब्राहामले उपपत्न्या व्हत्यात त्यासन्या पोऱ्यासले त्यानी देणग्या दिसन आपला जीवमा जीव व्हतं तोपावत आपला पोऱ्या इसहाक यानापाईन येगळं करीसन पुर्व दिशाले धाडी दिधं.


\par }{\SH अब्राहामना मृत्यु
\par }
{\PP \VS{7}अब्राहामनं आयुष्यनं सर्व वरीस एकशेपंचाहत्तर व्हतं.

\VS{8}अब्राहाम पुरं आयुष्य जगना म्हणजे म्हतारा व्हईसन मरण पावना, अनं आपला पुर्वजसले जाईन भेटना.

\VS{9}मंग त्याना पोऱ्या इसहाक अनं इश्माएल यासनी त्याले एफ्रोन बिन सोहर हित्ती याना मम्रेनासमोरनी वावरमाधली मकपेलना गुहामा मूठमाती दिधी.

\VS{10}\XREF{✡}{{\XO 25:10 }{\XO{25:10
}}{\XT{उत्पती 23:16}}}हाई शेत अब्राहामनी हेथीपाईन ईकत लियेल व्हतं, अनी तठेच अब्राहाम अनं त्यानी बायको सारा यासले मूठमाती दिधी.

\VS{11}अब्राहामना मृत्युनंतर देवनी त्याना पोऱ्या इसहाकले आशिर्वाद दिधा; जो त्या येळले लहाय-रोई विहिरनाजोडे ऱ्हाई राहिंता.


\par }{\SH इश्माएलना वंशज
\par }
{\R (१ इतिहास 1:28-31)

\par }{\PP \VS{12}सारानी मिसरी दासी हागार हिनापाईन अब्राहामले इश्माएल नावना पोऱ्या व्हयना, त्यानी हाई वंशावळी.

\VS{13}इश्माएलना पोऱ्यासना नावे त्यासना वंशप्रमाणे ह्या शेतस, नबायोथ, हाऊ इश्माएलना पहिला पोऱ्या अनी केदार, अदबील, मिबसाम,

\VS{14}मिश्मा, दुमा, मस्सा,

\VS{15}हदद, तेमा, यतूर, नापीश अनं केदमा.

\VS{16}ह्या इश्माएलना पोऱ्या व्हतात; त्यासना गाववरीन अनं गोटावरीन त्यासले ह्या नावे पडेल शेतस, ह्या आपापला वंशना बारा सरदार व्हतात.

\VS{17}इश्माएलना आयुष्यना वय वरीस एकशेसदतीस व्हवावर तो मरण पावना अनं आपला पुर्वजसले जाईन भेटना.

\VS{18}त्यानं वंशज हवीलापाईन शूर देशपावत वस्ती करीसन राहिनात; हाऊ देश मिसरना पुर्वले राहीसन अश्शुरकडे जातांना लागस; अश प्रकारे तो आपला भाऊबंधूसना देखत पुर्वले जाईसनं राहिना.


\par }{\SH एसाव अनी याकोब यासना जन्म
\par }
{\PP \VS{19}अब्राहामना पोऱ्या इसहाक यानी वंशावळी हाई शे, अब्राहामनी इसहाकले जन्म दिधा.

\VS{20}इसहाक चाळीस वरीसना व्हयना तवय त्यानी अरामी लाबान यानी बहिण पदन-अरामना माधलं अरामी बथुवेल यानी पोर रिबका हाई बायको करी.

\VS{21}इसहाकनी आपली बायको करता परमेश्वरकडे प्रार्थना करी, कारण ती वांझ व्हती; परमेश्वरनी त्यानी प्रार्थना ऐकी अनी त्यानी बायको रिबका गर्भवती व्हयनी.

\VS{22}पण तिना गर्भमा पोऱ्या एकमेकसना संगे भांडण कराले लागनात, तवय ती बोलनी, माले काबंर अश व्हई राहिनं शे? हाई काय शे म्हणीसन ती परमेश्वरले ईचाराले गई.

\VS{23}\XREF{✡}{{\XO 25:23 }{\XO{25:23
}}{\XT{रोम 9:12}}}परमेश्वर तिले बोलना, तुना गर्भमा दोन राष्ट्र शेतस; तुना उदरमाईन दोन वंश निंघतीन; एक वंश दुसरा वंशपेक्षा शक्तीशाली व्हई; अनी मोठा धाकलानी सेवा करी.

\VS{24}तिना प्रसूतिना दिन भरानी येळ वनी; तवय दखा, तिना उदरमा दोन जुळा पोऱ्या व्हतात.

\VS{25}पहिला पोऱ्या लाल रंगना व्हता अनी त्याना सर्वा आंग केसना वस्त्रनामायक व्हतं; त्यानं नाव एसाव ठेवात.

\VS{26}त्यानानंतर त्याना भाऊ जन्मना; एसावनी टाच त्याना हातमा व्हती; त्यानं नाव याकोब
\FTNT{*}{{\FR 25:26 }{\FR{25:26
}}{\FQ{याकोब
}}{\FT{हक्क लेनारा
}}}अश ठेवात (टाच धरनारा किंवा युक्तीमा हिराई लेणारा) तिनी त्याले जन्म दिधा तवय इसहाक साठ वरीसना व्हता.


\par }{\SH एसावनाकडतीन मोठा भाऊना अधिकार ईकसं
\par }
{\PP \VS{27}त्या पोऱ्या मोठा व्हयनात, एसाव हाऊ रानमा फिरनारा हुशार पारधी व्हयना; अनं याकोब हाऊ तंबूमा राहनारा साधा माणुस व्हता.

\VS{28}एसाव मास आणे ते इसहाकले भलतं आवडे म्हणीसनं तो त्याले आवडे, पण याकोब रिबकाना आवडता व्हता.

\VS{29}एकदाव याकोबनी वरण बनाडेल व्हतं, तवय एसाव रानमाईन थकी बंगीसन वना.

\VS{30}तवय एसावनी याकोबले सांगं, ते लाल दखास ना, त्यानामाईन लवकर माले खावाले आण, मी भयान गळी जायेल शे; त्यावरीन त्यानं नाव अदोम (लाल) अश पडनं.

\VS{31}याकोब त्याले बोलना, पहिले तुना मोठा पणना हक्क माले मोबदला दे.

\VS{32}एसाव त्याले बोलना, दख, मी मराले टेकनु शे; तर माले मना मोठा पणना हक्कना काय उपयोग?

\VS{33}\XREF{✡}{{\XO 25:33 }{\XO{25:33
}}{\XT{इब्री 12:16}}}याकोब बोलना, तर आत्तेच मनासंगे शपथ खाय; तवय त्यानी शपथ खाईन आपला मोठा पणना हक्क याकोबले मोबदला दिधा.

\VS{34}तवय याकोबनी एसावले भाकर अनं मसुरनं वरण दिधं; तो खाईपिसन उठना अनं चालता व्हयना; अस प्रकारतीन एसावनी आपला मोठा पणना हक्क तुच्छ लेखं.




\par }\Chap{26}{\SH गरार अनी बैरशेबा आठे इसहाक
\par }
{\PP \VerseOne{1}अब्राहामना येळले जस दुष्काळ पडेल व्हता तस दुसरा दुष्काळ आते देशमा पडना, तवय इसहाक हाऊ पलिष्टसना राजा अबीमलेख यानाकडे गरार नगरमा गया.

\VS{2}तवय परमेश्वरनी त्याले दर्शन दिसन सांगं, मिसर देशमा जाऊ नको; मी सांगस त्या देशमा ऱ्हाय.

\VS{3}\XREF{✡}{{\XO 26:3 }{\XO{26:3
}}{\XT{उत्पती 22:16-18}}}तू हाईच देशमा ऱ्हाय, मी तुनासंगे ऱ्हासु, अनी तुले आशिर्वादित करसु; कारण हाऊ सर्वा देश मी तुले अनं तुना संतानले दिसु; अनी मी तुना बाप अब्राहाम यानासंगे खायेल शपथ करी करसु.

\VS{4}मी आकाशमाधली तारासना इतली तुनी संतान वाढावसु, हाई सर्व तुना संतानले दिसु, अनी पृथ्वीवरना सर्व राष्ट्र तुना संतानमुये आशिर्वादित व्हतीन.

\VS{5}कारण अब्राहामनी मना शब्दले मान दिधा, मना सांगानं ऐकं, मना आज्ञा, मना नियम अनं कायदा पाळात.


\par }{\PP \VS{6}तवय इसहाक गरार नगरमां वस्ती करीसनं राहिना.

\VS{7}\XREF{✡}{{\XO 26:7 }{\XO{26:7
}}{\XT{उत्पती 12:13}}}तठला लोकसनी त्यानी बायकोबद्दल ईचारं तवय तो बोलना, हाई मनी बहिण शे; त्यानी हाई इचार करीसन अश सांगं, कारण त्याले भिती वाटनी की, जर मी तिले मनी बायको म्हणसु, तर या लोके रिबकामुये माले मारी टाकतीन कारण ती देखणी शे.

\VS{8}तो तठे बराच काळ राहावावर एक दिनले पलिष्टसना राजा अबीमलेख यानी खिडकीमाईन दखं की, इसहाक आपली बायको रिबकानासंगे प्रेमगोष्टी करतांना त्याले दिसनात.

\VS{9}तवय अबीमलेखनी त्याले बलाईसन ईचारं, खरेच हाई तुनी बायको शे, तर हाई मनी बहीण शे, अश तू काबंर सांगनास? इसहाकनी त्याले सांगं, मी अश इचार करं की, तिनामुये मी मराले नही पाहिजे.

\VS{10}अबीमलेख बोलना, तू आमनासंगे अश का बर करं? बरं व्हयनं नहीते ह्या लोकेसमाईन कोणी तुनी बायकोजोडे सहज जाता अनी तू आमले दोष देता.

\VS{11}मंग अबीमलेखनी लोकसले अशी ताकीद दिधी की, जो कोणी या माणुसले किंवा त्यानी बायकोले हात लावं त्याले खरच कठोर शिक्षा व्हई.


\par }{\PP \VS{12}इसहाकनी त्या देशमा धान्यसनी पेरणी करी अनी त्याले त्याच वरीसले पिक मिळनं, अनी परमेश्वरनी त्यानं भलं करं.

\VS{13}तो धनवान व्हयना अनी कायमनाच धनवान व्हत गया, आठेपावत की, तो खुपच मोठा व्हई गया.

\VS{14}कारण त्यानाजोडे मेंढरं बकरं, गाय बैल अनी बराच दासदासी व्हई जायेल व्हतात म्हणीसनं पलिष्टी लोक त्याना हेवा कराले लागनात.

\VS{15}त्याना बाप अब्राहाम याना येळले त्याना दाससनी ज्या विहिर खोदेल व्हतात, त्या सर्व पलिष्टीसनी मातीघाई बुंजी दिधात.

\VS{16}अबीमलेख इसहाकले बोलना, तू आमनामाईन निंघी जाय, कारण तू आमनातीन सामर्थ्यवान व्हई जायेल शे.

\VS{17}तवय इसहाक तठेन निंघी गया अनी गरार खोरामा तंबू करीसन तठे राहिना.


\par }{\PP \VS{18}तवय इसहाकनी पाणीन्या त्या विहिरीसले परत खोद्यात ज्या त्याना बाप अब्राहामना येळले खोदेल व्हत्यात, अनी जिसले पलिष्टीसनी अब्राहामना मृत्यूनंतर बुजी टाकेल व्हतं, अनं त्यानी तिसले परत त्यानं नावे दिधात ज्या त्याना बापनी देयल व्हतं.

\VS{19}इसहाकना दास त्या खोरामा खंदी राहिंतात तवय त्यासले जिवत पाणीना झरा सापडना.

\VS{20}तवय गरार आठला गुराखी इसहाकना गुराखीसंगे भांडाले लागनात, अनं बोलनात, हाई पाणी आमनं शे; तेनावरीन त्यानी ती विहिरनं नाव एसेक (कलह) ठेवा; कारण त्यासनी त्यानासंगे भांडण करा.

\VS{21}मंग त्यासनी दुसरी विहिर खोदी, तिनावर बी त्या भांडनात म्हणीन त्यानी तिनं नाव सितना
\FTNT{*}{{\FR 26:21 }{\FR{26:21
}}{\FQ{सितना
}}{\FT{शत्रु}}}(वैर) ठेवात.

\VS{22}तो तठेन पुढे गया, अनी तठे त्यानी आखो एक विहिर खोदी; तवय तिनावरीन त्या भांडनात नहीत, म्हणीन त्यानी तिनं नाव रहोबोथ
\FTNT{†}{{\FR 26:22 }{\FR{26:22
}}{\FQ{रहोबोथ
}}{\FT{विस्तार}}}(विस्तार) अश ठेवा, अनी तो बोलना, परमेश्वरनी आमनं भूमीना विस्तार करेल शे आते हाई देशमा आमनी वाढ व्हई.


\par }{\PP \VS{23}तवय तो तठेन बैर-शेबा आठे गया.

\VS{24}त्याच रातले परमेश्वरनी त्याले दर्शन दिसन सांगं, मी तुना बाप अब्राहाम याना देव शे; भिऊ नको, कारण मी तुनासंगे शे; मी मना दास अब्राहाम यानामुये तुले आशिर्वादीत करसु अनं तुनी संतान बहुगुणित करसु.

\VS{25}मंग त्यानी तठे एक वेदी बांधी अनी परमेश्वरनी नावनी अराधना करी; अनं तठे त्यानी आपला तंबू उभा करा, तठे इसहाकना दाससनी एक विहिर खोदी.


\par }{\SH इसहाक अनी अबीमलेख
\par }
{\PP \VS{26}\XREF{✡}{{\XO 26:26 }{\XO{26:26
}}{\XT{उत्पती 21:22}}}तवय अबीमलेख आपला मित्र अहुज्जाथ अनं आपला सेनापती पीकोल याले संगे लिसन गरारमाईन त्यानाकडे गया.

\VS{27}तवय इसहाक त्याले बोलना, तुम्हीन तर मना द्वेष करतस, अनी तुम्हीन माले तुमनामाईन काढी दिधं; अश राहीसन बी तुम्हीन मनाकडे काबंर वनात?

\VS{28}त्यासनी सांगं, परमेश्वर तुमनासंगे शे हाई आमले स्पष्ट दखाई राहिनं शे; म्हणीन आम्हीन हाई इचार करा की, आपलामा म्हणजे आमनामा अनं तुमनामा हाई शपथ लेवाले पाहिजे, म्हणजे आमी तुमनासंगे हाई करार करानं.

\VS{29}आम्हीन तुमले काही उपद्रव करा नही; आम्हीन फक्त तुमनं बरं करा अनं तुमले शांतीमा निरोप दिधा, तश तुम्हीन बी आमनं वाईट करानं नही; आते तुमनावर परमेश्वरना आशिर्वाद शे.

\VS{30}तवय त्यानी त्यासले मेजवानी दिधी, अनी त्यासनं खानं पिनं व्हयनं.

\VS{31}त्यासनी पहाटमाच उठीन एकमेकसंगे शपथ लिधी; मंग इसहाकनी त्यासले निरोप दिधा. अनी त्या त्यानापाईन शांतीमा गयात.

\VS{32}त्याच दिनले अश व्हयनं की, इसहाकना दास जी विहिर खोदी राहिंतात तिनाबद्दल त्यासनी खबर आणी की विहिरले पाणी लागनं.

\VS{33}त्यानी तिनं नाव शेबा\FTNT{‡}{{\FR 26:33 }{\FR{26:33
}}{\FQ{शेबा
}}{\FT{शपथ}}} ठेवा. तिनावरीन त्या नगरना नाव बैर-शेबा
\FTNT{§}{{\FR 26:33 }{\FR{26:33
}}{\FQ{बैर-शेबा
}}{\FT{शपथनी विहिर}}}पडनं ते आजपावत चालू शे.

\VS{34}एसाव चाळीस वरीसना व्हयना तवय त्यानी बैरी हित्ती यानी पोर यहूदीथ अनी एलोन हित्ती यानी पोर बासमथ ह्या बायका कऱ्यात;

\VS{35}अनी या सुनासमुये इसहाक अनं रिबका यासले दु:ख व्हयनं.




\par }\Chap{27}{\SH याकोबले इसहाकना आशिर्वाद भेटस
\par }
{\PP \VerseOne{1}इसहाक म्हतारा व्हयना अनी त्यानी नजर इतली कमजोर व्हयनी की, त्याले काही दखावाले लागनं नही. तवय त्यानी एक दिनले आपला मोठा पोऱ्या एसाव याले बलाईसन सांगं, की, बाळा, तो बोलना, काय बाबा?

\VS{2}तो त्याले बोलना, दख, मी आते म्हतारा व्हई जायेल शे; अनी माले मरण कवय ई जाई सांगता येस नही.

\VS{3}तर तू आपला हत्यार, आपला धनुष्य अनं भाता लिसन रानमा जाय अनी शिकार करीसन मनाकरता मास लई ये.

\VS{4}अनी मना आवडीना स्वादिष्ट भोजन तयार करीसन आण; मी ते खासु अनी मंग मराना पहिले तुले आशिर्वाद दिसु.


\par }{\PP \VS{5}इसहाक आपला पोऱ्या एसाव यानासंगे बोली राहिंता तवय रिबका ऐकी राहिंती, मंग एसाव शिकार कराले रानमा गया.

\VS{6}इकडे रिबका आपला पोऱ्या याकोब याले बोलनी, दख, मी तुना बापले तुना भाऊ एसावसंगे अश बोलतांना ऐकं की,

\VS{7}शिकार करीसन स्वादिष्ट भोजन तयार करीसन आण, म्हणजे मी ते खाईन मराना पहिले तुले परमेश्वरना समक्ष तुले आशिर्वाद दिसु.

\VS{8}तर मना बाळा, आते मी तुले सांगस ते ऐक; मना सांगानाप्रमाणे कर.

\VS{9}आत्तेनी आत्ते कळपमा जाय अनी त्यामाईन बकरीना दोनली बच्चा लई ये; म्हणजे मी त्यासनं तुना बापनं आवडतं स्वादिष्ट जेवण बनाडसु.

\VS{10}मंग ते तुना बापले लई जाय, म्हणजे तो ते जेवण खाईन मराना पहिले तुले आशिर्वाद दि.

\VS{11}यावर याकोब त्यानी माय रिबकाले बोलना, दख, मना भाऊ एसाव केसाळ माणुस शे, अनी मी तर बिगर केसना माणुस शे.

\VS{12}मना बाप माले कदाचित चापलीसनं दखी अनी मी त्याले फसाडी राहिनु शे अस त्याले दिसी मंग आशिर्वादना बद्लामा मी मनावर शाप लई ईसु.

\VS{13}त्यानी माय त्याले बोलनी, मना बाळा, तुले शाप भेटना तर तो माले लागो; पण मना एवढं सांगनं ऐक अनं बकरीनं पिल्लासले ली ये.

\VS{14}तवय त्यानी जाईसन ते आपली मायनाजोडे आणं अनी तिनी त्याना बापना आवडीना भोजन बनाडं.

\VS{15}मंग रिबकानी आपला मोठा पोऱ्या एसावना उत्तम वस्त्र लिसन ज्या त्याना घरमा व्हतात, आपला धाकला पोऱ्या याकोब याले घालात.

\VS{16}तिनी त्याना हातले अनं मानना गुळगुळीत भागले पिल्लासनी कातडी चिटकाडी दिधी.

\VS{17}अनी आपला हातघाई बनाडेल स्वादिष्ट भोजन अनं भाकर आपला पोऱ्या याकोब याना हातमा दिधं.


\par }{\PP \VS{18}तवय याकोब आपला बापनाजोडे जाईसन बोलना, बाबा, तवय इसहाक बोलना, मी आठे शे? मना बाळा तू कोण शे?

\VS{19}तवय याकोब त्याना बापले बोलना, मी तुमना मोठा पोऱ्या एसाव शे? जस तुम्हीन माले सांगेल व्हत, तसच मी करेल शे, तर उठीन बसा अनी मास आणेल शे, एवढं खा; अनी तुम्हीन माले आशिर्वाद द्या.

\VS{20}तवय इसहाक आपला पोऱ्याले बोलना, मना बाळा तुले शिकार इतलं लवकर कश भेटनं? तो बोलना, आपला देव यहोवा यानी माले ते लवकर मिळु दिधं.

\VS{21}मंग इसहाक याकोबले बोलना, मना बाळा, तू मनाजोडे ये; तू मना पोऱ्या एसावच शे की नही हाई माले चापलीसनं दखु दे.

\VS{22}तवय याकोब आपला बाप इसहाकनाजोडे गया; तो चापलीसनं बोलना, आवाज तर याकोबना शे पण हात तर एसावना शेतस.

\VS{23}त्याना हात त्याना भाऊ एसाव याना हातनासारखा केसाळ व्हतात म्हणीन त्यानी त्याले वळख नही अनी त्याले आशिर्वाद दिधा.

\VS{24}तो त्याले बोलना, तू मना पोऱ्या एसावच शे ना? तो बोलना, हा, मी तोच शे.

\VS{25}तवय त्यानी सांगं, भोजन मनजोडे लई ये; मी मना पोऱ्यानाद्वारा करेल शिकारना मास खासु मंग मी तुले आशिर्वाद दिसु. याकोबनी जेवण त्यानाजोडे आणं अनी त्यानी ते खादं, त्यानी त्यानाकरता द्राक्षरस बी आणा अनी त्यानी ते पिदं.

\VS{26}मंग त्याना बाप इसहाक त्याले बोलना, "हे मना पोऱ्या जरासा जोडे ईसन मना मुका ले."

\VS{27}त्यानी जोडे जाईन त्याना मुका लिधात; तवय त्याना वस्त्रना वास लिसन असा आशिर्वाद दिधा, "मना पोऱ्याना सुगंध त्या शेतना सुगंधनामायक शे, ज्याले परमेश्वरनी आशिर्वाद देयल शे.

\VS{28}देव तुले आकाशतीन ओस अनी पृथ्वीवरनी सुपीक जमीनी अनी विपुल धान्य अनं द्राक्षरस देवो;

\VS{29}\XREF{✡}{{\XO 27:29 }{\XO{27:29
}}{\XT{उत्पती 12:3}}} राज्य राज्यना लोके तुनी सेवा करोत; अनी वंशना लोके तुले नमन करोत; तू आपला भाऊबंदसना मालक हो; मायना पोऱ्या तुले नमन करोत; जो तुले शाप दि त्या सर्वा शापीत व्हवोत; अनी जो तुले आशिर्वाद दि त्या सर्वा आशिर्वादीत व्हवोत."


\par }{\SH एसाव आशिर्वाद मांगसं
\par }
{\PP \VS{30}तवय अश व्हयनं की, इसहाक याकोबले आशिर्वाद देवानं व्हवावर याकोब आपला बाप इसहाक यानाजोडेतीन जास नही तोच त्याना भाऊ एसाव शिकारवरीन वना.

\VS{31}त्यानी बी स्वादिष्ट भोजन तयार करीसन आपला बापनाजोडे आणा, अनं त्याले बोलना, मना बाबानी उठीन आपला पोऱ्यानी आणेल हरणनं मास खावं, अनी माले आशिर्वाद द्यावं.

\VS{32}हाई ऐकीसन त्याना बाप इसहाक त्याले बोलना, तू कोण शे? त्यानी सांगं, मी तुमना पोऱ्या, तुमना मोठा पोऱ्या एसाव शे.

\VS{33}तवय इसहाक भयान थरथरीन बोलना, तर शिकार करीन आणेल मास जो मनाकडे लिसन वना, अनी तू येवाना पहिले मी ते खाईसन ज्याले आशिर्वाद दिधा तो कोण? तो आशिर्वादित व्हईच.

\VS{34}एसावनी आपला बापना हाई शब्द ऐका तवय तो भलता दु:खमा रडना अनी आपला बापले बोलना, माले बी आशिर्वाद द्या.

\VS{35}तो त्याले बोलना, तुना भाऊनी कपटतीन ईसन तुले भेटनारा आशिर्वाद ली गया.

\VS{36}तवय एसाव बोलना, त्यानं नाव याकोब हाई बरोबरच ठेयल शे की नही? कारण त्यानी माले दोनदाव दगा देयल शे, त्यानी मना ज्येष्ठपणना आधिकार बी ली लिधा अनी आते मना आशिर्वाद बी काढी लेयल शे; तर तुम्हीन मनाकरता बी काहीच आशिर्वाद राखी ठेवं नही का?

\VS{37}इसहाकनी एसावले सांगं, मी त्याले तुना मालक करी ठेयेल शे, त्याना सर्वा भाऊ त्याना सेवक करेल शेतस अनी धान्य अनं द्राक्षरस यासनायोगे त्याले मी समृध्द करेल शे; तर मना बाळा, मी तुनाकरता आते काय करू?

\VS{38}\XREF{✡}{{\XO 27:38 }{\XO{27:38
}}{\XT{इब्री 12:17}}}एसाव बापले बोलना, बाबा, तुमनाजोडे एकच आशिर्वाद शे का? बाबा माले बी आशिर्वाद द्या, अनी एसाव जोरजोरमा रडाले लागना.


\par }{\PP \VS{39}तवय त्याना बाप इसहाक त्याले बोलना, दख, पृथ्वीवरनी सुपीक जमीनपाईन दूरतीन आकाशमाईन दव पडस तठेन दूर तुनी वस्ती व्हई;

\VS{40}\XREF{✡}{{\XO 27:40 }{\XO{27:40
}}{\XT{उत्पती 36:8; २ राजे 8:20}}}तू आपली तलवारघाई जगशी, अनं आपला भाऊसना नोकर व्हसी, तरी अश व्हई की, जवय तू निराश व्हसी तवय आपला खांदावरना त्याना जु तोडी टाकशी.


\par }{\PP \VS{41}याकोबले आपला बापनी आशिर्वाद दिधा त्यामुये एसावनी त्यानासंगे वैर धरं; एसावनी आपला मनमा सांगं, मना बापनं मरणनं दिन जोडे येल शे, त्यानानंतर मी आपला भाऊ याकोबले मारी टाकसु.

\VS{42}आपला मोठा पोऱ्या एसाव यानं म्हणनं रिबकाले सांगाम वनं, तवय तिनी आपला धाकला पोऱ्या याकोब याले बलाईसन सांगं, दख, तुले मारी टाकना बेत करीसन तुना भाऊ एसाव आपला समाधान करी ली राहिना शे.

\VS{43}तर मना बाळा, आते मना ऐक: ऊठ, हारान आठे मना भाऊ लाबान शे, त्यानाकडे पळी जाय,

\VS{44}अनी तुना भाऊना तुनावरना राग जास तोपावत थोडा दिन त्यानाजोडे राय.


\par }{\SH योकोब लाबानकडे जासं
\par }
{\PP \VS{45}तुना भाऊना तुनावरना राग जाईसन तू त्यानासंगे जे करं त्याना त्याले विसर पडस नही तोपावत तू तठेच राय; मंग मी तुले तठेन बलाई लयसु; एकच दिनले तुम्हीन दोन्ही बी मनापाईन काबंर दूर व्हवाले पाहिजेत.


\par }{\PP \VS{46}"तवय रिबका इसहाकले बोलनी, या हेथीसन्या पोरीमुये माले मना जीव नको व्हई राहिना शे, जर याकोब बी त्या देशमाधल्या पोरीमाईन एकादी हेथी पोरनासंगे लगीन करी लिधं, तर मना जगीन काय फायदा शे?"




\par }\Chap{28}{\PP \VerseOne{1}तवय इसहाकनी याकोबले बलाईसन आशिर्वाद दिधा अनी बजाईसन सांगं, की, कनानी पोरीसमाईन बायको करानं नही.

\VS{2}तर ऊठ पदन-अराम\FTNT{*}{{\FR 28:2 }{\FR{28:2
}}{\FQ{पदन-अराम
}}{\FT{मेसापोटामिया}}} आठे तुनी मायना बाप बथुवेल याना घर जाय अनं तुना मामा लाबान याना पोरीसमाईन बायको कर.

\VS{3}सर्वसमर्थ देव तुले आशिर्वाद देवो, तुले फलद्रूप करीसन तुनी वंशवृध्दी अस कराले पाहिजे की, तुनापाईन राष्ट्रसमुदाय निर्माण व्हवो.

\VS{4}\XREF{✡}{{\XO 28:4 }{\XO{28:4
}}{\XT{उत्पती 17:4-8}}}तो तुले अनं तुनाबराबर तुना संतानले अब्राहामले दियेल आशिर्वाद देवो, म्हणजे देवनी अब्राहामले देल देश ज्यामा तू आते प्रवासी राहिना शे, तो तुना वतन व्हई.

\VS{5}अश प्रकारमा इसहाकनी याकोबले निरोप दिधा, अनी याकोब पदन-अराम आठे लाबानजोडे निंघी गया, जो अरामी बथुवेलना पोऱ्या व्हता अनी याकोब अनी एसाव यासनी माय रिबकाना भाऊ व्हता.


\par }{\SH एसाव दूसरी बायको करस
\par }
{\PP \VS{6}एसावनी दखं, की, इसहाकनी याकोबले आशिर्वाद दिसन पदन-अराम आठे बायको कराकरता तिकडे धाडेल शे; अनी आशिर्वाद देवाना येळले त्यानी त्याले बजाईसन सांगेल शे की, कनानी पोरीसमाईन बायको करानं नही.

\VS{7}अनी याकोब आपला मायबापसनी आज्ञा मानीसन पदन-अरामले जायेल शे.

\VS{8}एसावनी दखं, की, आपला बाप इसहाक याले कनानी पोरी पसंद नहीत हाई जाणीसन,

\VS{9}तो इश्माएलकडे गया अनी त्यानी इश्माएल बिन अब्राहाम यानी पोर अनं नबायोथनी बहीण महलथ हिनासंगे लगीन करीसन तिले आपला बायकोसमा सामील करं.


\par }{\SH याकोबनं सपन
\par }
{\PP \VS{10}तवय याकोब बैर-शेबा आठेन हारानले जावले निंघना.

\VS{11}तो एक ठिकाणमा पोहचना तवय सुर्य मावळना म्हणीन तठेच मुक्काम करानी हाई विचारमा तठला एक धोंडा उसाले लिसन तो त्याच ठिकाणमा झोपी गया.

\VS{12}\XREF{✡}{{\XO 28:12 }{\XO{28:12
}}{\XT{योहान 1:51}}}तवय त्याले सपन पडनं त्यामा त्यानी दखं की, एक शिडी पृथ्वीवर उभी करेल शे अनी तिना शेंडा आकाशले लागेल शे; अनी देवदूत तिनावरीन येजा येजा करी राहिना शेतस.

\VS{13}\XREF{✡}{{\XO 28:13 }{\XO{28:13
}}{\XT{उत्पती 13:14-15}}}अनी दखा, परमेश्वर त्यानाजोडे उभा राहिनं त्याले बोलना, मी परमेश्वर तुना बाप अब्राहाम याना देव अनं इसहाकना देव शे; ज्या भुमीवर तू निजेल शे, ती मी तुले अनं तुनी संतानला दिसु.

\VS{14}\XREF{✡}{{\XO 28:14 }{\XO{28:14
}}{\XT{उत्पती 12:3; 22:18}}}तुनी संतती पृथ्वीनी धुळनीसारखी व्हई, पुर्व, पश्चिम, उत्तर अनं दक्षिण अश चारी दिशासले तुना विस्तार व्हई, अनी तुना अनं तुनी संततीनाद्वारा पृथ्वीना सर्वा कुळं आशिर्वादित व्हतीन.

\VS{15}\XREF{✡}{{\XO 28:15 }{\XO{28:15
}}{\XT{यशया 41:10}}}दख, मी तुनासंगे शे; जिकडे तू जाशी त्या सर्वा ठिकाणमा मी तुना संरक्षण करसु अनी तुले हाई देशमा परत आणसु; तुले सांगेल ते करस तोपावत मी तुले सोडावु नही.

\VS{16}मंग याकोब झोपमाईन उठीन बोलना, खरंच हाई ठिकाणमा परमेश्वर शे, पण माले समजेल नव्हतं.

\VS{17}तो घाबरी गया अनं बोलना, कितला भयानक ठिकाण शे हाई, हाई प्रत्यक्ष देवनं घर, स्वर्गनं दार शे!


\par }{\PP \VS{18}याकोब पहाटमाच उठना अनी जो धोंडा त्यानी उसाले लेयेल व्हता त्याना त्यानी स्मारकस्तंभ उभा करा अनी त्यानावर तेल ओतं.

\VS{19}अनी त्यानी त्या ठिकाणना नाव बेथेल\FTNT{†}{{\FR 28:19 }{\FR{28:19
}}{\FQ{बेथेल
}}{\FT{देवनं घर}}} अस ठेवात. सुरवातले त्या नगरना नाव लूज अस व्हतं.

\VS{20}याकोबनी अस नवस करा की, जर परमेश्वर मनासंगे राही, अनी ज्या वाटतीन मी जाई ऱ्हायनु शे तिमा मना संरक्षण करी अनी माले खावाले अन्न अनं घालाले कपडा दि,

\VS{21}अनी मी आपला बापना घर सुखरूप वापस वना तर परमेश्वर मना देव व्हई.

\VS{22}अनी हाऊ धोंडा मी स्मारकस्तंभ म्हणीन उभा करेल शे, तो देवनं घर व्हई; अनी जे काही तू माले दिशी त्याना दशमांश मी तुले अवश्य अर्पण करसु.




\par }\Chap{29}{\SH याकोबनी लाबानसंगे भेट
\par }
{\PP \VerseOne{1}तवय याकोब आपली वाटले लागना अनी पुर्वकडना लोकसना देशमा जाईन पोहचना.

\VS{2}तठे त्यानी दखं की, शेतमा एक विहिर शे; अनी तिना जोडे मेंढरंसना तीन कळप बसेल व्हतात; कारण लोके त्या विहिरनं पाणी काढीसन कळपले पाजेत, विहिरनं तोंडनाजोडे एक मोठा धोंडा ठेयेल व्हता.

\VS{3}सर्व कळप एकजागेवर गोया व्हवावर विहिरना तोंडवरना धोंडा लोटीसन मेंढरंसले पाणी पाजेत अनी मंग तो परत त्याना जागमा विहिरना तोंडवर ठेई दियेत.

\VS{4}याकोब त्यासले बोलना, मना बंधूसवन, तुम्हीन कोठला शेतस? त्या बोलनात, आम्हीन हारान गावना शेतस.

\VS{5}मंग तो त्यासले ईचारना, तुम्हीन नाहोरना पोऱ्या लाबानले वळखतच का? त्या बोलनात, हा आम्हीन त्याले वळखतच.

\VS{6}तवय त्यानी सांगं, तो बरा शे का? त्या बोलनात, हा बरा शे, अनी ती दख, त्यानी पोर राहेल मेंढरंसले लिसन इकडे ई ऱ्हायनी शे.

\VS{7}त्यानी सांगं, दखा, दिन अजून बराच शे, जनावरंसले एकत्र गोया करानी येळ अजून व्हयेल नही, तर मेंढरंसले पाणी पाजा अनी चाराले परत लई जावा.

\VS{8}त्या बोलनात, तश आमले करता येस नही; सर्व कळप एकत्र गोया व्हवावर विहिरना तोंडवरना धोंडा लोटतस अनी मंग आम्हीन मेंढरंसले पाणी पाजतस.

\VS{9}तो त्यासनासंगे बोली राहिंता तवढामा राहेल आपला बापना मेंढरं लईसन तठे वनी; कारण ती मेंढरंसले चारे.

\VS{10}जवय याकोबनी आपला मामा लाबान यानी पोर राहेल अनी आपला मामानं मेंढरंसले दखं, तवय त्यानी जोडे जाईन विहिरना तोंडवरना धोंडा लोटीसन आपला मामा लाबान याना मेंढरंसले पाणी पाजा.

\VS{11}मंग याकोब राहेलना मुका लिसन जोरजोरमा रडना.

\VS{12}याकोबनी राहेल ले सांगं, मी तुना बापना नातेवाईक, रिबकाना पोऱ्या शे; तवय ती पयत जाईसन आपला बापले हाई माहिती सांगी.


\par }{\PP \VS{13}मंग अश व्हयनं की, लाबाननी आपला भाचा याकोब यानी खबर ऐकताच तो त्याले भेटाले धावत गया, अनी त्याले मिठ्ठी मारीसंन त्याना मुका लिधात; अनी त्याले आपला घर ली वना, तवय याकोबनी लाबानले सर्व हकीकत सांगी दखाडी.

\VS{14}तवय लाबान त्याले बोलना, हा तू खरोखर मना हाडमासना शे, याकोब त्यानाजोडे महिनाभर राहिना.


\par }{\SH याकोब राहेल अनी लाबानकरता सेवा करसं
\par }
{\PP \VS{15}तवय लाबान याकोबले बोलना, "तू मना नातेवाईक म्हणीसनं फुकट मनी सेवा करानी का? तुनी मजुरी काय राही हाई माले सांग."

\VS{16}लाबानले दोन पोरी व्हत्यात, मोठी पोरनं नाव लेआ अनी धाकली पोरनं नाव राहेल.

\VS{17}लेआनं डोळा निस्तेज व्हतात, पण राहेल दिसाले सुरेख अनी देखणी व्हती.

\VS{18}याकोबनं राहेलवर प्रेम व्हतं म्हणीसनं तो बोलना, आपली धाकली पोर राहेल हिनाकरता मी सात वरीस तुमनी सेवा करसु.

\VS{19}त्यानावर लाबान त्याले बोलना बरं ठिक शे, परका माणुसले देवापेक्षा हाई उत्तम शे, त्याकरता तु मनाजोडे राहाय.

\VS{20}तवय याकोबनी राहेल करता सात वरीस सेवा करी; अनी राहेलवर प्रेमना कारण त्याले ती सात वरीस फक्त थोडाच दिनसारखा वाटनात.

\VS{21}मंग याकोब लाबानले बोलना, आते मनी सात वरीसनी सेवा पुरी व्हयेल शे, आते माले मनी बायको वापस द्या म्हणजे मी तिनाजोडे जासु.

\VS{22}तवय लाबाननी तठला सर्वा लोकसले एकत्र गोया करीसन मेजवाणी दिधी.

\VS{23}संध्याकायले अश व्हयनं की, त्यानी आपली पोर लेआ हिले याकोबना जोडे आणं, अनी तो तिनाजोडे गया.

\VS{24}लाबाननी आपली दासी जिल्पा, हिले आपली पोर लेआले दिधी, यानाकरता की, ती तिनी दासी व्हवाले पाहिजे.

\VS{25}सकाळ व्हयनी तवय याकोबनी दखं, की, हाई ते लेआ शे, तवय त्यानी लाबानले ईचारं, तू मनासंगे हाई काय करं? मी राहेलनाकरता तुमनी सेवा करी नही का? तरी तुम्हीन माले का बरं फसाड?

\VS{26}तवय लाबान त्याले बोलना, मोठी पोरना पहिले धाकली पोरना लगीन करानं हाई आमनाकडे रित नही शे.

\VS{27}हाऊ सप्ता पुरा व्होऊ दे, मंग आम्हीन ती पण तुले दिसुत, त्यानाबद्दल तुले अजून सात वरीस मनी सेवा करना पडी.

\VS{28}याकोबनी अश करीसन त्याना सप्ता पुरं करा, तवय लाबाननी आपली पोर राहेल याकोबले बायको करी दिधी.

\VS{29}लाबाननी आपली दासी बिल्हा हिले आपली पोर राहेल करता दासी म्हणीन दिधी.

\VS{30}तवय याकोब राहेलना जोडे बी गया; पण लेआ पेक्षा राहेलवर त्यानं जास्त प्रिती व्हती म्हणीन तो लाबानजोडे अजून सात वरीस राहिन त्यानी सेवा करी.


\par }{\SH याकोबना कुटूंब
\par }
{\PP \VS{31}मंग परमेश्वरनी दखं की, लेआ नावडती शे; म्हणीसनं त्यानी तिनी कूस वाहती करी अनी राहेल वांझ राहिनी.

\VS{32}लेआ गर्भवती व्हईन तिले पोऱ्या व्हयना, त्यानं नाव तिनी रऊबेन ठेवं; ती बोलनी, परमेश्वरनी मना दु:खकडे नजर करेल शे, आते मना नवरा मनावर प्रिती करी.

\VS{33}ती परत गर्भवती व्हईसन तिले पोऱ्या व्हयना, तवय ती बोलनी मी नापसंत शे हाई देवनी ऐकेल शे, म्हणीन त्यानी माले हाऊ एक पोऱ्या दियेल शे; तिनी त्यानं नाव शिमोन ठेवं.

\VS{34}ती परत गर्भवती व्हईन तिले पोऱ्या व्हयना; तवय ती बोलनी, आते माले तीन पोऱ्या व्हयेल शेतस, आते तरी मना नवरा मनासंगे जडी राही; म्हणीसनं तिनी त्या पोऱ्यानं नाव लेवी ठेवं.

\VS{35}ती आखो गर्भवती व्हईन तिले पोऱ्या व्हयना; ती बोलनी मी आते परमेश्वरनी आराधना करसु; यानावरीन तिनी त्यानं नाव यहूदा ठेवं; मंग पुढे तिले पोऱ्या व्हवानं थांबनं.




\par }\Chap{30}{\PP \VerseOne{1}मंग राहेलनी दखं, की, याकोबले आपलापाईन काही पोऱ्यासोऱ्या व्हई नही राहिनात, तवय ती आपली बहीणना हेवा कराले लागनी अनी ती याकोबले बोलनी, तुम्हीन माले बी पुत्रवती करा, नही ते मी मरी जासु.

\VS{2}तवय याकोब राहेलवर संताप करीन बोलना, मी काय देवना जागवर शे का? म्हणीसनं तुले गर्भना फळपाईन वंचित ठेयेल शे.

\VS{3}मंग ती बोलनी, दखा, हाई मनी दासी बिल्हा शे; हिनाजोडे जाय, म्हणजे हाई मनी मांडीवर प्रसूत व्हईसन हिनामुये मना घर नांदाले लागी.

\VS{4}तवय तिनी आपली दासी बिल्हा त्याले बायको करी दिधी अनी याकोब तिनाजोडे गया.

\VS{5}बिल्हा याकोबपाईन गर्भवती व्हईन तिले पोऱ्या व्हयना.

\VS{6}तवय राहेल सांगाले लागनी, देवनी मना न्याय करेल शे, अनी मना आवाज ऐकीसन माले एक पोऱ्या देल शे; म्हणीन तिनी त्यानं नाव दान ठेवं.

\VS{7}मंग राहेलनी दासी बिल्हा हाई याकोबपाईन परत गर्भवती व्हईन तिले दुसरा पोऱ्या व्हयना.

\VS{8}तवय राहेल बोलनी, मी आपली बहिणनासंगे खुप झगडा करीसन यश मियाडेल शे; अनी तिनी त्यानं नाव नफताली ठेवा.


\par }{\PP \VS{9}जवय लेआ हिनी हाई दखं की, माले पोऱ्या व्हवानं थांबी जायेल शे, तवय तिनी आपली दासी जिल्पा याकोबले बायको करी दिधी.

\VS{10}लेआ हिनी दासी जिल्पा हिले याकोबपाईन पोऱ्या व्हयना.

\VS{11}तवय लेआ बोलनी, मी कितली नशीबवान! अनी तिनी त्या पोऱ्यानं नाव गाद
\FTNT{*}{{\FR 30:11 }{\FR{30:11
}}{\FQ{गाद
}}{\FT{नशीबवान}}}ठेवं.

\VS{12}लेआ हिनी दासी जिल्पा हिले याकोबपाईन दुसरा पोऱ्या व्हयना.

\VS{13}तवय लेआ बोलनी, मी कितली धन्य शे! बाकीन्या बाया माले धन्य म्हणतीन, म्हणीन तिनी त्यानं नाव आशेर
\FTNT{†}{{\FR 30:13 }{\FR{30:13
}}{\FQ{आशेर
}}{\FT{धन्य}}}ठेवं.


\par }{\PP \VS{14}गहूना कापणीना येळले रऊबेन शेतमा गया तवय त्याले तठे पुत्रदात्रीनं फळं\FTNT{‡}{{\FR 30:14 }{\FR{30:14
}}{\FQ{पुत्रदात्रीनं फळं
}}{\FT{हाई फळ जर बाईनी खादं तर तिले दिवस राहतस}}} भेटनात, ती त्यानी आपली माय लेआ हिनाजोडे आणीसन दिधी; तवय राहेल लेआले बोलनी, पुत्रदात्रीनं फळं तुना पोऱ्यानी आणेल शेतस त्यामाईन थोडसं माले बी दे.

\VS{15}पण ती तिले बोलनी, तू मना नवराले ली लियेल शे, हाई धाकली गोष्ट शे का? अनी आते तू मना पोऱ्यानी आणेल पुत्रदात्रीनं फळं बी लेवाले दखस का? मंग राहेल तिले बोलनी, बरं तुना पोऱ्यानी आणेल पुत्रदात्रीनं फळना बदलामा आज रातले तो तुनासंगे झोपी.


\par }{\PP \VS{16}संध्याकायना येळले याकोब शेतमाईन घर वना तवय लेआ त्यानाजोडे जाईसन त्याले बोलनी, तुमले आज मनाजोडे येणच पडी; कारण मी खरंच तुमले मना पोऱ्यानी आणेल पुत्रदात्रीनं फळंसना बदलामा भाडातीन लियेल शे, तवय त्या रातले तो तिनासंगे झोपना.

\VS{17}देवनी लेआ हिनं ऐकं, अनी ती गर्भवती व्हईन याकोबपाईन तिले पाचवा पोऱ्या व्हयना.

\VS{18}तवय लेआ बोलनी, मी मनी दासी मना नवराले दिधी म्हणीसन देवनी माले हाई वेतन देल शे; अनी तिनी त्यानं नाव इस्साखार ठेवा.

\VS{19}याकोबपाईन लेआ परत गर्भवती व्हयनी तिले सहावा पोऱ्या व्हयना.

\VS{20}तवय लेआ बोलनी, देवनी माले उत्तम वरदानतीन संपन्न करेल शे, हाई खेपले मना नवरा मनासंगेच राही, कारण मी त्याना सहा पोऱ्यासले जन्म दियेल शे. म्हणीन तिनी त्यानं नाव जबुलून\FTNT{§}{{\FR 30:20 }{\FR{30:20
}}{\FQ{जबुलून
}}{\FT{सन्मान}}} ठेवा.

\VS{21}त्यानानंतर तिले एक पोर व्हयनी तिनं नाव तिनी दीना ठेवात.


\par }{\PP \VS{22}मंग देवनी राहेलनी प्रार्थना ऐकी; अनी त्यानी तिनं ऐकीसन तिनी कूस वाहती करी.

\VS{23}ती गर्भवती व्हईन तिले पोऱ्या व्हयना; ती बोलनी, देवनी मनी निंदा व्हवानं दूर करेल शे.

\VS{24}अनी तिनी त्यानं नाव योसेफ ठेईसन सांगं, परमेश्वर माले पोऱ्यानी अजून एक जोड देवो.


\par }{\SH याकोबनी लाबानसंगे करेल देवान घेवान
\par }
{\PP \VS{25}राहेलले योसेफ व्हयना तवय याकोब लाबानले बोलना, माले निरोप द्या म्हणजे मी स्वदेशी आपला ठिकाणमा जासु.

\VS{26}मी ज्यासनाकरता तुमनी सेवा करी त्या मन्या बायका अनं पोऱ्या माले परत द्या म्हणजे मी जास, मी तुमनी सेवा कशी करेल शे हाई तुमले माहित शे.

\VS{27}तवय लाबान त्याले बोलना, तुनी मनावर कृपा व्हई तर आठेच मनासंगे राही जाय, तुनामुये परमेश्वरनी माले आशिर्वादित करेल शे, हाई माले समजी जायेल शे.

\VS{28}आखो तो बोलना, तुना वेतन काय राही ते माले सांग, ते मी तुले दिसु.

\VS{29}याकोब त्याले बोलना, मी तुमनी सेवा कशी करी अनी तुमना जनावरे मनाजोडे कशा व्हतात हाई तुमले चांगलं माहीत शे.

\VS{30}मी येवाना पहिले तुमनाजोडे थोडसं व्हतात, आते त्या कितला पट वाढी जायेल शेतस; जठे मना पाय लागना तठे परमेश्वरनी तुमले आशिर्वाद देयल शे. तर आते मी स्वत:ना घरदारना कवय दखु?

\VS{31}लाबान त्याले बोलना, मी तुले काय देऊ? याकोब बोलना, माले काहीच देऊ नका? मनी फक्त एकच गोष्ट मान्य करशात तर मी पहिलं सारखा तुमनं कळपले चारसु अनं त्यासना संभाळ करसु.

\VS{32}आज मी तुमना सर्वा कळपमा फिरीसन त्यामाईन मेंढरंसमा ठिपकादार, काबऱ्या, अनी काळा रंगना मेंढरं, तसच बकरीसमाईन ठिपकादार, अनं काबऱ्या रंगना बकऱ्या येगळा काढसु; हाईच मना वेतन राही.

\VS{33}जर सकाय उठीन तुम्हीन मना वेतनना हिशोब लेवाले वनात तर मनी इमानदारीनी साक्ष तुमले बी पटी; म्हणजे बकरीमाईन ज्या ठिपकादार, अनं काबऱ्या नहीत अनं मेंढरंमाईन ज्या काळा रंगना नहीत अश मनाजोडे निंघनात तर त्या चोरीना शेतस अश समजानं.


\par }{\PP \VS{34}तवय लाबान बोलना, ठिक शे, तुना सांगाप्रमाणे होऊ दे.

\VS{35}तवय त्याच दिनले बांडे अनं ठिपकादार, एडके, थोडसं ढवळा रंगना सर्व ठिपकादार अनं काबऱ्या बकऱ्या, अनी मेंढरासमाईन सगयी काळी मेंढरं या येगळा करीसन लाबाननी आपला पोऱ्यासना हातमा सोपी दिधं.

\VS{36}त्यानी आपलामा अनं याकोबमा तीन दिनना अंतर ठेवात; अनी याकोब लाबानना बाकीना उरेल कळप चारत राहिना.


\par }{\PP \VS{37}मंग याकोबनी लिबने, बदाम, अनी अर्मोन, ह्या झाडासन्या हिरव्या अनं कोवळ्या काठया काढात अनी त्यासन्या मजारन्या सालना ढवळा आंग उघडी करात.

\VS{38}त्या सोलेल काठया त्यानी त्या बकऱ्यासना समोर त्यासना पाणी पिवाना नालामा अनं कुंडामा ठेवात; अनी जवय त्या पाणी पिवाले जायेत तवय गाभन व्हई जायेत.

\VS{39}त्या छड्यासना समोर बकऱ्या, मेंढ्या गाभन व्हत्यात तिसले बांडी, ठिपकादार, अनं काबऱ्या असा पिल्ला व्हई जायेत.


\par }{\PP \VS{40}मंग याकोबनी मेंढरूसना पिल्लासले येगळं करं अनी लाबानना कळपमा माधला बांड्या अनं काळ्या मेंढरंकडे कळपनं तोंड करं; त्यानी आपला कळपले येगळं करं, लाबानना कळपमा ठेवं नही.

\VS{41}धष्टपुष्ट मेंढ्या गाभन व्हयेत तवय त्यासना नजरसमोर नालामा तो त्या छड्या ठि दे, याकरता की, त्यासनी त्या छडीसना दरम्यानमा गाभन व्हवाले पाहिजे.

\VS{42}मेंढ्या कमजोर राहिन्यात म्हणजे त्या छड्या त्यासनासमोर तो ठेय नही, या प्रकारमा दुबळ्या त्या लाबानन्या अनं धष्टपुष्ट त्या याकोबन्या व्हयन्यात.

\VS{43}अश रितीतीन तो माणुस खुप संपन्न व्हई गया, अनी पुष्कळ शेरडे, मेंढरं, दास, दासी उंट अनं गाढवी त्यानी मियाडं.




\par }\Chap{31}{\SH याकोब लाबानना घरतीन पळी जास
\par }
{\PP \VerseOne{1}नंतर याकोबनी हाई ऐकं, की, लाबानना पोऱ्या अस म्हणतस की, "आमना बापनं व्हतं नव्हतं ते सर्व याकोबनी हडप करी लियेल शे, अनी जे काही आमना बापनं व्हतं त्यानामाईनच त्यानी हाई सर्वी धनसंपत्ती कमाडेल शे."

\VS{2}याकोबनी लाबानना तोंड दखीसन वळखी लिधं की, तो पहिलासारखा मनावर खुश नही शे.

\VS{3}परमेश्वरनी याकोबले सांगं, की, "तू आपला पुर्वजसना देशले आपला नातेवाईकसकडे परत जाय, मी तुनाबरोबर ऱ्हासु."


\par }{\PP \VS{4}तवय याकोबनी राहेल अनं लेआ हिसले निरोप धाडीसन वावरमा आपला कळपकडे बलाई लिधं.

\VS{5}त्या तठे वन्यात तवय तो तिसले बोलना, "तुमना बापना व्यवहार मनासंगे आते पहिलासारखा राहिना नही, पण मना बापना देव मनासंगे शे.

\VS{6}तुमले ते हाई माहीत शे की, मी तुमना बापनी सेवा बळ लाईसन करेल शे.

\VS{7}पण तुमना बापनी माले फसाडीसन दहा येळा मना कमाईमा बदल करा, तरी बी देवनी त्याले मनं नुकसान करू दिधा नही.

\VS{8}त्यानी जवय सांगं की, ठिपकादार मेंढ्या बकरीसना तुले वेतन भेटी, तवय सर्वा कळपासमा ठिपकादार पिल्ला व्हवाले लागनात; त्यानी जवय सांगं, की, बांड्या बकऱ्या तुन्या, तवय सर्व कळपासमा बांडी पिल्ला व्हवाले लागनात.

\VS{9}अस देवनी तुना बापना जनावरे लिसन माले देल शेतस.


\par }{\PP \VS{10}कळपसमा मेंढ्या, बकऱ्या गाभन व्हवाना ऋतुमा मी मनी नजर वर करीसन स्वप्नमा दखं की, मेंढ्यासवर उडनारा एडका बांड्या, काबऱ्या अनं करडा व्हतात.

\VS{11}तवय परमेश्वरना देवदूतनी स्वपनमां माले सांगं, "याकोबा!" अनी मी बोलनु, "मी आठे शे."

\VS{12}तो बोलना, "तुनी नजर वर करीन दख, मेंढ्यासवर उडनारा सर्वा एडका बांडे, ठिपकादार, अनं करडे शेतस; कारण लाबान तुनासंगे कसं वर्तन करी राहिना शे, हाई सर्व मी दखेल शे.

\VS{13}\XREF{✡}{{\XO 31:13 }{\XO{31:13
}}{\XT{उत्पती 28:18-22}}}बेथेल आठे तू एक स्तंभले तेलना अभ्यंग करीन माले नवस करं तठला मी देव शे; आते तू हावु देशमाईन निंघीसन आपली जन्मभूमीले परत जाय.

\VS{14}तवय राहेल अनं लेआ त्याले बोलन्यात, आते आमना बापना घरमा अजून काही वाटा किंवा वेतन आमनाकरता थोडं ठेयेल शे?

\VS{15}त्याना नजरमा आमी परक्याच शेतस ना? कारण त्यानी आमले ईकी देयल शे, अनी आमनं धन बी खाई टाकेल शे.

\VS{16}यामुये जो सर्वा धन परमेश्वरनी आमना बापपाईन ली लियेल शे, तो आमनं अनं आमना पोऱ्यासना शे, त्यामुये आते जे परमेश्वरनी तुमले सांगेल शे तशे करा.


\par }{\PP \VS{17}मंग याकोब उठीसन आपला पोऱ्या अनं बायकासले उंटसवर बसाडं.

\VS{18}अनी आपली सर्वा जनावरे, अनी पदन-अराममा मियाडेल सर्वी मालमत्ता लिसन तो आपला बाप इसहाक यानाकडे कनान देशमा जावाले निंघना.

\VS{19}जवय लाबान आपला मेंढरंसनी कातरणी कराले जायेल व्हता, तवय राहेलनी आपला बापन्या (तेराफीम) गृहदेवत्या चोरी लिधं.

\VS{20}अस याकोबनी अरामी लाबानले फसाडं; कारण आपण पळी जाई ऱ्हायनुत हाई त्यानी त्याले समजू दिधं नही.

\VS{21}मंग तो त्यानाजोडे जे काही व्हतं, ते लिसन तो पळी गया; अनी पुढं जाईसन त्यानी फरात नदी ओलांडीसन गिलादना डोंगरनी बाजुले जावाना बेत करं.


\par }{\SH लाबान याकोबना पाठलाग करस
\par }
{\PP \VS{22}याकोब पळी गया शे, हाई तिसरा दिनले कोणीतरी लाबानले सांगं.

\VS{23}तवय त्यानी आपला सर्वा भाऊबंदसले लिसन सात दिनपावत प्रवास करीसन त्याना पाठलाग करं अनी त्याले गिलाद डोंगरवर सापडावं.

\VS{24}मंग देवनी अरामी लाबानले रातले सपनमां दर्शन दिसन सांगं, सावधान, तू याकोबले बरं वाईट बोलानं नही.

\VS{25}लाबाननी जवय याकोबले सापडावं, तवय याकोबनी डोंगरवर आपला पडाव टाकेल व्हता; लाबाननी बी आपला भाऊबंदनासंगे गिलाद नावना डोंगरवर पडाव टाकं.


\par }{\PP \VS{26}मंग लाबान याकोबले बोलना, तू हाई काय करं? माले फसाडीसनं मन्या पोरी युध्दमा पाडाव करेलप्रमाण लई वनास.

\VS{27}तू गुपचुप पळीसन माले फसाडेल शे; माले काबंर सांगं नही, तू माले सांगता तर मी आंनदमा वाजागाजा करीसन डफ, तुतारी वाद्य वाजाडीसनं तुले निरोप दितु.

\VS{28}तू माले आपला पोऱ्यासोऱ्यासना मुका लेवानी सवड बी दिधी नही; हाऊ सर्व तू मुर्खपणा करेल शे.

\VS{29}तुना नुकसान करानं सामर्थ्य मनामा शे, पण कालदिन रातले तुना बापना देवनी माले सांगं की, सावधान, याकोबले बरं वाईट बोलानं नही.

\VS{30}बरं व्हयनं, तुले आपला बापनी घरनी ओढ लागी व्हती म्हणीसनं तू वनास, पण मन्या गृहदेवता का बरं चोरात?

\VS{31}तवय याकोबनी लाबानले उत्तर दिधं, माले भिती वाटनी; मी इचार करं की, तुम्हीन मनाकडतीन तुमन्या पोरीसले हिसकाई लिशात.

\VS{32}तुमन्या देवता ज्यानाकडे सापडतीन तो जिवत रावावु नही; तुम्हीन तुमना भाऊबंदनासमक्ष मनी तपासी ल्या अनी तुमना काही सापडनं तर वळखीन लि लेवानं, कारण याकोबले माहित नव्हतं की, राहेलनी देवता चोरी आणेल शेतस.


\par }{\PP \VS{33}तवय लाबान याकोबना तंबूमा, लेआना तंबूमा अनी त्या दोन दासीसना तंबूमा गया, पण त्याले काहीच सापडनं नही, मंग तो लेआना तंबूमाईन राहेलना तंबूमा गया.

\VS{34}राहेल त्या गृहदेवता उंटसना कंठाळीमा ठिसन त्यावर बसेल व्हती, लाबाननी सर्वा तंबू शोधीसन दखा, पण त्याले काही सापडनं नही.

\VS{35}ती बापले बोलनी, मना धनी माले तुमनापुढे उभं राहता येवाऊ नही म्हणीसन राग येऊ देवानं नही, कारण माले स्त्रीधर्म प्राप्त व्हयेल शे, त्यानी खुप शोध करा पण त्याले त्या गृहदेवता सापडन्यात नहीत.

\VS{36}तवय याकोबले राग वना अनी तो लाबाननासंगे भांडाले लागना; याकोबनी लाबानले सांगं, मी अश कोणता अपराध, कोणता पाप करेल व्हतं? म्हणीसन तुम्हीन मना पाठलाग करनात?

\VS{37}तुम्हीन मना सर्वा वस्तुसनी झडती लिधी त्यामा तुमन्या घरना वस्तु सापडन्यात का? सापडन्या व्हईत तर त्या मना अनं तुमना भाऊबंदनासमक्ष ठेवा; म्हणजे त्यासले आपला दोन्हीसना न्याय करता ई.

\VS{38}आज तीस वरीसपावत मी तुमनासंगे ऱ्हायनु; इतला काळमा तुमन्या मेंढ्या बकऱ्या गाभटन्या नहीत अनं तुमना कळपासमाधलं एक बी मेंढानं मास खादं नही.

\VS{39}ज्यासले जंगली जनावरेसनी मारीन खादं, ती तशच तुमनाजोडे न आणता मी त्यासना बदलामा दुसरी मेंढरंनी भरपाई मी दिधी; दिनरातले चोरी व्हयेल मेंढरं तुम्हीन मनाकडीन भरपाई लिधी.

\VS{40}मनी हालत अशी व्हई जायेल व्हती, दिनले उन्हना ताप अनं रातले गारठा यासघाई मनी डोळासनी झोप उडी जाये.

\VS{41}वीस वरीसपावत मी तुमना घरमा ऱ्हायनु, चौदा वरीस तुन्या दोन्ही पोरीकरता अनी सहा वरीस तुमना मेंढ्या बकऱ्या करता मी तुमनी सेवा करी अनी दहा येळा तुम्हीन मना वेतनमां बदल करं.

\VS{42}मना बापना देव, अब्राहामना देव, इसहाकना धाक मना पाठिराखा नही ऱ्हाता, तर आते बी तुम्हीन माले रिकामा लाई देतात, पण देवनी मना दु:ख अनी मना कष्ट दखेल शे म्हणीसन त्यानी कालदिन रातले तुमले धमकाडं.


\par }{\SH याकोब अनं लाबान यासनामा सलोखा
\par }
{\PP \VS{43}तवय लाबान याकोबले बोलना, ह्या पोरी ते मन्या पोरी शेतस, अनी ह्या पोऱ्या ते मना पोऱ्या शेतस; ह्या मेंढ्या बकऱ्या बी मन्या शेतस अनी ज्या काही तू दखी ऱ्हाईना शे, त्या सर्वा मना शे; आते ह्या मन्या पोरी अनं त्यासना पोटना पोऱ्या यासले मी काय करू शकस.

\VS{44}तर चल, तू अनी मी एकमेकसंगे करार करूत; अनी तो तुनामा अनी मनामा साक्षी राही.


\par }{\PP \VS{45}तवय याकोबनी एक धोंडा लिसन त्याना स्तंभ उभा करा.

\VS{46}मंग याकोब आपला भाऊबंदसले बोलना, धोंडा गोया करा; अनी त्यासनी धोंडा गोया करीसन त्यासना ढिग करात. अनी तठे त्यासनी जेवण करं.

\VS{47}लाबाननी त्या ढिगनं नाव यगर-सहदूथा अश ठेवं, तर याकोबनी तिले गिलाद अश ठेवा.

\VS{48}लाबान बोलना, "आते हावु ढिग तुनामा अनं मनामा साक्ष शे, म्हणीन ह्यानं नाव गिलाद ठेवं."

\VS{49}तसच मिस्पा हाई बी नाव तिले दिधा; कारण तो बोलना, आपण एकमेकसना नजरआड व्हयनुत तर परमेश्वर तुना अनी मना साक्षी राही.

\VS{50}तू मना पोरीसले दु:ख दिधं किंवा दुसरा बाया बायका कऱ्यात तर दख, तुना मनामा कोणी दुसरा माणुस नही राहिना तरी देव साक्षी राही.

\VS{51}लाबान याकोबले आखो बोलना, दख, तुना मनामा हाई रास शे, अनं हाऊ स्तंभ मी उभा करेल शे.

\VS{52}हाई रास अनं हाऊ स्तंभ साक्षी शे; अनिष्ट कराना हेतुतीन मी तुनाकडे हाई रास ओलांडीसन येवाव नही अनं तू पण हाई रास अनं हाऊ स्तंभ ओलांडीसन मनाकडे येवानं नही.

\VS{53}अब्राहामना देव, नाहोरना देव, त्यासना बापना देव आमना न्याय करोत, मंग याकोबनी त्यानी शपथ लिधी ज्याना भय त्याना बाप इसहाक धरी राहिंता.

\VS{54}मंग याकोबनी डोंगरवर यज्ञ करं, अनं आपला भाऊबंदसले जेवण कराले बलायं, त्यासनी जेवण करीसन रातले तठेच मुक्काम करात.

\VS{55}लाबान मोठी पहाटमाच उठना, त्यानी आपला पोऱ्या पोरीसना मुका लिसन त्यासले आशिर्वाद दिधा, मंग लाबान निंघीसन आपला ठिकानमा वापस गया.




\par }\Chap{32}{\SH याकोब एसावले भेटानी तयारी करस
\par }
{\PP \VerseOne{1}इकडे याकोब आपला वाट धरीसनं जाई राहिंता तवय देवदूत त्याले भेटनात.

\VS{2}त्यासले दखीसनं याकोब बोलना, हाई देवना सैन्य शे, म्हणीन त्या ठिकानना नाव त्यानी महनाइम\FTNT{*}{{\FR 32:2 }{\FR{32:2
}}{\FQ{महनाइम
}}{\FT{दोन सैनिक}}} ठेवात.


\par }{\PP \VS{3}मंग याकोबनी सेईर देशमा म्हणजे अदोम प्रांतमा आपला भाऊ एसाव यानाकडे आपला पहिले संदेशवाहकसले धाडं.

\VS{4}त्यानी त्यासले आज्ञा दिधी की, मना बंधू एसाव याले जाईसन सांगा की, आपला सेवक याकोब म्हणस, लाबाननाजोडे प्रवासी व्हईसन आजपावत ऱ्हायनु.

\VS{5}तर आते मनी गुरं, गाढवं, शेरडंमेंढरंसना कळप, दास अनं दासी शेतस; मना बंधूनी मनावर कृपा व्हवाले पाहिजे म्हणीन हाऊ निरोप मी धाडी राहिनू शे.

\VS{6}संदेशवाहकसनी परत ईसन याकोबले सांगं, “आम्हीन आपला बंधू एसाव याले जाईन भेटनुत; तो आपलाले भेटाले ई राहिना शे, त्यानासोबत चारशे माणसे शेतस.”

\VS{7}तवय याकोब भलताच घाबरना अनी चिंतामा पडना अनी आपलासोबतना माणसे, शेरडंमेंढरं गुरं अनं उंट यासन्या त्यानी दोन टोळ्या करात.

\VS{8}तो बोलना, “एसावनी ईसन एक टोळीना नाश करा तर दुसरी टोळी पळीसन वाची जाई.”


\par }{\PP \VS{9}मंग याकोब बोलना, हे परमेश्वरा, मना बाप अब्राहाम अनं इसहाक यासना देव, तू माले सांगस की, तू आपला देशले आपला भाऊबंदसमा परत जाय; मी तुना कल्याण करसु.

\VS{10}तू करूणा अनं सत्यता दखाडीसन आपला दासकरता जे काही करेल शे, त्याले मी पात्र नही; मी फक्त मनी काठी लिसन हाई यार्देन नदी उतरी जायेल व्हतु, अनी आते मनाजोडे दोन टोळ्या व्हई जायेल शेतस.

\VS{11}मी प्रार्थना करस की, माले मना भाऊ एसावना हाततीन सोडाव; कारण माले त्यानी भिती वाटस, अस नको व्हवाले की तो ईसन मनावर हमला करी, अनी पोऱ्यासले बी मायनासोबत मारी टाकी.

\VS{12}\XREF{✡}{{\XO 32:12 }{\XO{32:12
}}{\XT{उत्पती 22:17}}}तू माले वचन देयल शे की, मी तुना खरंच कल्याण करसु, अनी तुनी संतती समुद्रना वाळूना कणनामायक वाढावसु ज्यासनी मोजनी करता येस नही.


\par }{\PP \VS{13}ती रातले तो तठेच राहिना; अनी आपलाजोडे जे व्हतं त्यामाईन त्यानी आपला भाऊ एसाव यानाकरता भेट तयार करी.

\VS{14}दोनशे बकऱ्या अनं वीस बोकडं, दोनशे मेंढ्या अनं तीस एडका,

\VS{15}तीस दूध देनारी उंटनी अनी त्यासना पिल्ला, चाळीस गायी अनं दहा बैल, वीस गाढवी अनं दहा शिंगरं.

\VS{16}या सगयासना त्यानी येगयेगळा कळप करात, अनी आपला चाकरासना स्वाधीन करीसन त्यासले सांगं, तुम्हीन कळपा कळपामा अंतर ठेईसन मनापुढे चाला.

\VS{17}त्यानी सर्वासना पुढला चाकरले सांगं की, तुले मना भाऊ एसाव भेटना अनं ईचारना की, तू कोना दास शे? कोठे जाई राहिना? अनी हाई तू लई जाई राहिना शे ह्या जनावरं कोणा शेतस?

\VS{18}तवय त्याले सांग की, आपला सेवक याकोब याना ह्या शेतस; त्यानी ह्या आपला बंधू एसाव याले भेट म्हणीसनं धाडेल शे; अनी दखा, तो बी आमना मांगे मांगे ई ऱ्हाईना शे.

\VS{19}मंग त्यानी दुसराले तिसराले अनी बाकीना कळप हाकलनारासले तसंच आज्ञा दिसन बोलना की, जर तुमले एसाव भेटना तर अशच बोलानं.

\VS{20}अनी सांगा, दखा, तुमना दास याकोब बी आमनामांगेन ई ऱ्हायना शे, याकोबले वाटनं की, पुढं भेट धाडीन त्याले शांत करा अनी मांगेतीन त्याना दर्शन लिधा तर तो आपलावर संतुष्ट व्हई.

\VS{21}अस त्यानी ती भेट पुढं गयी अनं तो ती रातले तंबू करीसन राहिना.


\par }{\SH पनिएल आठे याकोबनी करेल झुंज
\par }
{\PP \VS{22}मंग तो रातलेच उठीन आपला दोन्ही बायका, दोन्ही दासी अनी अकरा पोऱ्या यासले लिसन यब्बोक नदीना उतारतीन पार गया.

\VS{23}त्यानी त्यासले नदीना पलीकडे उतारी दिधं, अनी आपला सर्व काही तिकडे धाडी दिधं.

\VS{24}याकोब एकलाच मांगे राहिना, तवय एक माणुस ईसन त्यानासंगे पहाट व्हस तोपावत कुस्ती खेळना.

\VS{25}याकोबवर मी यशस्वी व्हवावु नही हाई दखीसन त्यानी त्याना जांघले स्पर्श करा म्हणीन याकोबनी जांघनी जागा कुस्ती कराना येळले सुजनी.

\VS{26}तवय तो बोलना, “पहाट व्हई राहिनी माले जाऊ दे,” पण याकोब बोलना, “जोपावत तू माले आशिर्वाद देस नही तोपावत मी तुले जाऊ देवावू नही.”

\VS{27}तवय त्यानी ईचारं, "तुना नाव काय शे?" तो बोलना, "याकोब"

\VS{28}तवय त्यानी सांगं,
\XREF{✡}{{\XO 32:28 }{\XO{32:28
}}{\XT{उत्पती 35:10}}}"आतेपाईन तुले याकोब म्हणावुत नहीत, तर इस्त्राएल\FTNT{†}{{\FR 32:28 }{\FR{32:28
}}{\FQ{याकोब
}}{\FT{देवसंगे लढनारा}}} म्हणतीन, कारण तू देवनासंगे अनी मनुष्यनासंगे लढीसन यशस्वी व्हयेल शे."

\VS{29}\XREF{✡}{{\XO 32:29 }{\XO{32:29
}}{\XT{शास्ते 13:17-18}}}तवय याकोबनी त्याले सांगं, "कृपा करीसन माले तुनं नाव सांग" पण तो बोलना, "मनं नाव काबंर ईचारस?" मंग त्यानी त्याले तठेच आशिर्वाद दिधा.

\VS{30}मंग याकोबनी त्या ठिकाणनं नाव पनिएल\FTNT{‡}{{\FR 32:30 }{\FR{32:30
}}{\FQ{पनिएल
}}{\FT{देवनं मुख}}} अस ठेवं, कारण तो बोलना, मी देवना मुख प्रत्यक्ष दखीसन बी मना जीव वाची जायेल शे.

\VS{31}तो पनिएल सोडीन जाई राहिंता तवय सकाळ व्हयनी; अनी आपली मांडीमुये लंगडा व्हईन चाली राहिंता.

\VS{32}म्हणीन
\FTNT{§}{{\FR 32:32 }{\FR{32:32
}}{\FT{याकोबना लोके}}}इस्त्राएल लोक जनावरंसना जांघना स्नायू आजपावत खातस नही; यानं कारण हाईच शे की, त्यानी याकोबना जांघना स्नायूले स्पर्श करा.




\par }\Chap{33}{\SH एसावले भेटनं
\par }
{\PP \VerseOne{1}याकोबनी नजर वर करीसनं दखं, तवय त्याले एसाव चारशे माणसे लिसन ई राहिना शे अस त्याले दखायना; तवय त्यानी लेआ अनं राहेल अनी त्या दोन दासीसनाजोडे आपला पोऱ्यासले दिधात.

\VS{2}त्यानी दासी अनं त्यासना पोऱ्यासले सर्वासना पुढे, त्यासना मांगे लेआ अनं तिना पोऱ्या अनी सर्वासना मांगे राहेल अनं योसेफ यासले ठेवं.

\VS{3}तो स्वत: त्या सर्वासना पुढं चालत गया, अनी भाऊनाजोडे जाईसन पोहचस नही तोपावत त्यानी त्याले सात दाव भूमीवर पडीसन नमन करं.

\VS{4}तवय एसाव त्याले भेटाकरता धावत वना, त्यानी त्याले मिठ्ठी मारी; त्याना गळामा गळा घालीसनं त्याना मुका लिधा, अनी त्या दोन्हीजण रडाले लागनात.

\VS{5}एसावनी वर नजर करीसनं बाया पोऱ्यासोर्‍यासले दखं, तवय तो बोलना ह्या कोण शेतस? तो बोलना देवनी आपला दासवर कृपा करीसनं देयल ह्या पोऱ्या शेतस.

\VS{6}तवय त्याना दासीसनी पोऱ्यासनासंगे जोडे जाईसन त्याले नमन करं.

\VS{7}मंग लेआ अनं तिना पोऱ्यासनी जोडे ईसन त्याले नमन करं, अनी त्यासना नंतर योसेफ अनी राहेल यासनी जोडे ईसन त्याले नमन करं.

\VS{8}मंग तो बोलना, माले तुना सर्वा कुटूंब भेटना तो कसाकरता? तो बोलना, मना स्वामीनी मनावर कृपा दृष्टी व्हवाले पाहिजे म्हणीसन.

\VS{9}एसाव त्याले बोलना, मना बंधू तुना तुलेच राहु दे, मनाजोडे भरपुर शे.

\VS{10}याकोब त्याले बोलना, नही, नही, जर मनावर तुनी कृपादृष्टी व्हयेल व्हई, तर मना हाततीन हाई भेट स्वीकर कर, कारण माले तुनं दर्शन व्हयनं हाई एक देवना दर्शनमायक शे, अनी तुम्हीन बी मनावर खुश शेतस.

\VS{11}तर तुमनाकरता आणेल भेट तुम्हीन ल्या; कारण देवनी मनावर कृपादृष्टी व्हवामुये मनाजोडे सर्वाकाही शे; त्यानी त्याले खुप रावन्या करामुये त्यानी ती भेट लिधी.

\VS{12}मंग एसाव त्याले बोलना, चला आपण वाटले लागुत अनी पुढे जाऊत, मी तुमनापुढे जास.

\VS{13}याकोब त्याले बोलना, मना स्वामीले माहित शे की, ह्या पोऱ्या धाकला शेतस; अनी दूध पाजनारा बकऱ्या, मेंढ्या अनं गायी यासनं बी माले दखना पडी, जर एक दिनमा विनाकारण त्यासले चालाडं तर सर्वा कळप मरी जाई.

\VS{14}तर मना स्वामी तुम्हीन आपला दासना पुढं जा, अनी मना गुरं, मेंढरं, अनं पोऱ्या यासनाघाई चालाई तश मी बागेबागे चालत सेईरमा मना स्वामीकडे ईसु.


\par }{\PP \VS{15}मंग एसाव बोलना, "मनाजोडेना लोकमाईन तुनाजोडे ठेई जास," याकोब बोलना, कशाले? मना स्वामीनी मनावर कृपादृष्टी व्हयनी म्हणजे बस.

\VS{16}तवय एसाव त्याच दिनले सेईरले परत जावाले निंघना.

\VS{17}याकोब प्रवास करीसन सुक्कोथले\FTNT{*}{{\FR 33:17 }{\FR{33:17
}}{\FQ{सुक्कोथले
}}{\FT{झोपडानं घर}}} गया तठे त्यानी आपलाकरता एक घर बांधं अनं आपला गुरंढोरंसकरता झोपडा बनाडात, म्हणीसनं त्या ठिकाणना नाव सुक्कोथ अस पडनं.


\par }{\PP \VS{18}याकोब पदन-अरामापाईन प्रवास करीसन कनान देशना शखेम नावना नगरले जाईन सुखरूप पोहचना, अनी नगरापुढे पडाव टाकीसनं राहिना.

\VS{19}\XREF{✡}{{\XO 33:19 }{\XO{33:19
}}{\XT{योहान 4:5}}}जठे त्यानी पडाव टाकेल व्हता, तठली काही जमीन त्यानी शखेमना बाप हमोर याना वंशजकडीन शंभर चांदीना सिक्का\FTNT{†}{{\FR 33:19 }{\FR{33:19
}}{\FT{चांदीना सिक्का}}} दिसन ईकत लिधं.

\VS{20}अनी तठे त्यानी एक वेदी बांधी अनी तिन नाव एल-एलोहे\FTNT{‡}{{\FR 33:20 }{\FR{33:20
}}{\FQ{एल-एलोहे
}}{\FT{याकोबना देव}}}-याकोब अस ठेवं.




\par }\Chap{34}{\SH दीनाना भ्रष्टनाबद्दल सूड
\par }
{\PP \VerseOne{1}मंग लेआनी पोर दीना, जी याकोबपाईन उत्पन्न व्हयेल व्हती, त्या देशमाधल्या पोरीसले दखाले बाहेर गयी.

\VS{2}तवय त्या देशना अधिपती हमोर नावना हिव्वी पोऱ्या शखेम यानी नजर तिनावर गयी, अनी त्यानी तिले भ्रष्ट करं.

\VS{3}याकोबनी पोर दीना हिनावर त्यानं मन बसनं; त्यानं त्या पोरवर प्रेम जडना, अनी त्यानी तिनं समाधान करं.

\VS{4}मंग शखेमनी आपला बाप हमोर याले सांगं, माले हाई पोर बायको करी द्या.

\VS{5}त्यानी आपली पोर दीना हिले भ्रष्ट करं हाई माहिती याकोबले समजनी, तवय त्याना पोऱ्या रानमा गुरंसमा जायेल व्हतात, म्हणीसनं त्या परत येतस तोपावत तो गप्प राहिना.

\VS{6}तवय शखेमना बाप हमोर याकोबनासंगे बोलनं कराकरता निंघना.

\VS{7}ती माहिती ऐकीसन याकोबना पोऱ्या रानमाईन घर वनात; तवय त्या खुप दु:खमा संतापेल व्हतात, कारण शखेमनी याकोबनी पोरले भ्रष्ट करीसनं याकोबमा एक अश गोष्ट करेल व्हती जे त्यानी नको कराले पाहिजे व्हतं.

\VS{8}पण हमोरनी त्यानासंगे अश बोलनं करीसन सांगं, मना पोऱ्या शखेम यानं तुमनी पोरवर खुप प्रेम शे, तरी ती त्याले बायको करी द्या.

\VS{9}तुम्हीन आमनासंगे सोयरीक करा, तुमन्या पोरी आमले द्या अनं आमन्या पोरी तुम्हीन करा.

\VS{10}आमनामा वस्ती करीसनं राहा, हाऊ‍ देश तुमले मोकळा शे; त्यामा ऱ्हावा, व्यापार करा, अनी वेतन मियाडा.


\par }{\PP \VS{11}शखेम दीनाना बापले अनं भाऊसले बोलना, मनावर एवढी कृपा करा म्हणजे तुम्हीन ज्या बी मांगशात ते मी दिसु.

\VS{12}तुमले वाटी ते किम्मतनी वस्तु मनाजोडे मांगा, तुमना सांगेल प्रमाणे ते मी दिसु; पण ती पोर माले बायको करी द्या.

\VS{13}आपली बहीण दीना शखेमनी भ्रष्ट करेल शे, म्हणीन याकोबना पोऱ्यासनी मनमा डाव धरीन त्याले अनं त्याना बाप हमोरले उत्तर दिधं.

\VS{14}त्या त्याले बोलनात, बेसुंता व्हयेल माणुसले आमनी बहीण देवानं हाई आमना हाततीन व्हवावू नही; आमले बाट लागी.

\VS{15}आम्हीन फक्त एक अटवर तुमनासंगे सहमत व्हसुत, जर तुम्हीन आमनागत व्हई जाशात, म्हणजे तुमनामाईन सर्वा माणसंसनी सुंता व्हवाले पाहिजे.

\VS{16}तवय आम्हीन आमन्या पोरी तुमले बायका कराले दिसुत, अनी तुमन्या पोरी आम्हीन करसुत, अनी तुमनासंगे वस्ती करीन एकजातना व्हई जासुत.

\VS{17}पण जर तुम्हीन सुंता कराकरता आमनं ऐकनात नहीत, तर आम्हीन आमनी पोरले लिसन निंघी जासुत.

\VS{18}त्यासनं बोलनं हमोर अनं त्याना पोऱ्या शखेम याले मान्य व्हयनी.

\VS{19}त्या जवान पोऱ्यानी तश कराले उशीर करा नही, कारण याकोबनी पोरवर त्यानं मन बसेल व्हतं; त्याना बापना घरमाधला सर्वापेक्षा त्याना मान मोठा व्हता.

\VS{20}अस हमोर अनं त्याना पोऱ्या शखेम यासनी आपला नगरना वेशीजोडे जाईसन नगरवासी लोकसले अश सांगाले लागनात की,

\VS{21}ह्या माणसे आपलासंगे बंधुप्रेममा राहनारा शेतस, त्यामुये त्यासले हाई देशमा राहीसन व्यापार करू द्या, कारण दखा, त्यासले वस्ती करीन राहता ई इतला हाऊ देश पुरा शे, आम्हीन त्यासन्या पोरी बायका करूत अनी आपल्या पोरी त्यासले देऊत.

\VS{22}आपलामा राहिसन एक राष्ट्र व्हवाले त्या ज्या अटवर मान्य व्हयेल शेतस, ती हाई शे की, त्यासनी सुंता व्हयेल शे, तशी आपलामा सर्वा माणसेसनी सुंता व्हवाले पाहिजे.

\VS{23}अश करावर त्यासनं कळप, मालमत्ता अनी त्यासनी सर्वी जनावरे आपली नहीत का व्हवावुत? एवढं त्यासनं बोलनं मान्य करी ल्या, म्हणजे त्या आपलामा वस्ती करीन राहतीन.

\VS{24}हमोर अनी त्याना पोऱ्या शखेम यासनं बोलनं, वेशीमाईन येनारा जानारा सर्वासनी ऐकात; मंग त्या नगरमा येनारा जानारा सर्वा माणसेसनी सुंता व्हयनी.


\par }{\PP \VS{25}मंग अश व्हयनं की, तिसरा दिनले त्या सर्वा माणसे तराशमा पडी राहिंतात, तवय याकोबना दोन पोऱ्या म्हणजे दीनाना भाऊ शिमोन अनं लेवी यासनी आपली तरवार लिसन त्या नगरमा अचानक हामला करा, अनी तठला सर्वा माणसेसनी कत्तल करी.

\VS{26}अनी त्यासनी हमोर अनं त्याना पोऱ्या शखेम याना बी तरवारघाई कत्तल करीसन दीनाले शखेमना घरमाईन काढी लई गयात.

\VS{27}मंग याकोबना पोऱ्यासनी त्या कत्तल करेल नगरमा जाईसन त्या नगरले लुटी लिधात, कारण त्या नगरवासीसनी त्यासनी बहीण दीना हिले भ्रष्ट करेल व्हतं.

\VS{28}त्यासनी त्यासनं शेरडं मेंढरं, गायबैल, गाढवं अनी नगरमा अनी शेतमा जे काही व्हतं ते सर्वा त्यासनी लि लिधा.

\VS{29}अनी त्यासनी त्यासनं सर्व मालमत्ता, अनं पोऱ्यासोऱ्या अनं बाया अनी त्यासना घरमा जे काही सापडनं ते सर्वा त्यासनी लुटी लिधं.

\VS{30}तवय शिमोन अनं लेवी यासले याकोब बोलना, या देशना रहिवासी कनानी अनं परिज्जी यासले मना वीट ई अश करीन तुम्हीन माले संकटमा पाडेल शेतस; मना माणसे फक्त मुठभर शेतस, म्हणीसंन त्या मनावर चाल करीसन येतीन अनी मना कत्तल करतीन अनी मना अनं मना घरणासना नायनाट करतीन.

\VS{31}पण त्या त्याले बोलनात, त्यासनी आमनी बहीणसंगे अश व्यवहार का बरं करा, जश वेश्यानीसंगे करतस.




\par }\Chap{35}{\SH देव याकोबले आशिर्वाद देस
\par }
{\PP \VerseOne{1}\XREF{✡}{{\XO 35:1 }{\XO{35:1
}}{\XT{उत्पती 28:11-17}}}मंग देव याकोबले बोलना, ऊठ बेथेलमा जाईसनं राहाय; अनी तू आपला भाऊ एसाव याले घाबरीसन पळी जाई राहिंता तवय ज्या देवनी तुले दर्शन दिधं त्यानाकरता तठे वेदी बांध.


\par }{\PP \VS{2}मंग याकोब आपला घरना मंडळीले अनं त्यानासंगेना सर्वा माणसंसले बोलना, तुमनाजोडे ज्या परका देव शेतस, त्या सर्वा फेकी द्या अनं स्वताले शुध्द करीसन आपला कपडा बदली टाका.

\VS{3}अनी चला आपण आठेन निंघीसन बेथेलमा जाऊत; तठे मी परमेश्वरना करता वेदी बांधसु; संकटना येळले त्यानी मनं ऐका; अनी ज्या वाटतीन मी प्रवास करी राहिंतु तिमा तो मनासंगे व्हता.

\VS{4}तवय त्यासनी त्यासनाजोडे ज्या परका देवसन्या मुर्ती व्हत्यात अनी आपला कानमाधलं कुंडलं याकोबनाजोडे दिधात; मंग याकोबनी शखेमनाजोडे एक एला झाडजोडे ती पुरी दिधं.


\par }{\PP \VS{5}मंग त्यासनी तठेन पलायन करं; अनी आसपासना नगरना लोकसना मनमा देवनी अश भय निर्माण करा की, त्या याकोबना पोऱ्यासना मांगे लागनात नहीत.

\VS{6}अश प्रकारतीन याकोब आपलाबरोबरना सर्वा लोकसनासंगे कनान देशमा लूज\FTNT{*}{{\FR 35:6 }{\FR{35:6
}}{\FQ{लूज
}}{\FT{म्हणजे बेथेल}}} आठे ईसन पोहचना.

\VS{7}तठे त्यानी एक वेदी बांधी अनं त्या स्थळले एल-बेथेल\FTNT{†}{{\FR 35:7 }{\FR{35:7
}}{\FQ{एल-बेथेल
}}{\FT{बेथेलना देव}}} अश नाव दिधं; कारण तो आपला भाऊपाईन पळी जाई राहिंता तवय आठेच देव त्याले प्रकट व्हयना व्हता.

\VS{8}रिबकानी दाई दबोरा हाई मरण पावनी अनं तिले बेथेलना खालना बाजुले अल्लोन झाडनाखाल पुरं; ह्या झाडना नाव अल्लोन-बाकूथ\FTNT{‡}{{\FR 35:8 }{\FR{35:8
}}{\FQ{अल्लोन-बाकूथ
}}{\FT{रूदनवृक्ष}}} अश ठेवात.


\par }{\PP \VS{9}याकोब पदन-अराममाईन परत येवावर देवनी त्याले परत दर्शन दिसन आशिर्वाद दिधा.

\VS{10}\XREF{✡}{{\XO 35:10 }{\XO{35:10
}}{\XT{उत्पती 32:28}}}देव त्याले बोलना, तुनं नाव याकोब शे; पण आतेपाईन तुले याकोब म्हणावुत नहीत, तर तुनं नाव इस्त्राएल व्हई; अनी देवनी त्याले इस्त्राएल हाई नाव दिधं.

\VS{11}\XREF{✡}{{\XO 35:11 }{\XO{35:11
}}{\XT{उत्पती 17:4-8}}}देव त्याले आखो बोलना, मी सर्वसमर्थ देव शे; तू फलद्रूप व्हईसन बहुगुणित व्हई जाय; तुनापाईन एकच राष्ट्र नही, तर राष्ट्र समूह उत्पन्न व्हतीन; अनी तुनापाईन राजा उत्पन्न व्हतीन.

\VS{12}अनी जो देश मी अब्राहाम अनं इसहाक यासले दिधा, तो तुले दिसु अनी तुनामांगे तुनी संतानले बी तोच देश दिसु.

\VS{13}मंग देवनी जठे याकोबना संगे भाषण करं तठेनच तो वर निंघी गया.

\VS{14}अनी जठे देवनी याकोबना संगे भाषण करं तठे त्यानी एक दगडना स्तंभ उभा करा, अनी त्यानावर पेयार्पण करीसन त्यानावर तेल ओतं.

\VS{15}मंग याकोबनी त्या स्थळना नाव बेथेल ठेवा जठे देवनी त्यानासंगे भाषण करेल व्हतं.


\par }{\SH राहेलनं मृत्यु
\par }
{\PP \VS{16}मंग त्यासनी बेथेलमाईन वाटचाल करी अनी एफ्राथ नावना गाव अजुन थोडंच बाकी व्हता तवय राहेलले प्रसूत पिडानी सुरवात व्हयनी अनं तिले भयानक प्रसूती पिडा व्हवाले लागनी.

\VS{17}प्रसूतीपिडा व्हई राहिंतात तवय सुईण तिले बोलनी घाबरू नको, कारण आते बी तुले हाऊ पोऱ्याच व्हवाव शे.

\VS{18}तवय अश व्हयनं की, ती मरण पावनी अनी तिना जीव जावाना येळले तिनी पोऱ्याना नाव बेनओनी
\FTNT{§}{{\FR 35:18 }{\FR{35:18
}}{\FQ{बेनओनी
}}{\FT{मना दु:खना पोऱ्या}}}अश ठेवात. पण त्याना बापनी त्यानं नाव बन्यामिन (मना उजवा हातना पोऱ्या) अश ठेवात.


\par }{\PP \VS{19}अश प्रकारतीन राहेल मरण पावनी अनी एफ्राथ (म्हणजे बेथलेहेम) गावना वाटवर तिले पुरं.

\VS{20}मंग याकोबनी तिना कबरवर एक स्तंभ उभा करा; तो स्तंभ राहेलना कबरवर आजपावत कायम शे.

\VS{21}नंतर याकोबनी पलायन करीसन एदेर कोटना पलीकडे आपला पडाव टाकात.


\par }{\SH याकोबना पोऱ्या
\par }
{\R (१ इतिहास 2:1-2)

\par }{\PP \VS{22}तवय अश व्हयनं की, याकोब त्या देशमा राही राहिंता तो रऊबेन हाऊ आपला बापनी उपपत्नी बिल्हा हिनाजोडे जाईसन झोपना, अनं हाई याकोबले समजनं याकोबना बारा पोऱ्या व्हतात.

\VS{23}लेआ हिना पोऱ्या: याकोबना पहिला पोऱ्या रऊबेन अनी शिमोन, लेवी, यहूदा, इस्साखार अनं जबुलून;

\VS{24}राहेलना पोऱ्या: योसेफ अनं बन्यामिन;

\VS{25}राहेलनी दासी बिल्हा हिना पोऱ्या: दान अनं नफताली;

\VS{26}अनी लेआनी दासी जिल्पा हिना पोऱ्या: गाद अनं आशेर; ह्या याकोबना पोऱ्या त्याले पदन-अराममा व्हयनात.


\par }{\SH इसहाकना मृत्यु
\par }
{\PP \VS{27}\XREF{✡}{{\XO 35:27 }{\XO{35:27
}}{\XT{उत्पती 13:18}}}मंग किर्याथ अरबा म्हणजे हेब्रोन अठला मम्रेमा याकोब आपला बाप इसहाक याले भेटाले गया; तठेच अब्राहाम अनं इसहाक ह्या सुरवातले वस्ती करीन राही राहिंतात.

\VS{28}इसहाकनं वय एकशेऐंशी वरीसना व्हई जायेल व्हतं.

\VS{29}अनी इसहाकना जीव निंघी गया; तो म्हतारा अनं पुरा वयना व्हईसन मरण पावना अनी आपला लोकसमा जाईन भेटना; त्याना पोऱ्या एसाव अनी याकोब यासनी त्याले मूठमाती दिधी.




\par }\Chap{36}{\SH एसावना वंशज
\par }
{\R (१ इतिहास 1:34-37)

\par }{\PP \VerseOne{1}एसाव म्हणजे अदोम यानी वंशावळी:

\VS{2}एसावनी कनानी पोरीसमाईन बायको करी, एलोन हित्ती यानी पोर आदा, सिबोन हिव्वी यानी नात म्हणजे अनानी पोर अहलीबामा,

\VS{3}\XREF{✡}{{\XO 36:3 }{\XO{36:3
}}{\XT{उत्पती 28:9}}}अनी इश्माएलनी पोर, नबायोथनी बहीण बासमाथ ह्या बायको त्यानी करी.

\VS{4}एसावपाईन आदाले अलीपाज अनं बासमाथले रगुवेल ह्या पोऱ्या व्हयनात;

\VS{5}अनी अहलीबामले यऊश, यालाम, अनं कोरह ह्या पोऱ्या व्हयनात, एसावले ह्या पोऱ्या कनान देशमा व्हयनात.


\par }{\PP \VS{6}मंग एसाव आपल्या बायका, पोऱ्या अनं पोरीसले अनं आपला घरना सर्वा माणसे, आपला गुरंढोरं अनं बाकीना जनावरे अनी कनान देशमा मियाडेल मालमत्ता हाई सर्व लिसन याकोब राही राहिंता त्या देशमाईन दूर निंघी गया.

\VS{7}कारण त्यानी संपत्ती इतली वाढनी की, त्यासले एकत्र रावाले सोय नव्हती; तसंच त्यासनं गुरंढोरं जास्त वाढामुये ज्या देशमा त्या प्रवासी म्हणीन राही राहिंतात तठे तेवढासना निर्वाह व्हई नही राहिंतं.

\VS{8}म्हणीन एसाव सेईरना डोंगराळ प्रदेशमा वस्ती करीन राहिना, एसावले अदोम नावतीन बी वळखेत.


\par }{\PP \VS{9}सेईरना डोंगराळ प्रदेशमा राहनारा अदोमी लोकसना मूळपुरूष एसाव यानी वंशावळीना लिखाण यानाप्रमाणे

\VS{10}एसावना पोऱ्यासना नावे ह्या शेतस: एसावनी बायको आदा हिना पोऱ्या अलीपाज अनी एसावनी बायको बासमाथ हिना पोऱ्या रगुवेल.

\VS{11}अलीपाज याना पोऱ्या तेमान, ओमार, सपो, गाताम, अनी कनाज ह्या व्हतात.

\VS{12}एसावना पोऱ्या अलीपाज यानी तिम्ना नावानी एक उपपत्नी व्हती, तिनापाईन त्याले अमालेक व्हयना, एसावनी बायको आदा हिना हाऊ वंश.

\VS{13}रगुवेलना पोऱ्या नहाथ, जेरह, शम्मा, अनं मिज्जा ह्या व्हतात; एसावनी बायको बासमाथ हिना हाऊ वंश.

\VS{14}सिबोननी पोर अना, हिनी पोर अहलीबामा हाई जी एसावनी बायको तिनापाईन एसावले यऊश, यालाम, अनं कोरह ह्या पोऱ्या व्हयनात.


\par }{\PP \VS{15}एसाव वंशमाधला सरदार व्हयनात, त्या ह्या शेतस, एसावना पहिला पोऱ्या अलीपाज, याना पोऱ्‍या सरदार तेमान, सरदार ओमार, सरदार सपो, सरदार कनाज,

\VS{16}सरदार कोरह, सरदार गाताम, अनं सरदार अमालेक; अदोम देशमा अलीपाज यानाद्वारे ह्या सरदार व्हयनात, ह्या आदाना पोऱ्या शेतस.

\VS{17}एसावना पोऱ्या रगुवेल याना पोऱ्या ह्या शेतस: सरदार नहाथ, सरदार जेरह, सरदार शम्मा अनं सरदार मिज्जा ह्या सरदार रगुवेलले अदोम देशमा व्हयनात; एसावनी बायको बासमाथ हिना या पोऱ्या शेतस.

\VS{18}एसावनी बायको अहलीबामा, हिना पोऱ्या ह्या शेतस, सरदार यऊश, सरदार यालाम, अनं सरदार कोरह, ह्या सरदार एसावनी बायको अहलीबामा, अनानी पोर हिले व्हयनात.

\VS{19}एसाव म्हणजे अदोम याना हाऊ वंश शे, अनी त्यानामा ह्या सरदार तयार व्हयनात.


\par }{\SH सेईरन वंशज
\par }
{\R (१ इतिहास 1:38-42)

\par }{\PP \VS{20}सेईर हाऊ जो होरी जातना व्हता, त्याना ह्या पोऱ्या पहिलापाईन त्या देशमा राही राहिंतात त्या ह्या शेतस: लोटन, शोबाल, सिबोन, अनं अना,

\VS{21}दिशोन, एसर अनं दीशान; ह्या अदोम देशमा सेईरना होरी वंशमाधला सरदार व्हतात.

\VS{22}लोटनना पोऱ्या होरी अनं हेमाम ह्या व्हतात; लोटननी बहीण तिम्ना हाई व्हती.

\VS{23}शोबालना पोऱ्या अलवान, मानहाथ, एबाल, शपो, अनं ओनाम ह्या व्हतात.


\par }{\PP \VS{24}सिबोनना पोऱ्या अय्या अनं अना ह्या व्हतात; हाऊ तो अना शे, ज्यानी आपला बाप सिबोन याना गाढवं जंगलमा चारी राहिंता तवय त्याले गरम पाणीना झरा सापडना व्हतात.

\VS{25}अनाले दिशोन नावना पोऱ्या अनं अहलीबामा नावनी पोर व्हयनी.

\VS{26}दिशोनना पोऱ्या हेमदान, एश्बान, यित्रान अनं करान ह्या व्हतात.

\VS{27}एसरना पोऱ्या बिल्हान, जावान अनं अकान ह्या व्हतात.

\VS{28}दीशानना पोऱ्या ऊस अनं अरान ह्या व्हतात.

\VS{29}होरीसमाईन ज्या सरदार व्हयनात त्या ह्या शेतस. सरदार लोटान, सरदार शोबाल, सरदार सिबोन, सरदार अना.

\VS{30}सरदार दिशोन, सरदार एसर, सरदार दीशान; सेईर देशमाधला होरीसना ह्या सरदार व्हतात.


\par }{\SH अदोम देशना राजा
\par }
{\R (१ इतिहास 1:43-54)

\par }{\PP \VS{31}इस्त्राएल लोकसवर कोणी राजा राज्य कराना पहिले अदोम देशवर ज्या राजासनी राज्य करा त्या ह्या शेतस.

\VS{32}बौराना पोऱ्या बेला यानी अदोममा राज्य करं; त्यानी राजधानी दिन्हाबा नगर हाई व्हतं.

\VS{33}बेला मरण पावना तवय त्याना जागावर बस्त्रा आठला जेहरना पोऱ्या योबाब हाऊ त्याना जागेवर राजा व्हयना.

\VS{34}योबाब मरावर तेमानी देशना हुशाम त्याना जागेवर राजा व्हयना.

\VS{35}हुशाम मरण पावना तवय बदाद याना पोऱ्या हदाद हाऊ त्याना जागेवर राजा व्हयना; यानीच मवाब मैदानमा मिद्यानसले हाराय व्हतं; त्यानी राजधानी अवीत शहर व्हतं.

\VS{36}हदाद मरावर मास्त्रेका आठला साम्ला त्याना जागेवर राजा व्हयना.

\VS{37}साम्ला मरावर फरात नदीनाजोडेना रहोबोथ नगरना शौल त्याना जागेवर राजा व्हयना.

\VS{38}शौल मरावर अकबोरना पोऱ्या बाल-हनान त्याना जागेवर राजा व्हयना.

\VS{39}अकबोरना पोऱ्या बाल-हनान हाऊ मरावर त्याना जागेवर हदार हाऊ राजा व्हयना; त्यानी राजधानी पाऊ व्हती अनं त्यानी बायकोनं नाव महेटाबेल व्हतं; हाई मेजाहाबनी पोर मात्रेद हिनी पोर व्हती.


\par }{\PP \VS{40}एसाव वंशामाधलं सरदारसना नावे, कुळं, अनं रावानं ठिकाण व्हयनात त्यानावरीन त्यासनं हाई नावे शेतस: सरदार तिम्ना, सरदार आल्वा, सरदार यतेथ,

\VS{41}सरदार अहलीबामा, सरदार एला, सरदार पीनोन,

\VS{42}सरदार कनाज, सरदार तेमान, सरदार मिब्सार,

\VS{43}सरदार माग्दीएल अनं सरदार ईराम; अदोम वंशजसनी जो देश वतन करी लिधा, त्यासनामाईन त्यासना रावाना ठिकाणप्रमाणे त्यासना ह्या सरदार व्हतात; अदोमी लोकसना मूळ बाप एसाव शे.




\par }\Chap{37}{\SH योसेफ अनी त्याना भाऊ
\par }
{\PP \VerseOne{1}याकोब कनान देशमा वस्ती करीन राहिना; त्याना बाप बी तठेच प्रवासी म्हणीसन राहिना ‍व्हता.

\VS{2}याकोब वंशना वर्णन हाऊ शे: योसेफ सतरा वरीसना व्हता तवय आपला भाऊसनासंगे म्हणजे आपला बापना बायका बिल्हा अनी जिल्पा यासना पोऱ्यासंगे राहीसन मेंढरंसना कळप चारे; अनी योसेफ त्यासनी वाईट गोष्टीसनी खबर आपला बापले जाईसन सांगे.

\VS{3}याकोब
\FTNT{*}{{\FR 37:3 }{\FR{37:3
}}{\FQ{याकोब
}}{\FT{योकोब}}}आपला सर्व पोऱ्यासपेक्षा योसेफवर जास्त प्रेम करे, कारण तो त्याना म्हतारपणना पोऱ्या व्हता; त्यानी त्यानाकरता एक पायघोळ झगा बनडेल व्हता.

\VS{4}आपला बाप आपलासपेक्षा त्यानावर जास्त प्रेम करस हाई दखीन त्या त्याना राग कराले लागनात, अनं त्यानासंगे चांगलं बात बी नही करेत.

\VS{5}मंग एकदाव योसेफले सपन पडनं त्यानी ते त्यासले सांगी दखाडं, तवय त्या त्याना जास्तच राग कराले लागनात.

\VS{6}तो त्यासले बोलना, माले पडेल सपन ऐका जे मी दखेल शे:

\VS{7}दखा, आपण सर्वा शेतमा पेंढ्या बांधी राहिंतुत तवय मनी पेंढी उठीन उभी राहिनी; तवय तुमन्या पेंढ्या मनी पेंढीना चारीबाजुले उभ्या राहिन्यात अनं त्यासनी तिले नमन करात.

\VS{8}हाई ऐकीसन त्याना भाऊ त्याले बोलनात, तू खरंच आमनावर राज्य कराव शे का? म्हणजे आमनावर तू सत्ता चालावनार शे का? म्हणीन त्या त्याना सपनमुये अनी त्यानी बातमुये त्याना जास्तच राग कराले लागनात.

\VS{9}परत त्याले आखो एक स्वप्न पडनं, ते पण त्यानी आपला भाऊसले सांगी दखाडं, तो बोलना, दखा, माले आखो एक सपन पडनं, ते अस की, सुर्य, चंद्र अनं अकरा तारा यासनी ईसन माले नमन करात.

\VS{10}त्यानी हाई सपन आपला बापले अनं भाऊसले सांगं, तवय त्याना बाप त्याले दटाडीसनं बोलना, हाई आशे काय सपन पडनं शे तुले? मी अनी तुनी माय अनं तुना भाऊ या खरंच तुनापुढे भूमीवर झुकीसन तुले नमन कराले येतीन.

\VS{11}\XREF{✡}{{\XO 37:11 }{\XO{37:11
}}{\XT{प्रेषित 7:9}}}त्याना भाऊ त्याना हेवा कराले लागनात, पण त्यानं म्हणनं त्याना बापनी आपला मनमा ठेवं.


\par }{\SH योसेफले मिसर देशमा इकी टाकतस
\par }
{\PP \VS{12}यानानंतर त्याना भाऊ आपला बापना कळप चाराले शखेमले गयात.

\VS{13}मंग याकोब
\FTNT{†}{{\FR 37:13 }{\FR{37:13
}}{\FQ{याकोब
}}{\FT{याकोब}}}योसेफले बोलना, तुना भाऊ शखेमले कळप चारी राहिनात शेतस ना; तर चाल; मी तुले त्यासनाकडे धाडस, तो बोलना, हा मी जावाले तयार शे.


\par }{\PP \VS{14}अनी त्यानी त्याले सांगं, "जाय तुना भाऊ कशा काय शेतस अनी कळप पण ठिक शे का ते दखीसनं माले ईसन सांगं," तवय त्यानी त्याले हेब्रोन खोरामाईन धाडं, अनं तो शखेमले जाईसनं पोहचना.

\VS{15}तो जंगलमा इकडे तिकडे भटकी राहिंता तवय एक माणुसनी त्याले ईचारं तू काय शोधी राहिना शे?


\par }{\PP \VS{16}तो बोलना, मी आपला भाऊसले शोधी राहिनु शे; त्या कळप कोठे चारी राहिनात शेतस तेवढं माले सांगा.

\VS{17}तो माणुस योसेफले बोलना, त्या आठेन निंघी जायेल शेतस; मी त्यासनं हाई बोलनं ऐका, आपण दोथानले जाऊत, मंग योसेफ आपला भाऊसना शोध करत गया अनं त्या त्याले दोथानमा सापडनात.


\par }{\PP \VS{18}त्यासनी त्याले दूरतीन दखं, तवय तो त्यानाजोडे येवाना पहिले त्याले मारी टाकाना त्यासनी बेत करं.

\VS{19}त्या एकमेकसले बोलनात, दखा, हाऊ स्वप्नदर्शी ई ऱ्हाईना शे;

\VS{20}तर आते चला, आपण त्याले मारी टाकुत, अनी मंग सांगूत कोणी हिस्त्र पशुनी त्याले खाई टाकं; मंग दखुत त्यानं सपनना काय व्हस ते.

\VS{21}पण हाई रऊबेननी ऐका, तवय त्यानी त्यासना हाततीन वाचाडी लिधं; तो त्यासले बोलना, आपण त्याले जिवे मारानं नही.

\VS{22}रऊबेन त्यासले बोलना, रक्तपात करानं नही, याले जंगलना खड्डामा टाकी द्या, पण त्यानावर हात टाकान नही, त्यासना हाततीन सोडाईसन त्याले बापकडे परत धाडी देवानं म्हणीसनं तो अस बोलना.

\VS{23}योसेफ आपला भाऊसनाजोडे पोहचना, तवय त्याना आंगमा पायघोळ झगा व्हता तो त्यासनी काढी लिधा.

\VS{24}अनी त्याले उचलीसनं खड्डामा टाकी दिधं; तो खड्डा कोरडा व्हता त्यामा पाणी नव्हतं.


\par }{\PP \VS{25}मंग त्या जेवण कराले बठी गयात तवय त्यासनी नजर वर करीन दखं, तवय इश्माएली लोकसनी एक टोळी उंटवर मसाला, ऊद अनं गंधरस लटकाडीसनं गिलादमाईन मिसरले जाई राहिना शेतस अस त्यासले दखायनं.

\VS{26}तवय यहूदा आपला भाऊसले बोलना, आपला भाऊले ठार मारीसन अनं त्याना रक्त लपाडीसन आपलाले काय फायदा व्हनार शे?

\VS{27}चला, आपण त्याले ह्या इश्माएली लोकसले ईकी टाकुत; आपण त्यानावर हात टाकनं नही; कारण तो पण आपलाच भाऊ शे; आपला हाडमासना शे, हाई त्याना भाऊसले पटी गयं.

\VS{28}तवय काही मिद्यानी व्यापारी जोडेतीन जाई राहिंतात तवय त्यासनी योसेफले त्या खड्डामाईन बाहेर काढं अनी त्या इश्माएली लोकसले वीस रूपयामा ईकी दिधं, त्या योसेफले मिसर देशमा लई गयात.

\VS{29}जवय रऊबेन खड्डानाजोडे गया तवय त्यानी दख की, योसेफ खड्डामा नही शे, म्हणीसन त्यानी आपला कपडा फाडात.

\VS{30}तो आपला भाऊसकडे ईसन बोलना, पोऱ्या ते नही शे; आते मी कोठे जाऊ?

\VS{31}मंग त्यासनी योसेफना झगा लिसन तो एक बकरा मारीन तो झगा त्याना रंगतमा भिजाडं.

\VS{32}मंग त्यासनी तो पायघोळ झगा धाडी दिधा; तो त्यासनी आपला बापनाजोडे आणीसन सांगं, की, हाऊ आमले सापडना शे; हाऊ तुमनाच पोऱ्याना झगा शे का हाई वळखा.

\VS{33}त्यानी वळखीन सांगं, हाऊ मनाच पोऱ्याना झगा शे! हिस्त्र पशुनी त्याले खाई टाकं, म्हणजेच योसेफले फाडी टाकेल शे.

\VS{34}तवय याकोबनी आपला कपडा फाडात अनी कंबरले गोणताट गुंडाळीसन आपला पोऱ्याकरता बराच दिन शोक करं.

\VS{35}त्याना पोऱ्या अनं पोरी ह्या सर्वा त्याना सांत्वन कराकरता त्यानाजोडे गयात; पण त्याले काही समाधान वाटनं नही, अनं तो बोलना, मी शोक करत करत अधोलोकमा मना पोऱ्याकडे जासु, अस त्याना बापनी त्यानाकरता शोक करं.

\VS{36}मिद्यानी लोकसनी योसेफले मिसरमा आणीसन पोटीफर नावना फारोना एक अमलदार गारद्यासना सरदार व्हता, त्याले ईकी दिधं.




\par }\Chap{38}{\SH यहूदा अनी तामार
\par }
{\PP \VerseOne{1}त्या येळले यहूदा आपला भाऊसले सोडीसनं खालना प्रदेशमा गया अनी अदुल्लामकर हिरा नावना माणुसना घर जाईसनं राहिना.

\VS{2}तठे शूवा नावना एक कनानी माणुसनी पोर यहूदानी नजरमा पडनी; त्यानी ती बायको करी लिधी अनं तो तिनाजोडे गया.

\VS{3}ती गर्भवती व्हईसनं तिले पोऱ्या व्हयना; त्यानी त्यानं नाव एर ठेवं.

\VS{4}ती परत गर्भवती व्हयनी अनं तिले पोऱ्या व्हयना; तिनी त्यानं नाव ओनान ठेवं;

\VS{5}आखो तिले एक पोऱ्या व्हयना; त्यानं नाव तिनी शेला ठेवं तो व्हयना तवय यहूदा कबीज आठे राही राहिंता.


\par }{\PP \VS{6}मंग यहूदानी आपला पहिला पोऱ्या एर याले बायको करी दिधी, तिनं नाव तामार अस व्हतं;

\VS{7}पण यहूदाना पहिला पोऱ्या एर हाऊ परमेश्वरना नजरमा दुष्ट व्हता म्हणीसनं परमेश्वरनी त्याले मारी टाकं.

\VS{8}मंग यहूदा ओनानले बोलना, आपली भावजयीनाजोडे जाय अनी दिरना धर्मले धरीन भाऊना वंश चालाव;

\VS{9}पण ओनान याले माहित व्हतं की, संतती व्हयनी तरी मनी नही व्हवावु, म्हणीसनं तो त्यानी भावजयीनाजोडे जाये तवय आपलं वीर्य जमीनवर पाडी दिये, त्याना हेतु हाऊ व्हता की, आपला भाऊले आपला बीज देवानं नही.

\VS{10}हाई त्यानं कृत्य परमेश्वरले दुष्ट वाटनं म्हणीसनं त्यानी त्याले बी मारी टाकं.

\VS{11}यहूदा त्यानी सून तामार हिले बोलना, मना पोऱ्या शेला वयमा येस तोपावत तुना बापना घर विधवा बनीसन राय; कारण त्याले वाटनं की, शेला बी त्याना भाऊनागत नको मराले, मंग तामार आपला बापना घर जाईन रावाले लागनी.


\par }{\PP \VS{12}बराच काळ व्हवावर यहूदानी बायको जी शूवानी पोर व्हती ती मरण पावनी; तिनाकरता शोक कराना संपावर यहूदा त्याना मित्र अदुल्लामकर हिरा यानासंगे तिम्रा आठे आपला मेंढरंसना लोकर कातरनारासकडे गया.

\VS{13}तवय तामार हिले कोणीतरी सांगं की, तुना सासरा आपला मेंढरंसना लोकर कातराकरता तिम्रा आठे जाई राहिना शे.

\VS{14}तवय तिनी विधवाना कपडा उतारी दिधं अनी बुरखा लिसन आपला शरीरले झाकी लिधं अनी तिम्राना रस्तावरना एनाईम गावना वेशीजोडे ती जाईन बसनी; शेला जवान व्हई जायेल तरी बी माले अजून त्यानी बायको करं नही आशे तिले दखायनं.

\VS{15}यहूदानी तिले दखं, पण हाई कोणीतरी वेश्या व्हई; आशे त्याले वाटनं कारण तिनी आपला तोंड झाकेल व्हतं.

\VS{16}तवय हाई आपली सून शे हाई त्याले माहित नव्हतं, म्हणीसनं तो वाटवरतीन तिनाकडे वळीसन बोलना, चाल माले तुनाजोडे येऊ दे, तवय ती बोलनी, मनाजोडे येसी तर माले काय दिसी?

\VS{17}तो बोलना, मी मना कळपमाईन एक बच्चा तुले दि धाडसु; ती बोलनी, ते धाडस तोपावत मनाजोडे काय गहाण ठेवसी?

\VS{18}तो तिले बोलना, मी तुनाजोडे काय गहाण ठेवु? ती बोलनी, तुनी एखादी निशानी, गोफ अनं हातमाधली काठी दे, हाई दिसन तो तिनाजोडे गया तवय तिले त्यानापाईन गर्भ राहिना.

\VS{19}तठेन ती निंघी गयी अनी आपला बुरखा काढीसन विधवाना कपडा परत घाली लिधात.

\VS{20}मंग त्या बाईपाईन आपला गहाण आणाकरता त्याना मित्र अदुल्लामकर यानाकडे यहूदानी एक बच्चा दि धाडं; पण त्याले ती सापडनी नही.

\VS{21}मंग त्यानी तठला लोकसले ईचारं, एनाईम गावनाजोडे रस्तावर एक वेश्या व्हती ती कोठे शे? त्या बोलनात, आठे कोणतीच वेश्या नव्हती.

\VS{22}मंग तो यहूदाकडे परत जाईसन बोलना, माले ती काही सापडनी नही; तठला लोकेसनी बी सांगं, आठे कोणतीच वेश्या नव्हती.

\VS{23}तवय यहूदा बोलना, ते वस्तु तिनाजोडेच राहु दे, नहीतर तठला लोके आपली टिंगल करतीन; मी तर बच्चा धाडं, पण तुले ती सापडनी नही.


\par }{\PP \VS{24}हाई गोष्ट व्हवाले जोडेजोडे तीन महीना व्हई गया तवय कोणीतरी यहूदाले सांगं की, तुनी सून तामार हिनी वेश्याकर्म करं अनं त्या जारकर्ममुये तिले दिवस जायेल शेतस, तवय यहूदा बोलना, तिले बाहेर काढीसन जाळी टाका.

\VS{25}तिले बाहेर काढं तवय तिनी आपला सासराले निरोप धाडं की, ह्या वस्तु ज्या माणुसन्या शेतस त्यानापाईन माले दिवस राहेल शेतस; आखो ती बोलनी, डोळा नीट उघाडीसनं दखा, हाई निशान हाऊ गोफ अनं हाई काठी कोणी शे ती.

\VS{26}यहूदा त्या वस्तु वळखीसन बोलना, ती मनापेक्षा नितीमान शे; कारण मी मना पोऱ्या शेला तिले नवरा करी दिधा नही; अनी त्यानी परत कधीच तिनासंगे संबंध करं नही.

\VS{27}तिना प्रसूती येळले तिना पोटमा जुळा पोऱ्या शेतस अश दिसी वनं.

\VS{28}प्रसूतीना येळले एक लेकरूना हात बाहेर वना तवय सुइणीनी त्याना हातले लाल सूत बांधीसन सांगं, हाऊ पहिले जन्मना.

\VS{29}पण अश व्हयनं की, जवय त्यानी हात आखडाई लिधं तवय त्याना भाऊ पहिले जन्मना; तवय सूईण बोलनी, तू आपलाकरता कश वाट काढा? म्हणीन त्यानं नाव पेरेस अश पडनं.

\VS{30}\XREF{✡}{{\XO 38:30 }{\XO{38:30
}}{\XT{मत्तय 1:3}}}मंग ज्याना हातले लाल सूत बांधेल व्हता तो जन्मना अनी‍ त्यानं नाव जेरह ठेवं.




\par }\Chap{39}{\SH मिसरमा योसेफ
\par }
{\PP \VerseOne{1}इकडे योसेफले मिसरमा लई गयात, तवय ज्या इश्माएल लोकसनी त्याले तठे लयी जायेल व्हतात, त्यासनापाईन योसेफले पोटीफर नावना एक मिसरी अधिकारीनी त्याले ईकत लिधं; तो फारोना एक अमलदार व्हता अनी तो गारद्यासना सरदार बी व्हता.

\VS{2}\XREF{✡}{{\XO 39:2 }{\XO{39:2
}}{\XT{प्रेषित 7:9}}}परमेश्वर योसेफनासंगे व्हता म्हणीन तो यशस्वी माणुस व्हयना; तो आपला मिसरी मालकना घरमा राहे.

\VS{3}परमेश्वर त्यानासंगे व्हता म्हणीन जे बी काम तो हातमा लेस, त्यामा परमेश्वर त्याले यशस्वी करस अस त्याना मालकले दखायनं.

\VS{4}योसेफवर त्यानी कृपादृष्टी व्हयनी; योसेफ त्यानी सेवा कराले लागना, अनी त्यानी त्याले आपला घरना कारभारी नेमीसन आपलं सर्व काही त्याना हातमा दिधं.

\VS{5}अनी त्यानी त्याना ताबामा आपला घरदार अनं सर्वकाही दिधं, तवयपाईन योसेफ करता परमेश्वरनी त्या मिसरीना घरदारना भलं करं, अनी त्याना घरदार अनं शेतीवाडी या सर्वासमा परमेश्वरनी आशिर्वाद दिधं.

\VS{6}त्यानी आपलं सर्वाकाही योसेफना हातमा दियेल व्हता, म्हणीसनं तो जे जेवण करे त्यानापलीकडे आपलं काही शे यानं त्याले काहीच माहीत नव्हतं, योसेफ तर दखावाले देखणा व्हता.


\par }{\PP \VS{7}मंग आशे व्हयनं की, योसेफनी मालकनी बाई त्यानावर डोया ठेईन त्याले बोलनी, मनाजोडे झोप.

\VS{8}पण तो राजी व्हयना नही, तो आपला मालकनी बाईले बोलना, हाई दख, घरमा मना ताबामा काय शे, यानं मना मालकले भान सुध्दा नही शे; आपला सर्व काही त्यानी मना हातमा देयल शे.

\VS{9}हाई घरमा मनापेक्षा त्या मोठा नहीत; अनी त्यासनी तुमले सोडीन जी त्यानी बायको शे, बाकीना सर्वा गोष्टी मनापाईन दूर ठेयल नहीत, तवय मी अश मोठी वाईट गोष्ट करीसन देवना विरूध्द पाप कश करू.

\VS{10}मंग अश व्हयनं की, ती रोज रोज योसेफनासंगे बोले, पण तिनाजोडे झोपाले किंवा तिनासंगे राहावाले तो तिना आयके नही.

\VS{11}एक दिनले अश व्हयनं की, तो आपला काही कामकाज कराले घरमा गया, त्या येळले घरमाधला माणसंमाईन कोणी बी माणुस तठे घरमा नही व्हतात.

\VS{12}तवय तिनी त्याना कपडा धरीसन बोलनी, मनाजोडे झोप; पण तो आपला कपडा तिना हातमा सोडीसन पळी गया.

\VS{13}जवय तिनी हाई दखं, की, तो आपला कपडा मना हातमा सोडीसन पळी जायेल शे.

\VS{14}तवय तिनी घरना माणसंसले बलाईसन सांगं, "दखा, आमनी अब्रु लेवाकरता त्यासनी हाऊ इब्री माणुस घरमा आणेल शे; तो मनाजोडे झोपाकरता मजार मनाजोडे येयल व्हता, तवय मी जोरमा ओरडनू.

\VS{15}मी जोरमा ओरडनू हाई दखीन तो त्याना कपडा मनाजोडे सोडीसन बाहेर पळी गया.

\VS{16}त्याना मालक घर येसतोपावत तिनी तो कपडा आपलाजोडे ठेवात.

\VS{17}तो येवावर तिनी त्याले आशे सांगं, की, जो इब्री दास तुम्हीन आपला घरमा आणेल शे, तो मनी अब्रु लेवाले मनाकडे येयल व्हता.

\VS{18}मी जोरमा ओरडनू तवय तो आपला कपडा मनाजोडे टाकीसन बाहेर पळी गया.


\par }{\PP \VS{19}मना नोकरनी मनासंगे अश वर्तन करं, हाई जवय त्यानी आपली बायकोनी सांगेल आयकं, तवय त्याले भलता राग वना.

\VS{20}\XREF{✡}{{\XO 39:20 }{\XO{39:20
}}{\XT{स्तोत्रसंहिता 105:18}}}योसेफना मालकनी त्याले धरं, अनी राजाना कैदी व्हतात त्या बंदीगृहमा टाकात; तो त्या बंदीगृहमा राहिना.

\VS{21}पण परमेश्वर योसेफनासंगे व्हता, त्यानी त्याना\XREF{✡}{{\XO 39:21 }{\XO{39:21
}}{\XT{प्रेषित 7:9}}}वर दया करी, अनी त्या बंदीगृहना अधिकारीनी त्यानावर कृपादृष्टी व्हई अस करं.

\VS{22}बंदीगृहना अधिकारीनी त्या बंदीगृहमाधला सर्वा कैदी योसेफना हातमा दिधा; अनी तठे जे काही त्या करेत, ते करी लेनारा तो राहे.

\VS{23}त्याना हातमा जे काही व्हतं त्याकडे बंदीगृहना अधिकारी दखे नही, कारण परमेश्वर योसेफनासंगे व्हता, अनी जे काही तो काम करे, त्यामा परमेश्वर यशस्वी करे.




\par }\Chap{40}{\SH योसेफ कैदीसना स्वप्नसना अर्थ सांगस
\par }
{\PP \VerseOne{1}यानानंतर अश व्हयनं की, मिसरना राजाना प्यालेबरदार अनं आचारी या दोन्हीसनी आपला मालक मिसरना राजा याना अपराध करा.

\VS{2}प्यालेबरदारसना नायक अनं आचारीसना नायक ह्या त्याना दोन्ही सरदारसवर फारो रागावना.

\VS{3}तवय त्यानी त्यासले गारद्यासना सरदारसना वाडामा कैद करी ठेवं; तठेच योसेफ बी कैदमा व्हता.

\VS{4}गारद्यासना सरदारनी योसेफले त्यासना अधिकारी नेमा; अनं त्यानी त्यासनी सेवा करी; तठे त्या काही दीन कैदमा राहिनात.

\VS{5}बंदीगृहमा कैदमा पडेल मिसरी राजाना प्यालेबरदार अनं आचारी या दोन्हीसले एकच रातले त्यासले लागु व्हतीन अश अर्थना स्वप्न पडनात.

\VS{6}सकासले योसेफ त्यासनाकडे गया तवय त्या त्याले नाराज दखायनात.

\VS{7}तवय त्यानी फारोना त्या सरदारले ज्या त्यानासंगे त्याना मालकना बंदीगृहमा कैद व्हतात, त्यासले ईचारं, आज तुमना तोंडे का बर उतरेल दखाई राहिनात शेतसॽ


\par }{\PP \VS{8}त्या त्याले बोलनात, “आमले स्वप्न पडेल शे, पण त्याना अर्थ सांगनारा कोणी नही शे,” “योसेफ त्यासले बोलना, सपनना अर्थ सांगानं काम देवना शे?” तुम्हीन आप आपल सपन माले सांगा.


\par }{\PP \VS{9}प्यालेबरदारसना नायकनी योसेफले आपला स्वप्न सांगा, ते अश व्हतं, स्वप्नमा मनासमोर एक द्राक्षवेल व्हता,

\VS{10}त्या द्राक्षवेलले तीन फाटा व्हतात, त्याले कळ्या लागीसन बहार वना मंग त्याना गुच्छासले द्राक्ष लागीसन पिकनात.

\VS{11}अनी फारोना प्याला मना हातमा व्हता; मी द्राक्ष लिसन त्या फारोना प्यालामां पिळात अनं तो प्याला फारोना हातमा दिधा.

\VS{12}योसेफ त्याले बोलना, याना अर्थ आशे शे, त्या तीन फाटा म्हणजे तीन दिन.

\VS{13}तीन दिनमा फारो तुले उचा करी अनी तुले तुना पदवर परत नेमी, अनी तू पहिला सारखा फारोना प्यालेबरदार व्हईसन त्याना हातमा प्याला दिशी.

\VS{14}पण तुना भलं व्हयनं तर मनी आठवन कर, अनी मनावर कृपा करीसनं फारोनाजोडे मनी चर्चा कर अनी हाई बंदीगृहमाईन मनी सुटका कर.

\VS{15}कारण माले इबऱ्यासना देशमाईन चोरी आणेल शे; अनी आठे बी मी अश काही काम करेल नही ज्यानामुये मी हाई बंदीगृहमा टाकाई जायेल शे.

\VS{16}सपनना अर्थ चांगला शे हाई दखीसन, आचारीसना नायक योसेफले बोलना, माले बी अश सपन पडनं की, धवया भाकरीसन्या तीन टोपल्या मना डोकावर व्हत्यात.

\VS{17}अनी वरनी टोपलीमा फारोनाकरता सर्वा प्रकारना बनाडेल जेवण व्हता, अनी पक्षी मना डोकावरन्या टोपलीमाधलं वस्तुसले खाई राहिंतात.

\VS{18}योसेफनी त्याले उत्तर दिधं, हाऊ सपनना अर्थ आशे शे, त्या तीन टोपल्या म्हणजे तीन दिन;

\VS{19}फारो तीन दिनमा तुना मुंडका वर करीन उडाई, तुले झाडवर फाशी दि अनी चिडा तुना मास तोडीन खातीन.


\par }{\PP \VS{20}तिसरा दिनले फारोना जन्मदिन वना, तवय त्यानी आपला सर्वा चाकरंसले मेजवाणी दिधी, अनी त्यानी आपला प्यालेबरदारसना नायक अनं आचारीसना नायक यासले समोर आणात.

\VS{21}त्यानी प्यालेबरदारसना नायकले त्याना पदवर परत नेमा, अनी तो फारोना हातमा प्याला देवाना काम कराले लागना.

\VS{22}पण त्यानी आचारीसना नायकले फाशी दिधी, योसेफनी त्यासना सपनना अर्थ सांग व्हतं तस घडनं.

\VS{23}पण प्यालेबरदारसना नायकले योसेफनी आठवन ऱ्हायनी नही, तो त्याले ईसरी गया.




\par }\Chap{41}{\SH योसेफ फारोना सपनना अर्थ सांगस
\par }
{\PP \VerseOne{1}पुरा दोन वरीस व्हवावर फारोले एक सपन पडनं, त्यामा तो नील नदीना काठवर उभा राहिना शे.

\VS{2}मंग दखा, नील नदीमाईन सात सुंदर अनं धष्टपुष्ट गायी नदीमाईन बाहेर निंघीसन लव्हाळमा चराले लागन्‍यात.

\VS{3}त्यानानंतर अजून सात गायी ज्या कुरूप अनं दुबळ्या व्हत्यात त्या नील नदीमाईन निंघन्यात अनी दुसऱ्या गायीसना जोडे जाईन नदीकाठवर उभ्या राहिन्यात.

\VS{4}तवय कुरूप अनं दुबळ्या गायीसनी त्या सुंदर अनं धष्टपुष्ट गायीसले खाई टाकं, तवय फारो जागा व्हयना.

\VS{5}मंग तो परत झोपना तवय त्याले दुसरांदाव स्वप्न पडनं की, एकच ताटले सात चांगला भरदार कणसे वनात;

\VS{6}अनी त्यानानंतर खूरटलेल अनं पुर्वकडना गरम झाकासघाई करपेल अश सात कणसं निंघनात.

\VS{7}त्या खूरटलेल कणसंसनी त्या सात चांगला भरदार कणसंसले गिळी लिधं, मंग फारो जागा व्हयना, त्यानी दखं, की, हाई स्वप्न व्हतं.

\VS{8}\XREF{✡}{{\XO 41:8 }{\XO{41:8
}}{\XT{दानीएल 2:2}}}सकासले येळले फारोना मन अस्वस्त व्हयना, मंग त्यानी मिसर देशना सर्व ज्योतिषी अनं पंडीत यासले बलायं; फारोनी आपलं स्वप्न त्यासले सांग, पण त्यासनामाईन कोणलेच फारोना स्वप्नना अर्थ सांगता वना नही.


\par }{\PP \VS{9}तवय प्यालेबरदारसना नायक फारोले बोलना, माले आज मना अपराधनी जाण व्हई ऱ्हाईनी शे.

\VS{10}जवय फारो आपला सेवकसवर क्रोधीत व्हयेल व्हता, तवय त्यानी माले अनी आचारीसना नायकले गारद्यासना सरदारना वाडामा कैद करीसनं ठेयल व्हतं.

\VS{11}तवय एकच रातले आमले दोन्हीसले, माले अनं त्याले लागु व्हतीन अश सारखाच अर्थना स्वप्न पडना.

\VS{12}तठे आमनासंगे एक इब्री जवान व्हता; तो गारद्यासना सरदारना दास व्हता; आम्हीन त्याले आपापला स्वप्न सांगात अनं त्यानी त्यासना अर्थ आमले सांगं; त्यानी प्रत्येकना स्वप्ननुसार त्याना अर्थ सांगं.

\VS{13}त्यानी आमले स्वप्नना अर्थ सांगांत तसंच घडी वनं; माले मना पदवर परत लिधात अनी त्याले फाशी देवामा वनी.


\par }{\PP \VS{14}मंग फारोनी योसेफले बलावाले धाडां तवय त्याले तवयच बंदीगृहामाईन बाहेर आणं; अनी त्यानी आपला मुडंन करीसनं अनं कपडा बदलाईसनं फारोनासमोर वना.

\VS{15}फारो योसेफले बोलना, मी एक स्वप्न दखेल शे, पण त्याना अर्थ सांगनारा कोणीच नही शे, मी तुनाविषयी आयकं की, तू स्वप्न ऐकताच त्याना अर्थ सांगस?

\VS{16}योसेफ फारोले बोलना, मी कोण शे सांगनारा? फारोले शांती देणारं उत्तर परमेश्वरच दि.

\VS{17}मंग फारोनी योसेफले सांगं, मी स्वप्नमा नील नदीना काठवर उभा व्हतु.

\VS{18}तवय दखा, सात धष्टपुष्ट अनं सुंदर गायी नदीमाईन बाहेर निंघीसन लव्हाळीसमा चराले लागनात;

\VS{19}अनी त्यासनामांगतीन दुबळ्या अनी कुरूप अश सात गायी निंघन्यात; त्यासनासारख्या बेढब गायी सर्वा मिसर देशमा मी कधीच दखात नही.

\VS{20}ह्या दुबळ्या अनं कुरूप गायीसनी त्या पहिल्या सात पुष्ट गायीसले खाई टाकात.

\VS{21}त्या कुरूप गायीसनी तिसले खाई टाकात, तवय त्या तिसना पोटमा गयात अश दिसनच नही; पण पहिलासारख्याच त्या कुरूप राहिन्यात, मंग मी जागा व्हयनु.

\VS{22}परत मी आखो एक स्वप्न दखा, की, चांगला भरदार कणसं एकच ताटले वनात.

\VS{23}अनी त्यानामांगेन सुकेल, खुरटायेल अनं पुर्वना गरम झाकासघाई करपेल अस सात कणसं निंघनात.

\VS{24}अनी त्या सात खुरटायेल कणसंसनी त्या सात चांगला कणसंसले गिळी लिधं, हाई मी ज्योतिषसले सांगात, पण त्याना उलगडा करीन माले सांगनारा कोणीच नव्हता.


\par }{\PP \VS{25}योसेफ फारोले बोलना, फारोले पडेल स्वप्न एकच शे; परमेश्वर जे काही कराव शे, ते त्यानी फारोले सांगेल शे.

\VS{26}त्या सात चांगल्या गायी म्हणजे सात वरीस शेतस; अनी सात चांगला कणसं म्हणजे सात वरीस शेतस; स्वप्न एकच शे.

\VS{27}मांगेन येयल सात दुबळ्या अनं कुरूप गायी अनी सुकेल अनं पुर्वना गरम झाकासघाई करपेल सात कणसं ह्या दुष्काळना सात वरीस शेतस.

\VS{28}हाई ती गोष्ट शे जी मी फारोले सांगी देयल शे, परमेश्वर जे काही कराव शे, ते त्यानी फारोले दखाडेल शे.

\VS{29}दख, सर्वा मिसर देशमा सुकाळना सात वरीस ई राहिना शेतस.

\VS{30}अनी त्यानानंतर दुष्काळना सात वरीस येतीन; तवय मिसर देशले सगया सुकाळना ईसर पडी, अनी दुष्काळमां देशना उजाड व्हयी.

\VS{31}पुढे जो दुष्काळ पडाव शे, त्यामुये सुकाळ व्हता की नव्हता त्यानं कोनलेच ध्यान रावाव नही, एवढं भयानक तो दुष्काळ राही.

\VS{32}हाई स्वप्न फारोले दोनदाव पडनं यानं कारण हाईच शे की, देवनी जे ठरायेल शे, ते देव लवकरच पुरा कराव शे.


\par }{\PP \VS{33}तर आते फारोनी एकादा चतुर अनी शहाणा माणुस दखीसन त्याले मिसर देशवर नेमाले पाहिजे.

\VS{34}अनी फारोनी हाई करीसन देशवर अधिकारी नेमाले पाहिजे अनी सुकाळना सात वरीसमा मिसर देशमाधलं उत्पन्नना पंचमांश लेवानं.

\VS{35}हाऊ येनारा सुकाळना वरीसमा सर्वा प्रकारना अन्न वस्तु गोया करानं अनी नगरनगरमा अन्नना पुरवठाकरता धान्यना साठा फारोना ताबामा ठेवानं.

\VS{36}अनी हाई अन्न वस्तु दुष्काळना त्या सात वरीस करता उपयोगी राहतीन जो मिसर देशमा येवाव शे, त्यामुये दुष्काळमा देशना नाश व्हवावू नही.


\par }{\SH योसेफ मिसर देशना मुख्य अधिकारी व्हस
\par }
{\PP \VS{37}हाई फारोले अनं त्याना सर्व सेवकसले लगेच पटनं.

\VS{38}तवय फारो आपला सेवकसले बोलना, ज्यानाठायी देवना आत्मा शे, अश ह्या मनुष्यनासारखा दुसरा कोणी सापडी का?

\VS{39}मंग फारो योसेफले बोलना, देवनी तुले ह्या गोष्टीसनी बुध्दी देयल शे, त्यामुये तुनासारखा चतुर अनं शहाणा दुसरा कोणीच नही शे.

\VS{40}\XREF{✡}{{\XO 41:40 }{\XO{41:40
}}{\XT{प्रेषित 7:10}}}तर आते तू मना घरना अधिकारी बनी जाय; तुना आज्ञाप्रमाणे मनी बठी प्रजा चाली, मी फक्त राजासनां पुरता तुनापेक्षा मोठा ऱ्हासु.

\VS{41}\XREF{✡}{{\XO 41:41 }{\XO{41:41
}}{\XT{स्तोत्रसंहिता 105:21; प्रेषित 7:10}}}फारो योसेफले आखो बोलना, दख, मी तुले सर्वा मिसर देशवर नेमसं.

\VS{42}\XREF{✡}{{\XO 41:42 }{\XO{41:42
}}{\XT{दानीएल 5:29}}}मंग फारोनी आपला बोटमाधली अंगठी काढीसन योसेफनी बोटमा घाली; त्याले तलम तागना वस्त्र घाली दिधं, अनी‍ त्याना गळामा सोनानी माळ घाली दिधी.

\VS{43}मंग त्यानी त्याले आपला मांगेना रथवर बसाडं, अनी मजुरा करं, अश त्या त्यानापुढे घोषणा करीसन चालाले लागनात अस त्यानी त्याले सर्व मिसर देशवर अधिकारी नेमं.

\VS{44}फारो योसेफले हाई बी सांगं, मी जरी फारो शे, पण तुना हुकुमशिवाय मिसर देशमा कोणी हात अनं पाय हालावु नही.

\VS{45}फारोनी योसेफना नाव सापनाथ-पानेह\FTNT{*}{{\FR 41:45 }{\FR{41:45
}}{\FQ{सापनाथ-पानेह
}}{\FT{परमेश्वर सांगस तु जीवता राहाय}}} अस ठेवं; अनी ओन आठेना याजक पोटीफरा यानी पोर आसनथ हाई त्याले बायको करी दिधी, मंग योसेफ मिसर देशमा दौरा कराले लागना.


\par }{\PP \VS{46}जवय योसेफ मिरसना राजा फारो यानापुढे जाईन उभा राहिना तवय तो तीस वरीसना व्हता, मंग योसेफ फारोना जोडेतीन निंघीसन सर्वा देशमा दौरा कराले लागना.

\VS{47}त्या सुकाळना सात वरीसमा जमीनले भरपुर पिक वनं.

\VS{48}म्हणीन त्यानी या सात वरीसमा मिसर देशमाधलं सर्वा प्रकारना अन्न वस्तु गोया करीसन नगर नगरमा गोया करी ठेवं; एक एक नगरना आसपासना पिक त्यानी त्या त्या नगरमा गोया करी ठेवं;

\VS{49}योसेफनी समुद्रना वाळूनागत धान्यना बराच साठा करी ठेवं; त्यानी मोजानं सोडी दिधं कारण त्यानं हिशाब ठेवानं कठीण व्हतं.


\par }{\PP \VS{50}दुष्काळ पडाना पहिले ओन आठला याजक पोटीफरा यानी पोर आसनथ हिनापाईन योसेफले दोन पोऱ्या व्हयनात.

\VS{51}योसेफनी आपला पहिला पोऱ्यानं नाव मनश्शे
\FTNT{†}{{\FR 41:51 }{\FR{41:51
}}{\FQ{मनश्शे
}}{\FT{विसर पाडनारा}}}ठेवात; कारण तो बोलना, देवनी मना सर्वा क्लेश अनी मना बापना सर्वा घरानासना विसर पाडेल शे.

\VS{52}त्यानी दुसराना नाव एफ्राईम
\FTNT{‡}{{\FR 41:52 }{\FR{41:52
}}{\FQ{एफ्राईम
}}{\FT{फलद्रूप}}}ठेवात; कारण तो बोलना, मना विपत्तीना देशमा देवनी माले फलद्रूप करेल शे.

\VS{53}मिसर देशमाधलं सुकाळना सात वरीस सरी गयात.

\VS{54}\XREF{✡}{{\XO 41:54 }{\XO{41:54
}}{\XT{प्रेषित 7:11}}}मंग योसेफनी सांगेल प्रमाणे दुष्काळना सात वरीस सुरू व्हयनात, तवय देशदेशमा दुष्काळ पडना, पण मिसर देशमा बठीकडे अन्नधान्य व्हता.

\VS{55}\XREF{✡}{{\XO 41:55 }{\XO{41:55
}}{\XT{योहान 2:5}}}सगया मिसर देशनी उपासमार व्हवाले लागनी अनं लोके फारोनाजोडे अन्न मांगाले लागनात, तवय फारो सर्वा मिसरी लोकसले बोलना, योसेफकडे जा; तो तुमले सांगी तश करा.

\VS{56}जवय दुष्काळ सर्वा पृथ्वीवर पडना, तवय योसेफ कोठारं उघडीसन मिसरी लोकसले अन्न ईकाले लागना, कारण मिसर देशमा बी भयंकर दुष्काळ पडेल व्हता.

\VS{57}तवय देशदेशमाधला लोके धान्य ईकत लेवाकरता मिसर देशमा योसेफकडे गयात, कारण सर्वा पृथ्वीवर भयंकर कडक दुष्काळ पडेल व्हता.




\par }\Chap{42}{\SH धान्य लेवाकरता योसेफना भाऊ मिसर देशमा जातस
\par }
{\PP \VerseOne{1}जवय याकोबनी आयकं की, मिसर देशमा धान्य शे, तवय तो आपला पोऱ्यासले बोलना, तुम्हीन एकमेकसना तोंड काय दखी ऱ्हाईना शेतस?

\VS{2}\XREF{✡}{{\XO 42:2 }{\XO{42:2
}}{\XT{प्रेषित 7:12}}}तो त्यासले बोलना, दखा, मी आयकेल शे की, मिसर देशमा धान्य शे, तुम्हीन तठे जाईसन आपलाकरता धान्य ईकत लयी या, म्हणजे आपण जगसुत, मरावुत नही.

\VS{3}मंग योसेफना दहा भाऊ धान्य ईकत लेवाकरता मिसर देशमा गयात.

\VS{4}पण याकोबनी योसेफना भाऊ बन्यामिनले त्याना भाऊसनासंगे धाडं नही, कारण तो बोलना, कदाचित यावर एकादं संकट ई पडी.

\VS{5}अश प्रकारं याकोबना पोऱ्याबी इतर लोकसनासंगे धान्य ईकत लेवाकरता वनात; कारण कनान देशमा दुष्काळ पडेल व्हता.

\VS{6}योसेफ त्या देशना प्रधानमंत्री व्हता, अनी देशना सर्वा लोकसले तोच धान्य ईकत दि राहिंता, योसेफना भाऊसनी ईसन त्याले जमीनपावत झुकीन नमन करात.

\VS{7}योसेफनी आपला भाऊसले दखताच वळखी लिधं, पण त्यासनासंगे अनोळखी प्रमाणे वागीसन त्यानी कठोर पणतीन त्यासले ईचारं, की, तुम्हीन कोठेन येयल शेतस? त्यासनी सांगं, कनान देशमाईन धान्य ईकत लेवाकरता आम्हीन येयल शेतस.

\VS{8}योसेफनी आपला भाऊसले वळखी लिधं, पण त्यासनी त्याले वळखं नही.

\VS{9}मंग त्यानाविषयी ज्या स्वप्न पडेल व्हतात, ते योसेफले आठवीसन तो त्यासले बोलना, “तुम्हीन जासुस शेतस, देशनी बिकट आवस्था दखाकरता तुम्हीन येल शेतस.”


\par }{\PP \VS{10}तवय त्या त्याले बोलनात, नही महाराज; आपला दास फक्त धान्य ईकत लेवाकरता येयल शेतस.

\VS{11}आम्हीन सर्व एकच माणुसना पोऱ्या शेतस, अनी आम्हीन इमानदार माणसं शेतस, तुमना दास जासुद नही शेतस.


\par }{\PP \VS{12}तो त्यासले बोलना, नही तुम्हीन देशनी बिकट आवस्था दखाकरता येयल शेतस.


\par }{\PP \VS{13}पण त्या त्याले बोलनात, आम्हीन तुमना दास बारा भाऊ शेतस अनी कनान देशवासी एकच माणुसना पोऱ्या शेतस; अनी दखा, सर्वसमा धाकला या येळले बापनाजोडे शे अनी एक भाऊ मरी गया.


\par }{\PP \VS{14}मंग योसेफ त्यासले बोलना, तर मंग मी तुमले बोलनु ते खरं शे, तुम्हीन जासुस शेतस.

\VS{15}आते तुमनी परीक्षा लेस; फारोनी जीवनी शपथ, तुमना धाकला भाऊ आठे येवाशिवाय तुमनी आठेन सुटका व्हवाव नही.

\VS{16}तुमनापाईन एकले तुमना भाऊले लेवाले धाडा; तुम्हीन आठेच कैदमा राहा; म्हणजे तुम्हीन ज्या सांगतस ते खरं शे की, नही यानी परिक्षा व्हई, नहीते फारोनी जीवनी शपथ, तुम्हीन जासुस ठरशात.

\VS{17}मंग त्यानी त्यासले तीन दिन कैदमा ठेवं.


\par }{\PP \VS{18}तिसरा दिनले योसेफ त्यासले बोलना, तुम्हीन एक काम करा तरच तुमना जीव वाची, कारण मी देवना भय धरनारा शे.

\VS{19}जर तुम्हीन खरा माणसे व्हशात तर तुमना भाऊसमाईन एकले तुमना हाई कैदखानामा आठे राहु द्या अनी तुमना घरनासनी उपासमार व्हवाले नको म्हणीसनं तुम्हीन धान्य लई जा;

\VS{20}अनी तुमना धाकला भाऊले मनाकडे लई या, म्हणजे तुमनं बोलानं माले खरं वाटी अनं तुमनं मरण टळी जाई, तवय त्यासनी तसच करं.

\VS{21}तवय त्या एकमेकसले बोलनात, आपण आपला भाऊना विषयमा अपराधी शेतस, कारण त्यानी रावन्या करात तरी आम्हीन त्याना दु:खले दखनुत, अनी आम्हीन त्यानं ऐका नही, म्हणीन हाई संकट आमनावर येल शे.


\par }{\PP \VS{22}\XREF{✡}{{\XO 42:22 }{\XO{42:22
}}{\XT{उत्पती 36:21-22}}}रऊबेन त्यासले बोलना, पोऱ्याले काही अपाय करानं नही अश मी तुमले बोलनु नव्हतु का? पण तुम्हीन मना आयकं नही; दखा, आते त्याना रक्तना बदला देना पडी ऱ्हाईना शे.

\VS{23}त्यासले हाई माहीत नही व्हतं की, योसेफनी आमनं बोलनं समजी लियेल शे, कारण त्यासनामा दुसरी भाषा बोलनं चालु व्हतं.

\VS{24}तो त्यासनापाईन एक बाजुले जाईसन रडना; मंग परत ईसन तो त्यासनासंगे बोलाले लागना; त्यानी त्यासनामाईन शिमोनले काढीसनं त्यासनादेखत बांधं.


\par }{\SH योसेफना भाऊ कनान देशमा परत जातस
\par }
{\PP \VS{25}मंग योसेफनी आज्ञा दिधी की, त्यासना गोणीमा धान्य भरा; प्रत्येकना पैसा ज्यानात्याना गोणीमा टाका, वाटमां जेवण कराले द्या.

\VS{26}आशे त्या गधडासवर धान्य ठेयीसनं तठेन निंघनात.

\VS{27}त्यासनामाईन एकनी वाटमा आपला गधडासले चारा देवाकरता आपली गोणी उघाडी, तवय आपला पैसा गोणीना तोंडनाजोडे ठेयेल दखं,

\VS{28}“अनी तो आपला भाऊसले बोलना, मना पैसा परत करेल शे, दखा, हाऊ मनी गोणीमा शे, तवय त्यासना जीवमा जीव राहिना नही, त्या घाबरीसन एकमेकसले दखीन बोलाले लागनात, देवनी आमनासंगे हाई काय करेल शे.?”

\VS{29}मंग त्या कनान देशले आपला बाप याकोब यानाजोडे जाईन पोहचनात अनी जे काही त्यासनासंगे व्हयेल व्हतं ते सर्वा त्यासनी त्याले सांगा, ते आशे;

\VS{30}त्या देशना अधिकारी आमनासंगे कठोरतीन बोलना, अनं त्यानी आमले जासुस ठरायं.

\VS{31}पण आम्हीन त्याले बोलनुत, आम्हीन खरा माणसे शेतस, आम्हीन जासुस नही.

\VS{32}आम्हीन बारा भाऊ एकच बापना पोऱ्या शेतस, ज्यानामाईन एक नही ऱ्हायना अनी सर्वासमा धाकला हाऊ येळले कनान देशमा आमना बापनाजोडे शे.

\VS{33}यावर तो माणुस बोलना, म्हणजे त्या देशना अधिकारी आमले बोलना, तुम्हीन खरा माणसे शेतस तर, तुम्हीन तुमना एक भाऊले मनाजोडे राहु द्या. अनी आपला घरनासना उपासमार व्हवाले नको म्हणीन तुम्हीन धान्य लई जा.

\VS{34}तुम्हीन तुमना धाकला भाऊले मनाजोडे लई या म्हणजे माले खरं वाटी की, तुम्हीन जासुस नही शेतस, तर चांगला माणसे शेतस; मंग मी तुमना भाऊ तुमले परत दिसु अनी तुमले हाई देशमा धान्य ईकत लेता ई.


\par }{\PP \VS{35}मंग त्या सर्वजण आपापला धान्यसन्या गोणी रिकाम्या करी राहिंतात तवय प्रत्येकनी पैसासनी थैली ज्यानात्याना गोणीमा सापडनी; त्यासना बापनी अनं त्यासनी त्या पैसासन्या थैल्या दखात तवय त्या भलताच घाबरनात.

\VS{36}त्यासना बाप याकोब त्यासले बोलना, तुम्हीन माले मना पोऱ्यासपाईन वंचित करी देयल शे; योसेफ नही राहिना, शिमोन बी नही शे, अनी तुम्हीन बन्यामिनले बी लि जावाले दखी राहिना शेतस; हाई बठं संकट मनावर ई पडेल शे.

\VS{37}मंग रऊबेन त्याना बापले बोलना, मी जर त्यासले नही लयनु, तर तुम्हीन मना दोन पोऱ्यासले मारी टाका; त्याले मना हवाली करा, मी त्याले परत तुमनाकडे आणसु.

\VS{38}\XREF{✡}{{\XO 42:38 }{\XO{42:38
}}{\XT{उत्पती 37:5-9}}}पण याकोब बोलना, मी मना पोऱ्याले तुमनासंगे धाडावु नही कारण त्याना भाऊ बी मरी जायेल शे अनी तो आते एकटाच राहिना शे; जर तुमना मार्गमाच त्यानावर एकाद संकट ई पडना, तवय ते मंग तुम्हीन माले दु:खमा धैयडपनमां अधोलोकमा उतारी दिशात.




\par }\Chap{43}{\SH योसेफना भाऊ बन्यामिनले लिसन परत मिसरमा येतस
\par }
{\PP \VerseOne{1}देशमा दुष्काळ भयानक व्हता.

\VS{2}त्यासनी मिसर देशमाईन आणेल धान्य खाईसन संपाडं तवय त्यासना बाप त्यासले बोलना, परत जाईसन आपलाकरता धान्य ईकत लई या.

\VS{3}तवय यहूदा त्याले बोलना, त्या माणुसनी आमले ताकीद दिसन सांगना शे की, तुम्हीन तुमना भाऊले लयात नही तर तुमले मनं तोंड दखता येवाव नही.

\VS{4}तुम्हीन आमना भाऊले आमनासोबत धाडत व्हशात तर आम्हीन जाईन तुमनाकरता धान्य ईकत आणसुत.

\VS{5}पण जर तुम्हीन आमना भाऊले आमनासंगे नही धाडशात, तर आम्हीन बी जावावुत नही; कारण त्या माणुसनी आमले बोलना शे की, तुम्हीन तुमना भाऊले संगे आणात नहीत तर तुमले मनं तोंड दखता येवाव नही.

\VS{6}मंग याकोब
\FTNT{*}{{\FR 43:6 }{\FR{43:6
}}{\FQ{याकोब
}}{\FT{याकोब}}}बोलना, अजून एक भाऊ शे अश त्या माणुसले सांगीन मनावर काबंर हाई संकट आणा?


\par }{\PP \VS{7}पण त्या सांगाले लागनात, त्या माणुसनी आमले आमना घरनाविषयी बारीकी ईचारी, तो आमले बोलना, तुमना बाप अजून जिवत शे का? तुमले अजून एक भाऊ शे का? तवय त्याना ह्या प्रश्नासना उत्तर आमले देना पडना, तुम्हीन तुमना भाऊले लई अश तो आमले सांगी हाई आमले पहिले कश कळतं?

\VS{8}मंग यहूदा आपला बाप याकोबले बोलना, पोऱ्याले मनासंगे धाड, म्हणजे आमी प्रवासले निंघसुत; त्यामुये आमी, तुम्हीन अनं आमना पोऱ्यासोऱ्या वाचतीन, मरावुत नहीत.

\VS{9}मी त्याना जामीन व्हस, त्यानी हमी मी लेस, मी त्याले परत आणीसन तुमनाजोडे स्वाधीन नही करं तर मी कायमना तुमना दोषी ऱ्हासु.

\VS{10}आम्ही येळ नही करतुत ते आमनी आते दुसरी खेप व्हयेल ऱ्हाती.

\VS{11}मंग त्यासना बाप याकोब त्यासले बोलना, अश व्हई ते मंग एवढं करा; हाई देशमा उत्पन्न व्हनारा मोलवान पदार्थ त्या माणुसले भेट म्हणीसन देवाकरता आपला गोणीमा थोडाचं डिंक, थोडाचं मध, मसाला अनं गंधरस, अनी काही पिस्त बदाम घालीसन लई जावा.

\VS{12}दुप्पट पैसा सोबत लई जावा; तुमना गोणीमा जो पैशा परत येल शे, तो बी परत लई जावा, कदाचित काही चूक व्हयनी व्हई.

\VS{13}तर आते तुमना भाऊले सोबत लिसन त्या माणुसकडे निंघा.

\VS{14}त्या माणुसनाजोडे जावावर सर्वसमर्थ देवले तुमनी दया येवो, अनी तुमना भाऊ बन्यामिनले तो माणुस परत तुमना हवाली करो अनी यावर मी आपला पोऱ्यासले मुकनु ते मुकनु.


\par }{\PP \VS{15}मंग त्या माणसंसनी ती भेट संगे लिधं; दुप्पट पैसा हातमा लिधं, अनी बन्यामिनले संगे लिसन त्या मिसर देशमा निंघी गयात अनं योसेफना पुढे जाईन उभा राहिनात;

\VS{16}योसेफनी त्यासनासोबत बन्यामिनले दख, तवय तो घरना अधिकारीले सांगना, हाऊ माणुसले घरमा लि जाय, पशु मारीसन जेवण तयार कर, कारण आज दोनना प्रहरले ह्या माणसे मनासंगे जेवण कराव शेतस.

\VS{17}योसेफनी सांगाप्रमाणे त्या माणुसनी करं, अनी मंग त्यानी त्यासले योसेफना घरमां आणं.


\par }{\PP \VS{18}आपलाले योसेफना घरमा आणं म्हणीसनं त्या भलताच घाबरी गयात अनं बोलनात, पहिला येळले आपला गोणीमा पैसा परत गया म्हणीसनं आपलाले मजार लई जायी ऱ्हाईना शेतस; यानं ईचार अश दिसच की, काहीतरी कारण काढीसन आपलावर तुटी पडानं, अनं आपला गधडा बी लिसन आपलाले नोकर बनाडी लेवानं.

\VS{19}तवय त्या योसेफना घरना अधिकारीकडे वनात अनी घरना फाटकजोडे त्यानासंगे बोलनात,

\VS{20}महाराज, कृपा करीसन आमनं ऐकी ल्या, पहिला येळले धान्य ईकत लेवाले आम्ही आठे येयल व्हतुत.

\VS{21}पण तवय अश व्हयनं की, आम्ही घर जाई राहिंतुत तवय उतार शाळमा जाईन पोहचनुत अनी आपला गोणी उघडीसन दखात तवय प्रत्येकजनना पुरा पैसा ज्यानात्याना गोणीमा ठेयल दिसना म्हणीन आम्हीन तो आमनासोबत परत लेयल शे.

\VS{22}अनी धान्य ईकत लेवाकरता अजून पैसा बी आणेल शे; आमना गोणीमा पैसा कोणी ठेवात हाई आमले माहीत नही.

\VS{23}तो बोलना, तुम्हीन खुश रावा, घाबरू नका, तुमना अनं तुमना बापना देव यहोवा यानी तुमना गोणीमा धन घालेल व्हई; माले ते तुमना पैशा भेटी जायेल शे. मंग त्यानी शिमोनले त्यासनाकडे आणं.


\par }{\PP \VS{24}तवय त्या माणुसनी त्यासले योसेफना घरमा लिसन पाणी दिधं, अनी त्यासनी आपला पाय धुवात; अनं त्यानी त्यासना गाढवंसले चारा बी दिधं.

\VS{25}दुपारले योसेफ येवाव शे त्या येळले त्याले देवाकरता त्यासनी भेट तयार करी ठेई; कारण आपलाले आठे जेवण करानं शे हाई त्यासले समजी जायेल व्हतं.

\VS{26}योसेफ घर वना तवय त्यासनी आपलासंगे भेट आणेल व्हती ती घरमा आणीसन त्यानापुढं ठेवं अनी त्याले जमीनपावत झुकीन नमन करं.

\VS{27}मंग योसेफनी त्यासले क्षेमकुशल ईचारं; “त्यानी सांगं, मांगना येळले तुमना म्हतारा बापना विषयी सांगं व्हतं तो सुखरूप शे ना? तो अजून जिवत शे ना?”

\VS{28}त्या त्याले बोलनात, तुमना दास आमना बाप सुखरूप शे, तो अजून जिवत शे त्यासनी त्याले झुकीन नमन करं.

\VS{29}तवय त्यानी नजर वर करीसन आपला सगा भाऊ बन्यामिनले दखं, अनी ईचारं, हाऊच तुमना धाकला भाऊ शे का ज्यानी चर्चा तुम्हीन मनासंगे करा व्हतं, मंग तो त्याले बोलना, हे मना पोऱ्या परमेश्वरनी तुनावर कृपा व्हवो.

\VS{30}तवय आपला भाऊले दखीन त्यानं मन भरी वनं अनी कोठेतरी जाईन रडावं अश त्याले व्हई गयं, म्हणीन तो पटकन मझारनी खोलीमा जाईन रडना.

\VS{31}मंग तो आपला तोंड धुईसन परत बाहेर वना अनी आपला गहिंवर आवरीन बोलना, जेवण वाढा.

\VS{32}तवय त्‍यासनी त्यासनं ताट येगळा मांडात, त्याना भाऊसना ताट येगळा मांडात अनी त्यासनासंगे भोजन करनारा मिसरी लोकसना ताटे येगळी मांडात; कारण मिसरी इब्रीसना पंगतमा बसीसन भोजन नही करेत; मिसरी लोकसले हाई गोष्टनी किळस वाटे.

\VS{33}त्यासले पंगतमा योसेफनासमोर बसाडं तवय पहिला पोऱ्याना हक्कप्रमाणे पहिलाले प्रथम बसाडं, अनी बाकीनासले त्यासना वयना क्रमतीन बसाडं; तवय त्या चकित व्हईसन एकमेकसले दखाले लागनात.

\VS{34}मंग योसेफ समोरना जेवण त्यासले लिसन वाढात; पण बन्यामिनले बाकीनापेक्षा पाचपट जास्त वाढात; अनी त्या त्यानासोबत भरपुर खाद पिद.




\par }\Chap{44}{\SH दवडायेल पेला
\par }
{\PP \VerseOne{1}मंग त्यानी आपला अधिकारीले आज्ञा करी की, ह्या माणसंसना गोणीसमा त्यासले लई जाता ई तितलं धान्य भरा अनी प्रत्येकना पैसा ज्यानात्याना गोणीमा ठेवा.

\VS{2}अनी मना चांदीना पेला धान्यसना पैशासंगे सर्वासमा धाकलाना गोणीना तोंडनाजोडे ठेव, अनी जश योसेफनी सांगेल व्हतं तश त्यानी करा.

\VS{3}सकाळ व्हताच त्या माणसंसले त्यासना गाढवंसना संगे निरोप दिधा.

\VS{4}त्या नगर सोडीसन जास्त दूर गयात नहीत तोवर योसेफ आपला अधिकारीले बोलना, चल, त्या माणसंसना पाठलाग कर, अनी जवय तू त्यासनाजोडे जाशी तवय त्यासले बोल, तुम्हीन चांगलानी फेड वाईटतीन का बर करात? (मना चांदीना पेला तुम्हीन का बर चोरनात?)

\VS{5}ज्यामा मना मालक पेस अनं ज्यामा शकुन बी दखस, तो हाऊच नही शे का? तुम्हीन अश करीसन भलतं वाईट करेल शे.


\par }{\PP \VS{6}तो त्यासनाजोडे गया तवय अश बोलना.

\VS{7}त्या त्याले बोलनात, आमना मालक काबंर अश शब्द बोली राहिना शे? अश गोष्ट करानं आपला दासंसपाईन दूर राहो.

\VS{8}दखा, जो पैसा आमले आमना गोणीना तोंडजोडे सापडना व्हता तो पण कनान देशमाईन परत आणीसन आपलाले दिधा, तर आपला मालकना घरमाधलं सोनं रूपा आम्हीन कश बर चोरसुत.

\VS{9}आपला दासंसपाईन ज्या कोणपान बी ते सापडनं त्याले मारी टाकनं, अनी आम्हीन बी त्या आमना मालकना नोकर बनसुत.

\VS{10}तो त्यासले बोलना, तर तुमना सांगाप्रमाणे व्हवु द्या; ज्यानाजोडे तो चांदीना पेला सापडी तो मना नोकर व्हई अनं बाकीना निर्दोष ठरतीन.

\VS{11}तवय त्यासनी लगेच धान्यसनी गोणी जमीनवर उतारीसन प्रत्येकनी आपआपली गोणी सोडी दिधी.

\VS{12}तवय त्यानी मोठा पाईन सुरवात करीन सर्वासमा धाकलापावत त्यासनी झडती लिधी तवय तो चांदीना पेला बन्यामिनना गोणीमा सापडनं.

\VS{13}हाई दखीसन त्यासनी आपापला कपडा फाडात अनी आपलं गधडा लादीसन त्या सर्वा नगरमा परत वनात.


\par }{\PP \VS{14}मंग यहूदा अनी त्याना भाऊ योसेफना घर गयात; तो अजून तठेच व्हता, अनी त्यासनी त्यानापुढं जमीनवर लोटांगण घालनात.

\VS{15}योसेफ त्यासले बोलना, तुम्हीन अश काम का बर करनात? मनासारखा माणुसले शकुन दखता येस हाई तुमले माहीत नही का?

\VS{16}यहूदा बोलना, आम्हीन मालकनापुढे काय बोलुत? आम्हीन काय सांगानं? आमनावरना हाऊ आरोप कश दूर करानं? आपला दासंसना दोष देवनी पकडेल शे; तर आते आम्हीन अनं ज्यानाजोडे पेला सापडना अश सर्वा मालकना दास व्हयेल शेतस.

\VS{17}पण तो बोलना, मना हाततीन अश नको घडाले, ज्यानाजोडे हाऊ पेला सापडना तोच मना नोकर व्हई, तुम्हीन आपला बापनाजोडे सुखमा जावा.


\par }{\SH बन्यामिनकरता यहूदा मध्यस्थी व्हस
\par }
{\PP \VS{18}मंग यहूदा जोडे जाईन बोलना, मालक कृपा करीन आपला दासले आपला कानमा एक शब्द बोलानी परवांगी दया; तुमना राग आपला दासवर नको व्हवाले; तुम्हीन तर फारोना समान शेतस.

\VS{19}मना मालकनी आपला दासंसले ईचारं व्हतं की, तुमले बाप किंवा भाऊ शेतस का?

\VS{20}तवय आम्हीन मालकले बोलनुत की, आमना बाप म्हतारा शे, अनी त्याले म्हतारपणमा व्हयेल एक पोऱ्या शे; त्याना भाऊ मरी जायेल शे, त्याना मायना तेवढाच तो राहिना शे, अनं त्याना बापना बी त्यानावर प्रेम शे.

\VS{21}तुम्हीन आपला दासंसले बोलनात की, त्याले मनाकडे लई या, म्हणजे मी त्याले मना डोळासघाई दखसु.

\VS{22}पण आम्हीन आमना मालकले बोलनु व्हतुत की, त्या पोऱ्याले आपला बापले सोडीन येता येवाव नही, कारण त्यानी आपला बापले सोडा म्हणजे त्याना बाप पक्का मरी जायी.

\VS{23}तरी बी तुम्हीन आपला दासंसले बोलना व्हतात की, जोपावत तुम्हीन तुमना धाकला भाऊले तुमनासोबत लयतस नही तोपावत तुमले मन तोंड दखता येवाव नही.


\par }{\PP \VS{24}आपला दास आमना बाप यानाकडे जाईसन आम्हीन पोहचनुत तवय मालकनी सांगेल ते सर्वा आम्हीन त्याले सांगात.

\VS{25}अनी आमना बापनी सांगं, परत जाईसन आपलाकरता धान्य ईकत लई या.

\VS{26}तवय आम्हीन आमना बापले सांगं, की, आमले मिसर देशमा परत जाता येवाव नही; आमना धाकला भाऊ आमनासोबत राही तरच आम्हीन जासुत, कारण तो जर आमनासोबत नही राहिना तर आमले त्या माणुसना तोंड बी दखता येवाव नही.

\VS{27}अनी आमना बाप तुमना दासनी आमले बोलना, तुमले माहीत शे की, मनी बायकोले दोन पोऱ्या व्हयना;

\VS{28}त्यानामाईन मी एकले गमाडं, तवय मी बोलनु की, खरच त्याले जंगली पशुसनी फाडी टाका व्हतीन; कारण आजपावत तो मना नजरमा वना नही.

\VS{29}आते तुम्हीन याले बी मनाजोडेतीन लई जाशात अनी वाटमाच एकाद संकट त्यानावर वनं तर तुम्हीन माले दु:ख करीसन मना पिकेल केससंगे अधोलोकमा जावाना कारण करशात.


\par }{\PP \VS{30}यामुये जर तुना दास मना बाप यानाकडे मी पोहचनु अनी पोऱ्या मनासोबत नही ऱ्हाईना तर, ह्या पोऱ्यामा त्याना जीवमा जीव रावामुये.

\VS{31}पोऱ्या नही शे हाई दखीसन तो लगेच जीव सोडी दी; अशामा आपला ह्या दासना कारण तुमना दास जो आमना बाप शे, त्याले दु:खी करीसन त्याना पिकेल केस अधोलोकमा आम्हीच उतार अश व्हई.

\VS{32}मना बापनाजोडे हाऊ पोऱ्यामुये मी जामीन व्हयनु शे; मी बोलनु की, ह्याले मी तुमनाकडे परत नही लयनु तर मी तुमना कायमनाच दोषी ऱ्हासु.

\VS{33}तर आते मी विनंती करस की, ह्या पोऱ्यानाबद्दल मालकनी आपला दासले नोकर व्हवाकरता ठेवानं अनी हाऊ पोऱ्याले त्याना भाऊसनासंगे जाऊ देवानं.

\VS{34}कारण हाऊ पोऱ्या मनासोबत नही राहिना तर मी मना बापकडे कश जावानं? मना बापले जे दु:ख व्हई ते माले दखता येवाव नही.




\par }\Chap{45}{\SH योसेफ त्याना भाऊसले वळख देस
\par }
{\PP \VerseOne{1}\XREF{✡}{{\XO 45:1 }{\XO{45:1
}}{\XT{प्रेषित 7:13}}}तवय योसेफना आजुबाजूले लोके उभा व्हतात त्यासनासमोर त्याले स्वताले रोकता वना नही; तो मोठा आवाजमा बोलना, की, सर्वा लोकसले बाहेर काढी द्या, मंग योसेफनी आपला भाऊसले वळख दिधी तवय त्यानाजोडे दुसरा कोणी बी नव्हतं.

\VS{2}तवय तो इतलं जोरजोरमा रडाले लागना की, ते मिसरी लोकसनी आयकं, अनी फारोना घरनासना बी यानाबद्दल आयकं.

\VS{3}तवय योसेफ आपला भाऊसले बोलना, मी योसेफ शे! मना बाप अजून जिवत शे का? त्याना भाऊसना तोंडतीन काही उत्तर निंघना नही, कारण त्यानापुढे सर्वा घाबरी जायेल व्हतात.

\VS{4}योसेफ त्याना भाऊसले बोलना, मनाजोडे या; तवय त्या जोडे गयात, तवय तो त्यासले बोलना, तुमना भाऊ मी योसेफ शे, ज्याले तुम्हीन मिसर देशमा ईकी टाकं व्हतं, तो मीच शे.

\VS{5}तुम्हीन माले हाई देशमा ईकी टाकं यानाबद्दल आते काही दु:ख करानं नही; अनी संताप करी लेवानं नही, कारण तुमना जीव वाचाडवा म्हणीन देवनी माले तुमनापुढं धाडेल शे.

\VS{6}हाऊ देशमा अजून दोन वरीस दुष्काळ पडाव शे; अनी आखो पाच वरीस अशच येवाव शेतस की, त्यामा नांगराणी अनं कापणी काहीच व्हवाव नही.

\VS{7}देवनी माले तुमनापुढे यानाकरता धाडं की, पृथ्वीवर तुमना वंशजना सांभाळ व्हवाले पहिजे, अनी मोठी सुटका करीसन तुमना जिव वाचाडाले पाहिजे.

\VS{8}म्हणीन आते माले आठे धाडनारा तुम्हीन नहीत तर देव शे, अनी माले त्यानी फारोना बापना समान करीन त्याना सर्वा घरदारना मालक अनी सर्वा मिसर देशना शासक बनाडी ठेयेल शे.


\par }{\PP \VS{9}\XREF{✡}{{\XO 45:9 }{\XO{45:9
}}{\XT{प्रेषित 7:14}}}तुम्हीन लवकर उठीन मना बापकडे जावा अनी त्याले सांगां, तुमना पोऱ्या योसेफ अश सांगस की, देवनी माले सर्वा मिसर देशना सत्ताधीस बनाडेल शे, तर मनाकडे लवकर निंघी या उशीर करानं नही.

\VS{10}तुम्हीन गोशेन प्रांतमा वस्ती करीन रावानं; तुम्हीन तुमना पोऱ्यासोऱ्या, नातवंडं, शेरडंमेंढरं, गुरंढोरं अनं तुमना सर्वा काही लिसन मनाजोडे रावानं.

\VS{11}कारण अजून पाच वरीस दुष्काळ पडनार शे, अनी तुमले लागनारं सर्वा वस्तु मी तुमले पुरावसु; अशमा तुम्हीन, तुमना घरना लोके, अनं तुमना सर्वा परीवार भुका मरावुत नही.

\VS{12}दखा, मी योसेफ तुमनासंगे प्रत्यक्ष बोली राहिनु शे, हाई तुमना डोळासले अनी मना भाऊ बन्यामिनले बी दखाय राहिना शे.

\VS{13}मिसर देशमाधलं मना सर्वा वैभव तुम्हीन दखेल शे, हाई मना बापले जाईसन सांगा, अनी मना बापले लवकर आठे लई या.

\VS{14}तो आपला भाऊ बन्यामिन याना गळामा पडीसन रडना, अनी बन्यामिन बी त्याना गळामा पडीन रडना.

\VS{15}मंग तो सर्वा भाऊसना मुका लिसन त्यासना गळामा पडीन तो रडना; तवय त्याना भाऊ त्यानासोबत बोलाले लागनात.


\par }{\PP \VS{16}योसेफना भाऊ येल शेतस अशी बातमी फारोना राजवाडामा पोहचनी, ती ऐकीन फारोले अनं त्याना चाकरंसले आनंद व्हयना.

\VS{17}फारो योसेफले बोलना, तू तुना भाऊसले सांग, एक काम करा की, आपला जनावरं लादीसन निंघा अनं कनान देशमा जावा.

\VS{18}अनी आपला बाप अनं आपला पोऱ्यासोऱ्या लिसन मनाजोडे या, मिसर देशनी जी सर्वासमा चांगली जागा ती तुमले दिसु अनी तुमले हाई देशमाधलं उत्तम पदार्थ खावाले भेटतीन.

\VS{19}आते तुले सांगस की, त्यासले सांग, एवढं काम करा, आपला बायका पोऱ्यासकरता मिसर देशमाईन गाड्या लई जावा, अनी आपला बापले बी लई या.

\VS{20}आपला मालमत्ता बद्ल चिंता करानं नही, कारण मिसर देशनी जी बी चांगली जमीन शे, ती तुमनी शे.


\par }{\PP \VS{21}याकोबना पोऱ्यासनी तसंच करं; अनी फारोना हुकूमप्रमाणे योसेफनी त्यासले गाड्या अनं प्रवासकरता भोजन वस्तु दिधं.

\VS{22}त्यानी प्रत्येकले एक एक नवा कपडा दिधा अनी बन्यामिनले तीनशे रूपये अनी पाच नवा कपडा दिधात.

\VS{23}तसंच त्यानी आपला बापकरता मिसर देशमाधलं उत्तम पदार्थ लादेल दहा गाढवं अनी धान्य, भाकरी अनं प्रवासकरता बाकीना अन्नधान्य लादेल दहा गाढवी धाडात.

\VS{24}अश प्रकारं त्यानी आपला भाऊसले निरोप देवावर त्या प्रवासमा निंघनात; त्या जावाले लागनात तवय तो त्यासले बोलना, प्रवासमा भांडण करानं नही.

\VS{25}त्या मिसर देशमाईन निंघीसन कनान देशमा आपला बाप याकोब यानाजोडे पोहचनात.

\VS{26}योसेफ अजून जिवत शे, सर्वा मिसर देशमा त्यानी सत्ता शे अश त्यासनी त्याले सांगं, तवय तो गप्पच राहिना, कारण त्यासनी सांगेल गोष्टवर त्यानं ईश्वास बशी नही राहिंता.

\VS{27}मंग योसेफनी त्यासले सांगेल व्हतं ते सर्वा त्यासनी त्याले सांगात; अनी त्यासना बाप याकोब याले आणाकरता योसेफनी धाडेल गाड्या दखात तवय त्याना जीवमा जीव वना.

\VS{28}अनी याकोब बोलना, पुरं व्हयना, मना पोऱ्या योसेफ अजून बी जिवत शे, मी मराना पहिले जाईसन त्याले दखसु.




\par }\Chap{46}{\SH याकोब आपला कुटुंबनासंगे मिसर देशमा येस
\par }
{\PP \VerseOne{1}तवय याकोब सर्वाकाही लिसन निंघना, अनी बैरशेबामा ईसन त्यानी आपला बाप इसहाक याना देवले बलिदान करात.

\VS{2}तवय रातले दृष्टांतमा देव याकोबनासंगे बोलना, “याकोब हे याकोब;”

\par }{\PP अनी तो बोलना, मी आठे शे?


\par }{\PP \VS{3}तो बोलना, “मी देव शे, तुना बापना देव शे;” तू मिसर देशमा जावाले घाबरू नको; तठे तुना मी एक मोठा राष्ट्र बनाडसु;

\VS{4}मी तुनासोबत मिसर देशमा ईसु, तठेन मी तुले पक्का परत आणसु, अनी योसेफ आपला हाततीन तुना डोळा झाकी.


\par }{\PP \VS{5}मंग याकोब बैरशेबातीन निंघना, अनी त्याले लेवाकरता फारोनी धाडेल गाडीसमा याकोबना पोऱ्यासनी आपला बाप याकोब अनी आपला बायका पोऱ्यासले बसाडीसन गयात.

\VS{6}\XREF{✡}{{\XO 46:6 }{\XO{46:6
}}{\XT{प्रेषित 7:15}}}त्यासनी आपली गुरंढोरं अनी कनान देशमा कमाडेल मालमत्ता लिसन मिसर देशमा वनात; याप्रमाणे याकोब अनं त्यानी बठी संतती मिसर देशमा वनी.

\VS{7}आपलासंगे आपला पोऱ्या अनं नातवंड, पोरी अनं नाती आपली सर्वी संतती मिसर देशमा लयी वना.


\par }{\PP \VS{8}इस्त्राएलनी संतती म्हणजे अर्थात याकोब अनं त्याना पोऱ्यासोऱ्या मिसरमा गयात त्यासनं ह्या नावे शेतस: याकोबना पहिला पोऱ्या रऊबेन.

\VS{9}रऊबेनना पोऱ्या हनोक, पल्लू, हेस्रोन अनं कार्मी.

\VS{10}शिमोनना पोऱ्या: यमुवेल, यामीन, ओहाद, याकीन, सोहार अनी कनानी बाईपाईन व्हयेल पोऱ्या शौल.

\VS{11}लेवीना पोऱ्या: गेर्षोन, कहाथ, अनं मरारी.

\VS{12}यहूदाना पोऱ्या: एर अनं ओनान, शेला, पेरेस अनं जेरह; यासनामाईन एर अनं ओनान ह्या कनान देशमा मरण पावना व्हतात अनी पेरेसना पोऱ्या हेस्रोन अनं हामूल ह्या व्हतात.

\VS{13}इस्साखारना पोऱ्या: तोला, पुवा, योब अनं शिम्रोन.

\VS{14}जबुलूनना पोऱ्या: सेरेद, एलोन, अनं याहलेल.

\VS{15}ह्या सर्वा लेआना पोऱ्या अनं तिनी पोर दीना हाई तिले याकोबपाईन पदन-अराममा व्हयनी; त्याना पोऱ्या अनं पोरी मिळीसन तेहतीस जण व्हतात.

\VS{16}गादानं पोऱ्या: सिफयोन, हग्गी, शूनी, एसबोन, एरी रोदी अनं अरेली.

\VS{17}आशेरना पोऱ्या: इम्रा, इश्वा, इश्वी अनं बरीया; अनी त्यासनी बहीण सेराह, बरीयाना पोऱ्या हेबेर अनं मालकीएल.

\VS{18}लाबाननी आपली पोर लेआ हिले देल जिल्पाना ह्या पोऱ्या शेतस, तिले ह्या याकोबपाईन सोळा जण व्हयनात.

\VS{19}याकोबनी बायको राहेल हिना पोऱ्या: योसेफ अनं बन्यामिन.

\VS{20}\XREF{✡}{{\XO 46:20 }{\XO{46:20
}}{\XT{उत्पती 41:50-52}}}मिसर देशना ओनना याजक पोटीफरा यानी पोर आसनथ हिनापाईन योसेफले मनश्शे अनं एफ्राईम ह्या व्हयनात.

\VS{21}बन्यामिनना पोऱ्या: बेला, बेकेर, आशबेल, गेरा, नामान, एही, रोष, मुप्पीम, हुप्पीम अनी आर्द.

\VS{22}ह्या पोऱ्या याकोबपाईन राहेलले व्हयनात; त्या सर्वा चौदा जण व्हतात.


\par }{\PP \VS{23}दानना पोऱ्या: हुशीम.

\VS{24}नफतालीना पोऱ्या: यासहेल, गूनी, येसेर अनी शिल्लेम.

\VS{25}लाबाननी आपली पोर राहेल हिले देयल दासी बिल्हाना ह्या पोऱ्या शेतस, तिले ह्या सात जण याकोबपाईन व्हयनात.

\VS{26}याकोबना वंशजमाधला ज्या माणसे मिसर देशमा गयात ती याकोबना पोऱ्यासना बायका सोडीसन सहासष्ट जण व्हतात.

\VS{27}\XREF{✡}{{\XO 46:27 }{\XO{46:27
}}{\XT{प्रेषित 7:14}}}योसेफले मिसर देशमा व्हयेल दोन पोऱ्या, ह्या मिळीसन याकोबना घरनासमाईन मिसर देशमा जोडेजोडे सत्तर जण व्हतात.


\par }{\SH याकोब अनी त्याना कुटूंब मिसर देशमा ऱ्हातस
\par }
{\PP \VS{28}योसेफनी गोशेन प्रांतनी वाट दखाडाले पाहिजे म्हणीन याकोबनी यहूदाले आपलापाईन त्यानाकडे धाडं; अशप्रकारं त्या गोशोन प्रांतमा वनात.

\VS{29}तवय योसेफ आपला रथ लिसन आपला बाप याकोब याले भेटाले गोशेन प्रांतमा गया; त्याले भेटीसन त्याना गळामा त्यानी मिठी मारी अनी त्याना गळामा गळा घालीसन तो बराच येळ रडना.

\VS{30}तवय याकोब योसेफले बोलना, आते ते माले खुशाल मरण येवो, कारण आते मी तुना तोंड दखेल शे, तू अजून बी जिवत शे.

\VS{31}योसेफ आपला भाऊसले अनी आपला बापना घरनासले बोलना, मी जाईसन फारोले माहीती देस की, कनान देशमाधला मना भाऊ अनं मना बापना घरना माणसे मनजोडे येल शेतस.

\VS{32}ह्या सर्वा मेंढरं पाळनारा, गुरंढोरं पाळनारा शेतस म्हणीन त्या आपला सर्वा शेरडंमेंढरं, गुरंढोरं अनं आपला सर्वा काही लिसन येयल शेतस.

\VS{33}फारो तुमले बलाईसन ईचारी की, तुमना धंदा काय शे?

\VS{34}तवय तुम्हीन सांगानं दाखलपनपाईन आतेपावत आम्हीन आपला दास गुरंढोरं पाळी रायनु शेतस; आमना अनं आमना बापना बी हाऊच धंदा शे; अशमा तुमले गोशेन प्रांतमा रावाले भेटी; कारण जितला बी मेंढपाळ शेतस तेवढासले दखीन मिसरी लोकसले किळस वाटी.




\par }\Chap{47}{\SH दुष्काळ परिस्थीमा योसेफना कारभार
\par }
{\PI \VerseOne{1}मंग योसेफ फारोकडे जाईसन त्याले बोलना, मना बाप अनं मना भाऊ या आपला शेरडंमेंढरं, गुरंढोरं अनी जे काही त्यासना शे ते सर्वा लिसन कनान देशमाईन निंघी येल शेतस; सध्या त्या गोशेन प्रांतमा शेतस.

\VS{2}त्यानी आपला भाऊसपाईन पाच जणसले लिसन फारोना पुढं उभं करं.

\VS{3}फारोनी योसेफना भाऊसले ईचारं, तुमना धंदा काय शे? त्या फारोले बोलनात, आपला दाससना अनं त्यासना बापदादाना धंदा मेंढरं पाळानं शे.

\VS{4}त्या फारोले आखो बोलनात, आम्हीन हाई देशमा काही दिन रावाले येल शेतस; कनान देशमा भयानक दुष्काळ पडामुये आपला दाससंना शेरडंमेंढरंसले चारा नही शे, म्हणीन कृपाकरीसन आपला दाससले गोशेन प्रांतमा राहु दया.

\VS{5}फारो योसेफले बोलना, तुना बाप अनं तुना भाऊ तुनाकडे येल शेतस;

\VS{6}मिसर देश तुनापुढं मोकळा पडना शे; हाऊ देशना उत्तम ठिकाणमा तुना बाप अनं तुना भाऊसले वस्ती करू दे; त्यासले गोशेन प्रांतमा राहू दे; त्यासनामाईन जो कोणी हुशार माणुस तुले माहीत व्हई त्यासले मना गुराखीसना नायक कर.


\par }{\PP \VS{7}योसेफनी आपला बाप याकोब ह्याले फारोना पुढं आणीसन हजर करं, तवय याकोबनी फारोले आशिर्वाद दिधं.

\VS{8}फारोनी याकोबले ईचारं, तुना वय कितलं वरिसना शे?

\VS{9}याकोब फारोले बोलना, मनी जीवनयात्रा एकशेतीस वरीसनी व्हयनी शे; मना आयुष्यना दिन थोडसं चांगला थोडसं वाईट जायेल शेतस, अजून पावत मी ते तेवढा बी दिन नही दखनु जितला मना बापदादानी प्रवासी व्हईसन घालात.

\VS{10}याकोब फारोले आशिर्वाद दिसन त्यानापुढेन निंघी गया.

\VS{11}नंतर योसेफनी आपला बाप अनं भाऊ यासना रावानी व्यवस्था करी; त्यानी फारोना आज्ञाप्रमाणे मिसर देशना उत्तम भागमा म्हणजे रामसेस प्रांतमा त्यासले वतन करी दिधा.

\VS{12}योसेफनी आपला बाप, आपला भाऊ अनी आपला बापना घरना माणसे यासले त्यासना पोऱ्यासोऱ्यासना संख्याप्रमाणे अन्नधान्य दिसन त्यासनं पालन पोषण करं.


\par }{\SH दुष्काळ
\par }
{\PP \VS{13}त्या येळले सर्वा देशमा अन्न राहिना नही, कारण दुष्काळ इतला भयानक व्हता की, त्यानामुये मिसर देश अनं कनान देश हैराण व्हयनात.

\VS{14}मिसर देशमाधला अनं कनान देशमाधला लोकसनी ईकत लियेल धान्यसना मोबदलामा जेवढा पैसा भेटना तेवढा पैसा योसेफनी गोया करा अनं तो फारोना घरमा धाडी दिधा.

\VS{15}मिसर देशमा अनं कनान देशमा काही पैसा बचना नही, तवय सर्वा मिसरी लोके योसेफकडे ईसन बोलनात, आमले अन्न द्या तुमनादेखत आम्हीन काबंर उपाशी मरानं? आमना सर्वा पैसा संपी गया शे.

\VS{16}योसेफ बोलना, तुमना पैसा संपना तर तुमना जनावरे द्या म्हणजे त्यासना मोबदलामा तुमले अन्न दिसु.

\VS{17}तवय त्यासनी त्यासना जनावरे योसेफजोडे आणात; त्यासनं घोडे, शेरडं मेंढरं, अनं गाढवं लिसन त्यासना मोबदलामा तो त्यासले अन्न पुरावू लागना; त्यासना सर्वा जनावरे लिसन तो त्यासनं पोषण कराले लागना.

\VS{18}ते वरीस संपना तवय पुढला वरीसले त्या त्यानाकडे ईसन बोलनात, आमना सर्वा पैसा संपना शे, हाई आम्हीन मालकपाईन लपाडी नही राहिनु; आमना गुरंढोरंसना कळप मालकना व्हई जायेल शे; आते माकलनासमोर सादर कराकरता आमना शरीर अनं आमना जमीनी यासशिवाय आमनाजोडे काहीच राहिनं नही शे.

\VS{19}तुमनादेखत आम्हीन काबरं मरानं अनी आमना अनं आमन्या जमीनीसना नाश काबरं व्हवाले पाहिजे? आमन्या जमीनी ईकत लिसन आमले अन्न द्या, आम्हीन अनं आमन्या जमीनी याजवर फारोनी मालकी व्हवो; आमले बियानं द्या म्हणजे आम्हीन जगसुत, मरावुत नहीत अनी आमन्या जमिनी उजाड पडावुत नहीत.


\par }{\SH याकोबनं व्यवस्थापत्र
\par }
{\PP \VS{20}अश प्रकारं योसेफनी मिसर देशमाधली सर्वी जमीन फारोना नावतीन ईकत लिधी, दुष्काळ कडक पडामुये प्रत्येक मिसरी माणुसनी आपली शेतीजमीन ईकी, सर्वी भुमी फारोनी व्हयनी.

\VS{21}त्यानी देशना ह्या टोकपाईन त्या टोकपावतना सर्वा लोकसले दास करात.

\VS{22}पण याजकसनी जमीन त्यानी लिधी नही, कारण याजकसले फारोकडीन नेमणुक व्हती अनी फारोनी त्यासले दियेल नेमणुकमा त्या निर्वाह करेत, म्हणीन त्यासनी आपली जमीन ईकी नही.

\VS{23}मंग योसेफ लोकसले बोलना, आज मी तुमनी जमीनसंगे तुमले फारोना नावतीन ईकत लियेल शे; ह्या बियानं ल्या अनं जमीनी पेरणी करा.

\VS{24}तुम्हीन हंगामना येळले उत्पन्नना पाचवा हिस्सा फारोले देवानं; बाकीना चार हिस्सा तुमना मालकीन ऱ्हातीन; त्या शेतना बियानकरता अनं तुमले, तुमना घरनासले अनी तुमना पोऱ्यासोऱ्यासले खावाकरता ठेवानं.

\VS{25}त्या बोलनात, तुम्हीन आमना प्राण वाचडात, मालकनी आमनावर कृपादृष्टी राहो, आम्हीन फारोना दास बनी ऱ्हासुत.

\VS{26}फारोले उत्पन्नना पाचवा हिस्सा देवानं हाऊ कायदा योसेफनी मिसर देशना जमीनीसले लायी दिधा तो आजपावत चाली राहिना शे; पण याजकसना जमीनी फारोन्या व्हयनात नहीत.


\par }{\PP \VS{27}इस्त्राएल लोक मिसर देशना गोशेन प्रांतमा वस्ती करीन राहिनात; तठे त्यासनी वतन करात; त्या फलद्रूप व्हईसन बहुगुणित व्हयनात.

\VS{28}याकोब मिसर देशमा सत्तर वरीस जगना; याप्रमाणे याकोबना सर्वा वय एकशेसत्तेचाळीस वरीसना व्हयनं.

\VS{29}\XREF{✡}{{\XO 47:29 }{\XO{47:29
}}{\XT{उत्पती 49:29-32; 50:6}}}याकोबना अंतकाळ जोडे वना तवय त्यानी आपला पोऱ्या योसेफ याले जोडे बलाईसन सांगं, तुनी मनावर कृपादृष्टी व्हई तर मनासंगे तू ममतामा अनं सत्यमा वागीसन माले मिसर देशमा मूठमाती नही देवाव अश शपथ मनी मांडीवर हात ठेईसन खाय.

\VS{30}मी मना बापदादासना संगे झोपी जासु तवय माले मिसर देशमाईन बाहेर लई जाय अनी मना बापदादासना कबरस्तानमा ठेव, तो बोलना, “तुमना सांगाप्रमाणे मी ते करसु.”

\VS{31}तो बोलना, "मनाजोडे शपथ खाय; तवय त्यानी शपथ खादी; अनी याकोबनी आपला पलंगना उशीकडे वाकीसन नमन करं."




\par }\Chap{48}{\SH याकोब एफ्राइम अनं मनश्शे यासले आशिर्वाद देस
\par }
{\PP \VerseOne{1}या गोष्टी व्हवावर कोणी योसेफले सांगं, की, "दख तुना बाप आजारी शे, "तवय तो आपला दोन्ही पोऱ्या मनश्शे अनं एफ्राईम यासले संगे लिसन त्यानाकडे गया.

\VS{2}आपला पोऱ्या योसेफ आपलाकडे वना शे, अश कोणीतरी याकोबले माहिती सांगी, तवय याकोब स्वतःले संभाळीसन पलंगवर बसना.

\VS{3}\XREF{✡}{{\XO 48:3 }{\XO{48:3
}}{\XT{उत्पती 28:13,14}}}याकोब योसेफले बोलना, "सर्वसमर्थ देवनी कनान देशना लूज शहर आठे माले दर्शन दिसन आशिर्वाद दिधा."

\VS{4}तो माले बोलना, "दख, मी तुले फलद्रूप करीसन बहुगुणित करसु अनी तुनापाईन राष्ट्रसमुदाय उत्पन्न करसु अनी तुनामांगे तुना संततीले हाऊ देश कायमनाच वतन करी दिसु."

\VS{5}मी मिसरमा तुनाकडे येवाना पहिले तुले ज्या दोन पोऱ्या मिसरमा व्हयनात त्या मनाच शेतस, जश रऊबेन अनं शिमोन तसच एफ्राईम अनं मनश्शे ह्या बी मनाच शेतस.

\VS{6}त्यासनामांगे ज्या पोऱ्या तुले व्हतीन त्या तुना ऱ्हाईत, त्यासना वतन त्यासना भाऊसना नावतीन चाली.

\VS{7}\XREF{✡}{{\XO 48:7 }{\XO{48:7
}}{\XT{उत्पती 35:16,19}}} मी पदन आठेन ई ऱ्हायंतु तवय वाटमाच एफ्राथ गावले पोहचाना अगोदर थोडंच दूर कनान देशमा राहेल मरी गयी, अनी मी तिले तठेच एफ्राथना वाटले म्हणजे बेथलेहेममा मुठमाती दिधी.


\par }{\PP \VS{8}जवय याकोबनी योसेफना दोन पोऱ्यासले दखं, तवय त्यानी ईचारं, "या कोण शेतस?"

\VS{9}मंग योसेफ आपला बापले बोलना, "ह्या मना पोऱ्या शेतस, देवनी माले ह्या मिसर देशमा देयल शेतस, तवय तो बोलना, "त्यासले मनाजोडे आण म्हणजे मी त्यासले आशिर्वाद दिसु."

\VS{10}याकोबनी नजर वयना मानतीन मंद व्हई जायेल व्हती, म्हणीन त्याले बराबर दखाई नही राहिंतं, योसेफनी त्यासले त्यानाजोडे लयं, तवय त्यानी त्यासना मुका लिसन त्यासले मिठ्ठी मारी.

\VS{11}याकोब योसेफले बोलना, "माले आशा नव्हती की, मी तुनं तोंड दखसु; पण दख, देवनी माले तुनी संतती बी दखाडी देयल शे."

\VS{12}मंग योसेफनी त्यासले त्याना मांडीवरीन बाजुले करं अनी जमिनवर झुकीसन नमन करात.

\VS{13}मंग त्या दोन्हीसले एफ्राईमले आपला उजवी बाजुले म्हणजे याकोबनी डावी बाजुले अनी मनश्शेले आपला डावी बाजुले म्हणजे याकोबनी उजवीकडे अश धरीन त्यानाजोडे आणं.

\VS{14}याकोबनी आपला उजवा हात पुढं करीन एफ्राईमना म्हणजे धाकला पोऱ्याना डोकावर ठेवा; अनी आपला डावा हात मनश्शेना डोकावर ठेवा; त्यानी आपला हात उजवाडावा करात; मनश्शे तर मोठा पोऱ्या व्हता.

\VS{15}त्यानी योसेफले आशिर्वाद दिसन सांगं, की,

\par }{\Q "ज्या देवनासंगे मना बाप

\par }{\QB अब्राहाम अनं इसहाक चालनात,

\par }{\Q मना जन्मपाईन ज्या देवनी आजपावत मना सांभाळ करेल शे.


\par }{\Q \VS{16}जो दूतनी माले सर्व वाईटपाईन सांभाळं

\par }{\QB तो या पोऱ्यासले आशिर्वाद देवो,

\par }{\Q अनी ह्या मना अनी

\par }{\QB तुना पुर्वज अब्राहाम अनं

\par }{\QB इसहाक यासनं नाव ह्या चालवोत,

\par }{\Q अनी पृथ्विना मध्यभागमा यासनी मोठी वाढ व्हवो.


\par }{\PP \VS{17}आपला बापनी एफ्राईमना डोकावर उजवा हात ठेयेल शे हाई योसेफनी दखं, तवय त्याले वाईट वाटनं, अनी त्यानी एफ्राईमना डोकावरना बापना हात काढीन मनश्शेना डोकावर ठेवाकरता त्यानी तो धरा.

\VS{18}योसेफ आपला बापले बोलना, "बाबा, अस नका करा, मोठा हाऊ शे, याना डोकावर आपला हात ठेवा."


\par }{\PP \VS{19}त्यानं बोलनं, नाकारीसन त्याना बाप त्याले बोलना, "हाई माले माहित शे, त्यानं बी एक राष्ट्र व्हई अनी तो बी महान व्हई, पण त्याना धाकला भाऊ त्यानापेक्षा मोठा व्हई अनी त्याना वंशजमाईन राष्ट्रसना समुदाय उत्पन्न व्हई."


\par }{\PP \VS{20}त्याच दिन त्यानी त्यासले हाई सांगीसन आशिर्वाद दिधा, याकोब लोक तुना नाव लिसन हाई आशिर्वाद देतीन, एफ्राईम अनं मनश्शे यासनासारखा देव तुना करो, अश प्रकारमा त्यानी एफ्राईमले मनश्शेपेक्षा श्रेष्ठ करा.


\par }{\PP \VS{21}याकोब योसेफले बोलना, "दख, मी तर आते मरसु, पण देव तुनासंगे राही अनी तुमले तुमना पुर्वजसना देशले परत लई जाई.

\VS{22}मी तुले तुना भाऊसनापेक्षा जमीनना एक वाटा जास्त देस, तो मी मना तलवारना अनं धनुष्यना जोरवर अमोरी लोकसपाईन लेयल शे.




\par }\Chap{49}{\SH याकोबना शेवटला शब्द
\par }
{\PP \VerseOne{1}मंग याकोबनी आपला पोऱ्यासले बलाईसन सांगं, "तुम्हीन सर्वजन एकत्र जमा म्हणजे पुढला काळले काय व्हई ते मी तुमले सांगस,


\par }{\Q \VS{2}"हे याकोबना पोऱ्यासवंन, एकत्र ईसन ऐका;

\par }{\Q अनी आपला बाप याकोब याना गोष्टी ध्यान दिसन ऐका.


\par }{\Q \VS{3}हे रऊबेन, तू मना ज्येष्ठ, मना बळ,

\par }{\Q मना पौरूषानं पहिलं फळ शे;

\par }{\Q प्रतिष्ठानं अनी सामर्थ्यनं उत्तम भाग तुच शे.


\par }{\PP \VS{4}तू पाणीनागत चंचल शे, त्यामुये तुले श्रेष्ठत्व भेटावू नही; कारण तू आपला बापना खाटवर चढनास; तू ती भ्रष्ट करेल शे, तो ते मनी खाटवर चढना.

\VS{5}शिमोन अनं लेवी ह्या भाऊ भाऊ शेतस; त्यासन्या तरवारी अत्याचारना हत्यारं शेतस.

\VS{6}मना जीव, त्यासना मसलतीमा जाऊ नको, मनी महिमा त्यासनी मंडळीमा नको भेटाले, कारण त्यासनी रागना भरमा मनुष्यवध करेल शे; त्यासनी उन्मत पणतीन बैलसना पायन्या शिरा तोडात.


\par }{\PP \VS{7}त्यासना रागले धिक्कार राव्हो, कारण तो भयानक शे; त्यासना क्रोधले धिक्कार राव्हो, कारण तो निष्ठुर शे; मी त्यासले याकोबमा पांगापांग अनी याकोबमा त्यासले येगयेगळा करी दिसु.


\par }{\PP \VS{8}हे यहूदा तुना भाऊ तुना धन्यवाद करतीन; तुना हात तुना शत्रुसना मानगुटी धरी; तुना बापना पोऱ्या तुनापुढं नमतीन.


\par }{\PP \VS{9}यहूदा सिंहासना बच्चा शे; मना पोऱ्या, तू शिकार करीन डोंगरमा जायेल शे; तो सिंहासनासारखा सिंहणीसारखा दबीन बसेल शे, त्याले कोण छेडी?\XREF{✡}{{\XO 49:9 }{\XO{49:9
}}{\XT{प्रकटीकरण 5:5}}}


\par }{\PP \VS{10}यहूदाकडनं राजदंड ज्यानं शे, तो येवापावत ते त्यानाकडीन जावाव नही, राजदंड त्याना पायासमाईन ढळावु नही; राष्ट्रना लोके त्यानी आज्ञा मानतीन.


\par }{\PP \VS{11}तो आपला जवान गधडाले द्राक्षरसनावेलले, अनी आपला गधडीनना शिंगरूले उत्तम द्राक्षरसनावेलले बांधी ठेई; तो आपला कपडा द्राक्षरसमा\FTNT{*}{{\FR 49:11 }{\FR{49:11
}}{\FQ{द्राक्षरसमा
}}{\FT{याना अर्थ रक्तमा}}}, अनी आपला पोषाख द्राक्षरसमा धुई टाकी.


\par }{\PP \VS{12}त्याना डोळा द्राक्षरसघाई चमकतीन; अनी त्याना दात दुधघाई धवळा व्हतीन.


\par }{\PP \VS{13}जबुलून समुद्रकिनारले वस्ती करी; तो जहाजसनं बंदरच व्हई जाई; त्यानी सरहद्द सीदोनपावत जाई.


\par }{\PP \VS{14}इस्साखार ताकदवान गाढव शे; तो मेंढवाडासमा झोपी ऱ्हास;


\par }{\PP \VS{15}त्यानी दखं, की, विश्रामगृह चांगलं शे, अनी हाऊ देश मनोहर शे अश दखीन, भार वाहा करता त्यानी आपला खांदाले झुकाड; तो बिगार काम करनारा दास बनी गया.


\par }{\PP \VS{16}दान याकोबना एक वंश राहिसन आपला लोकसना तो न्याय करी.


\par }{\PP \VS{17}दान हाऊ मार्गवरना साप, वाटवरना नाग व्हई, हाऊ घोडासना टासले दंश करस तवय त्यानावरना स्वार उलटीन मांगे पडतस.


\par }{\PP \VS{18}हे परमेश्वर, मी तुनाकडीन उध्दार व्हवानी प्रतिक्षा करी ऱ्हायनु शे.


\par }{\PP \VS{19}गाद यानावर हल्लाखोरसनी टोळी हल्ला करी; तरी पण तो मांगे फिरीसन त्यासना मांगे ज्या शेतस त्यासवर हामला करी.


\par }{\PP \VS{20}आशेरानं अन्न पोष्टिक व्हई तो राजाले योग्य अस भोजन पुराई.

\VS{21}नफताली हाई मोकळी सुटेल एक हरीण शे, तो चांगलं भाषण करनारा बनी.

\VS{22}योसेफ हाऊ फळझाडसनी शाखा शे, निर्झराजोडे लायेल फळझाडासनी शाखा शे, त्याना डहाळ्या भितवर पसरेल शेतस.

\VS{23}धनुष्य चालाडनारासनी त्याले भलतं त्रास दिधा, त्याले बाण मारात, त्याना मांगे पडी गयात;

\VS{24}पण त्यानं धनुष्य मजबूत राहिना; याकोबना समर्थ देव, मेंढपाळ, याकोबना खडक याना नावतीन त्याना भुज स्फुरण पावना.

\VS{25}तुना सहाय्य करनारा तुना बापना देव, तुले वरदान देनारा सर्वसमर्थ देव यानाकडीन हाई व्हई, वरतीन आकाशनी अनं खालतीन जलाशयना वरदाने तो तुले दि, आंगवर पिनारासना अनं पोटना फळसना वरदाने तो तुले दि.

\VS{26}तुना बापना वरदाने प्राचीन पर्वतसना वरदानसपेक्षा श्रेष्ठ शेतस; ती सनातन डोंगरसपाईन प्राप्त व्हनारा इष्ट वस्तूसपेक्षा श्रेष्ठ शेतस; हाई आशिर्वाद योसेफना मस्तकवर राही, आपला भाऊबंधमा जो प्रमुख त्याना शिरी येवो.

\VS{27}बन्यामिन हाऊ फाडी टाकनारा लांडगा शे; सकायमा तो शिकार खाई टाकी, संध्याकाळना लुटीना वाटा करी.

\VS{28}ह्या सर्व याकोबना बारा वंश शेतस, त्यासना बाप त्यासले आशिर्वाद देतांना ह्या वचने बोलना, प्रत्येकले त्यासनी योग्यता प्रमाणे त्यानी आशिर्वाद दिधा.


\par }{\SH याकोबनं मृत्यु अनं त्यानं दफन
\par }
{\PP \VS{29}मंग त्यानी त्यासले आज्ञा दिधी की, मी आपला पुर्वजसले जाईन भेटसु तवय माले एफ्रोन हित्ती याना शेतमाधली गुफामा मना बापनाजोडे माले मूठमाती देवानं.

\VS{30}\XREF{✡}{{\XO 49:30 }{\XO{49:30
}}{\XT{उत्पती 23:3-20}}}कनान देशमाधली मम्रेसमोरनी मकपेला नावनी वावरमाधली गुफा जी अब्राहामना वावरनासंगे एफ्रोन हित्ती यानाकडीन आपला मालकीन कबरस्तान व्हवाले पाहिजे म्हणीन ईकत लियेल व्हती ती हाई शे.

\VS{31}\XREF{✡}{{\XO 49:31 }{\XO{49:31
}}{\XT{उत्पती 35:29}}}तठेच अब्राहाम अनं त्यानी बाई सारा यासले मूठमाती देयल व्हतं; इसहाक अनं त्यानी बाई रिबका यासले बी तठेच मूठमाती देवामा येल व्हतं तठेच मी लेआले बी मूठमाती दिधी.

\VS{32}ते वावर अनं त्यामाधली गुफा हाई हेथीकडीन ईकत लेयल शेतस.

\VS{33}\XREF{✡}{{\XO 49:33 }{\XO{49:33
}}{\XT{प्रेषित 7:15}}} आपला पोऱ्यासले आज्ञा देवावर याकोबनी पलंगवर आपला पाय लिधात अनं प्राण सोडा अनी आपला पुर्वजसले जाईन भेटना.




\par }\Chap{50}{\PP \VerseOne{1}मंग योसेफ आपला बापना तोंडले तोंड लाईन रडना अनी त्यानी त्याना मुका लिधात.

\VS{2}योसेफनी आपला सेवकसले म्हणजे वैद्यसले आपला बापना प्रेतले मसाला लावाले आज्ञा करी; त्याप्रमाणे त्या वैद्यसनी याकोबना प्रेतले मसाला भरा.

\VS{3}हाई कार्यले चाळीस दिन लागनात; प्रेतले मसाला भराले इतला दिन लागेत; अनी मिसरी लोकसनी सत्तर दिन त्यानाकरता शोक करात.


\par }{\PP \VS{4}शोकना दिन संपावर योसेफ फारोना घरना लोकसले बोलना, जर तुमनी मनावर कृपादृष्टी व्हई तर फारोले एवढा संदेश सांगा की,

\VS{5}\XREF{✡}{{\XO 50:5 }{\XO{50:5
}}{\XT{उत्पती 47:29-31}}}मना बापनी माले हाई सांगीसन शपथ घालेल शे की, दख, आते मी मरसु; तर कनान देशमा जी कबर मी मनाकरता खोदेल शे तिमा माले लई जाईसन मूठमाती दे, म्हणीसन माले तिकडे जाईसन मना बापले मूठमाती देवाकरता जाऊ द्यावा मंग मी परत येसु.

\VS{6}तवय फारो बोलना, जा, तुमना बापनी देयल शपथ प्रमाणे त्याले मूठमाती दे.

\VS{7}मंग योसेफ आपला बापले मूठमाती देवाले निंघी गया, अनी फारोना सर्व सेवक, त्याना घरना वडीलजन अनं मिसर देशना सर्वा वडीलजन.

\VS{8}योसेफना घरना सर्वा लोके, त्याना भाऊ अनी त्याना बापना घरना लोके त्यानासोबत गयात; आपला पोऱ्यासोऱ्या, शेरडंमेंढरं, गुरंढोरं, हाई मात्र त्यासनी गोशेन प्रांतमाच मांगे ठेवात.

\VS{9}त्यानासोबत रथ, अनं घोडास्वार बी गयात; अश त्यानासंगे मोठा समुदाय निंघना.

\VS{10}यार्देनपलीकडे अटादना खळानाजोडे त्या वनात तवय त्यासनी तठे मोठा शोक करात; योसेफनी तठे आपला बाप करता सात दिन शोक करात.

\VS{11}जवय कनानी देशना रहिवासी हाई शोक दखा, तवय त्या बोलनात, हाऊ मिसरी लोकसना भयानक शोक शे; त्यावरीन त्या ठिकाणना नाव अबेलमिस्त्राइम (मिसरना शोक) अश पडनं; ते यार्देनना पलीकडे शे.

\VS{12}याकोबनी आपला पोऱ्यासले जश आज्ञा करी व्हती त्यानाप्रमाणे त्यासनी करात.

\VS{13}त्यासनी त्याले कनान देशमा लिसन मम्रेनासमोर मकपेला नावना शेतना गुफामा त्याले मूठमाती दिधी; अब्राहामनी एफ्रोन हित्तीकडीन आपला मालकीना कब्रस्तान व्हवाले पाहिजे म्हणीन शेतनासोबत ईकत लेयल व्हती, तीच हाई गुफा शे.

\VS{14}योसेफनी आपला बापले मूठमाती देवावर तो, त्याना भाऊ अनं त्याना बापना मूठमाती देवाकरता त्यानासोबत जायेल व्हतात त्या सर्वा मिसर देशमा परत गयात


\par }{\SH योसेफनी आपला भाऊसले देल आश्वासन
\par }
{\PP \VS{15}आपला बाप मरण पावना हाई मनमा आनीसन योसेफना भाऊ म्हणाले लागनात, आते योसेफ कदाचित आमनासंगे वैर करी अनं आपण त्याना जे वाईट करा त्याना पुरा बदला ली.

\VS{16}त्यासनी योसेफले निरोप धाडीन सांगा की, आपला बापनी मराना पहिले आमले आज्ञा करी ती हाई,

\VS{17}तुम्हीन योसेफले सांगानं, तुना भाऊसनी तुना वाईट करा हाऊ त्यासना अपराध अनं पाप यासनी त्यासले क्षमा कर; आते आपला बापना देवना ज्या दास शेतस त्या आमना अपराधना क्षमा करा, अश आम्हीन ईनंती करतस, हाई त्यासनं भाषण ऐकीन योसेफले रडू वनं.

\VS{18}तवय त्याना भाऊ स्वत: त्यानाकडे जाईन त्याना पाय पडीन बोलनात, दखा, आम्हीन तुमना दास शेतस.

\VS{19}योसेफ त्याना भाऊसले बोलना, भिवानं नही, मी का देवना ठिकानमा शे का?

\VS{20}तुम्हीन मना वाईट करा, पण आज दखतस त्यानाप्रमाणे बराच लोकसना जिव वाचाले पाहिजे म्हणीन देवनी ते चांगलाकरता योजेल व्हतं.

\VS{21}तर आते भिवानं नही; मी तुमना अनं तुमना पोऱ्यासोऱ्यासना पालण पोषण करसु. अशप्रकारं त्यानी त्यासनासंगे ममतामा बोलींन त्यासना समाधान करा.


\par }{\SH योसेफना मृत्यु
\par }
{\PP \VS{22}योसेफ अनी त्याना बापना घरनासहीत मिसर देशमा राहिनात, तो एकशेदहा वरीस जगना.

\VS{23}योसेफनी एफ्राईमना तिसरा पिढीना पोऱ्यासले दखात, तसंच मनश्शेना पोऱ्या माखीर याना पोऱ्यासले त्यानी आपला मांडीवर लिधात.

\VS{24}मंग योसेफ आपला भाऊसले बोलना, मी आते मरण पावसु; पण देव खरच तुमनी भेट करी अनं जो देश अब्राहाम, इसहाक अनं याकोब यासले त्यानी शपथपुर्वक देल शे, त्यामा तुमले हाई देशमाईन लई जाई.

\VS{25}\XREF{✡}{{\XO 50:25 }{\XO{50:25
}}{\XT{इब्री 11:22; यहोशवा 24:32}}}मंग योसेफनी याकोब वंशजसले शपथ घालीन सांगं, देव खरंच तुमनी भेट करी तवय तुम्हीन मना अस्थी आठेन लई जावानं.

\VS{26}योसेफ एकशेदहा वरीसना व्हईन मरण पावना; त्यासनी त्याना प्रेतमा मसाला भरीन ते पेटीमा घालीन मिसर देशमा ठेवं.

\par }