उपदेशक.
11.
तुनी भाकर पानीवर सोड कारण बराच दिनमा ती तुले परत भेटी 
तु सात-आठ लोकेसले वाटी दे, कारण हाई जगमां कोनत्या वाईट गोष्टी व्हतीन हाई तुमले माहीत नही, 
जर ढग पानीघाई भरेल व्हई तर ते पृथ्वीवर सोताले खाली करतस, जर झाड उत्तरकडे नहिते दक्षिणकडे पडनं मनजे ते जठे पडेल शे तठेच पडी राही. 
जो वारा दखी राहास तो पेरणी कराव नही, जो ढगसना रंग दखी राहास तो कापणी कराव नही. 
जशे वारा कताईन येस हाई तुले माहीत नही, मायना गर्भमा शरीर कशे वाढतस हाई जशे तुले कळस नही तशे बठं काही निर्मान करनारा देवना कार्यना आकलन तुले करता येवावू नही. 
सकासले बिवारा पेरी दे, अनी संध्याकायले हात आवरानं नही, कारन त्यामाईन कोनतं फळ दि हाई नहिते दोनी मिळीसन चांगल व्हई हाई तुले माहीत नही. 
प्रकाश खरच गोड शे, अनी सुर्य डोयाघाई दखाले आनंद वाटस. 
जर माणुस कितलाबी वरीस जगना तरी त्यामा तो आनंद करो, अनी येनारा आंधारना दिनबी ईचार करो, कारण त्या बराच व्हतीन. जे बठं येस ते व्यर्थ शे. 
हे तरुना, तु आपला तरुनपनमा आनंद कर, तुना तरुनपनना दिनमा तुना मन तुले आनंदीत करो, अनी तुना मनले वाटी त्या मार्गतीन अनी तुना नजरमा ई तशे चाल; पण या बठया गोष्टीसनीबारामा देव तुना न्याय करी. हाई तुना ध्यानमा राहु दे. 
आपला मनमाईन राग काढी टाक, आपला शरीरना दु:खंकडे ध्यान देवू नको, कारण तारुन्य अनी सामर्थ्य हाई व्यर्थ शे. 
