प्रेषित.
14.
मंग इकुनियो शहरमा अस व्हयनं की; पौल अनी बर्णबा यहूदी लोकसना सभास्थानमा गयात अनी असा बोलु लागनात की, यहूदी अनी गैरयहूदी यासनी मोठी गर्दीनी ईश्वास धरा. 
पण ज्या यहूदी लोकसनी येशुवर ईश्वास धरा नही त्यासनी गैरयहूदी लोकसना मनमा बंधुवर्गना विरोधमा कडूपणा निर्माण करा. 
त्या बराच दिन तठे राहीनात अनी प्रभुबद्दल नही घाबरता बोलनात, प्रभुनी बी आपली कृपाना सत्य वचनबद्दल साक्ष दिधी; म्हणजे त्यासनाकडतीन आश्चर्यकर्म अनी चमत्कार व्हवु दिधात. 
तवय शहरना लोकसमा फुट पडनी; काही जणसनी यहूदी लोकसनी अनी काही जणसनी प्रेषितसनी बाजू धरी. 
तवय काही गैरयहूदी अनी यहूदी लोके, अनी त्यासना अधिकारी यासनी एकत्र ईसन ठरायं की, शिष्यसले तरास दिसन दगडमार करानी. 
जवय हाई बर्णबा अनी पौलले माहीत पडनं, तवय त्या लूकावनिया प्रदेशमातील लुस्त्र अनी दर्बे या शहरसमा अनी त्याना आजुबाजूना प्रदेशमा पळी गयात. 
अनी तठे त्या सुवार्ता सांगत राहीनात. 
तवय लुस्त्रमा कोणतरी पायसघाई पांगळा असा एक माणुस बठेल व्हता, तो जन्मपाईन चालेलच नव्हता. 
त्या माणुसनी पौलनं बोलनं ऐकं; पौलनी त्यानाकडे ध्यान लाईसन दखं की, त्याले मी बरं व्हई जासु, हाऊ ईश्वास शे. 
मंग तो मोठ्ठा आवाजमा बोलना, “तु आपला पायवर निट उभा ऱ्हाय.” तवय तो उडी मारीन ऊठना अनी चालु लागना. 
पौलनी करेल कृत्य दखीन लोकसनी गर्दी लूकाउनिया भाषामा जोरमा वरडीन बोलनात, “देव माणुसना रूपमा आमनाकडे उतरेल शेतस!” 
त्या बर्णबाले ज्युपितर म्हणु लागनात, अनी पौल मुख्य वक्ता व्हता म्हणीसन त्याले हर्मेस म्हणु लागनात, 
मंग ज्युपितर देवनं मंदिर गावना पुढेच व्हतं, त्याना पुजारी बैल अनी फुलसन्या माळा दरवाजाजोडे लई वना अनी लोकसनी गर्दीसंगे तो यज्ञ करणार व्हता. 
हाई ऐकीसन प्रेषितसनी म्हणजे बर्णबा अनी पौलनी आपला कपडा फाडात अनी लोकसमा घुशीन उच्चा आवाजमा बोलनात, 
“अरे भाऊसवन, हाई का बरं करी राहीनात? आम्हीन बी तुमनामायकच माणसे शेतस! तुम्हीन या बिनकामन्या गोष्टी सोडीसन ज्यानी आकाश, पृथ्वी, समुद्र अनी त्यामातीन सर्व बनाडं त्या जिवत देवकडे वळा अशी सुवार्ता आम्हीन तुमले सांगतस. 
त्यानी जो काळ निंघी गया त्या पिढीना लोकसले ज्यासनी-त्यासनी वाटतीन जावु दिधं. 
तरी बी त्यानी कायम उपकारना कामसद्वारा आपलं अस्थित्वनं प्रमाण दिधं; त्यानी तुमले आकाशमातीन पाऊस दिधा अनी ऋतु नुसार तुमले पीकं दिधात, तोच तुमले अन्न देस अनी त्यानीच आनंदतीन तुमना मने भरी दिधात.” 
अस बोलीसन बी त्यासनी त्यासनाकरता जे यज्ञ करणार व्हतात त्यापाईन ती गर्दीले जेमतेम आवरं. 
नंतर पिसिदीयामाधला अंत्युखिया अनी इकुनियो गावतीन कित्येक यहूदी लोके वनात; त्यासनी लोकसनं मन वळाईन पौलले दगडमार करा अनी तो मरी गया अस समजीन त्याले ओढत गावबाहेर लई जाईन टाकी दिधं. 
पण शिष्य त्याना आजुबाजू जमनात तवय तो ऊठना अनी परत गावमा गया. दुसरा दिन तो बर्णबासंगे दर्बेस गावले गया. 
दर्बेस शहरमा पौल अनी बर्णबानी सुवार्ता सांगीन बराच शिष्य बनाडावर लुस्त्र, इकुनियो अनं पिसिदीयामाधला अंत्युखिया या शहरसमा त्या परत वनात. 
अनी ईश्वासी लोकसना मन स्थिर करीसन त्यासले प्रोत्साहन दिसन सांगेत की, “ईश्वासमा टिकी राहा; कारण आपले बराच संकटसमातीन देवना राज्यमा जानं पडस.” 
त्यासनी त्यासनाकरता प्रत्येक मंडळीमा वडीलमंडळनी निवड करी, अनी उपास अनं प्रार्थना करीसन, ज्या प्रभुवर त्या ईश्वास ठेयल व्हता त्यानाकडे त्यासले सोपी दिधं. 
मंग त्या पिसिदियामातीन पंफुल्या शहरमा गयात. 
अनी पिर्गा आठे वचन सांगा नंतर त्या अत्तलियाले गयात. 
तठेन त्या सिरियामाधला अंत्युखिया गावले येवाकरता नावमा बठीन निंघनात, जे कार्य त्यासनी करं त्यानाकरता त्यासले देवनी कृपावर सोपानंतर त्या तठेनच निंघना व्हतात. 
अंत्युखियामा पोहचावर त्यासनी मंडळीले एकत्र बलाईन, आम्हीन देवना सहवासमा व्हतुत तवय देवनी काय काय करं अनी गैरयहूदी लोकसकरता ईश्वासना दारे कसा कसा उघडनात हाई सांगं. 
मंग त्या शिष्यससंगे बराच काळ राहीनात. 
